Opinions

“Your government wanted to hear the lie Mr. Miller... they wanted Saddam out and they did exactly what they had to do... this is why you are here...”

Zoals ik laatst ook al eens vermeldde is dit wederom een film die ik overduidelijk ken (want ik herkende best wat scenes uit de film) maar waarvan ik mijn stem had verwijderd aangezien ik dus mijn statistieken op orde wou krijgen hier op MovieMeter. Dit is bij aardig wat films gebeurt en nu deze bijna van Netflix afgehaald zou worden heb ik hem gelijk maar even gekeken. Ik moet zeggen dat ik hem deze tweede keer toch niet heel spectaculair meer vond.

Geinig. Ik heb van de week al vrij snel twee films van ‘Tom Hanks’ gezien, maar met stomme verbazing kwam ik er achter dat dit ook al de tweede film geregisseerd door ‘Paul Greengrass’ is die ik heb gezien in het zelfde weekend. Geinig, zo komt het allemaal erg dichterbij. Helaas was dit wel een minder werkje van ‘Greengrass’, waar de film ‘Captain Phillips’ die ik gezien heb toch wat beter was.

‘Matt Damon’ deed het in mijn ogen wel leuk als ‘Roy Miller’, militair van het Amerikaanse leger. Voor de rest deed ook ‘Khalid Abdalla´ het leuk als ‘Freddy’, de vertaler van ‘Miller’ die graag wil helpen de rust weer in zijn land toe te laten. Voor de rest kende de film een leuke cast maar allemaal niet bijzonder genoeg om door te nemen.

Het verhaal is wel leuk om te volgen maar niet bijzonder. We volgen dus het team onder leiding van ‘Roy Miller’ tijdens hun oorlogsmissie in Irak waarna ze getipt worden op een ontmoeting tussen hoge leiders van Irak, de vijand van de U.S. Roy kiest er voor om die kant op te gaan en komt bijna oog om oog te staan met ‘Al Rawi’. ‘Miller’ kiest er voor om achter hem aan te gaan maar dit word hem merendeels verboden door zijn leiding. Hij kiest er toch voor er achter aan te gaan en komt zo steeds meer achter informatie wat voorheen niet klopte, en komt er achter dat er een paar hoge heren hebben lopen liegen. Hij zet alles op alles om ‘Al Rawi’ te vinden voordat de neppert het doet en staat zo een hevige strijd te wachten.

Toch wel redelijk vermakelijke film in het midden-oosten gebied. Toch was de spanning ver te zoeken, en buiten de chaotische actie scenes vond ik er niet heel veel te beleven in de film. Zeker tot op het einde duurde het me soms allemaal net iets te lang. Ook vond ik de beelden in het donker slecht en zo werd het te onoverzichtelijk.

Al om al, wel een redelijk leuke film om te volgen maar zeker niet de beste in zijn genre. De film doet geen vlieg kwaad, en is vooralsnog prima popcorn vermaak aan het worden.

3.0*

“Or there won't be a tomorrow!”

Normaal gesproken mag je mij wel blij maken met een heerlijke catchy rampenfilm, ik hou er van want het wekt ook enige interesse bij mij op. Ik zelf ben altijd erg benieuwd naar bepaalde rampen, niet het drama eromheen maar moeder natuur met haar krachten die werk verricht waarvan wij mensen met gevaarlijke situaties moeten handelen. Nu gaat deze film over kometen die de aarde lijken te verwoesten maar je hebt uiteraard veel meer rampenfilms, bepaalde pandemieën (zoals nu ook gaande in de wereld), natuurrampen en noem maar op. Ik ben fan van allemaal, en ook van een concept als dit was ik wel in.

Toen ik de film begon wist ik eigenlijk niet waar ik precies aan begon. ‘Gerard Butler’ had me eigenlijk vrij snel omgekocht waardoor ik erg geïnteresseerd werd in deze film. Na het lezen van het plot (ik had te trailer niet gezien) was ik heel erg benieuwd, het stond me wel aan en dit kon nog maar eens een erg leuke film worden. Eenmaal in de film zat ik nog wat reviews hier op ‘MovieMeter’ maar ook op wat andere sites te lezen en die waren eigenlijk vrijwel allemaal negatief over de zelfde punten. Het maakte me daardoor wel wat argwanend om deze film nog te kijken, en maakte me alvast klaar op een ‘ramp’.

Na een ruim half uur was het al wel erg snel duidelijk waar deze film naar toe ging. De ‘ramp’ begin vrij vroeg, misschien zaten we net een twintig minuten in de film en de eerste komeet sloeg in de aarde, en vanaf daar werd het ook wel minder. De CGI die word vertoond is zeker voor de tijd van nu wel echt lachwekkend (op de TV), dit gaat dan over het feit waar de eerste komeet bij Tampa insloeg. De CGI van de meteorietwolk vond ik overigens wel gaaf en de rest daaromheen. De film vertoonde hiermee wel kleine mankementen voor wat nog ging komen.

Want, eenmaal vertrokken omdat de familie werd opgeroepen om naar de vluchtbasis te komen en vanuit daar richting Groenland te gaan om te schuilen in een bunker veranderde de film meer in een wanhoop poging om het overal nog spannend mee te laten maken want het verhaal was héél zwak. Dit gebeurde voornamelijk als eerste dat het zoontje en de vrouw van ‘Butler’ er uit werden gestuurd omdat zijn zoontje chronisch ziek is, hij heeft namelijk diabetes en die mensen mogen niet mee met het vliegtuig. Dan zit ik daar als kijker toch al gelijk met de nodige vraagtekens, vooral om het feit dat wij hedendaags al met zulke goede technologie zitten dat blijkbaar een systeem deze mensen met die aandoening er niet uit kunnen filteren nee, ze laten dat jochie en de ouders helemaal die kant op komen om vervolgens te vertellen dat ze toch niet mee mogen en dan een andere familie die wel mee had gekund hebben de kans niet gekregen. Dit soort fouten zitten er wel meer in de film.

En dan ergerde ik me vooral niet aan het feit dat ‘Butler’ overal neer word gezet als een superheld. Dit komt de hele film wel voor maar is toch voornamelijk zichtbaar op de momenten wanneer hij uiteraard het hele vliegtuig verwittigd dat er brandstof vloeit en misschien alles wel ontploft, goed, dat zou iedereen doen. Maar, wanneer er een kometen regen ook precies op de plek komt waar hun staan te wachten en hij ziet dat iemand vast zit waagt hij zijn leven weer om even die persoon te redden, daarna wil hij nog in Groenland een enorme ijspegel uit de piloot trekken waarvan ik zelf kon zien dat hij het nooit ging halen, van die onzinnige scenes die niet hadden gehoeven.

En dat had dan een hoop tijd gescheeld want twee uur naar deze fratsen te kijken (er zijn er nog wel meer) was nou niet altijd even uitdagend. Hoewel het concept wel aardig is word ook ik nu wel een beetje moe van al die leuke gezinnetjes die moeten worden gered in deze film en dat op allerlei onmogelijke manieren laten gebeuren. Ik ben er nu wel een beetje op uit gekeken persoonlijk.

De cast was aardig, vond het allemaal niet allemaal even fantastisch acteerwerk maar het was nou ook geen ramp om naar te kijken. Zeker ‘Gerard Butler’ zat lekker in de film en dat was wel te zien, hij kon nog schaamteloos een makkelijke en moedige hoofdrol pakken. ‘Morena Baccarin’ deed het ook wel aardig door al het gehuil door en dat jochie vond ik ook niet héél irritant, meestal heb ik het niet zo met die kind acteurs.

Mocht je zin hebben in twee uur vol met clichés en een vrij saai en zwak verhaal dan kun je deze film best aan zetten. Achteraf was de CGI niet heel slecht maar had op sommige punten wel wat meer aandacht mogen hebben. Nee, ik ben zeker geen fan van deze film maar in het geheel was hij wel uit te zitten, je moet dan wel echt door de clichés heen kijken, dat wel.

2.0*

Gremlins

Het is nu al een tijd terug dat ik ooit eens zo’n pratende Gremlin pop had, die had ik ooit als cadeau gekregen en dan sprak die wat lieve zinnen uit. Nooit met de gedachtes dat het poppetje gewoon een kwaadaardig beest was in een film. Mijn moeder wist ook precies wat de pop moest voorstellen maar, die heeft mij nooit verteld in wat ze daadwerkelijk veranderen, lachen om dan nu eindelijk eens de film te zien. Ook al heeft de film een kerstsfeertje, dat krijg je niet al te lang en vaak mee in de film waardoor je film toch eigenlijk griezelig kan laten lopen.

Ondanks dat ik altijd dacht dat Steven Spielberg ook dit concept/film heeft bedacht en uitgewerkt heeft Joe Dante dat gedaan. Ik moet zeggen dat de beste man er een prima film van gemaakt heeft met aardig wat geinige stukjes. Toch vond ik de film op sommige delen ietwat te langdradig waardoor hij soms saai begon te worden maar, dat komt gelukkig ook niet te vaak voor waardoor ook dit snel recht gezet word.

Het verhaal was op zich nog best leuk, Billy krijgt van zijn vader een cadeautje, het cadeautje was een kist met daarin een levend wezen genaamd, ook wel een Gremlin. Ze kregen drie regels mee: Zorg ervoor dat ze in een goed donker hok zitten, laat ze geen contact maken met water en voeder ze niet na middernacht. Toch zijn die Gremlins nog zo gek nog niet, want ze laten Gizmo met water in aanraking komen waardoor Gizmo een paar volgers krijgt, meer Gremlins. Deze gremlins zorgen ervoor dat de klok stil blijft staan voor middennacht en krijgen daardoor voer, op een verkeerd tijdstip. Nog geen dag later evalueren de Gremlins in monsters die ondanks hun droge en geinige scenes ook heel erg kwaadaardig zijn. In de zoektocht van Billy na de geëvalueerde Gremlins kom je een reeks vernielingen, angst en dooien tegen die de Gremlins tot gevolgen heben.

Het concept was aardig leuk, het verhaal was ook prima. Ik heb me prima vermaakt en zo ben ik ook weer een film lichter bij Netflix. Leuk tussendoortje maar, zo speciaal was hij ook niet.

3.5*

Nog even voor de horrormaand echt begint wou ik deze film toch zien. Zeker omdat hij nu op ‘Netflix’ is geplaatst en, omdat de film de laatste dagen weer de nodige aandacht heeft gekregen; ook van mij. Ik was op voorhand al vrij negatief over deze prent, alles wat we te zien kregen in previews wees erop dat het een erg amateuristisch werkje ging worden, een film van toch wel een C-niveau. Nu kan ik eigenlijk wel met een gerust hart vertellen dat het misschien nog wel een niveau lager is dan dat. Want wat was dit een onwijs saaie en pijnlijke vertoning zeg, zeker pijnlijk wanneer je beseft dat deze film een onwijs grote nep ‘hype’ zowel op IMDb als hier kreeg, en mensen ook nog eens discussies aan proberen te gaan voor deze film. Er valt overigens niks te discussiëren, dit is on-wijs slecht.

En nee, dit zeg ik niet omdat ik al negatief was voordat ik überhaupt deze film had gezien. Ik was oprecht bereidt deze film een kans te geven, zoals ik dat objectief doe met elke film die ik kijk en waar ik mijn tijd aan besteedt. Mijn voorgevoel was gewoon goed. En dan om ergens nog een positief tintje aan deze film te geven, is vooral dat ik uiteraard de aankleding prima vond, behalve die belachelijke bond jas die Ludwig constant droeg. Daarbij deden de eerste actiebeelden nog niet veel kwaad, daar zat overigens nog wel enigszins potentie in maar, dat verwaterde later ook. Was het geld op? Of had men er gewoon niet zoveel zin meer in? Het verhaal was heel saai. Het had goede momenten maar, na een klein uurtje was de film gewoon echt mijn interesse wel kwijt. Het doel om te laten zien dat Ludwig ook met zichzelf in de knoop zit is iets wat ze overigens wel prima naar voren lieten komen, iets wat je in ieder geval goed meekreeg. Al hebben de regisseurs daar veel tijd en energie in gestoken, waardoor helaas de overige castleden nogal emotieloos waren, en ook de hele film eigenlijk vrij sfeerloos door de tijd ging.

Waar ik het meest over struikelde, en ik heb mijn lach echt serieus in moeten houden, dan was dat wel bij het acteerwerk. Wat was dit onwijs slecht man. En dan heb ik het niet persé over Peter Nillesen die als Ludwig hier en daar nog best prima werk liet zien nee, vooral Dirk Gunther Mohr vond ik wel zo onwijs slecht, ik moest bijna huilen van het lachen. Ik heb denk ik nog nooit iemand met zo weinig emotie zijn rol zien spelen. Maar, van zijn gezicht was niks af te lezen. Als of die zijn script van een scherm aan het lezen was, onwijs monotoon, helemaal niet interessant verder en vooral: emotieloos. De rest van de cast deed het verder ook triest. Bij dit acteerwerk moet ik altijd aan mijn vader denken, die zichzelf een acteur noemde omdat hij bij een Friesland Campina reclame voor twee seconden in de camera moest zwaaien.

Nee, dit was het gewoon echt niet. Onwijs saaie, trage en nietszeggende film die nergens spannend wist te worden, prut acteerwerk levert en prut werk in het totaal afgeeft. Leuk allemaal als de makers het met grote passie hebben gemaakt, ik heb het niet gezien. Gelukkig duurt de film niet zo heel lang. Dat redt de boel nog een beetje.

"Why kill us now? We're the best kommando you've had.”
“Did I say kill?”
"We both know what we're saying.”
“So I'm a liar.”
"You're what you are.”

Toen er gisteren een mini-discussie ontstaat (die overigens al onschadelijk is gemaakt) werd ik eigenlijk direct nieuwsgierig naar deze film, dat komt ook mede doordat ik eerder dit weekend de film “The Zone of Interest” heb gezien. Toch ben ik wel eens met de woorden die hier al staan, heftige beelden maken nog geen heftige film want dat is misschien echt een gevoel wat ik mis in deze film.

Over het algemeen wel een prima filmpje, we volgen een joodse man in kamp Auschwitz waar ook zo'n beetje alle nare gebeurtenissen je om de oren vliegen. En hoewel hij de Duitsers helpt met werkzaamheden in het kamp moet hij ook een meisje zien te redden en meedoen met een opstand om wellicht zo vrij te komen, waar volgens mij hun commando in een oven wordt gedrukt, dat vond ik echt een mooie scène.

De Sonderkommando was natuurlijk geen prettige titel, al dachten sommige mensen hiermee wel dat ze gered waren van de eventuele dood (wat ook niet altijd gegarandeerd was zo laat de geschiedenis zien). Een naar werkje met echt wel heftige scenes hoor, al vond ik het verhaal niet altijd even boeiend en was het me ook vaak best vaag, neem bijvoorbeeld dat gedoe over dat kruidt, dat heb ik dus totaal niet gesnapt en ook niet wat ze er precies mee wouden. Een beetje een nietszeggend stukje in de film voor mij, of ik moet wat gemist hebben.

Dus nee, helaas niet zo goed als ik had gehoopt al blijft het wel een sterke film door de vele scenes wat zich in Auschwitz afgespeeld moest hebben.

The Grey

Zulke films als deze vind ik echt gaaf! Dat survival / actie inhoud en dan een tikkeltje drama overheen gelegd als een doek. Heerlijk! Echter heb ik wel een paar min punten natuurlijk. De wolven vond ik er matig uit zien, had ietsjes beter gekund. Het einde was echt crap, daar moet de film het sowieso niet van hebben. Wij hadden meer gehoopt op het vuist gevecht.. En hoe kon hij daar liggen in de sneeuw zonder iets om zich heen? En het vliegtuig lag een eind verderop... Dus dat vind ik echt jammer. Voor de rest, erg goeie film!

Liam Neeson in een film als deze.. Voor mij nieuw. Maar dat komt omdat ik hem ook verder ken van de harde Actie / Thriller films waar hij in speelt! Erg leuk gedaan Liam! Ook de rest deden het allemaal erg leuk!

Het verhaal was mee slepend alleen kon je zo af en toe niet even goed vast houden zoals dat hoort. Het concept vond ik wel erg gaaf, dat survivallen, ik zie het niet vaak! Toch dacht Netflix dat ik hier 5 sterren voor zou geven, dat zou helaas niet gaan. Ik denk dat het cijfertje wat ik nu geef een erg mooi, bijpassend cijfer is. Naar mijn mening dan wel te verstaan .

3.5*

“Greyhound, good luck surviving the night.”

Een film die verdrinkt in zijn eigen trots. Ik ben erg fan van film gebaseerd op gebeurtenissen uit de tweede wereldoorlog, in het algemeen gaat mijn interesse vaak naar dit onderwerp. Dat weten misschien de meesten al wel, ik heb een tal aan films over het onderwerp gezien maar heb er ook nog een hoop te gaan. Toch met de cast en het verhaal had ik toch wat betere verwachtingen.

De film draait op het verhaal over de in Duitsland geboren (Lübeck) Amerikaanse kapitein ‘Ernest Krause’. Die samen met zijn boot de ‘USS Nashville’, zijn bemanning en nog wat schepen (waaronder Canadezen en Engelsen) een Amerikaanse vloot aan goederen moeten beschermen van de Duitse onderzeeërs ook wel de welbekende ‘U-Boten’. Over ‘Ernest Krause’ is weinig informatie bekend, zelfs de datum van overlijden is nergens terug te vinden (gezien zijn geboortedatum dat nog afstamt uit 1880 denk ik niet dat hij nog leeft). Ook in de film is deze informatie nergens terug te vinden, dus qua achtergrond is de film erg schaars en gaat het eigenlijk gelijk hak op de tak over op zee.

De film maakt eigenlijk in mijn ogen weinig fouten al is het erg cliché. Toch is de grootste fout dat er geen moment van rust aanbreekt, en je eigenlijk anderhalf uur lang voor hevige vechtscenes komt te staan. Dit moet je wel liggen. Ik zelf ben persoonlijk meer fan van de films die ook onderbouwend erg goed zijn met een pakkend verhaal en spannende momenten, hier is eigenlijk de spanning al gauw van af, en buiten wat treurige momenten om weet de film naast actie eigenlijk nergens echt aandeel in te hebben. We kijken eigenlijk vrij gedachteloos naar de film, een echt sterk verhaal kent hij niet (als het al een verhaal heeft) waardoor de zit voor sommigen misschien erg lang kan duren wat ik ook wel snap.

Toch weet ‘Tom Hanks’ het merendeels te redden. Deze man straalt altijd een bepaalde klasse uit in mijn ogen, en ook bij deze film lukte dat aardig. Voor de rest was de cast wel geinig maar sprong er niemand echt uit.

De film kende en prima CGI en zoals gezegd waren de actie scenes voldoende. Toch had ik er iets meer van verwacht en snap ook ik inderdaad dat de film de bioscoopzalen niet gehaald heeft, daar miste de film erg veel goede aspecten voor. Toch een prima film om tussendoor even te kijken.

2.5*

Grimsby

Vandaag op deze bloedwarme zondagmiddag heb ik toch maar even Grimsby aangezet. Potverdorie, vandaag heb je ook geen eens zin om iets te doen, dus ik wou niet weer een b matige film aan zetten en ik wou dit keer ook wel eens even een lachje op mijn gezicht krijgen. Nu moet ik zeggen dat Grimsby niet saai was, sterker nog ik heb mij bijna het hele avontuur vermaakt. Helaas is Grimsby ook geen topper, je gaat van actie scenes wat moest voorstellen als een soort James Bond actie naar het binnenste van een olifant. Nu kan ik wel zeggen dat ik dat niet altijd even plezant vond, en dan werd het ook nog eens meer overdreven door het sterke herhalen van de zelfde grap, in dit geval het feit dat we wel een paar minuten naar Hollywood in elkaar gezette olifantenseks zaten te kijken, met een shit-load aan witte vocht. Om het dan maar even netjes te beschrijven.

Ook ik vond Grimsby heel erg sterk op Kingsman: The Secret Service (2014) lijken, heerlijk in elkaar gezet en zeker niet saai. Maar ook in Grimsby worden heel veel scenes prachtig in beeld gebracht. Wanneer Sebastiaan, dankzij Nobby, als rogue gezien word binnen MI6 en moet vluchten, word hij mee gebracht naar het huis van Nobby. Waar hij een hart verwarmende welkom krijgt van de familie van Nobby. Sebastiaan wilt graag hebben dat hij naar een veilige locatie geleid word en Nobby neemt hem mee naar de stamkroeg, ook hier gaat het fout als welkom's feestje. Sebastiaan ziet uiteindelijk een groene laser, wat Jeremy Chilcott blijkt te zijn, een huurmoordenaar vanuit MI6. Wat blijkt nu, de stamkroeg heeft een spandoek ophangen met de tekst: "WELCOME HOME GRIMSBY'S VERY OWN SPY! SHH!" , wat moest ik lachen bij dit stukje van de film.

Grimsby bevat nog wel meer van deze leuke scene's, ik ga ze bij deze niet allemaal uittypen (zoals hier boven in een korte samenvatting heb gedaan) maar, toch wil ik even wat geinige stukken benoemen. Bij Grimsby kun je een hevig seksistische film verwachten, overdreven seks scenes tussen Nobby en Dawn Grobham zijn dan ook niet te voorkomen. Maar ook tussen Sebastiaan en Nobby zijn deze scenes niet te voorkomen, Sebastiaan krijgt een gif pijltje in zijn testikels en dat moet Nobby vervolgens eruit zuigen. Maar ook de olifanten scene, die ik hier boven benoemde (die achteraf nog wel geinig en lekker overdreven was). En het legertje wat Nobby had gecreëerd van de mensen uit de stamkroeg, erg mooi bedacht. Die van alles naar beneden donderen. En natuurlijk de scenes dat Daniel Radcliffe en Donald Trump AIDS krijgen, hoe bedenk je het!

Toch is Grimsby niks speciaals en qua verhaal valt Grimsby nog wel mee, Nobby is op zoek na Sebastiaan die hij al dertig jaar lang niet gezien heeft. Sebastiaan blijkt MI6 agent te zijn en, als Nobby hem vind word Sebastiaan omgetoverd tot een rogue (verrader). Ze gaan er samen alles aan doen om dit ongedaan te krijgen. Tja, beetje simpel maar toch leuk om te volgen. Acteerwerk was prima en het concept was ook erg leuk.

Heeft iemand trouwens de laatste shot nog gezien? Die duurt ongeveer 10 / 20 seconden en is helemaal op het einde van de film. Toch wel leuk er bij geplaatst maar, denk dat velen die gemist hebben en wel zeker in de bioscoop! Of je moet de aftiteling ook willen zien, want je betaald er ten slotte voor!

3.5*

“Well, Santa had eight reindeer, he looks like he ate the other seven.”

Achja, het was toch niet helemaal zoals ik gehoopt had. ‘The Grinch’ is één van mijn favoriete kerstverhalen die er tot nu toe geschreven zijn en de live-action variant uit 2000 ‘How the Grinch stole Christmas’ is toch wel één van mijn favoriete kerstfilms. Ik hoopte eigenlijk dat deze animatie variant wat meer daar zou neigen maar helaas kon ik niet heel veel overeenkomsten opmerken.

En eigenlijk moet je het maar zo zien, het is een leuke kerstprent die op momenten wel redelijk weet weg te kijken alleen is er geen vaart in de film waardoor hij lekker makkelijk wegkijkt. De film lijkt soms ellenlang te duren ondanks dat hij nog geen anderhalfuur kijktijd heeft. Ik was nog geen dertig minuten onderweg of het leek al een uur te duren. De film mist dus echt de nodige vaart maar, ook het verhaal was vrij slap op deze manier, het was niet geheel wat ik er bij dacht dat het zou zijn.

De live-action weet toch beter over te komen in mijn ogen. Toch is deze film geen ramp. De sfeer in de film is erg tof, een leuke kerstsfeer en op het eind toch een enorme feel-good gevoel. Ik ga het verhaal niet uitspitten, dat is vrij standaard en heeft het zelfde doel als de live-action film. De live-action is een heuse kerstklassieker, al denk ik dat deze animatie toch niet de kracht heeft ook zo ver te komen. Voor de kerstdagen (die trouwens nu net elf minuten zijn afgelopen) erg leuk maar, niks bijzonders.

3.0*

“You want a prediction about the weather, you're asking the wrong Phil. I'll give you a winter prediction: It's gonna be cold, it's gonna be grey, and it's gonna last you for the rest of your life.”

Om één of andere reden word deze film in veel kerstlijstjes gestopt maar, tijdens het kijken van de film snapte ik er niks van. De film heeft namelijk niets met kerst, alleen de winterse omgeving voelde wel erg goed aan om tijdens de feestdagen te kijken. Enfin, eindelijk heb ik deze film dan ook eens gezien wat ik oprecht al best lang wou. Deze film staat al echt lang op mijn lijstje maar, ik wou er even mee wachten. Nu heb ik die periode wel gehad en kijk ik waar ik zin in heb, en aangezien ik op zondag toch wat wou lachen heb ik deze maar aangezet, en ik dankzij ‘HBO Max’ heb ik hem gelukkig kunnen streamen. Ik moet zeggen dat ik me echt uitstekend heb vermaakt, de film raast door en is met zijn honderdéén minuten nou ook weer niet bijsterend lang te noemen, en dat was te merken. Toch raakte ik misschien wat verveeld op het einde, je had erg het gevoel dat je het langzamerhand wel had gezien en de film verloor zijn magie toch ten overgestelde van de eerdere 80 minuten. Gelukkig was dat geen grote ramp te noemen, want de film leedt er niet onder.

Zelf vond ik de cast best vermakelijk, althans ik ga wel goed op rollen van ‘Bill Murray’ en ik vind het dan ook best een leuke acteur. Ook hierin deed hij het gewoon leuk, zijn manier van acteren en bewegen is gewoon simpel weg al wel komisch, en dat past hij hier leuk aan toe. Ook vind ik hem juist een geschikt persoon voor zo'n chagrijnig persoon als wat hij nu ook was, dat maakte het misschien juist weer een stukje beter. Voor de rest vond ik ook ‘Andie MacDowell’ een leuke rol spelen, al was het allemaal niet zo bijzonder. Het draaide gewoon simpelweg om ‘Murray’, en dat was overal aan te merken, de rest van de cast viel daardoor ook een beetje weg.

Het verhaal was gewoon het leukste, en daar draaide het immers ook allemaal wel om. We volgen een lokaal nieuwsstation die voor een jaarlijks evenement vertrekken naar een klein dorpje. Hier heeft ’Phil’ geen zin in maar, het moet tenslotte voor zijn werk. Eénmaal aangekomen wordt de chagarijn wakker in zijn nogal slechte hotel en ze maakte al gauw het nieuws stukje om daarna weer naar huis te gaan, helaas worden ze onderweg tegen gehouden door een sneeuwstorm waardoor ze terug moeten alleen, hier merkt ‘Phil’ op dat zijn dag opnieuw begon. Hij gaat door met zijn ding doen en word al gauw weer wakker in het zelfde stukje, en dat gaat zo ook eigenlijk de gehele film wel door.

Toch mooi om de boodschap van de regisseur hierin te zien, die toch wil laten zien dat het door goed gedrag, althans hij is erg veranderd en op eens héél vriendelijk, het toch goed gaat komen. En dat was ook een eind goed al goed, die nogal abrupt stopte maar voor mij voldoende was om ook de film af te sluiten.

En dan moet ik toch toegeven dat ik een vermakelijke filmavond heb gehad tijdens het kijken van deze film, ik heb smakelijk kunnen lachen om onze vriend ‘Murray’ en hij deed gewoon waar hij goed in was, niet meer en niet minder. En dat hoefde je nou ook niet echt te verlangen van hem, want zo was de film op zijn beste. Zeker nog wel een herziening waard in de toekomst.

Grown Ups

Gisteren was Grown Ups op de televisie maar ik blijf dit eerste deel toch geweldig vinden. Ondanks dat de film ontiegelijk voorspelbaar is en zo cliché als het maar kan, toch vind ik deze film gewoonweg lachen. Adam Sandler en Kevin James blijf ik toch een geweldig duo vinden, deze geniale gasten houden me altijd vast met veel plezier, en ik lag serieus nog wel eens in een deuk om die twee.

En dan heb je natuurlijk Salma Hayek, de vrouw waarvan ik wel een avondje wil vullen, potverdorie. Weet niet wat ik heb maar ik vind haar toch wel nummer 1. Persoonlijke mening niet waar? Zei deed het ook prima en zeker in het cheerleader pakje (smiley) vond ik het niet mis.

Grown ups verteld het verhaal van een vrienden groep (5 man) die samen met hun familie de oude betrekking bezoeken waar ze vroeger graag rond hingen. Samen met hun kinderen (en vrouwen) maken ze de gekste dingen mee. Nee, blijft altijd nog even leuk.

3.5*

Het is eigenlijk nooit echt een straf om naar Salma Hayek te kijken, op deze vrouw ben ik stiekem al een langere tijd een beetje verliefd, ik vind het echt een knappe dame. Misschien veelte oud voor me maar ach, maakt het uit! Afijn, even verder te gaan op de film en niet zo te slijmen: ‘Grown Ups 2’ is een film die ik nou al meerdere keren heb gezien en me nu eigenlijk wel de strot uit komt, de grappen zijn niet meer grappig en het is té voorspelbaar, zelfs al wist ik een deel niet meer van de film.

De cast is prima, en er zitten wat leuke komedie acteurs tussen waarvan ik stiekem altijd wel een beetje van kan genieten. Sandler scoort niet altijd héél hoog als acteur in mijn straatje maar met deze films weet hij me wel te vermaken: het is geen irritant persoon die hij probeert te spelen, gewoon een huisvader. Ook Kevin James deed het prima en voor de rest van de cast was het leuk maar wil ik niet uitgebreid uitspitten.

Het verhaal is redelijk, de zomervakantie is aangebroken en iedereen is vrij waarna de oude vrienden besluiten weer wat dingen met elkaar te doen. Er gebeurt eigenlijk vrij weinig om het een echt verhaal te noemen. Ze werken naar een jaren tachtig feestje toe en daar maken ze de gekste dingen mee (tijdens de weg er na toe), dat was het wel zo’n beetje.

Al om al, ‘Grown Ups 2’ te vaak gezien en deze beurt was hopelijk wel de laatste want nu kotst ik langzamerhand deze films wel een beetje uit. Prachtige dames, geinig scénes maar allemaal al aardig cliché.

2.5*

“It's all your fault! What did you do? What did you bring here?”

“It followed me here. THEY followed me here!”

Ik was oprecht alweer helemaal vergeten dat ik deze horror franchise was begonnen vorige maand, al zijn er misschien twee weken overschreden nu ik dan toch verder trek met deze toch wel vrij saaie franchise. Want eigenlijk mijn directe conclusie toen ik deze tweede film afsloot was het feit dat deze film gewoon simpelweg niet meer werken op mij. Misschien komt het omdat ik toch relatief vaak en veel horrorfilms kijk en heb gezien, en dus ook het bekende trucje ken wat ze hier uithalen, of omdat deze film gewoon ontzettend zwak is. Ik denk persoonlijk dat het een combinatie van deze twee elementen zijn, want ja, het is een vrij simpele productie met eigenlijk weinig sfeer en daarnaast hebben we op de dag van vandaag al wel veel van dit soort type films langs zien komen. Toch is deze filmnaam een naam ansicht, eentje die zichzelf eigenlijk best hoog heeft gewerkt in de horrorscene.

Vroeger zouden deze film echt beter op mij werken, nu lukt het gewoon niet meer. Opzich begon de film best leuk, en vond ik de ziekenhuis scene ook heel tof alleen daar bleef het ook wel weer bij. Over het algemeen is het gewoon best saai, spannend werd het overigens ook nergens en tja, dit is gewoon een geflopt iets.

Ik ga deel drie ook nog even kijken, en het recent uitgekomen deel om toch zo ook alles gezien te hebben en er een eind mening over te hebben, al moet ik voor die mening wel eerst in mijn ogen ook de Japanse versies kijken, die dus beter blijken te zijn, en dat moet ik wel gaan geloven. Ik denk dat Hollywood hier gewoon wederom de nek om draait van een best tof idee, alleen valt eigenlijk alles tegen in deze film.

"Can I breathe underwater with that?

“You need a scuba tank for that.”

“I could go in a shark cage.”

"You could, but I'd be careful. Sharks have a taste for little girls.”

Ik heb denk ik in tijden niet zo'n vermoeiende en vooral saaie filmreeks heb gezien dan deze Grudge franchise. Ik snap gewoon niet hoe je zo'n slappe film de wereld in kan helpen maar, ook gewoon door blijft gaan na deel één. Ook jammer dat ze nu doorgaan met een andere regisseur, had deze franchise lekker laten doodbloeden, maar nee, ze moeten hem eigenhandig afmaken en daar baal ik toch wel een beetje van. Ook zonde dat ze Toby Wilkins zo voor de leeuwen hebben gegooid, en jammer dat we nooit echt meer wat van hem zien. Splinters was opzich best geinig maar, dit is gewoon een dooie bedoeling. Ik wil er eigenlijk ook maar weinig woorden aan vuil maken, dat verdient deze film ook niet.

“I gotta wash this vinegar off my feet. This is strong vinegar, it smells awful. This vinegar went bad!”

Om gelijk maar met de deur in huis te vallen heb ik eerlijk gezegd nog nooit echt de ‘Rocky’ films gezien, vast wel een keer wat gezien op de televisie maar ik kan me er echt helemaal niks van herinneren. Om wederom Stallone in een andere boksfilm te zien is dan voor mij wel wat nieuws, het lijkt er op dat de beste man gewoon erg fan is van deze sport en je ziet het hem ook met plezier uit oefenen. Om dan lijnrecht tegen DeNiro te staan is wel even wennen om te zien, ook van hem ken ik nog niet alle films dus ik weet ook niet of hij ooit in een boksfilm mee heeft gespeeld. Samen doen de heren het best leuk, de grappen dringen soms wat moeilijk tot je door maar het blijft erg sfeervol. Toch wist de film me over het algemeen niet echt te boeien, vond ik het verhaal wat lichtjes en is het constant wat stroef, de heren worden oud.

En het was allemaal wel leuk en aardig. Het verhaal volgde de levens van twee oude boksers, Henry 'Razor' Sharp (Stallone) en Billy 'The Kid' McDonnen (DeNiro). Ze besluiten een rematch te doen en gaan hier weer volop voor trainen en dat blijkt heel zwaar te zijn. Tijdens hun trainingsweg komen ze verschillende obstakels tegen en moeten de twee zonder elkaar al eerder de hersenpan in te slaan zichzelf vooruit zien werken tot de wedstrijd met veel oude herinneringen.

Er is eigenlijk allemaal niet heel veel over te zeggen, de plotomschrijving doet zijn werk eigenlijk al en zo héél bijzonder is de film niet in zijn verhaal (noch algemeen) om er diep op in te gaan. Het is een vrij makkelijke film die op veel fronten niet had gehoeven. Toch wel leuk de nummers ‘Im Shipping Up To Boston’ van de ‘Dropkick Murphys’ die voorbij kwam en het vrij standaard Back In Black van AC/DC die je bijna wel overal tegen ziet komen.

Dus ja, wel leuk zondag avond vermaak maar de film was nergens uitslaand goed of wist op veel punten te overtuigen. Vrij standaard, vrij makkelijk en leuk om eens gezien te hebben maar daar blijft het wel bij.

3.0*

"When someone dies in the grip of a powerful rage... a curse is born. The curse gathers in that place of death. Those who encounter it will be consumed by its fury.”

Deze films speelden vroeger in mijn “jeugd” (al is dat nog niet heel lang geleden) en ik heb deze destijds echt helemaal dood gekeken. Tot mijn verbazing heb ik hier nooit op gestemd dus stond de film nog rustig in mijn watchlist, een echte “nieuwe” film was het dus niet voor mij. Toch moet ik zeggen dat ik minder heb genoten van deze film zoals ik dat vroeger deed. Laten we in alle eerlijkheid zeggen, het is gewoon een vrij saaie prent en kon mij als horrorfan gewoon niet meer te overtuigen.

Het begin van deze film heeft mij altijd weten te imponeren, jammer genoeg dat daar eigenlijk totaal niks mee wordt gedaan. Misschien is het omdat ik de film al behoorlijk goed ken maar, het verhaal is gewoon onwijs voorspelbaar, en dat maakte de film toch ook gewoon niet spannend. Het horror gedeelte is opzich leuk maar, behoorlijk verouderd en ziet er eigenlijk nu ook gewoon vrij slecht uit. De schmink is niet meer bijzonder en er zijn wel betere films zoals deze.

Jammer maar voor mij geen geslaagde zit. Heb me helaas verveeld en het is niet meer zoals de film ooit veel voor mij betekende. Ik vond misschien de Scary Movie variant van deze film nog wel leuker dan het origineel.

The Guardian

The Guardian is een mooie Actie/Avontuur -en film! Een film over reddingswerkers, heb ik zelf nog niet eerder gezien! Het was jammer dat ook zei een soort van militaire opleiding kregen, wat ik soms een beetje te overdreven vond. En kon er soms erg aan irriteren! De acteurs deden het leuk, behalve Ashton Kutcher. Wat ik vind ik dat een overdreven macho man! The Guardian heeft zijn "spannende" actie scene's, die je helemaal mee slepen in het verhaal! Alleen af en toe een beetje te overdreven dramatische scene's, dat is zonde!

3.5*

Guardians of the Galaxy

Ik als Sciencefiction fan heb super erg genoten van Guardians of the Galaxy! De actie was lekker, er kwamen veel bekende acteurs/actrices in voor! Om de humor kon ik lachen!

Chris Pratt deed het leuk! Ook zijn humor was goed! En het muziek die hij van z'n moeder heeft gekregen was lekker swingend! Zoe Saldana is denk ik tegenwoordig niks anders meer gewend dan worden omgetoverd tot een heuse "Alien".. Eerst met Avatar al! En nu met Guardians of the Galaxy! Aan Dave Bautista moest ik in het begin even erg aan wennen! Ik ken Dave Bautista als prof worstelaar (WWE)! Hij deed het wel leuk in de film! Als moordlustige "Alien" heen en weer helemaal gek in zijn hoofd en alleen maar zin heeft in vechten kon ik er toch nog van genieten! Vin Diesel merk je niet eens op! Het enigste wat hij moet zeggen is "I am Groot" en "We are Groot". En dan komen we bij Rocket, ook wel Bradley Cooper! Sowieso dat dit de lieveling's personage was uit Guardians of the Galaxy!

Ik ging met grote verwachtingen de film in! En ik kwam er heel erg tevreden weer uit! Het enigste puntje waar ik me aan ergde is het wennen aan al die verschillen de kleuren.. Daar staat een gele personage, daar staat een rode personage, daar staat een blauwe personage, daar staat een groene personage etc. etc. Moest ik erg aan wennen maar na maten je in de film komt raak je er aan gewend! De actie scene's waren ook prima te doen! En het verhaal was ook goed! Ook de muziek vond ik leuk in de film.. Uiteraard voor mijn tijd, maar ken sommige er van natuurlijk wel! Ook dit was wennen want meestal ben je van dat stoere rock achtige muziek gewend bij dit soort film.. Nee nu hoor je The Runaways - Cherry Bomb!

De film houd mijn aandacht erg goed vast! De film duurt twee uurtjes! Maar je verveelt je eigenlijk niet tot amper! Je hebt mensen die dit niks aan vinden, maar ook mensen die dit super leuk, vet, cool etc. vinden.. De laatste daar ben ik er 1 van! 4.5*

Guardians of the Galaxy Vol. 2

Vrolijke kleurtjes, vrolijke muziek, humor wat redelijke actie en nog meer kleurtjes (en dan vooral in de regenboog stijl) moet volgens James Gunn de beste ervaring geven in dit tweede deel van de Guardians of the Galaxy films. Toch is het allemaal iets te veel, het word soms te vrolijk en het ietwat langdradige verhaal wat er in gestopt is maakt de film toch niet beter dan het eerste deel. Slecht is Guardians of the Galaxy Vol. 2 echt niet, ik heb me prima weten te vermaken met deze Marvel productie en het heeft mijn verwachtingen veelal waar gemaakt. Ik wist wel dat het niet beter dan het eerste deel ging worden maar Gunn laat wel zien waar Guardians of the Galaxy voor staat: ruimtewezens met een humor vlak wat je een feel-good gevoel kon geven, en dan kwamen de kleurtjes er juist wel positief uit. Daarbij de hits van vroeger met onder andere 'Electric Light Orchestra - Mr. Blue Sky' en je weet het al snel: Guardians of the Galaxy is begonnen.

Toch ben ik het totaal eens met wat er hier boven staat, en kun je eigenlijk Gamora wel weg laten in de film reeks. Groot, Rocket Ragoon en Drax maken deze film toch wel tot een goed niveau, daarbij zou Peter het verhaal moeten onderbouwen want daar is de film natuurlijk op gebaseerd en valt Gamora er eigenlijk al snel buiten (buiten het feit dat peter verliefd op haar is) en is het eigenlijk meer een onnodig karakter geworden en ik vind wel dat Gunn haar zo ook weg plaatst. Misschien zal dit volgens sommigen niet zo zijn, ik kreeg er geen warm gevoel bij, helaas is Gamora nu wel ingeprent in de Guardians of the Galaxy familie waar ik toch liever zag dat Yondu nog bleef leven, al had hij wel twee gezichten.

Guardians of the Galaxy Vol. 2 kent uiteraard zijn fantastische dialogen en ook de quotes in de film zijn weer geweldig! Vooral het karakter ‘Drax’ kan ik enorm waarderen en heb soms hardop zitten lachen om ‘Drax’ omdat ik een beetje mijzelf zie in deze personage. Vooral nadat Ego uitlegt aan het gezelschap hoe hij met zijn krachten de planeet en vooral zijn eigen lichaam heeft gebouwd en Drax daar een voor zijn doen serieuze vraag opstelt: “Did you make a Penis?” en daarop verder gaat met “If he is a planet, how could he make a baby with your mother? He would smush her!” :’). Maar zo kent de film ook wel andere dialogen waarvan ik oprecht Star-Lord ook nog wel geinig vond samen met Yondu:

“You look like Mary Poppins.”
“Is he cool?”
“Hell, yeah, he’s cool..”
“I’m Mary Poppins, y’all!” :’)!

Daarvan ben ik overtuigd dat ik Drax de beste personage vond in de film, moeilijk te zeggen want Rocket Ragoon en Groot zijn ook erg gaaf. Toch kent Drax zijn momenten wat erg heeft aangeslagen bij mij en wat de film voor mij echt een succes heeft gemaakt. Ik hoop dat in het derde deel wat bevestigd werd aan het einde van dit tweede deel de regisseur niet teveel druk legt op de ‘grappige’ maar vooral ‘stoere’ Drax en de personage zo om zeep weet te helpen, dat gebeurt al vaak genoeg (in mijn ogen is dat ook gebeurt bij Spider-Man in ‘The Amazing Spider-Man’ franchise).

Er is moeilijk een verhaal uit ‘Guardians of the Galaxy Vol. 2’ te trekken. De film twee verhalen die je moet volgen. Het eerste is al snel dat Rocket Racoon baterijen jat van de sovereign planeet en de Guardians deze achter zich aan krijgen en het verhaal dat Star-Lord (peter) toch benieuwd is wie zijn vader is (wat later Ego blijkt te zijn). Toch blinkt het eerste stuk wat ik opgenoemd heb er wel ver uit, en met de scenes van het tweede stuk word ‘Guardians of the Galaxy Vol. 2’ geboren. Het verhaal, wat ik het dan zal moeten noemen is toch wel vermakelijk alleen, toch wel wat langdradig en vooral aan het einde ietwat dramatisch op een positieve zin, het heeft geen irritatie op laten komen. De Guardians of the Galaxy worden ingehuurd door de Sovereign bewoners bepaalde baterijen te verdedigen als er een enorm monster op de planeet afkomt. Eenmaal het beest verslagen te hebben pakt Rocket wat baterijen en de Guardians gaan er weer van door. Wanneer ze achtervolgt worden door een vloot van de sovereign besluiten ze naar een planeet te gaan. Onder vuur genomen proberen ze er te komen tot dat een bepaald schip opeens alle schepen van de sovereign’s kapot maakt, het blijkt Ego te zijn de vader van Star-Lord. Samen komen ze achter de krachten van Star-Lord maar tegelijkertijd komen ze er ook achter wat ego’s plan is en hoe gevaarlijk dat wel niet is.

Ik moet zeggen dat deze film weer erg tegenstrijdig is. Toch dat ik vind dat de vrolijkheid er iets te vaak van af spat maar tegenovergestelde van dit vind ik weer dat de vrolijkheid een leuke feel-good met zich mee neemt wat de film wel afmaakt. Dan moet ik toch wel zeggen dat het geen ramp is van de vrolijkheid, wel dat het verhaal iets te langdradig is. Toch geinig om te zien dat de populatie en het goeie eerste deel toch Sylvester Stallone en Kurt Russel heeft weten aan te trekken al had Stallone niet een al te grote rol in deze film. Heerlijk vermaakt, toch minder dan het eerste deel maar deze film haalt het niveau wat Guardians of the Galaxy met zich mee draagt.

4.0*

"Someday I'm gonna make great machines that fly. And me and my friends are gonna go flying together, into the forever and beautiful sky.”

De ‘Guardians of the Galaxy’ films zijn in mijn ogen toch wel het voorbeeld dat Marvel nog steeds leuke films kan uitbrengen, al zal het in dit geval meer aan James Gunn liggen. Ook dit derde deel laat maar eens zien dat ook ik nog kan genieten van deze films, omdat ik echt een hele fijne filmavond heb beleefd met deze zoveelste superhelden film. Het eerste deel van deze trilogie beschouw ik overigens ook als één van de beste films in de catalogus van Marvel, en sinds de vele politiekcorrecte woke meuk die men de laatste tijd uit zit te brengen, is een film van de oude stempel weer eens verfrissend, al hoop je niet dat ze zich er onwijs mee zitten te bemoeien in deze film.

En eigenlijk heb ik er maar vrij weinig van gemerkt om heel eerlijk te zijn, het is dus zo niet aanwezig dat ik me er ook niet aan ging storen. Een (in mijn ogen) echte pluspunt voor deze film want, het maakt de overige Marvel films wel echt kapot. Dit zie je o.a. bij de laatste Thor film ook erg, een personage die altijd als mijn favoriet was bestempeld maar dat nu niet meer waarmaakt. Toch kent ook deze film een paar hekelpuntjes wat me wel opviel, niet direct een last waren maar die in mijn ogen ook wel wat beter konden. Zo vond ik dat planeet/portaal achtig ding wat allemaal vlezig er uit zag echt belachelijk lelijk bedacht. Ook de pakjes van de zogenaamd “sterkste verdediging” vond ik echt onwijs triest eruit, en dat zag er eerder uit als een clownspakje dan zo'n sterke verdediging. Ook het moment wanneer ze op de look-a-like aarde komen zie je allerlei gemuteerde dieren, dit kwam door de experimenten die op hen werden gedaan. Hier zag je ook een pandabeer-man staan; wat zag zijn kostuum er amateuristisch uit zeg, echt niet normaal.

Qua verhaal vond ik het op zich nog wel leuk, de hele background story van Rocket vond ik wel aardig verder, al had het van mij niet persé in dit deel gehoeven maar mocht het in mijn ogen ook wel wat eerder gebeuren. Dit zorgde er toch voor dat het spektakel einde wat volgens de makers van Marvel moest, toch achteraf niet zo'n spektakel bleef. En de film toch iets te soft was; wat echt jammer is, want er had veel meer uitgehaald kunnen worden. Visueel is het dan wel weer een plaatje, en laat dat opzich maar aan James Gunn over, die weet wel waar hij in dat opzichte mee bezig is, alleen de rest laat hij nog wel een beetje van zich weten.

Het verhaal was dan geen spektakel, dan hoop je dat hij het nog een beetje oppakt met veel leuke actiescènes, en ook dat wordt ons ontnomen. Er gebeurt niet zoveel in deze film buiten het feit om dat Quill vooral heel moralistisch bezig is, en de komedie eigenlijk best wel op mij aansluit. Ik heb meermaals goed gelachen om de film, en dat is op zich al een pluspunt. Ook Drax vind ik weel erg leuk in deze film, een personage die samen met Rocket ook de vorige delen er goed boven uit staken. Ik denk ook wel dat, dat de kracht van een film als dit is, waar je ziet dat het nog interessante personages zijn en dat je er daardoor ook met een leukere blik naar gaat kijken. Deze films waren nog echt verfrissend.

Toch ben ik wel van mening dat dit als afsluiter van een toch geweldig concept, wel een beetje matig is. De film wist me overigens in de meerderheid wel gewoon te interesseren en te vermaken, voor mij is dit toch wel weer de marvel film waar ik de afgelopen jaren zo naar aan het smachten was, een film die tenminste weer leuk was om te kijken, grappig weet te zien en vooralsnog constant kan vermaken. Ondanks de wat negatieve puntjes, ben ik zeer te spreken over deze film!

"Broken people save broken people.”

Opzich is de aankleding van deze film niet verkeerd. Een Gyllenhaal film die in de COVID-19 periode uitkwam maar die ik (wellicht bewust) over heb geslagen voor een langere tijd. De trailer van deze film trok mij nooit zo erg, het idee vind ik altijd wel vet alleen weet je wel dat het een taaie film kan gaan worden, als het script niet goed werkt. Het is natuurlijk niet héél indrukwekkend allemaal, je zit op één plek en krijgt eigenlijk ook helemaal niks anders te zien dan een Gyllenhaal die ongeschonden tegen iedereen kan schreeuwen, en dat is dus ook aan de mensen aan de telefoon. Dat maakte het allemaal nogal ongeloofwaardig want ondanks dat het niet zijn officiële plek is en hij het vast niet leuk vindt, is het allemaal wel waarvan ik zou zeggen dat zijn leidinggevende er wat van gaat vinden, nee alleen als die met zijn eigen telefoon belt krijgt hij het te horen.

Het hele verhaal eromheen vond ik dan wel weer leuk. De zogenaamde ontvoering hield je wel vast al (zoals ik al zei) had ik misschien ook wat beelden willen zien van de plek waar het allemaal om gaat, en krijg je dat nu allemaal alleen maar mee via een stemgeluid. Die stem van dat meisje klonk trouwens ontzettend nep, alsof een volwassene haar kinderstemmetje aan zet. Ook best irritante scenes trouwens, het deed me allemaal niet zo heel veel.

En dan kan ik eigenlijk alleen maar zeggen dat dit een leuke film is om eens gezien te hebben, al ken je het spelletje van deze film wel na een half uurtje, en werd het eigenlijk nergens echt spannend. Gyllenhaal acteert trouwens voortreffelijk, aan hem lag het sowieso niet.

Éérste kerstdag moest gevierd worden en men wou graag een film zien. Home Alone was geen keuze binnen de familie, ‘te vaak gezien’ klonk het al gauw in de woonkamer. Toen ik daarna op ‘Film 1 On Demand’ zat te zoeken naar een leuke film kwamen er meerdere stemmen naar voren dat men ‘Gulliver’s Travels’ graag wou zien, mooi meegenomen want die moest ik nog eens herzien en dat kwam goed uit. Hoewel ik met de familie deze familiefilm aan het kijken waren en de jongere erg enthousiast waren over de film vond ik hem zelf niet zoveel waard, eigenlijk was deze film best saai. Er gebeurt echt héél weinig, de speciale effecten zien er niet uit en het verhaal was erg traag. En zo vind ik dit niet echt een geslaagde film op deze éérste kerstdag.

Nu weet ik dat deze hele film natuurlijk geen reet met kerst te maken heeft, de film kent geen enkele kerst feel-good scéne of ook maar iets wat er over gaat. Toch ondanks dat ik met mijn familie deze film heb gekeken wist hij me vrijwel nergens te boeien. Ik heb Jack Black zelf erg hoog zitten qua komedie acteur toch wist hij me wederom niet te boeien in deze film, en is de film aardig saai. Hij kan de film nog op gang krijgen maar ondanks zijn inbreng weet de film nergens daadwerkelijk boeiend te worden, en dat is jammer.

Het verhaal is best simpel. We volgen Gulliver (Jack Black), een alleenstaande volwassen man die werkt in het postgedeelte van een bepaald bedrijf werkt. Wanneer hij de knappe Darcy ziet raakt hij verlegen, hij vind haar namelijk wel erg leuk en ziet haar ook wel zitten. Hij word gepushed door zijn nieuwe collega en even later zijn nieuwe baas om Darcy uit te vragen wat hij niet durft. Op een gegeven moment word hij door Darcy aangesproken en daarbij liegt Gulliver dat hij een goeie schrijver is (wat hij eigenlijk niet is). Hij kopieert een heel verhaal van internet en stuurt die op naar Darcy. Darcy is onder de indruk en stuurt Gulliver vervolgens naar de bermuda om daar een stuk te schrijven. Eenmaal aan gekomen raakt Gulliver daar verstrekt in een zware storm op zee waarna hij beland op een eiland waar personen heel klein zijn, hij is op Lilliput belandt. Eenmaal gevangen genomen word hij gebruikt als vecht robot van de kleine mensen daar. Vervolgens word hij omgetoverd tot nieuwe generaal en daarmee zorgt hij ervoor dat General Edward erg boos op hem word en daarna van kant wisselt om een grote robot te bouwen en vervolgens tegen Gulliver te vechten. Wanneer Gulliver vervolgens weet te winnen (met wat hulp) om vervolgens een liefdesleven te leiden met Darcy.

Qua acteerwerk was het matig, Jack Black heeft beter gespeeld maar zoals ik al zei weet hij de film nog een beetje te redden. De rest vond ik niet echt boeiend spelen.

Toch geinig dat wanneer Jack Black in een film komt ik altijd opfleur, ik denk omdat wij alle twee metalharten delen. Zo zien we ook een poster van ‘Guns ’n Roses’ in zijn kamer hangen en speelt hij volop Guitar Hero. Ook komen nummers van onder andere Prince met Kiss (waar Jack Black Horatio een les fleurten met de koningin probeert te geven) en Kiss met Rock & Roll All Nite, waar we de minimensen verkleed als de bandleden zien optreden. Dit zijn de kleine dingen waar ik dan net wel weer van hield in deze film maar daar blijft het bij en het is nergens een echt speciale film en dat gaat het ook niet worden ben ik bang. Ik verlaag mijn stem héél drastisch.

1.0*

Gun

Valt tegen!
De film liep na mijn mening niet al te vlot door, en was in sommige delen erg saai aan het worden. 50 Cent speelde zijn rolletje goed, zelfde geld voor Val Kilmer.

Het is in ieder geval niet een film waar wapens te kort komt! Zo, daar zaten me toch een paar mooie jongens tussen! Wat je veel zag, bij het "Wapen Dealen" . De actie scenes waren goed, en vooral het einde was onverwachts... Ik had gedacht dat 50 Cent dood werd geschoten en andere bleef leven, maar het was andersom, dat Val Kilmer dood ging... Ik had dus het einde wel anders gemaakt... Dat Val en 50 Cent allebei dood zouden gaan!

Ik vind de cijfer 2.0* goed voor deze film, aangezien hij toch niet dat gene is, wat ik had verwacht bij de film! Hiermee bedoel ik dat je dan naar de plotomschrijving kijkt, en dan verwacht je wat anders. Ik dacht dat er veel, veel, veel meer actie in zou komen.. Wat dus helaas niet zo is.. naar mijn mening...

Erg onderhouden film, dat wel. Zoals ik eigenlijk een beetje gewend ben van deze Koreaanse films en hoe ik ze graag wil zien: er is moeite in gestopt en dat blaast van het beeldscherm af. Toch deed de film me niet altijd even veel, waren sommige stukken wat langdradig en had de Blu-Ray die ik had geen ondersteuning tijden het Japans praten, dus wisten we voor de helft niet wat er gezegd werd. Allemaal erg irritant en dat haalde de plezier tijdens het kijken van deze film wel een stukje naar beneden.

Het verhaal was leuk maar boeiend vond ik hem op sommige momenten niet echt. We volgen Koreanen ten tijden van de tweede wereld oorlog, tijden dat ze onder bedwang moesten werken voor de Jappen en ook nu zagen we weer zo’n uitbuitingsplek waar gevangenen heen gestuurd werden, om het kleinste dingetje dan ook, dan moest je voor straf werken. Onder tussen word je gemarteld en vernederd door de Jappen en landverraders die liever hun eigen mensen in elkaar sloegen en zich aan kant vestigden van de Jappen dan mee hielp te overleven. Afijn, later besluit men toch maar te ontsnappen en dan breekt er chaos uit, er word zwaar gevochten tussen beiden kampen als een hoop man proberen te ontsnappen. Dit vond ik zelf wel het leukere stuk uit de film.

Zelf vond ik het wel interessant dat het gebaseerd is op waargebeurde activiteiten. Nu weet ik niet of de ontsnapping waargebeurd is maar het eiland bestaat weeldegelijk en is ook wel bekend als ‘Hashima Island’ die ik 1890 op gekocht werd door ‘Mitsubishi’, jep het beroemde automerk. Nu heb ik me nog niet héél erg verdiept in meer informatie over dit eiland, zou ik snel maar eens moeten doen denk ik.

Al om al; redelijke drama film die me in het begin aardig wist te boeien maar toch wel na pak en beet een uur zijn concentratie verloor en het niet meer heel bijzonder aanvoelde. Het dwangarbeid werd goed in kaart gebracht en ook de slechte leefomstandigheden. Acteerwerk was prima maar vond het niet heel bijzonder. Leuk om eens gezien te hebben, en weer door!

3.0*

The Gunman

The Gunman was een film dat al een tijdje in mijn ooghoek stond. Ooit eens begonnen met een paar kameraden maar het verhaal sloeg niet bij ons aan dus, waren we gestopt. Op onze vakantie vorige week had ik The Gunman weer mee genomen om toch maar een poging te wagen. Tot mijn schrik was de film nog best vermakelijk. Over de acteer prestaties hoef je niet te spreken, buiten Sean Penn om was de rest eigenlijk verschrikkelijk. Vooral Jasmine Trinca kon ik niet uitstaan! Het verhaal was wat simpel maar redelijk om te volgen en het concept was prima te doen. Toch nog wel vermakelijk om je tijd te doden dus maar, niet super speciaal!

3.0*

"Oh, my God, I think I'm gonna do a poo-poo in my pantaloons!”

Toch best wel een vermakelijke zit. Toen deze in 2019 werd aangekondigd (of eerder) en uitkwam heb ik hem om één of andere reden toch links laten liggen, geen idee eigenlijk waarom? Wellicht leek het me destijds niet zo'n hele leuke film. Nu ben ik wel van mening dat het niet de beste film is, en dat de film best veel clichés brengt waar ik misschien toch wat meer van verwachtte. Toch weet de film best een vermakelijke actie prent neer te zetten, die met vlagen ook best leuk was om te kijken, al schuttert hij hier en daar echt wel. Ik vond de game effecten best leuk als toevoeging, al had ik misschien een wat stoerdere rol willen zien van Radcliffe, die liet me toch een beetje zitten. Leuk om eens gezien te hebben trouwens al denk ik dat een herziening nog wel even uitblijft.

“Sir, I've inspected this boat, and I think you ought to know that I can't swim.”

Deze lange tweede wereldoorlog film staat al jaren op mijn kijklijst. Ik ben een ontzettend grote fan van WOII-films, omdat ik sowieso een zwakte heb voor de geschiedenis. Toch is dit wel een typische jaren zestig actie prent, en daar moet ik echt even doorheen bijten omdat het tot zoverre nog niet altijd even goed bevalt. Het theatrale wat deze films altijd hebben ligt mij nog niet echt, dat is natuurlijk een speelstijl uit die tijd (je ziet het in ieder geval in veel films uit die tijd), ik ben daar niet echt fan van. Daarnaast is de film overigens wel prachtig geschoten, met mooie natuurscènes en toch wel geinige dialogen die ook in mijn ogen gewoon te vaak, te lang duren en dat is iets waar ik echt ontzettend veel moeite mee had in deze film.

En wat mag je dan ook verwachten, als een film maar liefst 158 minuten mag duren. Het veroorzaakt een enorme traagheid in deze film, zoals ik al zei hebben veel dialogen een doorspoelneiging, waar eigenlijk te veel in gepraat wordt en er eigenlijk niks gebeurt, te stil en te traag. En dat maakt niet uit als het even is maar, ik had een constant gevoel, en na een uur was ik er eigenlijk wel klaar mee en dan kom je tot de realisatie dat je nog niet op de helft van de film bent, en dan moest de nodige actie in mijn ogen nog komen. Iets wat ik overigens ook te veel had verwacht in deze film, de actie laat langer op zich wachten. En hoewel er een leuke spanning heerst over de film heen, was het niet altijd even pakkend, neem bijvoorbeeld het moment dat men op de berg klimt en daar een Duitse soldaat moeten uitschakelen zijn de leukere momenten van deze film.

En zoals ik al zei kende de film ook best een aantal goede punten, ik vond het persoonlijk ook fijn dat de Duitse soldaten daadwerkelijk Duits spraken, waardoor het realisme toch weer iets omhoog werd geschroefd en uiteraard de omgeving is mooi om te zien, waar ‘J. Lee Thompson’ je mee bracht ter land, ter zee en soms nog in de lucht. Ook de Duitse belegering zag er goed uit, soms wat komisch met het overdreven marcheren constant en het theatrale maar, het was niet storend. Ik vond daardoor het verhaal ook best leuk, de fictieve van ‘Navarone’ is goed bedacht, al had ik misschien wat meer actie willen zien omtrent de kanonnen, iets wat erg lang uitbleef (tenzij het wel het hoofdonderwerp is). De weg ernaartoe was dan wel weer vermakelijk!

De actie in deze film vond ik immers ook niet héél bijzonder. Vooral komisch in sommige momenten, waar ze bijvoorbeeld heel graag in het luchtledige schieten, zowaar wanneer het groepje wordt aangevallen door twee Duitse gevechtsvliegtuigen die schieten terwijl iedereen al binnen was en de kogels vervolgens heel overdreven in de muur terecht komen maar, ook het moment wanneer de Duitsers bij de ruïnes komen en er eentje de hoek om springt en vervolgens wel zit te schieten maar, ik denk dat hij geesten zag. Dit is ook een deel wat ik bedoel met ontzettend theatraal, iets wat niet erg is maar, wel iets waar ik nou niet helemaal op zat te wachten en ook niet bij deze film, wat veel meer potentie had kunnen hebben.

En zo is deze zit toch best langdradig te noemen, met zijn ups -en downs. Toch weet ‘J. Lee Thompson’ dit goed te verwerken met veel wél leuke, spannende en zo af en toe wat actievolle scenes waar je voornamelijk van de laatste dertig minuten mag gaan genieten, waar het meeste gebeurde in mijn ogen. Visueel zag het er prima uit, ik vond het decor voornamelijk geslaagd in de film. Mijn minpunten halen voor mijn gevoel de film toch aardig naar beneden, iets wat ik niet graag zag maar, helaas wel gebeurde. En zo is hij me achteraf toch wat tegengevallen.

“Make me horny! I know you can!”

Vrij zieke en vooral heerlijke gore film. Maar toch weet deze Japanse horror film niet altijd even goed te overtuigen. Het verhaal is nogal slap en vrij simpel. Het ‘pleasen’ was best een ziek idee en vond ik wel geinig te volgen maar daar blijft het al snel wel bij. Ik ben zelf nooit heel erg fan geweest van de J-horror’s, maar deze brute film is toch wel één van de eersten die positief er uit kwam.

De eerste dertig minuten vond ik wat traag, daar gebeurd niet heel veel behalve het steken met de schroevendraaier, hier word voornamelijk een bepaalde angst gecreëerd bij de personages die niet altijd even sterk was. Het voelde wat saai aan, en zeker de zware titel die deze film bezit me de vele gore kwam daar niet naar buiten. Na het half uur gaat het ineens heel snel, waar de vingers af worden gezaagd door middel van een kettingzaag, en nadat ze wat zei ook de tepels worden afgeknipt zijn de meeste harde scenes wel geweest. Waar ik zelf voornamelijk ongemakkelijk van werd was de ‘verkrachtingsscène’ waar de kwaadaardige de vrouw bevredigd en ook de man daarna.

En dan zijn de heftigste dingen van deze film wel zo’n beetje benoemd. De cast is klein, en goed en ook de setting is prima, heerlijk luguber en duister. Dus ja, met deze J-horror film heb ik me aardig weten te vermaken.

3.0*