Opinions

Verwondering. Over het lef van Aranofsky (zijn 3e meesterwerk maakt hem mijn favoriete regisseur) deze film te maken. Over de prachtige aankleding en cinematografie van The Fountain. Over de matige waardering, hier en elders. En over mijn eigen twijfels en verwarring rond het verhaal en haar bedoeling.

Maar verwonderd te worden, lieve mensen, daartoe leven we.

5*.

Inderdaad zeer matig, deze mislukte poging om via een aardige invalshoek een hippe misdaadfilm te maken. Geen aanrader.

1,5*.

Dat gedicht is toch wel zo schitterend... Zag hem lang geleden maar die scene is me altijd bijgebleven, en toen ik hem zonet youtubede had ik weer een dikke laag kippenvel...

Zo, zijn we uitgepiept!

Het afvoerputje van Nederland in woord en beeld; zelden kregen sneuere personen de kans te schitteren op het grote scherm. De één zuipt zich dood, de tweede wurgt zijn vrouw, de derde is op de loop voor malafide schuldeisers en de vierde (de enige wiens IQ boven z'n schoenmaat lijkt uit te komen) loopt alle kroegen en platenbazen af met z'n gitaartje. Hilarische oneliners volgen elkaar rapper op dan potjes bier (hoewel...) en de kijker weet niet of-ie niet moet janken of lachen om zoveel lompe domheid. Hoe dan ook; ik heb me prima vermaakt eigenlijk.

3,5*.

Het middelmatige 'Fracture' wordt mijns inziens behoorlijk gered door de enigmatische Gosling, die als een nieuwe Edward Norton elke scene pakt en volledig geloofwaardig overkomt. Toch maar snel eens 'Half Nelson' opsnorren.

Helaas is de rest van de cast minder op dreef; Hopkins zal zelf ongetwijfeld veel plezier aan zijn rol hebben beleefd, maar als kijker begin je je te storen aan z'n maniertjes en het eeuwig wijzigende accent wat hij zichzelf heeft aangeleerd (moest dat Schots voorstellen?). Burke en Pike voegen ook al weinig toe, al heeft de laatste de pech dat haar rol wel erg slecht geschreven is.

Het verhaal is in principe wel redelijk interessant (hoewel de trailer veel te veel weggaf, een euvel waar ook de vooraf getoonde trailer van Premonition aan lijdt), maar de finale is dan toch wel teleurstellend. Verder duurt de film veel te lang, dit alles had ook wel in een Law & Order aflevering gekund. Ook de gezochte spanningsboog van Gosling's carriere is te flauw voor woorden; alsof deze zaak die eventueel buiten zijn schuld om wordt verloren meteen maar zorgt dat een talent als hij nergens meer aan de bak kan...

Een paar aardige grappen (007) en een uitstekende Gosling zorgen voor een niet compleet weggegooide Hemelvaartsmiddag, maar een aanrader is 'Fracture' zeker niet te noemen...

2*.

Zeker 80% van de films boven de twee uur hadden wel wat knipwerk kunnen gebruiken en ook The Frame is helaas weer geen uitzondering. De opvolger van het bijkans briljante Ink is bij tijd en wijle echt slepend waardoor de mysterie en de spanning van het bevreemdende verhaal steeds verder wegsijpelt. Dat regisseur Winans met opzet allerlei zaken open heeft gehouden ter interpretatie van de kijker beviel me hier niet echt, het zorgt er vooral voor dat ik me afvraag waar ik naar gekeken heb. Audiovisueel zit het wel weer snor, al was ook hierin Ink veel fraaier en beklijvender.

Op één of andere manier hoog Southland Tales gevoel trouwens bij deze.

Geweldige film dit. In mijn ogen goed acteerwerk en bovengemiddelde effecten, ik verwachtte naar aanleiding van de titel een amateuristisch werkje. De scene met de ontploffende hoeren is priceless. Pimp Zorro is ook geweldig

3,5*!

Re-animator zag ik nog niet. Een aanrader begrijp ik?

Leuk horrorfilmpje van specialist Fisher rond Frankenstein. Geen verrassingen, maar smullen voor de liefhebber.

3*.

Hmm het acteerwerk ziet er soms niet uit en feitelijk bestaat de hele film uit een doorsnee soap verhaallijntje, maar dan met circusfreaks. Toch zitten er een paar pakkende scenes in (waaronder de opvallend lange maar pakkende openingstekst met bijbehorende mooie muziek).

Ik was er na de eerste kijkbeurt niet helemaal uit, zag hem nog een keer maar weet feitelijk nog steeds niet of ik dit nu echt een goede film vind of niet.

3 sterren dan maar.

Heerlijk niets-aan-de-hand filmpje waar beide hoofdrolspeelsters duidelijk veel plezier aan beleven. Lohan sprankelt maar Curtis steelt de show pas echt als 'tiener'. Naar het einde toe wordt het een beetje zoetsappig maar het slotconcert is erg mooi gedaan, was zelfs ontroerend. Ja, een erg fijn filmpje, aanrader!

3,5*.

Bij tijd en wijle kan ik best genieten van absurde en over-the-edge humor, maar hier kon ik desondanks totaal niet om lachen. Simpelweg niet grappig.

0,5* natuurlijk.

Aardig bedachte nonsens draait om bloed en decolletés, niet spannend maar wel grappig op z'n eigen manier... 2,5*.

Met sentimenten heb ik niks te maken , de slechtste film uit de reeks voor mij. Definitief een parodie in plaats van een horror.

1,5*.

Werd bij de hallucinante strapatsen van Petit in Man on Wire al de vergelijking met een uniek kunstwerk gemaakt, ook bij de doodsverachting van de eenzame klimmer in Free Solo mag die classificatie van stal worden gehaald: wat Honnold hier flikt is toch van een andere planeet lieve mensen... hoewel ik de uitkomst wel wist is dat laatste half uur van deze docu dan ook tot schreiens toe, zo schoon.

Vereenzelvigen met Honnold is er ondertussen duidelijk niet bij; de wat stuurse en wereldvreemde eenzaat lijkt enkel te leven voor zijn tak van sport, zelfs het bijzonder lieftallige vriendinnetje kreeg weinig aandacht van de maniakaal geobsedeerde sportman, en gelukkig maar, want: nobody achieves anything great because they're happy and cozy.

Zonder meer de domste film van het jaar.

Curtis '50 cent' Jackson grimast en mompelt zich een weg door 'Freelancers', waarin de rapper vooral op de lachspieren werkt als ambitieuze maar foute rookie-cop. Hij wordt al op zijn eerste dag gerecruteerd door de immer in zijn rollen afglijdende De Niro, die een schimmig achterafhandeltje runt rond drugs en smeergeld. En dan is er nog de kenmerkend schmierende Whitaker die net zo coherent overkomt als het moment dat hij zijn contract voor 'Freelancers' tekende.

Want werkelijk alles is fout aan de film; het 'acteren' natuurlijk van de neppe reppert, het ongeloofwaardige love-interest element, de hopeloze muziek, lachwekkende dialogen maar vooral de belachelijke over the top ontwikkelingen. Zelfs Vinnie Jones in een klein bijrolletje kan deze turkey niet redden, minder dan dit wordt het gewoonweg niet.

0,5*.

Goede cast, zeer matige film. Een romcom op z'n tijd kan ik wel waarderen, maar dit viel een beetje tegen.

2*.

Knap hoe een film zoveel onzinnigheden kan hebben als Frequency, en toch een topper kan blijven. Een puntje-van-je-stoel film die spannend blijft tot de laatste minuut. De cast doet het uiteraard goed (matige acteurs? tja...) in een erg leuke zaterdagavond film. Een aanrader van jewelste derhalve.

4*.

Merkwaardige mislukking eigenlijk. Het geheel zag er vreselijk goedkoop uit, saaie kills, de schrikmomenten zaten slecht in elkaar en spannend of eng wordt het gewoonweg nooit. Te veel slachtvee ook, je gaat nooit voor ze duimen. Dat einde, ach ja, dat zat er natuurlijk in...

Slecht gemaakt, jammer. 1*.

Films over vervelende mensen zijn zelf vaak ook erg vervelend, en Friends with Money is hier weer een schoolvoorbeeld van. Kibbelende verwende leeghoofdige truttebollen en hun vervelende mannen; afschuwelijk om naar te kijken. Slechts het personage van Aniston is enigzins de moeite waard, maar als zij aan het eind van de film ook haar rijke vent heeft (UrbanDjampa noemde het al) en wij als kijker daar dan blij om zouden moeten zijn hoeft het van mij allemaal niet meer. Waardeloos.

1*.

Het eerste (western) stuk is bijzonder aardig maar zodra ze de bar ingaan weet je waar het op uitdraait... Parks speelt goed maar de Dusk till Dawn serie heeft me eigenlijk nooit echt kunnen boeien.

2*.

Haha, geweldig! De 'vrienden' hebben niet eens 1 dimensie, de songs zijn afgrijselijk en het romantische plotje werkt voor geen meter. Slotstuk (sing-a-long Thats the way I like it) duurde naar mijn gevoel een half uur... zeldzaam slappe film.

1*.

From Russia with Love begint een beetje een klassiekerstatus te krijgen merk ik aan verschillende lijstjes, maar hij viel mij bij herziening wat tegen. Door het plot meteen in het begin van de film uit te laten leggen door de leden van Spectre valt die verrassing weg, en er zijn toch eigenlijk maar weinig memorabele momenten vergeleken met enkele andere Bondfilms met Connery. Wat overblijft is een aardig avontuur, vooral in Istanbul, maar ik heb liever Doctor No (om uiteraard nog maar te zwijgen van Goldfinger).

De locaties werken goed mee, van een Mediterraans dorpje tot aan de echte Piramides, dat maakt toch wel indruk. Het (bij mij) bekende levensverhaal van Jezus volgens de Apostelen wordt in grote lijnen verteld, zonder al te veel in detail te treden. In het begin zijn de tekstkaarten wat al te nadrukkelijk aanwezig, maar dat wordt gaandeweg beter. Vooral indrukwekkend is de lijdensweg en kruisiging, best heftige scenes waar Gibson 90 jaar later een hele film om wist te bouwen.

3*.

Oei oei, deze film als 'aftermath' van het indrukwekkende Martyrs gekeken en (dus?) een deceptie. Gruwelijk wordt het nauwelijks, spannend al helemaal niet en het rechts-extremistische thema (zo dat er al was) was nietszeggend. Ik had er erg veel van verwacht maar de eerste helft is eigenlijk maar saai en de tweede maakt weinig goed. De nazi's waren eerder potsierlijk dan eng, kannibalisme heb ik nauwelijks gezien, eigenlijk stelt deze film maar bar weinig voor. Het zegt veel dat ik net als Mochizuki Rokuro boven mij de haarknip-scene het meest intens vond.

1,5*.

Overroepen. De dialogen buiten het interview (dat verder prima in elkaar steekt) zijn eigenlijk maar slecht en simplistisch. Dat telefoontje tussen Sheen en Bacon is gewoonweg belabberd geschreven. Ook werd Nixon wel erg hebberig afgeschilderd, inderdaad als een karikatuur. Film boeide als geheel maar matig. Ik kijk de echte tapes nog wel eens, zonder een paar bijbedachte dingetjes en terugblikken van de betrokken, gespeeld door acteurs (hoe dom is *dat*).

Ik geef 2* voor de interview scenes en beide acteurs.

Disney heeft me blij verrast de afgelopen paar jaar maar met het brave Brave en nu het niet veel betere Frozen lijken we weer terug bij af. Veel te veel liedjes vooral in dit nieuwe prinsessendrama rond twee zusjes waarvan de één zich ontpopt tot ijskoningin en de ander haar op één of andere manier moet redden van de ondergang. Onderweg komen we wat charmeurs tegen, een aantal niet te missen dieren en natuurlijk een ultieme comic relief, ditmaal in de vorm van een sneeuwpop. Ik geef toe, het leukste karakter van de film (samen met de verkoper).

Als geheel echter weinig bijzonder, niet heel vervelend om te kijken maar Frozen staat in schril contrast met het geweldige Enchanted of het zelfs lichtelijk geniale Tangled. 2,5*.

Een nikszeggende werkje dat eigenlijk gewoon rechtstreeks naar dvd had moeten gaan, maarja die cast he... Cage heeft er wel weer zin in maar Cusack heeft z'n automatische piloot (weer eens) opstaan en Hudgens is maar vervelend met haar constante overacting. Een paar onzalige keuzes (killer snel bekend, geen spanningsboog, cliché van 'de laatste zaak voor m'n pensioen') en je weet het al wel weer: dit wordt hem niet. Zelfs van de bijzondere locatie wordt vrijwel geen gebruik gemaakt, buiten wat standaard helicoptershots die blijkbaar nog ergens in het archief lagen.

1,5*.

Deze film raakt me. De werkelijkheid van een tiener, met alle ups maar vooral downs wordt door Moodysson met liefde voor zijn onderwerp getoond, hierbij geholpen door een wonderlijk goed spelende jonge cast. Wat een genot eens een film te zien over tieners die echt en waarachtig zijn. Wat een heerlijkheid om eens echte ouders te zien van vlees en bloed. Wat een ontroerende, leuke, prachtige, ja briljante film is dit.

Ik moest toch maar eens m'n top 10 invullen. 5*.

Inderdaad acceptabele actie en de omgeving ziet er grauw genoeg uit. Helaas zijn de karakters nogal dubieus met die typische jaren '80 looks en zitten er toch wel een hoop goofy momenten in, met de ontvoering als typisch voorbeeld. Desondanks wel te doen voor zo'n zondagmiddag.

2,5*.

Extreem warrige, haast onvolgbare, film met slappe effecten, zwak acteerwerk, vreselijke soundtrack en rare wendingen. En dan het ergste: na anderhalf uur staat er: to be continued! Het volgende deel (Star Force) zit in seizoen 4 van MST3K, ik kan alvast niet wachten!

1*.

Onevenwichtig filmpje dat een bestaande issue op een wat sullige manier om probeert te toveren tot een wel zeer licht satirische komedie. Ik bedoel, als Carrey een overval pleegt ipv een baan onder zijn niveau aan te nemen, moeten we dan medelijden met hem hebben?

Het einde is net even te onrealistisch en happy happy joy joy om deze film ook maar enigzins serieus te nemen, ondanks dat ik uit de aftiteling begreep dat ik dat toch echt had moeten doen. Jammer dan.

2*.

Het eerste wat vaststaat is het cijfer; dat was bij het origineel 3,5* en aangezien dit een *echte* remake is kan dat hier bijna onmogelijk hoger of lager uitvallen.

Dit blijft een uitermate boeiend uitgangspunt en een uitdaging voor de kijker. Het hangt tegen exploitation aan maar is wel erg moeilijk om naar te kijken. Over de exacte bedoelingen van Haneke kun je nog wel wat boompjes opzetten, en ook of je zijn methodes afwijst of juist aanvaart, en nog veel meer over of hij slaagt in zijn opzet of niet, maar een film die de kijker zo weet te raken verdient van mij een hoop krediet. Kijken dus!

Uit de hand gelopen hobby project, het is bijna zielig. Een oneindig aantal dingen gaan fout, dan zijn die lachwekkende dino's bijna nog het minst erg. Deze kijken zonder MST3K lijkt me fysiek en mentaal onmogelijk.

Overigens gaat het om een prostituee die nu non is (en haar heavyweight huisgenoten), maar dit terzijde.

1 sterretje voor de leuk.