Opinions

Force of Nature is een film waarbij de kwaliteit op elk front wat te wensen nalaat. Toch is het vrij onderhoudend en raak je niet snel in de verveling. In die zin is het prima kijkvoer maar zal je al snel weer vergeten waar je naar hebt zitten kijken.

Film die uitgevoerd is met een zeer ongeloofwaardig plot en hetgeen de film om draait(het vechten) te weinig en te amateuristisch van aard is. De regisseur wil hier eigenlijk uitblinken in beiden en hierdoor blijft er eigenlijk niets overeind staan. Het enige mooie in deze film zijn de Sak Yant tattoos van Shane.

Ford v Ferrari is een film waarin een waargebeurd verhaal goed wordt neergezet. Je moet hierin wel wat van de sport houden is iets waar ik heilig van ben overtuigd. Niettemin zetten Christian Bale en Matt Damon hun karakters zo goed neer dat het qua verhaal(los van de sport) ook prima in elkaar zit.

Ontzettend boeiende casting om Jackie Chan en Pierce Brosnan samen te voegen in een film. Helaas is het verhaal zo infantiel dat het gewoon sneu is. Uitgemolken en ongeloofwaardig verhaal. Pure tijdverspilling.

Het bos zou een ideale plek kunnen zijn om dit nietszeggend filmpje diep in te begraven. Bijzonder origineel idee maar qua uitwerking zo slecht dat de meeste energie gaat zitten in het kunnen uitkijken van 93 tergend saaie minuten. Niet bestaande schrikmomenten maken plaats voor onbedoelde aansturing van de lachspieren. Drama!

Forever My Girl is een heerlijke film boordevol met clichés en voorspelbaarheden. Zelfs de titel is zo ingenieus dat je broek er vanaf zakt. De sfeer en setting zijn lekker warm en de acteurs acteren prima. Ook al in countrymuziek niet mijn ding, het was ergens best aangenaam om naar te luisteren.

Deze productie is toch zeker geen slecht filmpje geworden, waarbij vooral het stukje drama sterk naar voren komt. Wanneer je als kijker verwacht dat misdaad hier garant staat voor veel actie en geweld, dan snap ik best dat deze film een deceptie is. De film is traag maar past helemaal binnen het verhaal wat bestaat uit een dionysisch familiedrama. Prima acteerwerk waarbij John Travolta vooral veel indruk maakt. De man zou zijn films eens wat nauwkeuriger mogen uitkiezen, want hij laat hier toch maar weer eens zien dat het een groot acteur van naam is.

Deze film geeft een kleine inkijk van de TRC onder leiding van de Nobelprijswinnaar voor de Vrede, aartsbisschop Desmond Tutu. Deze is overigens knap neergezet door Forest Whitaker. Dat apartheid veroordeeld werd als een misdaad tegen de menselijkheid heeft veel veranderd. Een sterrencast creëert eerder een groot publiek, maar lokale acteurs in deze rollen had de film ook interessant of interessanter kunnen maken.

Op basis van de -Kanun- heeft Joshua Marston een boeiend en krachtig onderwerp te pakken, wat na de val van het communisme in Albanië weer orde van de dag is. Toch mist deze film de intensiteit, waarbij het tempo van de film hiervan de grootste oorzaak is. Er gebeurt simpelweg te weinig, waardoor het als kijker zéér moeilijk is om geïnteresseerd te blijven. De regisseur leunt teveel op zijn karakters, die eigenlijk niet of nauwelijks interessant zijn. Echte emotie en kenmerken van actie/reactie zijn er niet of nauwelijks en dit maakt het allemaal moeilijk om als kijker de impact van dit fenomeen te interpreteren. Waarbij Joshua Marston eerder een pakkend beeld over bolletjesslikkers kon schetsen met -Maria Full of Grace-, lijkt het Abaneze bloedwraak fenomeen geen oprechte indruk te kunnen maken.

Forrest Gump een film met een heerlijk meespelend verhaal. Van begin tot het einde boeiend en mooi gefilmd. Films van dit kaliber vind je er maar weinig.

Western met een matig plot wat is opgebouwd uit een arsenaal aan clichés. Geharde man die na de oorlog thuiskomt en een moeizame relatie voert met zijn vader, een toepasselijk groepje lastige jongens die grond onteigenen en een oude vlam. Het einde was voor mij vooral een anticlimax. Het acteerwerk was meer dan goed en met name het aandeel vader en zoon Sutherland was puur genieten. Dit maakt de film dan ook nog enigszins interessant.

The Founder is een zeer interessante film. Het onderwerp is interessant en het wordt film technisch goed aan de man gebracht. Het acteerwerk is zeker doorslaggevend. Alle lof gaat dan ook uit naar Michael Keaton.

Four Brothers is een heerlijke actie/misdaad film overgoten door een heerlijk sfeertje wat zich laat ontleden door humor en wat drama. De heren hebben een goede chemie en dit alles met genoeg actie maakt het tot een heerlijke film.

Leuke kerstfilm met een origineel verhaal en een sterke chemie tussen de hoofdrolspelers(Reese Witherspoon en Vince Vaughn), De film staat bol van de foute grappen, maar ken ook rake humor. Dit levert dan ook best wat hilarische scenes op. Onlangs een tweede keer gezien en toen werd ik mezelf bewust van het feit dat ik hem de eerste keer toch beter vond. Dus voor mij geen film die ik drie keer zal zien.

Ondanks het origineel is omgedoopt naar een Disney standaard is het toch knap dat dit verhaal weet te schitteren uit realisme en puurheid. Zonder helden versus schurken c.q. het goede tegen het kwade ontstaat hier toch een verhaal wat de karakters puurder en levensechter maakt dan het veelal gebruikte sprookjes moraal. De animatie en het gebruik van kleuren is prachtig voor die tijd en een stevige basis voor al de animatie van deze tijd. Zowel jong als oud kan meer dan genieten van deze klassieker van formaat.

Dit noodlottig verhaal is een ijzersterke vertolking van de nogal verontrustende psyche van John du Pont. De film is een ijzersterke karakterstudie die zijn ondersteuning vindt in evenzo ijzersterk acteerwerk. Alle lof voor Carell en Tatum's optredens, want die twee zetten een onvergetelijk prestatie neer. Het verhaal is traag maar niettemin zeer boeiend, doordat het donker en zeer mysterieus blijft gedurende de gehele speelduur. Chapeau voor Bennett Miller die in biopics toch wel heer en meester blijkt te zijn.

Fracture krijgt als film een gedegen plot mee wat gedragen wordt door A. Hopkins. Veel meer kun je er niet van maken. Prima om eens te zien maar meer zal dat niet zijn.

Het meest bijzondere aan deze productie is het feit, dat ze van een nietszeggend persoon een heel verhaal kunnen maken waarbij hij i.v.m. amnesie op zoek gaat naar zijn verleden. De personages krijgen geen diepgang en het acteerwerk en montage werken ook niet mee om er iets van te maken. Het verhaal komt hierdoor kleurloos over en is niet meer dan een 13 in een dozijn B-film.

Fractured is een film die in mindere mate uitbeeld wat de regisseur met eerdere films al deed. Minder krachtig dan we gewend zijn, maar niet minder boeiend. Het ongewis karakter, sfeer en spanning zijn interessant genoeg om de film te willen blijven volgen tot het eind.

Sublieme serial killer film van en met Bill Paxton. Het verhaal is vrij simpel van aard, maar de uitwerking ervan is werkelijk pakkend. De film wordt vanuit het oogpunt van een kleine jongen uiteengezet, waarbij heden en verleden elkaar afwisselen. Het duistere verhaal van de uitverkorene met demonische uitbanningen, zit ondanks de morbide aard subtiel in mekaar. De film zet geen kracht bij door grote bloedbaden, maar weet met hoogstaand acteerwerk van de hele cast een wonderlijk verhaal neer te zetten.

Frank als de titulaire hoofdpersoon met het excentrieke papier-maché masker is een kleinschalig maar zeer subtiel filmpje. Het verhaal blijkt grotendeels geïnspireerd te zijn op Chris Sieveys karakter Frank Sidebottom. Het knappe aan deze film is toch wel dat het een moeilijk definieerbaar karakter heeft, maar toch zeer weet te boeien. Het merkwaardige karakter van Frank die duidelijk lijdt aan waanzin is hier vooral debet aan. De eigenzinnigheid, hilariteit en het poignante karakter maken het een geheel, waarbij je jezelf als kijker constant afvraagt waar het heengaat. Michael Fassbender schittert zoals altijd en sidekick Maggie Gyllenhaal was betoverend.

Ondanks een interessant onderwerp en acteurs van naam wist de regisseur het verhaal helaas te clichématig en saai te brengen. Halle Berry als de dissociatieve patiënt wist mij jammer genoeg niet te overtuigen, want het voelde allemaal wat te sappig aan.

Freaks was voor mij een heerlijke film waarin je (bijna) alles krijgt wat je er van hoopt. Ondanks veel mysterie vond ik de ontknoping alles behalve knallend. Nadat alles wat duidelijk werd ging het razendsnel naar een voor mij wat anticlimax. Ik had persoonlijk de relatie tussen Chloe en Mr. Snowcone wat verder uitgewerkt. Dat deel van de film was zeer sterk wat uiteraard mede vorm werd gegeven door een altijd super acterende Bruce Dern.

Fred Claus was mijns inziens verhaaltechnisch best uniek. De hoofdrol voor de broer van de kerstman i.p.v. de kerstman zelf. De casting is prima ik vond het echt helemaal nog zo slecht niet. Heb me prima vermaakt met deze kerstfilm.

Tom Green moet een erelintje verdienen omdat een Amerikaanse burger met zo n onzin naam kan maken. Charles Manson had meer gruwel nodig om tot zo n daad te komen.

Deze film is gebaseerd op het boek 'The Freedom Writers Diary'. Het boek blijkt door de leerlingen van Gruwell opgesteld te zijn uit de dagboeken die de leerlingen hadden bijgehouden voor de lessen van Gruwell. Zoals eerder genoemd komt deze film sterk overeen met 'Dangerous Minds', waarbij laatst genoemde film toch meer indruk maakt. 'Freedom Writers' heeft zeker geen slechte verhaallijn, waarin alles mooi geschetst wordt, maar het feelgood gehalte is zo sterk aanwezig, dat het allemaal wat te gemakkelijk lijkt over te komen.

The Frighteners was voor mij zonder er veel woorden aan vuil te maken niet echt mijn ding. De setting, aandacht aan het verhaal en acteerwerk waren prima maar ik vond het vooral allemaal te rommelig.

Zeer geslaagd en meer dan een eenvoudige horrorfilm is deze productie met Robert Rodriguez als regisseur en Quentin Tarantino als scenarist. Vooral de overstap van misdaad naar horror zat sterk in elkaar en sloot naadloos op elkaar aan. Allebei de delen zijn sterk en qua opbouw gaat het vooral gepaard met enige spanning en een vleugje humor op z'n tijd. Een gerenommeerde cast speelt sterk en met name Salma Hayek met haar momentje(podiumoptreden) was de glorificatie van de vrouw uit mijn dromen.

Deze film is een krachtig drama in een soort van Western-achtige sfeer met tal van sterk uitgewerkte onderwerpen. Hierin staat de illegale immigratie bij de Zuidgrens van Amerika centraal. Plattelandsarmoede, hoop, afkeer, exploitatie en violatie zijn van die voorbeelden die hier onlosmakelijk mee verbonden zijn. De film tracht hiermee een brede opvatting binnen het onderwerp te creëren, zonder enig oordeel te vellen. Momenten van bezinning worden afgewisseld met prachtige muziek en fraaie beelden van de woeste Sonorawoestijn. Deze geweldige setting wordt aangevuld met een sterk acterende cast, waarbij een ieder op zijn/haar beurt weet te schitteren.

Frozen is een heerlijk Disney sprookje uitgevoerd in adembenemende animatie en een heerlijk verhaal wat vooral betrekking heeft op familiebanden. De romantiek en humor zijn ook goed vertegenwoordigd en hiermee is de Disney magie helemaal compleet. Dit alles i.c.m. heerlijke muziek maakt het echt ontroerend en dan kan het toch niet anders dan dat het zeer geslaagd is!