Opinions

Oef. Ik had toch iets anders verwacht van zo'n film die met dank aan de oscarnominaties de nodige bekendheid heeft gekregen. Het begin is toch wel onnodig langdradig en sloom. Gaandeweg krijgt de drama wel wat meer inhoud, maar het blijft niets meer dan bijna 2 uur lang kijken naar een familie die aan het ruziën is, en daar moet je wel zin in hebben. Echt realistisch is deze familie ook niet, met alle geheimpjes die de familieleden met zich mee dragen en opeens ook allemaal naar buiten komen.

Acteerwerk van de twee genomineerde dames vond ik vrij gemiddeld, Roberts speelt hier weliswaar voor de afwisseling niet in een komedie maar bepaald indrukwekkend vond ik niet wat ze hier laat zien, haar (bij)rol bood ook niet echt veel ruimte om wat te laten zien. Vreemd dat deze rol een nominatie waard was, misschien was ze gewoon aan de beurt op het lijstje van de academy... Ook voor (o.a.) de Golden Globes waren toevallig beiden genomineerd. En Streep zet netjes een karikaturale rol neer, verder niets. Dat acteurs karikaturen kunnen spelen wist ik al en vind ik ook niet echt bijzonder. Terecht overigens dat beide dames niet wonnen (ze wonnen ook niet bij de Golden Globes of de andere prijzen waarvoor ze genomineerd waren).

Op momenten weet de film een bovengemiddeld niveau te bereiken, maar dat gebeurt veel te weinig voor mijn smaak. Mager.

Deze had ik al heel lang op de plank liggen, mijn nieuwsgierigheid was gewekt, maar de lange duur weerhield me er telkens van om eraan te beginnen. Eindelijk het moment gevonden en ik moet eerlijk zeggen dat het helemaal niet nodig was om er tegenop te kijken.

Eenmaal over de helft zit er wel een mindere moment tussen, waar de film tot een einde lijkt te komen, om dan weer verder te gaan. Voelde een beetje aan alsof de makers voor de zekerheid een einde tussendoor hadden gevoegd voor indien ze een korte versie ervan wilden uitbrengen i.p.v de volledige versie.

De film vond ik los van dat moment, waarna het ook eventjes langdradig werd, verder prima te doen. Cinematografisch erg sterk, en ook met een prima verhaal en acteerwerk.

Als film over de 'verloren generatie' is overigens Rabbit-Proof Fence (2002) een veel betere optie. Die film gaat specifiek daarover, terwijl het in Australia meer een van de verhalen is die (dunnetjes) verteld worden. 3,5*

Zeker het kijken waard voor wie van robotfilms houdt, maar het is geen hoogvlieger. De robots en hun karakter doen denken aan I, Robot (2004), een veel betere film. Je zou ook niet zeggen dat die film 10 jaar ouder is. En ook de nieuwe film Ex Machina (2015) laat deze ver achter zich. Mijn favoriete robotfilm blijft Eva (2011), al is dat wel een (Spaanstalige) scifi-drama en geen scifi-thriller.

Autómata is vooral onregelmatig. Op zich zitten er genoeg interessante stukken in waardoor de film het zien waard is. Het plot is weinig origineel, een soort van tweedeling in een apocalyptische maatschappij waar mens en robot (niet) samenleven. Het acteerwerk laat te wensen over, en er zitten net teveel onlogische gebeurtenissen/plotgaten in die de film onderuit halen (bijvoorbeeld de robots die niet met de hoofdrolspeler naar de stad keren omdat ze daar gevaar lopen, maar vervolgens wel hun leven opofferen om hem te redden. En ook het "verontwikkeld wezen" is onlogisch bezig, de mensheid is niet relevant maar toch redt hij hier Banderas, die zelf vervolgens geheel onlogisch zijn geweer op zijn nieuwe held richt, naast dat dit superintelligent verontwikkeld wezen niet kan praten "omdat het niet nodig is"... Ook de dialogen zijn vrij slecht (Banderas: "het regent niet en ik weet niet waarom", Robot: "ik weet wel waarom het niet regent, maar ik ga het je niet uitleggen want dat zou je toch niet begrijpen" ).

Dan de titel nog, want ik dacht dat deze film Spaanstalig zou zijn maar is echter Engelstalig. Waarom een Spaanse titel meegeven aan een Engelstalige film? Daar zal wel een reden voor zijn omdat Lo Imposible (2012) dat ook deed, maar die reden ontgaat me.

De vorige film van deze regisseur heb ik ook gezien (Hierro, 2009, 2*), ondanks dat hij deze keer een bekendere cast (Banderas en Griffith, die ik geloof in dat jaar uit elkaar zijn gegaan) heeft weten te strikken ben ik bang dat deze regisseur in de middelmaat zal blijven hangen.

2,5*

Onderhoudende film vanaf het moment dat Hulk een beetje op gang komt. Helaas is dat pas halverwege. De eerste helft verliep traag, en had een stuk korter gekund. Daarentegen loopt de laatste helft lekker vlot en zit vol met actie. En ondanks dat de film traag begint, miste ik wel een inleiding.

Script en dialogen hadden beter gekund. En helden-clichés zijn er volop. Niet slecht, maar ook niet meesterlijk. Half sterretje extra voor de Hulk.

Door de hoge score op de Jaarlijst 2018 en vooral omdat de plotomschrijving de film zowat als een vervolg op Guardians of the Galaxy omschrijft ben ik deze maar alsnog gaan kijken. Ik heb niks met films waar ze allerlei personages op een hoop gooien, zoals Alien vs. Predator, The Expendables en dus ook niet met The Avengers, waarvan het eerste deel bij mij nog 3* scoort. Maar dit slaat alles, breng alle superhelden uit alle superheldenfilms samen, ook al passen die totaal niet bij elkaar, geef ieder een beetje screentime, laat ze vechten, en hup je hebt een film. Lijkt me alleen een film voor fans en tieners, ik vond het niks. Begon nog aardig, maar na een half uur sloeg de verveling al toe, en dan heb je nog twee uur te gaan. Kleine 1,5*

Aardige animatie met fraaie beelden over een aventurier a la Indiana Jones. Het verhaal is duidelijk gericht op kinderen, voor volwassenen zit er weinig originaliteit in, maar dat is ook niet de doelgroep.

Het is eigenlijk de derde film in de reeks Tadeo Jones, na twee korte films uit 2004 en 2007. De animatie is, ondanks het bescheiden budget, van erg goede kwaliteit. In 2015 wordt het vervolg verwacht.

De film parodieert ook het Amerikaanse treasure huntersbedrijf Odyssey Marine Exploration. De bad guys uit de film, Odysseus inc. en hun logo zijn door hen geinspireerd. Dat bedrijf neemt het niet zo nauw met andermans eigendommen en zit al jaren in de clinch o.a. met Spanje i.v.m. geroofde schatten.

Qua animatie deed het me soms aan Planet 51 (2009) denken, die veel meer humor voor volwassenen kent. Met name het haar van Sara en het verband van de mummies lijkt erg op het haar van Neera uit die film. Het niveau van Planet 51 wordt echter hier niet gehaald.

Drie dikke sterren wat mij betreft.

Geen onaardige film met een ietwat vreemde stijl. Het begin oogt erg als een kinderfilm met kinderlijke humor. Hierdoor kost het wat meer moeite om in de film de komen. Het duurt dan ook even, maar gaandeweg beginnen de betere scenes voorbij te komen, al waren dat er voor mijn gevoel veel te weinig en eigenlijk ook te laat. Naast een hoop aardige scenes kent de film ook enkele saaie momenten.

Desondanks geen onaardig resultaat.

Azuloscurocasinegro, oftewel donkerblauwbijnazwart, slaat volgens de regisseur op een gemoedstoestand en een toekomst, een kleur die anders op je overkomt afhankelijk van hoe je ertegenaan kijkt. Zo ziet de toekomst van de hoofdrolspeler(s) soms zwart uit, soms donkerblauw.

Ik vind het jammer dat het me veel moeite kostte om in de film te komen. Het begin was heel gewoontjes (voor een film) en daarmee kwam het al snel sloom en langdradig over. Het had teveel de sfeer van alledaagse sleur. Dat is waarschijnlijk ook de bedoeling geweest, maar daardoor werd het voor mij een stukje minder genietbaar. De personages, die we eigenlijk alleen oppervlakkig kennen, nodigen ook niet uit om met hen mee te leven. Meer grijs dan blauw.

Ondanks dat is het toch wel een aardige drama om een keer gezien te hebben, en het laatste half uur gaat lekker vlot, maar hou de koffiepot binnen handbereik.