Opinions

Een film waarin bijna niets gebeurt, maar toch twee uur boeit. Ik kan mijn vinger er niet op leggen, maar ik denk dat het acteerwerk voor mij de gehele film draagt. Fantastisch van alles en iedereen die meespeelt in deze dramafilm met zeer subtiele (zwarte) humor. De regisseur schiet prachtige plaatjes van het Ierse eilandje, waar eigenlijk niets te beleven valt en wat eigenlijk te saai voor woorden is.

's Middags naar de lokale pub, om de dagen door te komen. Ik kan me voorstellen dat mensen in die tijd het vasteland opzochten voor meer vertier... maar ik begrijp (als dorpeling) ook dat je wil blijven in de gemeente waar je tot nu toe al je hele leven werkt. De regisseur weet dit per personage mooi uit te lichten, en laat ook zien wat zo'n hechte gemeenschap voor de kiezen krijgt als er iets (abnormaals) voorvalt; alles wordt dan ontregeld.

Deze film blijft in mijn hoofd rondtollen, dus wellicht dat ik binnenkort toch een half puntje hoger geef...

Dertien in een dozijn-filmpje. Geweldige CGI, mooie omgevingsbeelden en Elba speelt altijd wel prima, maar dat kon de film niet naar een hoger niveau trekken. Nergens heb ik op 't puntje van mijn stoel gezeten, terwijl dit soort films het juist daarvan moeten hebben. Dat bijverhaal over de vader die zijn kids alleen moet opvoeden kwam ook niet lekker uit de verf. Wekte nergens extra empathie op, en heb ik in andere films beter gezien.

Visueel zeker een spektakeltje, maar het ontbreekt aan (gevatte) humor. Iets wat je in de tekenfilm en de musical wel kreeg. Overigens een prima film, met prima locaties. Ook de acteurs en actrices zijn prima. De muziek was goed (even de Musicalliedjes buiten beschouwing gelaten), met als uitschieter Evermore van Josh Groban. Mooi.

Na tientallen jaren toch nog eens herzien, maar mijn mening over deze film is onveranderd. Prima filmpje, met een jonge(re) Baldwin en Ryder, maar niet Burton's beste. Het duurt lang voordat Keaton ten tonele verschijnt, wat me als klein jongetje indertijd tegenviel, maar dan steelt hij ook echt wel de show. Chaotisch, druk en grappig. Helaas zien we te weinig van hem, waardoor het einde dan ook best plots kwam. Moest de film langer duren, of moest de intro korter? Dat laat ik in het midden.

Al met al een echte Burton-film, wat stiekem niet echt geschikt is voor de kleinsten onder ons, kwam ik achter. Hier had ik me dan weer even op verkeken, maar er zijn dan ook genoeg grappen en grollen voor jong en oud.

De muziek van Elfman is heerlijk fantasievol, zoals in al Burton's films. Geen gebrek aan absurditeit en fantasie in deze prent. Al met al een prima film. Niets meer, niets minder.

Leuk om te zien hoe het grootste gedeelte van de cast na dertig jaar weer terug is op het grote doek, inclusief de prima toevoeging van Ortega. Burton moet gedacht hebben dat je op deze manier het eerste deel wel kan evenaren, maar deze film brengt eigenlijk weinig tot niets nieuws. Daarnaast mis je ook de energie uit het eerste deel bij Keaton. Dat was juist hetgeen wat de kar trok in deze productie.

De film bestaat zo hier en daar wel uit leuke cameo's en grappige momenten, maar het is een herhaling van zetten. Het is niet slecht, aangezien de sfeer hetzelfde als in het eerste deel is, maar toch heb je de verwachting nog nieuwe dingen te zien.

Ik denk dat de tandartsen deze film graag aanbevelen om zo met dit zoetsappige filmpje de eigen portemonnee te kunnen spekken. Waar ik de Notebook een echte mooie film vindt, en ook qua zoetsappigheid goed te pruimen was, sloeg deze film de plank een beetje mis. Jammer!

Tijdens het liefdesspel tussen beide hoofdpersonen kon ik alleen maar denken aan hoe de man en het kind van Monaghan's personage zich gaan voelen als ze dit te weten komen. Iets zegt me dat de regisseur het zo niet bedoelde...

Zoals hierboven al is aangegeven, is de chemie tussen de jongeren geloofwaardiger dan tussen Monaghan en Marsden. Daardoor leek het in 't begin nog wel leuk uit te pakken. Maar door de ongelooflijke opstapeling van cliché momenten en de ongeloofwaardige niet-passende "plottwist" (zoon die ongeluk krijgt en een hart nodig heeft... van de zojuist overleden Marsden... zucht!), daalde deze film in waarde. Nogmaals: jammer.

Wauw! Murphy is de enige in die film die niet ouder is geworden in veertig jaar. Alleen een paar kilo'tjes meer, maar voor de rest weinig veranderd. Zo ook zijn charme als de praatgrage Axel Foley, die veel voor elkaar krijgt met zijn babbels. Het is hiervoor al drie keer eerder gedaan, maar toch vond ik deze weer leuk. Is het nostalgie, of dan toch het geheel wat prima onderhouden is?

De actiescènes zijn prima, de humor geslaagd, en dan dat iconische deuntje door de hele film heen; dát doet 't 'm! Ja, gewoon een leuke eenvoudige film, zonder extra boodschap of onderliggende gedachte.

Op zich een aardige film, vooral toen Baymax geïntroduceerd werd. Op dat moment piekte de film en werd het alleen maar minder. Jammer, aangezien de trailer mijn interesse wekte. De animatie ziet er natuurlijk piekfijn uit, prachtig, en de personage Baymax steelt natuurlijk de show. Voor de rest probeerde de film emoties op te wekken waar het niet in is geslaagd.

De film is natuurlijk gebaseerd op de superheldenfilms van Marvel, maar dan met een kinderlijk Disney sausje, wat de film aardig braaf maakt. De actie in de film was voor mij dan ook geen meerwaarde, en deed zelfs een klein beetje afbreuk... Ik had liever meer gezien van Baymax in de knullige vorm.

Maar... het moet gezegd worden, het was voor de rest een aardige film.

Verrassende film. Zonder al teveel te lezen over deze film verraste deze film me op vele fronten. Het acteerwerk was erg goed. Van Edward Norton wist ik het al wel, maar Keaton... Petje af. Emma Stone blijft me ook steeds meer verbazen, en zelfs Zach Galifianakis speelt een mooie, serieuze rol. En dan heb ik het niet eens over de cinematografie. Wauw! Alsof de film één lang camerashot van twee uur is. Ik heb al enkele lange shots voorbij zien komen (o.a. in Children of Men en Atonement), maar deze spant toch wel de kroon!

Heerlijke film. Goed onderhouden, mooie beelden, goed geacteerd en dan dat (zoals men dat noemt) rauwe Tarantino-randje. Ik houd er van. Ook de muziekkeuze, wat veel wegheeft van de aloude Westerns, doet het extreem goed in deze film. Goede keuze!

Herzien na tientallen jaren, maar dan pas zie je hoe slecht de film eigenlijk is (in deze tijd dus). Verschrikkelijk geacteerd, simplistisch verhaal en de gevechten ook niet heel best gefilmd. Maar... Met het oog op de tijd waarin dit is geschoten en de indruk die het destijds achterliet, de nostalgie, weet deze film mee toch te bekoren. Een actiefilm hoeft geen indrukwekkend verhaal te hebben, zolang de actie maar een stempel drukt op de film. De eerste kennismaking met Van Damme.

Dit smaakt stiekem naar meer herzieningen.

Eigenlijk heeft de film niet veel omhanden; de film heeft een minimaal verhaal. Daarentegen wel een Blanchet die de hele kar trekt. Fantastisch geacteerd. Dat heft elkaar weer lekker op. Erg goede actrice (terechte Oscar). De muziek was ook okee, en de sfeer was goed in de film. Nergens te diepzinnig, nergens te luchtig. Maar ik vraag me af hoe lang de film mij bijblijft.

Ondanks dat het verhaal redelijk op de vlakte blijft, en (de volgorde van) het verhaal niet één op één klopt, is het toch wel een heerlijke film. De muziek maakt veel goed, maar ook de montage en het geluid. Erg goed knip-en-plakwerk op basis van de muziek. Daarnaast speelt Malek fantastisch en is het Live Aid-gedeelte bijna een één-op-één-kopie van het origineel. Het Wembley-stadion stond er zowaar weer even voor een moment. Mooi!

Knap staaltje techniek komt er kijken bij zo'n 'one-taker'. Vooral als je beseft dat het restaurant ook een echt restaurant was, en dus geen verplaatsbaar decor. Je moet toch rekening houden met het licht, de ruimte, focus op de juiste onderwerpen, en de crew moet niet in beeld komen. Bewonderenswaardig!

En dan heb ik het nog niet eens over de acteerprestaties. Dat Graham kon acteren wist ik al wel (Time (Serie)), maar Vinette Robinson deed het ook fantastisch. Al met al een zeer goede en knap gemaakte film.

De film kwam langzaam op gang. In het begin was deze zelfs een beetje saai. Er gebeurde weinig, en de conversaties waren ook gebakken lucht. Ook de beeldverhouding van 4:3 hield ietwat te lang aan, waardoor je op een gegeven moment toch denkt "wanneer gaan we weer naar een 16:9 verhouding?" Ook de kinderen begonnen zich er aan te ergeren.

Voor de rest een redelijk onderhouden standaard kinderfilm, leuk voor tussendoor, maar meer ook niet. Een betweter als dochter, die in het begin wel het bloed onder mijn nagels vandaan haalde, en een langharige Frodo die zijn ding doet. Halverwege de film maakt de irritatie plaats voor respect en begint de dame te overtuigen in haar spel. Klein lichtpuntje gelukkig.

Voor de rest moet de film het hebben van de prachtige omgeving van Nieuw-Zeeland, en niet van de CGI. De CGI was niet best...

Voor een Oscar genomineerd (en uiteindelijk ook gewonnen), en dus de film op een avond opgezet. Was wel benieuwd. Na een halfuur kwam ik erachter dat ik stiekem heb genoten van deze boekverfilming. Ondanks dat de teksten zoetsappig en zeer cliché zijn, was ik aangenaam verrast. De animatie is prachtig, en dat terwijl ze de penstreken uit het boek bijna één op één hebben overgenomen. Knap gedaan!

Een film die prima iedere kerst /winter terug kan komen op de buis.

Prima film met een coole, stoïcijnse McQueen. Mooie shots van San Francisco, prima muziek en een coole achtervolgingsscène(s). Wel bijzonder om te zien dat het beveiligingsbeleid op de vliegvelden in die tijd nog wel wat te wensen overliet.

Tarantino spreekt vol lof over deze film in zijn boek, maar wellicht speelt er bij hem meer sentiment mee. Vond 'm bij vlagen wat traag, maar de ontknoping is dan wel weer goed.