Opinions

Blijkelijk is het opzetten van gekke bekken al voldoende om als goed mens te moeten worden beschouwd, en het vasthouden aan traditie en wetenschappelijk gefundeerde kennis om een slecht mens te zijn. Dat lijkt tenminste bijna de boodschap te zijn van deze film, die niet alleen kinderlijk is in zijn idealisme, maar ook nog eens het gevoel voor humor van de gemiddelde mens schromelijk onderschat. Want welke stervende patiënt wil nu om vier uur 's nachts wakker worden gemaakt zodat hij met een neppistool op ballonen kan schieten, als ware hij bezig aan een verkwikkende jachtpartij. Nee, deze prent is volledig van de pot gerukt en ik schaar me dan ook bij de treffende opmerking van Onderhond hierboven, dat je op een bepaald moment z'n tegenstanders zit te supporteren.

Sympathiek filmpje over een ontsnapte bandiet en de bandvorming met zijn jeugdige gijzelaar. De roadtrip en de vermakelijke avonturen die op het pad van Costner en het jongetje komen, staan helaas in schril contrast met de portrettering van de politie-eenheid die deze mannen moet opsporen. Waar de synergie tussen Costner en het jochie nog wel origineel te noemen is, is de clichematige afbeelding (Clint als de provinciaalse hardliner, een gestudeerde, overambitieuze stagaire en een gladde, ongewenste FBI-agent incluis zonnebril) van degenen die de klopjacht leiden jammerlijk.

Hetzelfde geldt voor de contrastering tussen de toch niet zo gecorrumpeerde Haynes en zijn vunzige celgenoot. Helaas kiest Eastwood ook met het einde voor de voorspelbare, melodramatische weg, waardoor de quotering blijft steken op 3 strerren. Toch moet gezegd worden dat het prettige, kneuterige sfeertje tot op zekere hoogte aanstekelijk is.

Ja, deze regisseur voelt het aan. Een groots, meeslepend epos met de boodschap dat gebeurtenissen uit het verleden grote impact voor (letterlijk) latere generaties kunnen hebben. Dat gaat bijna nooit goed. Cianfrance zet hoog in, maar in tegenstelling tot de mening van velen hier betaalt het zich m.i. dus wel uit. Zelfs het flauwe einde is hem vergeven.

Dat is vooral op het conto van de regisseur te schrijven, die weet waar hij de accenten moet leggen. Als Cross zijn zoon uit de cel moet halen en hem vermanend toespreekt, zien we niet het gezicht van Cooper. Goed gekozen, want dat lijkt me nou precies een emotie die niet op het lijf van Cooper geschreven is. Ook opvallend dat wanneer Gosling voor het eerst in zijn acteercarriere uit zijn vel lijkt te springen, tijdens de bankovervallen, hij een masker opheeft. Voorts is de casting uitstekend te noemen, met name de rol van corrupte macho die Liotta op zich neemt en het zoontje van de prominente pa. Wat betreft die laatste; je ziet zelden naardere ventjes van die leeftijd.