Opinions

Inside Man

Inside Man vond ik een hele mooie film! Super doordacht en er zat opzich ook wel een soort van spanning in die je maar door liet kijken!

Denzel Washington vond ik heerlijk acteren! Zoals we van deze man gewend zijn! Clive Owen deed het als de bad guy ook perfect! Lekker sluw en mooi gedaan!

De film Inside Man heb ik al een tijdje op Netflix aangevinkt om te kijken! Nu was het zover en ik moet zeggen dat hij me toch behoorlijk mee viel! Het verhaal is goed bedacht! En de acteurs acteerde lekker! Het is aan de ene kant mijn ding wel, zulke films.. Alleen begon ik er mee met niet al te hoge verwachtingen.. Ik weet niet maar het leek me niet zo'n leuke film... Toch heb ik genoten van deze sluwe Misdaad film! Helaas vond ik het einde wat afgezaagd!

3.5*

Inside Out

Een heel nieuwe Disney film zorgt ervoor dat ik me uitstekend vermaakt heb onder het kijken van Inside Out. Ik dacht altijd eerst dat deze film al via Netflix te zien was, tenminste ik dacht dat een keer gezien te hebben. Ook op Netflix staat hij al aangeduid als Binnenstebuiten (via Netflix Canada) maar dan heb ik hem maar op de Netflix gekeken uit Canada en ik moet nog maar eens zeggen; prima film!

Het verhaal van Inside Out vond ik er leuk. De film gaat over de prikkels in je geheugen, Woede, verdriet, blijdschap, afkeer en angst. Bij de geboorte van Riley komt eigenlijk Plezier direct in haar hoofd terecht, die vrijwel alles beheerd, een klein beetje de baas dus.. Als ik zo op dit moment ben kan ik ook wel weer zeggen dat de film een verhaal heeft wat leuk is maar ook aan de makkelijke kant, waardoor het dus lekker wegkijkt. Op een dag gaat het helemaal fout, ze gaan verhuizen. Alle herinneringen worden een soort verdriet en het gaat niet zo goed in het hoofd. Op een dag worden verdriet en plezier opgeslokt door de afzuiging? van de besturingskamer en komen met kern herinneringen in de buiten wereld. Ze moeten kosten wat kost terug zien te komen en de kern geheugens weer terug plaatsen, dit gaat niet zonder slag of stoot!

Het verhaal is leuk en het concept was vrolijk. Deze leuke familie film heb ik toch erg kunnen waarderen maar door het soms wat 'simpele' verhaal werd het af en toe wat saai. Ook is er een leuke wisseling tussen plezier en verdriet ook te zien in de film. Drama scenes zijn wat dat betreft namelijk goed aanwezig en het is me prima verlopen, wat ik al gehoopt en gedacht heb!

3.5*

Insidious

Één van Wan's pareltje en een film die mij toch een paar keer de stuipen op mijn lijf heeft gejaagd. Insidious is toch wel een film met een verhaaltje er achter en de personage's vond ik ook gaaf! Ik weet niet maar op een één of andere manier weet Wan toch met deze film mij onder mijn huid te zitten waardoor ik niet altijd even lekker er naar keek. Geesten filmpjes kijk ik sowieso al niet graag en vooral in mijn eentje dus ja, dan vind ik deze ook wat enger dan normaal! Nee, de personages vond ik gaaf en ik kon er wel van genieten, dat wel! Het verhaal was leuk om te volgen niet altijd even sterk maar het concept was gewoon goed. Leuk om mee te nemen!

4.0* (deze stem is ouder dan de recente!)

Insidious: Chapter 2

Insidious: Chapter 2 sloeg niet aan bij mij kwam niet goed op mij neer. Na een perfect eerste deel heb ik deze toch met moeite uit moeten zitten op sommige stukken. Gelukkig vond ik het eind goed en daar heb ik me dus eigenlijk ook het meeste vermaakt uit de gehele film. Patrick Wilson samen met Rose Byrne deden het prima als de twee 'hoofd' acteurs. Ik moet zeggen dat dit verhaal me minder fijn aan stond en ik het concept nog wel leuk vond. Maar het verhaal was in mijn ogen aardig dun waardoor ik er niet erg van genoot en al helemaal niet leuk kon volgen. Als je deel 1 hebt gezien moet je zeker dit deeltje er bij kijken maar, als je deel 1 niet hebt gezien en gelijk deze wilt zien dan raad ik hem af.

3.0*

Insidious: Chapter 3

Deel één en twee vond ik toch nog wel aardig, waren soms heerlijk spannend en ik vond het fijn deze twee te volgen. Deel drie viel me toch veel meer tegen, het was gewoon een mindere deel en ik heb me eigenlijk geen enkele keer angstig gevonden en ik vond het maar een dooie boel. De geesten zagen er ook gewoon niet uit en wat een verschrikkelijk eind zat er aan vast geknoopt, bah! Het was dus totaal niet mijn deel dit.

Het verhaal was prima te volgen, soms een beetje slapjes maar niet vervelend o.i.d. maar, het acteerwerk kon soms wel stukken beter. Er zit gelukkig nog wel een verband in de films maar het is allemaal wel mager. Het concept vond ik prima, helaas komen er dus nog meer delen aan van de Insidious films, ach ja, laat maar komen haha! Jammer maar het kon beter.

2.0*

Het stond al even bevestigd dat ik met een paar kameraden de nieuwe film ‘Insidious 4’ in de bioscoop zou gaan kijken, lekker in de V.I.P. stoelen genieten van een avondje horror. Hoewel het de dag na release datum is vond ik het vrij rustig, véél rustiger dan andere films heb ik al wel gemerkt, en was maar weinig animo om naar deze film te gaan, en tijdens de film kon je dit ook zeer goed merken, een beetje een onrustige zaal die na mate van de film steeds onrustiger wist te worden, de film kende weinig aantrekkingskracht en werd nergens echt bijzonder of laat staan eng. Ik denk dat ik langzamerhand maar ga zeggen dat deze serie nu wel uitgemolken is, waar de eerste twee films best goed waren was het derde en laat staan dit vierde deel erg bagger en vond ik het werk van Adam Robitel echt niet speciaal.

De cast van de film was redelijk. Ik vond het nou niet echt een heel bijzondere cast maar qua originele cast kan de film nog wel een stukje mee vooruit, we hebben natuurlijk Lin Shaye die dan Elise Rainier speelt, een personage en actrice die al tijdje rond loopt in deze film wereld van Insidious en die tot nu toe goed vaak er in voor kwam. Lin deed het prima, er was niks tops aan haar acteerwerk en het was ook niet irritant slecht, ze deed het gewoon prima. Het komische gedeelte van de film werd verzorgt door Leigh Whannell en Angus Sampson die de rollen van Specs en Tucker verzorgen en die ook nu al vier delen mee leven met de gehele serie. Ze zijn de handlangers van Elise, en met z’n drieën runnen ze het bedrijfje ‘Spectral Sightings’ die natuurlijk op geesten en demonen jagen. Ook was de toevoeging van de familie van Elise wel leuk en zijn natuurlijk de dochters van haar broertje Imogen en Melissa ook wel een erg leuke toevoeging aan de film ?.

Het komt ook wel echt dankzij het feit dat ik om 4:25 gistermorgen ben opgestaan voor het werk dat ik wat vermoeid in de bioscoop zat en dat ik dan soms automatisch moeilijk in een film te krijgen ben (dit had ik vooral bij de film ‘Alien: Covenant’). Toch wist Inisidious mij wel degelijk te boeien dat ik in de film geraak, het was natuurlijk altijd een leuke serie (de eerste twee films) dus ik was erg benieuwd naar dit nieuwe deel.

Toch ging ik wat teleurgesteld de bioscoopzaal weer uit en zo was dat ook bij één van mijn kameraden met wie ik er zat, de film liet erg veel liggen en er word echt te veel gefocust op de ‘Jumpscares’ die de film brengt. En dat merk je de laatste tijden veel in de horror films alleen was het in deze film wel erg duidelijk dat Adam er dik boven op probeert te liggen, en dat begint vrijwel gelijk in het begin al waar dan een rennend persoon door de kamer van Elise rent als ze weer met een geest praat, waarbij het geluid extreem hard gaat en er eigenlijk niet zoveel eng aan is. De film word daardoor soms wat onsamenhangend en slaat in sommige scénes nergens meer op, waarvan ik dan toch wel lichtelijk erg baal. De film komt zo toch echt wel saaier uit de kast dan dat hij had kunnen komen en er had zoveel beters in kunnen zitten wat Adam allemaal laat liggen.

En dan spreek ik vooral over het punt dat de demonen en geesten aanwezig zijn in deze film, het kan soms te vaak en te veel zijn wat je ook wel vaak bij films ziet, ‘Insidious 4’ laat het allemaal links liggen en werd er vooral spanning opgebouwd door een fluitje. Maar, wat bedoel ik nou precies met ‘te weinig’. Dan doel ik puur op het feit waarbij de moeder van Elise die werd vermoord door een demoon naar Elise toekomt omdat ze op het fluitje blaast (dit dan wel in de andere dimensie). Ze knokt vervolgens de ‘gevaarlijkste demon’ uit de andere dimensie even weg met één slag, waarvan ik toch gehoopt had dat hij daadwerkelijk sterker was dan alles en iedereen. Deze Demon was ook wel de Demon die alle deuren kon openen, hij beheerde dus zo’n beetje de geesten dimensie vanwege de deuren. Zijn introductie was notabene wel erg slecht waarbij Elise de deur opent in haar kelder en je dan zijn hand ziet waar erg veel op gefocust werd terwijl je niks anders ziet dan de hand die via de deur richting boven beweegt, goedkope cinema werd het op die manier wel en het was ook nog niet eens eng.

Via deze film komen we wat meer te weten over het verleden van Elise, waar ze en hoe ze gewoond heeft vroeger en wat er toen al afspeelde. Die tijd woonde ze in ‘Five Keys, New Mexico’ die straat bestaat notabene echt, waar ze samen met haar vader, moeder en broertje in het grote huis woonde naast een gevangenis (omdat haar vader gevangenisbewaarder was, of misschien wel de baas van de gevangenis dat is me een beetje ontschoten). Elise is alleen een ‘wonderkind’, ze kan met andere mensen praten die er normaal niet zijn en ze ziet verschrikkelijke dingen. Op dezelfde avond word er gepraat met Elise maar haar broertje ligt op de bank. Het is weer een geest en haar broertje raakt in angst. Haar vader moet haar straffen voor deze feiten omdat hij er niet in gelooft waarbij Elise tegen de muur moet staan waar ze dan vervolgens geslagen word en als straf in de kelder moet slapen. Wanneer ze daar opeens een rode deur ziet die haar aantrekt, er word aan haar gevraagd of ze de deur wilt openen en wanneer ze dit doet komt er een verschrikkelijke demon vrij die de sleutels van de onderwereld beheert. Wanneer haar moeder gaat kijken naar Elise word deze opgehangen aan een stuk touw en zo vermoord.

Daarna komen we snel uit bij de oudere Elise, die als haar baan op geesten en demonen jaagt en deze weg moet jagen en met haar krachten kan dit lukken. Tot ze op een dag word opgebeld door ‘Ted Garza’, een man die ook last heeft van spirituele vreemdheden. Echter meld Ted wel dat hij op het oude adres van Elise woont, waar alles gebeurt is. Ze besluiten toch om naar het huis te gaan waar ze inderdaad op spirituele krachten stuiten. Echter word er hier veel meer duidelijk (en ook over het verleden).

Toen Elise zestien jaar was beweerde ze een vrouw te zien in het washok waarvan haar broertje er niks van geloofde. Toch stond daar een vrouw en wanneer hun vader kwam kijken wou hij Elise weer straffen die van zich afbijt en vlucht. Echter bleek de vrouw die Elise gezien heeft echt te bestaan en haar vader had die vrouw opgesloten in een geheime kamer in de kelder. Toen haar vader zag dat de vrouw genaamd ‘Anna’ ontsnapt was sloeg hij haar dood en kwam deze ook in de andere dimensie terecht. Anna wou echter wat laten zien aan Elise toen ze terug kwam voor Ted, en nu blijkt dat Ted precies het zelfde heeft gedaan als Elise haar vader en hij blijkt ook een vrouw te hebben ontvoerd. Elise redt de vrouw en Ted word vermoord door Specs.

Elise besluit vervolgens om wel het huis te helpen en de demon voor eens en altijd te laten verdwijnen. Ze komt tijdens het onderzoeken de koffer van Anna tegen die verstopt zit in de ventilatieschacht. Wanneer Elise op onderzoek uitgaat komt ze nog zo’n 8 koffers tegen die er in liggen met allen een schedel erin van de overleden personen (voornamelijk vrouwen). Tijdens het onderzoeken van deze koffers word ze echter wel mee genomen door de gevaarlijke demon (die trouwens eerder in de film Melissa al mee had genomen). Om Elise en Melissa terug gaat Imorgen ook in de onder wereld dankzij hypnose en dat is toch wel het moment waarop ik terugverlangt heb en wat Insidious zo goed heeft gemaakt, en dat was wel de onder wereld of de dimensie waar de geesten en demonen leven. Dit brengt toch echt wel een bepaald en aparte sfeer met zich mee waarvan ik wel kon houden en dat wisten ze in deze film weer goed te herhalen. Wanneer Elise in het onder wereldje zit komt ze haar vader weer tegen en vallen de puzzelstukjes in elkaar, en blijkt het dat de gevaarlijke demon haar vader als Marionet heeft gebruikt om mensen te pijnigen en angst in te willigen zodat de demon zich goed voelde. Dit zelfde heeft hij dus blijkbaar gedaan bij Ted Garza die ook waarschijnlijk onder zijn bedwing de gemene dingen deed aangezien ze wel erg op elkaar lijken, haar vader en Ted deden het zelfde. Eenmaal Melissa en Imogen bevrijd te hebben brengt ze hun terug naar hun lichamen en zo was iedereen weer terug op de wereld zoals ze horen te zijn en eindigt de film al redelijk snel, we zien echt wel een terugblik naar de warren familie waar het als ik het goed heb allemaal mee was begonnen.

Al om al ben ik dus niet een groot fan van deze nieuwe Inisdious film en mogen ze van mij er nu zo langzamerhand wel mee stoppen. Toch was de film in het algemeen wel leuk, en hij keek wel snel en makkelijk weg maar voor het concept en de uitwerking is de film toch echt te slecht. Ondanks dat er nog een kleine ruzie was in de bioscoop zaal heb ik me niet echt geïrriteerd aan de zaal en was het soms op sommige momenten gewoon echt stil, en dat is toch ook wel fijn.

2.0*

“Face your demons.”

Een tijdje geleden werd ik door een paar vrienden gevraagd of ik mee wou naar de bioscoop. Ik hoorde dat ze naar deze film wouden en heb toen met een goede glimlach het aanbod toch wel aan me voorbij laten gaan. Dit puur als reden dat ik vind dat deze filmreeks al vanaf “Chapter 3” niet heel boeiend meer is. Toch wel jammer want deel één beschouw ik als één van de engste films die ik ooit heb gezien, en destijds was ik echt doodsbang voor die film. Ik was dan ook wel ruim tien jaar jonger (en zat toen nog midden in mijn tienerjaren), en was ook totaal niet bekend met zulke horrorfilms, of horrorfilms in het algemeen. Het is in ieder geval een film die me voor altijd zal bijblijven. Helaas heeft men vijf delen van deze reeks moeten maken, en is het ook behoorlijk uitgemolken. Bij het vierde deel was ik er eigenlijk al wel een beetje klaar mee, ik dacht overigens ook dat ik die veel lager had gestemd maar, dat viel me nog eigenlijk wel mee.

Dit vijfde deel stelde echt helemaal niks meer voor. Ik vond het op zich wel prima om te zien dat Dalton naar de middelbare school ging, al had ik misschien minder van Dalton en meer van Josh willen zien. Overigens zat ik er op het begin nog best lekker in, de film kende een leuke sfeer en het was soms nog best een fijn verhaallijn om te volgen. Maar, daarna stort de film eigenlijk volledig in, en weet in het midden stuk nog even boeiend te blijven maar, het einde was toch wel vooral vermoeiend en daar kon ik niks meer mee. Ik weet gewoon dat de voorgaande delen een stuk spannender waren, kenden een meer duistere sfeer en wist ook gewoon vermakelijk te zijn. Eigenlijk alles wat deze film merendeels niet had. Vooral suffe ‘geesten’ die vooral met het overgeven heel weinig indruk wisten te maken. Zelf vond ik de scene in de MRI toch het beste, een plek die ik eigenlijk nog niet vaak heb gezien en zo ook een nieuwe angst wist te creëren voor mij..

Patrick Wilson neemt het stokje over, en naast dat hij het bekende gezicht is van deze franchise (overigens denk ik dat hij sowieso het gezicht is van alle bovennatuurlijke (geesten) horrorfilms), heeft hij ook de regie op zich genomen. Ergens had ik nog wel een sprankeltje hoop dat hij hierdoor ook weer een beetje terugging in de oude roots van de film, dat laat hij helaas weg. Hij weet helaas een vrij nietszeggende horrorfilm achter te laten, die naast een paar donkere scenes en hier en daar wat 'geesten’ of demonen, eigenlijk niks wist over te brengen. De film voelde wat sfeerloos, het werd wel eens duister waardoor de film ook een keer wat spannender werd, al was dat maar één keer voor mijn gevoel. Spannend werd de film echter nergens, het was nogal mild en zeker met een naam als deze film had ik daar veel meer van verwacht.

De cast deed het overigens wel prima, en Wilson weet wat dat betreft prima wat hij moet doen qua kleine locatie en een prima setting. Het wist gewoon niet echt te boeien, nergens niet. En dat is misschien wel waar deze film de fout in ging. Ik heb wat dat betreft wel slechtere films gezien dan deze maar, echt goed vond ik hem nergens. En dat heeft me dus mooi wat geld bespaart, anders had ik deze ook nog eens op het grote doek bezocht.

"A good cop can't sleep because he's missing a piece of the puzzle. And a bad cop can't sleep because his conscience won't let him.”

Eén van de weinige Nolan films die ik dus blijkbaar nog nooit heb gezien, en dat klopt want deze film heb ik ook nog nooit gezien. Duidelijk dat het ook niet de typische film is waardoor ik Nolan als één van mijn favoriete regisseurs bestempel, dit is ook niet echt een film wat ik aan hem zou vasthangen. Toch is het wel zo, en vond ik het wel een mooie gelegenheid om hem te kijken (dat zie je onderaan dit bericht). Het is overigens ook de tweede film in een week tijd wat over iemand gaat met insomnia (oftewel: Slapeloosheid). Al was deze film wel minder sterk daarin dan The Machinist die ik eerder keek, het is wel degelijk een onderwerp wat je als kijker ook doet denken naar bepaalde situaties die zich afspelen tijdens de film.

Maar toch deed de film me niet altijd even veel. Het verhaal vond ik prima, alleen het is allemaal vrij cliché, we kennen het allemaal ook al wel en dat is toch vaak wel lastig om deze film ook interessant te houden want dat lukt gewoon soms niet even goed. En dat is misschien ook wel de fout van deze film, speciaal wordt het namelijk nergens en dat is echt jammer. Je kijkt al gauw bijna twee uur naar een film als dit, en eigenlijk weet de film met helemaal niks smaak te maken bij de kijker.

Dan hoop je dat de cast dit nog wat kan oppakken maar, het lukt Al Pacino ook niet om heel succesvol te zijn in deze film. Hoewel ik hem best hoog heb zitten als acteur vond ik deze rol ook gewoon niet héél boeiend. Er zijn best wel wat momenten waar de film vermakelijk mee kon zijn maar ik mis gewoon een bepaalde diepgang. Het is allemaal nogal tam en dat zorgt ervoor dat de film ook gewoon nergens écht spannend werd. Jammer want de film had zoveel mee op kunnen leveren dan dit, misschien zelfs iet slaapverwekkende filmpje, en dat is toch bijzonder.

P.S. Dit is mijn 2500ste stem & mening!

Zo! Heerlijke Franse gangsterfilm was dit hoor. Duidelijk een erg interessant verhaal, die in dit eerste deel vrij vlot en heel uitbundig verteld wordt. Toch heb ik meermaals het gevoel gehad dat ik iets mis, bepaalde overgangen in de film vond ik erg vreemd. Ik had heel vaak dat ik nou niet precies wist wat ik er mee aan moest, aangezien ik dan in een heel andere scene zat terwijl ik eigenlijk nog met mijn hoofd ergens anders zat. Wat ik hier mee wil zeggen is dat de film soms wat onsamenhangend aanvoelt, toch neemt het niet weg dat het alsnog fantastisch blijft.

De openingsscène biedt overigens al het nodige enthousiasme maar, wekt ook ontzettend veel nieuwsgierigheid op. Toch moet je als kijker wel even rustig wachten tot je die scène ziet. Het legt overigens de lat wel onwijs hoog, en ik merkte dat de film die lat toch wel echt kon bereiken. Het is duidelijk dat Jacques Mesrine een bijzonder en indrukwekkend leven heeft gehad en heel duidelijk in een ander tijdperk bezig is geweest, en dat vind ik ook altijd onwijs indrukwekkend, ook in deze film. De opkomst van de grote misdadiger Mesrine is een interessante weg, en ook de woede die hij heeft is heel goed overgekomen.

Vincent Cassel speelt een waanzinnig goede rol, die toch echt heerlijk was om naar te kijken. Daarnaast weet Richet een vrij harde film neer te zetten, en is niet bang om verschillende scenes neer te zetten waarin keiharde liquidaties of afpersing uitgeoefend worden. Keiharde misdaadfilm, die toch wel bij de nodige Amerikaanse films in de voetsporen loopt en dat is overigens niet erg; want het is onwijs goed uitgewerkt.

Insurgent

Ik vond de Divergent film toch nog best een vermakelijke film. Daarom had ik toch nog best veel zin in Insurgent maar, dat is me nog vies tegen gevallen. Wat ik het meest heb gehaat in deze film is dat hij toch best goed begon maar na mate het einde aanbrak werd hij toch slechter en slechter. Dit was puur omdat ik gewoon het grote gevoel had dat ik naar The Hunger Games zat te kijken, wat ik uiteraard niet wil. Ook heb ik het gevoel dat dit een film is wat alleen voor het verhaal is gemaakt, actie was weinig te vinden vond ik, af en toe eens een heerlijke actie scene dat wel maar, toch vond ik het minder als in Divergent.

Het verhaal in de film viel me trouwens ook een beetje tegen, het kon me weinig vermaken en kon het soms wat moelijker volgen omdat het verhaal me niet altijd aan stond. Het concept vond ik prima, het acteer werk was ook gewoon goed. Nee, dit deel was niet mijn deel, hopelijk word de volgende beter.

2.5*

“I just know there's a hole in my life and I need to fill it... soon.”

Destijds is deze film eigenlijk een beetje langs me heen gegaan. Toen was ik overigens ook niet zo erg bezig met films zoals dit maar, de film wist nooit echt mijn aandacht te pakken. Vandaag tijdens het zoeken in ‘HBO Max’ kwam ik per toeval deze film tegen. Een vrij recente ‘De Niro’ film, die wou ik toch eigenlijk wel zien. Het is en blijft toch één van mijn favoriete acteurs aller tijden, waardoor mijn interesse in deze film me eigenlijk al gauw wist vast te grijpen. Daarbij vond ik ook het plot best interessant, en het gemiddelde heeft een aardig hoge waardering. Dit moet dan toch wel wat goeds zijn, denk je althans. Want ik heb me eigenlijk niet zo erg vermaakt met deze film. ‘The Intern’ mist eigenlijk veel, is te zoetsappig en vaak best saai domvol met clichés.

Waar het vooral fout gaat in deze film is het script. Het verhaal weet gewoon compleet niet te boeien. Daarnaast wil ‘Meyers’ (goeie naam trouwens) ook te veel zoetsappigheid gebruiken, wat vooral mij neusgaten uitkwam. De film weet daardoor eigenlijk nergens echt goed in uit te bloeien, de komedie is namelijk niet grappig en te zwak. Het drama gedeelte is volledig weggedrukt, en komt eigenlijk op het einde een beetje van pas; wanneer je er eigenlijk helemaal klaar mee bent. Dan kun je dat gezeur echt niet meer verdagen, althans mij lukte het gewoon niet. Knoop dat allemaal bij elkaar en je krijgt een film als dit, met ook nog eens een lading familiedrama, wat eigenlijk niks doet met datgene waar de film eigenlijk over gaat. En dat voelt compleet nutteloos.

En het begon nog wel zo goed. We volgen namelijk ‘De Niro’ als ‘Ben’, Ben is een gepensioneerde weduwnaar in de begin zeventig wiens dagen er eigenlijk constant hetzelfde uit zien. En hij heeft alles al gedaan wat hij kon en wou doen in zijn vrije tijd, neem bijvoorbeeld Yoga, of een nieuwe taal leren. Op een dag vindt hij een flyer waar een online-modewinkel vraagt om ouderen die een stage willen volgen in het bedrijf. Men moet zich vervolgens aanmelden door middel van een video boodschap die ze moeten uploaden op ‘YouTube’ of ‘Vimeo’. Ben doet dat en wordt aangenomen als de stagair voor de CEO van het bedrijf ‘Jules’. Jules is een zakenvrouw die eigenhandig een goedlopend bedrijf heeft opgericht, beter gezegd; een bedrijf wat te goed loopt. Door deze snelle ontwikkeling werkt ze zichzelf kapot maar, ook haar bedrijf. Dingen die niet afgehandeld kunnen worden, en gehaast werken werpt zo haar vruchten af, er worden steeds meer fouten gemaakt en de aandeelhouders zijn niet blij. Men wil een nieuwe CEO aan de top, die de drukke taken van 'Jules’ overneemt om zo toch nog het bedrijf draaiende te houden. Jules is er kapot van, en wil eigenlijk Ben aan de kant zetten, die zichzelf naar een betere positie probeert te werken. Echter, omdat de twee steeds vaker samen zijn (zo is hij haar persoonlijke chauffeur geworden omdat de vorige alcohol nuttigde tijdens het werk) maken ze een band en wordt ‘Ben’ simpelweg opgenomen in de familie, en ook zelfs de beste vriend van Jules.

‘Robert De Niro’ speelt gewoon weg een waanzinnige rol hoor. De man blijft een klasse apart, en dat is eigenlijk altijd wel te zien en ook hier draagt hij eigenlijk de film op zijn schouders. Toch moet ik onwijs wennen dat mijn favoriete maffia acteur in een rol als dit is verwikkeld. Al blijft hij goed zichtbaar in pak, en dat geeft toch wel weer een vertrouwd ogend gevoel. Zijn rol blijft toch wel echt goed, De Niro weet wat hij doet en speelt voortreffelijk. De enige in die film die nog een glimlach op mijn gezicht kon toveren. Ik vond ‘Anne Hathaway’ niet heel bijzonder als Jules. Haar rol was gewoon best saai, ze kwam niet altijd even goed over en ze acteerde best stroef in mijn ogen. Ook is de film goed bij de tijd gebleven, destijds was het cancelen natuurlijk opkomend. En ook de woke opmerkingen vliegen je om de oren, het verpeste haar rol nogal.

Deze film was mij gewoon te zoetsappig. Ik had toch wat meer drama gewild, en de film mocht van mij ook wel ruim een twintig minuten korter, ze hadden wat mij betreft het einde wel weg mogen knippen. Waar ze voornamelijk verteld over de affaire die ook nog eens zo cliché mogelijk is uitgewerkt. Het enige moment van de hele film wat mij heeft doen vermaken was toch wel het moment dat ze de laptop van de moeder van Jules moesten stelen wat natuurlijk geheel fout gaat. Zo hadden haar ouders opeens een beveiligingssysteem waar ze niks van wist. Dit was erg vlotte humor, en zo had ik eigenlijk verwacht dat de film in zijn geheel was. Niet dus.

“Sometimes a man can meet his destiny on the road he took to avoid it.”

Toch een flinke tegenvaller. Deze thriller stond nog in mijn lijst en ik zag ook dat hij op Netflix stond, snel maar even mee genomen maar ik vond het niet al te best. Het begon best leuk, en daarna draafde de film nog best leuk door maar de lange speelduur maakte de film op een gegeven moment wel erg langdradig, langer dan hij had gekund. Er waren soms veel saaiere scenes en de actie scenes konden dan maar weinig positiefs betekenen.

‘Owen’ is keihard aan het knokken om nog wat te maken van de film samen met zijn cast-leden die er duidelijk meer zin in hebben dan de regisseurs. Want buiten het feit om dat de film vrij strak gefilmd is blijft het ook allemaal wel erg saai op veel vlakken, het spionageverhaal is te houterig om het echt interessant te gaan vinden en blijft het erg doorsnee. Echte spanning is nergens te vinden en eigenlijk is het vanaf minuut één wel duidelijk welke kant deze film op wil gaan.

We krijgen precies waar we voor zitten, er word nergens enige moeite genomen om het even iets spannender te maken en het einde is nogal abrupt. De interesse werd op den duur echt minder en de film wist nergens goed te boeien.

2.5*

“Wh-Why did you bring me over to introduce me to this guy? It's like he was your best friend. You introduced me to Hitler.”

Deze film staat al een aardige tijd bij mij in de spotlights en ik moest hem een keer gezien hebben. Toen ik van de week mijn ‘Amazon Prime’ afsloot en eens ging kijken tussen het aanbod van deze streamingsdienst viel ‘The Internship’ alweer snel op, en zonder enige twijfel heb ik hem aangezet. Ik moet zeggen dat de film me in de eerste instantie wel erg interessant leek, viel achteraf toch wel wat tegen. De film laat vanaf het begin al merken dat het veel clichés kent en dat werkte nogal tegen, alles wat gebeurde in de film zag je van mijlen ver aankomen en dat vind ik wel jammer met zulke films omdat het toch vrij leuk kon zijn.

De film kent wel een hele goede en vooral leuke cast. Hij is rijk gevuld aan leuke en vrij bekende komedianten in de filmwereld maar ze wisten me nauwelijks echt aan het lachen te krijgen. De film is vrij tam, de grapjes zijn misplaatst of komen niet binnen en er word ook niet veel moeite gedaan dat wel voor elkaar te krijgen. Maar niet alleen van de bijrollen had ik wel wat grappigs verwacht, zo komt onder andere Will Ferrell langs, ook ‘Wilson’ en ‘Vaughn’ hadden er wel wat meer van kunnen maken want die twee deden ook niet echt fantastisch werk. De twee kennen elkaar al wat langer van andere komedie films en ik had daarom ook wel wat meer verwacht, hoewel ze leuk op elkaar ingespeeld zijn (dat mag ook wel) word het niet bijzonder.

Stagiaire zijn bij ‘Google’, elke droom voor een grote ICT lijkt mij. Ik zit zelf niet in die wereld maar een vrij groot techbedrijf is ‘Google’ wel. In deze film volgen we twee volwassen mannen die in de horloge verkoop zaten maar daar werden ontslagen omdat het bedrijf verkocht was. Ze bedenken redenen om weer aan het werk te kunnen en komen uit bij een aanmelding bij ‘Google’ voor stagiaire en worden op magische wijze aangenomen. Hun strijd gaat beginnen en moeten met een team vol toppers vanaf nul naar honderd werken om hoger te komen in het bedrijf en hun kennis te verbreden, gaat ze het lukken?

De film is heel erg cliché, dat maakte het een stuk minder interessant om te volgen. Ook de ‘liefdes’ verhalen waren niet heel interessant en erg cliché, en boeiden totaal niet. Ik was niet echt weg van deze film, heb minimaal moeten lachen en hoewel het concept redelijk wegkijkt vond ik de film verder niet boeiend. Had veel beter verwacht.

2.5*

Nu we dan toch begonnen zijn aan het nieuwe jaar wou ik gelijk het jaar inluiden met een film die al langere tijd op mijn kijklijst staat. De regisseur heeft een langere periode op nummer één gestaan in mijn persoonlijke top 10 maar na het kijken van meer films van de andere regisseurs is die toch flink gedaald. Hij blijft er wel in staan maar moet het doen met een lagere ranking want man ó man, die Nolan weet me nu al voor de tweede keer bijna een hele film lang met vragen te laten zitten... Ook deze film was weer zo’n film, een film waarbij je constant zelf vragen had die later dan weliswaar beantwoord werden maar, wat soms best irritant is onder het kijken van een film. Soms was het wat onduidelijk wat er precies ging gebeuren al was dat ook wel leuk want dan blijft de film wel komen met verassingen.

“We used to look up at the sky and wonder at our place in the stars. Now we just look down, and worry about our place in the dirt.”

Ik zelf vond de cast erg tof. Ik heb nog niet zo heel veel films gekeken met ‘Matthew McConaughey’ in de hoofd rol maar ik moet eerlijk bekennen dat het nog aardig positief naar buiten kwam tijdens deze film. Matthew speelde de heerlijke rol van ‘Cooper’, oud piloot van NASA en huidig een boer. Voor de rest vond ik de actrices van ‘Murph’ leuk en was ook ‘Tom’ leuk geacteerd door verschillende mensen. Voor de rest vond ik Michael Caine ook erg leuk in de film en natuurlijk nog wel wat meer uit de cast maar ik wil ze niet allemaal langs gaan.

Het verhaal was in het begin nogal lastig te volgen, vond ik persoonlijk. In het begin was het soms wat chaotisch in mijn ogen, en ging het vaak over van alles en nog wat maar kwam ik er maar moeilijk uit. Echter, wanneer het einde naderde werd de film als maar duidelijker voor mij en nu we een dagje verder zijn komt ook alles beetje bij beetje binnen. We volgen een boer die met zijn familie op een boerderij woont nadat NASA geschrapt is uit de maatschappij. De wereld staat er niet goed voor, en er zijn heel vaak zandstormen. Tot Cooper met Murph na een tijdje een soort puzzel weten te ontcijferen en ze richting een locatie gaan. Ze stuitten hier op een geheime locatie waar enkele kopstukken van het oude NASA nog bij elkaar komen, ze willen een nieuwe planeet vinden waar ze mensen na toe kunnen brengen of vruchtbare eitjes om zo een nieuwe kolonie te starten en hier verder te kunnen leven als de aarde vergaat. Cooper vliegt met zijn team richting dat sterrenstelsel en gaan kijken welke planeet nou het beste geschikt is. Als ze er achter komen dat het allemaal maar verzonnen is wil cooper terug, dit lukt hem niet en hij belandt in een bepaalde kubus terecht waar hij kan communiceren met zijn dochter. Alles blijkt door hem verteld te zijn en hij komt er achter dat hij bijna flink gefaald had tot dat hij weer herenigd met z’n dochter, die nu op een sterfbed lag. Ik vond het zelf best indrukwekkend dat ze op een planeet waren voor maar kort, maar dat die tijd op de aarde maar liefst 23 jaar was. Dat vond ik ik wel een gaaf gedeelte.

Visueel is de film wel weer een pareltje en ook bij mij was het toch wel de lengte die soms wat tegenspeelde. Toch nu ik nog vakantie heb kan ik gewoon deze film nog even blijven kijken en dat zal ik ook zeker blijven doen. Nee, visueel was het prachtig en daar kwamen we niks te kort. Ook leuk gefilmd met hier en daar wat drama, lachwekkende stukken maar vooral stukken waar je toch wel even je wenkbrauw van omhoog kon trekken.

Ik heb me zeer zeker vermaakt met deze Nolan film die al wel een lange tijd op mijn kijklijst bevond. Misschien toch niet helemaal wat ik van de film had verwacht, heeft Matthew en de cast, Nolan en de productie toch een vette film naar buiten gewerkt die me wel zeker aanstond. Ook ik geef nipt een vier sterren voor de film, omdat het wow effect toch wel doordrong.

4.0*

The Interview

Na alle commotie ben ik deze film maar eens gaan kijken. Ik vond de film wel leuk. Maar ik snap nou niet waarom Noord-Korea zo boos werd.. Oke, die dictator Kim-Jung Un werd wel eens voor gek gezet, maar dat gebeurt zo vaak in komedie films.. Barrack Obama heeft ook de nodige opmerkingen in films langs zijn oren gekregen... Maar goed zou wel aan mij liggen, of hebben die mensen nou echt geen humor?

Seth Rogen vind ik in het algemeen in hele leuke komedie acteur. Ook in deze film doet hij het leuk, en ik heb goed gelachen om deze man... Ook met de tijger dat hij dat ding in z'n reet moest stoppen.. LOL. Maar uiteraard ook om meer dingen heb ik goed gelachen om die vent... Maar echter ook heel erg om James Franco.. Gods wat een kerel haha, met zijn LOTR / The Hobbit uitspraken haha! Randall Park vond ik niet lekker acteren, met dat irritante accentje.. Tja, nee dat was hem dan weer niet...

Het verhaal was wel leuk. Ik denk dat dit ook meer komt door de komedie die er in verwerkt zit. Het concept is iets minder, vooral in het begin, die overdreven overbodige zinnen die dat meisje zingt. Hadden ze mogen weg laten... Een interview met die grote leider krijg je echt nooit van je leven, volgens mij kan die man ook geen plezier hebben... Het is wel zo streng daar dat wel.. Maar goed, soms moet je er ook een beetje over heen kijken. Voor de rest zijn de meeste grappen wel gelukt in de film, vooral die van Seth en James.. Maar toen ik in die scene met het vinger afbijten kwam in die controle kamer, mochten ze beter weglaten.. Wat is dit nou weer voor overbodig stuk? Maar goed, al om al wel leuk om een keer te kijken!

3.0*

Een dubbel gevoel kreeg ik bij deze film, en ook niet zo’n klein beetje ook. De film begint leuk, maar al gauw kon ik merken dat de klik tussen mij en Jeff Goldblum ver te zoeken is. De man komt oninteressant over, en daardoor was de zit soms erg lang. En dat laatste viel me vaker tegen, die film had een stuk korter gemogen maar we krijgen constant best wat onzin om onze oren geslingerd.

Opzich een vrij makkelijke film, die nergens ook maar spannend wist te worden. Een kat en muis spel, hier en daar wat actie en wat droge humor, maar dat humor kon ik vaak ver zoeken. Nee, ik was zeker niet onder de indruk van deze film, viel me nog behoorlijk tegen.

2.5*

Into the Storm

Het is niet wat ik er van had verwacht.. Ik moet toegeven dat de tornado's ziek gemaakt zijn.. Zeker de vuur tornado spreekt aardig aan! Nathan Kress kan beter bij iCarly blijven... Ik vind dat niet echt een goeie acteur... Richard Armitage natuurlijk onze grote The Hobbit vriend (Thorin Oakenshield) speelde zijn rolletje opzich wel prima... Sarah Wayne Callies natuurlijk de actrice van The Walking Dead (Was ze).. Speelde ook haar rolletje wel prima! Matt Walsh de tornado verslaafde (In de film) speelde zijn rol lekker.. Alles om de tornado's! Ook hij had een ziek einde! Dat ie opgezogen werd door de tornado!

Als je deze film kijkt, moet je proberen gewoon te genieten.. Maar soms begin je, je een beetje te ergen.. Niet aan de Acteurs.. Niet aan hoe de tornado's er uit zien.. Maar aan de realisme.. Natuurlijk is het algemeen bekend dat Tornado's niet zo 1,2 ,3 op komen zetten.. Er is meestal al een tijdje activiteit gaande , een hele donkere bui (Soms wat groenere lucht) al tijdje regen en onweer en dan begint de Tornado (Wervelwind) te ontstaan.. Zo is dat ons vertelt tijdens Natuurkunde.. "Het is vaak mogelijk gebieden waarin tornado's gaan voorkomen een aantal dagen tot uren van tevoren aan te wijzen. De exacte plaats en het exacte tijdstip zijn echter heel onvoorspelbaar." Bron: Wikipedia. Zo kunnen we nog wel even doorgaan met het uitleggen van tornado's.. Maar het belangrijkste punt is dat de film sommige dingen mist.. Uit het niets komt er een zwarte wolk aan en meteen al een tornado.. Als ik mijn herinneringen aan Storm Chasers ETC. erbij haal duurde dat soms wel 2 uur voordat er 1 kwam.. Maar goed.. De GFX zijn de ene keer vetter dan de andere keer... Soms valt het echt tegen hoe ze zo'n tornado naar de grond toe hebben geleid, maar de vuur tornado.. Die zijn echt sick!!!!!!! Ook toen die ene dude in zijn auto mee gesleurd werd door de grote tornado, en dat je toen zag toen die eigenlijk door de Tornado boven de wolken kwam (Dat kan dan wel weer echt gebeuren)... Dat was erg sick! Ook sick was dat je zag toen de tornado over ze heen ging, dat het dan wind stil is op een gegeven moment... Dit is natuurlijk ook in het echt zo en dat is dan wel realistisch.

Het is trouwens ook maar goed dat Michael Bay deze film niet geregisseerd heeft... Dan zouden er constant dingen uit elkaar knallen... Aangezien er ook vliegtuigen de lucht in gezogen worden etc..

Deze film heeft dus mijn verwachtingen niet bereikt dan dat ik dacht.. Ik geef hem een een matig 2.5* ... De 2.5* komt puur hoe ze het dan weer hebben gedaan met die grote tornado! Want dat was erg sick.. Ook toen de school en andere dingen op geblazen werd was sick.. Je moet het zo bekijken dat bij sommige tot meerdere het puur gaat "Hoe is de film"... Natuurlijk gaat dat bij mij ook wel zo, maar als ik een film zoals deze ga kijken vind ik ook dat er een stukje realisme bij moet zitten, maar dat vindt ik bij deze toch wel erg matig tot slecht..

“Happiness only real when shared.”

Dit was een prachtige zit. Deze film staat al heel erg lang op mijn kijklijstje, en heeft ooit mijn aandacht getrokken door waanzinnig hoge gemiddelde in het algemeen, en alle lof wat ik over deze film hoorde in mijn omgeving. Voor de huidig lopende challenge op het forum was dit ook een geschikte film om op te zetten en ik heb daar eigenlijk geen enkel moment spijt van gehad. De film is boeiend genoeg, leuk en ontroerend, en ook deze film laat zien dat je met prachtige beelden en een prachtig script en verhaal echt een topper op de wereld kan brengen.

Deze film verteld ons als kijker prachtige levenswijsheden, die eigenlijk niet zo moeilijk zijn maar, met de huidige maatschappij is dat wel steeds moeilijker; geniet en beleef wat deze wereldbol je te bieden heeft. En dat is iets wat ik altijd zelf ook in gedachten heb, en ook wel van plan ben voor een heel groot deel te doen, leer jezelf kennen in de natuur, daag je zelf uit met het ultieme wat de natuur je gegeven heeft, en zie de mooiste locaties. De film is een hele reis, daar moet je wel even voor gaan zitten want gezien zijn tijdsduur ben je ook niet zomaar op je eindbestemming, wel wetende dat dit een prachtige biografie is, en een mooi eerbetoon aan de persoon ‘Christopher McCandless’ die op eenzame en vreselijke manier is gestorven.

De rol van ‘Christopher’ (of misschien beter ‘Alex Supertramp’ zoals hij zichzelf vernoemde) werd fantastisch neergezet door ‘Emile Hirsch’. Geziene het biografische aspect komen we daardoor ook niet véél meer personen tegen, althans niet die een supergrote rol hebben in deze film. In de hele reis leert ‘Christopher’ natuurlijk veel verschillende personen kennen, om onder andere wat werk te verrichten of om tijdelijk in te trekken om mee te reizen naar zijn uiteindelijke einddoel. Deze rollen zijn o.a. gevuld door ‘Vince Vaughn’ die een leuke rol neerzet, alleen was deze dus van erg kortere duur. En zo kwamen we wel meer mensen tegen, zoals het Deense stel aan het water, die erg gemakkelijk waren en zich ook blootgaven tegenover hem, en ook ‘Ron Franz’ die door ‘Hal Holbrook’ is gespeeld (ook deze beste man is vorig jaar overleden). Ik denk dat het laatste wel één van de mooiere mede-personages is die ik in deze film zag. Hiermee leerde ik toch prachtige levenslessen, waardoor eenzaamheid toch door een ander perspectief mag worden gezien.

De film geeft ons prachtige beelden van de Amerikaanse natuur, die erg veelzijdig is. We beginnen bijvoorbeeld in de kou van Alaska. Dit was echter al op zijn eind locatie dus de film moet toch vanaf het begin punt beginnen, hierna zien we verschillende landschappen, met bosrijke gebieden, water en woestijnen, de zee, en voornamelijk héél veel berggebieden. Dat de natuur van Amerika prachtig is wordt nog hier nog maar eens bewezen, ondanks de smerigheid die de Amerikaanse bevolking en steden kennen.

De film brengt ons daarnaast ook een hoop verdriet, ergernis en egoïsme mee maar, het laat ook de mooie kant van het leven zien; zoals waardering en de liefde. Het is duidelijk waarom ‘Christopher’ voor zichzelf koos en er op uit trok. Hij was niettemin nog erg jong en vitaal, waar het toch het mooiste is om het leven te leren kunnen op zijn ultiem, zoals wij als mens bedoeld zijn en hoe wij oorspronkelijk hoorde te leven. Het zoeken naar onderdak, het creëren van je eigen voedsolvoorziening en rondtrekken. Onze maatschappij is hedendaags daarin best verneukt, voornamelijk door veel massa industrie. Ook laat de film een bepaalde dankbaarheid zien, wat je toch zal hebben als andere mensen je helpen in je moeilijke situatie, met o.a. voedsel en onderdak. Dat werd dan weer mooi geschetst met egoïsme waar ‘Christopher’ toch vaak eenzaamheid uitstraalde, en zelfs nog een keer in elkaar werd gemept omdat hij in een trein mee lift.

Het verhaal eindigt helaas erg tragisch, met een stomme fout door een verkeerde plant te eten, hierdoor werd hij vergiftigt en kon hij nog moeilijk eten, althans zijn lichaam was zo energieloos dat hij nog nauwelijks kon opstaan. ‘Chris McCandless’ werd slechts 24 jaar oud, dat is mijn huidige leeftijd.

De ‘score’ is overigens ook iets wat mij toch weer een puntje extra laat geven. Naast dat de film echt prachtig is met waanzinnige natuurbeelden, en al het bovengenoemde, is de muziek van ‘Eddie Vedder’ prachtig, en maakt deze film helemaal af. Onder andere de nummers ‘Society’ en ‘Guaranteed’,

“On bended knee is no way to be free”.

‘Into the Wild’ is een prachtige film die ons allemaal wat wil leren, je mag er naar luisteren maar dit hoeft niet, bij mij kwam hij in ieder geval aardig goed en vooral hard binnen, en ik ben bereid deze film in de toekomst nog vaak op te zetten, als het mag. De prachtige bus is inderdaad ook laatst weggetakeld, die is nu te beschouwen in een museum in Alaska. Waanzinnige film.

Intouchables

Ik heb heel wat goeie dingen gehoord over Intouchables. We gingen hem vorige week een keer kijken onder het vak levensbeschouwing. We moesten kijken hoe je met de maatschappij om moet gaan en dat niet alle negers slecht waren. Ja, er zitten wat racisten bij mij in de klas daar, aardig wat. Ik moet zeggen dat ik om twee dingen echt heb lopen schateren in de film. Dat was het stukje in de opera, en het stukje scheren. Met de snor... Godsamme wat vond ik dat mooi. Hoe? Dat weet ik niet maar, heb me toch wel een partij lopen lachen... Ook in deze film word je met twee dingen erg geconfronteerd. Het gehandicapt zijn en het 'achter' buurt. De 'gangsters'. Ik vond het echt een heel erg mooi concept wat ze hier hebben opgebouwd en, ik vond de film goed en leuk om naar te kijken. Helaas moest ik vandaag naar de tandarts, dus kon het deel niet afkijken op school. Mocht ik gelukkig van een kameraad de DVD lenen en heb ik hem thuis afgekeken, haha!

François Cluzet speelde de rol van Phillippe goed en sterk! Omar Sy vond ik ook erg goed en mooi acteren, heb echt genoten van de twee!

Ondanks dat het verhaal zo af en toe schokkend en ontroerend is, heb ik echt genoten van de gehele film. Al kreeg ik wel in mijn rechter oor te horen van de docent dat het in het echt geen zwarte man is maar, een Marokkaanse man. Maakt uiteraard ook allemaal niet uit. Het concept is niet echt leuk, maar de film was wel leuk. Ik vind de film niet te overgewaardeerd want ik kon er toch nog wel van genieten, helaas vond ik het eind minder.

4.5*

"If you come back in, I'll hit you with so many rights you'll be begging for a left.”

Ik ben zelf nog niet echt een kenner op het gebied van de films van ‘Chuck Norris'. Ik weet überhaupt niet of je dat kan zijn of niet, ik doel meer op het feit dat ik eigenlijk nog maar weinig films van hem heb gezien, en ik denk dat dit zelfs een debuut is voor mij wat betreft een stem op een ‘Norris’ film hier op deze site, ik dacht dat ik dat sowieso nog nooit heb gedaan. Toch staat hij akelig vaak in mijn kijk-lijst en ben ik van plan zeker in het nieuwe jaar wat meer van zijn films te gaan kijken. Toch wel omdat hij behoort tot één van de actie-cult helden uit de jaren tachtig/negentig. Dit is een leuke start in ieder geval, al is het wel een doorsnee vermakelijke actiefilm waar je vooral echt niks van hoeft te verwachten.

De film brengt ons eigenlijk in verschillende gebieden maar, één ding is zeker; de honderzeven minuten die je te zien krijgt, is één en al actie en dat is opzich het beste van de film. En, de film brengt je in verschillende settingen rond Amerika. Het gevoel had ik overigens wel dat ik ergens een eerste deel had moeten zien voordat ik deze film ging kijken. Dat kwam namelijk om het feit dat je eigenlijk niks leert omtrent de persoon ‘Matt Hunter’. Wie is het? Wat doet hij? En wat is zijn verleden met ‘Mikhail Rostov’. Want één ding was zeker, die twee kende elkaar al wel. Maar hoe of wat, dat is me volledig ontgaan. En ik merk dat de film daar wel meer dingen van kent, van die streken. Om eigenlijk dingen er in te gooien zonder enige context, waarvan we zelf moeten uitzoeken wat we er mee gaan doen en wat het nou precies inhoudt, hoe ze er aan kwamen of wat ze er mee deden.

Het verhaal en het script zijn wat dat betreft geen hogere wiskunde, en daar kon ik wel wat mee merkte ik. Want de verwachting was er niet, het blijkt dat ‘Zito’ onwijs leuk kon spelen met een doelloze film en een leuke nietszeggend script wat toch vermakelijke (en ook nietszeggende) actie opleverde. Inderdaad, je verzint het. Waar net een honderdtal aan soldaten een “invasie” beginnen op Amerika wat natuurlijk nog het hele leger heeft. Je weet voorafgaand wat de uitkomst daar van is, en dat het grootsheidswaanzin wel erg is hier maar, het levert erg leuke cinema op. Want we volgen zo de mercenaries die toch met een boel geweld Amerika op stelten willen brengen, en de burger laten keren tegen de hoge macht, al was dat makkelijker op papier dan in het echt. Het brengt aardig wat actie met zich mee, o.a. een schietpartij in een groep mensen die feest vierden, of dat ze allemaal huizen opbliezen tijdens kerst, het is een fijne gedachten, en dat tijdens kerst.

De cast daar hoef ik denk ik niks over te zeggen, dat kun je zelf ook erg goed invullen lijkt me. Al wil ik toch wel ‘Richard Lynch’ even snel benoemen en zijn rol als ‘Rostov'. Niet dat het waanzinnig was maar, het was wel de perfecte ‘bad guy’ of tegenstander die je kon wensen in een film als dit.

Dus ja, wil je een vermakelijke actieavond hebben waarvan je niet te veel hoeft op te letten of waar het allemaal niet heel ingewikkeld word dan is dit de juiste film. Volgens mij is dit niet de beste ‘Norris’ film en ik denk dat er nog wat heerlijk beeldmateriaal op mij ligt te wachten, het was gewoon een prachtige en typische actieprent uit de jaren tachtig, zoals je het wilt.

The Invincible Iron Man

Deze animatie film van Marvel vond ik een beetje om te huilen. Ik vond hem in ieder geval niet goed. Ik vond het geen 1 van allen lijken op het daadwerkelijke Iron Man concept. De grappige tony strak met heftige stunts. De grapjes waren in mijn ogen namelijk nogal ver te zoeken en het geheel van Iron man was ik gewoon kwijt in deze film.

Het verhaal stond me niet echt aan. Het concept was oké maar in mijn ogen niet voldoende om dit toch een heerlijke ochtend-animatie film te laten worden. Ga hier ook verder geen grote mening / recensie in steken want dat vind ik zelf de film niet echt waard, ik heb me deels wel eens verveeld, zeker als er (in mijn ogen) pas naar 43 minuten eens wat actie in komt, tenminste actie dat mij heeft vermaakt.

Ik ben dan nog niet de grootste animatie kenner op deze site, daarvoor moet ik er nog velen zien wat ik graag doe. Animatie brengt toch dergelijk wat jeugdsentiment terug, vroeg al kijkende naar teken films (wat deze tijd allang niet meer is) zoals de Tofu's, beugelbekkie en noem zo maar op wat er te zien was op Jetix en Fox Kids. Tegenwoordig bevat elke animatie serie op Disney XD (vooral) en Nickelodeon alleen maar actie. Daar voegen dus ook de marvel series zoals Iron man etc. zich snel aan toe, zal mij niks verbazen als een film zoals deze binnenkort te zien is op zo'n zender. Ik begin af te dwalen zie ik nu, deze film is in mijn ogen dus meer voor de kids van tegenwoordig. Jammer, maar helaas.

1.5*

"Orders to shoot on sight... I thought he said the bloke was invisible?”

Ik had totaal geen verwachtingen bij deze film, het eerste deel vond ik al niet zo heel bijzonder, dus dat zou deze film dan ook niet worden had ik gedacht. En ik blijk gelijk te hebben, dit is niet wat voor mij. Hoewel ik het concept erg leuk vind, en het verhaal van Wells best leuk is, vind ik de film niet zo heel boeiend. Hoofdreden daarvan is gewoon dat ik vind dat er niet zoveel gebeurt, het is dan een vrij lange zit van bijna anderhalf uur waar, eigenlijk maar weinig te zien valt. De film opent best leuk, en daar kon ik me nog wel mee vermaken maar, na een kleine veertig minuten was ik er ook wel weer klaar mee, en dan wordt dit toch een hele lange zit.

Persoonlijk vond ik Vincent Price erg leuk. Ondanks dat je hem niet ziet werkt zijn stem verdomde goed om The Invisible Man te creëeren. De rest van de kast kon me niet echt boeien ook. Het theatrale wat deze film toch een beetje had stoorde me wederom, ondanks dat het eigenlijk al een heel stuk minder is dan het deel van zeven jaar geleden.

Ik heb deze film dan ook echt puur voor de challenge gezien, ik zou dit uit mezelf niet zo snel opzetten. Ik ben geen fan. Voor de fans van zulke oude films zal dit waarschijnlijk een vrij leuke zit zijn, ik moet me er nog wat vaker in verdiepen in dit soort oudere werkjes, want ik merk dat het me nogal tegen werkt.

"An invisible man can rule the world. Nobody will see him come, nobody will see him go. He can hear every secret. He can rob, rape and kill!”

Dit is voor mij wederom een film compleet uit mijn comfort zone. Ik ben niet zo'n groot fan van films ouder dan de jaren zeventig, en daar heb ik zelfs al wel eens moeite mee. Het zal wel een leeftijdsding zijn maar, ik kan er nooit zoveel mee. Toch was ik wel eens onder de indruk, aangezien ze in die tijd nog geen CGI gebruikten maar, de film wel leuke special effects kent, en dan ben ik toch vaan wel onder de indruk omdat ik dan ga nadenken: hoe deden ze dat? Maar, langzamerhand dat de film door gaat kon het me wel steeds minder interesseren, ik weet niet. Het kon me toch eigenlijk niet echt héél erg boeien.

Maar, wat ik al zei. Het begin is wel heel vermakelijk en ik vond de film toch nog best sfeervol. Een leuke opening maar, je zit eigenlijk met genoeg vragen. Wie is The Invisible Man? Hoe is hij zo ontstaan? En wat is hij van plan? Gelukkig weet Whale je dat in verloop van de film wel te vertellen, en op een leuke maar theatrale manier vertelt hij heel rustig het verhaal, misschien soms iets té rustig.

Qua cast vond ik het niet heel leuk. Zelf vond ik Una O'Connor bloed irritant. Dat ongelooflijk irritante en niet nodige geschreeuw wat constant langskwam. En dat was ook niet erg geweest als die wat minder aan het woord of in beeld kwam. Zelf vond ik Claude Rains dan wel weer heel fijn. Ondanks dat je hem niet ziet () weet zijn woord en stem toch het nodige af te geven wat misschien zelfs wel erg direct kon aankomen.

Vooralsnog, ik vond het niet echt heel leuk allemaal. Ik mis dan toch wat, dit zijn jaren van films die me nog niet echt liggen. Misschien kijk ik ook wel de verkeerdere films, en zijn er misschien zelfs betere maar, ik kan er niet veel mee.

“He said that wherever I went, he would find me, walk right up to me, and I wouldn't be able to see him. “

De derde film die ik van regisseur ‘Leigh Whannell’ mag bewonderen en voor de tweede keer weet hij mij uitermate en positief te verassen. Zijn eerste film uit de ‘Insidious’-reeks was niks bijzonders maar daarna weet hij de goeie kant op te gaan en kan ik hopelijk wel zeggen dat wij hier te makken hebben met een waarschijnlijk top-regisseur uit de toekomst, als hij in ieder geval doorgaat zoals hij nu doet.

Ik heb zelf nog nooit de eerste versie van deze films gezien, die uit 1933. Maar ik ben wel van plan deze z.s.m. eens op te zetten, 71 minuten is echt niet lang en aangezien deze remake mij erg heeft verrast heb ik ook wel zin om die eens te checken!

Toch begint de film met wat vraagtekens, de ontsnapping van ‘Cecilia’ was leuk in elkaar gezet en toch wel spannend om te volgen, alles wat daarop volgde werd steeds beter en de film wist mij echt aan te trekken. Ik zat er lekker in en mijn kameraad ook, waar die twee uurtjes eigenlijk niet echt voelbaar waren; ze vlogen namelijk voorbij. ‘Leigh’ weet er een uitzinnig staaltje spanning in te verwerken waardoor de film constant aantrekkelijker werd om te volgen: waar is hij nou??

‘Cecilia’ werd leuk geacteerd en ook erg goed door ‘Elisabeth Moss’. Het acteren tegen iets wat eigenlijk daar niet is, is altijd wel een opgave want veel acteurs en actrices kunnen niet zon expressie op hun gezicht krijgen. Bij ‘Elisabeth’ zagen we de angst uit haar ogen kruipen die we zelf vervolgens goed konden voelen op het scherm. En natuurlijk het punt dat ze eigenlijk zo goed als voor gek wordt verklaard door haar naasten, en ik met mijn kameraad constant nog zeiden “niet doen! Dan ben je de gekkie hier” werd ook tof gedaan. Ook ‘Aldis Hodge’ deed het wel leuk, al zijn dat wel de twee personen die in deze film er echt uit sprongen. Voor de rest komen we nauwelijks echt hoofdpersonen tegen, althans hij is onzichtbaar .

De film kende helaas wel zijn ups en downs. De film kent een paar heerlijke creepyscenes, wanneer ‘Cecilia’ bijvoorbeeld met haar zus uit eten gaat was heerlijk. En daar was ‘Adrian’ ook met zijn pak die vervolgens met een mes de keel van zijn zus doorsnijd en deze vervolgens in de hand van ‘Cecilia’ drukt. Geweldige scene was dat waar wij wel echt van genoten, of het stukje dat ze verf naar beneden gooit en je een onzichtbaar persoon ziet staan op de trap. Heerlijk! Toch zwakt de film op het einde iets af, en kennen we het langzamerhand wel. Gelukkig was dit maar een klein gedeelte van deze film, en dat kwam puur omdat het einde nogal bombastisch was waar ‘Cecilia’ met het pak de keel van ‘Adrian’ doorsnijdt als een soort ‘revanche’.

Hoewel het niet echt horror was, was de film op sommige momenten lekker bloederig. De film kent leuke spanning en is goed opgebouwd, het verhaal is ook erg geinig en vond ik supertof te volgen. Ik heb me dus uitermate vermaakt met deze zit, en een film die voor mij toch vrij ‘nieuw’ aanvoelde.

4.0*

"I was inexplicably drawn to the girls locker room.”

Haha, echt een heerlijke pulp was dit zeg. Valt me echt op dat deze film helemaal onbekend onder de radar leeft als ik heel eerlijk moet zijn. Er zijn enkele gebruikers waarvan ik wel had verwacht dat ze deze film hadden gezien. Ik vond het echt geweldig. Ik heb van de week de film ‘The Invisible Man’ gezien, die film deed me niet zo veel maar dat kwam sowieso door het jaartal waar hij uit komt. Deze film is eigenlijk een hele leuke parodie op die film, met een grote bak humor (die soms ook helemaal niet bewust lijkt over te komen), een volle lading erotiek en maar een vleugje horror. En het neemt zichzelf totaal niet serieus.

Ondanks dat de film gewoon ook volledig B-matig over komt, is de cast gewoon wel echt geweldig. En de film bestaat eigenlijk niet uit een hele grote cast. Want ondanks dat de film zich op meerdere locaties afspeelt wat toch veel mensen zou moeten vragen, ben je eigenlijk alleen opgescheept met Noel Peters als Kevin Dornwinkle de geschifte professor. Die het overigens heel leuk deed, en het typische lachje uit het origineel van ‘33 ook prachtig na kon doen. Voor de rest kent de film eigenlijk alleen maar een kleine klas, van zo'n 10 leerlingen of misschien wel minder, en de nogal hitsige maar, wel prachtige directrice mrs. Cello (Stephanie Blake). Wel komisch dat Rifkin de dames uit deze film ook de meest foute Playboy namen gaf. Neem bijvoorbeeld een Bunny, of Vicky. Prachtig.

Toch prachtig dit. We volgen Kevin Dornwinkle, een professor die probeert een onzichtbaarheid serum te produceren maar, hier klaarblijkelijk in faalt. Wanneer hij uitgelachen wordt door verschillende mede-professoren draait hij door en vermoordt er vier, heel slecht ook hoe dat ging, en echt bloederig werd het nergens. Hij kwam terecht in een inrichting waar hij op mysterieuze en makkelijk manier weet te ontsnappen, en nu terecht komt op een rustige middelbare school met een nogal moeilijke klas. De kinderen pesten hem, en hij is gedreven het serum af te maken. Eenmaal na een succesvolle test, test Kevin het ook op zichzelf uit, en gaat bijvoorbeeld naar een meid in haar slaapkamer en trekt vervolgens haar nachtjapon naar beneden. Ondertussen wordt hij wel steeds meer gepest, en na het bespieden van de dames tijdens het douchen, en meer haat, wordt hij door mevrouw Cello heel slecht gechanteerd als hij geen seks met haar wil, waarna ha na een rustige kusscene haar neersteekt, en hij doordraait en vervolgens alle leerlingen en personeel één voor één vermoordt, wel onzichtbaar en met zijn gemene lachje. Wat resulteerde in een leuke soort-van-revenge film, al mis ik wel wat extreme gore.

Want ik denk persoonlijk, als Rufkin meer gore erin had verwerkt dat de film nog een heel stuk beter was. Het laten stikken van één van de dames d.m.v. een brandblusslang is dan niet echt iets waar je op zit te wachten. Al probeert hij het nog enigszins interessant te maken, door ervoor te zorgen dat elke meid voordat ze vermoord worden, hun topje af wordt gerukt door Kevin. Eigenlijk was er maar nauwelijks een scene zonder naaktheid, leuk voor de echte fans maar, na een tijdje ken je het wel. Dat heb ik in ieder geval. Al zijn de borsten wel in alle vormen en maten.

Er zit niet echt een verhaal in de film, je krijgt wel een leuke introductie waarbij Kevin met een microscoop zijn buurvrouw zit te bespieden die haarzelf aan het uitkleden is op muziek, wat eigenlijk direct de toon zet voor deze film. Alleen daar blijft het wel echt bij verder. Qua gore is de film ook niet heel bijzonder, en daar faalt het regiewerk van Rifkin wel een beetje. Als Kevin namelijk iemand naar beneden gooit (ik ben zijn naam alweer vergeten), valt hij op een auto. Maar eenmaal belandt op de grond lijkt het wel alsof zijn hersenen uit elkaar zijn gespat. Dat is wel de gore die je overigens mag verwachten, en ondanks dat het echt niet slecht is, had het misschien met vlagen wel wat extremer gemogen, bijvoorbeeld bij de dames.

Ondanks dat alles blijft dit wel echt een hele vermakelijke zit. Al is dit gewoon niet echt bepaald een heftige horrorfilm, en mag je het bijna een soft-porno film noemen. Zeker als Rifkin aan het werk gaat met mevrouw Cello in haar directiekamertje, dat leekt wel een opener voor een hele slechte pornofilm. Toch blijft het allemaal echt heel vermakelijk, en kon ik er echt wel om lachen. Dat was belangrijk, want de tijd vloog voorbij. En zo is dit pareltje goed bewaard gebleven, met prachtige dames en prachtige scenes, vermaakte ik me behoorlijk. En misschien vervult deze film precies de vragen en gedachten die je kan krijgen bij het origineel. Heel stiekem .

“I'll Cut Your Head Off And Feed It To The Wolves”

Oef, dit was best een saaie zit om heel eerlijk te zijn. Ik had overigens ook een totaal andere film verwacht dan vampieren. Leuke persoonlijke twist wel alleen, werd het zo niet goed uitgepakt door Thompson die vooral met een erg simplistische woke-gerelateerde film aan wil komen waar duidelijk bijzaken de hoofdrol spelen dan het hoofdverhaal zelf. Want ik vond er eigenlijk echt helemaal niks aan. De film heeft een intens lange opbouw wat voornamelijk vrij saai is, en wanneer het horror gedeelte eigenlijk zijn werk moet doen, kwam het niet lekker uit de verf. De film is te lief, en vooral sfeerloos om er daadwerkelijk een spannende en aangename horrorfilm van te maken.

Wat ik zei, de film komt heel moeilijk en vooral erg langzaam uit zijn schelp, als het dan ook nog maar eens boeiend wist te worden want dat deed het ook niet. De film begon eigenlijk best wel leuk, zeker iets wat ik eigenlijk had verwacht wat we de hele film zouden zien maar, hierna is de film vrijwel de hele tijd te mild en vooral erg saai. Wanneer de clou eignelijk is gevallen en de film daardoor ook wat spannender zou moeten worden weet de film eigenlijk niet datgene eruit te halen wat het zou moeten doen. Neem bijvoorbeeld tijdens het ritueel had het van mij allemaal wel wat harder gemogen, iets wat niet tot nauwelijks gebeurde.

Qua cast vond ik het allemaal ook maar matig, en ik snap ook niet waar mensen die ‘Ready or Not’ link mee leggen, die zag ik eigenlijk ergens in terug komen. Voor alsnog een middelmatige zit die eigenlijk nergens echt interessant wist te worden; wat best jammer is.

“You always charge a guy with a gun! With a knife, you run away.”

De oude rotten in het vak weer gezamenlijk aan het werk zien is prachtig maar, je word vrij snel met één ding geconfronteerd: ze worden té oud, zeker een Pacino die al tegen de tachtig aan hinkelt. Het valt vrij snel op, de oude koppen van de heren (die waarschijnlijk wel ietsjes bewerkt zijn) lieten me wel even schrikken. En uiteraard het houterige acteren omdat de botten niet meer zo goed mee willen werken op je oude dag, zo zag de scene waar DeNiro die groenteman in elkaar sloeg echt hele slecht eruit maar, elke actie scene liep niet meer op rolletjes. Wanneer de aftiteling begint en je terug denkt over de film (wat ik nu doe) dan bekend je jezelf wel even: ik heb zojuist een meesterwerk gekeken.

De film duurde mij alleen iets te lang om constant de volle aandacht er voor te houden, dat vind ik altijd wel jammer aan dit soort films. Maar, vanaf minuut één was ik al onder de indruk van de film zelf, hoe hij er uit zag en natuurlijk de acteurs. We volgen DeNiro die vanuit het verpleeghuis eigenlijk zijn verhaal verteld hoe zijn leven als gangster ging, en zijn ontmoeting met Joe Pesci in de onderwereld. Hij begon met de kleine klusjes, vlees achter laten voor een hoge baas maar word steeds verder ingewerkt tot zelfs moorden en zelfs de rechterhand van de baas. Ik vond dat wel leuk gedaan, dat je in drie uur het hele leven mee krijgt.

De film verteld wel het interessante leven de Ier ‘Frank Sheeran’ (DeNiro) die word geassoscieerd met de verdwijning van Jimmy Hoffa in de tijdperk van John F. Kennedy. Hoffa was geen fan van Kennedy en was erg eigennadig maar ook koppig. Sheeran, huurmoordenaar die o.a. werkt voor de Ameikaanse mobster ‘Russell Bufalino’ en samen worden ze tevens bevriend. Beiden zijn ze verantwoordelijk voor de verdwijning van Jimmy Hoffa, en een groot werk in de onderwereld. Hoffa een activist en leider van een bond.

Ik houd wel van dit soort gangsterfilms, kan er altijd erg van genieten maar drie en een half uur was echt wel een hele lange zit, die ik overigens niet helemaal heb afgemaakt want ik heb net de laatste 20 minuten nog gezien. Het was mooi om te volgen van begin tot eind en zoals ik al zei soms wat concentratie problemen door de lengte. Het begin waar de jongens nog in de bloei van hun leven zijn en het begin van hun tijdperk tot aan het einde waar ze allemaal op hun doodsbed liggen, het was allemaal wel vet.

Ik vond ook het stukje uit de tweede wereld oorlog wel tof maar daar hield Scorsese verder zijn handen wel vanaf, opzich wel zonde aangezien er groots word weergegeven ‘Wereld Oorlog Twee veteraan’, dus misschien iets meer daar uit was ook wel interessant. Maar goed dat krijg je als je groot fan ben van dit soort onderwerpen (WO2).

Voor de rest waren de acteerkunsten erg tof. DeNiro speelde weer perfect als ‘The Irishman’ en je kan zien dat hij vooral tijdens de onderdrukking scenes of de praat scenes het nog steeds in zich heeft om gangster te zijn. Ook Joe Pesci deed het leuk, twee helden. Al Pacino was ook overtuigend al moest je hem er wel uit halen, want had het eerst niet door dat hij het was .

Dus ja, deze film was zeker tof en een waardige afsluiter voor mijn vakantie die helaas vanaf morgen weer voorbij is. Het was voor mij niet de beste film van dit jaar, en zou ook net niet in mijn top 10 komen maar in de top twintig is hij zeker aanwezig.

4.0*

Was hier vroeger echt helemaal fan van.

Volgens mij was hij toen een paar keer op Nickelodeon te zien,. Had ze elke keer gezien.

"Look boys and girls, this is what it's like after a gig in a van: we postmortem the gig for about ten seconds, make apologies to one another, and then we argue about ice cream vans and stuff.”

Iron Maiden is mijn meest favoriete band ooit, en dat zal het ook voor altijd blijven als het aan mij ligt. Ik ben opgegroeid met deze gasten, zoals velen die fan zijn van de muziek en je merkt dat Maiden ook constant de nieuwste generaties weet te charmeren, iets wat je ook terug ziet komen in deze docu. Een erg leuke documentaire, die ik eigenlijk meer wou kijken omdat ik afgelopen dinsdagavond bij hun concert in de Ziggo Dome te Amsterdam ben geweest, wat wederom weer een magistraal concert was, ook anno vijftien jaar later na deze documentaire weet de band toch waanzinnige shows neer te zetten.

Toch is het niet zo heel spannend wat je ziet, we volgen namelijk de band op hun voor destijds grootste tour die ze hebben gedaan, en ook direct de eerste met hun eigen Boeing vliegtuig de ‘Ed Force One’, refererend naar hun mascotte naam ‘Eddie’, die je ook nog eens meermaals op hun kleding ziet en over het podium ziet verschijnen. Daarnaast krijg je een kleine inkijk op hun leven buiten de optredens om, de rust momenten en hoe ze eigenlijk met elkaar over weg moeten om in een rap tempo en druk agenda een aantal topshows te geven.

Toch vond was voor mij, een die-hard Iron Maiden fan niet veel nieuws te vinden. Het is dat het echt mijn favoriete band is waardoor ik ook wel erg geïnteresseerd naar deze docu heb gekeken. Ook leer je de band-members en crew kennen, al hebben ze allemaal maar korte momenten voor wat nodige informatie. Hoe is die persoon? Hoe denken ze over elkaar maar voornamelijk, wat voor respect hebben ze voor elkaar, en dat is dan wel weer weg mooi om te zien. Ze hebben allemaal hun eigen manier van leven, hun eigen manier van omgang met elkaar en hun eigen manier van ervaren van het concert en alles er om heen.

De docu is vrij snel voor bij, in mijn ogen mag het nog veel langer omdat ik toch wel zo geïnteresseerd ben in deze gasten. Nicko (de drummer) vind ik toch wel mijn favoriete bandmember, niet omdat ik zozeer een echte drum fan ben (ik ben meer van de gitaren) maar, meer door zijn humor en de droogheid die hij uitstraald met zijn opmerkingen wat het voor mij deden.

Sam Dunn is bij mij wel bekend. Ik ken hem o.a. door zijn YouTube account en programma waar hij ook verschillende metal nieuwstukken, bands en andere zaken bespreekt en ook zijn docu Metal: A Headbanger's Journey vond ik erg interessant.

Ik vond het een fijne docu die ik echt heel erg leuk vond om te volgen, dat deed me wat dat betreft ook wel heel erg goed. Ik had het allemaal wat stugger verwacht, wat eigenlijk totaal niet zo was. Leuk en interessant.

Ik zit de laatste tijd lekker in de herziening sfeer, ik kijk de één na de andere film opnieuw en dat vind ik zelf helemaal geen straf, ik vind het heerlijk zolang de films maar goed zijn. Toch is ‘Iron Man’ één van mijn favoriete superhelden films (superheld) allertijden en ik blijf maar genieten van de films die over deze held gemaakt is. Toen ik bezig was met dit eerste deel kon ik vrijwel niks meer herinneren van de hele film en zo voelde het dan ook vaak aan alsof ik een totaal nieuwe film zat te kijken, terwijl ik hem toch echt wel een keer gezien heb. Ik kan nu wel met een bedoening melden dat ‘Iron Man’ naast ‘SpiderMan’ mijn lieveling Marvel held is en ik kan echt genieten van deze personage.

De film kent een erg leuke cast, waarvan natuurlijk Robert Downey Jr. het gezicht van Iron Man draagt vond ik erg tof. Robert heb ik altijd al een keurige acteur gevonden die mij vaak aan het lachen zette en dat deed hij gisteren met deze film constant weer meer en meer, en daarbij is een nieuwe legende goed tot leven gebracht en zou ik altijd wel een fan van deze acteur blijven. Terrence Howard speelt leuk maar vond zijn rol hierin best simpel, niet al te bijzonder. Jeff Bridges vond ik ook een leuke acteur in deze film, en hij had echt zo’n mooie rotkop voor de ‘slechterik’. En we mogen natuurlijk ook niet de beeldschone Gwyneth Paltrow als ‘Pepper’ vergeten en ook al acteerde ze redelijk, haar looks worden natuurlijk mooi in de strijd gegooid, en dat was zeker geen ramp om naar te kijken.

“Iron Man. That's kind of catchy. It's got a nice ring to it. I mean it's not technically accurate. The suit's a gold titanium alloy, but it's kind of provocative, the imagery anyway.”

We volgen Tony Stark, een wapen fabrikant met één van de grootste bedrijven van de wereld ‘Stark Industries’. Stark maakt een tripje naar Afghanistan (dacht ik) om daar zijn nieuwe ‘Jericho’ raketten (wapen) te tonen en te introduceren die na het schot van een paar raketten vervolgt het rakket met een opsplitsing van meerdere bommen om zo een groter vlak te creëren. Tot Stark op een gegeven moment ontvoerd word door strijders, die willen dat hij voor hun het wapen na maakt en daarna komt Tony er achter dat zijn wapens ook in de verkeerde handen zijn gevallen, en daar ook onschuldige mensen mee vermoord worden. Tijdens de opsluiting krijgt Tony een elektronische hart om zo maar te noemen, een levensvorm die niemand volgens mij nog kent. Tony kiest er voor om de terroristen niet te helpen maar hij besluit een pak te maken waarmee hij kan ontsnappen. Hij maakt het pak en ontsnapt, waarop hij de keuze maakt om geen wapens meer te maken en te bedenken, een idee dat Obadiah Stane totaal niet ziet zitten.

“How ironic, Tony! Trying to rid the world of weapons, you gave it its best one ever! And now, I'm going to kill you with it!”

Dat is ook iets wat Tony gaat doen, geen wapens meer bedenken maar een pak die hij zelf bestuurd (en hij zoekt zijn energiebron uit zijn hart), en waarmee hij de slechteriken eens een pak rammel kan geven. Hij produceert het pak, doet er wat test vluchten mee en hij laat langzamerhand zijn familie en vrienden kennis maken met het nieuwe pak, tot op een dag Obadiah binnenstapt en het hart van Tony mee neemt. Obadiah heeft ook een pak gebouwd en wil dit vervolgens tegen o.a. Tony gebruiken. Na een gevecht van een paar minuten weet Tony te winnen en is de aarde ‘gered’ van een gevaarlijk wapen.

Toch kent de film nog wel een mooie scéne waarop Tony besluit dat zijn eerste missie is om de terroristen te vermoorden die hem gevangen hadden genomen, hij vliegt dat takke eind helemaal met zijn pak en geeft ze er van langs. Tot hij in aanraking komt met twee Amerikaanse gevechtsvliegtuigen die het op hem gemunt hebben en Tony gaat hun niet vermoorden maar probeert te vluchten, waarna er wel een vliegtuig sneuvelt, en niet gauw daarna maakt Tony bekent dat hij ‘Iron Man’ is en daarmee weet de hele wereld dit nieuws.

Al om al een geslaagde Marvel film waarvan ik toch meer en deels wel wist te genieten, zo slecht is deze film niet, ik dacht echter dat hij wel slecht was aangezien ik deze film in twee keer heb gezien (ik was erg moe) en het eerste stuk (was tot aan zijn ontsnapping met zijn pak) vond ik toch wat minder boeiend, en het is al helemaal niet wat ik van had verwacht, aangezien ik ook niet meer wist waar de film over ging.

Dus toch nog een geslaagde zit en ik maak me klaar om deel twee aan te zetten, die ik na het zien van mijn stem overduidelijk erg slecht vond, dus ik ben benieuwd.

3.5*