Opinions

De laatste film tijdens mijn ziek zijn is toch ‘Ghostbusters’ geworden, een film die ik eigenlijk nog even achter de hand wou houden maar aangezien we niet al te lang wouden zoeken naar een film en deze er al snel voor kwam hebben we hem maar aan geslingerd en man ó man deze zit was niet al te tof. ‘Ghostbusters’ is een onaantrekkelijke film die op geen enkel vlak komisch wist te worden, en je merkte dat Paul Feig daar wel veel aandacht op zette want het bleek belangrijk voor de beste man te zijn, echter lag het er zo dik boven op dat de grappen te slecht uitpakten en de film soms zelfs want ongemakkelijk begon te worden omdat het te slecht werd, erg zonde.

Ik mag nog niet klagen dat deze remake beter zou zijn dan de originele delen, die heb ik namelijk nog helemaal niet gezien. En ik vind dat het binnenkort wel eens tijd word ook de twee originele delen is aan te slingeren aangezien ik ze al een langere tijd wil zien. Dus ik kan helaas niet oordelen of deze film beter of slechter is dan zijn voorgangers. Toch moet ik zeggen dat dit niet al te best uit de kast kwam dus hopelijk zijn de originele delen wel beter, want anders kan het nog twee lastige films gaan worden.

Dit keer zijn het de dames die het op moeten nemen tegen de spoken. Ik vond de cast leuk maar goed, zoals ik al zei waren ze nergens geinig. Melissa McCarthy vond ik soms best irritant, en die had in naar mijn gevoel ook echt de rol waarbij de grappen maar niet wouden slagen, en dat ging de hele film ook zo door. Nee, Melissa was niet geslaagd. Ook Leslie Jones vond ik niet leuk noch grappig dus dan zijn we daar al snel mee klaar. Voor de rest vond ik Kate McKinnon en Kristen Wiig redelijk maar waren ook niet echt bijzonder, en natuurlijk grote vriend Chris Hemsworth mocht ook een rol verzorgen in de film, best irritant als je het mij vraagt, bah.

“Baby, if I knew what it was, I wouldn't have called it a 'weird sparking thing'.”

Het verhaal was redelijk. We volgen als eerste Abby Yates en Erin Gilbert, Erin vooral want die word ontslagen van haar baan als ze even later bij Abby terecht komt. Ze gaan samen met Jillian Holtzmann op hun eerste klus af waar een ‘spook’ gezien zou zijn. Eenmaal aangekomen en geklaard komen ze later terecht bij Patty Tolan die ook een spook heeft gezien. Met z’n vieren vormen ze de ‘Ghostbusters’ en nemen ze Kevin aan als boekhouder. Echter ontsnapt er een hele gevaarlijke geest die de wereld wil overnemen, en die even later in het lijf van Kevin terecht komt om vervolgens alle spoken vrij te laten en op aarde los te gaan. Het viertal zet alles op alles om de geest te pakken te krijgen en de aarde te redden, wat ze aardig lukt.

Ach, en dan valt ook deze remake weer door de mand, een hopeloze poging van Hollywood er weer een leuke twist aan te maken die Paul Feig ook wel een beetje door de mand laat vallen, en waar ik totaal geen fan van ben. De setting is leuk, mooie stad natuurlijk maar echt over positieve dingen kan ik niet spreken.

“I don't go to Chinatown, I don't drive wackos, and I ain't afraid of no ghosts!”

De quote is misschien wel het beste wat ik in deze film heb gezien, en waar ik lichtelijk om moest lachen, en dat was ook wel de enige glimlach die ik vrijliet. Ook een pluspunt voor CGI die ‘Ghostbusters’ wist af te leveren, en dan heb ik denk ik in mijn ogen wel de beste punten opgenoemd die ik kon vinden zo snel.

En nee, dan was dit geen leuke fijne zit. Ik heb me soms mateloos geërgerd aan de actrices en hun hopeloos slechte grappen die niet door kwamen en dan valt de film door de mand en is het gene gebeurd waar ik bang voor was, een slechte remake ondanks dat ik de rest verder niet ken.

1.5*

“Just before his head died, his last words were "Death is but a door. Time is but a window. I'll be back."

Eigenlijk wou ik dit tweede deel al veel eerder kijken, zeker omdat ik toen de vrij recentere versie en het eerste deel kort achter elkaar had gekeken. Het eerste deel wat me overigens heel erg wist te vermaken: een fantastische soundtrack en voor de jaren tachtig zeker een aardig knappe film die naast komedie ook voor spanning wist te zorgen. Dit tweede deel kan helaas niet mee profiteren in deze successen, het herhaalconcept sloeg nergens aan en de spanning was ook op geen enkel moment daar aanwezig waar het moest. Hoewel de komedie zo nu en dan aansloeg, dit wel merendeels door het leuke acteren (wederom) van “Bill Murray”.

Het verhaal vond ik niet zo interessant en de cast vond ik ook niet heel overtuigend. De film duurt nog best lang als het maar niet aanslaat, en voor mij werd het best een lange en saaie zit waar ik na een tijdje wel genoeg van kreeg. Nee, het verhaal sloeg nergens aan en herhalende concept was niet meer interessant, evenmin was de soundtrack ook niet meer bijzonder. Slappe hap en vooral saai film. Jammer.

1.5*

“I love that sound.”

In 2016 kwam er een nieuwe ‘Ghostbusters’ film uit, ik als guppie had nog niet eens de originele films gezien en ik was daaraan begonnen maar, kon zelfs zonder enige achtergrond al vertellen wat voor politiek correcte poepfilm dat was geworden, sinds die dag heb ik altijd gehoopt dat ze de serie met rust zouden laten. Uiteraard niet, want vorig jaar zou er een nieuwere film verschijnen, hoe of wat wisten we niet. Toen ik er later achter kwam dat er kinderen de hoofdrol zouden spelen, zakte de hoop mij direct weer door de schoenen, want naast die schreeuwende vrouwen zouden kinderen het niet veel beter doen in mijn ogen om de serie te “redden”. Toen ik de film vanavond aanzette had ik daarom ook een kleine twist in mijn maag, de lovende woorden op het forum en het hoge gemiddelde deden me wel meer overtuigen maar, ik moest het nog maar eens zien.

Ik merkte dat ik heel moeilijk door het begin van de film kwam. Toch wellicht het negatieve waar ik aan zat te denken en zat te verwachten vooral maar, het verhaal drong nog niet lekker tot mij door. Ja de introductie is vermakelijk, daarna zakt het wat in en wordt het wat moeilijker te volgen. Eenmaal na het ontdekken van opa’s gadgets en het daadwerkelijk gebruiken daarvan, zeg maar rond het moment dat de eerste geest zich in die fabriek verplaatst en al het metaal op eet wordt de film in mijn ogen actievoller en interessanter maar, vooral leuker om te zien. En dan irriteerde ik me steeds minder aan de “kids”, al mocht je daar helemaal niet zo erg aan irriteren want zo slecht deden ze het niet.

Wat deze film vooral goed deed was toch een knap staaltje CGI werk, waar ik niks op aan te merken had en ik altijd erg leuk vind en vooral de sfeer die door ‘Reitman’ behouden is, waardoor je eigenlijk het gevoel hebt dat je de originele film aan het kijken bent. En daar kon ik nou echt van genieten, het sfeertje is heerlijk. En ja, ook krijg je een beetje het gevoel van ‘Stranger Things’, dat komt voornamelijk omdat ‘Finn Wolfhard’ meedoet, voor mij één van de dan wel niet het gezicht van die eerder benoemde serie.

Voor de rest vond ik de cast wel prima. De kids deden het verder best vermakelijk, en ook ‘Paul Rudd’ deed het erg leuk als ‘Gary’, misschien wel het meest moeten lachen om hem, voornamelijk de wat flauwe grappen die hij maakte. ‘Phoebe’ vond ik een redelijk personage in de film, die moppen waren niet bijzonder maar het was allemaal best te doen. Het beste moment van de film was rond het einde wanneer de oude cast bij een komt om samen nog eens te vechten tegen de oppergod, waar ‘Harold Ramis’ werd geprojecteerd als geest vond ik toch ook één van de dan wel niet de mooiste scène uit deze film.

Overigens ook nog een klein schoonheidsfoutje dat mij op viel. Wanneer men naar de berg toetrekt omdat de hel los was gebarsten daar, gaan ze er met loeiende sirenes naar toe, een shot later, tijdens het rijden staan deze plots uit en daarna staan ze opeens weer aan, het zijn de kleine dingen die op gaan vallen. Dat betekent dat over het algemeen deze film dus niet echt slecht is te noemen.

Of ik nou fan ben van de kids die het over moeten nemen, dan ga ik tegen je liegen maar, dat ben ik gewoon niet. Ik vind het vaak wat te overdreven maar, ik was eerder bang dat de film hierdoor te kinderlijk werd; wat gelukkig niet zo is. De film kent best leuke scenes en als kid zouden dit best enge scenes kunnen zijn, en die enige spanning voelde ik wel in het leuke sfeertje. Goed, de politiek correcte meuk daar gelaten; de film is gewoon makkelijk uit te zitten, de CGI is goed en als het verhaal is opgestart kent de film ook nog een vermakelijk verhaal, wat wil je nog meer?

"The world, right now, is experiencing unusual paranormal activity. We are here to answer that call. Because we... ARE THE GHOSTBUSTERS!”

Helaas, dit vond ik toch echt wel een tegenvaller. En ik was best wel optimistisch voor deze film, het deel uit 2016 (oftwel de vrouwelijke variant) vond ik echt helemaal niks, en toen ze met Afterlife aankwamen moest ik wel weer een beetje omgekocht worden om deze films leuk te vinden. En dat was in mijn ogen toch wel weer een verfrissend nieuw deel uit deze franchise maar, met deze film laten ze ook wel een beetje zien dat die franchise wel over is. Ik hoop oprecht dat ze het lekker bij deze films houden, nieuwe films hoeft voor mij echt niet, laat het lekker zoals het nu is.

Wat me eigenlijk oprecht heel erg stoorde was het feit dat het script ontiegelijk was volgepropt maar, de film nergens op datgene kwam waardoor ik echt interesse had in deze film. Alles wat je ziet aan poster, plotomschrijving en trailer gebeurt in het laatste half uur, dan heb je al meer dan een uur aan film waar in mijn ogen nogal nietszeggende scenes in zaten. Familieruzie, een tegenstrijdig kind en een paar geesten die ze moesten bestrijden en meer dan dat kent de film niet. De film niet duidelijk de ruimte om wel weer even op adem te komen alleen neemt hij daar toch te veel ruimte voor in. De oude castleden zijn vervolgens ook in kleine maten te zien, en dan komt Murray pas op het einde aangekakt, echt te laat voor juist HET gezicht van deze films (voor mij dan).

Als men het script om hadden gedraaid leek het in mijn ogen toch echt tien keer leuker. Want je zit constant te wachten tot die eindbaas kwam, en het duurde te lang. In mijn ogen mocht dat best in het begin ontsnappen (dus de openingsscène zoals je die nu ook had), en dat ze er dan achteraan moesten, en op die manier verschillende geesten moesten oppakken. Nu waren het veel nietszeggende geesten die uiteindelijk ook niet een bepaalde meerwaarde kenden, en dat is echt zonde. Alleen was daardoor de film niet onwijs langdradig, het einde is ook niet echt heel tof. Want die onwijs gevaarlijke geest waar de film de hele tijd op aan het brouwen was, is echt binnen een paar minuten verslagen. De film mist dus echt de nodige spanningsopbouw en uiteindelijk ook de sensatie, echt een gemiste kans maar, aangezien ze in de film al over ‘family friendly’ zaten te zeuren, vind ik het ook niet zo vreem dat deze film uiteindelijk zo soft is geworden.

Hoewel je best ziet dat de film de nodige potentie had, is er gewoon te weinig uitgehaald. Uiteindelijk ze de film te vol en merk je dat Kenan zelf ook niet echt meer weet hoe hij de uitwerking soepeler kon krijgen. Van mij part laten ze het hier dus bij, en vergeten ze snel de plannen voor een vervolg. En als die er komt hoop ik toch dat die wat vermakelijker is, dan een uur eigenlijk weinig spektakel.

Nog best wel vet. Ik heb deze film eigenlijk merendeels opgezet omdat ik alle films wil kijken die in de horrorchallenge voorbij kwamen en aangezien mijn kameraad niet zo erg van de oude cinema houd maar meer van de nieuwere hebben we besloten deze aan te gooien, en het bleek in het algemeen een heerlijke film te zijn die mijn aandacht best lang vast hield en die helemaal niet lang duurt.

Pascal Laugier daar had ik hoge verwachtingen bij, zeker na zijn meesterwerk ‘Martyrs’ die ik stiekem best vet vond! ‘Ghotsland’ haalt bij lange na dat niveau niet maar komt zeker wel erg dicht in de buurt. Ook deze film is deels psychologisch aangelegd, en na de plottwist vond ik hem ook stukken beter worden. Zeker een betere film na de wat slechte film ‘The Tall Man’ die ik naar ‘Martyrs’ dan weer helemaal niks vond.

De cast vond ik zelf best leuk. Met de knappe dames Crystal Reed en Anastasia Phillips kon de film voor mij eigenlijk niet meer stuk. Echt van genoten en het acteren deden ze wel leuk. Voor de rest vond ik de cast niet echt heel interessant en waren er vooral de zelfde personages die langs kwamen en die we zagen.

Het verhaal was wel aardig. De meisjes gaan samen met hun tante/moeder (zo snel even vergeten wat het nou was) richting een oud huis. Volgens mij was het dat ze naar het huis van hun tante gingen maar zoals ik al zei ben ik dat deels vergeten. Onderweg kregen ze wat ruzie met een snoeptruck die hun even later volgt en de inzittende vallen de drie hardhandig aan. Eenmaal als dat is geweest komen we uit in het heden waarop het lijkt alsof alles weer normaal is alleen één van de meisjes blijkt psychisch ziek te zijn. Als het blijkt dat eentje van de twee in een ander wereld leeft met haar gedachten komen we uit op de werkelijkheid en worden de twee gebruikt als poppen. Ze worden hardhandig mishandeld en tot dingen gedwongen wat ze niet willen doen. Als ze ontsnappen komen ze twee agenten tegen die hun later na de bevrijding leiden maar dan vond ik het einde nogal zwak.

Leuke horror film dat zeker maar, Pascal heeft het beter gedaan (bij o.a. Martyrs). Misschien moet je die twee niet vergelijken. Afijn, blijft een heerlijke film die je gewoon op de zaterdagmiddag aan kan gooien maar ook geschikt is om in de avond er op te gooien.

3.5*

Ghosts of Mars

Een matig filmpje waar ik de acteurs goed vond spelen maar het visueel niet sterk vond. Als grote namen langs komen zoals: Ice Cube en Jason Statham (!!!!) dan ben ik er snel bij. Zoals velen weten die mij een beetje volgen of kennen dat ik een groot Statham fan ben. En ik vond hem leuk acteren in deze film. Alleen de film in het algemeen vond ik nou ook niet het beste. De 'gif'-wolk vond ik erg slecht bedacht. Dat moest overigens ook de geest voor stellen. De mutanten waren uiteraard wel erg vet en er zaten ook wel mooi actie scene's in! Maar ik vond het er lelijk uit zien. Hun GFX zag er echt totaal niet uit en dat is erg jammer. Leuk om eens tussen door mee te nemen maar geen super film. Gekeken op Netflix Nederland.

2.0*

‘Ghosts of War’ leek op het eerste gezicht een aardige B-film te worden. Niet met al te goeie verwachtingen keek ik tegen deze film aan. Tot ik getipt werd door ‘Theunissen’ deze film te gaan kijken. Hij was er aardig positief over, ook gezien zijn mening en stem boven mij waardoor ik toch eigenlijk met meer interesse en zin deze film startte. Ik heb uiteraard al een aardige verslaving aan tweede wereldoorlog films en met dit thema kan een film vaak mijn interesse al erg snel winnen. Ook van geesten en paranormale films ben ik vaak wel weg, de combinatie klonk me dus eigenlijk als een beetje muziek in de oortjes.

Toen de film begon oogde het nogal b-matig. Oorlogsgebied was leuk maar er gebeurde bar weinig, het begint nogal vreemd en we worden eigenlijk vrij snel in de groep soldaten gedrukt zonder enige informatie. Het gebied was mooi, leuk geschoten beelden. Wanneer de aanmerking is met de eerste Nazitroepen wordt de film vrij hard wat ik wel gaaf vond, alleen man ó man eentje kon echt niet acteren van die Duitsers want hij zat gewoon nog met zijn ogen te bewegen terwijl hij dood moest zijn, althans dat vertelden ze. Daar kom je dan al gauw erachter dat het zeker niet van topkwaliteit is en maakte ik me vrij snel klaar om misschien een best zware zit te ondergaan met veel lelijke fouten.

Dat gebeurde echter niet, de film is hard zoals ik al zei waar Nazi troepen gewoon door het hoofd worden geschoten zonder genade en er aardig wat bloed aanwezig is. Eenmaal aangekomen in de villa wordt het ook actiever qua film, die op sommige momenten nog best spannend kon worden. Het b-matige spatte overigens wel overal van af, ‘Eric Bress’ weet nog vrij professioneel met sommige scenes om te gaan, mag ook wel aangezien hij hiervoor een echte topper had gefilmd.

Het einde was voor mij wat minder, haalde voor mij de lol er wel een beetje af. Ongeacht het hele tweede wereldoorlog thema ontkrachtte dat in mijn ogen de film een beetje. Wel leuk om het achtergrondverhaal te snappen maar dat was het ook wel. De cast deed het overigens erg leuk, ook een paar bekende gezichten. En zo was ‘Ghosts of War’ achteraf toch een vermakelijke horrorfilm.

3.5*

“See, you're done with the past, but the past is not done with you.”

Toch achteraf wel een zeer vermakelijke film ook al is hij op veel gebieden wat traag en had ik er een ander idee bij. De film kende een bepaalde leuke spanning, alleen was het allemaal in een vertraagde versie gebracht, en het was al vanaf begin tot einde duidelijk waar de film precies naar toe wou. Het verhaal was tevens wel geinig om te volgen, en daar heb ik mij best mee vermaakt. Het ontmoeten van Gordo voelde ook vreemd in de stoel thuis, en wanneer de puzzelstukjes steeds duidelijker in elkaar vielen werd ook Simon een steeds naarder mannetje.

Ook Rebecca Hall deed het leuk, dat korte haar vond ik haar trouwens wel staan! En uiteraard regisseur en acteur Joel Edgerton deed het erg vermakelijk. De film werd duisterder tot op het einde, en dat besliste zeker een groot aandeel in mijn plezier. Nogmaals; vermakelijke film die op den duur wel spannender werd maar de vaart was hij constant kwijt.

3.5*

“Third lesson: never get between a gun and its target.”

Nog steeds zit ik in de western vibe omdat ik Read Dead 2 weer aan het spelen ben (en langzamerhand ook weer verslaafd aan ben geraakt), en aangezien ik vandaag even rust hou door een verkoudheid (ja, het kan blijkbaar ook in juli...), had ik toch weer onwijs veel zin in een western film op deze toch wel mooie zondagmiddag. Ik ben gewoon eens rustig op zoek gegaan naar een western film, en heb er nog zo'n honderd in mijn watchlist staan maar, ik weet dat er ook nog een bult films bestaan die buiten mijn watchlist zijn gevallen. Deze film is daar ook één van. Eentje die ik eigenlijk ook nog totaal niet kende tot vanmiddag en daar ben ik wat dat betreft wel blij mee, dat dit een “ontdekking” is.

Lee van Cleef is bij mij nog een vrij onbekende acteur. Tuurlijk ken ik zijn naam wel, en weet ik wel waar we het over hebben als je hem noemt. Maar ik ken eigenlijk alleen de twee populairste films waar hij in heeft gespeeld, en eigenlijk maar weinig van zijn western films. Dit was echt een hele toffe film, en hij heeft zeker een goed gevoel achtergelaten bij mij. Ook Giuliano Gemma deed het leuk en wederom een acteur waar ik nog niet veel van heb mogen zien.

Valerii levert hier gewoon prachtig werk op hoor. Ik snap ook niet waarom deze film vrij mediocre wordt ontvangen? Goed het is dan misschien allemaal wel positief, de stemmen slaan niet uit het dak. Gelukkig is het gemiddelde nog best wel goed, daar heb ik dan wel weer vrede mee. Ik snap ook best wel dat deze film niet kan tippen aan de grootheden, en er ook wel betere films in het genre zijn, die zijn er ook maar, ik heb me er akelig mee weten te vermaken hoor.

Valerii kon eigenlijk bijna niet misschieten bij mij denk ik ook. Want zijn een andere western film beschouw ik zeker tot mijn favorieten, en dat is toch wel ‘My Name is Nobody’. Eigenlijk kun je het, het mooiste herkennen aan de prachtige soundtracks, want ook deze film zit bordenvol met prachtige soundtracks, en MNIB heeft misschien wel de beste soundtrack op natuurlijk de meest populaire van Morricone na. Hier is trouwens Ortolani de componist, ook prachtig. Die heeft trouwens ook de soundtrack van Cannibal Holocaust gemaakt, een man met goed werk dus.

Ook de aankleding deed Valerii mooi, ik ben het er inderdaad mee eens dat de bar met de twee goude revolvers aan de ingang misschien wel het mooiste is wat ik heb gezien. Het decor is hier echt prachtig, ik hou daar wel van. Verder is de film toch nog wel rijkelijk gevuld met leuke shootouts, een best geinig verhaaltje (die overigens nergens echt bijzonder werd) en een leuk concept. Alles bij elkaar zorgt er gewoon voor dat de film prima te kijken is, ik heb althans een leuke zondagmiddag gehad. Aangezien de finale net was heb ik de film dus in de middag gekeken.

“Eli, do those girls go to your school?“

“Actually, no, Mrs. Kidman, they're porn stars”

Onverwachts een erg vermakelijke film. Ik was zelf nog niet echt verkocht aan het plot van deze film maar buiten verwachtingen om een leuke prent. Ik zelf ben nooit echt van de overdreven romcoms, waar ik eigenlijk een beetje deze film al in had geplaatst. Achteraf bleek het toch een leuke tiener komedie met een onderwerp wat ongetwijfeld elke jongen heeft gehad, vroeger, nu of zelfs in de toekomst dat je een meisje ziet waarvan je eigenlijk weg kwijlt, zoals ‘Matthew Kidman’ heeft in deze film. Nou moet ik toegeven dat die ‘Elisha Cuthbert’ dat ook erg goed kan, wat een prachtige dame om te zien en ze deed het met haar charmes nog best leuk in de film, bijpassende rol voor haar.

Het verhaal vond ik steeds leuker worden, en het nam je aardig makkelijk mee, hoewel hij niet heel spannend was verder vond ik de uitvoering gewoon leuk. Over het algemeen best meegevallen deze film en ik moet zeggen dat ik me prima heb vermaakt.

3.5*

The Girl with All the Gifts

En we gaan lekker door, ook The Girl with All the Gifts is een film waarvan ik totaal niet afwist van zijn bestaan. Na het lezen / zien van een aantal recensies hier binnen MM en het bekijken van de trailer heb ik toch besloten om The Girl with All the Gifts vanavond te kijken. Dit post-apocalyptische drama / horror filmpje vond ik toch erg fijn, is niet al te lastig om te volgen op de late avond en trek heerlijk door met een vleugje actie en horror waar voornamelijk het verdriet wel weg te lezen is als het gaat om het eind van de aarde en een gevangenschap.

Toch vond ik dit post-apocalyptische horror filmpje wel erg gaaf, de mutanten vond ik ook bruut en het is weer eens anders. De mutatie die de mutanten hebben is een bepaalde schimmel virus waardoor ze vlees (mensen) eters worden, de schimmel komt in het hoofd te zitten en volgens mij ook op het huid. Niet echt zombies te noemen dus, misschien moet je dat ook maar niet doen, dit zijn echt mutanten.

De plotomschrijving laat je leuk met een vraag zitten, al word dit wel snel beantwoord door de film zelf. Het Amerikaanse (Engelse?) leger test op deze jonge proefpersonen en dan vooral voor het vaccin tegen het virus. Melanie is een van deze personen die een bepaalde gave heeft, ze kan praten wat de andere niet kunnen en nog veel meer, erg slim meisje dus. Maar, waarom werden nou perse deze kinderen vast gehouden? Dat is makkelijk te beantwoorden, de juf Helen Justineau legt haar hand op het hoofd van Melanie, wat sergeant Eddie niet een goed idee vind en haar weg slaat. Hij laat zien waarom ze hem weg slaat door bij 1 van de leerlingen te gaan staan, en hij blijkt ook een mutant te zijn. Ze testen dus eigenlijk op de kinderen en opereren ze stuk voor stuk om zo op zoek te gaan naar een goed vaccin. Eigenlijk was dit het hele moraal van het verhaal.

De film krijgt daadwerkelijk wel een kleine plot twist. Wanneer de basis word aangevallen en de mutanten binnen zijn gaan ze vluchten (Eddie, Melanie, Helen, Caroline en nog eens twee soldaten). Na het verlies van een soldaat komen ze in de stad terecht waarbij de ook weer meerdere mutanten tegen komen. Ze komen uiteindelijk bij een rijdend lab terecht maar, zijn daarvoor bij een wolkenkrabber geweest waar tijdbom-appels hangen die de schimmel in hoeveelheden door de lucht kunnen laten zweven en daardoor er voor zorgt dat de totale mensheid op de wereld kan gaan uitsterven, in plaats van dat je gebeten kan worden is de lucht ook nog eens giftig. Het blijkt zo te zijn dat deze appels alleen bij vocht en hitte kapot knappen, het is dus of een fijne regenbui of een bosbrand wat er voor kan gaan zorgen dat de appels kapot knappen en de mensheid ten onder gaat, het is dus levensgevaarlijk. Al lijkt me dit best raar, want ze zaten blijkbaar al een langere tijd in dat kamp, en het kan echt niet zo zijn dat het nooit vochtig is geweest (d.m.v. regen/mist o.i.d.). De boom word tot stand gebracht via de mutanten die vanuit hun schimmels de bomen laten groeien en de tijdbom-appels creëren.

Dat was eigenlijk wel zo het hele onderzoek, verder gaat de film ook niet echt. Toch een tof filmpje waarvan je ook nog eens wat mooie natuur kan bezichtigen. Erg vermakelijk en vooral leuk dat hij zo onverwachts toch erg goed gevallen is. Ook al kent de films zo zijn min-punten (en dan toch het clichématige wat ook in de film voor komt) kent de film ook echt wel zijn plus punten en ik vond het toch een toffe film maar, mensen! Houd alsjeblieft op om dit zombies te noemen, de wezens uit dit filmpje hebben veel meer weg van gewoon mutanten dan zombies. Zombies zijn traag, en hongerig. Dat zijn deze wezens totaal niet!


3.5*

GirlHouse

Ik denk dat GirlHouse een mooi voorbeeld is van een goede B-Film die nog lang niet zo saai is. Mooie meisjes dat is nooit niet verkeerd natuurlijk en dat hoef je ook niet te missen uiteraard en, kwa actie is er ook niks mis. Ik moet dan wel eerlijk toegeven dat ik een ander beeld bij GirlHouse heb gehad. Ik dacht aan een saaie en vooral niet leuke film die heel simpel in elkaar was gezet maar, achteraf blijkt de helft maar waar te zijn en dat is misschien hard gezegd maar ik vond het op sommige delen toch simpel in elkaar was gezet. Namelijk, het ging er namelijk wel rap door en de moorden waren soms een beetje simpel maar die met de dildo vond ik gewoon geniaal. Het verhaal was wel geinig om te volgen en, het concept was ook prima in elkaar gezet dus het verveeld niet op en top. Veel mooie meiden en ook aardig wat naaktheid met een paar goede slashers en zo af en toe brute moorden maken er toch een goede horror / thriller film van die prima te kijken is (zelfs mijn moeder heeft mee gekeken ).

3.0*

“Don't fucking call me sis, you filthy bitch!”

Gisteren dan toch eindelijk deze veel besproken film ‘Parasite’ eens aangezet. Ik ben persoonlijk wel een klein beetje fan van de Koreaanse cinema, de film hebben zijn me tot zoverre nog niet tegen gevallen en het ziet er altijd erg gelikt en mooi uit, althans die ik tot nu toe nog maar heb gezien (het zullen er zeker niet veel zijn). Maar eenmaal aangezet word je meegesleurd in een erg leuke setting, leuke familie en zeker erg leuke acteurs. De nieuwsgierigheid door zeker alle oscars blijft hoog, en we gaan een zeer leuke middag tegemoet.

De film begint vrij rustig, het smerige (arme) leven van de familie en waar ze in bivakkeren is wel leuk weergegeven, met het zoeken naar het hedendaagse ‘levensbehoefte’ met de naam ‘Wi-Fi’. De droge humor druipt er hierdoor best lekker van af. Daarna worden we langzamerhand voorgesteld aan alle personen, hier word de tijd voor genomen en dat vind ik wel fijn. Ook de weg naar het hoofdconcept is met een rustige gang, iedereen word rustig ingewerkt en word rustig in de film gesloten.

En wederom weet de Koreaanse regisseur ‘Joon-ho Bong’ mij te overtuigen. Dit deed hij al eerder met de sterke film ‘Snowpiercer’ en nu weer. ‘Parasite’ is een duistere komedie waar je de ‘lol’ wel van in moet zien zo af en toe. De film begint vrij serieus, waarna de familie is ingewerkt bij de rijkere familie. Ze werken zo stuk voor stuk de huidige werknemers er uit, de chauffeur werd weggezet als viespeuk door een slipje onder de stoel te doen en toen werd de vader aangesteld als chauffeur. En de huishoudster die zogenaamd bloed zou hoesten en zo kwam de moeder aan de bak, het was allemaal erg leuk gedaan. En eigenlijk vanaf dat moment komt de humor er wat meer in, en ook de spanning.

Het blijkt namelijk dat de huishoudster illegaal haar man verstopte in de kelder. De twee komen er echter achter dat de familie aan het bedriegen is waarna de ze tegen elkaar moeten strijden, al mogen hun bazen (in dit geval dan maar) niks merken. God wat moest ik lachen toen dat zoontje naar buiten rende met de tipi en de vader en moeder vervolgens op de bank gaan lichen. Met als gevolg dat de (arme) andere familie onder de tafel moeten blijven en heel stil moeten liggen. Vervolgens hebben de twee ook nog seks op de bank, heerlijke scene was dat toch wel.

Het einde was vrij onverwachts maar ook wel zeker leuk. En daarmee moet ik toch instemmen dat ik onwijs heb genoten van deze film, het begon lekker rustig en hoe dichter we bij het einde kwamen hoe spannender het allemaal werd maar ook komischer. De familie brengt zich vaak genoeg in de nesten en komen er op leuke wijzes weer uit, zeer vermakelijke film en zeker een oscarwaardige winnaar. Misschien wat onduidelijk hoe ik de familie ‘weergeef’ maar de namen vind ik nog lastiger om te onthouden, en te veel werk om te kopiëren

4.0*

Nu mijn tweede en tevens ook helaas laatste week is aangebroken van de vakantie heb ik besloten mijn doel in stelling te brengen wat ik nu al een paar dagen in mijn gedachten heb gehad. Ik heb doordeweeks nooit veel tijd om lange films te kijken, films die tegen de drie uur aan lopen. Ik heb een beetje op Netflix rondgesnuffeld en ben drie films tegen gekomen die ik erg graag wil zien en ik daar de vakantie een mooie en geschikte tijd voor vind en toen was al gauw ‘Gladiator’ de eerste van die drie die ik heb uitgekozen en waarschijnlijk ook één van de beste. Ze hebben alle drie erg hoge waarderingen op de filmsites en daarvan ben ik ook een deel, want waarschijnlijk ga ik ze alle drie erg gaaf vinden. ‘Gladiator’ is een film om goed mee te beginnen, een heerlijke en fantastische film wat zich afspeelt in de Romeinse tijd waarvan ik wel zag dat ik deze nog eens moest herzien, dus dat heb ik gelijk ook gedaan. Waarschijnlijk is mijn eerste kijkbeurt me minder goed bevallen waarvan ik toch denk dat de lengte van de gehele film me vies tegen zou zijn gevallen, en dat heeft me nu niet in de weg gezeten. Gladiator weet van de eerste tot het laatste minuut mij zeer te boeien en ondanks wat clichés en typische-Hollywood scénes is de film me erg meegevallen en heb ik er erg van genoten.

Ik ben geen persoon die zich dagelijks of in het algemeen veel bezig houd met de Romeinse tijd, een oorlog waar ik erg weinig achter zoek maar waar erg veel mooie informatie over te vinden is en misschien wel één van de wreedste oorlogen die de wereld gekend heeft waarvan ik zelf toch denk dat de eerste wereldoorlog het wreedst is geweest. Toch wisten de Romeinen als enige van de wereld daadwerkelijk overwininningen te boeken dat later niet meer gelukt is onder de dictatoren al was Hitler erg dichtbij, en dan denk ik dat er niemand meer zo machtig is geweest als het Romeinse leger toen was en daarbij is het denk ik echt wel het sterkste leger ooit geweest.

Natuurlijk was het Romeinse rijk erg populair en op de dag van vandaag krijg je waarschijnlijk maar één echte naam te horen waarmee mensen het Romeinse rijk vaak associëren en dat zou toch wel met ‘Gaius Julius Caesar’ zijn geweest. Waarom hij zo populair is geweest zou ik niet kunnen zeggen aangezien ik mij niet zo verdiep in de onderwerp maar wat ik wel weet is dat hij een erg machtig leger heeft gehad. Ook is de beste man vermoord en daar weet ik dan wel iets van (al heb ik het ook een beetje opgezocht) maar ik wist wel dat hij niet aan een natuurlijke dood was gestorven. Dit blijkt dus ook waar te zijn aangezien hij dood is gegaan door middel van 23 dolksteken.

Ik moet zeggen dat ik erg genoten heb van het acteerwerkje van Russel Crowe. De man past perfect in de rol van Maximus en met geweldige gezichtsuitdrukkingen kon ik werkelijk alleen maar blijven genieten van alleen deze man al. Ik denk dat Crowe ook wel één van de hoogtepunten uit deze film is geweest. Ook Joaquin Phoenix deed het prima als Commodus, de opvolgende keizer die een grote haat op Maximus had. Oliver Reed deed het ook goed als Proximo, rust in vrede. Misschien heb ik me eigen vraag al wel een beetje beantwoord aangezien Richard Harris de rol van Marcus Aurelius speelt wie de keizer voor Commodus was en hij was helemaal bezeten van Maximus, zelfs zo erg van Maximus zelf dat hij zijn eigen zoon Commodus als twee plaatst en Maximus liever ziet heersen dan zijn eigen zoon. Voor de rest was het acteerwerk in het algemeen prima en niks om op aan te merken, en vond ik het allemaal wel best in deze film.

Ook was ik bezig met het feit dat ik alle films van de regisseurs wou zien die in mijn top 10 staan. Leuk dat het dus een Scott productie was die ik gisteren heb opgezet en deze regisseur blijft mij in iedergeval stuk bij stuk verbazen. Ik vond ‘Gladiator’ een prachtige film waarop veel elementen erg sterk en goed in beeld zijn gebracht en de film raast eigenlijk gewoon voorbij en word nergens echt saai of kakt nergens echt in. De rustige stukken zijn prima gecombineerd met de grote slachtscénes waar er eigenlijk nergens echt héél voorzichtig word gedaan en Scott houd zich dan ook nergens echt in. Ridley Scott blijft één van mijn favoriete regisseurs en dat heeft hij hier ook maar weer eens bewezen.

De film begint eigenlijk reten goed waarbij we een gevecht zien tussen de Romeinen en hun laatste vijand voordat hun eigenlijk alles wel hebben ingenomen. We zien Maximus hier als veld schaik die als generaal opereert in het Romeinse leger. Hij met zijn zeer sterke leger gaan de strijd aan met de wilde mensen waarop Maximus een aanval van achter inplant. Samen met zijn soldaten gaat hij ten strijde en valt deze groep mensen aan waarop het Romeinse rijk weer weet te winnen en zo een strijd van 25 jaar ten einde is gekomen. Toch is Commodus niet blij met de uitspraken van zijn vader en vermoord heb zelf, dit doet hij door middel van verstikking waardoor Commodus zelf keizer word van het rijk. Hij probeerde Maximus nog aan zijn zijde te krijgen maar tevergeefs is dat niet gelukt waarop Commodus de opdracht vergeeft om Maximus te laten vermoorden. Maximus weet echter te ontsnappen waardoor hij op vrije voeten komt. Echter laat Commodus of zijn leger het daar niet bij zitten en gaan richting het zoontje en de vrouw van Maximus die ze even later levend verbranden en ophangen. En wanneer Maximus bij zijn huis aankomt, dit tafereel ziet en vervolgens levenloos op de grond ligt aangezien hij gewond is.

Maximus word meegenomen door bepaalde mannen om vervolgens als ‘slaaf’ verkocht te worden. Hij word verkocht aan Proximo, een handelaar en trainer van Galdiatoren die onder andere Maximus tot erg goeie vechter wilt creëren. Ze trainen en vechten en uiteindelijk komt Maximus bij het Colosseum uit waar hij weer oog in oog komt te staan met Commodus. Hij vecht vervolgens tegen Comodus en wint waarop hij waarschijnlijk de Keizer werd, al kreeg je daar niet meer zoveel van te zien.

Het hele punt wanneer Commodus met zijn groep in het Colosseum stonden vond ik oprecht zelf erg gaaf en misschien na de openingsscéne wel het beste wat de film heeft gehad. Voor de rest was de film gewoon erg tof om te volgen en vond ik het een erg leuke zit en ben ik best wel fan van deze film. Een prima herziening en op naar de volgende die ik zomenteen ga bekijken.

4.5*

"The gates of hell are open night and day; Smooth the descent, and easy is the way: But to come back from hell and view the cheerful skies, In this the task and mighty labor lies.”

Mijn eerste 2025 film, en het jaar start ik af met een film waar ik echt met smart op heb zitten wachten, en dus net te laat was voor mijn eindejaarslijstje. Goed, nou denk ik persoonlijk ook niet dat deze film héél hoog was geëindigd want, helaas viel de beste film me toch iets tegen. En met iets bedoel ik toch best wel. Hoewel ik alsnog van de film kon genieten, laat Scott echt heel veel punten liggen en had de film zoveel beter gekund. Maar goed, nou was ik ook niet echt van mening dat een deel twee op de vorige Gladiator nou echt nodig was. Een prachtige film, dat zeker maar, een film die in zijn eentje prima recht op kon staan en op de dag van vandaag nog indrukwekkend weet te zijn, dat kent helaas deze film niet.

Wat me opviel is dat de film nogal warrig was. Het verhaal vond ik best slapjes maar, alles eromheen was nou ook niet bepaald goed te noemen. En dan zat ik toch vooral een beetje onbevredigend te kijken, omdat ik misschien soms iets meer of misschien iets teveel van deze film had verwacht. Hoewel ik het toch best een leuke aankleding vond, en de eerste veldslag (wat uiteindelijk ook niet echt een veldslag was natuurlijk) vond ik best indrukwekkend.

Wanneer Lucius dan opgepakt is en mee wordt vervoerd om te laten zien wat hij kan (zodat Denzel hem ging kopen) zag de SFX er wel heel matig uit, wat ik toch wel echt stukken beter had verwacht van een film van dit niveau. En dat stoorde me misschien enigszins wel een beetje aan deze film. De film was op veel fronten overigens wel gewoon weer prachtig, en dat had ik ook wel mogen verwachten van Scott maar, juist daarom vielen de mindere dingen me juist erg tegen.

Het verhaal is overigens niet héél bijzonder maar, op zich wel leuk. Het hele verhaal omtrent Lucius en Maxiumus was prima, zag je overigens al aankomen en was daardoor ook niet heel spannend. Het is soms misschien iets te melodramatisch, duidelijk wel dat Scott daarop teert en iets te veel zijn vorige film erbij betrekt. Al snap ik dat ook wel weer, dat is natuurlijk een succes forumle geweest.

Het einde vond ik dan wel weer wat minder. Alleen hoewel ik alles telkens net niet vond, heb ik me wel gewoon weten te vermaken. Denzel zat er aardig lekker in, en deed prima zijn ding. De film kon nog best gore worden met vlagen wat ik dan weer totaal niet aan zag komen en dat was juist misschien het gene waardoor de film best vermakelijk was. Het duurde wel iets te lang, had van mij part iets korter gemogen maar, over het algemeen prima vermaak. Komt het in de buurt van het niveau van deel één? Dat nergens maar, de poging was prima.

"You dimwitted... brainless... JACKASS! Your one murder with any panache at all, and you stole the whole idea from me!”

Voor mij is dit de afsluiter van het jaar ‘2022’ en ik heb hem expres over gehouden als laatste film. Dit kwam misschien meer om het feit dat ik er best hoge verwachtingen aan had verbonden, aangezien het eerste deel mij toch ontzettend heeft weten te verassen. Ik denk overigens als ik die nog in het releasejaar had gezien dat hij zeker in mijn top tien was verschenen. Op het forum vertelde ik ook dat deze film toch kanshebber was om in mijn top twintig te komen, al had ik hem dus ook niet echt veel hoger geschat. En ik denk dat hij wellicht daar niet eens in komt want; deze film vond ik toch een hele stap achteruit en vooral te vaak, te saai. En dat terwijl ik nog best lovend was, ook hier in de berichtensectie.

Wat mij eigenlijk direct opviel is dat de cast er eigenlijk niet echt toe deed. En ik was juist best enthousiast over de cast. Gelukkig dat ‘Daniel Craig’ gewoon zijn gezicht weer liet zien in dit tweede deel als ‘Benoit Blanc’. En in mijn ogen ook de enige in deze film die het nog een beetje fatsoenlijk wist te doen, want buiten dat was er (en dat las ik ook al eerder in de berichten) maar weinig charisma te bekennen in deze film. 'Edward Norton’ had ik toch wat hoger in geschat, en nu vond ik zijn rol niet echt bepaald bijzonder. Dat had wel gemoeten aangezien hij toch de ‘host’ was van het hele gebeuren. ‘Dave Bautista’ acteerde weer heerlijk op B-niveau, uit zijn oude 'WWE’ dagen, het was niet echt van een hoog niveau. En voor de rest vond ik het allemaal maar slapjes.

En ik denk dat, dat ook wel één van de grootste dooddoeners is van deze film, een vrij slappe cast die de film moet leiden. Voor de rest heb je eigenlijk constant duidelijk door dat deze film in de voetsporen moet treden van zijn grote voorganger, alleen lukt het constant niet. De film heeft een prima setting, al vond ik de setting in het eerste deel een stuk boeiender voor een concept als deze film. Het was allemaal nogal sfeerloos, en daar baalde ik wel een beetje van. Ook duurt de film gewoon simpelweg te lang. Die honderdveertig minuten is nou niet bepaald uitnodigend om te gaan kijken, en daarna vond ik de ‘murder mystery’ te ver weg van het begin.

Je krijgt er wel een hoop geneuzel van terug, een saaie cast moet zich introduceren met eigenlijk weinig interessante personages. Daarnaast houdt ‘Rian Johnson’ zich iets te veel bezig met dat corona gezeur. Dat er in verwerken snap ik sowieso niet, de wereld lijkt me na twee jaar in een deprimerende lockdown en twee jaar gezeur over het virus wel een beetje klaar met al dat gezeik. En dan ga je het ook nog eens verwerken in je film, en er een beetje leuk over doen. Het irriteerde me vooral. Net zoals de personages in de film me echt wisten te irriteren.

Een succesvolle film (zoals ik het eerste deel zie) opzadelen met een slap en saai vervolg als dit vond ik toch wel triest. Ik las dat er nog een derde deel aan komt, en hopelijk word daar toch wat meer uit gehaald. En krijgen we niet een vervolg op deze, die ook zo saai gaat worden. En hopelijk word die ook wat geiniger, want waar ik in het eerste deel echt veel heb gelachen om de film, merk ik toch dat ik hier niet onder de indruk ben.

Ik ga weer rustig verder de laatste uurtjes van de ‘top 2000’ te kijken, wat me toch meer weet te interesseren, wat ik ook boeiender vind dan deze film. Een matige afsluiter voor mij in dit jaar, althans voorlopige afsluiter; want de film doet gezien het eerste film echt te veel onder, en is eigenlijk gewoon onnodig geweest.

Dit is natuurlijk wel de Seagal in zijn beste jaren maar The Glimmer Man wist mij niet te overtuigen. Hoe kun je hier nou een mooie lange mening over schrijven als er eigenlijk niet veel over te vertellen is? En als je met zo’n zin in je hoofd zit onder de aftiteling dan weet je het zeker: je hebt weer naar een Seagal gekeken wat helaas niet het beste deel is waar deze man zich in heeft laten zien. Dit is inderdaad echt weer zo’n typische seagalletje waar je niet veel mee moet doen en ook niet echt veel aan hebt: actie, boeddhisme en politiewerk staan onder andere wel speciaal, misschien is het toch stiekem een Guilty Pleasure wat ik bij deze films heb: zo op z’n tijd is het echt lekker om naar een filmpje van Seagal te kijken maar te vaak is niet slim.

Het acteer werk van Seagal is leuk, zijn rol is erg komisch en hij voert het ontzettend leuk uit. Met zijn boeddhistisch kraalketting, zijn knokpartijen en zijn humor in deze film vond ik toch nog wel geinig maar goed, het is natuurlijk niet het beste wat je ooit zult zien op de wereld..

Met Keenen Ivory Wayans aan zijn zijde moet Seagal er voor zorgen dat er een seriemoordenaar word gestopt. Wanneer ze dit samen met wat heldendaden proberen af te handelen (zo heeft hij een school shooting weten te stoppen etc.) komen ze in een knup te liggen wanneer de Russen en de opdrachtgevers van de moorden ook achter Seagal en zijn maatje gaan. Ze zetten alles op alles om hen te stoppen en zo ook de seriemoorden. Al om al, redelijk filmpje: lekker op zijn seagal’s.

2.5*

“I ain't never had no family, and... killed off my mama. Well, I just... Y'all's the onliest family I got. I love the 54th.”

Fantastische historische film betreft de Amerikaanse burgeroorlog met een heel mooi maar ook indrukwekkend verhaal. Ik zag dat hij laatst op ‘Netflix’ was toegevoegd en het leek mij een erg leuke film om te gaan kijken zeker in de vakantie. Dat moment pakte ik snel even voor de kerstdagen maar kwam er niet aan toe eerder een mening te typen, even snel doen dan want ik moet er nog wat meer schrijven.

Ik was oprecht wel benieuwd of ik deze film (die op het oog best lang leek) leuk zou gaan vinden maar, ik had me verder niet verdiept in de achtergrond van deze film en daar informatie over opgezocht. Eenmaal aan het kijken werd me meer duidelijk, tuurlijk wist ik dat het om een thema zou gaan binnen de burgeroorlog in Amerika van 1861 tot 1865 maar daar bleef het bij. Toch, na zo’n twintig tot dertig minuten heb ik toch even snel wat achtergrond informatie opgezocht over de ‘54th Massachusetts Infantry Regiment’ en mijn interesse was gewekt.

Het verhaal over de ‘54th Massachusetts Infantry Regiment’ is triest maar ook heel bijzonder. Uiteraard de slavernij staat er wel centraal, nogmaals de afweging hoe slecht deze mensen het in die tijd hadden en wat nu uiteraard ook maatschappelijk een probleem is maar, daar laat ik mij verder niet over uit. Ook laat het verhaal en deze film zien hoe mooi de band van de soldaten onderling is, de haat die ze over zich heen krijgen verwerken ze met elkaar om er toch nog iets moois van te maken. Ook de soort revolutionaire stap die ‘Abraham Lincoln’ nam om na de bloederige strijd die ‘54th Massachusetts Infantry Regiment’ heeft gestreden om geen onderscheid meer te maken en dat was goed dat zoiets ook nog even voorbijkwam in deze film.

De film kent uiteraard een ware sterrencast en ik was daar best enthousiast over. Met onder andere ‘Morgan Freeman’ en ‘Denzel Washington’ had de film twee fantastische acteurs binnen gehaald die het oprecht heel goed deden en een erg mooi werkje neer hebben gezet. Ook ‘Matthew Broderick’ deed het erg goed als de strakke ‘Robert Gould Shaw’ en de film kende nog wel meer goeie acteurs.

Het verhaal heb ik al vrij uitgebreid vertel. We volgen ‘Robert Gould Shaw’ een jonge Amerikaanse soldaat die wordt gevraagd om de ‘54th Massachusetts Infantry Regiment’ te gaan leiden. Dit is één van de eerste infanterie in de Amerikaanse ‘Union Army’ met donkere mensen. Uniek zeker voor die tijd. Deze mannen (voornamelijk slaven) worden opgeleid en gedrild tot discipline om mee te kunnen vechten in de oorlog en na een eerste strijdt worden ze klaar gestoomd om één van de grootste strijden aan te gaan namelijk de ‘Second Battle of Fort Wagner’ waarbij de hele infanterie overlijdt omdat deze strijd best heftig was, althans in de film gaan ze dood ik weet niet of dat in het echt ook zo was en ben te lui dit op te zoeken.

Al om al een erg interessante en mooie film over deze oorlog maar ook over deze infanterie van begin tot eind. Indrukwekkend, ontroerend en spannend werd de film gebracht en hij was erg verzorgd. Ik heb een prima zit gehad.

4.0*

God Bless America

Een trage film die me eigenlijk amper wist te vermaken. Het lolletje zit hem er wel aan maar ik vond hem niet zo super speciaal. Het verhaal is erg dramatisch in elkaar gezegd wat je niet puur verwacht hier bij een film zoals deze. Op komedie gebied ligt is de film prima te doorstaan, actie is ook goed. Toch is het, het verhaal dat mij niet goed mee pakt waardoor ik een beetje hangend de film door nam. Het concept is prima te doen en is ook één van de aandachtspunten van vele Amerikanen. Amerika denkt te veel aan zich zelf, doe er eens wat aan!

3.0*

The Godfather

Eindelijk heb ik vandaag The Godfather afgekeken, ik ben volgens mij afgelopen kerst nog eens begonnen met deze film maar het was me nog zo goed bijgebleven dat ik toch maar verder ben gaan kijken. Ik kan wel zeggen dat ik erg fan ben van maffia films, ik vind het gewoon erg gaaf om naar te kijken, het heerlijke ouderwetste tintje erin verwerkt en dan ook nog met wat liquidaties er tussen door oef, je zit echt heerlijk te kijken.

Het verhaal was erg fijn om te volgen. Corleone leid een maffia familie binnen de straten van New York, oftewel Don Corleone. Er worden hier en daar wat drugs gesmokkeld wat corleone niet aanstaat en gaat erachter aan, dit alles word hij neergeschoten en komt hierdoor in het ziekenhuis terecht, een heerlijk hoofdstuk in deze film met inderdaad erg grote detailhandel, maar dan ook echt. Nadat je de scenes dus met de aansteker gezien hebt worden er nog wat mensen geliquideerd en dat gaat er echt niet zachtzinnig aantoe.

Het verhaal was mooi en sterk maar soms met zijn twee uur en zesenvijftig minuten erg lang, maar niet vervelend lang omdat je zo erg mooi met het verhaal mee gezogen word. Echt een heerlijke film en ik kan niet wachten tot ik een paar dagen vrij heb zodat ik deel twee kan kijken, oftwel drie uur en twintig minuten stil zitten, haha! Heerlijk dit, en zeker geslaagd maffia film!

4.5*

The Godfather: Part II

Ik heb vandaag eindelijk eens het moment genomen om 202 minuten, 3 uur en 22 minuten te gaan zitten en deze heerlijke klassieker te kijken. Het is alweer in februari geweest dat ik de Corleone familie heb leren kennen met The Godfather (1972) en ik heb genoten van deze film, net zoveel als wat ik genoot van deze film. Ik vind The Godfather: Part II ook een heerlijke maffia film vanaf de boeken van Mario Puzo en hij heeft ze sowieso heerlijk in elkaar gefrutseld want ik kon niet stoppen met kijken, als ik eerlijk mag zijn.

The Godfather: Part II vervolgt het verhaal van The Godfather, waar Vito Corleone in dood is gegaan en Michael Corleone de familie opraapt. Ik moet zeggen, de film was heerlijk maar, het is wennen dat er twee verhalen in verwerkt zijn. Gelukkig zijn ze zodanig gemaakt dat ze je niet vervelen, wat sommige films ook proberen en heel erg in falen. The Godfather: Part II blijft je grijpen, ondanks de overstappen van verhalen, hij bleef heerlijk om te zien.

In het eerste verhaal volgen we Michael Corleone. Die de Corleone familie heeft overgenomen van zijn vader Vito. Het gaat alleen helemaal mis. In de fase dat Michael aan de macht staat zakt de familie in. Hij zorgt er voor dat er een val van de Corleone familie komt en veel mensen plegen zelfmoord of worden vermoord. Ik moet zeggen dat ik dit de mindere kant van de film vond. Hij was tevens wel erg vet maar, het andere verhaal vond ik gaver.

Het tweede verhaal wat er bij verwerkt is, is de opkomst van Vito Corleone binnen New York City. De weg vooraf The Godfather (1972). Leuk dat daar aandacht aan besteed is. De jongere Vito word gespeeld door Robert DeNiro. Vito komt aan in New York nadat zijn vader, broer en moeder dood geschoten zijn door Don Francesco. Nadat hij heeft gevlucht en zijn leven is begonnen kwam hij Don Fanucci tegen. Don Fanucci heerst over de straat waar Vito woont. Op een dag moet Vito betalen aan Fanucci en dat weigerde hij. Hij koos ervoor om Fanucci dood te schieten en werd zo zelf heersend binnen de straat, onder de naam van een olijfoli bedrijf. Dit vond ik het betere verhaal van de twee. Was wat leuker om te volgen.

Hoewel ik fan ben van Maffia en/of gangster films vond ik The Godfather: Part II op sommige punten ietwat te langdradig. Dat vond ik vooral bij de rechtszaak of publiekelijk verhoor, hoe je dat het best kan noemen. Dat duurde me net ietwat te lang.

Ik vind dat Al Pacino, die later ook nog in heerlijke titels speelde waaronder Scarface (1983) en Robert DeNiro, die ook nog in goeie films terug kwam zoals Goodfellas (1990) erg fijn gespeeld hebben binnen deze film. Voor Al Pacino deed het geweldig en, voor mij is hij de beste acteur in dit gebied. Zo koel voor zich uit kijken alsof het niets was, heeeeeeerlijk! Het verhaal was mooi, het concept meesterlijk. Acteerpresaties perfect en niets voor niet de nummer drie van de wereld. Net zoals zijn voorganger, een topper.

4.5*

“Just when I thought I was out... they pull me back in.”

De afgelopen week heb ik de eerste twee ‘The Godfather’ films al gezien, waarvan het eerste deel echt om te smullen was. Deel twee vond ik zelf al wat minder, dat kwam voornamelijk nog alleen door de lange speelduur (wat al gauw een uur langer was dan deze film). Voor de rest bevatte die film nog heel veel ingrediënten die de film ook een topper maakte. Deze film is weer een grote stap achteruit, en ik vind dit toch wel het slapste deel van de drie. Waar deze film wederom voor mij de mist in gaat is de onwijs lange speelduur. Ze zouden wel gedacht hebben, na een ruime zestien jaar wachten de fans wel op een deel drie en willen ze maar al te graag een nieuw deel hebben, helaas kwam het zo niet binnen. Ik vond het allemaal niet echt heel boeiend, zeker niet als hij dezelfde naam draagt als de twee films uit de jaren zeventig.

De film mist heel veel elementen waar de vorige twee films echt mij mee te pakken hadden. Ik vond de vorige films een stuk harder, deze film mist toch de nodige actie, en buiten een paar schietscènes en hier en daar wat actie alleen daar blijft het wel bij. Daardoor mist de film voor mij toch behoorlijk wat vaart, het is heel veel gelul maar, ik vond het allemaal niet zo interessant meer. In ieder geval niet zo interessant als bij de eerste en tweede film van deze reeks. Ook mist de film de nodige duisternis, vooral de eerste film is op heel veel vlakken onwijs duister wat het kille sfeertje aansloeg, het tweede deel nam dit sfeertje min of meer over maar, was al minder en hier is de film het volledig kwijt. Daardoor kwam de film ook niet in de goede sfeer in mijn ogen, en ook dat is wel een pijnpunt om op te noemen. Voor de rest weet de film ook niet echt bepaald een interessant verhaal te tonen, al is het best prima te volgen. Daar lag het allemaal niet aan.

Qua cast is deze film wel weer erg sterk hoor. Uiteraard en gelukkig dat ‘Al Pacino’ hier rustig zijn rolletje weer op pakt, als dit niet zo was geweest mocht deze film er ook echt niet komen. Hij weet ook dat hij weer op een vertrouwd plekje zit en deed het overigens prima. Hij is dan wel weer een paar jaartjes ouder geworden, zijn rol is er ook naar gemaakt. Ik vond zijn acteerwerk gewoon wederom sterk hoor, daar was niks om op aan te merken. Ook ‘Diane Keaton’ vond ik het prima doen, niet echt heel bijzonder overigens. Ik vond wat dat betreft ‘Andy Garcia’ een stuk sterker. Prachtige rol van ‘Vincent Mancini’.

Ik denk echter dat ik daar ook wel het meeste mee heb gezegd. Ik vond gewoon gros van deze film niet zo boeiend, en dat zeg ik al wel vaker maar, gezien de twee voorgangers doet deze film echt ten onder, en eigenlijk nog weinig eer aan. Het is overigens wel gewoon vet om door te gaan met de ‘Corleone’ familie maar, het einde is dan ook wel voldoende. Gelukkig zijn ze niet doorgegaan met het uitmelken van deze serie.

Over een langere tijd wil ik deze trilogie echt nog wel een keer opnieuw kijken, en ik heb ook een waanzinnige week gehad (ik heb de films meermaals verdeeld over verschillende dagen) en voor mij toch wel de pioneers in de gangsterfilms, helaas voor mij ook tegelijkertijd niet de beste gangsterfilm die ik gezien heb. Ik heb deze films voor de top 1000 gezien, en daar mogen twee van de drie dan ook mooi in stralen.

Godzilla

Ik ben nu een weekje weg in de Ardennen te België. Ik neem dan altijd de laptop mee waar ik een x aantal films op kan zien maar ik neem ook altijd mijn PlayStation 3 mee, deze kan DVD’s afspelen wat mijn laptop niet kan en zo kan ik rustig elke dag een filmpje mee pakken als ik niet onderweg ben naar bezienswaardigheden in de buurt. Neem dan aan dat ik een aantal tweede wereldoorlog museums ga bezoeken maar ook andere mooie bezienswaardigheden hier in de buurt (vooral vele natuur). Ik heb daarop drie films van mijn collega meegenomen die ik van de week wil kijken, één eigen film en een Steven Seagal collectie, dan heb ik ook nog eens wat films op de PC staan en heb ik Games of Thrones tot seizoen 4 meegenomen op Blue-Ray, ik ben dus wel gevuld voor de week en kom echt niks te kort!

Ik heb er voor gekozen om Godzilla te kijken als eerste film van de drie om mijn vakantie week hier te openen maar, ik vond het een vieze tegenvaller. Volgens mijn collega was het een ‘steengoede’ film waar ik toch zelf betwijfel of het wel ‘steengoed’ is. Ik heb me niet bepaald vermaakt en ik vond de film in vlagen zelfs saai, ben op een gegeven moment toen ze de eieren van Gojira zagen in slaapgevallen. Gelukkig was dit niet al te lang dus ik heb alleen wat actie scenes gemist en daar blijft het bij, toen ik het terugspoelde schoten ze de gaten in de deuren en hielden ze de baby’s tegen doormiddel van brandslangen en balken die de deuren moesten verzegelen.

‘Godzilla’ natuurlijk de Amerikaanse naam voor het monster ‘Gojira’ wat vooral in Japan rete populair is en natuurlijk allemaal leuk bedacht. Toch geinig dat het monster zo tot een hele gemeenschap hoort namelijk bij de: Kajiumonsters. Een groep wezens die de Japanners beschouwen als monsters het vertaald namelijk naar ‘Vreemd beest’ of ‘Mysterieus wezen’ en staat in de volksmond beter als ‘monster’. Bij mij staat ‘Gojira’ vooral bekend als de Franse progressieve powermetal band die ik afgelopen Juli nog heb gezien toen ze optraden bij het Dynamo Metalfestival in Eindhoven.

Het verhaal in de film is natuurlijk niet echt geweldig. We volgen – die wormen onderzoekt in het, met een kernramp getroffen plaatsje ‘Tsjernobyl’. Op een dag word hij meegenomen door het Amerikaans leger, hij moet samen met een onderzoeksteam kijken wat er precies aan de hand is, wat Godzilla is en hoe het is ontstaan. Ook moeten ze kijken wat de reden is dat het naar New York trekt en ze moeten hem zien te verjagen. Ik een strijd tussen Godzilla en het Amerikaanse leger komt een groep Franse onderzoekers erachter dat Godzilla een cadeautje heeft achtergelaten: allemaal eieren onder de straten van New York City.

Qua acteerprestaties viel het wel mee, de CGI zag er niet uit. Een filmbelevenis wat me niet beviel en ik vond het wel een matige film, geschrokken want had er persoonlijk iets meer van verwacht dan dat er daadwerkelijk uit is gekomen, zonde! Ook zijn 139 minuten zijn aan een te lange kant wat ervoor zorgt dat de film al snel erg langdradig ging worden. Matige filmervaring van een film waar ik wel een paar verwachtingen van had.

1.0*

Gisteren deze film tijdens zijn priemére mee gesnoept op Veronica en ik moet zeggen dat ik hem nog net zo leuk vond als de eerste keer zien en hoewel ik me er niet zoveel meer van kon herinneren was de zit gisteren nog best te doen, buiten het feit om dat er misschien wel honderd reclames door heen gedrukt werden. Over het algemeen ben ik wel fan van dit soort films en kan ik werkelijk genieten van CGI werken die best van niveau was.

Over de CGI is er niet veel op aan te merken, echter toch wel makkelijk gespeeld door Gareth Edwards door de film constant in het donker te brengen, zeker als de monster eens wat meer duidelijkheid horen te krijgen vond ik dat ik ze te vaak in het donker moest beschouwen en dat is misschien toch wel een valreep van de film, het is veelte donker op te veel momenten. Echter, wat je kon zien zag er wel vet uit. Het geluid was inderdaad ook een pluspunt, en met een dolby systeem (wat ik overigens niet heb) is dit natuurlijk een prachtige zit, zonder ook trouwens.

De cast deed het prima, maar van Bryan mistte ik soms nog de nodige minuten, die had ik wel vaker in de film geschat. Voor de rest was het een leuke maar, geen speciale cast die op veel punten niet echt héél erg boeiend over wisten te komen.

Ik wil alle ‘Godzilla’ films nog eens een keer gaan kijken, het lijkt me en leuke reeks. Om er dan ook echt een verhaal aan vast te knopen is het wat makkelijker. Nu volgen we wederom ontzettend grote wezens die de aardbodem onveilig maken, Godzilla is daar ééntje van waarvan men zegt dat het een oude dino is die de wereld eigenlijk wil beschermen van een aantal vijanden, ook ontzettend grote wezens. Deze wezens leven op radioactieve stoffen en gaan dus veel doelen langs waar ze dit kunnen eten, kernkoppen, opslaglocaties en noem zo maar op. Nu moet de mens en Godzilla er voor zorgen dat de wereld weer in één geheel komt en er geen vijand meer is, echter is dit niet zo makkelijk gedaan.

Al om al, (ik houd het wat korter omdat ik nog wat anders moet doen) vond ik dit wel weer een leuke zit. Het werd nergens echt ontzettend speciaal maar, in het algemeen was het geen ramp om naar te kijken.

3.0*

“The myths are real. There was a war. And they're the last ones standing.”

Ik kan er bijna niet meer omheen om eens de hele ‘Gojira’ franchise te gaan kijken, vanaf film één die er bestaat met dit wezen erin tot aan deze film, lijkt me best een interessante zit. Ik heb tot nu alleen nog maar de ‘Godzilla’ films uit ‘2014’ gezien die ik laatst weer heb herzien samen met het vervolg daarop om weer even goed in de ‘MonsterVerse’ te komen en het verhaal weer even op te pakken. Het is echter wel zo dat beiden van die films mij totaal niet wisten te boeien, de film van twee jaar terug vond ik echt saai maar dat kwam meer door de hoofdrolspeelster die ook in deze film weer terugkwam, waardoor mijn nekharen weer rechtop kwamen te staan.

Wellicht werd deze film ook wel meer gered omdat ‘King Kong’ hierin zat wat altijd al wel een van mijn favoriete creaties was in de filmwereld. Ik ben zelf namelijk ook wel enorm fan van Gorilla’s en bestempel ze ook als mijn lievelingsdier en ik denk dat, dat ook een heel voordeel is om te genieten van zo’n beest in een film. Ik vond overigens wel dat ‘King Kong’ lekker lang in de film zat, en leek het erop dat ‘Adam Wingard’ zich daar ook meer op gericht omdat ’King Kong’ volgens mij ook meer werd gezien als diegene die de mens kon helpen en ‘Godzilla’ als de grote vijand, die we voornamelijk alleen zagen bij aanvallen op een bepaalde stad of in strijd met ‘King Kong’.

De cast daar zit wel wat verbetering in. Ik was maar al te blij dat die ‘Millie Bobby Brown’ dit keer niet zo vaak aanwezig was want, dat over dramatische acteerwerk van haar kan je er echt niet bij hebben en dat had de film sowieso nog lager getrokken. Dit zeg ik puur omdat het qua cast in deze films nooit heel bijzonder is geweest en blijkbaar ook niet gaat worden. ‘Alexander Skarsgård’ deed het bijvoorbeeld wel geinig als persoon die mega bang was voor ‘King Kong’ en ook met hem mee moest maar, het was niet bijzonder. En zo had ik dat eigenlijk met de hele cast, behalve de eerstgenoemde. De cast is niet bijzonder en ook hun acteerwerk is nou niet echt spectaculair te noemen.

De CGI is altijd het belangrijkste punt geweest in deze films, om het toch nog enigszins boeiend te maken en ook leuk om naar te kijken is het ook hier één groot CGI-spektakel. Wellicht dat men met corona zat, dat kan ook dat we daarom meer van dezelfde acteurs zagen en voornamelijk ‘King Kong’ en ‘Godzilla’ aan het werk zagen, dat weet je niet. Wel weet ik dat ik erg heb genoten van de CGI en dat heeft deze film voor mij ook wel boven water gehouden.

Een niet al te bijzondere film dus, die gewoon lekker wegkijkt door zijn actie en voor nietszeggende actie waarvan je weet waar het toe leidt. Geinig dat die mechanische versie van ‘Godzilla’ er ook nog inzit, ik kon dat wel waarderen. Voor de rest, met een slap plot en een leuk maar niet heel bijzonder verhaal is ook deze bom van cliché momenten snel voorbij en heb ik me degelijk vermaakt.

3.0*

"For most of human civilization, we believed that we were Earth's most dominant species. We believed that life could only exist on the surface of the planet. Well, after a certain point of view, you have to wonder what else we were wrong about?”

Tja, echt hyped was ik nou ook niet bepaald om deze film hoor. Voorgaande delen vond ik eigenlijk allemaal stuk voor stuk best tegenvallen, en toch blijf ik ze kijken. Slechte gewoonte noem ik dat, en toch stiekem de hoop dat de films misschien wat leuker zijn om te kijken. Deze film in de bioscoop bezoeken zal ik niet snel, dus dan maar thuis gekeken en het was nog best te doen. Ja, ik durf het best te zeggen; de film keek vrij makkelijk weg. Alleen weten ze het toch wel weer op veel fronten echt te verpesten, dus uiteindelijk was mijn achterdochtigheid hoe goed deze film zou worden ook wel juist.

Wat me eigenlijk wel vermaakte waren de vele gevechten die de film had. Uiteindelijk keken we voor mijn gevoel wel meer naar King Kong en bleef Godzilla wat dat betreft een beetje op de achtergrond zweven. Hoewel dat uiteraard niet direct echt verkeerd is, had ik misschien wel weer een lekkere clash tussen die twee willen zien, eerder in de film dan wel niet te verstaan. Aangezien er wel een heel lekker eindgevecht is. Maar dat is weer zo overspoelt met monsters en dat doen ze alleen maar om het enigszins nog relevant te houden. De laatste Ghostbusters deed dat ook, gevuld met veel personages maar, je kan maar niet bouwen op het verhaal, en dat is hier ook gewoon aan de orde. En ik hoop toch niet dat, dat de toekomst van de Hollywood films gaat worden, die overvolle en vooral nietszeggende vervolgfilms. Dat laatste gebeurt al wel te veel maar, ze zijn dus de laatste tijd gewoon echt te vol met personen of personages (monsters in dit geval), dat hoeft echt niet.

Zoals ik al zei wist het verhaal ook niet te boeien, en je kon er eigenlijk totaal niet op bouwen. De rode draad is flinterdun, en alles eromheen is niet echt belangrijk. Dat zorgt ervoor dat de film vrij doodvalt, en de gevechten het dus wel echt moeten redden. Dat meisje wat doof is weet niet te interesseren, en dat hele gebarentaal hoefde van mij ook niet. Dat is gewoon wederom iets verzinnen om een beetje relevant te worden, net zoals de maatschappelijk correcte details die weer zichtbaar zijn, zowel in beeld als spraak. Tja, het is maar even wennen denk ik, al ligt het er soms wel weer te dik bovenop.

Die Hollow Earth wist me overigens ook niet te interesseren. Leuk bedacht allemaal maar, het leek wel alsof we in een soort verdwaalde Marvel film terecht waren gekomen. Ook dat was dan weer gewoon niet nodig. Er zit geen moment in waar ik een wow gevoel bij kreeg, en het is allemaal erg vlak.

Nee, dit was gewoon weer standaard troep over het algemeen, en eigenlijk wist alleen het eind gevecht me ook echt te boeien. De rest kwam er gewoon niet makkelijk door, en oogde over het algemeen gewoon op een grote kinderfilm. Ach, Kong heeft last van zijn tand wat sneu. Konden ze echt niet iets beters verzinnen? De vervolgdelen kijk ik waarschijnlijk toch wel weer, en hopelijk wordt het nog een keer iets beter dan deze generieke onzin. Dan was die Japanse Godzilla film toch tien keer beter.

“Sometimes... the only way to heal our wounds is to make peace with the demons who created them.”

Deze film staat al een tijdje op mijn lijst. Ik wou hem eigenlijk continu bewaren en eerst de hele ‘Godzilla’ reeks eens vanaf begin tot eind kijken maar door de aankomende film ‘Godzilla vs. Kong’ die hopelijk nog gepland staat voor dit jaar. Om toch dan maar bij de tijd te blijven heb ik gekozen deze film gelijk maar aan te slingeren en dan kijk ik de hele reeks later wel een keer wanneer daar de tijd rijp voor is. Er is ook een reden waarom ik niet was begonnen aan deze film, dat kwam voornamelijk omdat hij me toch wat langdradig leek en cliché tot de max. En beiden blijkt ook waar te zijn, de film is een ontzettend lange en moeilijke zit waar ik toch vaak geïrriteerd heb.

Ik was overigens ook niet meer helemaal op de hoogte van de voorgaande films, zoals het eerste ‘Godzilla’ deel in dit ‘Monsterverse’. Toch begon de film leuk en spectaculair, de film is continu in actie en het word wel interessant. Toch zeker wanneer we andere monsters zien zoals die Mot en de driekoppige draak, ook wel ‘King Ghidorah’ genoemd. ‘King Ghidorah’ was zeker heel gaaf, een sterk wezen die er erg gaaf uit zag, net zoals de rest van de CGI die er best clean uit zag!

Maar buiten de computerwerk wat wel erg leuk is vond ik meerdere dingen toch wel wat tegenvallen in de film. Voornamelijk het moment dat ze ‘Godzilla’ eindelijk dood hebben kunnen maken maar, hem later toch weer in het leven willen brengen omdat ze erachter komen dat hij als enigste ‘King Ghidorah’ dood kan krijgen aangezien de twee aardsvijanden zijn. Dit is zo krom in films, omdat je dan soms ook niet kan verwachten wat je te wachten staat.

Maar ook qua acteerwerk was het soms wel om te huilen. Vooral die ‘Millie Bobby Brown’ kan ik nooit uitstaan, het viel me ook al op in andere werkjes waarin ze zit zoals een ‘Stranger Things’ dat ze houdt van rollen waarin ze aardig eigenwijs kan zijn en niet hoeft te luisteren. Ook in deze film was het zo’n irritante personage dat ze maar niet wou luisteren, overdrijft met huilen en noem maar op. Helaas gaat zo’n beetje de helft van de film ook over haar, ik was er zeker niet weg van. De rest van de cast deed het wel prima, zeker een ‘Vera Farmiga’ deed het wel aardig.

Het verhaal was ontzettend cliché en langdradig. Het blijven soms wel leuke films maar wederom kon deze mij niet heel erg overtuigen. Ik kijk meer uit naar de film die ik hierboven vermeld had, die dit jaar uit gaat komen.

2.0*

Going in Style

Een paar maand terug kwam er een nieuwe film uit: ‘Going in Style’. Een, volgens de media leuke komische film waarvan je bijna in je broek piest van het lachen. Ik moet zeggen, ‘Going in Style’ is vermakelijk, ik heb me geen enkel moment verveeld en de film kijkt wel lekker weg. Toch is de komedie voor mij echt niet leuk genoeg dat ik continu heb weten te lachen. Ja, ik heb zeker wel even gelachen en dat is de scenario in Low Value, of welk typisch Amerikaanse supermarkt dit was wanneer ze ingrediënten gaan jatten voor een cordon blue, heerlijk vermaakt en zeker ook hier en daar wat prachtige feel-good momenten.

En dan ben ik eigenlijk ook gelijk klaar. De scene die ik net opnoem is ook gelijk het leukst, leuker word de hele film in mijn ogen niet echt. Qua komedie is hij best oppervlakkig en word niet speciaal, er word in mijn ogen iets te vaak naar hun ouderdom gewezen wat deze film echt heel erg eentonig wist te maken, oninteressant en op veel plekken helemaal niet zo leuk als verwacht.

Ik wil hier wel graag een grote mening over geven maar dit gaat niet, de film is eigenlijk zo kurk en kurk droog dat je er niet veel over te vertellen kan hebben, maakt het saai maar daar blijft het wel bij. Het verhaal is wel leuk om te volgen, Joe Harding geraakt beland bij een bankoverval wanneer hij aan komt kloppen over zijn huis, dat wil de gemeente inhouden. Eenmaal afgelopen bedenkt hij samen met zijn vrienden het snode plan om ook een bank te gaan overvallen, de drie oudjes. Ze volgen precies het plan van Joe zoals hij het ook gezien heeft bij de andere overval. Het lukt met enig geluk en de vrienden hebben weer een heleboel binnengesmokkeld nadat hun pensioenen zijn ingetrokken.

Ik vind de film echt niet saai. De film kent zijn leuke momenten maar dat zijn er wel weinig, de rest is vooral zo flauw en erg voor de hand liggend dat het niet grappig word. Al om al, prima vermaakt op de zondag avond, meer ook niet!

2.5*

"We sunk Godzilla!”
“Did it succeed?”

Dit was inderdaad een hele vette film. Eindelijk heb ik hem ook kunnen zien, ik denk dat ik hedendaags niet meer zo lang heb gewacht tot een bioscoop release te verkrijgen was al was dat het wachten wel echt waard. Ik moet toegeven, ik had misschien de film toch in de bioscoop moeten kijken en daar had ik al wel eerder spijt van dan na deze zit. Maar, daar kom ik later nog wel bij. Toch ben ik héél blij dat er nog een fatsoenlijke film over Godzilla (Gojira) uit komt, die rotzooi uit Hollywood valt me toch de laatste tijd behoorlijk tegen, en voor de release van dit jaar voel ik ook niet héél veel. Ik ga die ook kijken maar, ik verwacht toch niet dat die film maar een beetje in de buurt kan komen van deze film.

De film start met een onwijs leuke introductie voor de film, waar we eigenlijk vrij direct in aanraking komen met Godzilla, die enkele Japanse soldaten vermoord (zowel verscheurd als gewoon op gaat staan). Daarna vliegt de film vrij snel verder in zijn verhaal en leren wij Koichi Shikishima en zijn familie beter kennen. Maar, Yamazaki neemt ook de tijd om toch een verwoest land in beeld te brengen, en de kijker hiermee toch te confronteren waar de Japanse bevolking in zat voor de kennismaking met Godzilla. Opzich vond ik de aanval van Godzilla op de stad daarna toch best vet en precies zoals mijn verwachtingen waren.

Daarna kiest Yamazaki ervoor toch iets meer rust te brengen in de film, en had ik misschien gehoopt dat in de tussentijd (en dan noem ik het moment van de aanval op de stad, tot het slot stuk) Godzilla iets vaker voorbijkwam maar, dat was helaas niet echt het geval. Het verhaal kon me wat dat betreft gelukkig genoeg boeien, en ik vond het bedenken van een plan om Godzilla uit te schakelen best interessant omdat het monster toch onsterfelijk lijkt te zijn. Toch kakte ik hier en daar wel iets in, en dat stoorde me wat, al vond ik het slot stuk wel weer héél tof. En dan toch het gene wat ik al eerder zei: ik had misschien beter deze film toch in de bioscoop moeten bekijken. Want ik denk dat de film dan nog meer indruk op me wist te maken als de scenes kwamen waar Godzilla in voor kwam. Het deed het wat dat betreft goed, aangezien mijn set-up erg goed is met een goede geluidsinstallatie, zoals de bioscoop krijg ik het ook niet voor elkaar.

De speciale effecten waren om te smullen, hoewel ik Godzilla zelf niet altijd even gelikt eruit vond zien. Al stoorde dat me niet, en keek ik daar makkelijk om heen. Ik kan gewoon wel zeggen dat ik een erg leuke filmavond heb gehad, en dat krijgen de Amerikaanse versies van deze films nauwelijks voor elkaar, dus daar ben ik blij mee. Zeker een spektakel en zeker het kijken waard!

“Unlike the American government, we prefer not to get our bad news from CNN.”

Dan toch eindelijk heb ik deze lang gewachte film gezien. Volgens velen de beste Bond film, voor mij persoonlijk niet. Ik blijf een te grote fan van ‘Daniel Craig’ en zijn films, en dan voelt deze film toch wat te gedateerd. Leuk was hij wel, in tegen stelling tot vele voorgangers van deze film vond ik dit opzich een best fijne zit. De film is opzich best verfrissend, dit komt omdat er wederom een nieuwe bond is aangesteld, ‘Pierce Brosnan’ is de naam. Na ‘Dalton’ toch de tweede man met een onwijs groot charismatisch effect, wat wel lekker werkt. Iets wat ik totaal niet voelde bij ‘Moore'. Toch blijven de films niet veel indruk op mij maken, echter is deze film juist wel een film die de nodige momenten achterliet waar ik echt van heb kunnen genieten.

Tot zoverre vind ik deze film toch wel het spectaculairst op actiegebied. De film kent echt mooie actiescènes waar je van gaat smullen, en die je toch ook wel weten te pakken. Zoals de openingsscène vond ik echt prachtig gedaan, een heerlijk popcorn-moment. Daarnaast vond ik ook de trein een leuke toevoeging maar het moment waarmee deze film me echt te pakken had was het moment dat 007 een tank heeft gejat van de Russen en daarmee een auto achtervolgt, en daarmee de nodige schade achterliet was echt erg mooi om te zien. En uiteraard de momenten wanneer ze die satelliet overnamen was een mooie en spectaculaire scene, waar ik wel wat mee kon.

Ook het moment van de grote telescoop was een leuk stuk. Deze deed me erg denken aan een map in het online-spelletje ‘Battlefield 3’ waar ik geregeld in deze map heb gespeeld. Ook in de film was dit een prachtige locatie om in te spelen en het vermaakte mij best wel. En zo kende de film wel meerdere locaties die echt om te smullen was.

Qua verhaal vond ik het wel leuk gedaan, niet echt spannend in mijn ogen maar best vermakelijk te volgen. Het viel me wel op dat er weer wat meer energie ging naar het wat kleffe, iets wat vooral erg aanwezig was in de tijd van ‘Connery'. Heel veel zoetsappige en langzame scenes die me totaal niet wisten te boeien, en dat vond ik best jammer om eerlijk te zijn. De film is wat dat betreft wel één van de kortere films die ik heb gezien in de franchise. Aan de ene kant wel lekker omdat de langdradigheid van vele scenes daarmee opgeheven werden, aan de andere kant mocht er van mij misschien wat vlotter, de film kakt behoorlijk in na een tijdje.

Voor alsnog wel mijn favoriete bond-film van de oude jongens, het is denk ik niet helemaal mijn ding op filmgebied. Het is allemaal wat standaard ook en je weet wel wat je continu te wachten staat. Iets wat ik niet echt erg vind maar, na een gegeven moment is het wel wat saai.