Opinions

Knappe film!

Goed verhaal, goed geacteerd, met name door hoofdrolspelers James Mason (deed me denken aan Sean Connery) en door de 13 jarige (!) Sue Lyon. Peter Sellers is als vanouds weer briljant!

Nu bijna onvoorstelbaar dat er ten tijde van het uitkomen van de film zo'n commotie over was.

Mooie documentaire over een man die leefde voor zijn passie.

De reis van regisseur Kappers in het spoor van Lomax is een prachtig avontuur. Een film vol mooie herinneringen die in geuren en kleuren verteld worden door de mensen die ooit bezoek kregen van Lomax.

Op een gegeven moment had ik er wel een beetje last van dat het meer van hetzelfde is. In tegenstellig tot Mug had het wat mij betreft juist op minder landen geconcentreerd mogen worden.

De film sluit prachtig af met de oude Lomax. Hij kan amper nog 2 woorden uitspreken, maar het levert een aantal ontroerende beelden op. De zangstem van Alan Lomax doet denken aan Will Oldham. Het zijn ook deze oude traditionals waar Oldham schatplichtig aan is.

Het enigzins vergelijkbare How Many Roads (van Jos de Putter), spreekt me meer aan.

Laatste Ealing Studios film.

Erg vermakelijke en degelijke productie met Jack Hawkins die goed de rol van typisch Engelse politie-inspecteur vertolkt. Het zijplot met zijn gezin en zoontje is wel een originele toevoeging.

De zoektocht naar de dader is gelaagd en boeiend van begin tot eind.

Mwoah. Jeunet had net zo goed een album van Suske en Wiske kunnen verfilmen.

Die typetjes komen zo op de voorgrond en Jeunet is zo bezig met stylering, dat het plot er erg bij in schiet.

Hak-op-de-tak film, waarbij het speurwerk geen enkele spanningsboog kent.

En de jongen in kwestie waar het om gaat is ook nog eens een imbeciel.

Maar goed, ik vond de film desalniettemin wel fijn om in onder te dompelen. Erg sfeervol.

Ik zal deze film niet gauw vergeten.

Bob Hoskins maakt het verschil. Geweldige rol. Maar ook vanwege de charmante Helen Mirren.

De sfeer is uitermate deprimerend.

Minpunt is de matige start waarin allerlei clues verwerkt zitten die de eerste keer niet opvallen. De eerste 20 minuten zijn eigenlijk alleen goed te begrijpen als je voorkennis hebt. Ik vond het erg verhelderend om na afloop nog even de eerste 20 minuten te bekijken.

Ruime 3,5 sterren

Een semi-remake van Knocked Up, maar veel meer op feelgood sturend dan op de grappen.

Wederom de undatable Seth Rogen die voor een veel te mooie vrouw valt, die normaal gesproken ver buiten zijn bereik valt.

De stoner humor is er ook nog, zij het nu verpakt in een segment.

Ik zag toch wel degelijk chemie tussen Rogen en Theron.

De extreme make over van Andy Serkis ziet er wat debiel uit, maar dat past wel bij het personage dat hij speelt.

De film kleurt helaas net iets te veel binnen de lijntjes waardoor ik het net geen 3,5 waard vind.

De film is me niet tegengevallen. The Longest Day neemt een erg lange maar boeiende aanloop, en geeft een beeld van de omvangrijke voorbereidingen die D-Day vereiste.

Het grootste minpunt vind ik dat de film vrij oppervlakkig is. Het had allemaal wel iets diepgaander mogen zijn. Aan de andere kant wordt het verhaal erg smeuïg gebracht waardoor de 3 uren omvliegen.

Waar ik me aan ergerde was die kolonel/korporaal of whatever met die sigaar. Totaal misplaatst karakter vond ik dat. Zo nep en buiten de realiteit geplaatst.

De parachute-op-de-kerk scene, in kleur, was het enige wat ik me van deze film herinnerde. Of ik de film ooit helemaal gezien heb weet ik niet, misschien heb ik de film ooit als tiener gezien, of alleen flarden.

Nu heb ik 'm dan eindelijk serieus gezien.

Geef toe dat je stiekem hoopte dat ik 5 sterren zou geven..

Ik heb het boek dus niet gelezen, laat ik dat eerst zeggen. Ik vond afgezien van het eerste half uur de onderbouwing van het verhaal vrij magertjes. Via oneliners van de hoofdpersonen werd verteld 'dit is zus of zo want dit en dat...'. En dan ging men weer verder met de 'tocht'. Ik had graag iets meer diepgang gezien. Het verhaal kwam er op neer: breng de ring van plaats A naar B en onderweg kom je verschillende obstakels en monsters tegen. Eigenlijk net als in een computerspel.

De belangrijkste reden dat ik de film niet zo waardeer als de meeste stemmers tot nu toe, is dat ik niet zo door het verhaal werd gepakt. En drie uur vind ik voor iedere film veel te lang, dus ook voor deze film. Ik had ook wel het e.e.a. op het verhaal aan te merken. De tovenaar Gandalf vond ik een beetje lui. Als hij zo goed toveren kon, waarom redde hij dan Frodo en de anderen zo weinig? De jongen met pijl en boog leek oneindig veel pijlen te hebben. Die konden gewoon niet op raken. De wederopstanding uit de dood van Frodo vond ik overdreven. En daarbij; na een paar obstakels en monsters weet je: Frodo is onstervelijk en onoverwinnelijk. Het is je dan wel duidelijk hij alle gevaren zal trotseren. Dit haalt de spanning behoorlijk uit de film. De gevechten vond ik niet zo goed in beeld gebracht, met name in het begin van de film. De beelden volgden elkaar zo snel op, dat veel details je ontgingen.

Het einde van de film vond ik niet bijster origineel. Ze hadden wat mij betreft wel even een cliffhanger mogen bedenken. Tot zover mijn kritiek. Voor het overige: de special fx zijn fantastisch. De art direction is goed. De kostuums en de vreemde wezens zien er geweldig uit. De wereld die gecreëerd wordt is schitterend. De natuur ziet er steeds indrukwekkend uit.

Kleine tegenvaller.
Het plot lijkt op een Scorsese vertelling. Veel leentjebuur, maar dan zonder de bijzondere karakters en zonder gelaagd verhaal. Uiteindelijk is het maar een simpel rise and fall verhaaltje. In no-time is hij een belangrijke wapenhandelaar. Zo'n film die poogt te imponeren met duizend en een mooie locaties.

Ik ergerde me aan het personage van de broer. Tenenkrommend. Een vat filmcliché's.
Veel dingen die ik van verre zag aankomen. De ontploffing van de auto van de functionaris.
De broer die z'n leven net op orde heeft en overgehaald wordt 1x mee te gaan om de grote slag te slaan en dan sterft. Tja...
En dan als toetje de vrouw van Juri die m verraadt. Ik zat er op te verwachten.
De voice-over is geforceerd cool en vol zelfspot. Ik vond het een matige imitatie van de Fight Club voice-over. Het frappante aan de voice-over vind ik dat Cage de intonatie en het stemgeluid van Clive Owen benadert. Toeval?
Ik klink nu heel negatief, maar ik vond de film toch nog erg vermakelijk. Goed voor 3 sterren.

Deze film vond ik best aardig. Nou moet ik er wel bij zeggen dat ik graag naar Mena Suvari kijk..

Ok, American Pie is beter, maar dit soort films lijken allemaal erg op elkaar.

Wat een gemiste kans om Channing Tatum en niet Brad Pitt de hoofdrol te geven.

Channing Tatum is zo'n hersenloze dombo, totaal niet leuk. Ik zie ook geen chemie met Sandra Bullock.

De scènes met Brad Pitt zijn verreweg het leukst.

Het is ondanks mijn bezwaren toch nog wel een aardige film gefilmd op mooie locaties, maar het is het allemaal net niet.

Daniel Radcliffe komt niet goed uit de verf als bad guy. Een overdreven typetje.

Daarnaast duurt de film bijna een half uur te lang.

Ik vind het een inspirerende film, maar ik miste net als anderen net dat beetje extra wat wel in andere Capra's zit.
Ik vind het verhaal nogal merkwaardig.
Shangri-La is eigenlijk een soort sekte. Ze pretenderen een hogere levensvorm gevonden te hebben, die dicht bij de menselijke natuur staat.
Het is een luxe resort, vol weelde. En tegelijk beweren de mensen daar geen fuck om materialistische zaken te geven. Nogal krom vind ik dat. Ze leven nota bene van een goudmijn. Dan is het ook makkelijk praten om je nergens zorgen over te maken en je te storten op het spirituele.
Met het vingertje naar de buitenwereld wijzen, terwijl er overal in de wereld armoede en oorlog heerst. Als ze nou niet onvindbaar tussen de bergen zaten, dan was hun luxe oord met allerlei kunstschatten wel leeggeplunderd. Eens kijken hoe ze dan zouden piepen. Maar goed, het streven om alle kunstschatten uit de wereld proberen te redden van oorlogvoerders, is natuurlijk wel een nobel streven en toe te juichen in die omstandigheden. Veel kunst-en culturele schatten zijn inderdaad tijdens WOII verloren gegaan, zoekgeraakt of beschadigd.
Ik klink harder over deze film dan ik in werkelijkheid ben. Ik voel voor 1x verwantschap met de Signs liefhebbers. Niet te veel op de details doorzagen, maar genieten van de prachtige sfeer en het wonderlijke spirituele verhaal.

Prettig gestoorde komedie over een familie met eigenaardigheden. Scherpe dialogen en goed script van Neil Simon.

Erg leuke personages. De jochies spelen het erg leuk en goed. Mooie rol ook van Mercedes Ruehl als Bella.

De film doet me qua sfeer, setting en idee een beetje denken aan Woody Allen's Radio Days.

Een nostalgische toon en humoristische observaties. Komisch, maar ook zeker met genoeg diepgang en ontroerende scènes.

Richard Dreyfuss is hier weer gewoon Richard Dreyfuss, maar dat verveelt nooit. Dit soort rollen passen hem uitstekend.

Leuk offtopic weetje; Yonkers is afgeleid van het Nederlandse woord jonkheer.

Originele film naar een bijzonder waargebeurd verhaal.

Erg leuke rol van Sally Hawkins.

De film kabbelt een beetje voort. Het is een aangename rustige film.

Het wereldje van amateurhistorici vol excentriekelingen is leuk om te aanschouwen en de zoektocht van Philippa Langley is interessant om te zien. Ze moet vechten om serieus genomen te worden door de gevestigde orde, maar weet met haar passie en doorzettingsvermogen toch de mensen aan haar kant te krijgen.

Sympathieke en ingetogen rol van Steve Coogan.

Leuke eenvoudige feelgood film over een man die zich samen met zijn vrouw de jackpot lottowinst toe-eigent van de lottoclub van een groepje arbeiders in een fabriek. Er ontstaat een web aan leugens en smoezen, wat weer zorgt voor nieuwe situaties en toneel. Waarna zijn collega's langzamerhand gaan vermoeden dat er iets niet pluis is, waardoor hij en zijn vrouw zich steeds opnieuw in een andere rol moeten schikken. Hoe lang kunnen ze dit nog volhouden?

De arbeiders zijn maffe types. Het heeft ook wel wat van een Britse komedie, daar heeft het veel raakvlakken mee.

Een fijne rechttoe rechtaan komedie. Søren Pilmark is een bekende Deense acteur die hier toont dat hij goed met komedie overweg kan, maar de bijrollen zijn ook goed verzorgd.

Toen Isabelle Huppert nog een charmante vrouw was...

Ik vind de jonge Huppert een heel andere actrice. Veel meer uitstraling, veel prettiger om te zien.

De harde uitstraling waar ze nu om bekend is, geeft weer andere mogelijkheden (La Pianiste!).

Het is een beetje teveel van hetzelfde om de hele film naar nietsnut Loulou te kijken, maar de film geeft wel een mooi tijdsbeeld weer.

Het is een warme film en ik heb me vermaakt.

Ik vind de film te leeg en te voorspelbaar om te imponeren.

Had van mij wat tandjes risicovoller gemogen.

Erg grappige Allen film.

Barry Lyndon komt uit hetzelfde jaar, maar als Love and Death 2 jaar later was uitgekomen had ik gezegd dat het een parodie op die film is. Sowieso, een Allen film met Diane Keaton stelt me nooit teleur. Ik hoop dat die twee nog 1x zullen samenwerken. Manhattan Murder Mystery was geloof ik de laatste keer. Ook al zo'n leuke film.

Het 'Death' thema in deze film is een vette knipoog naar Det Sjunde Inseglet. Extra leuk als je die film gezien hebt.

Ik denk dat Monty Python liefhebbers Love and Death ook zullen waarderen.

Ik vind Haley Lu Richardson echt leuk. Zij heeft iets grappigs over zich en zij heeft charme.

De romantiek in deze film is een beetje zoals de lotsbestemming in de Ontdekking van de Hemel. Toeval bestaat niet...

Zodra de twee geliefden samen in beeld zijn is het wel leuk, maar de scènes die ze afzonderlijk van elkaar doorbrengen zijn wat langgerekt en komen wat gemakzuchtig en leeg over. Het laatste half uur zakt de film een beetje in en daarna zorgt het einde wel genoegdoening, maar overall geeft het toch een gevoel over de film van van 'net niet', daarom net geen voldoende.

Sympathieke film over twee homoseksuele mannen die goed bij elkaar passen, maar toch gedwongen worden gescheiden te leven.

Het komt zo over dat je je kunt voorstellen dat ze al 40 jaar samen zijn. Goede acteerprestaties van John Lithgow en Alfred Molina, al vraagt het script niet het uiterste van ze.

Het is absoluut geen overdreven gayfilm, maar een gemoedelijke film over relaties en vrienden / familiecontacten. De film moet het hebben van de kleine momenten, niet van het grote verhaal.

Het is een aangename 'kleine' film, die misschien net te weinig plot en diepgang heeft om echt indruk te maken, maar toch behaagt.

Nogal een geval style over substance. Het ziet er zeker goed uit, met enkele zeer mooi geschoten scènes, al kan ik er moeilijk een eigen stijl in herkennen. Het oogt vooral als een mix van invloeden: Lynch, Coen, Tarantino, Cronenberg; en de opgepompte vrouw doet denken aan Rundskop, Gräns en weerwolf films.

Het is mij een beetje te luguber, maar dat is persoonlijk.

Het is een type misdaadfilm waarin je normaal gesproken meestal mannelijke hoofdpersonages ziet. Het is wel verfrissend dat het nu eens om 2 lesbiènnes gaat.

Ruime 3*

Wow, wat een meesterlijke rol van Philip Seymour Hoffman!

Ik ben blij dat hij nu eens de hoofdrol heeft. Wat heb ik genoten.

Uitstekende bijrollen ook.

Een bijzondere film. Deze film ga ik nog vaak zien. 5*

Pretentieuze rommel en anti-cinema.

Ik ben dol op originele sciencefiction-verhalen, maar dit is een ware pijniging om te aanschouwen.

Je denkt eerst nog dat het een lange aanloop neemt om vervolgens tot iets moois te komen, maar niets van dit al. Een potje Sims van 10 minuten is denk ik bevredigender.

De animatie in het eerste half uur is te primitief. Dat hebben ze bewust gedaan om een evolutie te tonen die uiteindelijk naar levensechte mensen van vlees en bloed gaat, maar het is aanvankelijk net alsof je naar kindertv zit te kijken.

Het laatste half uur volgen eindelijk de real life scènes, maar de personages lijken nog steeds opgesloten in een cocon. Kristen Stewart straalt, maar ik zag geen chemie met haar tegenspeler.

Gauw Wall-E maar eens herzien, want dit leek nergens naar.

Op zijn best een Woody Allen-light, maar die weet van dergelijke luchthartige verhaaltjes toch iets meer te maken.

Soms nog wel vermakelijke kolder maar over het algemeen toch onbevredigend en van te laag niveau;

te flauwe hap, vaak zonder punchline.

Emma Thompson en Pierce Brosnan proberen er nog het beste van te maken, maar het is het toch allemaal net niet, waardoor ik mijn cijfer afrond naar beneden.

Ik had toch het meest moeite met het gekunstelde verhaal.

Lelijke belichting is mij niet opgevallen.

Vond het over het algemeen een aangename film. Kan me er niet zoveel meer van herinneren, vond de sfeer wel goed getroffen en goed voor 3,5 sterren.

Mooie kleine film. Doet qua toon een beetje denken aan de films van Tom DiCillo en Jim Jarmusch, al is de stylering wel soberder.

Dale Dickey speelt een vrouw die langere tijd op een afgelegen camperplaats staat bij een meertje, wachtend op een jeugdliefde.

Ondanks de zelfgekozen eenzaamheid en het lange wachten op de jeugdliefde, heeft ze toch nog vrij veel aanspraak. De postbode, de buren en een merkwaardige familie met cowboyhoeden op die een begraven persoon willen herbegraven.

De contacten zijn allemaal vrij luchtig en verlopen lichtkomisch.

Wanneer de jeugdliefde eindelijk komt is het vooral aftasten en herinneringen ophalen. De melancholie overheerst. Passen ze eigenlijk nog wel bij elkaar, zijn ze na al die jaren niet te veel veranderd?

Een film over eenzaamheid en leven in de natuur. Dat gaat haar goed af, al is het menu wel eentonig; kreeft.

Ik vind het wel grappig dat ze wakker wordt van steeds weer een andere vogel, die ze ook nog eens herkent bij naam.

De mooie soundtrack komt via de radio van Dale Dickey's personage tot de kijker.

Een mooi langspeelfilmdebuut van Max Walker-Silverman, dat zeker naar meer smaakt. Net geen 3,5*

Prima film.

De videoclip stijl maakt dat het grote aantal songs vrij goed tot hun recht komen. Het iets te rooskleurige verhaal is het grote minpunt van de film,

maar er valt genoeg te genieten.

Een van de beste Fulci's die ik tot dusver zag.
In tegenstelling tot een aantal andere Fulci's nu wel een evenwichtig verhaal en opbouw. Uitermate vermakelijk ook en een prettig sfeertje weer, dat is ook waarom ik Fulci zo waardeer.
Die klotedubs daar raak je als Fulci 'fan' op een gegeven moment aan gewend en het gaat zelfs deel uit maken van het verwachtingspatroon en de sfeer.
De hoofdrollen zijn goed. Paar karakteristieke koppen, dat hoort natuurlijk bij dergelijk misdaad / maffia vermaak.

Wat een ontzettend gruwelijke scene die scene met die brander bij het gezicht van die beeldschone dame. En het duurt maar en het duurt maar. Brrr.

Prachtige film met een intelligent verhaal. Heel intense film!

Langzaamaan wordt het mysterie ontrafelt. Voor degene die meer dan 1 Lynch film heeft gezien, is het verhaal goed te volgen. Uiteindelijk vallen alle puzzelstukjes inelkaar.

De seks maakt een substantieel deel uit van de film, en is bijzonder. De erotiek spat van het filmdoek.

5 sterren

Begint als een satire op Hallmark films met stijve echtgenoot.
Op gegeven moment is de film ineens serieus en wordt er met extreem veel flashbacks een traumatisch verhaal verteld dat qua stijl en personages maar matig matcht met het verhaal in het heden. Het is namelijk zwaar over the top.
Ik vond het een extreem verhaal. Allereerst die verkrachtingen, maar daarna ook nog een school schooting waarbij daders van de verkrachting worden vermoord. Ik vind het nogal vergezocht.
Het is een zeer onevenwichtig verteld verhaal. Mila Kunis speelt een tamelijk onuitstaanbare ijskoude vrouw waar ik geen sympathie voor voelde. Ja ze is natuurlijk zo geworden door haar verleden, maar ik vond het onaangenaam om te zien. De voice-over van haar personage is heel naar.
Op het einde de Oprah scène met de vrouwen in de metro die toevallig ook allemaal slachtoffers zijn en het verhaal herkennen. Ik vond dat tenenkrommend.

Een film met veel hip om het hip doen en geforceerd smartass scenario.

Het is allemaal ZO bedacht. Het kon mij bijna niks schelen hoe de film zou verlopen en de clue op het eind bracht bij mij een 'ach ja...' reactie.

Josh Hartnett acteert wel leuk, de interieurs in de film zijn mooi en ik heb me wel vermaakt.

2,5 sterren

Minste deel van de trilogie, maar toch zeker nog genietbaar.

Michael Nyqvist en Noomi Rapace zijn de twee sterren, waardoor de reeks van mij nog wel langer door had mogen gaan. Prachtige personages zijn het.

In het vorige deel vond ik die sterke man echt wat toevoegen aan het verhaal. In dit deel heeft hij echter nauwelijks een functie.

Dit deel laat zien dat het verhaal wel verteld is. Veel minder spannend en ditmaal voorspelbaar, in tegenstelling tot de eerdere delen.

Noomi Rapace ziet er in dit deel trouwens niet uit. Met dat rare kapsel en zonder make-up... Maar ja, alsnog, wat een uitstraling heeft die meid.

Ik miste toch wat in deze film.

Het verhaal heeft steeds een soort belofte in zich, maar naarmate de film vordert blijft het inlossen ervan achterwege om te eindigen met een plots en afgeraffeld einde.

Het plot mag bij dergelijke films best mager zijn, maar in deze film stoorde ik me aan het voorspelbare, de film wist me nergens echt te verrassen. Het einde kwam me uiteindelijk ook veel te bedacht over.

De acteerprestaties zijn uitstekend, daar ligt het niet aan.