Opinions

Als ik aan een film begin van dermate lengte, ben ik altijd benieuwd of ik er door geboeid kan blijven. Dat is hier zeker het geval, zelfs bij een door mij minder aangehangen politieke inslag. De film heeft duidelijke hoofdstukken, mooi in beeld gebracht, prima acteerwerk.
Leuk hoe het proces van veroordeling van de Russische spion samenloopt met het installeren van de Amerikaanse spionpiloten. Wel beetje jammer dat in enkele minuten tijd, bij hun allereerste missie, er direct iets misgaat, het vliegtuig neergehaald wordt en de spion gevangengenomen. Dat voelde net iets teveel 'voor het verhaal', in plaats van een logisch verloop. Zeker aangezien er toch ruim tijd wordt genomen.
Bedenkend dat het een waargebeurd verhaal is, maakt het interessanter. Maar ook, dat ik anders aan het einde nog een bepaalde twist had verwacht. Eigenlijk is het best een rechtlijnige film. Het einde is dan ook passend 'eind goed al goed'-Amerikaans, inclusief what has become of them-tekstje. Maar al met al prima drama-thriller die ondanks zijn lengte boeiend blijft.

Drie nachten uit het leven van een ambulancebroeder. Dat betekent dus een vrij deprimerende film. Er wordt goed in beeld gebracht wat het met een mens doet, zulk werk. Helemaal documentairestijl wordt het niet, want halverwege gaan we een bijna hallucinerend stukje in. Dat is ook nodig, want het werd gaandeweg te slepend. Een gek gevoel krijg je er wel van, maar dat precies zijn wat Scorsese bedoeld heeft. Het is echt gekkenwerk. Met meelijwekkende gezicht van Cage helpt dan prima.

Om het Hollywood compleet te maken, moet er wel een kleine (opzet tot) romance inzitten en dat voelt erg geforceerd. Net als het geval Rose, dat tot irritatie toe terug blijft komen.

Al met al een redelijk onderhoudend drama, met hier en daar een vleugje zwarte humor.

een soort luchtig misdaadverhaal. de, vaak subtiele, humor is lekker absurdisch en dat past perfect in het plaatje. het spelen met de vraag wat nu een 'geschreven verhaal' of werkelijkheid was, deed me soms denken aan Big Fish, waar de sfeer af en toe ook wel op lijkt. de film balanceert tussen een goed verhaal en een luchtige vertelling, maar dan niet op een vervelende manier. dat de leidraad éigenlijk een romance is -waar ik normaal gesproken beetje allergisch voor ben- is daardoor makkelijk te verteren.

erg vermakelijke film, maar ongetwijfeld niet in iedereens straatje.

overwegend flauwe film met hier en daar iets wat me plots overdreven hard deed lachen. het figuur van duitse homo met bijpassende te verwachten grappen werkt bij de ene wel en bij de ander niet. ik kan er wel om lachen, maar wel als je gewoon een aardig tussendoortje verwacht en je daar op inzet. de film is meestal ook meer een aaneenschakeling van scenes waarin bruno als werkelijk karakter zich onder niet-wetende mensen bevindt.

Ik heb de Scandinavische cinema hoog in het vaandel als het om sfeerschepping en cinematografie gaat. Je moet er wel van houden, want het doet vaak depressief en koel aan. Verdere kernwoorden voor deze film zijn duidelijk absurdisme en bevreemding. En wellicht filosofisch. Een heerlijke 'anders dan anders' film. Met één van de meest ongemakkelijke openingsshots: een verveeld tongend stel dat plichtmatig met ogen open elkaar onhandig half opvreet, inclusief luid smakkend geluid
Het eerste half uur is erg sterk; de setting en zwarte humor doen zijn werk. Waar kijk je naar? Wat overkomt de hoofdpersoon? Daarna drentelt de film een beetje door en wordt het emotieloze wereldje wat vervelend, maar dit (b)lijkt dan ook de fase om de krenten uit de pap te gaan halen als kijker: zodra je door begint te krijgen waar je naar zit te kijken is er geen sprake meer van drentelen, maar van een geweldige kijkervaring. Het laatste shot is ijzersterk. De boodschap is duidelijk. Hoewel er verschillende interpretaties zouden kunnen zijn.
Het is moeilijk er verder inhoudelijk iets over te zeggen, zonder te spoileren Mijn interpretatie: hij is dood; zijn vinger groeit weer aan en zelfmoord is zinloos. Hij wordt verwelkomt in het vagevuur; het is schoon, vriendelijk, maar emotieloos, smaakloos. De meeste mensen zijn er gelukkig, maar hij mist het aardse, kan niet met deze plek omgaan. Hij vindt de weg naar de hemel. In het eindshot blijkt hij op een (nog) vreselijkere plek achtergelaten te worden (Hel. Bitterkoud ipv bloedheet). Was hij nu toch maar gelukkig geweest in het vagevuur, net als de rest...

Een klein project van een groot regisseur. De film is traag en minimalistisch en dat past precies bij wat er verteld moet worden. De somberheid en nutteloosheid komt dan ook goed over, ook door de vrijwel emotieloze en wat onbeholpen karakters. Aan de ene kant geeft dan een bevreemdend gevoel, aan de andere kant is het juist erg realistisch. Beeldvorming van de fabriek is mooi voor de sfeer.
Een mystery is het zeker niet en echte spanning zit er niet in. Na de moord lijkt er een klein politieverhaaltje te ontstaan, maar het is eigenlijk wel duidelijk hoe de boel verloopt. De film eindigt dan ook wat lukraak en lompjes, maar ach, wat zouden we nog meer moeten zien.
Mager tussendoortje.

zoals de meeste mensen vroeg ik me bij voorbaat ook af of de film sterk genoeg zou zijn om 90 minuten lang geboeid te zijn door een man in een kist. dit is deels gelukt. voor het grootste deel haalt de film zijn kracht doordat de telefoon werkt, wat uiteraard een zee aan mogelijkheden opent voor een levend begraafde man. je moet dan ook snel over het ongeloofwaardige wat dat betreft stappen. sommige gesprekken zijn tenenkrommend, omdat ze zinloos zijn. roep toch dat je levend begraven bent! het gesprek met de personeelsman van zijn bedrijf was erg sterk. net als het einde, want als ie gered zou worden zou dat echt een domper zijn. tevens dat de vondst de man blijkt te zijn die de agent eerder nog als lichtend voorbeeld van een geslaagde redding had genoemd, maakte het een prima ontknoping voor een thriller.
de film doet goed zijn best de spanning erin te houden bij zo'n statische locatie, maar slaagt er niet helemaal in.

gisteren zomaar op tv gekeken, wist niks van de film en mede daarvoor een erg prettige verrassing.

grote namen kwamen er ook ineens langs. ik zie nu pas dat het een Coen-film is. een erg goede mix tussen vermaak en verhaal. lekker vreemde karakters, interessant cameragebruik /montage en dito vertelling. vaag soort humor. aan de ene kant los, aan de andere eigenlijk zat het stiekem best wel helemaal in mijn straatje. ik ga dit zomaar een 8 geven.

aardige Britse misdaadfilm, die aan alle verwachte benodigdheden voldoet; het taaltje, de karakters, de humor. het eerste deel is het een Ritchie-achtige insteek (dus niet nieuw, maar wel vermakelijk), daarna verzuipt het zichzelf een beetje in standaard misdaadverhaal, met een matig einde.

in het eerste half uur is al zeker de helft van 'greatest hits of the 80's' voorbijgekomen, in het vervolg komt de rest nog langs. allemaal fijne plaatjes, maar iets te geforceerd in de film gebruikt. die enge korte broekjes voor de invulling van de tijdsetting zijn dan wel weer hilarisch.

leuke wegkijker, maar niet bijzonder.

Tja, ik heb toch wel een zwak voor dit soort films. Mysterieus, bevreemdend, onderkoeld en vooral niet al te veel uitleggerig. Is het daarmee heel goed? Niet perse, maar het hield mijn aandacht wel vast. Begrijp ik hem meteen helemaal? Ook niet perse, maar dat zie ik niet als iets slechts. Die filmische vrijheid en interpretaties mag ik wel.
Toen het uiteindelijk duidelijk werd dat het een beetje een The Machinist werd (verder is de sfeer en uitwerking daar nog véle malen beter) voelde wel ergens beetje makkelijk. Toch kan de film het hebben. Malek doet het meer dan goed.
Ik waggelde de hele film beetje op een ok voldoende, maar gooi hem toch maar iets naar boven omdat ik gewoon hou van deze aanpak en blij ben dat dit soort films nog gemaakt worden.