20.000 Especies de Abejas (2023)

Het grootste minpunt in deze film is het tempo. Gedurende de eerste 40 minuten gebeurt er weinig tot niets. Het subplot over een vermiste heilige gaat ook nergens heen. Ze hadden de film beter een half uur kunnen inkorten. 2,0 *

Ter gelegenheid van de doop van haar neefje logeert Ane [Patricia López Arnaiz] met haar kinderen bij haar moeder Lourdes [Ane Gabarain], een gepassioneerde bijenhouder. Lourdes merkt dat Aitor [Sofía Otero] zich niet prettig voelt en ontdekt wat Aitors ouders over het hoofd zien: Aitor identificeert zich als meisje. De 8-jarige Otero is fenomenaal als Aitor/Lucia, een buitengewoon complexe rol waarvoor ze de Zilveren Beer won op het Berlijn Filmfestival. Was in eigen land genomineerd voor 15 Goya Awards, maar won er geen. Mogelijk was het relevante, maar controversiële thema toch nog een brug te ver? Dit is hoe dan ook een van de beste films over genderidentiteit, vanwege de nuchtere benadering en het gebrek aan sentiment ideaal als voorlichtingsmateriaal voor welke doelgroep dan ook.

Minstens twintig minuten te lang en toch vol half uitgewerkte plotelementen (het carrièrepad van de moeder) en personages die je niet of nauwelijks leert kennen. Gelukkig is er met de mooie rol van Sofía Otero als Aitor/Cocó/Lucia een solide basis, maar na een tijdje beginnen de vele meanderende scènes wel erg veel op elkaar te lijken. Ik neigde nog naar een nipte voldoende, maar het rare einde zorgde ervoor dat dit onder de streep toch als een verspilling van twee kostbare uren voelde. Het helpt waarschijnlijk ook niet dat ik met Cowboys en L'Immensità al twee betere films over dit onderwerp heb gezien...