12 Angry Men (1997)

Laten we het zo stellen : met zo'n gegeven en een stel uitstekende acteurs kunt ge moeilijk een slechte film neerzetten. Was het origineel uit 1957 adembenemend, deze remake moet er amper voor onderdoen, en dat is een hele prestatie en als ik ooit dacht dat Henry Fonda ongenaakbaar was in de rol van het tegenstemmend jurylid, dan wil ik nu, na Jack Lemmon aan het werk te hebben gezien, deze mening toch wel nuanceren. Als het nog moet gezegd, "12 Angry Men" belicht overduidelijk de broosheid van getuigenissen.

Heb het origineel nooit gezien, maar deze versie is zeker niet verkeerd. Het acteerniveau is hoog en de dialogen zijn sterk. Van begin tot het eind geboeid zitten kijken. Voor de liefhebbers is de Family Guy parodie overigens wel een aanbeveling. Goed P.s. Nu te zien op AMC

Sterke film. Hoewel iets minder goed, doet hij denken aan Glengarry Glenn Ross, ook eigenlijk een toneelstuk waar een speelfim met topacteurs van is gemaakt. Friedkin is een begenadigd regisseur die het maximale uit zijn spelers haalt. Ondanks dat de film natuurlijk extreem praterig is en niet heel veel dynamiek kent, blijft hij boeien. Aardig ook om aan het eind van zo'n film te bedenken en bediscussieren wat je zelf gestemd zou hebben als jurylid. En wat zou ik stemmen? Guilty. Waaaat???? Waarom??? Zullen sommigen verontwaardigd roepen. Vrij eenvoudig. ik zou nooit zo gemakkelijk een getuigenverklaring verwerpen als hier gebeurt. Een getuige zal niet alle details exact weten, hoe lang duurde het, hoe laat was het precies, etcetera. Maar een moord zien, dat vergeet je niet. En waarom zou je getuigen (je staat onder ede en begaat een ernstig misdrijf met liegen in de rechtbank als getuige) voor iets wat je niet zag, met het risico op zware celstraf? Eigenlijk zie ik de hele film persoonlijk dus ook als argument tegen het jurysysteem maar ook als argument tegen de manipulatieve retoriek in de rechtszaal. Hoe makkelijk mensen als pingpong bal van standpunt kunnen wisselen. Iets wat de film zelf gedeeltelijk duidelijk maakt, maar vergeet niet hoe manipulatief films zelf kunnen zijn...de argumenten die ik noem zijn niet genoemd want dan had het plot wellicht niet de gewenste climax hebben gehad. De rol van emotie die regeert, boven de ratio, komt zeker aan bod maar ook enkel wanneer het de maker uitkomt. Ik vond de film te boeiend om hier teveel een punt van te maken. Hij schenkt genoeg stof tot nadenken, is prima geschreven en is erg goed gespeeld.