Opinions

De meest recente verfilming over het fictieve personage Matt Scudder.

Het personage komt voort uit de boeken van Lawrence Block. In 1986 verscheen er al een film met Jeff Bridges in de huid van Matt Scudder. Deze is te vinden onder de titel 8 Million Ways to Die (1986). Rond 2013 waren er in totaal al ruim 17 boeken uitgebracht.

Deze film was oorspronkelijk bedoeld voor Joe Carnahan als zijnde opvolger van Narc (2002). Harrison Ford zou hierin de hoofdrol vertolken. Uiteindelijk mocht Scott Frank in de stoel plaatsnemen. Dankzij het succes van Liam Neeson, was deze film bij een breed publiek in trek. Ruth Wilson werd gecast voor de rol van Joe Durkin. Een personage die Scudder in de boeken bijstaat. Scott Frank was echter van mening dat Neeson's personage een eenzame man moest zijn. De scènes met Wilson werden hierop geschrapt. De namen van Kenan en Peter Khoury werden voor de film aangepast in Kenny en Peter Kristo. Oorspronkelijk zouden beide personages worden vertolkt door Ben Foster. Uiteindelijk werden deze overgenomen door Boyd Holbrook en Dan Stevens. Stevens moest voor zijn rol 30 pond afvallen. Neeson en Holbrook zouden 1 jaar laten wederom samen verschijnen in Run All Night (2015).

Deze versie vind ik persoonlijk beter. Toch vond ik lang niet alles even goed.De 12 stappen tegen alcoholisme hadden wat mij betreft later in de film moeten plaatsvinden. Hierdoor wordt het niveau van de spanning tijdens de deal naar beneden gehaald. Aangezien de film zich in New York in 1999 afspeelt, werd het World Trade Center digitaal toegevoegd.

3,0 *

Een mierzoete romantische dramafilm.

In feite is deze versie met Keanu Reeves een remake. De originele versie komt uit 1942 onder de titel 4 Passi fra le Nuvole (1942). 14 Jaar later verscheen Era di Venerdì 17 (1956). Scenarioschrijver Robert Mark Kamen had zelf de beschikking over een wijngaard. Het meest dramatische wat hiermee kan gebeuren, is een wijngaard die compleet in vlammen opgaat. Helaas heeft Robert Mark Kamen deze ervaring persoonlijk meegemaakt. Uiteindelijk werd dit ook in de film verwerkt. De film is een luchtige combinatie van romantiek, drama en een vleugje humor. Reeves zet een prima rol neer. Buiten de opnames raakte de acteur tijdens een hockeywedstrijd licht gewond. Hij scheurde zijn bovenlip. Tijdens de liefdesscène met tegenspeelster Debra Messing, resulteerde dit in de quote: "Please don't hurt me."

Ook de soundtrack speelt een belangrijke rol. Maurice Jarre won in 1996 een Golden Globe. Helaas was er eveneens kritiek. Zo werd Reeves genomineerd voor een Razzie als zijnde slechtste acteur, maar dit is in mijn ogen volledig onterecht. Daarnaast kreeg de film nog 3 andere nominaties.

Zeker weggelegd voor de liefhebbers die van een simpele, luchtige en romantische dramafilm houden.

3,0 *

Een voorspelbare, maar onderhoudende film.

De film is gebaseerd op het boek van Bill Bryson. Het boek verscheen in 1998, en had de doelstelling om Robert Redford en Paul Newman te herenigen. Dit zou uiteindelijk resulteren in hun 3e samenwerking. Helaas kwam de verfilming niet eenvoudig van de grond, en ging de gezondheid van Newman achteruit. Hij overleed uiteindelijk op 26 september 2008 op 83-jarige leeftijd. Nick Nolte nam de plek van Newman in. Hoewel de personages in het boek rond de 44 jaar zijn, waren zowel Redford als Nolte al ruim de 70 jaar gepasseerd. Deze film betekende een 2e samenwerking voor het duo. Eerder waren ze al te zien in The Company You Keep (2012). Zowel Richard Linklater als Larry Charles werden aangetrokken voor de regie, maar uiteindelijk mocht Ken Kwapis deze klus klaren.

De film beschikt over voldoende elementen voor een onderhoudende rit. De chemie tussen Redford en Nolte werkt prima. Ondanks dat hun rollen niet zo heel groot zijn, leveren Emma Thompson, Mary Steenburgen en Kristen Schaal ook mooi werk.

Ken Kwapis, Michael Arndt en Bill Holderman werden genomineerd voor een Oglethorpe Award for Excellence in Georgia Cinema.

3,0 *

Een aardige wegkijker.

Deze romantische dramafilm heeft het vooral nodig van de sterke acteerprestaties. Dit geldt voor zowel Diane Lane, Liev Schreiber en Viggo Mortensen. Diane Lane wilde zo graag dat Mortensen haar tegenspeler werd, dat ze aanbood om haar salaris te halveren. Dit in de hoop dat de filmproductiemaatschappij voldoende geld had om hem te kunnen veroorloven.

De film won 1 prijs, en werd 6 keer genomineerd.

3,0 *

Een schitterende romantische dramafilm.

Het script is gebaseerd op het boek van Nicholas Sparks. Jessica Simpson werd overwogen voor de rol van Jamie Sullivan, maar Mandy Moore nam haar plek in. Wegens haar destijds jonge leeftijd, mocht ze hooguit 10 uur op de set aanwezig zijn. Desondanks werden de opnames binnen 39 dagen afgerond. Tevens werden Moore's kinderfoto's gebruikt voor de film. Haar tegenspeler Landon wordt vertolkt door Shane West. Een rebelse tiener die grotendeels rondrijdt in een rode auto. De acteur was dermate onder de indruk van deze auto, dat hij hem uiteindelijk voor 5,000,- dollar heeft gekocht. Arlene Martel maakte haar laatste bioscoopfilm, en overleed 12 jaar later op 78-jarige leeftijd. Regisseur Adam Shankman verscheen eveneens in een korte cameo. Een groot deel van de opnames vonden plaats op de set van de TV-serie "Dawson's Creek " (1998) in North Carolina. Ook werd er gefilmd in Wilmington tegelijkertijd met Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood (2002).

De chemie tussen Moore en West is sterk. Ook de soundtrack is schitterend samengesteld. Het script steekt goed in elkaar, en is alles behalve voorspelbaar. Ik had geen hoge verwachtingen bij dit genre, maar ik heb mij ruim anderhalf uur vermaakt.

De film won 4 prijzen. (Waaronder een Teen Choice Award voor Moore en West). Daarnaast werd hij 2 keer genomineerd.

3,5 *

Een low budget-film die hoog wordt gewaardeerd.

Helaas was de film voor mij aan de korte kant. Dit is best wel jammer, want het verhaal beschikt over een aardig duister sfeertje.

2,5 *

Een vrij voorspelbare film.

De film werd eerst opgenomen aan de oostkust van de Verenigde Staten, en de heropnames met een nieuwe regisseur en acteurs vonden plaats aan de westkust. Tevens werd er grotendeels gefilmd in Los Angeles. De cast is mager samengesteld. De bekendste personages Ashley Greene en Kellan Lutz maakten onderdeel uit van de "The Twilight Saga "-films.

2,5 *

De voorloper van Unnaipol Oruvan (2009) en A Common Man (2012).

Deze film uit India kreeg veel positieve recensies. Regisseur Neeraj Pandey maakte hiermee zijn debuut. Nana Patekar werd overwogen voor de hoofdrol, maar Naseeruddin Shah nam uiteindelijk de rol van The Common Man op zich.

De film staat samen met Unnaipol Oruvan (2009) in de lijst van de Top Rated Indian Movies, en zijn nooit op DVD uitgebracht. Wel zijn er mogelijkheden om ze (inclusief Engelse ondertiteling) online te bekijken. Verder won de film 7 prijzen, en werd 20 keer genomineerd.

3,5 *

Een onderhoudende familiefilm met muzikale elementen. Een deel van de opnames vond plaats in het YMCA Camp Widjiwagan in Nashville, Tennessee.

De meningsverschillen hebben vooral betrekking op het religieuze aspect. Persoonlijk was ik hier niet zo mee bezig. Ik heb hem als een normale film behandeld. Het verhaal is erg voorspelbaar, maar niet geheel saai te noemen. De dansscènes worden aardig in beeld gebracht.

2,5 *

Malin Akerman en Jack Donnelly vormen buiten de set een gelukkig getrouwd stel, maar in deze slechte film staat hun huwelijk op losse schroeven. Het koppel verscheen eerder samen in Friendsgiving.

Wederom het standaard cliché verhaal zonder verrassingen.

2,0 *

Het laatste deel van een trilogie.

Na de TV-films A Town without Christmas (2001) en Finding John Christmas (2003), werd in 2004 dit laatste deel uitgebracht. Peter Falk kruipt wederom in de huid van engel Max. Deze keer krijgt hij hulp van bovenaf. Katey Sagal vertolkt de rol van engel Jo. De actrice kennen we uiteraard beter als Peggy Bundy uit de succesvolle TV-serie "Married with Children."

Deze 3 delen zijn geschikt voor kijkers die willen afwijken van de standaard kerstfilms. Helaas zijn ze wel clichématig en voorspelbaar, maar desondanks redelijk onderhoudend. Helaas is dit 3e deel samen met Finding John Christmas (2003) nooit in Nederland op DVD uitgebracht. A Town without Christmas (2001) is wel verkrijgbaar bij de grotere webwinkels.

Alexander Conti werd in 2005 genomineerd voor een Young Artist Award.

2,5 *

Helaas wederom een matige horrorfilm over exorcisme.

Met uitzondering van Sienna Guillory, weet de cast niet bepaald te overtuigen. Bijzonder jammer dat Eric Roberts aan deze bagger heeft deelgenomen. De spanningsopbouw is matig, het verhaal beschikt over weinig creativiteit en de film kijkt saai weg.

1,5 *

Een misdaadfilm gecombineerd met muziek. Ik moet toegeven dat het concept uniek is, maar de uitwerking matig. De cast is niet bijzonder sterk samengesteld. Blijkbaar liep menig kijker niet warm voor deze film. Dit op basis van het aantal reviews.

2,0 *

Een aardige miniserie.

Lea Thompson steelt de show, en ook de rest van de cast doet het niet slecht. Toch kwam het in sommige scènes iets te geforceerd en ongeloofwaardig over. Kellie Martin zou oorspronkelijk de rol van Susan Peterson vertolken, maar moest noodgedwongen wegens familieverplichtingen afhaken. Charlotte Ross nam haar plek in.

Het verhaal heeft persoonlijk weinig origineels te bieden, maar weet toch de aandacht erbij te houden. Deze film/miniserie werd 2 keer genomineerd voor een Golden Reel Award.

3,0 *

Een matige Kerstfilm met Lacey Chabert in de hoofdrol. De actrice was tijdens het filmen zeven maanden zwanger. Op 1 september 2016 beviel ze van een dochter. Tijdens haar scènes droeg ze losse kleding om haar zwangerschap te verbergen. Voor Chabert was dit haar achtste Kerstfilm, en de vijfde film voor The Hallmark Channel. Tevens was dit haar derde samenwerking met Christie Will Wolf. De moeder van tegenspeler Paul Greene verschijnt in een korte cameo.

Mijn grootste probleem is met name het matige einde. Er is op geen enkele manier sprake van romantiek tussen beide personages. Het leek wel alsof bepaalde scènes werden verwijderd, omdat we bijvoorbeeld nooit zien hoe Peter en zijn vader hun meningsverschillen bijleggen. Dus nee, dit had veel beter uitgewerkt moeten worden. Een gemiste kans.

2,0 *

Een mooi biografisch drama die het leven van Jackie Kennedy in beeld brengt.

Roma Downey is goed gecast als de hoofdrolspeelster. De rest is redelijk samengesteld. Zo zien we o.a. een jonge Sarah Michelle Gellar voorbij komen. Deze miniserie concentreert zich grotendeels op Jackie's jaren met John F. Kennedy, haar kinderen en haar huwelijk met Aristoteles Onassis. Dit tot halverwege de jaren '70.

Lester Persky, Lorin Bennett Salob en Tomlinson Dean wonnen een Primetime Emmy. Walter Hoylman, Jerry Clemans, Robert L. Harman en Allen L. Stone werden voor deze filmprijs genomineerd.

3,0 *

Een schitterende miniserie.

Een grote rol is o.a. weggelegd voor Jenny Seagrove. Het verhaal concentreert zich op het leven van hoofdpersonage Emma Harte. Een succesvolle zakenvrouw met een turbulent liefdesleven. Verder zien we een jonge Liam Neeson voorbij komen. Deze miniserie kreeg 2 sequels. Deze zijn te vinden onder de titels Hold the Dream (1986) en To Be the Best (1992).

Ian Warren, Tom Donald, Diane Baker en Deborah Kerr werden genomineerd voor een Primetime Emmy.

3,5 *

Het begon allemaal veelbelovend, maar halverwege de rit slaat de sfeer compleet om. Doorgaans is het voor sommige horrorfilms gebruikelijk om je op een dwaalspoor te brengen, en je te laten gissen naar fictie en realiteit. Het werd me eveneens duidelijk dat het meer arthouse-gericht was. De acteerprestaties waren op bepaalde momenten matig. Ook de soundtrack kon de nodige aandacht gebruiken. Visueel gezien is het wel aantrekkelijk, maar onvoldoende voor een onderhoudende film.

1,5 *

In 2010 werd aangekondigd dat Walt Disney Pictures de filmrechten had behouden, en de roman van Madeleine L’Engle opnieuw naar het witte doek wilde brengen. Dit na de televisieverfilming uit 2003. Na het succes van Alice in Wonderland, besloot Disney om Jeff Stockwell in te huren om een scenario voor producent Cary Granat te schrijven. Granat had eerder met Disney samengewerkt aan "The Chronicles of Narnia"-films en Bridge to Terabithia. Het budget bedroeg 35 miljoen dollar. Het project kwam echter om onbekende redenen nooit van de grond. Op 5 augustus 2014 kondigde Disney aan dat Jennifer Lee als scenarioschrijfster was aangetrokken. Het concept werd volledig omgegooid, en er werd niet langer meer gewerkt vanuit Stockwell’s concept. De film markeert eveneens het live-action filmdebuut van Jennifer Lee. In het verleden was ze vooral actief als schrijfster en regisseuse van films voor Walt Disney Animation Studio’s. Enkele voorbeelden zijn Wreck-It Ralph, Frozen, Frozen Fever en Zootopia.

Deze verfilming werd controversieel ontvangen. Dit gezien het feit dat de personages in het boek blank zijn, en de familie Murry in de film multiraciaal zijn. De filmmakers waren echter van mening dat een multiraciaal gezin relevanter en herkenbaarder zou zijn voor het hedendaagse publiek. Chris Pine gaf zelfs te kennen dat de multiraciale gezinsdynamiek een van de aspecten was om deel te nemen aan het project. Het boek maakt gebruik van de identieke tweelingbroers Sandy en Dennys, maar beide personages verschenen niet in de film. Oprah Winfrey kreeg de rol zonder auditie te doen. Ze stuurde Ava DuVernay een bericht. De regisseuse gaf te kennen dat ze een nieuwe verfilming van “A Wrinkle in Time” ging maken, en vroeg of Winfrey met haar wilde samenwerken. Winfrey ging per direct akkoord. Samen met DuVernay, David Oyelowo en André Holland was dit haar tweede samenwerking na Selma. Dit was de eerste live-action Disney-film voor Mindy Kaling. Haar stem was eerder te horen in Wreck-It Ralph en Inside Out. De cast en crew draaiden twee weken lang in Nieuw-Zeeland.

De film presteerde slecht in de Amerikaanse box office. Het werd zelfs als een van de grootste box-office telleurstellingen van 2018 beschouwd. In Nederland en België werd de bioscooprelease geannuleerd. In plaats daarvan ging de film rechtstreeks naar Video-on-Demand. Het weglaten van de originele verhaallijn heeft desastreuze gevolgen gehad. Er was geen enkele sprake van karakterontwikkeling, en de meest fascinerende delen werden compleet geëlimineerd. Dit geregisseerd door een vrouw zonder enige ervaring met fantasiefilms, die vervolgens ook nog eens uit een groot budget bestaat. Zelfs de special effects voegen weinig toe.

2,0 *