Opinions

Het verhaal van Trumbo was me niet goed gekend. Deze biografische film heeft me echt geboeid. Trumbo werd, als lid van de Communistische Partij, vervolgd in een heksenjacht geleid door voorvechters van de Amerikaanse "values" zoals John Wayne en de invloedrijke columniste Hopper. Het stigma was zo zwaar dat de medeburgers hem als een paria beschouwden, de filmindustrie niet meer met hem wilde samenwerken en hij op het dieptepunt zelfs elf maand in de gevangenis moest zitten. Het is wat vreemd om acteurs te zien die Kirk Douglas, Otto Preminger en John Wayne vertolken; wist niet dat Wayne zo'n lompe zak was. En zoals frolunda ook zegt wekte de steun van Douglas en Preminger ook bij mij bewondering op. De hele hetze had pijnlijke gevolgen op Trumbo's familiaal leven en zijn banden met zijn "commie" vrienden. Welja zoals men ziet willen de US altijd de verdedigers zijn van edele normen en waarden maar deinsden er niet voor terug om die zelf met vuile voeten te bezoedelen als het hen goed uitkwam. En op dat vlak is het vandaag nog altijd dezelfde koek. Goed belichte film dus, eentje met inhoud waar ik daadwerkelijk wijzer ben van geworden. Het helpt ook dat bepaalde rollen echt schitterend waren: Cranston, Goodman, Louis CK...

Ik vind dit psycho-sociaal drama erg geslaagd en ook meeslepend. Het aangesneden onderwerp heeft een goede dynamiek en komt overtuigend uit de hoek. Het omgaan met de gebeurtenis krijgt veel meer belang dan de gebeurtenis zelf wat ik een pluspunt vind. De film gaat voor drama en niet voor thriller.

Liberato (tot vandaag mij onbekend) is een plezier om te zien spelen. Het leventje van een gezin wordt emotioneel lelijk in de war gestuurd na de verkrachting van de 14-jarige dochter door een veel oudere man . Het onbegrip van Annie die niet lijkt door te hebben wat haar is overkomen en de vader die de situatie het hoofd niet kan bieden zorgen voor schrijnend maar doeltreffend drama. Het voelt zeker in het begin ongemakkelijk aan. Op het einde wordt het één en ander vlug afgerond zoals de verstandhouding met haar broer en haar vriendin, de FBI-enquête hoor je ook niks meer van ... maar mijn punten gaan vooral naar het goed beheerste onderwerp en het sterke scenario dat hier achter steekt.

Dit was alweer een super-leuk filmpje van Fatih Akin. Twee 14-jarige outcasts beleven avonturen in een oude Lada. Goede jeugdfilm waarin het hoofdpersonage Tschick een beetje op een sprookjesfiguur lijkt. Niet alleen zijn lange gestalte en zijn zwarte kuif, maar ook zijn inborst om er altijd voor te gaan, en uiteindelijk zijn verdwijning. Maik voelt zich dan weer verstoten op school omdat hij als enige niet uitgenodigd is op het verjaardagsfeestje van de babe van de klas . Van Tschick moet hij eerst ook niet veel hebben maar beiden worden dikke vrienden tijdens hun zomers road tripje.

Akin weet een flinke portie romantiek in zijn films te steken. Hij deed dat al hartverwarmend goed in Im Juli. (2000) (4*) en doet dat nog 's over op dezelfde manier. Hij steekt onbeholpenheid en onschuld in de hunkering naar liefde in een hard bestaan en dat is iets dat ik erg kan waarderen in zijn films. En dan natuurlijk nog de formidabele en hippe soundtrack... Behalve Clayderman die hier de vreemde eend in de setlist is, stuk voor stuk obscure maar wel erg goede nummers. Tschick is een aanrader, mist alleen de visuele flair wat die we van Akin gewend zijn, en de roadtrip op zich voelt wat doelloos aan, daarom net geen 4* voor mij.

Topfilm. Wie denkt dat dit een Zuidafrikaanse Cidade de Deus is of ook maar de vergelijking maakt, slaat de plank mis. Dit is een zuiver drama over boetedoening en het wordt heel goed gebracht. Tsotsi, in het begin een genadeloze gangster in wording ontdekt medeleven en verantwoordelijkheidsbesef nadat hij per ongeluk een baby kidnapte . De film toont die ontroerende transformatie die zich voordoet en van de jongen een beter mens maakt. Prachtig en passend einde ook, waar Tsotsi wellicht een tijdje achter de tralies zal moeten brommen, maar toch nog een tweede kans zal krijgen. . Wat me tegenviel was dat hij samen met zijn kompanen nog eens in hetzelfde huis gaat stelen. Zo'n overduidelijk gescript om de verzachtende omstandigheden op het einde kracht bij te zetten . Ik vond dat de film zwaar berustte op de schouders van het hoofdpersonage, en hij deed dat naar behoren. Dikke 4* voor mij.

Het kon een groot succesverhaal worden, deze man die revolutionaire innovaties aanbracht aan zijn droomauto. Tot de andere grote autoconstructeurs in Detroit een geduchte concurrent zagen en hem via een schijnproces wilden vernietigen nog voor hij zijn zaak kon oprichten. Deze biografische film over Preston Tucker is een typisch "American Dream" verhaal, met dien verstande dat de droom ditmaal niet altijd realiseerbaar is.

Tenzij Tucker werkelijk de mediageile clown was die Bridges vertolkt, vond ik Bridges redelijk irritant in de hoodrol. Bovendien heeft Tucker ideeën en dromen, maar het zijn de anderen die de handen uit de mouwen steken. .De film lijkt hiermee de boodschap uit te dragen dat je je succes al zittend op je luie kont kan maken. The dream is the most important. Maar goed, het is makkelijk te slikken en net als een goede auto, blijft het allemaal vlot en lekker in beweging ... Ook erg luchtig verteld met heel wat komische noten en Hollywoodiaanse euforie momentjes.

Clichématig verhaal maar wat regie betreft een prima uitgevoerde actiefilm. De Bende van Nijvel wordt in de marge nog eens opgerakeld in een film waarbij vooral actie centraal staat. Gourmet vertolkt daarin een ongewone rol. Naar Belgische maatstaven een bovengemiddelde film die nergens tegenviel vond ik. Eindelijk eens wat anders van eigen bodem dan een huilfilm.

Niet de beste 80s al is de vibe er wel met die obscure muzieknummertjes. Tja, de bad guy die zijn vriendin "my property" noemt... je mocht ten minste wel alles zeggen in die tijd...

Verder is dit een beetje een stuurloos allegaartje van high school, tienerromantiek en misdaad zonder dat het in elk van die genres wat wordt. Spader moet vooral "tuff" overkomen en Richards weet niet goed of ze liever een pak rammel van haar crimineel latino-vriendje verkiest boven de romantische attenties van diens rivaal. Heel geloofwaardig is het niet maar wie uit is op een jaren '80 film "off the beaten track" zit wel goed.