Opinions

Goldfinger

Dit gaat alweer de betere kant op wat ik verwacht had van de James bond franchise. Ik was laatst aan het rondstruinen op een bouw in Enschede, waar de timmerman groot fan is van de James Bond films, nog wel even gepraat met die man en opzich geen verkeerd gesprek. Daar was uitgekomen dat hij ultiem fan is van niet alleen James Bond, nee in zijn ogen de beste bond film: Goldfinger. Nouja, geef hem eens ongelijk. Dit was de film die ik ook hoopte te zien in Dr. No (1962) en From Russia with Love (1963). Toch heb ik het gevoel dat Dr. No (1962) gewoon een begin was, tot een groot succesvol film serie, en ik denk dat From Russia with Love (1963) (in mijn ogen) iets de verkeerde kant op gegaan is. Nu hebben ze toch wel de goeie weg gekozen en is de film eigenlijk niet echt saai geweest op sommige momenten.

Het verhaal was leuk. Ik ga er alleen eventjes niet lang op door. Het concept was ook erg gaaf. Er waren zeker leuke actie scenes, zo begint het al in een badkamer erg leuk. Ook de introductie van de Bond wagen was erg leuk met de destijds best wel luxe gadgets die erop zaten. Sean Connery speelt weer een heerlijke rol en ook de rol van Gert Fröbe of eerder de personage en Gert Fröbe zelf waren ook prima. En zoals bij Bond mooie meisjes, en vooral de vliegtuigpiloten mijn goed mooie meiden haha! Gaat de mooie kant op, nog niet echt te vreden en ik moet nog steeds erg wennen aan de jaren '60 films maar, ik begin er langzamerhand te komen! Alleen is Goldfinger niet mijn persoonlijke favoriet!

3.5*

“Kids forgive, they don't judge, they turn the other cheek, and what do they get for it?”

Toch nog best wel een vermakelijk filmpje. Ik had eigenlijk een beetje een ander film voor ogen, maar deze mysterie film deed me veel goed. Het was overigens erg Amerikaans maar ook een fikse sneer naar de verwaarlozing van kinderen in de u.s. waar op de dag van vandaag nog héél veel huishoudens onder leiden, voornamelijk ook dankzij te veel drugs gebruik en verslavingen. Ontvoeringen passen ook goed in dit verhaal, iets wat ook vaak daar plaatsvindt en ik vond het een belangrijk thema en concept. Helaas is de film niet altijd even goed uitgepakt door ‘Affleck’.

Het begint overigens wel gelijk waar het moet beginnen, er is weinig ruimte om echt tot de personages door te komen en de film komt gelijk ter zake, en dat vond ik zelf persoonlijk wel heel fijn. We leren uiteraard wel een beetje de personen kennen waar de film om draait maar, er is niet veel diepte of informatie; na een korte introductie gaan we gelijk aan de slag.

Qua cast vond ik het allemaal wel meevallen. Ik vond die ‘Casey Affleck’ verder niet héél boeiend acteren, zeker wel een leuke rol voor hem maar niks bijzonders te noemen verder. Ook ‘Michelle Monaghan’ stelde echt helemaal niks voor. Samen vormden ze zeker een leuk koppel maar, dat was het ook wel. ‘Morgan Freeman’ had ik toch wat meer verwacht in deze film, die kwam eigenlijk maar af en toe even om de hoek kijken, jammer was dat. Voor mij deed ‘Ed Harris’ het, het leukste in deze hele film, heb me aardig vermaakt met zijn rol.

Zoals ik al zei vond ik het concept en het verhaal wel een belangrijk standpunt, iets wat ook goed naar voren kwam in deze film. Daarbij was het concept goed uitgevoerd, het begin uiteraard van een ontvoering met het vele verdriet van familieleden maar daarna ook het onderzoeken van de zaak en het zoeken van het ontvoerde meisje, in- en intriest uiteraard en het wordt steeds triester als het onderzoek gaande is, zo komen ze een keer bij een huis uit van twee zware drugsgebruikers en waarschijnlijk hun zoon, waar ook een kinderlijkje ligt en hij (Affleck) deze vervolgens koelbloedig afmaakt. Dit soort scenes zijn de scenes waar deze film het echt wel van moest hebben.

Dus ja, zeker een zeer vermakelijke film die door ‘Affleck’ goed werd geregisseerd. Ik vond deze drama/mysterie film eentje die wel binnen wist te komen, zeker door het keiharde concept wat de film met zich meedroeg. Interessant maar immers ook erg verdrietig.

Hele sterke film die erg met je speelt, ook op psychologisch gebied. Ik kreeg de film destijds toen die in de bioscoop draaide al wel getipt door een paar vrienden maar heb de film altijd links laten liggen, de 150 minuten joegen me wel een beetje weg en ik moet echt zin maken om naar zo’n lange film te willen kijken. Toen hij op Netflix verscheen en weer een andere maat er op stond dat ik deze moest zien heb ik hem gister avond maar opgezet. Ik zit toch nog steeds thuis omdat het niet goed gaat met mijn longen dus de ziektewet hikt nog een beetje aan, dat betekent ook dat ik zaterdag nergens na toe kon (anders had ik een heel vet live concert ☹ ). Maar toch, ‘Gone Girl’ heeft mijn avond zeker goed gevuld. Heerlijke en oprecht best harde film met een groot psychisch tintje eraan, heerlijk!

“What are you thinking? How are you feeling? What have we done to each other? What will we do?”

De cast vond ik zelf toch echt wel fantastisch hoor. Ik ben best een fan van het acteerwerk van Affleck en dat is wel gekomen door de jaren heen. Een acteur met een kaartje en je moet er soms een beetje aan wennen, de man komt soms wat houterig over maar over het algemeen speelde hij best diep en als je hem door had was het best leuk om naar te kijken. Het mooiste om te zien vond ik toch wel de knappe Rosamund Pike, prachtige dame die ik graag mag zien. Wel een ongelooflijke gek in deze film, aardig gestoord maar over het algemeen vond ik haar fantastisch acteren. Leuke rol, en ze speelde hem ook best goed, ging ook aardig diep. Voor de rest prima cast maar geen uitschieters.

Ik wil me niet al te diep op de film in gaan want er zijn al zo’n 124 mensen mij voor, toch wel gezegd te hebben dat de spanning er aardig in zit. De film had soms een neiging langdradig te worden puur door zijn verhaal wat best traag voortliep, de spanning die er in verwerkt is en het sluwe gedrag van Amy zet je toch telkens wel aan het denken. En dat houd de spanning ook nog wat in de film.

Het is natuurlijk soms best ver gezocht maar, dat iemand in het echt ook zo gek kan worden daar zal ik niet versteld van staan, zeker niet in Amerika. Het mindere aan de film vond ik de hele affaire met Nick en Andie. Dat zorgde voor wat kromme gezichten en was voor mij echt wel een kleine tegenvaller. Ook het einde is te abrupt en was zeker niet geslaagd in mijn ogen. Maar toch, als je kijkt wat Amy allemaal bedacht had en wanneer de film uitlegde hoe ze Nick te pakken wil nemen gaat er een hele wereld open, en zit je echt wel een beetje op het puntje van je stoel. Erg leuk bedacht allemaal.

Zeer geslaagde en fijne thriller film die van het begin tot aan het einde best wist te boeien maar een tikkeltje korter had gemogen. Voor de rest niks mis mee, en zeker een topper.

4.0*

“I just stole fifty cars in one night! I'm a little tired, a little *wired*, and I think I deserve a little appreciation!”

Het is niet gebruikelijk dat ik twee films met ‘Cage’ achter elkaar kijk. Dat komt puur omdat ik de beste man niet altijd even goed kan uitstaan in zijn rollen, gelukkig ben ik er wel achter gekomen dat, dat voornamelijk gaat over de rollen van de afgelopen 15 jaar. In deze periode vond ik de ‘Cage’ films vaak nog erg leuk en dat haalde me eigenlijk meer over de streep om hem toch op te zetten en, ook meer om het feit dat de film die ik keek niet goed paste op de avond, die heb ik afgelopen avond dan ook afgekeken. Deze film zit lekker in zijn element, leuk verhaal met een prima concept, ik kende het nog niet.

Echter, ondanks dat ik het verhaal wel leuk vond om te volgen is het allemaal wel héél simpel, er zijn nergens echt uitschieters en we volgen een simpele lijn, het is echt geen moeilijk verhaal om te volgen. Toch vond ik de actie erin leuk, het auto’s stelen vond ik erg leuk om te volgen hoe hun voor een klus komen te staan om vijftig auto’s in 48 uur te stelen met de nodige hindernissen. Toch word het wel erg classy, en dat is meer om het cliché gehalte van delen in het verhaal. Gezien dat de broer van ‘Memphis’ genaamd ‘Kip’ in de problemen komt met een maffiabaas en dat ‘Memphis’ dit probleem mag gaan oplossen, ‘Memphis’ staat namelijk bekend als de grootste autodief van de stad, deze moet nu de vijftig auto’s stelen omdat zijn broertje dat niet is gelukt, anders gaan ze beiden dood.

De cast is redelijk. Ik vond ‘Cage’ opzich nog wel leuk acteren in deze film en ook veel overige castleden deden het gewoon leuk, geen echte uitschieters. Ik vond ‘Jolie’ een mager rolletje hebben, die zat er meer bij om toch nog een dame in het spel te krijgen. Zelf vond ik overigens ‘Vinnie Jones’ als ‘Sphinx’ een toffe rol, met een strak gezicht (vooral woedend) heeft hij weer een leuke maar wel erg kleine rol, als een echte gangster, je werd bang van de man in je stoel.

Dus ja, ik heb me uitstekend weten te vermaken met deze film. Het clichégehalte is hoog genoeg maar, dat doet de film niet ten onder. Het blijft een vermakelijke zondagavond film met heerlijke nietszeggende actie, leuke achtervolgingen in dikke wagens en een redelijk leuk verhaal.

3.5*

‘A Good Day to Die Hard’ is een mooi voorbeeld hoe een serie van een aantal films in één ruk verkloot kan worden, en dat wist deze film voor mekaar te krijgen die ik bij de zoveelste kijkbeurt nu niet bepaald leuk meer vond, eerder zwaar irritant. De serie lijkt dood te gaan, en dit vijfde deel helpt er niet echt bij mee. Deel vier begon al wat in te kakken maar dit deel slaat wel alles, en dat is jammer. Toch wist ‘A Good Day to Die Hard’ me op sommige punten zeker wel te vermaken, en dat zeker wanneer men besluit om elle lange actie scénes er in te stoppen waarvan ik toch wel echt van genoten heb.

Deze herziening brengt me weer een stapje dichterbij mijn voltooing voor mijn doel om de statistieken evenveel te krijgen, en om hem eens te herzien vond ik totaal niet erg, echter merkte ik wel dat de serie wat inkakte, en dat komt misschien ook een beetje door de stijve Willis die nu nog meer ongeloofwaardige stunts uitvoert dan dat hij al deed.

Maar man o man, wat was dit vijfde deel een verschrikking van zijn soort, met meer negatieve punten dan dat er ook maar iets echt goeds over te vertellen valt. Natuurlijk kent de film zo zijn actie scenes, die veelal leuk zijn maar nergens overweldigend goed worden. Toch kan zoiets natuurlijk niet de film opbeuren, de scene dat de zoon van John achterna gezeten word door een paar huurmoordenaars lijkt het wel op, is leuk en aardig allemaal maar ze staan nergens echt sterk. Ook de vele schiet scenes zijn geinig maar ik blijf me nog steeds verbazen hoe ze toch van de kogels kunnen vluchten die afgeschoten worden door de Russiche helikopter die veel weg had van de Kamov Ka-50. Maar wat klote om telkens de clichématige zinnen als ‘I am your Father’ te horen en dat door de hele film door, blegh ik werd er ziek van.


Nu ik dan eindelijk mijn goeie computer weer terug heb, heeft het even geduurd voordat ik deze mening kon schrijven, dus ik houd het ook wat korter. Ik ben geen fan geweest van dit vijfde deel en hoewel ik er zo’n 2 keer over gedaan hebben hem uit te zitten was de tweede keer ook erg moeilijk, ik ben namelijk de eerste zit in slaap gevallen. Er zit geen pit in dit vijfde deel, is over het algemeen ontzettend traag en nergens aangrijpend, zo erg dat de film moeilijk te volgen is als je wat vermoeider bent aangezien het nergens ook maar iets spannender word, en dat is ontzettend jammer.

Het verhaal was ook matig, John McClane hoort dat zijn zoon ergens in Rusland vast zit en gaat die kant op, hij heeft veel opzich en zit bij de één van de grootste schurken van Rusland in de gerechtszaal. Tot dat er een aanval gepland word omdat ze graag Komarov willen bevrijden maar, Jack wou hem ook graag mee nemen omdat hij dit in opdracht van het leger moest doen. Ze komen er achter dat Komarov eigenlijk de grote schurk is en John en Jack in een verkeerde richting stuurden om zo vrij te komen, door ook onder andere Tsjernobyl te gebruiken daar zijn plutonium te verplaatsen en noem maar op.

Nee, dit was een ontzettend lange en trage zit waar ik geen moment van genoot, zonde maar waar. Die Hard 5 was niet mijn film, en dat gaat het ook niet worden. Ongekend veel slechte clichématige actie scenes die eigenlijk vrijwel nergens na toe gingen en dat was doodzonde.

2.0*

A Good Man

één van de zoveelste clichématige film van Steven Seagal die me eigenlijk amper wist te bemoeien. Eigenlijk stelde het verhaal geen ene drol voor en daar ging het duidelijk ook niet om in deze film maar, het ging duidelijk over de actie scenes van Seagal. Nu moet ik toegeven dat ik me niet altijd heb verveeld onder de actie stukjes. Sommige waren lekker hard en bruut waarvan ik toch wel kon genieten. Uiteraard konden de zo cliché volle scenes van de borsten niet missen in de Seagal film en deze hebben me ook prima vermaakt hoor, niks mis mee! Je kunt wel duidelijk merken dat dit niet de opper de top film is in het Actie gebied en ik vond hem maar wat simpel. Verhaal (zoals eerder verteld) stelt geen drol voor maar, het concept was leuk al word deze nu wel te veel herhaald bij Seagal!

2.0* (dan ben ik nog redelijk)

A Good Old Fashioned Orgy

Een mix van Grown Ups en je krijgt A Good Old Fashioned Orgy. Ik moet zeggen dat ik me niet erg verveeld heb, ik kon opzich er best wel om lachen. Gewoon een paar domme oude mensen met veel naakte meiden is altijd een pluspunt, heb er echt van genoten (niet op de verkeerde manier). Heb goed gelachen en de film was echt wel geinig en op zo'n weg gebracht dat ik me eigenlijk niet veel heb verveeld.

Het verhaal was slapjes maar geinig om te volgen, het concept is oké maar daar blijft het bij. Jason Sudeikis speelt een goede rol, ik vind dit toch wel een hele leuke acteur en kan altijd in een deuk liggen om de beste man. De rest vond ik prima acteren maar van de meesten kon het wel wat beter, door spanning loze momenten waren ze toch matig aan het acteren. A Good Old Fashioned Orgy, prima komedie!

3.0*

"You'll have bad times, but it'll always wake you up to the good stuff you weren't paying attention to.”

Waanzinnig prachtige film. Al een hele lange tijd uitgesteld, omdat het me niet echt wat leek. Wiskunde is namelijk niet voor mij weggelegd, ik heb mijn school ook afgerond lager dan een vijf dus ik hoef er ook niks van te weten. Toch is het duidelijk dat deze film daar helemaal niet om wil draaien. En dat maakte het toch wel een heel stuk fijner om te kijken. Geinig om te lezen dat dit het eerste grote project van Damon en Affleck is die ook gelijk zijn broertje erbij heeft gehaald. Dat zorgt ervoor dat rond deze tijd de film gevuld is met een sterrencast, neem daar namelijk Williams bij en die deed het echt perfect.

Ik kon me erg goed inleven in het leven van de jonge Will. Zelf heb ik nu ook veel problemen met het ondervinden wat het leven precies van je wil en wat jij verwacht van het leven. Eigenlijk het constante vermijden van hedendaagse problemen en zelf ook maatschappelijke verreisden werkt niet altijd even goed mee. Je talenten die ergens liggen waar jij zelf geen toekomst in ziet, en eigenlijk je dagen vullen met dingen die eigenlijk niet goed voor je zijn of helemaal niet bij je past. Daarnaast natuurlijk nog de liefde wat niet altijd even lekker loopt. Of te wel: veel vragen in het leven waar je maar moeilijk af komt. De therapieën slaan ook aan als kijker, ik denk dat als je er zelf mee stuggelt in het leven dat het erg dichtbij komt. En dat maakt in mijn ogen dit portret echt prachtig.

De film duurt precies lang genoeg, een beetje jammer van het einde waar ik toch misschien de hereniging wou zien maar, je weet dat Will zijn leven aanpast en veranderingen aangaat. Een duidelijke boodschap naar de jongeren en dat komt ook wel binnen als je, je er maar voor open stelt.

De film wordt overigens nergens intens verdrietig. Misschien was dat wel iets waar ik lichtelijk op had gehoopt maar dat is niet anders. Alleen rond het einde waren er wat tranentrekkers maar, daar moet je het als kijker ook maar gewoon mee doen. Ik vond de rol van Williams heel sterk, toch een beetje de volwassene in deze film. Dus goed, met deze boodschap en de rust die de film toch enigszins weet uit te stralen is dit een prachtige film. Zeker voor herhaling vatbaar,

Goodfellas

De film waar ik bijna iedereen positief over hoor: Goodfellas, een kraker van een maffia film maar toch iets waar ik niet achter kan komen: wat maakt de film zo goed dat hij bijna van iedereen een tien behaalt? Ik zelf had gehoopt dat ook ik een tien uit de kast zou trekken maar, dat gaat helaas niet gebeuren vandaag. Ik moet zeggen dat ik me uitstekend heb vermaakt met Goodfellas, de film is niet slecht zoals sommigen beweren maar het is voor mij echt niet de absolute topper en zeker niet in maffia land waar ik dan toch The Godfather (1972) liever nog een keer aanzet en in vele wegen beter is dan Goodfellas. Goodfellas heeft zeker zijn charmes en die gooit hij ook goed in de strijd maar helaas wist ik rond het middelpunt van de film dat het geen topper voor mij zou worden en zeker het einde wist dit te bevestigen.

Na het zien van de slechte film ‘ First Kill (2017) ‘ wou ik eindelijk eens een topper aanzetten, ik heb al aardig wat toppers klaar staan voor onder andere de vakanties maar vandaag had ik ook echt zin in een top film en wat is niets beters dan een film die ik maar terug zie komen overal, op televisie waar de posters bij mensen thuis hangen, genoemd in battles en ga zo maar door: ‘Goodfellas’. Goodfellas begon in mijn ogen ijzersterk maar, ik kom er al snel achter dat ik het verhaal niet snel ga begrijpen. Hier en daar vond ik dat er veel sprongen zijn gemaakt en dan blijf ik toch met wat vragen zitten die ik maar niet ontrafeld krijg omdat de scene zo snel afkapt. Waarom word iedereen nou neergeschoten na de overval en door wie? Wat is beslissing geweest dat hij opeens in de gevangenis zat op het eind? en ga zomaar door. Misschien had ik mijn koppie er wel niet bij op zulke momenten, dat kan komen omdat ik me mijn eigen niet zo fit voel op het moment maar, zulke vragen houden mij wel tegen om dit als een topper te beschouwen.

Maar zelfs Goodfellas wist mij een uitstekend gaaf gevoel te geven bij sommige scenario’s en scenes waar je U tegen kan zeggen. Scorsese kan hier uiteraard een stempel op zetten omdat het dan gewoon zo spannend aanvoelt, de film kent een sfeer. En dan niet te vergeten dat ik Ray Liotta uitstekend gecast vind. In zijn jongere jaren (nu nog ook) heeft hij gewoon een fantastisch gezicht om te spelen als onderdeel van de maffia, dit is net zo als bij Robert de Niro.. Heerlijk! En dan zeker bij de scene waar Henry zijn vrienden word aangepakt door haar overbuurman die ze eerder hebben ontmoet bij een terrasje. Hij zou haar uit de auto hebben gesleurd en dat heeft Henry niet gepikt waarna hij besluit haar thuis te brengen. Eenmaal thuis aangekomen ziet hij dat de overbuurman aan zijn auto staat te sleutelen waarvan hij even het hoofd inslaat met een revolver. Dit is onder andere een scene in Goodfellas die geweldig is, en vooral de blik van Ray als hij wegloopt: HEERLIJK! En dit zijn gelijk de scenes dat het voor mij extreem moeilijk maakt wat ik er nou van moet vinden, van Goodfellas. Scorsese weet zo erg met mij te spelen in mentale toestand dat je van een tien opeens wegzakt naar een zeven en het zo weer een tien word door de afwisselend heid dat de film te bieden heeft.

En dat brengt mij toch tot het zeggen dat Scorsese het criminele circuit steevast en ijzersterk naar mij toebrengt in de woonkamer tijdens deze film ervaring. Is het dan alleen al niet dat we een mooi opkomst zien van een jonge jongen die graag bij een maffia familie wil horen, de drama en het afbouwen van het succes op het eind is perfect in kaart gebracht. En dan mag ik misschien wel zeuren over het feit dat ik het verhaal soms wat chaotisch verteld vind worden, onoverzichtelijk op sommige momenten en al helemaal als je, je koppie er niet bij hebt: de film blijft echt op een aantal punten een topper en dat houd de film na een goeie zevenentwintig jaar toch nog sterk. Er blijft gewoon een reden dat ik de film toch op sommige momenten vind afzwakken en zeker het laatste gedeelte dat ze aan het cokerunnen zijn en hij iedereen verraad is toch voor mij de grootste druppel geweest dat dit niet mijn topper word maar, is hij slechter dan ‘The Godfahter’? Ik heb gezegd van wel maar bij beiden heb je af en toe wel scenes waarvan je denkt: “Is dit het nou?” en dat blijf je ook zo wel houden. Toch heb ik het gevoel dat ik mij erg veel probeer te verontschuldigen tegen de fans omdat ik niet al te positief uit deze film ervaring ben gekomen: de film is me weldegelijk achteraf wat tegengevallen dan wat ik ervan verwacht had. Dat is nou eenmaal zo en dat zou ook zo blijven, misschien word de herziening ooit wel beter!

Het verhaal is leuk maar, zoals ik al zei in veel wegen iets moeilijk te volgen (voor mij) waardoor het mijn kijkervaring toch wel wat beschadigd. We volgen een kleine Henry die graag bij de maffia-familie van Paul Cicero/Frankie Carbone wil komen. Hij spijbelt op school en is er al maanden niet geweest voor de familie. Toch leuk om te zien dat Henry de hulp inschakelt van de familie wanneer hij geslagen is door zijn vader, ze pakken de postbode aan die de brieven bij Henry brengt om te vertellen deze brieven beter niet meer te bezorgen. We volgen zo de weg waar Henry snel ingroeit in de familie en na zijn eerste aanhouding ontgroent is, hij leert een vrouw kennen die na een tijdje er ook achter komt dat Henry geen luizenleven leeft maar een keihard leven. Mooi om te zien dat het verhaal toch de hardheid van een familie verteld, de angst die de normale mensen er langs leven en toch een dreiging vormen voor iedereen. Nemend dat de familie de luchthaven in beheer houden om zo goederen te verkopen, als een slof sigaretten en ga zo door je buiten dat ook een ander baantje moet meenemen voor meer geld. Henry kiest voor drugshandel wat hem later de kop kost doormiddel van verraad. Leuk verhaal maar zoals vaker gezegd: toch nog wel redelijk ingewikkeld op sommige stukken.

Na deze film ervaring zit ik er toch over na te denken even ‘ The Godfather (1972) ’ te herzien. Als ik die toch een tikkeltje beter vind zit daar een misschien wel een verkeerd cijfer. Ik houd het cijfer wel hoog omdat ik vind dat de ingewikkelde stukken mij niet kunnen weerhouden dat ik het stiekem toch wel erg leuk vind om naar te kijken en ik een prima filmervaring wist te hebben. De film houd je 2 uur lang vast en je blijft vast gekleefd: misschien is dat alles met een geweldige cast en regisseur toch wel wat Goodfellas goed maakt en dan ondanks een wat lullig eind en een moeilijk verhaal sta ik achter dit cijfer, tot voor een herziening en dan kijken wat ik er dan nog van vindt..

4.5*

Goon

Dit was niet mijn film. Ik heb me echt een beetje lopen vervelen en de enige scene's die mij een beetje in zijn greep hield waren de scene's op het ijs. Maar goed, die waren ook van korte duur soms. Het acteerwerk vond ik matig. Ik ben beter van onze American Pie vriend Seann William Scott gewend kwa acteren! Ook Alison Pill en Liev Schreiber kunnen beter en dat laten zie hier niet merken. Het verhaal maakte geen indruk op me en boeide me eigenlijk vrij weinig. Het komedie gehalte vond ik matig, niet alles was in mijn ogen grappig. Het concept was leuk, dus daar bleef ik door kijken. Ik had me verheugd op de film want hij leek me erg leuk. Helaas is het verkeerde eruit gekomen!

2.0*

The Goonies

Een erg leuke film met een inhoud voor het hele gezin. Misschien inderdaad voor de wat kleinere niet handig want je ziet skeletten. Nou dat ik dat erg vind ook weer niet maar goed. Sommige kunnen er niet tegen. The Goonies heb ik gekeken via Netflix Nederland en ik was gister op zoek naar een leuke film zonder (weinig) actie. Nou ja toen kwam The Goonies. Tamelijk toch erg vermaakt met de film en de acteurtjes deden het leuk, soms een beetje irritant maar kan er mee door. Leuk verhaal en leuk concept! Erg leuk om een familie avondje te vullen maar ook erg leuk voor tussen door!

3.5*

Goosebumps

Ik moet eerlijk toegeven dat ik dit echt een leuk project vind. Daarbij moet ik ook opbiechten dat ik groot fan van Jack Black ben, ben onder meer groot fan van zijn films als: Tenacious D in the Pick of Destiny (2006) en The School of Rock (2003). Misschien niet omdat ik groot fan ben van het Rock / Metal genre qua muziek maar ook speelt Jack hier heerlijk rollen. Maar, in Goosebumps is hij iets anders, het is wennen maar opzich ook wel leuk.

De film heeft wat dat betreft een geinig verhaaltje. De personage van Black schrijft boeken, fantasie boeken om te verstaan alleen alles wat hij schrijft bestaat echt, dit zijn personages in boeken en die hij daar ook heeft opgesloten. Er kwam 1 of ander nieuwsgierig aapje naast hem wonen die zijn 'dochter' wel leuk vond, wat achteraf dus geen dochter bleek maar gewoon een verzinsel. De boeken gingen eigenlijk door deze jongen open waardoor de wezens konden ontsnappen en een ravage konden aanrichten binnen het dorpje. Daarbij komen toch wat leuke komedie stukjes voor bij. Maar, horror was hier toch wel wat ver te zoeken, buiten de zombies en wat bloed om. Ik denk dat dit ook niet geschikt als familie film is want de wezens kunnen wel als angstaanjagend gezien worden.

Het verhaal vond ik dus erg leuk maar ook het concept had mij donders erg vermaakt waardoor ik toch wel een klein beetje heb genoten van deze film. Acteerwerk vond ik prima en daardoor heb ik toch weer een heerlijk avondje film kunnen kijken. Leuke komedie en zeker eens het proberen waard! Ik zelf heb heel erg lang uitgekeken naar deze film en hij stond al even in mijn kijk-lijst. Deel twee hoeft niet te komen.

3.5*

"Three things cannot be long hidden: the sun, the moon and the truth."

Verrassend leuk! Ik weet niet meer precies hoe het kwam maar, deze film kwam opeens voorbij en had direct wel mijn aandacht te pakken. Hoewel Apple TV+ mij verder niks zegt (en ik ook hun kwaliteit aan films niet ken), was ik niet huiverig. De beelden die ik al had gezien zagen er goed uit, al dacht ik wel te lezen dat dit meer een romantische film moest zijn? Ik heb dat stukje denk ik gemist? Nee, hele toffe film! Leek allemaal wel veel op 'The Last of Us', althans hoe die monsters eruit zagen leek het allemaal op een soort fungus zombie type wezen, niet verkeerd overigens!

De film is onwijs sfeervol, en straalt dat in alles uit. Het isolate leven is een hell, en dat krijg je ook mee. Waar Levi en Drasa in een soort isolate omgeving leven, hebben ze alleen elkaar. Het gevaar in 'The Gorge' gruwelt wel rond, ze moeten ook de tijd zien te doden. Ze worden langzamerhand zeker wel verliefd, waarna Levi zelfs over gaat naar de kant van Drasa. De film wordt met vlagen ook nog best spannend, wanneer Levi bijvoorbeeld naar beneden klettert en Drasa hem achterna gaat, en ze nu in The Gorge moeten overleven en daar eigenlijk in een gevaarlijke apocalyptische wereld eindigen.

De film opent overigens niet heel bijzonder, het zet wel een strakke toon neer en laat zien dat de film best verzorgd is. De monsters zagen er allemaal ook erg tof uit! Een heel leuk en vrij origineel verhaal die misschien wel iets meer diepgang mocht hebben hoor. Het einde was wat cliché maar, wel heel vermakelijk.

Ja, leuk om gezien te hebben! Zeker een verfrissend concept, prachtige cast (al zijn het maar twee mensen) en over het algemeen een leuk te volgen verhaal. Soms misschien iets té lang maar, dat stoort nergens!

"Well you're right. I do fit the profile. Long-time friend of Doug's, access to the prison. I never did get a kick out of torturing animals, though.”

Oef, dit was toch wel een stuk minder dan ik had verwacht en had gehoopt. Deze film wordt dan nog best wel hoog aangeschreven, en goed ontvangen dus wellicht heb ik toch nog wel redelijk een hoge verwachting voor deze film opgelegd. Toch viel het me allemaal wat tegen, waar ik toch wel redelijk van kan balen. ‘Netflix’ beschikt wat dat betreft ook niet over het beste assortiment in horrorfilms, iets wat ik echt héél erg jammer vind. Toch wederom een film met zo onwijs veel potentie waar eigenlijk maar een schaamtelijk hoeveelheid uit werd gehaald, dusdanig weinig dat het gewoon saai begon te worden. We zien dit helaas vaker in dit soort horrorfilms die overigens, ook gewoon niet meer héél origineel is.

Wat eigenlijk het eerste opvalt is het irritante acteerwerk van Halle Berry. Die onnodig zo onwijs veel zit te schreeuwen, wat rond die tijd natuurlijk ook nog helemaal hip was maar, gewoon weg bloedt irritant is voor de kijker. Het stoort eigenlijk constant, en zeker in de wat spannendere scenes weten ze het gewoon zo irritant te maken dat het ook niet meer interessant was om soms te volgen. Daar baalde ik best wel van, had ook een héél stuk beter gekund.

Het plot is daarnaast flinterdun, en ik vond het gewoon vaak genoeg ook helemaal niet interessant. Dat resulteerde toch ook wel dat het hectische van deze film gewoon irritant werd. Daarnaast vond ik het verhaal wel redelijk om te volgen maar, het was nogal voorspelbaar en je weet eigenlijk wel vrij snel waar de film precies heen was. Het viel me gewoon op dat ik de film op het begin een heel stuk sterker vond maar, door al het hectische van de film waardoor het verhaal ook nogal wazig werd kon ik me toch na een ruime vijftig minuten niet meer zo concentreren op de film. Het einde was prima maar, weet de film gewoon niet te redden.

De film is overigens gewoon geen horror te noemen maar, in mijn ogen toch meer een thriller film. Voor de meeste mensen snap ik de horrortag wel, de geesten, het doden van Doug en sommige elementen in deze film waren toch best angstig voor de reguliere kijker. Voor de doorgewinterde horrorfans is dit gewoon allemaal te makkelijk, en nergens werd het echt eng of spannend. Suf en vooral met vlagen onwijs saai, zorgt er toch voor dat dit niet mijn film is. Jammer.

"What you lookin' at, old man?”

“Ever notice how you come across somebody once in a while you shouldn't have fucked with? That's me.”

Ooit heb ik deze film al wel eens gezien maar, op magische wijze heb ik mijn stem toch verwijderd. Ik denk dat het te maken heeft me de statistieken omdat het toch wel een mening miste van mij. Toch wist ik wel een paar dingen op te halen, en ik weet ook dat ik niet direct de grootste fan ben geweest van deze Eastwood film. Het hele stigmatiserende concept van de film vond ik nou niet echt héél boeiend. Het was moeilijk om door de clichés heen te komen, wat ervoor zorgde dat ik deze bijna twee uurtjes soms toch lastig vond om doorheen te komen. Ik kan mezelf dus ook niet héél erg vinden in de vele positieve reacties, en vooral de onwijs hoge score. Of, had ik misschien iets totaal anders verwacht van deze film?

Toch vond ik dat het verhaal met vele dialogen toch best indrukwekkend, op zijn eigen manier. Niet dat ik dermate werd omvergeblazen, toch is het duidelijk dat Eastwood een statement wil afgeven via deze film. Racisme is uiteraard een zwaar onderwerp, en duidelijk dat Eastwood daar geen stap voor terug zet. Het lag er overigens misschien iets té dik bovenop, het constant bejegenen van de Aziatische mensen om hem heen was me na een tijdje wel genoeg. Op één of andere manier verwachtte ik ook wat meer actie in deze film maar, dat lijkt me wat onrealistisch omdat de film uiteraard ook meer uitkomt als een drama.

Eastwood speelt overigens gewoon wel weer verrukkelijk, blijft toch een goede acteur die hier wederom een leuke rol neer zet. Maar het is helaas in mijn ogen wel de enige acteur die me wist te overtuigen. Daarnaast hoewel ik het doel ook goed vond, het concept interesseerde me niet altijd even goed. Wat er toch wel voor zorgde dat ik een redelijke filmavond had maar, er wel echt meer van had verwacht; en dan kom je toch wat bedrogen uit.

Een prima Franse horror film waarbij kannibalisme op de voorgrond gezet word en ik vond hem toch best wel lekker wegkijken. Hoewel het natuurlijk niet de beste kannibalen film is die er op de wereld gebracht zijn en ik moet er nog heel wat van kijken: ik ben fan van de kannibalen films. Grave is zo’n heerlijk moderne kannibalen film waarvan je niet alles echt serieus moet nemen, de film is vaak aardig apart en dat word ook zo getoond maar dat maakt de film gelijk ook weer tof. Met hier en daar wat psychologische scénes en acteerwerken blijft de film heerlijk in leven en ook is de film lekker hard met de kannibalen scénes. Zo zie je bijvoorbeeld na een tijdje dat het bovenbeen van Adrien afgekloven is en dan zie Justine en Alexia met allemaal bloed aan de mond elkaar helpen, die hebben dus gewoon aan dat been gezeten.

Qua spanning is de film niet zo gevuld, de film gaat snel en heeft een mooi tempo maar hij word nergens echt spannend en dat is wel iets wat ik miste. Het leek net of kannibalisme normaal was in hun school want ze deden er allemaal maar weinig op uit toen ze zagen dat die jongen in zijn lip gebeten werd en de twee zuster een bijt gevecht hadden. Het hoeft natuurlijk niet te wijzen naar kannibalisme maar ik vond dat er maar weinig ingegrepen werd. Er was namelijk nergens politie te bekennen of laat staan een leerkracht op een school dat vond ik nogal apart.

De film begint alleen ook al apart, we zijn er namelijk zo langzamerhand achter dat Justine en haar familie erg vegetarisch zijn. Ze hebben nog nooit vlees gegeten whatsoever en Justine blijft dit aardig vol houden. Als hun eerste nacht op de campus aanbreekt worden ze uit hun kamers gehaald door oudere jaar als een soort ontgroening en moeten ze al kruipend naar de dansvloer gaan. Al dansend gaan ze zo de nachten door maar, dat is helaas niet het enige aparte in deze film. Zo vond ik het eten wat ze voorgeschoteld kregen (een nier) om hun ontgroening te voltooien ook wel lekker en natuurlijk de scénes als het bijtgevecht tussen de twee zusters en aparte filmpje wat gemaakt was dat Justine onder invloed iets wat happen/bijten.

De setting in ‘Grave’ is leuk, een campus gebied met veel bloot, seks en kannibalen scénes dat de film goed wist te vullen. Gaaf om te zien dat na een tijdje Alexia zich ook toevoegt bij de kannibalisme van Justine en zo samen als kannibalen rond gaan in het campus waarop het einde hun vader ook toegeeft vlees te hebben gegeten of nu nog te eten. Maar ook hoe Julia Ducournau sommige stukken op beeld brengt is tof, het weet toch een soort sfeer af te geven en die sfeer is nog best creepy. Dat maakt de film voor mij echt tof en ik weet ook dat ‘Grave’ geen slechte film is.

Het verhaal is tof. Justine wil net zoals de rest van haar familie dierenarts worden en komt als ‘rookie’ binnen op de school en het campus. Samen met alle andere ‘rookies’ krijgen ze de eerste nacht hun ontgroeningsnacht waarbij alle matrassen naar buiten werden geflikkerd en ze naar het openingsfeest moesten. Eenmaal daar aangekomen is Justine er ook zo weer weg, en we volgen hun bij de foto die altijd genomen word van de nieuwe klas die binnengekomen zijn. Daarna word Justine gedwongen om een nier te eten terwijl ze door haar familie streng vegetarisch is. Nadat ze de nier heeft gegeten wil ze meer en begint na een tijdje rauw kip te eten en ander vlees. Wanneer Justine en haar zus bezig zijn om haar van onderen te harsen word de vinger van haar zus Alexia afgeknipt en begint Justine vervolgens deze vinger op te eten. Dit is het begin van haar kannibalisme en ze wilt constant meer, zo ook de nek Adrien en de lip van een andere jongen en tot slot het hele bovenbeen van Adrien. Haar vader laat zien dat ook hij vlees heeft gegeten en eigenlijk de hele familie van het vegetarische was afgestapt.

De soundtrack in ‘Grave’ is gaaf en het acteerwerk was ook prima. Ik moet zeggen dat ik mezelf prima vermaakt heb met deze film en hij leuk wegkijkt. Ondanks de sommige minpunten waaronder het feit dat de film snel maar rommelig verloopt kijkt de film wat dat betreft erg snel weg en is hij (met ook wel helaas zijn korte speelduur) met zijn 99 minuten ook echt niet lang.

3.5*

Grave Encounters

Dit is nu denk ik al mijn derde keer dat ik Grave Encounters aan re-watchen ben maar, ik moet denk ik maar ophouden want het is eigenlijk elke keer dat ik Grave Encounters opnieuw bekijk begint hij saaier te worden. nog meer clichématig en eigenlijk vervelend.

Het verhaal van Grave Encounters is prima. Een team van een soort 'Ghostbusters' betreden een psychologische inrichting die verlaten is en volgens velen spookt het er ook. Ze gaan er overnachten en na wat uitlokking begint het kat en muis spel. Met apparatuur proberen ze de geesten te vinden die zich na een tijdje laat zien en waar het gestoorde spel van de geesten pas mooi kan beginnen.

De scenes waren erg gaaf. Hoe dat het verhaal soms ietwat traag verliep. Vooral de tong scene was gaaf en liet me daadwerkelijk gewoon weer schrikken, is nu een jaar of twee geleden dat ik deze gezien heb. Ben Wilkinson ontdekt een tong op de grond en vallend bloed, hij kijkt omhoog en ziet daar zo'n spiritueel figuur hangen in het hoekje van de kamer. Bij het vluchten komt hij ze achterna, toen hij uit het niets aankwam rennen was heerlijk en, ik voelde mijn adrenaline lekker vloeien door mijn lichaam! Maar dit was niet de enige scene die gaaf was, ook de operatie scene op het eind was prima.

Ondanks het feit dat ik me wat meer verveelde en soms begon te irriteren omdat dit mijn derde re-watch is kon ik de film nog prima hebben. Hier en daar een goeie schrik momenten en een spannend zweertje bleef er nog steeds hangen. Ook al is het verhaal hier en daar traag maar, het concept redelijk chill. En daarom blijf ik bij mijn cijfer!

2.5*

Vandaag hebben we besloten snel een film tussendoor op te zetten, en we waren al gauw uitgekomen op ‘Grave Encounters 2’. Het was dat ik deze film nog eens moest herzien voor een mening anders had ik hem waarschijnlijk nooit meer opgezet want deze film is echt slecht, maar dan ook echt erg saai en zeker tegen al die toppers die ik afgelopen week heb gezien valt deze toch echt wel vies en vies tegen. Ik kan je dan ook al wel vertellen dat er geen grote of lange mening aan zit te komen omdat ik liever mijn tijd verder niet wil verdoen aan deze film, wat een bagger film om te zien zeg.

Ik ben al een poosje geen fan meer van de ‘found footage’ films en daar hoort ook zeker ‘Grave Encounters’ bij, beide films staan me eigenlijk helemaal niet meer aan terwijl he ‘vroeger’ wel twee van mijn favoriete horror films waren maar gelukkig heb ik nu al zoveel betere films gezien in de horror genre dat deze film al erg snel weg valt. Nee, ik ben echt totaal geen fan van ‘Grave Encounters’ en dat viel ook wel te merken aan de concentratie dat vanmiddag aanwezig was.

We volgen Alex Wright een filmmaker uit Amerika die voor zijn studententijd een horrorfilm aan het maken is waar Jennifer Parker volgens mij de hoofdrol in mocht gaan spelen. Echter ziet Alex het niet zitten om deze film door te zetten voor in de staat zoverre hij nu is en wil graag een tweede deel van de hit film ‘Grave Encounters’. Alex besluit naar het complex te gaan waar de film opgenomen is en besluiten hier het tweede deel op te nemen. Wanneer iedereen langzamerhand vermoord word en Alex overgenomen word door de geesten eindigt de film aardig snel en hebben we dat ook weer gehad.

Qua acteerprestaties zat het wel snor, Richard Harmon heeft een prima gezicht als psychopaat en werkt zijn rol dus ook erg goed uit. In het algemeen vond ik de film flut met een paar leuke scénes maar daar houd het dan ook snel wel weer op, en ik ben zeker niet tevreden over deze film en dat ga ik ook niet meer worden, wat een vreselijke lange en harde zit was dit.

1.5*

"I don't mind telling you, this place is infested.”

Ik kon hier niet zo heel veel mee, als ik heel eerlijk moet zijn. Ik had wederom geen hoge verwachtingen, dus ik wist ook niet echt wat ik moest verwachten. Ik ben altijd best een fan van de Stephen King films. Dus dat maakte me dan wel weer meer nieuwsgieriger over deze film, want vaak kunnen die films niet fout gaan. Maar, deze film lag me dus totaal niet. Ik vond het allemaal niet zo heel boeiend, er gebeurde misschien iets té weinig om het allemaal echt leuk te vinden, waardoor ik het toch allemaal maar wat slapjes begon te vinden. Ik was niet zo'n fan van het de film, en het concept vond ik best saai.

De film kent een gore wat gewoon echt heel vet is, daar scoort de film voor mij echt wel de meeste punten. Maar, dat is ook wel het enige wat deze film echt goed deed in mijn ogen. Want de film kent voor de rest eigenlijk een matige en slappe cast, saaie personages, een toch slap verhaal en een saai concept. Dat resulteerde vooral in het feit dat ik me stierlijk heb verveeld, en dan is dat uurtje toch best lang. De laatste 25 minuten weten de film nog te redden, en daar is ook wel alles mee gezegd.

Voor mij was het dus geen vermakelijke zit. Ik had er achteraf misschien iets te veel van gehoopt omdat het een King verhaal was maar, het regie werk laat zich toch kennen. Die vleermuisrat monster ding vond ik wel een leuke toevoeging, daar had in mijn ogen véél meer mee gedaan mogen worden. Nee, dit was hem totaal niet voor mij.

“No, no, no, Houston, don't be anxious. Anxiety is bad for the heart.”

Het is nu de tweede keer dat ik deze film heb gezien maar, blijkbaar heb ik er nooit op gestemd en een mening bij geschreven zo te zien. De eerste keer was een heuse filmdate met mijn toen toekomstige vriendinnetje (helaas duurde dat niet lang) en gelukkig heb ik hem maar voor de tweede keer aangezet want ik weet nog van toen dat de gedachten er niet veel bij waren. Maar wat viel mij deze film ontzettend tegen zeg, en buiten de mooie beelden om is het allemaal wel echt huilen geblazen.

Ik weet niet wat het is maar, na het zien van Sandra Bullock krijg ik constant één of andere feministische jeuk en het was bij deze film wel héél erg aanwezig. Het slechte acteerwerk met een beetje dom hijgen naast me gelaten vond ik het niet best wat ze hier liet zien, ik ben wel beter van haar gewend in dat gebied. En ook ‘George Clooney’ wist mij nou niet bepaald te vermaken, heb het persoonlijk al niet echt met die acteur maar hier laat hij weer erg slecht werk zien en ook zijn rol vond ik verre van bijzonder.

En dan vooral het klungelen van de ó zo professionele astronauten die blijkbaar nog geen normaal moertje vast kunnen houden, de ongeloofwaardigheid spatte er werkelijk van af waardoor de film buiten het visuele aspect echt erg bagger werd om te kijken. Het verhaal was nou ook niet bepaald bijzonder te noemen dus afgeleid was ik echt ontzettend snel. Ach en buiten het feit dat het blijkbaar ‘geniale ingenieurs’ moesten wezen had vooral Bullock ook wel héél veel geluk, misschien wel het meeste geluk van de wereld. Hé, het begint eigenlijk al gelijk bij het los raken van de shuttle waarna ze vrij in de ruimte terecht komt, mevrouw weet dit te overleven. De hoeveelheid zuurstof er nog in de tank zat, en ze daar blijkbaar uit het niets langer mee kan doen dan ervoor. Het tweevoudig ontsnappen van spacestations die op ontploffen staan en een nare kou overleven waar ze allang van moest bezweken en zo denk ik dat ik het allemaal wel heb gehad.

En wat dachten we van de interesse van o.a. ruimtevaartorganisatie ‘NASA’ die met zijn bondgenoten blijkbaar helemaal niet bezig leken te zijn met het ruimtestation ‘ISS’ die aan knoppen ging door een brand en meteoriet regen, en daarna gebeurde dit zelfde bij hun Chinese buren en. En dat ‘ISS’ ook eigenlijk weinig uit doet op het feit dat er drie mensen van hun in gevaar zijn in de ruimte, er is weinig communicatie. Ze zegt zelfs nog een keer een line in de zin van ‘Er herdenkt en bidt niemand voor mij’, zijn ze dus illegaal de lucht in geknald? Dit was echt dikke poep.

En ik kan de film nog wel verder afzeiken maar daar heb ik gewoon weg geen zin meer aan, en ik wil er ook niet veel meer tijd aan besteden. De film was gewoon tien keer niks, en hoewel ik vaak interesse heb over dit soort dingen (ik vindt de ruimte een erg interessant onderwerp) viel deze film vies tegen. Weinig goeds voorover buiten het feit dat het visueel dan wel erg mooi is.

1.5*

“You wanna make an omelet, you gotta kill some people...”

Afgelopen vrijdag kwam dan de toch wel veel besproken nieuwe ‘Netflix’ film ‘The Gray Man’ uit. Een actiefilm waar ik op zich wel zin in had, de trailer beloofde veel goeds en ‘Ryan Gosling’ doet het bij mij altijd wel goed. Ook werd deze film weer flink gepromoot door ‘Netflix’ waar ze onder andere een stel bekende Nederlandse ‘YouTubers’ aan het werk hebben gezet en hebben uitgenodigd om de film eerder te zien, en deze zo ook natuurlijk weer te promoten, nu ook in samenwerking met o.a. ‘Google’. Deze film heeft een berg aan geld gekost, en alle aspecten in de film laat zien dat men deze film totaal niet wil laten floppen. De film loopt namelijk precies volgens het boekje, soms er wat buiten maar, er gebeurt niks geks in de film en dat is misschien juist het gene wat ik nou weer mis in deze film; de film is op alle vlakken misschien te netjes, en dat zorgt voor onwijs veel cliché momenten. Het neemt overigens niet weg dat de film voor de zondagavond heerlijk wegkeek.

Want de film brengt eigenlijk niks nieuws, misschien wel zo weinig dat ik het concept op héél veel vlakken wellicht ook wel erg zwak vond, een ‘gestolen’ USB-stick wordt meegenomen door agent ‘Six’ nadat hij zijn opdracht heeft voltooid, waardoor hij nu op de premielijst kwam te staan en zo een kat en muis spel ontstond om eerst de USB terug te vinden en later door ‘Six’ om deze en ‘Fitzroy’ en zijn dochtertje te redden van ‘Lloyd’. Daarom heen gebeuren veel gave actiescènes, waar van ik moet zeggen dat ik me overigens geen moment heb verveeld.

Toch vond ik de film wel wat aan de lange kant, en dat kwam misschien ook wel door het einde die de film brengt en die we aan zagen komen. Hiermee rekken de ‘Russo’ broertjes misschien iets te veel mee uit, waardoor de film met zijn twee uur net iets te lang zijn om helemaal comfortabel uit te zitten. De vele actiescènes houden je wel wakker, zo ook het eind gevecht is echt wel gaaf om te zien. Zo vond ik de scenes in ‘Wenen’ heel vet gedaan, met de verschillende ’troepen’ die achter ‘Six’ aan zitten met aansturing van ‘Lloyd’. Waar ik vooral het eerste team héél gaaf vond, en die scene duurt dan wel erg lang, ik raakte er niet op uitgekeken, al zoals ik al eerder zei had er wel wat meer pit in mogen zitten.

De cast vond ik overigens wel erg leuk. Zoals ik al eerder benoemde deed het me weer goed om ‘Ryan Gosling’ in een rolletje te zien en deed het op zich best leuk, soms waren zijn actiescènes wat houterig, of voelde misschien wat traag aan; het werd immers erg leuk gebracht. Zijn tegenspeler ‘Chris Evans’ zat er ook erg lekker in, en ik kon regelmatig om deze man lachen. Ze hebben er beiden plezier in, en tegenover elkaar zie je dat ze erg goed presteren, met hier en daar wat (droge) humor, en leuke vechtscènes. Het charisma van ‘Chris Evans’ deed overigens ook genoeg voor de film.

Maar, omdat het best een degelijke actiefilm was, kan ik er ook niet héél veel meer over kwijt. Omdat het allemaal niet zo bijzonder is om echt te gaan bespreken. Ik zou zeggen, zet de film op en zak lekker weg maar, verwacht vooral geen hoogstaande actie prent. Dit is namelijk meer eentje om op je af te laten komen en niks bij te verwachten, want die verwachtingen gaat hij zeker niet waarmaken. Voor mij toch wel één van de betere ‘Netflix’ producites.

The Great Escape

Toen ik bij Militracks was (een jaarlijks evenement) was er een stand die vooral DVD’s verkocht over films en documentaires die over de tweede en eerste wereldoorlogen gaan. Ik weet niet of het geheel mag maar, de site waarop ik de DVD’s kocht is bestelcentrale.nl , interesse in dit soort oorlog films maar ook in de nieuwere generatie oorlog films zijn daar te koop. Ik heb ‘The Great Escape’ ook bij deze heren aangeschaft, prima kwaliteit en er is verder niks mis mee. Nu vind ik zelf ‘The Great Escape’ niet een geweldige film, qua lengte is het te doen en het word nergens echt saai of iets in die richting maar het is meer het feit dat de Duitsers kriskras talen door elkaar spreken. Dan spreken ze weer iets Duits, dan weer continu Engels en dan weer Duits. Ik sta er nog steeds heel streng in dat ik gewoon vind dat de Duitsers, Duits blijven praten. Dit zorgt er dikwijls ook gewoon voor dat de film erg ongeloofwaardig overkomt, en het ‘waargebeurde’ in deze film snel afzwakt.

Wat mij ook dwars zat, en dat is niet omdat het iets te maken heeft met de geen Duits sprekende Duitsers, dat de film in het algemeen wat ongeloofwaardig overkomt. Het feit dat de Amerikanen, Britten, Canadezen, Australiërs, Schotse en de rest er een feestje van lijkt te maken is natuurlijk niet te doen. Ik wil graag dat men mij hierop attendeert als ik het niet goed heb maar, zover mijn informatie strijkt hebben de Engelstalige geallieerden geen enkel grijnsje respect kon krijgen van een Nazi. Noch zo feestvierend over het kamp heen lopen wanneer het ‘The 4th of July’ is slaat natuurlijk nergens op en ik kan me echt niet voorstellen dat dit echt gebeurt is. Net zoals het punt wanneer ze aan het ontsnappen zijn en dan ontdekt worden is apart, ik dacht altijd dat medeplichten (die dus nog uit de tunnel kropen) ook gewoon gestraft werden maar dan ook echt hard gestraft , als kogel tot dwangarbeid maar nee, in deze zin heeft de Duitse macht een ‘bunker’ bedacht wat gewoon als isoleercel werkt en dat is je straf, veelte soft voor de Nazi’s. Of heeft het er mee te maken dat dit kamp werd bewaakt door de luftwaffe en het dus geen SS kamp is, de Luftwaffe was natuurlijk wel wat softer dan de SS, die waren erg fanatiek in hun doen. Toch blijft het 4th of July scene mij erg achtervolgen want ik denk dat niemand van de Duitsers dit goed vond en natuurlijk waren ze allemaal nog niet zo slecht als een Heydrich of een Himmler. Dit zijn natuurlijk wat vragen die ik graag beantwoord zou willen hebben door iemand die het wel weet, ik ben er erg geïnteresseerd in en deze vragen blijven wel hangen op het moment want ik kan me niet voorstellen dat het een feestje was op zo’n kamp als de film doet blijken, het is vaak iets te vrolijk.

Steve McQueen was zo’n acteur of had zo’n personage die soms iets te vrolijk deed, het is allemaal wel lachen hoe vaak ze hebben geprobeerd te ontsnappen en hoewel de spanning niet heerste toen je de Duitsers zag hing er eerder een grappige sfeer. Dit heb en wil ik niet onder het kijken van een nazi kamp. Maar de film weet zich gelukkig snel te redden, wanneer de 79 man wist te ontsnappen toen werd de spanning zeker wat hoger en zeker omdat Steve bijvoorbeeld ook een motor heeft gestolen van Duitsers en door een aardig aantal achtervolgt werd was mooi in beeld gebracht. Ook de twee die in een trein zaten voor twee Duitse soldaten was wat spannend en mooi in beeld gebracht toen ze gevangen werden dat de executie wel zonder pardon plaats vond.

Het verhaal was leuk maar het is niet ingewikkeld, best een simpel verhaal als je het mij vraagt. Toch kent de film een verhaal met een gevoel voor detail. We volgen een grote groep krijgsgevangen die voor de geallieerden vechten tegen nazi-Duitsland. Alle gevangen stonden om één ding bekend: vluchtpogingen. De één heeft meer pogingen gedaan als de andere en ze hadden allemaal een bijnaam zoals: ‘The Mole’, ‘Tunnel King’ en ‘Big X’. Ze zaten in een ‘speciaal ontworpen’ kamp waar uitbreken onmogelijk blijkt te zijn, met zulk slechte bewaking was dat wel degelijk mogelijk.. Eenmaal ontsnapt gaan ze eigenlijk allemaal wel een beetje hun gang, de één besluit met een motor te vluchten en drie anderen die we volgen gaan via een trein. De rest krijgen we niet echt mee. Helaas gaan de meesten wel dood door de ontsnapping behalve Steve McQueen, die komt weer in de isolatiecel terecht en met het aftreden van de huidige kampleider eindigt de film nogal abrupt.

Al om al, leuke WOII film met hier en daar een missteek die ik niet fijn kon plaatsen en wat mijn kijkervaring wat naar achteren wist te drukken. Ik moet zeggen dat ik me niet verveeld heb maar de vragen en de soms niet gedetailleerde scénes geven wat roet in het eten en houd mij toch snel weg van mijn hoge cijfer, dit is natuurlijk niet de beste WOII film die er is wel eentje in de beter klasse. John Sturges staat natuurlijk al niet zo hoog bij mij in het lijstje door zijn verveelde film ‘The Eagle has Landed’ die ik een paar maand geleden heb gezien, dat was gewoon een slechtere film in mijn ogen.

3.5*

Gisteravond waren we dan wel begonnen aan een film, we raakten gezellig aan de praat en de lach dus deze film heeft eigenlijk weinig aandacht van ons gekregen en dat kan soms gebeuren. Toen ik terug keerde naar huis van een gezelligavondje was het eigenlijk nog niet voldaan en had ik behoorlijk veel zin in een horror film, één eis dat hij wel op ‘Netflix’ of ‘Film1’ moest staan. Even de catalogus van de twee ruim doorzocht maar ik vond geen potentiële film waar ik echt zin in had, en ik ging nogal teleurgesteld door de andere genres heen waarbij ik bij ‘Film1’ al snel uitkwam op ‘The Great Wall’, een film die ik al enig tijd wou zien maar ook erg graag, en dan besluit ik al gauw heel snel om deze maar op te zetten. Enig nadeel was dat ik op het moment, begrijp goed dat het drie uur in de nacht was, nog even zo’n harde keutel moest laten vallen op het toilet, maar ik had geen zin om in de kou te zitten dus ging ik naar boven, en dan had ik geen zin om weer naar beneden te gaan. En waar gaat dit stukje tekst nou naar toe, nou dat betekende dat ik hem vanmorgen dus even afgekeken heb.

Toch vond ik de film minder spectaculair dan dat ik er van had verwacht. De kunst was gaaf dat de grote Chinese muur als hoofdonderwerp in beeld stond alleen het hele verhaal en context er om heen vond ik allemaal maar matig. Ik ben vaak fan van Chinese films, of Aziatisch beter gezegd alleen, ‘The Great Wall’ kon mij vaker niet echt bekoren en dat is zonde.

Voor mijn gevoel was het zo alsof deze film voorbij raasde en dat kwam vooral omdat de film een actie scéne bevat die ontiegelijk groot is. Erg vond ik dit niet maar het verhaal ging er daardoor wel snel op achteruit en dat vond ik best jammer, want echt een goed verhaal bevatte ‘The Great Wall’ totaal niet. Qua actiescénes zoals ik al zei zat het helemaal snor, en de actie was leuk tot je op een zeker moment de monsters zag en dan was je interesse weer snel verkeken jammer genoeg.

“You think they see you as some kind of hero? A man of virtue? Maybe you can fool them, but I know what you are. You know what you are. A thief, a liar, and a killer. You can never undo things you have done. And you will never be anything.”

Nee ik was persoonlijk niet bepaald een fan van de monsters waar men tegen moest vechten in deze film, en dan zeker niet in de manier hoe deze gemaakt zijn en de bijbehorende CGI viel me vaak ook meer tegen dan dat ik er wat leuks aan vond. Dan is het misschien wel diep triest hoe Yimou Zhang in 2016 nog zulke CGI werken naar buiten weet te brengen want ik vond het niet bepaald klasse, vooral wanneer de monsters de twee torens omsingelen zag er niet uit in mijn ogen. Net zoals het moment dat ze de ballonnen de lucht in lieten gaan zag er slecht uit.

De cast kon er mee door. Ik ben persoonlijk een groot fan van Matt Damon dus daar scoort de film een punt mee want ik blijf het een leuke acteur vinden en ook al is ‘The Great Wall’ in het algemeen niet zo denderend ik vond dat Damon er weer een prima rolletje neerzette. Voor de rest kende de film op Willem Dafoe na een redelijk onbekende cast waar ik weinig mee kon. Tian Jing was de bekendste nog in mijn ogen ook mede door haar rol in ‘Kong: Skull Island’. Ze deed het ook leuk in deze film maar voor de rest niets speciaals.

Het verhaal was daarop ook niet van hoge kwaliteit, sterker nog ik vond het eigenlijk niet echt geslaagd. We zie namelijk hoe Matt Damon zijn weg baant naar de muur en de nut van deze muur, namelijk om bepaalde monsters tegen te houden voor de bewoonde wereld. Nu komen ze er achter dat de monsters een tunnel hebben gegraven onder de muur door. Het leger besluit er achter aan te gaan waarop ze uit komen in de hoofdstad die net aangevallen word en vechten hard terug, omdat ze de koningin moeten doden word het een zware strijd maar op het eind, komen ze bij de koningin aan en schieten wat explosieve naar haar toe, waarna de laatste afgaat en zo het hele leger uitgeroeid is.

William: “Is there a chance?”
Strategist Wang: “There's only one. Kill the Queen. Kill the Queen, or we all die.”

Nee, een clichématige film waarbij de koningin dood moet om te winnen, ik ben er geen fan van. Over het algemeen dus een redelijke film maar het had beter gekund en ik denk dat, dat wel in andere handen had moeten gebeuren dan bij Yimou Zhang.

2.0*

“You never win with violence. You only win when you maintain your dignity.”

Bijzondere maar zeker een erg leuke film. De film is veelvuldig winnaar van de ‘Oscars’ in 2019, ik dacht zelfs de beste film? Dit zet natuurlijk een ontzettend hoge druk op de film en tijdens het kijken verwacht je veel, deze zijn dus toren hoog. Toen mijn opa en oma rond de kerst deze film met uitgenodigden hadden gezien op een speciaal feest (geen idee verder hoe en wat) kwam de film eigenlijk steeds meer op mijn netvlies te staan. Op zoveel momenten word deze film genoemd, dan moet ik hem zien. Vandaag tijdens mijn zoektocht naar welke film ik wou zien viel deze weer gauw voor mijn ogen en heb ik hem gelijk maar aangezet. Ik heb genoten dat zeker weten, maar echt een winnaar van het jaar 2019 vond ik het zeker niet.

De film begint eigenlijk vrij leuk, met een kleine introductie naar de ruige en racistische uitsmijter ‘Tony Lip’. ‘Lip’ is haastig opzoek naar klusjes omdat zijn huidige baan tijdelijk stop gezet was, en komt hierna terecht bij de pianist en musician ‘Dr. Donald Shirley’. De twee gaan vervolgens in samenwerking met elkaar en trekken er op uit omdat ‘Dr. Donald Shirley’ een tournee gaat spelen. De twee worden bevriend onderweg en leren elkaar door en door kennen.

De acteerwerken in de film zijn prachtig. Hoe ‘Viggo Mortensen’ en ‘Mahershala Ali’ op elkaar zijn ingespeeld was werkelijk waanzinnig en ook erg leuk om te zien. ‘Viggo Mortensen’ vervuld de rol van de racistische Italiaan ‘Tony Lip’, heerlijke rol die ook vrij ‘stoer’ overkwam. ‘Mahershala Ali’ speelde de rol van de nette negroïde ‘Dr. Donald Shirley’. Ook ‘Linda Cardellini’ deed het leuk, ik ben stiekem altijd al een beetje verliefd op haar geweest, kan er niks aan doen. Leuke rol, niks bijzonders maar wel nog steeds een aantrekkelijke vrouw.

De film kent leuke soundtracks, erg funkie en zeker leuk. Ook vond ik het pianospel nog lange niet verkeerd om te horen, en dat als ‘metalhead’ zeggende ben ik wel wat ruigere geluiden gewend en geliefd om mijn oren heen. Toch vond ik de muziek leuk, kwam er makkelijk door heen en het had een goede sfeer die de film goed vulde.

De jaren zestig look van de film knalde er leuk uit. De auto’s de kleding maar ik denk ook één van de grootste statements in de film: racisme. De hatende Amerikanen lopen nog voorop en dat is in veel opzichten goed te merken: racistische restaurants, politieagenten en publiek is het gene waar ‘Dr. Donald Shirley’ mee te maken krijgt maar ook mee moet leren leven. Het zijn harde scenes maar wel een kern van waarheid, eentje wat we in de hedendaagse maatschappij niet meer veel merken maar nog steeds heel erg veel aanwezig is.

Ik heb dus best genoten van de film. Niet alleen van het leuke verhaal maar ook van de vriendenbond wat ontstond en de achterliggende gedachten op veel punten. Toch wel een leuke zit maar zeker niet oscarwaardig als beste film in mijn ogen, dat was voor 2019 wel iets anders. Afijn, prima film en kijkt snel en makkelijk weg.

4.0*

“It's not dying that you need be afraid of, it's never having lived in the first place.”

Tijdens het vergaren van mijn doelstelling om hier op ‘MovieMeter’ alle films die ik heb gezien met een mening te bestempelen heb ik heel wat van mijn stemmen de prullenbak in gedaan, puur omdat ik bij mezelf destijds dacht: “Die komen vanzelf wel weer aanbod, omdat ze nu in mijn kijklijst staan”. Twee jaar later en ik vind ‘The Green Hornet’ op Netflix, een komische actie film gericht op een soort alter-superhelden verhaal. En ik had vrij goede gedachtes bij de film dus ik heb hem gelijk aangezet. Op het eerste oog leek er weinig fout te zijn aan de film en beloofde de zit leuk te worden, tot ik rond het midden punt kwam en de film mij soms te kinderlijk en te lief aanvoelde, al gebeurde er na dit gevoel toch een soort ‘twist’.

Toch beloofde de film veel goeds; actie in overvloed en Rogen die er een komische twist aan probeert te gooien. En daar was ik niet altijd even overtuigd over, hij deed het hier en daar wel leuk maar het is typisch Rogen en dat kan soms wel wat in de weg zitten. Echter, een film zonder enige vorm van wiet hoort niet bij een Rogen film en daar slaat de film gelijk al de plank wat mee mis. Rogen is een vrij standaard concept; vrouwen, flauwe humor en veel wiet. Hoewel het wel over drugs gaat in het algemeen, dat zou het dan wel weer een beetje goed moeten maken.

En ik ben het helemaal eens over het punt dat Rogen hier wederom met zijn rol aan het experimenteren is, het valt leuk maar ik ben er nog steeds niet erg enthousiast over. Wat ik wel een zeer leuke rol vond was de rol van zijn hulpje ‘Kato’ gespeeld door ‘Jay Chou’ die samen met de knappe ‘Cameron Diaz’ nog een beetje interesse in deze film konden gooien.

De auto’s vond ik gaaf, de actie scenes waren leuk maar ik heb me zelden echt ‘kapot’ gelachen om deze film. Ik vond dan de scene nog wel leuk waar ‘Rogen’ en ‘Chou’ elkaar de hersenpan inslaan na de ruzie die ze krijgen maar voor de rest is het allemaal erg kinderlijk. Die hele chadnufski of hoe die pik ook hete wist niet te boeien, en vooral nergens ‘grappig’ te zijn, zijn wapen was wel vet.

2.5*

The Green Inferno

Ik vond The Green Inferno nou niet echt zó bijzonder. Misschien dat ik niet in de stemming was voor deze film, maar nadat ik een vol uur heb gezien begon het pas interessant te worden. Als ik eerlijk mag zijn heb ik de film ook meer en deels aangedrukt voor de Horror Challenge, ik lig alweer een tijdje stil daar en ik wist dat ik deze film had mee genomen.

De ondanks tragische, dramatisch en psychiatrische scenes (vechten tegen de kannibalen) is de film in het geheel niet echt boeiend en zoals ik al zei niet echt héél interessant in de gehele film. Verhaal was redelijk. Lorenza Izzo oftewel Justine word overgehaald om mee te gaan in een staking opdracht om bos afkappingen te stoppen. Wanneer ze weer terug trekken crasht hun vliegtuig en worden ze meegenomen door een kannibalistische stam. Ze moeten pijnlijk afwachten hoe het verloopt terwijl ze haar vrienden en vriendinnen die langzaam worden afgeslacht.

Over bloedgebruik en heerlijke beelden is deze film prima. Bekijk de zelfdoding van Amy in de film die keihard was. Ze slaat een pot kapot op de grond en het duurt nog geen één seconde of ze snijd haar eigen nek al open, ooooh lekker bruut! Maar, ondanks het slap verhaal en het acteerwerk waar ik, helemaal NIET over te spreken was kijkt deze film af en toe moeilijk weg. Visueel gezien was het prima maar, ik heb me niet volledig vermaakt.

2.5*

“Well done, brave knight. Now, off with your head.”

Ik was eigenlijk van plan nog geen mening te schrijven over deze film en hem later dit jaar eens een herkansing te geven, aangezien de film me helaas niet zo goed bevallen is. Ik hou het toch wel erbij hoe ik er nu tegenover sta en dat is niet al te positief. Ik was erg onder de indruk van de trailer van deze film, helaas laat dat maar weer eens zien dat die trailers misleidend kunnen zijn want zo was dat ook met deze film. Ik had een actievolle film verwacht met veel leuke gevechten en een spannend verhaal, zowat de trailer noch het plot doet laten denken. Helaas kom je bedrogen uit als je net zoals mij zo in de film stapt, aangezien de film vol zit met elle lange dialogen en bar weinig actie. Als je zo tegen over de film staat en dat verwacht, is de film zoals hij nu is best saai te noemen.

Wat ik dus had verwacht was niet uitgekomen, een queeste vol met spannende wezens (wellicht veel mythes) en wat actie. De film is meer een queeste waarbij ‘Gawain’ op avontuur gaat de wereld en het land te ontdekken, zodoende om zijn uitdager te zoeken en de strijd aan te gaan maar ook het opbouwen van zijn eigen legende die hij en wellicht velen later nog zouden na vertellen, het is duidelijk dat hij ridder wil worden en hier moet hij verschillende taken voor uitvoeren. Het blijft allemaal rustig en ingetogen, kijkend naar ‘Gawain’ die struinend door de landschappen tegenstanders tegenkomt waar hij niet tegen gaat vechten, best slap. Het leuke is denk ik dat je een paar psychedelica slikt om vervolgens je te laten betoveren door de toch wel prachtig geschoten beelden van de natuur, want dat was het enige voor mij wat de film wel echt had te bieden.

Hij begon ook best leuk, de setting was prachtig en ik hou altijd wel van dit soort middeleeuwse bekleding, bijvoorbeeld ook de grote kastelen die we zien, dan wel niet ingeprent door middel van een computer, het blijft een bijzondere tijd. Ik snap best dat mensen hier van een film als dit kunnen waarderen, het is alleen iets wat je moet liggen en zoals ik al zei had ik hele andere verwachtingen bij de film dan wat ik daadwerkelijk gezien heb.

Het verhaal vond ik makkelijk, te makkelijk en het script vond ik ook niet heel boeiend. En dan al die moeite doen om vervolgens jankend weg te rennen, of was hij nou wel vermoord door de ‘Green Knight’, ik denk dat, dat stukje mij ontglipt is. Ik kon de zit niet makkelijk vinden in de film en dwaalde te vaak af in de elle lange pratende scenes die eigenlijk weinig boeiden. Jammer, had me hier nog wel zo op verheugd.

2.5*

Green Lantern

1 van de zoveelste superman achtige film. Dit keer groene lantaarn. Tja saai vond ik hem ook niet hoor, lekker weer een Sci-Fi filmpje. Maar deze is eigenlijk helemaal niet zo goed. De Sci-Fi in de film vond ik matig zeker van Marvel, ben beter van ze gewend. Parralax of hoe dat ding ook hete zag er eerlijk gezegd wel gaaf uit maar daar blijft het ook bij. De actie was wel gaaf maar met maten en de film was iets te dramatisch. Nee zeker geen topper dit hoor.. De score op IMDb en hier op MM vind ik dus ook terecht!

Ryan Reynolds vond ik oke acteren, soms een beetje arrogant in de film maar goed. Blake Lively acteerde redelijk,.Peter Sarsgaard vond ik wel goed acteren die was namelijk erg creepy ....

Het verhaal van Green Lantern was matig. En het concept ook. Allemaal herhaling van wat we al hebben gehad en ik verwacht wat we ook nog vaak krijgen helaas.. Het begon was wel even aandacht trekkend met het ongeluk. Al om al leuk om eens te zien maar ik vond hem niet echt super...

2.5*

“I'm tired, boss. Mostly I'm tired of people being ugly to each other. I'm tired of all the pain I feel and hear in the world everyday. There's too much of it.”

Het is lang geleden dat er een film is geweest die zo veel indruk op mij heeft gemaakt. Pas geleden heb ik (ook door Tom Hanks gespeeld) de film ‘Forrest Gump’ gezien die wel wat los maakte maar, niet op de manier hoe ‘The Green Mile’ dat deed. Deze film wist mij voor het eerst weer eens te raken, ook diep van binnen en wist mij ook te ontroeren en dat heb ik echt zelden met films. Ik heb altijd best opgekeken om deze film te kijken, drie uur is reten lang en ik wist niet of ik dat wel kon vol houden. Nu dat ik deze film dan eindelijk gezien heb kan ik zeggen dat hij van mij nog wel stiekem wat langer mocht duren want het voelde totaal niet als drie uur aan, de film zuigt je eigenlijk vanaf minuut één het verhaal in en weet constant te verassen en je mee te nemen na leuke momenten.

De collegialiteit en misschien ook wel vriendschap van de cipiers onder elkaar, de haat naar ‘Percy’, de liefde die ‘John Coffey’ overbrengt en de constanten gebeurtenissen voelden allemaal zo goed aan en is zo mooi in beeld gebracht door ‘Frank Darabont’ en uiteraard fantastisch uitgevoerd door de cast die allen een mooie rol hadden. Het verhaal volgde één leidraad namelijke ‘The Green Mile’ of ook wel gewoon de ‘Death Row’. Het hete zo omdat de grond een groene kleur had, en zo klonk het wat schappelijker. Hier zaten de gevangen die hun executie aan het afwachten waren van de elektrische stoel.

De film gaat vrij snel door na het feit waarom ’John Coffey’ vast zat, want hij was veroordeeld tot moord (ik denk dubbel) omdat hij was gevonden bij twee kinderlijkjes (huilend) en deze bleken verkracht en vermoord te zijn waar ‘John Coffey’ de schuld van kreeg. Hij komt aan waar een ieder nog vrij bang voor de beste man is maar, hij komt al vrij snel over als een aardig persoon. We vestigen overigens net veel focus meer op ‘Coffey’ maar gaan al gauw door naar het muisje, mr. Jingels die bijzondere trucjes kon doen. ‘Percy’ had een hekel aan dat beest (zoals verwacht) maar, de rest van de gevangenis mocht het beestje wel, hij werd even later ook het huisdiertje van ‘Eduard Delacroix’. Een man waar ‘Percy’ het op gemunt had en hij mocht hem echt niet.

Trouwens, even terugkomend op ‘John Coffey’. Toen ik die naam hoorde moest ik eigenlijk denken aan de Nederlandse hardcore band ‘John Coffey’ waar ik wel redelijk fan van ben, mijn kameraden wat meer, en die we ook wel aardig vaak luisteren bij het skaten maar, dat even terzijde. Zo komt alles altijd wel dichtbij elkaar.

Er gebeurd heel veel in de film. Wat er toch wel uitspringt zijn de krachten die ‘John Coffey’ bezit. Hij bezit namelijk over vrij goede genezingskrachten en kan mens en dier helpen van pijn en erge ziektes, botbreuken noem maar op. Hij voert het eerst uit bij ‘Paul’ die langere tijd kampte met een plasbuisinfectie, daarna brengt hij het muisje mr. Jingels weer tot leven die dood was gestampt door ‘Percy’ en vervolgens helpt hij de vrouw van de directeur die zou gaan overlijden aan een hersentumor maar ‘John Coffey’ helpt de familie.

Een persoon en personage die er eigenlijk al vanaf het begin opvalt als een nare vent is ‘Percy’ (gespeeld door ‘Doug Hutchison’). ‘Percy’ heeft woedeproblemen en valt niet lekker in de groep, als neefje van de vrouw van de gouverneur kan hij veel maken, een belletje en de dienders worden op het matje geroepen. ’Percy’ is de gehele film door de bloed onder je nagels aan het halen en overtreft dit wanneer ‘Del’ geëxecuteerd word (Eduard Delacroix) en hij de leiding krijgt. Waar je de spons nat moet maken doet hij dit expres niet waardoor ‘Del’ een ongelooflijke pijnlijke dood tegemoet gaat. Dit maakte je ergernis alleen maar groter en dan was het maar al te mooi dat ’Coffey’ hem aan pakte en hij vervolgens door ‘Coffey’ die ‘Billy’ dood schoot, twee vliegen in één klap.


De cast deed het erg leuk en iedereen was prachtig in zijn eigen rol. Uiteraard deed ‘Tom Hanks’ het erg gaaf als ‘Paul Edgecomb’ maar ook heel veel respect naar ‘Michael Clarke Duncan’ die met de rol van ‘John Coffey’ qua tekst niet veel hoefde te doen maar meer op ons gevoel moest in gaan spelen. En iedereen heeft zo zijn doel in de film en vervult dit erg goed. ‘Frank Darabont’ weet ook zeker leuk te spelen met de overschakeling van verdriet naar humor en deze pakten allemaal erg goed uit.

Ja, ik heb sinds tijden niet meer zo’n fantastische film gezien en ik heb me uitstekend vermaakt. De drie uur vlogen voorbij en ik kreeg er geen genoeg van. Een film met veel emoties en een erg mooi verhaal om te volgen, een absolute topper die ik ook in mijn ‘top 10’ heb verwerkt, daar vond ik hem wel passen.

5.0*

“Now Gentlemen and Ladies. Whatever you saw or did... Is no longer my concern. But let's be clear... this won't end well.”

Zeer leuke en vooral vermakelijke horror film die nergens te lang duurt, eigenlijk precies zoals ik het graag zie. ‘Green Room’ stond al enige tijd bij mij op de lijst maar ik ben er zelf nooit aan toe gekomen deze film aan te zetten, tot ik zag dat hij op Netflix staat dus toen eigenlijk maar gelijk de kans gegeven. Ik heb me wel degelijk vermaakt, een metalhead opschepen met ‘punk’ muziek werkt wel, en het thema kon mij ook wel vermaken. Daarbij de sfeer die er hing speelde een leuke rol en ik vond het qua horror ook best leuk.

De film opende leuk. Met een soort introductie naar de band waar de film om draait. En natuurlijk het punk-rock wat de jongeren spelen wat eigenlijk hedendaags niet zo populair meer is. Met een paar leuke referenties naar onder andere bands als ‘The Misfits’ en ‘Cro-Mags’ en uiteraard vervolgend op een klein ‘concertje’ van hun eigen band ‘Ain’t Right’ (volgens mij hete die zo). Maar aangezien het zo’n downgrading muziek genre is, is het hedendaags wel moeilijker om als punk bandje echt hoger op te komen en ook deze jongeren merken dit. Hun ‘tour’ draait negatief en ze moeten plekken vinden waar deze muziek nog erg leeft (neem grotere steden). Ze worden daarom geboekt om te spelen bij een neo-nazi groepering ergens in het bos, en deze staan nog erg open voor de ruige muziekwereld (ik ook, al ben ik geen neo-nazi).

Eenmaal aangekomen bij de club hangt er geen prettige sfeer, vrij duister allemaal. De swastika’s vliegen je gelukkig niet om de oren maar deze zijn weldegelijk aanwezig. Een leuke pluspunt omdat sommige films met neo-nazi’s vele swastika’s gebruiken wat het minder aantrekkelijk weet te maken. En wanneer ze dan mogen spelen heb ik me kapot gelachen, de band kiest er voor om de cover ‘Nazi Punks Fuck Off’ te spelen van de Amerikaanse punkband ‘Dead Kennedys’. Een plaat die is gebruikt om het neo-nazisme tegen te gaan die in de punk wereld erg populair was. Ik kon me er met het hoofd niet bij waarom ze dit zouden willen spelen tijdens zo’n optreden bij neo-nazi’s, ik heb me echt vermaakt hiermee.

Daarna doet één van de leden een schokkende ontdekking dat er iemand vermoord is in de kleedkamer waar ze op een vage wijze ook niet in mochten. De dame uit de groep was namelijk haar telefoon vergeten en die wouden ze pakken. Hier na ontstaat de toch wel leuke kat en muisspel tussen de nazi’s en het bandje met de nodige doden die eigenlijk in korte tijdsbestek om je oren vliegen, en op vrij leuke en brute wijze gebeurde dit. Zo werd er in de arm gehakt toen Pat het geweer terug wou geven, erg vet hoe je de hand er nog aan zag bungelen die was die bijna kwijt. En de andere werd weer neergeschoten, eentje werd er aangepakt door een hond en vol in de keel gebeten, volgens mij waren er zelfs twee die door de honden werden gegrepen. Dit vond ik wel prima om te zien en zo sleept de film je er makkelijk door de film.

Het duurt nergens te lang, met zo’n anderhalf uur op de teller is de film zo voorbij. Daarnaast deed de cast het leuk en vond ik het erg tof om te volgen. Ik snap persoonlijk de zeven op IMDb wel want dat ga ik de film ook zelf geven, het is nergens hoogstaand maar een prima weg kijker die me toch meegevallen is. Het kat en muisspel kon soms wat beter, al vond ik het gewoon leuk om naar te kijken. Het einde viel dan best tegen, de film word gauw afgekapt en daar moesten we het mee doen. Jammer.

3.5*