Opinions

I am the star!

En of Dirk Diggler de ster is Prima rise-and-fall verhaal die een leuke inkijk geeft in het pornowereldje in de jaren 70 - 80. Wat vooral opvalt is de stijlvolle manier van filmen en de schitterende soundtrack.

Verder vond ik het gewoon een aangename film die humor en drama perfect weet te combineren. Doet een hele reeks bekende koppen mee, de ene z'n rol is al groter/belangrijker dan andere, maar allen doen ze hun duit in het zakje. Vond Wahlberg alvast prima acteren.

De director's cut gezien.

Behoorlijk indrukwekkend, en dan vooral het camerawerk in de duikboot is fenomenaal. Hoe die camera van voor naar achter beweegt, door de verschillende compartimenten, langs de bemanningsleden heen is erg mooi gedaan. Op de langen duur waan je jezelf ook daadwerkelijk onder water, in een soort sardineblik.

Helaas duurt deze film mij toch net iets te lang. Hier en daar werd het soms zelfs een beetje saai (wellicht zal dit ook wel een goede weerspiegeling van de werkelijkheid zijn). Ja, het leven in zo'n onderzeeër moet geen pretje geweest zijn. De schaduw van verdrinking kijkt steeds over je schouder mee. En dat voel je als kijker ook.

Erg mooie film.

Zeer apart, absurd, duister, af en toe komisch, spannend, mysterieus. Alleen het einde is een tegenvaller. Je verwacht dat de puzzelstukjes op een bepaald moment samenvallen, maar in plaats daarvan komen er steeds meer stukjes bij... En da's jammer, want de hele speelduur lang weet de film te boeien met een origineel verhaal dat de ene nog gekkere wending na de andere neemt maar finaal blijf je als kijker met heel veel vragen zitten. En daar gruw ik persoonlijk van. Voor mij is dat een zwaktebod van de regisseur. Zo lijkt het namelijk allemaal nogal willekeurig en doet het ook afbreuk aan alles wat er daarvoor gebeurd is.

Vandaar slechts drie sterren, waar het er lang minimum 4 hadden geweest.

Zo, begrijp niet echt wat hier nu zo speciaal aan is.

Aardige actie-thriller die lekker wegkijkt, daar niet van, maar absoluut niet onvergetelijk. Is me ook allemaal een beetje te ongeloofwaardig en te gladjes, wanneer bijvoorbeeld die Bourne daar z'n instructies geeft in dat station, kom nou.

Die ongeloofwaardigheid is nog wat het me het meeste stoort eigenlijk. Hoe Bourne ook weer zo'n jonge deerne aan z'n zij krijgt die meteen haar hele leven omgooit om hem te helpen (totaal onnodig), hoe eenvoudig ze blijkbaar een hitman kunnen misleiden, hoe Bourne even eenvoudig in het kantoor van die hoge CIA-pief binnendringt enz... Te veel van dat, wordt een beetje storend.

Actie zat verder wel snor (al moet je ook hier alles met een korreltje zout nemen).

Beetje teleurgesteld toch.

Sterk drama.

Film die tot nadenken stemt. Verdient iedereen wel een tweede kans? Het antwoord lijkt eenvoudig als buitenstaander. Maar wat als je de vader of moeder bent van dat vermoorde kind? En hoever mag je gaan in het schenden van iemands privacy? Zou jij willen weten of er een moordenaar in jouw straat woont? Mag dit zomaar openbaar worden gemaakt? Veel vragen, moeilijke antwoorden.

De film dan. Ik was vooral onder de indruk van Andrew Garfield die de jonge kindermoordenaar Jack Burridge vertolkt. Met z'n ontwapenende schuchtere blik lijkt het moeilijk te geloven hij een moordenaar is. Maar hij lijkt terug op het rechte pad, krijgt een nieuwe identiteit, een job, maakt nieuwe vrienden, red een kind het leven (o ironie!) en begint een relatie met een meisje van het werk. Het was erg mooi om zien hoe onhandig en verlegen hij met z'n verliefdheid omgaat, alsof het een 15-jarige betreft die zenuwachtig wordt bij de gedachte aan z'n eerste kus. Logisch natuurlijk, aangezien Jack absoluut geen normale jeugd heeft gehad en heel wat evidente zaken gemist heeft.

Het gaat Jack dus voor de wind, maar zoals zo vaak duren mooie liedjes niet lang. Z'n identiteit wordt verraden en hij wordt door iedereen uitgekotst. Hard maar niet helemaal onbegrijpelijk. Wie wil er nu iets met een moordenaar te maken hebben?

Het einde vond ik erg mooi en een beetje surrealistisch/dromerig.

Kleine bemerking: ik vond dat Jack bijzonder menselijk en sympathiek werd voorgesteld. Zelfs z'n bijdrage in de kindermoord wordt (vind ik) geminimaliseerd. Het vermoorde meisje wordt bovendien als een redelijk irritant kind afgeschilderd (misschien was ze dat ook) en z'n vriend is duidelijk de voortrekker van de twee. Aan de andere kant was het wel Jack die het mes in z'n hand had...Soms had ik toch het gevoel alsof de regisseur een soort boodschap over schuld en onschuld wilde overbrengen.

Maar goed, het is en blijft wel een heel sterke en aangrijpende film.

Aangenaam verrast.

Had een soort van sentimentele zeikfilm verwacht, maar dat viel erg goed mee. De scènes tussen de twee achtjarigen zijn aandoenlijk, vooral hun onschuld en onwetendheid zorgen soms voor aparte dialogen. Verder worden de nazi-Duitsers inderdaad weer erg stereotiep neergezet (maar ach, misschien waren het wel allemaal klootzakken, wie zal het zeggen).

Reden dat deze van mij 3.5 ster krijgt is het einde. Makers tonen dat ze ballen hebben door ook die kleine Duitse jongen in de gaskamer te steken. Sterk.

Zeker niet slecht.

Aardige film over een plan van de (neo)-nazi's om de wereld opnieuw over te nemen. En wie kunnen ze daar beter voor gebruiken dan een tiental klonen van hun geliefde Führer? Beetje naïef om te denken dat een kloon van Hitler per defenitie dezelfde (mis)daden zal uitvoeren, maar alla.

Tof uitgangspunt dus. Helaas vond ik sommige acteurs net iets te theatraal, die Liebermann bijvoorbeeld, met z'n iele stemmetje en dat fake Duitse accentje. Moest me telkens weer serieus houden, en dat kan niet de bedoeling zijn.

Wel een erg sterke scène is de confrontatie tussen Liebermann en Mengele, in het huis van de kerel met z'n honden (vervaarlijke beesten trouwens). Zag er erg netjes uit. Pluim ook voor Gregory Peck die een creepy Mengele neerzet.

Al bij al dus geen hoogvlieger, maar zeker geen straf om deze te bekijken.

Schrijnend potret van het leven in het ghetto.

Schrijnend omdat het erg moeilijk is om uit die achterbuurten te raken en omdat vele levens verwoest worden, direct en indirect.

Eerste uur gebeurt er niet heel erg veel, maar da's prima voor de sfeerschepping en de karakterontwikkeling. Nadien komt er meer schot in de zaak (soms zelfs letterlijk) en krijgen we een best een beklijvend verhaal.

Prima acteerprestaties, prima verhaal, prima film dus.

Onder het motto "laten we het nieuwe jaar met een goede film beginnen" deze Brick maar eens opgezet, en voorwaar, het is nog een goede film ook!

Heel aparte film, charmant en pittoresk, beetje melancholisch en bevreemdend zelfs. En met een verhaal dat je tot op het einde van de rit vasthoudt. Al moet je wel je hoofd er bij houden want er passeert een resem bedenkelijke individuen de revue. Al is vooral de manier waarop het misdaadverhaal verteld wordt belangrijk. Beetje style over substance-idee.

Aparte manier van filmen ook, erg rustig allemaal, kleinschalig maar toch zeer doeltreffend. Werkte wel voor mij. Mooi kleurenspel ook. En prima muziek ook!

En wat mag Joseph Gordon-Levitt een geweldig personage spelen zeg! Zo'n schriel mannetje dat zich kennelijk van niets of niemand wat aantrekt en geen angst kent. Zorgde voor grappige momenten (bijvoorbeeld wanneer hij de wagen van Tugger wil trashen )

Prima film.

Sluit me aan bij m'n voorgangster.

Behoorlijk indrukwekkend portret van een nihilistische gek, want een andere benaming kan ik voor Charlie Bronson zo niet meteen bedenken.

Verpakking is erg mooi, met stukjes stand-up comedy, voice-overs, heerlijke muziek (veelal klassiek) en heel wat harde gevechten.

Inhoudelijk is het allemaal net wat minder. Tja, de man gaat van gevangenis naar gevangenis naar gekkenhuis naar gevangenis etc...

Film wordt uiteraard voor de volle 100 procent gedragen door Tom Hardy die zich dan ook echt he-le-maal geeft. Uitermate sterke acteerprestatie.

Film in z'n geheel deed me wat denken aan Chopper, ook zo'n beruchte crimineel, zij het dat deze film wel wat stijlvoller is en net wat minder inhoud heeft.

Prima.

Kort maar krachtig.

Zeer intens filmpje dat er door z'n vele plotwendingen een rotvaart op nahoudt. Tuurlijk zijn die plotwendingen niet allen even goed doordacht, maar aangezien er aan de menselijke domheid geen grenzen zijn kijk ik nergens meer raar van op.

Acteurs - hoewel mij allen onbekend - doen het stuk voor stuk prima en ook visueel meer dan goed.

Fijne verrassing.

Een wat vreemde film.

Bij het begin had ik echt zoiets van: wat voor flutverhaal en dito personages zijn dit? Dacht er zelfs even over na om 'm gewoon af te zetten. Maar gaandeweg werd het toch wat beter en dankzij de romantische ondertoon raakte ik meer betrokken bij het verhaal.

Niet dat dit de film redt, want van de maker van het uitstekende Brick had ik toch wat anders en vooral beters verwacht. Kon eigenlijk bijna nergens het visionnaire en sfeervolle van die prent hier in terugvinden. Enkel naar het einde toe steeg deze film visueel boven de middelmaat uit.

Maar verder toch voornamelijk een tegenvaller.

Kolderiek zootje.

Erg matige fantasy-film die maar niet lijkt te kunnen kiezen tussen komedie of drama. Toon is volledig uit balans. Scriptgewijs ook een enorm rommeltje. Lijkt wel of de makers zo maar wat sprookjes bij elkaar gooien in de hoop een fantasierijk verhaal te vormen. Niet dus. Vroeg me vaak af wat een Del Toro hiermee had gedaan.

Qua acteerprestaties springt vooral de performance van Stormare als bloedirritante Cavaldi er op negatieve wijze uit. Ver-schrik-ke-lijk. Wat moest hij trouwens voorstellen: een Italiaan in Franse loondienst?

Visueel valt er hier en daar nog wel wat te rapen, maar overall fikse tegenvaller.

I gave him like a traditional African name: O.J.

Ik sta versteld van de lage score hier, want dit is toch wel een geweldige, hilarische film! Vaak in een deuk gelegen om de o zo foute uitspraken van übernicht Brüno!

Of het echt dan wel in scène gezet is doet eigenlijk niets ter zake, de film is bij momenten echt hilarisch. Een stuk beter dan Borat wat mij betreft en krijg eigenlijk wel zin om The Dictator te gaan zien.

Hallo, wat een film zeg!

Vuil, lelijk en gemeen: da's in geen enkel opzicht overdreven. Alles in deze film ziet er erg vies en vuil uit: de mensen, hun gedragingen, de woningen..De regisseur schetst hier absoluut geen romantisch beeld van het Bel Paese, integendeel zelfs. De film speelt zich af in Rome, of beter, aan de rand van Rome, in één of andere krottenwijk. Uit niks blijkt de grandeur van de Città Eterna.

Maar ook al ziet alles er nog zo smerig uit, het is wèl knap geschoten en gemonteerd. En vaak worden de beelden ondersteund door schitterende muziek, althans dat vond ik toch.

Het verhaal dan: erg tragikomisch en absurd. Van een disfunctionele familie gesproken. Moet niet gekker worden: drie of wat generaties die onder één (gammel) dak wonen, vader die als een tiran (over)heerst, z'n vrouw (wat een dragonder!) af en toe wat mot geeft, op z'n kinderen kruipt, vaker dronken dan nuchter is en als klap op de vuurpijl z'n minnares (wat een fort!) mee naar huis neemt en dan doodgemoedereerd vertelt dat ze blijft slapen. En dan vertel ik nog maar de helft.

De film is een aaneenschakeling van dramatische voorvallen die bij tijd en stond wel een glimlach opwekken, maar dan alleen maar omdat je zelf niet in die situatie zit. Verder is de humor die er zeker in zit vaak gitzwart.

Het wemelt van absoluut onsympathieke personages ook die zich gedurende de hele film eigenlijk niet ontwikkelen en gewoon blijven doen waar ze goed in zijn: elkaar de duvel aandoen. Enige personage waarvoor ik een beetje sympathie koesterde was het meisje dat 's morgens water ging halen en zich over de kindjes ontfermde.

Dat zij op het einde van film zwanger bleek te zijn (van haar vader, van één van haar broers, wie zal het zeggen?) vond ik ronduit tragisch en tezamen met de opkomende zon, het vergezicht over Rome en de mooie muziek kreeg ik toch echt een krop in m'n keel. Finale scène blijft maar in m'n hoofd rondspoken.

Wat een film...

Mijn tweede Leone na Once upon a Time in America en die is me al bij al goed bevallen.

Prachtige sfeerbeelden, sterke rollen van Eastwood, Wallach en Van Cleef, geweldig plot (schitterende eindscène) en een uitmuntende soundtrack, kortom deze western is een pareltje.

Tuco (the ugly) is veruit het meest interessante personage, een opportunist pur sang die altijd uit is om een grote slag te slaan. Ondanks al z'n tegenslagen blijft hij volharden in de boosheid. Is ook absoluut geen lieverdje. Angeleyes (the bad) daarentegen komt minder aan bod en behalve dat het een geweldig grote rotzak is komen we weinig over hem te weten. Maar wat wordt die rotzak toch goed geacteerd door Van Cleef, met z'n staalharde blik. Een gewetenloze schurk voor wie het doel de middelen heiligt (de hardhandige ondervraging in het krijgsgevangenkamp). Blondie (the good) is het meest mysterieuze personage van de drie. Laat nooit het achterste van z'n tong zien, maar weet duivels goed waar hij mee bezig is (zie de eindscène).

Vond het verhaal soms net iets te langzaam gaan, maar goed, da's nu eenmaal Leone's stijl.

Zeer mooie film.

Behoorlijk slechte dag voor Paul Conroy.

En als je denkt dat er je in zo'n kist niks kan gebeuren, denk dan maar gauw iets anders.

Had even voor mezelf een opsomming gemaakt van wat de arme Paul allemaal overkomt, maar dat werd een beetje lachwekkend, dus ik laat het maar achterwege. Uiteindelijk valt het nog wel mee, maar helaas moeten de makers hier en daar te extreme kunstgrepen uithalen om het verhaal voor de volle speelduur boeiend te houden (de slang en het daaropvolgende brandje om maar iets te noemen).

Snap dit ergens ook wel, ik bedoel, je kijkt 90 minuten naar een kerel in een kist. That's it. Hoe houd je dan in godsnaam de interesse van de kijker vast? En vind ook wel dat ze daar behoorlijk in slagen, op een paar schoonheidsfoutjes na.

Einde was wel top. Zat bijna te gruwen (weer zo'n happy end) maar viel dat even goed mee Niet voor Paul natuurlijk.

Luchtige spionage-komedie met een verhaal dat eigenlijk kant noch wal raakt, maar dat dankzij de vele verschillende personages en komische misverstanden bijzonder onderhoudend is.

Goeie acteerprestaties van Clooney en Pitt, maar vooral van Mcdormand en een bijzonder chagrijnige "what-the-f*ck" Malkovich.

Interessante film.

Tijdreizen, wie droomt er niet van? Evan kan het en maakt er dan ook gretig gebruik van. Hij kan niet alleen terug in de tijd, hij heeft ook de mogelijkheden om het verleden te wijzigen. Maar wie dat doet wijzigt ook de toekomst... Vond het wel leuk om elke keer de veranderingen te zien en hoe Evan die elke keer weer onderging. Hij kwam er eigenlijk altijd bekaaid van af. Moet toegeven dat de veranderingen altijd wel vrij extreem zijn. Alsof elke handeling zulke grote gevolgen heeft... Maar goed, onder het motto "het moet interessant blijven voor de kijker" kan ik hier wel overheen stappen.

Einde was okee (ik heb begrepen dat er meerdere eindes zijn, het einde dat ik gezien heb: ze lopen elkaar voorbij in een stad en kijken allebei eens achterom) maar wel vrij cliché natuurlijk. Erg onbaatzuchtig trouwens, weet niet of de "gemiddelde" mens zo in elkaar steekt.

Zeker niet slecht dus, maar top 250 gaat me wat te ver.