Opinions

Ik heb me goed vermaakt met Trick 'r Treat dat een anthology horror film is waarin 5 korte verhaaltjes worden verteld en er zelfs een aantal samenkomen. Uiteindelijk wilt de film niet eng of echt bloederig zijn, maar het geeft wel een beetje de essentie van hoe een echte Halloween gevierd moet worden. Vooral het verhaal met de bus en de prank daar was erg geslaagd. Ook dat ventje met die patattenzak op zijn kop die het opnam tegen Brian Cox was een leuke.

Dat verhaaltje van Anna Paquin was veruit het zwakste, maar ok die andere meiden zagen er wel leuk uit. Wat daarop volgende vond ik best belachelijk.

Prima thriller. Sober gebracht en met weinig budget. Vrij originele plotwendingen die hier en daar wat geforceerd aanvoelen of zelfs onrealistisch (onder meer wanneer Matthew een uur naar een huis loopt om een autorit vast te krijgen. Wanneer dat niet lukt gaat ie helemaal terug om zijn geweer te halen. Ondertussen is het al donker en vervolgens gaat ie nog eens naar het huis met zijn rifle. Dit allemaal zonder drinken.

Iets wat je dus een aantal keer terugvind in de film is dat extraordinaire tijden om drastische maatregelen vragen. Vertrouwen is een ander element dat meermaals terugkomt. Tussen de twee mannen (overspel), tussen de buurman en Matthew en op het einde tussen Matthew en de zwarte meneer

Standaardfilm met een gebrek aan originaliteit dat eigenlijk te zwak is voor een cast als dit. Casey Affleck helpt de film nog net aan een 3.5* wat mij betreft. Er zitten namelijk een aantal vaagheden in de film die beter uitgewerkt hadden kunnen worden. Het einde verloopt ook te makkelijk. Desalniettemin zeker niet saai en de actiescènes zijn goed.

Middelmatige film die inderdaad lijdt aan het syndroom waar veel films op Netflix aan lijden. Niet goed weten waar je naartoe wilt. Qua actie is het nogal matig, ok Ben Affleck wordt door zijn hoofd geschoten - dat zie je niet al te vaak. Leuk zijn wel de afwisselingen in scenery met de getto (favelas), jungle, Andes, ... Ik vroeg me constant af hoe ze aan eten en drinken kwamen en hoe ze met die zakken zo ver konden sleuren is me ook een raadsel. Wat ik ook echt niet begrijp is dat ze allemaal hun miljoen afgeven aan de familie van Ben Affleck. Dat bedrag is toch prima om een heel leven mee door te komen. Nu hebben ze zelf niks na al die moeite. Onbegrijpelijk gewoon.

Nu goed als ze allemaal met een zak geld zouden vertrekken zou het ook nogal voorspelbaar geëindigd zijn. Al vind ik dit einde niet bepaald beter. Dat laatste shot vond ik wel mooi dat Oscar Isaac opgaat in de menigte en verder gaat met zijn leven, net zoals al die andere mensen.

Hier had ik wel meer van verwacht. Het is niet slecht, maar ik blijf toch wat op men honger zitten. Kostuums en decor, schmink, acting is allemaal wel in orde. Wel goed dat het verhaal wordt verfilmd in het land van herkomst. Dat doet de film toch het meest recht aan en dat er voldoende budget voor werd uitgetrokken ook. Er komen ook nog vervolgen op. Ik had ook eigenlijk totaal geen idee dat Eva Green een Franse is. Dat is me nooit opgevallen. De rest van de cast ken ik enkel Vincent Cassel van, al is D'Artagnan gespeeld door François Civil de hoofdrolspeler. Deze is arrogant maar het wordt nergens vervelend, hij doet dat voortreffelijk. Zeker benieuwd naar het vervolg want historische/fantasyfilms/oorlog ben ik altijd wel voor te vinden.

Best een leuke "rampenfilm". Ook het fantasierijke aspect is leuk gevonden. Het is weer een film die duidelijk weergeeft hoe fout de massa reageert. De massa is gewoonlijk verkeerd. Degene die anders denkt is een gek. Uiteindelijk blijkt Tidemann het bij het rechte eind te hebben. Eigenlijk werkt ze mee aan de trol zijn dood ook al beseft ze dat uiteindelijk zelf pas als het te laat is. Ze doet dan nog een laatste wanhoopspoging om hem te redden maar plots is de zon daar die wel heel snel opkomt. Het was een goede film met een prachtig creatuur, fantastisch ontworpen vond ik. Er is toffe actie en de acteurs waren me volstrekt onbekend maar wel goed. Noorwegen heeft nu een twee regisseurs die zich wat meer op het internationale rampentoneel hebben gezet. Roar Uthaug met The Wave en nu Troll en John Andreas Andersen met The Quake en North Sea (zeker die laatste was best goed). Troll is misschien niet zo geweldig als The Wave maar zeker een vermakelijke film om eens te bekijken.

Pff.. wat een zwakke film. Vooral het script is heel slecht. De film is redelijk technisch en interesseerde me geen moer. De dialogen zijn vreselijk oninteressant net als de personages die zo eendimensionaal zijn. Het idee klonk wel leuk maar de uitwerking is dat verre van.

En het is niet dat ik de effecten zo slecht vond, het had wel iets maar het gaat enorm vervelen ook al is de film niet eens zo lang. Neon is tegenwoordig weer in dus het ziet er niet eens echt gedateerd uit. Geen idee of ik de sequel ga zien, misschien even proberen.

Met dank aan Teejey zijn top 10 even bekeken aangezien ik toch ook 6/10 films eruit ook erg goed vind. Enkel Requiem for a Dream vind ik maar niks en een stuk of 2-3 films heb ik nog nooit gezien.

Je merkt natuurlijk wel dat dit van de hand van Tarantino komt vooral dan in de ontmoeting tussen Walken en Hopper, maar ook de confrontatie tussen Slater en Drexl (Oldman) is fenomenaal. Wat een heerlijke figuur die Drexl maar ook Slater is erg "cool" . Ook het einde is erg kenmerkend voor Tarantino. True Romance is eigenlijk een film met best grote namen waarin ook een kleine rol is weggelegd voor Brad Pitt die een geinige Floyd neerzet. Het acteerwerk is echt top en de zwoele sfeer zit er ook goed in, al zie ik er nu wel geen 4.5* of 5* in.

Het is niet meteen het beste werk dat Tarantino geschreven heeft maar als ik het vergelijk met een Wild At Heart die tbouwh hierboven aanhaalt is dit voor mij toch een veel betere film. Ook Wild At Heart heeft zijn momenten maar kent vele, langdradige tussenstukken en dialogen. Bovendien vind ik Patricia Arquette veel fijner om naar te kijken dan Laura Dern.

Leuk om eens gezien te hebben. Toch een aantal dingen bijgeleerd, had nog nooit van Dalton Trumbo gehoord of van de Hollywood Ten.

Cranston is net als in Breaking Bad weer subliem. Er is vrij goed gelet op details in de film. Cranston laten verouderen, alleen zijn vrouw blijft er precies de hele tijd even jeugdig en knap uitzien. We spreken hier toch over 20 jaar tijd of iets dergelijks.

Nog wel leuk. Er gebeurt behoorlijk veel dus het tempo zit er zeker goed in. De kills zijn best goed gevonden. Het verhaal is dat zeker ook. Juist het einde is een beetje raar in het begin kiest ze voor een heel land te redden ipv haar zelf en haar vrienden als ze moest kiezen en dan gaat ze op het einde viraal met een video om te overleven.Typisch voor woke mensen, eens de realiteit hun met de voetjes op de grond zet, draaien ze met de klok om hun eigen vel te redden. Soit, voor de rest vond ik het een vrij originele film. Het is wat Final Destination en een beetje Saw van ver. Beetje ondergewaardeerd, waarschijnlijk omdat het een beetje cheesy is door deze jonge twintigers.

Er hebben hier een aantal mensen duidelijk een andere film gezien als ik. Werner de Smedt maakt deze film juist beter met zijn droge humor en zijn karakterkop. Zowat elke grap vond ik geslaagd en grappig.

Het is een typische politiethriller dat wel en de naaktscènes horen er wel een beetje bij, zeker omdat hier een aantal neo-noir elementen inzitten zoals een femme fatale en de twist op het einde, die ik daardoor al lang voorspeld had. Dus hoewel het einde voorspelbaar was heb ik wel genoten van de parcours en de car chase op de autosnelweg. De scène op de markt vond ik vooral iets minder in beeld gebracht.Al bij al wel weer een degelijke Vlaamse film.

Even weer een Amerikaanse film ertegenaan gegooid.
Naarmate ik meer films heb gezien, ga ik steeds meer denken aan een alternatiever einde dan hoe de typische Disneyfilm eindigt. Op zich is dat wel handig want wat vroeger voorspelbaar was, lijkt het gek genoeg nu minder te zijn. Hollywood is gewoonlijk wel voorstander van de happy ending maar na ongeveer 1000 films op de afgelopen 4 jaar gezien te hebben en steeds ruimer de filmindustrie ontdek, is die happy ending minder standaard geworden. Misschien klinkt dat raar maar wat voor veel mensen misschien clichés zijn geworden door steeds opnieuw diezelfde Amerikaanse blockbusters te kijken, is dat gevoel bij mij stilaan aan het vervagen.

Bill Paxton en Helen Hunt zijn in deze film de tornadojagers in spe en proberen hun eigen creatie, de Dorothy die bestaat uit wel honderden ballen met sensoren, tot in de wervel van de tornado te krijgen. Op die manier krijgen ze een beter beeld van de windsnelheden, temperaturen en noem maar op. Er is een zekere uitleg wel aanwezig van het werk dat ze doen al had ik wel graag meer gezien over hun data-analyse. Al was dat vast te saai voor de doorsnee kijker geweest

Naast het tornadojagen blijkt er ook nog tijd te zijn voor een echtelijke problemen. Jami Gertz heeft een behoorlijk ondankbare rol en staat er dus ook een beetje voor piet snot bij. Uiteraard jammer, niemand komt graag in beeld met een snottebel. Na een tijdje mee te hollen achter die gekke tornadojagers, besluit ze dus om het loodje te leggen.

Na 1u20 begon de film wat te vervelen en besloot ik een andere keer verder te kijken omdat het behoorlijk laat was geworden. Iets later start echter de volle finale en is het één en al extase wat de klok slaat. Het einde is behoorlijk machtig, die wegrennende paarden wow, kippenvel!
Toch een 3.5*