Opinions

Prima rampenfilm inderdaad. Eventjes door dat overacteren van de Zuid-Koreanen heen prikken, en die flauwe (zeer misplaatste) grappen wegdenken, en je hebt een aangename film. Prima effecten, prima verhaal (al zij het flinterdun), en lekker sfeertje in deze film.

Je weet al dat deze film geen hoogvlieger gaat worden, maar toch heb ik me wel vermaakt. Gewoon een simpele film, met een flinterdun verhaal, maar toch grappig op momenten. Alkemade in een serieuze(re) rol in plaats van een geforceerd grappige rol als in Ik Hou Van Holland staat hem beter. Het gebruik van de straattaal wordt tot in de treurigheid uitgemolken en dat was dan ook het irritatiepuntje in de film. Voor de rest verstand op nul, niet teveel verwachten en kijken op een druilerige doordeweekse avond, dan is 'ie prima.

Wat een leuke animatiefilm, met een geheel eigen stijl qua animeren. Verfrissend. De stemmen passen goed bij de karakters, die nu ook écht ogen als tieners, in hun doen en laten. Tieners die het leven willen ontdekken, en hier de nodige strubbelingen tegenkomen.

Neem daarbij dat het volledig is gebaseerd op de tegenwoordige tijd (ik zag veel gelijkenissen met mijn eigen tiener thuis), en je hebt eigenlijk een soort van 'coming of age'-film over gemuteerde schildpadden. Wellicht dat hier een diepere betekenis in zit over acceptatie van buitenbeentjes, maar het ligt er niet zo dik bovenop als bij de tegenwoordige Disneyfilms. Tuurlijk, ze hebben wat aanpassingen gedaan in de karakters, maar niet storend. Gewoon een hele leuke film, die naar meer smaakt. Laat deel twee maar komen.

Prachtige film. Een pareltje van Nederlandse bodem. Niet alleen zijn de acteurs misschien wel 's Neerlands beste op dit moment, maar ook de sfeer die in de gehele film hangt is heerlijk. De nodige humor afgewisseld met ontroering, en uit het leven gegrepen. Een oude mannelijke brompot die vastgeroest is in het leven, en een dementerende vrouw die haar jeugd nog eens wil herbeleven. Beiden trekken ze er op uit, met alle gevolgen van dien.

Een eenvoudig concept, maar heel goed uitgewerkt. Ik heb de andere films van deze regisseur niet gezien, maar denk dat hij zichzelf wel heeft overtroffen met deze lieve, onroerende roadmovie, over de gebreken die met de jaren komen en de kleine scheurtjes in een lang, gelukkig huwelijk die ondanks de perikelen standhoudt.

Eigenlijk is het niet meer dan een dertien-in-een-dozijn-filmpje over een 'slasher' in een een klein dorpje. Het sausje van Thanksgiving en Black Friday maakt dat het een tikkeltje anders oogt. En als je dan de 'gore'-momenten van regisseur Roth erover smeert, maakt dit toch wel een prima filmpje. De film is een aaneenschakeling van bloedgevloei, ook op manieren die je van tevoren niet had verwacht. Het is verre van een klassieker, en ook het 'whodunnit'-plotje vond ik niet geweldig, maar ik heb me niet verveeld.

Leuke film, met eigenwijze oudjes in de hoofdrol. Als je over de negentig bent, iedereen maakt zich zorgen om jouw gesteldheid, en je voelt je zelf voor de rest kiplekker, dan snap ik wel dat je je eigen plannetjes smeedt. Ik verwacht dat ik zelf ook zo ben over vijftig jaar.

De film kijkt lekker weg, al is het alleen maar vanwege het naïeve karakter van June Squibb. Natuurlijk weet je van tevoren wel hoe het afloopt, maar dat zie je door de vingers. Een heerlijke 'feel good'-film.

Erg mooie film met een briljant spelende Eddie Redmayne. Je moet 't maar kunnen... Heb zelf heel weinig met meneer Hawking, maar deze film was zeer interessant. Doordat het hele natuurkundige gedoe behoorlijk buiten beeld wordt gelaten, blijft de vaart behouden en blijft de film boeiend. ALS is natuurlijk een behoorlijk slopende ziekte en een "zwaar" onderwerp, maar de film weet de balans tussen tranentrekker en luchtige film erg goed te bewaren. Waarschijnlijk ook door de humor die Hawkings blijft behouden in zijn leven. Respect voor de beste man... En zijn ex-vrouw natuurlijk, die hem door de moeilijkste periode heeft getrokken.

Of het nostalgie is of gewoon de sfeer die Carpenter creëert, het is een heerlijke film. Geen 'side stories', geen overdreven CGI, geen overbodig sentiment, maar gewoon een heerlijke sciencefiction-horror. Practical effects zorgen ervoor dat het er goor uitziet, en niet (te) nep. Oké, je ziet wel dat de film de tand des tijds niet vlekkeloos doorstaat, maar het sfeertje zorgt voor veel goeds.

Prima acteerwerk, goede karakters en een minimale score die de scènes versterkt. Na veertig(!) jaar eindelijk gezien, en ik ben om; ik moet meer Carpenters zien.

Prima film, niets meer of minder. Verstand dus op nul en kijken. Nergens vernieuwend of origineel, aangezien we dit al vele malen hebben gezien, en ook beter; een echte Marvel dus. Waar ik me veel aan stoorde, is het feit dat ze het moraal behoorlijk door de strot proberen te drukken. Een serieus onderwerp als depressie met humor breed uitmeten in een superheldenfilm... niet echt gepast.

Als met al een verzorgde productie die me niet verveelde; voordeel van de twijfel dus.

Toen ik zag dat de film voor twaalf jaar en ouder is, moest er al een belletje gaan rinkelen. Deze film is té soft om een horrorfilm te zijn. Slechte effecten, geen origineel verhaal en nergens wordt de film echt spannend. Ook het gegeven van tijdreizen in deze context is een flop 'an sich'. Voor tijdreizen dien je je toch aan een paar basisregels te houden, die in deze film ook nog eens door de "natuurkundige" wordt aangekaart, maar de film doet hier verder niets mee. Daar stoorde ik me behoorlijk aan toen de film was afgelopen.

Daarnaast is het acteerwerk niet sterk. Vooral de emotie (of was het dan toch het script?) was alsof je zat te kijken naar robots. Geen enkele rouw in de ogen te zien, geen baalmomentje of angst als je hoort dat je beste vriendin jouw twintig-jaar-oudere-ik vermoordt... Alsof ik zat te kijken naar een dertien-in-een-dozijn-tienerfilm. Nu moet ik zeggen dat het 2003-plaatje wel leuk in beeld is gebracht, maar als je voor de zoveelste keer Avril Lavigne hoort, weet ik ondertussen ook wel weer dat we naar vervlogen tijden zitten te kijken. Nee, geen bijzondere film.

Wellicht leuk voor de wat jongere mensen onder ons, maar in dit genre zijn er veeeel betere films!

Dit is weer 's wat anders. Normaliter ben ik niet zo van deze tekenstijl, maar dit was zeer aangenaam. Prachtige animatie, subtiele humor, en de muziek die de film zeker op een positieve manier ondersteunt!
Het eerste halfuur hield me op het puntje van mijn stoel, maar daarna zakte de film wat in. Met name toen de schildpad werd "voorgesteld" als vrouw, en de verhaallijn daarna. Ik had het mooier gevonden als de schildpad gewoon een schildpad bleef en zo het verhaal voortkabbelde.

Toch ben ik wel nieuwsgierig geworden naar dit soort producties. Het werd hierboven al kort samengevat door Film Pegasus: "Een schilderij op de juiste manier uitgebalanceerd". Mooi.

Ik kan Shyamalan's films over het algemeen wel waarderen, hoewel er na The Sixth Sense geen klapper meer is gemaakt. De films zijn vaak niet van hoog niveau, maar wel altijd nog vol spanning. Dat kende deze film ook, maar het hangt echt van toevalligheden aan elkaar. We zien knullige agenten en naïeve medewerkers / crew, en dat alles met een verschrikkelijk plat en saai concert op de achtergrond. Shyamalan had hier veel meer uit kunnen halen.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over Hartnett's prestaties, die echt ronduit slecht waren. Voor iemand die de hoofdrol heeft, was zijn acteerwerk echt irritant tot op het bot. Niet zijn beste rol. Ik kan voor een avondje vermaak veel door de vingers zien gelukkig, maar over het algemeen zie ik deze film als een gemiste kans.

De film is één groot stereotype van personages; de belachelijk rijke Rus, de domme vrouwelijke influencer, het naïeve mannelijke model, de "normale" Britten die rijk zijn geworden door iets wat totaal niet bij ze past. Leuk stel allemaal bij elkaar, en prima uitgewerkt allemaal, met als hoogtepunt Woody Harrelson en de stormscène, maar niet een die voor mij een Oscar in de wacht sleept voor beste film. Ik zie de film als een grote middelvinger naar de huidige maatschappij, waarbij het contrast tussen arm en rijk overduidelijk in beeld wordt gebracht. Helaas verliest de film zijn charme op het eiland en krijg je nergens echt een klik met de personages. Leuk voor een keer tussendoor.

Ondanks dat de film prima wegkijkt, anderhalfuur met veel no-nonsense actie, had ik meer verwacht van deze productie. Als je de grootste martial arts-sterren van Azië in één film zet, verwacht je een knaller van een film. Helaas haalde deze niet het gewenste niveau. Naast het tenenkrommende acteerwerk, was de choreografie van de vechtscènes ook niet altijd om over naar huis te schrijven. Dit in tegenstelling tot Jaa's en Uwais' andere producties (Ong Bak, The Raid Redemption).

Het verhaal is ook broodmager, dus daar haal je ook geen voldoening uit. Wellicht de volgende keer mijn verwachtingen bijstellen...

Prima kinderfilm van eigen bodem. Eindelijk eens een 'full length' animatiefilm over de Sint. Leuke personages, prima verhaaltje, animatie ook prima, dus prima filmpje. Niet meer, niet minder. Had ik al gezegd dat 'ie prima is?

In het begin van de film moest ik enorm wennen aan het extreme ADHD-gehalte van de hoofdrolspeler, en was het vaker irritant dan grappig. De hoofdrolspeler is nou niet echt mijn 'cup of tea'. Naarmate de film vordert, zwakt het irritatiegehalte tot een minimum af en is het toch nog een vermakelijke film. Eigenlijk heeft het een vleugje van Groundhog Day (1993) en van Click (2006); leuk concept, maar kwam niet volledig ongeschonden uit de verf.

Deze film keek prima weg. Vooral ook door de korte speelduur had deze film niet de kans om eindeloos in herhaling te vallen, ook al gaat de film over, jawel, een eindeloze herhaling. Het 'Groundhog Day'-principe, maar dan met een serieuze ondertoon. Op zich een prima te behappen concept, alleen wordt de nadruk ietwat teveel gelegd op hetgeen toentertijd gebeurd is in de VS, met George Floyd. Het voelde daarom iets teveel aan als een reclame- of campagnefilmpje tegen politiegeweld in Amerika, en niet zozeer als een speelfilm. Uiteraard kan dit prima samengaan, maar dat deed voor mij helaas afbreuk aan de film.

Toch sta ik nog steeds open voor meer van dit soort serieuze 'Groundhoggers'.