Opinions

Dit soort films kijken gewoon lekker weg. Genoeg spanning en humor om een fijn gebalanceerde productie te vormen, die de gehele 2,5 uur de aandacht vast weten te houden. Prima acteurs en actrices, waarin de rol van Craig ondergeschikt aan die van O'Conner, die een prima rol neerzet.

De film heeft een lekker sfeertje, maar is wel weer een 'whodunnit' waarin je eigenlijk onmogelijk kan achterhalen wie de dader is. Jammer. Leuke film voor een avondje vermaak.

Goede film! Hard, rauw en een goede beleving van de dreiging in de straten van het stadje in Irak. Er is geen echt begin van de film, en je mist de aanleiding, maar daarom val je eigenlijk middenin in het (minimale) verhaal. Het realisme en het puike acteerwerk doen je vergeten dat je eigenlijk geen idee hebt wat de reden is dat zij daar zitten. En dan dat échte mannelijke begin van de film, met de clip van 'Call on Me' van Eric Prydz. Geweldig!

Die paar films die ik van Fraser heb gezien, beloofde niet veel goed, maar hier laat hij zijn kwaliteiten zien; geweldig acteerwerk! Prachtige film, waar je de uiteindelijk ontknoping al van ver ziet aankomen... maar toch niet teleurstelde. Voor een film die zich in één ruimte afspeelt, weet hij de twee uur te boeien.

Mooie film, en Fraser kan in de hele lijst met Oscargenomineerden prima meekomen. Benieuwd of hij het beeldje mee naar huis neemt.

Deze jaren geleden (meerdere keren) gezien en heb me toen kostelijk vermaakt. Nu herzien met mijn eigen kids, en het gevoel over deze film is niets veranderd. Het blijft een leuke film. Uiteraard ongelooflijk flauw, maar hoe kun je nou geen zwak hebben voor het gestuntel van John Candy?

Lekkere flauwe humor, in rap tempo afgewisseld in een film die precies een goede speelduur heeft. Na ruim 35 jaar staat deze film nog steeds overeind.

De trailer dit jaar wel eens gezien, maar daarna niets meer van vernomen. Uiteindelijk ben ik er blanco in gestapt en liet me verbazen door de kleurenpracht, en de verschillende animatiestijlen in één film. Waar de robot in Pixarstijl is getekend, lijken de dieren met vacht weer geschilderd met penseelstreken. De film steekt goed in elkaar, met het hart op de goede plek, en geeft je uiteindelijk nog een paar boodschappen mee: wees lief voor elkaar en loop net dat stapje harder voor een ander.

De film weet helaas niet de gehele 103 minuten hetzelfde torenhoge niveau vast te houden. Het aftastende en onderzoekende eerste deel is geweldig, waarna het een klein beetje in elkaar zakt, maar het einde maakt ook weer veel goed. Jawel, een verrassend product, met een leuke stemmencast en een perfecte balans tussen humor en drama.

Wat een geweldige decorsets kent deze film zeg. Je ziet vandaag de dag wel dat het allemaal in een studio is opgenomen, maar ik geloof dat dit in 1939 echt verbluffend was. Ik kon er in ieder geval nog erg van genieten.

In eerste instantie verwachtte ik naar een productie te kijken in zwart-wit (of eigenlijk bruin-wit), maar de omzetting naar de kleurrijke omgeving van Oz was een aangename verrassing. Deze film laat zien dat je met minimale CGI en het gebruik van echte, fysieke elementen ook een prima film kan maken.

De liedjes waren ook allemaal zeer aanstekelijk ('We're up to see the Wizard...'), waardoor mijn familie uiteindelijk in de dagen na de kijkbeurt ook van de film kon genieten... en zelfs één van de kids leek de film "ook wel leuk". Dus de kans dat deze een keer opnieuw aangaat bij ons is niet ondenkbaar.

Het 'overacten' in kinderlijke vorm van de hoofdrollen in die tijd blijft altijd wel een heikel punt, maar dat zie ik voor nu door de vingers. En wellicht is dit gewoon een musicaldingetje. Voor de rest gewoon een leuke film, die iedereen een keer gezien moet hebben. Al zij het alleen maar van de vele verwijzingen naar deze productie in de vele films die in de jaren hierop volgden.

Prima film, maar een flinterdun verhaal. Deze film moet het vooral hebben van de uitwerking, en dan met name de speciale effecten die de film hanteert. De geleidelijke transformatie van mens naar wolf is vakkundig gemaakt, en vond ik zeer overtuigend.

Daarnaast was het gedeelte dat het camerastandpunt wijzigt van mens naar wolf (en vice versa) zeer overtuigend; goed gebruik van licht en geluid, waarmee je de scheidslijn tussen mens en wolf nog beter begrijpt. De wolf begrijpt de mens niet, en de mens begrijpt de wolf niet.

Voor de rest was de spanning ver te zoeken voor een horrorproductie, maar keek de film toch nog prima weg. iets zegt me dat ik me over een jaar alleen de effecten kan herinneren.

De film begon goed. Lekker sfeertje, mysterieus, en spannend. Halverwege de film zakt deze ietwat in, en haalt het niveau van de eerste twintig minuten niet. Pitt en Clooney bewijzen dat ze toch maar weer bij de top van Hollywood horen. Met twee vingers in de neus klaren ze deze film, en heb niet het gevoel dat ze hun hele ziel en zaligheid erin hebben gestoken. Al met al een prima filmpje, maar geen hoogvlieger.

De film begint veelbelovend en Knightley doet ook echt wel haar best om de film te redden, maar na ongeveer een halfuur zakt de film als een pudding in elkaar. De film is niet slecht, maar weet gewoon niet voor de volle speelduur de aandacht vast te houden. En voor een thriller is dat cruciaal. Vooral ook als je beseft dat de film maar een respectabele 90 minuten duurt. Jammer.

De trailer deed mij denken aan een Knives Out-productie, maar haalt het niveau niet.

Visueel spektakel van Anderson, naar een boek van Roald Dahl. Veel gepraat, of zelfs geratel, maar nergens irritant of storend. De film is vlot geschoten, met echte Anderson-paletkleuren en een leuke vertolking van de (top)acteurs in meerdere rollen. En dan die decors en decorwisselingen; geweldig! Geen minuut verveeld door de prima speelduur. Niet alles hoeft ruim twee uur te duren. Aanrader!

Toch wel een leuke, vermakelijke film. De film deed me denken aan de vroegere Disneyfilms. Een film met een hart, een magisch verhaal en één die je achterlaat met een glimlach. Een echte 'feel good'-film. Chalamet is een frisse verschijning en kan prima de film dragen met zijn positieve uitstraling. Grant als Oompa-Loompa is natuurlijk gewoonweg grappig, al vond hij het zelf uiteindelijk niet zo leuk.

Ondanks dat je meer dan 8000 mijl iemand volgt, blijft het wel boeiend om New York zo te zien. Een wereldstad van een andere kant belicht. Mooi!