Opinions

In mijn jeugd nooit gezien, dus het werd tijd dat ik dit met de nieuwe generatie ging kijken. Dat pakte goed uit. De kids vonden 'm leuker dan verwacht, en ik kon genieten van de technieken die gebruikt worden in de film; de poppen, en de 'practical effects'. Dit alles overgoten met de nodige humor laat de CGI en de ietwat tegenvallende green screen-effecten vergeten.

Kon Bowie ook wel waarderen, hoewel ik de muziek wat overbodig vond... maar ach, als je muziek toevoegt, wie kan dat beter dan een A-artiest?

Dit soort films houd ik nou van. Gewoon harde actie, no nonsense, lekker macho-gedrag, en spanning van 't begin tot het eind. Verstand op nul en knallen. Uiteraard behoorlijk voorspelbaar, maar ach. Prima acteerwerk, lekker geluid en het camerawerk is ook prima. Mooi contrast tussen de basis, waar een basketbalwedstrijd de overtoon voert, en het rauwe werk in de jungle waar 'tha magic happens'.

Nu kon ik het niet helpen dat ik Russel Crowe elke keer aanzag voor John Goodman. Qua omvang en gedrag begint hij daar behoorlijk op te lijken...

Tegen het einde vlakt de film wat af helaas, maar al met al een prima film.

Tarantino's 'The Hateful Eight', maar dan niet van hetzelfde hoge niveau. Daarentegen wel een leuke film. Met name de ontwikkelingen die zich voordoen wanneer steeds meer voorbijgangers plaatsnemen in het café. De film bestaat uit een leuke mix van karakters, en de sfeer voelt bedrukkend aan. Voor je gevoel kan de bom elk moment barsten. Tegen het einde van de film, na de schietpartij, daalt het niveau van de film helaas, maar het einde maakt weer veel goed.

Leuke film.

Leuke film met een heerlijk sfeertje. Mysterieus tot het eind, waar het eind me toch wat tegenviel. Had wellicht een enorme twist verwacht en had de lat dan ook wat te hoog gelegd gedurende de film. Daarentegen lijkt de film een ver-van-mijn-bed-show, maar in principe denk ik dat dit prima mogelijk is in het huidige digitale tijdperk.

"Shyamalan meets Jordan Peele" las ik hieronder al, en daarmee sla je de spijker op de kop. De film is goed uitgewerkt, met geweldige acteurs, pakkende muziek, een mysterieus tintje, cinematografisch goed, en heb me geen minuut verveeld in die 2,5 uur.

De spijker op de kop! Kate Winslet weet de rol die ze speelt zich helemaal toe te eigenen en zet ook hier weer een knap staaltje neer. Helaas volgen de scènes zich in rap tempo achter elkaar, en passeert haar "oorlogsavontuur" als een sneltrein de revue. De sfeer is goed en de beelden waren mooi geschoten met zo nu en dan een beklemmend sfeertje. Dus waarom niet iets meer stilstaan bij waarom deze film überhaupt is geschoten, het vastleggen van de gruwelijkheden tijdens de holocaust...?

Op zich een prima filmpje. Niets meer, niets minder. Leuker voor de kids onder ons dan voor de volwassenen. Minder (dubbelzinnige) grapjes, zoals wel het geval bij de Lego Batman, maar zo nu en dan kon ik de glimlach niet onderdrukken. Precies zoals hierboven al genoemd is, werd het vader-zoon principe wat uitgekauwd, maar ach... De kleine vond 'm leuk en daar ging het om.

Droppizza. Beide etenswaren een eigenzinnige smaak, wat op het eerste gezicht niet bij elkaar past. Naar mate je er meer van proeft kan het best wel een prima combinatie zijn. Iets wat ik ook had met de hoofdpersonen. Wellicht is dit dan ook zo de uitleg geweest van meneer Anderson, wie weet.

De film gaat alle kanten op, en je ziet niet waar het heen gaat. Ik kon weinig meer uit het verhaal halen dan "een periode uit het leven van", maar toch bleef het me boeien. Wist eerst niet dan "de zoon van" meedeed in de film, maar hij lijkt er ongelooflijk veel op. Zowel qua gezicht, als qua spel; verborgen talent.

Ik had nog nooit van Alana Haim gehoord, maar die stal op alle fronten de show; een frisse wind door Hollywood. De film toont het "simpele leven" van de 70's, toen alles nog kon en niets te gek was. En dat doet het goed. Je waant je ook echt in die periode. Prima film en wellicht in de toekomst nog het herzien waard. Voor nu 3,5*

Verrassende film. Niet iets wat je van Flanagan verwacht na al die horrorseries op Netflix, maar dit ligt hem ook wel goed. Heerlijke sfeer, waarbij ik gelijk moest denken aan de films van Spielberg. Prima acteerwerk, en de film opknippen in drie aktes deed het goed. Zo zet hij drie verschillende films neer, met ieder een eigen sausje; mysterie, feel good en drama, met een rode draad door de gehele film.

Okee, halverwege de tweede akte weet je al waar de film naar toe gaat, maar dit stoorde niet. De rest maakt alles goed.

Prima film. Bijna één op één kopie van het origineel uit 1994, maar haalt niet het niveau. De plaatjes en omgevingen zijn prachtig, en de muziek is nagenoeg hetzelfde, maar de verrassing is er een beetje af. Door het gebruik van de ietwat (te?) realistische weergave van de dieren, mis je emotie in de ogen. Ook de humor komt minder goed tot zijn recht. Iets wat de tekenfilm allemaal wél had; keer op keer. Voor de rest is het een een prima film.

Ik houd het gewoon bij het origineel, die elke keer weer prachtig blijft.

Eigenlijk lijkt deze film het meeste op de Charles Dickens klassieker A Christmas Carol. Een vastgeroeste ambtenaar die bezeten is van zijn werk, en hierdoor opgeslokt wordt. Te serieus en eigenlijk levenloos, totdat hij verschrikkelijk nieuws te horen krijgt van de dokter... die prima door kan als de geest van de toekomst.

Bill Nighy hoeft weinig aan zijn spel te doen om over te komen als een "levenloze" ambtenaar, maar dit doet hij dan ook wel weer goed. De film is geen tranentrekker, maar zet je wel even met beide benen op de grond. Het zijn de kleine dingen des levens die het leven de moeite waard kunnen maken. Neem het niet al te serieus, en geniet ervan.

De muziek is overigens prachtig in deze film, evenals de Londense setting in de 50's. Met alle rust die de film over zich had, heb ik me geen minuut verveeld.

Gisteren voor het eerst gezien, de zwart-wit versie. Schande dat zo'n klassieker zo lang op de spreekwoordelijke plank heeft gelegen. Het was een behoorlijke zit, die drie uur, maar prachtig om te zien hoe de makers D-Day van vele kanten hebben belicht, bijna van minuut tot minuut, en alle locaties van de invasie in beeld hebben gebracht. Zo krijg je een goed en waarheidsgetrouw beeld van de dagen vooraf aan de meest historische invasie in de wereld.

Zo'n zestig jaar jaar na dato zie je wel dat de gebruikte technieken in de film flink verouderd zijn, maar ik kan me voorstellen dat het in die tijd indrukwekkend was. Een grootse film met indrukwekkende scènes, en gelukkig in de oorspronkelijke talen gesproken. Dat maakt het nog een stuk realistischer. Veel (zoals hieronder ook wordt genoemd door The Oceanic Six) geschiet en geknal in het luchtledige zoals in The A-Team, waar de meeste acteurs als een sierlijke zwaan met de armen in de lucht naar de grond gingen. Maar elke keer herinnerde ik mezelf eraan dat de film ruim zestig jaar oud is en dan zie je 't weer door de vingers.

Een film die je gewoon gezien moet hebben!

Inderdaad een echte vrouwenfilm. Zoals het elke Nicholas Sparks verfilming betreft is vanaf de start van de film al te raden hoe de film verloopt. Opeenstapeling van clichés en voorspelbaarheden. Uiteraard heeft de film de nodige mooie mensen om het oog ook wat te gunnen, evenals de rustieke plaatsjes en de sprookjesnatuur. Een flashback hier en daar is Sparks ook niet vies van, maar het is elke keer weer een 'been there, done that' scenario. Iets wat goed uitpakte in The Notebook, maar de laatste paar verfilmingen geen versterking is. De chemie tussen de hoofdpersonen is ook niet zo sterk als in The Notebook.

Zoals hier boven al gezegd werd is het een "prima genrefilm". Niet meer dan dat.

De film moet het vooral hebben van de sfeer en van het acteerwerk. Monroe speelde ijzersterk, en Cage kon weer helemaal los met zijn typetje. Geweldig! Jammer dat zijn rol niet heel groot was.

Het grootste gedeelte van de film blijf je in spanning zitten, maar tegen het einde levert het wel wat in op de kwaliteit van de spanning. Vooral wanneer je ongeveer weet hoe de vork in de steel zit verliest het zijn kracht. Al met al een prima film, met een spannende sfeer, goede acteurs en prima cameravoering.

Ik verwachtte een draak van een film, maar vond het stiekem toch wel een leuke film. Uiteraard van het begin tot het eind voorspelbaar, maar de Looney Tunes houden deze film op peil! Het acteerwerk van de echte mensen neem je dan maar op de koop toe, ongeacht het aantal cameo's wat de revue passeert.

Gewoon leuk voor een regenachtig avondje.

Boven verwachting een prima film. Frisse acteurs en actrices, die mij alleszins verrasten; de chemie spatte er vanaf. Leuke muziek, prima setting, maar nog steeds een romcom. Ik ken denk ik geen romcom waar je vanaf minuut één niet kan voorspellen hoe het eindigt... Maar ach, dat was te verwachten.

Zucht... ik ben klaar met de boekverfilmingen van auteurtje Sparks. Ik heb me er al vele malen aan gewaagd, maar deze spant de kroon. Niet best acteerwerk, totaal geen chemie tussen de personages, cliché na cliché, standaard verhaal en totaal sfeerloos. Haalt nergens het niveau van The Notebook... hoewel ik daar nu ook mijn twijfels over krijg. Misschien maar niet herzien dan. Nee, deze film was niet best...