Opinions

Prima filmpje. Niets meer, niets minder. James Woods speelt heerlijk die norse 'bad cop'. Fox speelt het typetje dat hij eigenlijk in al zijn films speelt. Vol overtuiging en chaotisch, zoals we van 'm gewend zijn. Het is echt zo'n 90's vibe wat in de film hangt. Naar mijn idee hadden ze in die tijd veel van dit soort films; flinterdun verhaal, actie, humor, tegenpolen, en een verhaal dat naar een climax toewerkt in het einde. Van tevoren weet je al hoe dit gaat eindigen, maar dat neem je op de koop toe. Het kijkt gewoon lekker weg.

De film viel me reuze mee. Waar ik een heel kinderachtige film verwachtte, was de film ook goed te pruimen voor de wat oudere medemens. Leuke karakters, grappig verhaal (wist niet dat dit gebaseerd is op een kinderboek) en verzorgd uitgewerkt allemaal. Zelfs die Zachary Levi viel me alleszins mee. Op basis van de trailer verwachte ik een zwaar irritant karakter, maar schijn bedriegt.

Prima film voor jong en oud.

Wat een sterke film dit. Van soldaat tot onverschrokken 'Hauptmann'. Er is in die jaren van oorlog zoveel gebeurd, dat dit soort verhalen (en films) onder de radar blijven. Je ziet in deze prent hoe een simpele soldaat deserteert en per ongeluk, via de mazen in de wet en de chaos die zo'n oorlog meebrengt, het schopt tot kapitein. De ene na de andere gruwel ontvouwt zich onder zijn bewind, en de film laat goed zien hoe zo'n oorlog en zoveel verschrikkelijkheden een mens kan vormen tot moordmachine.

En dat deze film voor het overgrote deel uit zwart-wit beelden bestaat, geeft (voor mij) een extra lading mee. Goed acteerwerk afgewisseld met prima ondersteunde muziek heeft mij geen moment doen vervelen.

Het bijzondere aan deze film, is dat Hugh Grant eigenlijk precies hetzelfde typetje neerzet als in al zijn andere films; klunzig en extreem aardig. Bijna aandoenlijk. Alleen speelt hij het zo goed, dat het gewoon 'creepy' wordt. Nu wil het zijn dat de neergezette sfeer (oud huis, weinig licht, spannende muziek en geluidseffecten) ook wel zorgt voor de nodige spanning, maar het acteerwerk is gewoon van zeer hoog niveau. Ook van de twee dames.

Ja, ondanks de simpele setting en weinig middelen, toch een geslaagde thriller geworden.

Dit zijn nou prachtige (kerst)films! De oude rot in het vak, Giamatti, en nieuweling, Sessa, spelen fantastisch. Wat een chemie! Wissel dit af met de directheid van Randolph, en je creëert een perfecte balans op emotioneel vlak in deze prent. Overtuigend spel, in zowel de dialogen als de mimiek. Alles ademt emotie, terwijl het nergens echt te zwaar wordt gebracht. Payne brengt hier een perfecte mix tussen humor en drama.

Eerst dacht ik dat het een tweede 'The Breakfast Club' ging worden, maar The Holdovers verraste mij op vele vlakken.

Eigenlijk een slap aftreksel van The Family Man. Slechtere acteurs, actrices, verhaal... En nóg voorspelbaarder. Toch had ik dit allemaal ingecalculeerd, waardoor ik de film af heb kunnen kijken.

Leuk filmpje. Had ik stiekem niet verwacht, maar heb me prima vermaakt. De kinderen vonden 'm ook leuk, en was ook wel verrast door het prima acteerwerk van Bobbie Mulder (Ava). Leuk sfeertje, mooie beelden van een evenzo mooie locatie en een prima speelduur.

Toch maar eens herzien. Deze film is geen hoogvlieger, maar kijkt prima weg. Veelal door het geweldige smoelwerk van Carrey, die hier helemaal los kan gaan. Deze rol is 'm op zijn lijf geschreven; ik kan me geen andere acteur indenken die deze rol zo neer kan zetten. You hate him or love him, en voor mij geldt het laatste.

De make-up artists en decorbouwers konden ieder geval helemaal losgaan in deze film. Een dorpje uit de grond stampen en een gezellig volkje neerzetten is in ieder geval goed gelukt. De mierzoete setting neem je op de koop toe. Dat weet je nou eenmaal met 90% van de kerstfilms.

Deze film verraste mij. De animatiefilm vond ik destijds prima, maar geen hoogvlieger. Deze live-action wist mij op positieve wijze te verrassen. Leuke personages, prima verhaal, goede CGI, leuke humor, en mooie omgevingen. De draken waren vakkundig in beeld gebracht, met hier en daar zelf een beetje 'cartoony'-trekjes. Heerlijke muziek ook.

Wellicht het origineel nog maar eens herzien, aangezien deze (volgens velen) een kopie is van de animatiefilm. De animatiefilm ligt niet meer vers in het geheugen, dus ik had met deze productie gewoon weer een frisse kijkbeurt. Ja, aanradertje.

Een herhaling van zetten uit deel 1. Nu met wat uitbreidingen, zoals de Barbaren en Gezalfden, waardoor het weer een soort van nieuwe ervaring moet zijn. Helaas weet dit het niveau van de film niet omhoog te krikken. Vooral ook om de chaos die het creëert, waardoor het niet altijd even fijn te volgen is. Daarnaast kampt de film met een vaag en absurd einde, wat ik blijkbaar niet snap. Dat doet toch behoorlijk afbreuk aan de film. Jammer. Nu is het klaar, dus maak asjeblieft geen deel 3.

Wauw, dat ik zo'n 100 jaar na de originele slapstickfilms toch nog zo'n film mocht zien. En dan eentje uit de tegenwoordige tijd, die zichzelf niet zo serieus neemt, en daardoor ook nog zo'n pareltje aflevert. Ik was blij verrast! De humor werkte zeer goed, de muziek past geweldig, en de geluidseffecten zijn heerlijk overdreven. Die anderhalfuur vlogen daardoor voorbij. Een mooi en gewaagd project van Cheslik!

Kan niets anders zeggen dan dat je deze film een kans moet geven.

De film is prima verzorgd. Ziet er allemaal keurig uit, en al het acteerwerk is degelijk. De liedjes tussendoor maakt het bijna een musical, maar het scheelt dat het ook prima klinkt, waardoor het nog niet stoorde. De film opdelen in drie hoofdstukken is goed verzonnen, want zo kan je 'm prima uitzetten na de eerste twee hoofdstukken. Voor mij was de film toen al af, maar uiteindelijk moesten ze toch nog een passend einde maken, zodat het enigszins nog aansluit bij de eerdere Hunger Games-films. Jammer, want dat laatste deel trekt de gehele film omlaag. Alsof ze na de eerste twee hoofdstukken dachten "Oh wacht, die Snow moeten we toch nog een beetje antipathie meegeven voordat de film eindigt, want anders..." Dit pakt niet zo lekker uit. Voor mij was het geen vloeiend geheel meer en maakte het allemaal niet geloofwaardiger. En daardoor voelde de speeltijd ook te lang aan. Jammer, aangezien er meer in gezeten had.