Opinions

dit was toch wel een tegenvaller. de mysterieuze insteek sprak me erg aan en het sfeertje wordt prima neergezet in het begin. doordat de film echter vanuit het punt van kinderen speelt, krijgt het meer het gevoel van een avonturenfilm voor kids. en daar gaat het dan ook aardig mis, want er komen teveel Hollywood-cliches langs, de plotgaten zijn te groot voor volwassen en gaandeweg zakt de film dan ook naar bedroevend niveau waar bijpassend het laatste kwartier rondweg triest is. eigenlijk zakte ik al wat weg vanaf het moment dat er iets levends in die gecrashte wagon leek te zitten. ik hoopte heel erg dat het wel een mystery-film zou blijven en geen rondmoordend monster, maar helaas. enig pluspunt zijn de aardige effecten, zeker bij de crash zelf.

Toch wel bijzonder. Ik weet dat Koolhoven bejubelt wordt, maar ik geloof niet dat ik veel met met had. Tot ik laatst Amnesia zag en wel gepakt werd door zijn aanpak. Dus daarom dit bekeken, met lage verwachting, want telefilm/Youtube. Het was inderdaad beetje worstelen in het begin met het wat houterige (of moet ik zeggen "Nederlandse") acteerwerk en fragmentarische beelden. Maar, dat eigenaardige, gekke camerastandpunten, kleurgebruik, dat vind ik dan wel leuk. Wat ongemakkelijk op een fijne manier, mede door de soort humor.

Gaandeweg kijk je beetje door het matige heen en merkte ik dat het verhaal me toch ook wel pakte. De 60's-sfeer, ouders met een ongezonde binding met hun kinderen, sowieso een ontwrichtte boel met de moeder die 'gezellig' alles bij elkaar probeert te houden, ergens leek het wel te kloppen in het geheel. Erg naar om naar te kijken, maar door het ongemakkelijke ook weer interessant.

Geen hoogvlieger (weet ook niet zo goed waarom iedereen wegloopt met van Houten, behalve de mooie blik, al lijkt met me lastig om als 23-jarige een kind te spelen), maar voldoende ingang om misschien tóch nog een Koolhoven te ontdekken.

Fijn ongemakkelijk sfeertje in een relatief bekende setting van de thuiszittende vrouw van een zakenmannetje, die ook nog eens onder de vleugels van ouders leeft. Op een gekke manier ga je wel met Hunter mee, op het aandoenlijke af. Naar het einde toe neemt het drama het wel erg over en zakt het best in, jammerlijk. (5,5)

Eigenlijk redelijk standaard crimefilmpje. Een team binnen het politiekorps dat zo zijn eigen onortodoxe methodes erop nahoudt hebben we al veel vaker gezien. Net als het mannetje van Interne Zaken die erop zit. Aardig acteerwerk, taaltje en ruwe beeldvorming maakt het op zich allemaal prima aan te zien.
BIj de achtervolging van de bankovervallers gaat het toch echt fout; honderden schoten afgevuurd, maar geen enkele (goed) raak. Zeker met automatische geweren vrij knap. Ook sluipen de voorspelbaarheden/cliché's er duidelijk in (toen Jack de ring van Nancy moest houden, was duidelijk dat zij zou sterven, Jack redt George in de slotscene). En mocht een blitse auto-achtervolging de boel dan nog willen redden, dan trekt het einde dat weer onderuit (volstrekt onlogisch dat Jack na de laatste actie weer aan het werk mag).
Daarom al met al eigenlijk net geen vermakelijk tussendoortje.

wat een vreselijk vreemde en deprimerende film. het geeft uiteindelijk een erg surrealistisch gevoel en ik weet niet zeker of ik het allemaal begrijp. zo'n soort gevoel dat je bij Lynch-films hebt, maar dan ook weer totaal anders. niet zozeer qua mysterie, maar meer qua...tja, qua wat eigenlijk. is het nou een intens drama, een parodie op zichzelf of een dubbelgelaagd filosofisch complex werk.

hoe raar de film zich ook ontwikkeld en hoe lastig het ook wordt om te volgen, het blijft op een gekke manier interessant. waar in het begin nog veel cynisme humor te bekennen valt, wordt de triestheid van de hoofdpersoon naarmate de film vordert zo intensief bijtend, dat het een vreemdsoortig maar schurend drama wordt.

het is geen film die aan te raden is als je met bepaalde levensvragen rondloopt of niet lekker in je vel zit. dit is zo'n film die je op een verkeerde manier helpt denk ik. en dan bedoel ik niet omdat het een hollywood-tearjerker is, maar het type drama dat zo gebracht wordt dat lastig is het niet persoonlijk te maken.

nou, ik weet het allemaal nog niet. bijzonder is het wel, dat zonder twijfel. het is fijn dat er dit soort vreemde films gemaakt worden. ik ga hier nog eens wat meer over lezen.

behoorlijk pittige film om je doorheen te slaan, vol politieke en economische belangen. ik ben me ervan bewust dat ik naar een intelligente film zit te kijken en doe verwoede pogingen hem te volgen, maar frustreer me tegelijkertijd dat ik er geen grip op krijg. dan is de bekende vraag, is de film te complex gemaakt of snap ik hem gewoon niet? dat zorgt er dan weer voor dat je nog verder op afstand raakt van het verhaal, of in dit geval verhalen.

ik hou van intelligente films, waar niet alles uitgelegd wordt of panklaar wordt geserveerd, ook als het om complexe onderwerpen gaat. maar ik denk dat hier toch ook wel wat voorkennis nodig was geweest. toen ik met nogal wat vraagtekens achteraf heb ik (in plaats van meteen een dikke onvoldoende te geven zoals veel mensen geneigd zijn te doen met films die ze niet snappen) nog een uitleg over de film zitten lezen, waarmee ik hoopte hem alsnog te kunnen waarderen.

dan blijft de vraag, als ik dat moet doen, is het dan een goede film voor mij geweest. buiten het plot, is er genoeg te 'genieten'. acteerwerk, camerawerk en montage is prima, vond vooral de scenes waarin bij extroverte beeldmateriaal er juist voor gekozen werd de geluid te laten ontbreken en de muziek zijn werk te laten doen, erg goed.

ik hou het nu dan op een klein zesje en ga hem over een tijd weer bekijken.