Opinions

Eigenlijk precies wat ik verwachtte van de film. Een dramafilm, zonder al teveel horror of actie. Schwarzenegger zet hier een goede rol neer. Viel me niets tegen. Een rustige film die het moet hebben van de sentimentele momenten, die je als vader toch even aan het denken zet... Prima film.

Als een knoop in mijn maag, enkele scènes van deze film. Uiteraard op een positieve manier, aangezien het acteerwerk geweldig was. Affleck (Casey) speelde ongelooflijk overtuigend als een soort van zuurpruim. Michelle Williams, ondanks de kleine rol, kan ik al sinds haar rol in Dawson's Creek zeer waarderen. Geweldige actrice! Een grijze, grauwe film die best zwaar valt, maar je ongetwijfeld gezien moet hebben.

Heeft Alkemade wel eens een andere typetje gespeeld in zijn films en series? Eerlijk gezegd ken ik dit nu wel van hem. Katja als hoofdrolspeelster komt ook niet lekker uit de verf. Vind het acteerwerk erg teleurstellend. En als ze dan elke keer tegen de camera praat, krijg ik de kriebels. Niet overtuigend.

Nee, deze film kun je prima overslaan.

Deze twee actrices horen in de top van Hollywood. Neem daarbij de mannelijke hoofdrol van Melton, die als naïeveling langzaam een en ander begint te beseffen en dit geweldig neerzet, en je hebt een goed staaltje hoofdrollen in deze productie. De film zelf probeert op momenten door de zeer aanwezige muziek een thrillersfeer te creëren, waar ik dan weer vaak mijn vraagtekens bij had; waarom is hier voor gekozen...?

Het verhaal heeft niet veel om het lijf, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door het spel van de acteurs, die de inhoud van het verhaal vormgeven en eigen maken.

Deze film slaat een heel andere weg in dan deel 1. Buiten de hoofdrolspelers zijn deze twee delen ook op geen enkel front met elkaar te vergelijken. Vond 'm daarentegen toch wel prima om te kijken. De effecten waren ook echt goed gemaakt. Ben zeker benieuwd naar deel drie.

Mocht tijdreizen bestaan, heb ik nog steeds -tig vragen en onduidelijkheden over deze film en over het doen en laten van de hoofdpersoon. Hetgeen me het meest stoorde was dat ze haar eigen persoontje van 24 uur terug doodrijdt (of minimaal het ziekenhuis in rijdt), en de tegenwoordige ik (dus 24 uur later) gewoon zonder schrammetje doorleeft. Dit is gewoon niet mogelijk...

Daarnaast snap ik de overtuigingen en het gedrag van de hoofdpersoon ook niet. Maar dat is misschien ook de reden waarom ze zichzelf "fucked up" noemt. Ach... Prima voor de donderdagavond. Niets meer, niets minder

Och, het eerste deel vond ik nog wel te doen. Een beetje mysterieus en de film pakt niet zo belachelijk ongeloofwaardig uit met zijn prehistorische wezen. Deel 2 daarentegen... slaat helemaal door. Beginnende bij de beginscène met de belabberde CGI. Dat dit in 2023 nog op het witte doek komt (lees: mag). Daarnaast is het acteerwerk ook om te huilen, zo slecht. Het verhaal is behoorlijk dunnetjes, en is eigenlijk behoorlijk ongeloofwaardig. Jammer weer.

Mooie, kleine film over opgroeiende kinderen, waarbij de eerste tekenen van de puberteit zichtbaar worden. Leuke chemie tussen de kids, waarbij Arendsen wel de show steelt. Ook op het gebied van acteren heeft zij een streepje voor. Het luchtige verhaal in combinatie met de setting (en de herkenbaarheid van de twee ruziënde broers) zorgt voor een leuk filmpje voor jong en oud. En door de heerlijke beelden van Terschelling krijg ik spontaan zin om in de auto te stappen richting het noorden.

Hier houd ik nou van. Harde actie gepaard met de nodige humor, en dan de filmstijl van Ritchie; vlot geschoten met leuke dialogen en karakters, waardoor het geen seconde verveelt.

De film blijkt gebaseerd te zijn op ware gebeurtenissen, maar blijkt de accuraatheid niet geheel te kloppen. Nu moet je altijd oppassen als je iets uit het verleden gaat verfilmen, aangezien er altijd azijnzeikers zijn. "Dit kan nooit" zus, "dit klopt niet" zo. Als het niet tegen de achtergrond van de Tweede Wereldoorlog was gefilmd, had deze wellicht hogere ogen gegooid. Maar als je dit puur uit het oogpunt bekijkt van entertainment, dan is dit een hele geslaagde film.

Deze film is echt gemaakt voor de allerkleinsten onder ons. Je merkt het in de stemmen van de katten, het acteerwerk van de hoofdrolspe(e)l(st)ers, en het minimalistische verhaal. Carice van Houten kan ik altijd wel waarderen in films en series, maar moest wel wennen aan Theo Maassen. Kon niet wennen aan het zachtaardige, en verwachtte elk moment een sneer of leuke harde grap...

Voor de rest een brave film, die het beter doet bij de jongste kijkers dan bij het volwassen publiek.

Een prima film met een keurig lijstje aan bekende acteurs. Speelden niet allemaal geheel overtuigend, maar heb erger gezien in de jaren '80. Heb de film al vaak voorbij zien komen, maar nooit de moeite genomen om 'm te kijken.

Op de actiescènes na doorstaat de film de tand des tijds en blijft het prima overeind bijna 40 jaar na dato. De muziek van Ennio Morricone is prachtig, maar ik kreeg zo nu en dan het gevoel dat de muziekkeuze niet geheel bij bepaalde scènes paste. Al met al een prima film.

Het is al door velen genoemd, maar het is inderdaad een standaard actiefilm. Eentje waarvan ik mij volgend jaar vast niets meer kan herinneren. Nergens springt de film er echt uit. Geen speciale cinematografie, geen adembenemende spanning en geen spectaculaire actie; alleen een paar mooie plaatjes van de natuur en natuurlijk Lopez die er tot haar 100e wel goed uitziet.

Beide hoofdrolspeelsters spelen prima, maar ik mis toch echt de chemie tussen de twee. Het is geen The Last of Us-chemie die ik spot.

Deze film ook maar even gekeken met de kids, maar kon me niet bekoren. Verbinski heeft betere films gemaakt. Nu weet ik dat dit soort familiefilms niet vaak van hoog niveau zijn, maar het boeide ook gewoon niet genoeg. De humor was niet leuk genoeg, en in plaats van dat de muis sympathie moest opwekken, vond ik 'm ook irritant. "Home Alone with a mouse" noemen ze het, maar ik zie mezelf niet elk jaar deze film kijken.

Bijzondere film, die af en toe ver van de realiteit staat. Dat maakt het in eerste instantie heel interessant en mysterieus, maar slaat hier wellicht in door. Met name de ontknoping zorgde ervoor dat de film werd afgesloten in mineur, hoewel de vormgeving en de sfeer echt prima en boeiend is. Jammer.

Wellicht een ietwat brave film, met weinig tot geen uitschieters, maar prima voor een keertje.

Een redelijk overbodige film, met overbodige verhaallijnen die echt geen toegevoegde waarde hebben. Het is leuk om te zien waar de karakters uit de eerste (echte) Lion King vandaan zijn gekomen, en dat we zien hoe een en ander is gevormd in de loop der jaren, maar ik kon prima zonder deze kennis. Ok, de beelden zijn veelal prachtig geschoten en de leeuwen zien er op momenten zeer realistisch uit, maar de film leunt teveel op het origineel. Veel verwijzingen en veel 'oneliners' die we in het eerste deel ook al hoorden, maar toen wél vernieuwend waren.

Geen slechte film, maar een dertien-in-een-dozijn-productie, die je prima kan overslaan. Zet deel één nog maar weer een keer op; betere stemmen, muziek, verhaal, sfeer, humor, eigenlijk alles is beter.

Ja, als er één componist een eigen documentaire verdient, is het wel John Williams. Wat een fantastische en herkenbare filmmuziek heeft de beste man gemaakt en wat een passie legt hij in het schrijven van deze stukken. En nog steeds, op 92-jarige leeftijd; een geweldenaar! Al vijftig jaar aan de top!

Deze docu laat op interessante wijze zien hoe John Williams van "simpele" pianospeler met enorme potentie per ongeluk in de Hollywood-scene terecht komt, en hier met zijn muzikale creativiteit furore maakt. De docu zit uiteraard boordevol met de muziek van Williams. Zijn muziek is pure emotie! Van epische knallers in Saving Private Ryan en verbazingwekkende avontuurlijke tunes in Jurassic Park en Indiana Jones, tot de tranentrekker in Schindler's List. En dan ook Star Wars niet te vergeten... Oehf, wat een oeuvre!