Opinions

Niet helemaal aan de (hoge) verwachtingen voldaan.

En dat ligt aan het verhaal, denk ik. Het is zo voorspelbaar als het groot is, maar zelfs dat maakt mij niet uit. Het is eerder dat de romantiek in miserie evolueert.
Want het begint wel goed. Vlot tempo, leuke scènes. Maar nadat Allie terug naar het huis van Noah gaat, zakt het erg hard in. Alles wat nadien gebeurt is niet echt meeslepend.
Ik ben niet te beroerd mezelf te laten gaan bij een emotionele film, maar ondanks het einde, werd ik niet echt bij de keel gegrepen.

Ik ben ook na deze film nog niet helemaal overtuigd van Ryan Gosling. Hij doet wel z'n best, maar echt goed vind ik hem niet. Rachel McAdams doet het eveneens behoorlijk, maar niet schitterend. In de bijrollen steelt James Garner de show. Erg sterk geacteerd.

Mooi tijdsbeeld, romantisch uitgangpunt met aanvankelijk leuke scènes zoals het dansen op straat. Enkele mooie beelden; de muziek viel niet echt op.
De manier van vertellen (een oudere persoon vertelt zijn/haar leven) zorgde eerder al voor kippenvelmomenten (Titanic, The Curious Case of Benjamin Button), maar hier werd ik niet echt bij de keel gegrepen. Spijtig.

3,5

Goed drama/ thriller.

Het sterke aan heel het verhaal is het mentale aspect. Da's behoorlijk intens en de karakterontwikkeling van beide dames is erg boeiend. Ook de "geheimen" zorgen voor wat suspense.

Judi Dench is uitstekend, en ik kan me niet inbeelden wie beter zo'n harde tante had kunnen spelen. Maar Cate Blanchett moet absoluut niet onderdoen. Geweldige actrice en ook hier weer op erg hoog niveau.

Leuk rolletje van huisvader Bill Nighy.

Voldoende spanning in dit intens drama. Redelijke muziek van tijd tot tijd.

Krappe 4

Eindelijk gezien.

Maar veel heb ik er al die jaren niet aan gemist. Volgens mijn vriendin een heerlijke romance met een 'schattige' Hugh Grant. Goh ja. Met een romance die bestaat uit zoveel gedoe en een door Julia Roberts gespeelde huppeltrut kan ik niet zo veel. Heerlijk vind ik dat allerminst. Dat Grant 'schattig' zou zijn, daar heb ik al evenmin iets mee.

In ieder geval dus geen al te beste film, simpelweg omdat alles waar het om draait redelijk vervelend is. Dat gezegd zijnde is het gelukkig nog net Brits genoeg. Het zorgt, bij momenten, voor een zekere charme die een hoop genregenoten missen. Enkele kleinere rolletjes zorgen voor een broodnodige komische noot en zorgen nog net voor een voldoende. Maar wel een hele nipte.

2,5

Gemiddeld.

Typische (ietwat politiek getinte) actiethriller met wat wendingen hier en daar. Echt goed is het niet, vlot en makkelijk te behappen des te meer. Het tempo stort nergens in, het dramagehalte is zo laag mogelijk gehouden - enige pogingen tot drama zijn niet te pruimen - en de actie is erg aanwezig.

Pierce Brosnan is niet zo'n best acteur. Ik vind hem hier ook enkel op z'n plaats omdat het een grijze vent op leeftijd is, zoals de rol wil. Zijn accent klinkt erg raar en voor het fysieke spel is hij te soft - maar dat was 15 jaar geleden ook al zo.

Tegenspeler Luke Bracey lijkt wel Sean Bean, maar dan 20 jaar jonger en helaas zonder talent.

Roger Donaldson zorgt voor degelijke actie. Enkele scènes probeert hij gestaag op de bouwen en daarmee de spanning op te drijven. Echt spannend wil het evenwel niet worden. Vermakelijk is het wel.

3

Matig.

Hip aandoende goochelfilm met een uitgebreide cast vol bekende namen, maar uiteindelijk werkt de film voor mij niet. Natuurlijk zullen de verschillende twists mensen verrassen, en zeker de laatste. Maar uiteindelijk is het na 2 minuten al duidelijk dat het rijtje afgegaan wordt van personages die al dan niet verdacht worden de grootmeester te zijn.
Behalve dat is het grote manco dat alles uitgelegd wordt én dat goocheltrucs op film gewoon niet werken. Met knip- en plakwerk valt alle charme ervan weg. Ik keek alleszins met een hoog "het zal wel"-gehalte.

2,5

Meh.

Even hip en snel als de vorige film, maar ook weer een typische sequel waarin het nieuwe eraf is en het eigenlijk een herhaling van zetten wordt.

De sterrencast met hoofdrollen voor een degelijke Mark Ruffalo en Morgan Freeman tekent wederom present, met ook nog Daniel Radcliffe in een prominente rol. Al bij al vind ik het maar een matig filmpje. De speelduur is ook weer een minuut of 20 te lang, terwijl het inhoudelijk nooit interessant wordt.

2,5

Redelijk.

Niet echt een typische JCVD-film. Daarvoor is het eerste uur veel te veel een soort familiedrama. Het is pas het laatste half uur dat het echt een actiefilm wordt, maar zelfs dan is het eerder rudimentair wat knokken en sleuren dan dat onze Belgische superheld in slow motion en op de melodie van een langgerekte oerkreet door de lucht vliegt voor een welgemikte karatetrap.

Niettemin is het een product van z'n tijd dus vooral ook niet te serieus. De kleffe romantische dingetjes zijn al snel fout door het houterig charisma van Van Damme en het kinderlijke niveau van de dialogen. Niet dat dit soort films veel meer pretendeert te zijn en net daarom is ook Nowhere to Run een vermakelijk tussendoortje.

3

Oké.

Ietwat drukke klucht met Eric Idle en Robbie Coltrane in toffe rollen van criminelen annex nonnen. De film is kort, snel, luidruchtig. Het zal bijgevolg dus niet eenieders geprefereerde humor zijn. Dat is ook voor mij niet per se het geval, maar door de beperkte speelduur kon ik het wel behappen. Ook omdat de tandem Idle - Coltrane prima werkt.

3

Mooi.

Dik aangezet, maar dat zal dat Italiaanse wel zijn. Behoorlijk sentimenteel, maar ook gewoon nostalgisch. Een mooie ode aan gezelliger tijden. Het eerste stuk met de jonge knaap is wellicht het meest charmant. Niet dat het veel afwisseling bevat, maar dat is eigenlijk niet nodig. De dynamiek tussen het Toto en Alfredo is aandoenlijk.

De tweede akte is een tikkeltje minder, maar eigenlijk ook wel een logische verderzetting. Het liefdesverhaal is mij te plat. Tienerliefde kan toch best 'hard' zijn, of toch in de leefwereld van die tieners, maar ik vind het vrij braaf gebracht. Gelukkig blijft ook de interactie met Alfredo hier gemakkelijk staande.

En de afsluitende derde akte is een mooi sluitstuk. Het is tegelijkertijd ook het droogste, het meest onderkoelde deel. Als je dan niet in de film zit, dooft die kansloos uit. Gelukkig was dat voor mij niet het geval. En gelukkig heb ik ook de versie van twee uur gezien. Die zorgt kennelijk voor een korter laatste gedeelte, maar ik vind dat een perfecte afsluiter. Enkel de oudere dorpsgenoten zien er onbedoeld knullig geschminkt uit. Maar als melancholische afsluiter van deze mooi geschoten trip down memory lane.

4

Plezant.

Inhoudelijk stelt dit niets voor. Het bronmateriaal was me onbekend, maar daar wordt dus weinig verassend mee gedaan. Dit is kinderfantasy: een mix van Alice in Wonderland en Narnia. Het is gemakkelijk, vlot verteld en vooral braaf.

Waar ik vooral van genoten heb is de kitsch. De film heeft een bepaalde stijl en gaat daar echt vol voor, een ganse film lang. Uiteraard is de dosis CGI niet min, maar als het voor één type film kan, dan dit wel. Er zitten veel details in sets, decors en kostumering. De kleuren spatten van het scherm. Is de inhoud een lege doos, is de weelderige, 'magische' look dat absoluut niet. Goed tussendoortje.

3

Best oké.

Veel had ik niet van Nymphomaniac verwacht. Van de makers had ik tot nu nog niets gezien, maar reputaties komen en gaan snel.
Nu goed, Nymphomaniac is sowieso een stuk grappiger dan ik verwacht had. Joe - vooral de oudere versie - is een vervelend mensje en het is dan maar goed dat Seligman er geregeld tussenkomt.
Het leven van Joe is wat wisselend. Veel scènes hadden van mij achterwege gelaten kunnen worden; het aantal seksvormen wordt afgewerkt omdat het zo lijkt te moeten. Less had more geweest, me dunkt.
Met het einde wordt een grote uitschuiver gemaakt. Seligman had een brave jongen moeten blijven. Om er nu zo'n ambigue einde aan te plakken, lijkt mij overbodig.

Charlotte Gainsbourg is mij te jammerlijk in haar vertolking, die panlat aka jonge Joe doet het stukken beter. Ook Shia LaBeouf vind ik wederom sterk spelen, maar het is Stellan Skarsgård die de sterkhouder is met z'n droogkomische aanpak.

Verder vind ik de getoonde taferelen best ingehouden. Zoals gezegd had ik nog nooit iets van Lars Von Trier gezien en door zijn reputatie had ik net wat meer shockeffect verwacht. Dat ik dat niet heb, spreekt evenwel in zijn voordeel want dat had ook niet nodig geweest. De seks wordt vertoond zoals ik het had verwacht. De degelijke soundtrack maakt het af.

3