Deze film heeft een erg strakke regiestijl die mij erg kan bekoren, het is gewoon oerdegelijk en weet de juiste toon te zetten, maar het probleem is dat het script gewoon te marginaal, te oppervlakkig is. Niet dat ik me stoor en de weinige handelingen die erin voorkomen, zoals hier meermaals wordt geopperd, maar de psychologie van de verlaten wereld, en het negatieve mensbeeld als gevolg hiervan, ontstijgt echt nauwelijks de koude grond. De voice-over zou normaliter echt wel wat moeten toevoegen in een film als deze, maar dat doet het helaas niet. Sterker nog, het doet afbreuk want originele gedachtenspinsels komen er in zijn geheel niet in voor.
Hetzelfde geldt een beetje voor de rol van Viggo Mortensen, hij doet het niet abominabel ofzo, maar de getergdheid van zijn personage ligt er net wat te dik bovenop. Wat mij betreft hadden ze die goeie ouwe Duvall wat meer screentime mogen geven, want die weet nu wel genadeloos te overdonderen! Mortensen straalt vooral hersenloos- en roekeloosheid uit, maar wat hij graag uit had willen
stralen, een melancholische Weltschmerz, het lijden over de tekortkomingen van de mens, dat wordt nu juist wel met verve vertolkt door Duvall.