Opinions

Film heeft op zich een redelijk verhaaltje maar zoals Reinbo terrecht opmerkt is film ontzettend sfeerloos. Camerawerk is klote (waarom die enkele vage slowmo's?) en een aantal personages irritant. Hunt to Kill met Austin vond ik stukken beter. Toch blijf Austin Austin en is ook zijn maatje White goed op dreef.

2*

Hoe sceptisch ik ook was bij het horen van de plannen over een vervolg op het magistrale Taken, de trailer zag er uitstekend uit en mijn interesse wasgegroeid. Ondanks alle negatieve aandacht de bioscoop op gezocht en niet teleurgesteld. Uiteraard haalt de prent nooit het niveau van zijn voorganger, vermakelijk is hij echter wel. Istanbul leent zich net als in Skyfall namelijk als een prima locatie voor een actiefilm en wij krijgen dan ook een aantal mooie shots voorgeschoteld.

Realisme is net als in Pierre Morel zijn film niet het uitgangspunt. Gelukkig maar, want daar ligt natuurlijk niet de kracht van de film. Gelukkig doet Megaton ook nooit alsof.

Cast is verder weer gewoon in orde. Liam Neeson is sterk als altijd (fysiek ook behoorlijk indrukwekkend nog gezien zijn leeftijd (60)) en ook dochterlief Grace is, behalve mooi, ook best geloofwaardig. Famke Janssen is wat minder, maar verder niet storend.

Voorspelbaar, maar zeker leuk.

3,5*

Totaal overbodig deel in een serie die waarschijnlijk nog niet ten einde is. Neeson is absoluut cool, maar waar hij in het ongelofelijk coole eerste deel, behoorlijk ass kickte, in deel twee dit nog eens dunnetjes over deed, gaat hij in dit laatste deel op de rustige tour. Uiteraard krijgen we een climax waarin een en ander samenkomt maar de aanloop vond ik maar flauwtjes. Deel twee was ook niet meer dan een simpel actiefilmpje, dat de naam Taken dan wel niet waardig was, het mocht er als tussendoortje best zijn.

Tak3n is zelfs dat laatste niet. Whitaker is een leuke toevoeging, maar het hierboven genoemde gegeven in combinatie met het tot op het irritante af voorspelbare plot maakt zijn aanwezigheid niet goed.

2,0*

Zeer vermakelijke film die inderdaad wel tot het Hollywood popcorn vermaakt gerekend mag worden, alleen doet dat totaal niets af aan de film, sterker nog, de eigenlijk misplaatste humor en one-liners van Ryder, maken de film alleen maar vermakelijker.

De hoofdrollen werden sterk vertolkt door Travolta, Washington en Turturro. Ook de trukendoos van Tony Scott wordt weer uit de kast getrokken en die bevalt me zeer goed. Mooi camerawerk!

Geen bijster origineel verhaal maar o zo vermakelijk. Liep met een voldaan gevoel de bioscoop uit.

4*

Matt Damon bewijst mij toch steeds meer als acteur. Behoorlijk veelzijdige rollen en over het algemeen erg geloofwaardig. Helaas is de film zelf een stuk minder. Aan de rest van de cast ligt dat echter ook niet. Er wordt namelijk prima geacteerd.

Echter is het allemaal ontzettend langdradig. Nu staat de film sowieso niet bol van de spanning maar 139 minuten is dan toch echt te veel. Opvallend, daar ik verwachtte eerst nog een lange zoektocht naar Dickie Greenleaf en zijn vriendin te zien, had Tom het koppel als binnen pakweg tien minuten gevonden. Mocht de regisseur het plot iets meer verdeeld hebben over de de speelduur was het vast een stuk boeiender geweest.

Behalve het gebrek aan spanning was het plot ook niet bijster boeiend. Al hangt die natuurlijk samen met eerstgenoemde.

2*

Matige prent die zijn onvermijdelijke twist, als je het mag zo mag noemen, al heel snel vrijgeeft en daarna de spanning van het mysterie ook direct kwijt raakt. Ondanks het feit dat de uitleg van de twist pas op het einde komt. Daarnaast is Biel ook verre van overtuigend, terwijl zij de prent juist zou moeten dragen. Zonde.

2*

Prima animatiefilm. Op de één of andere manier heb ik het hele sprookjesgebeuren in mijn jeugd overgeslagen en zo leerde ik ook het Rapunzel verhaal pas kennen tijdens deze film. Gelukkig is het plot niet te ingewikkeld

Tangled is dan ook een prima film voor jong en oud. Het feel good sfeertje is natuurlijk altijd lekker, zeker in combinatie met de vrolijke liedjes (al vond ik die van Gothel wat minder) en de mooie animatie. Vooral de scene met de hemellichtjes is verbluffend te noemen. Daarnaast telt de film een aantal fijne karakters zoals Flynn's slechte kompanen en natuurlijk dat paard.

3,5*

Prima

Net wanneer je denkt dat de film zowel letterlijk als figuurlijk in veilige haven is krijgen we dat einde te zien. Zonde. Want het was allemaal behoorlijk leuk gedaan. De vaart en spanning zaten er goed in, wat ondanks de korte speelduur toch ook wel nodig is. Het eerste kwartiertje met het nodige -in zijn genre zo'n beetje verplichte- gedoe over relatieperikelen is even doorbijten, maar daarna gaat het balletje toch wel rollen. Misschien allemaal wat vergezocht maar toch behoorlijk beklemmend af en toe.

Maar de grooste troef van de film is toch echt wel de cinematografie. Vanwege het gebruik van de handycam is de irritatie -aan het zoals altijd weer matige- Nederlandse acteerwerk een stuk minder en daarnaast heeft regisseur Van Rooijen zelfs nog een aantal uitstekende long-takes voor de kijker in petto! Zoals wel vaker werkt dat ook hier weer uitstekend.

Het einde is dan helaas net een brug te ver. Tegen beter weten in hoopte ik dat wel klaar zou zijn maar helaas vond men het nodig de agent voor de zoveelste keer ten tonele te laten verschijnen. Gezien de voorgeschiedenis misschien te verwachten, maar persoonlijk vond ik het erg onnodig.

3,5*

De Niro is zeker heel erg goed, ben nu toch ook wel erg benieuwd naar The Deer Hunter en Raging Bull.

Echter viel deze film mij erg tegen. De plotomschrijving hierboven deed mij een totaal andere film vermoeden. Een Vietnam veteraan geobsedeerd door geweld die zich steeds meer irriteert aan het rondhangende tuig in zijn stad. Uit de laatste zin maakte ik ook op dat het tot een confrontatie zou komen.

Begrijp me goed, ik verwachtte geen actiespektakel waarin DeNiro de ene na de andere slechterik aan flarden knalt met rondvliegende kogels en bloedspetters. Echter wel anders dan wat Scorsese ons hier laat zien. Veel, heel veel gesprekken, met collega's, met Betsy, met Palantine en nog meer. Een rondrijdende Travis in zijn yellow taxi cabi.. Het werkte gewoon niet. Er zullen mensen zijn, genoeg zelfs aan de gemiddelde rating te zien, die het waarderen en het mischien sfeervol noemen, maar ik niet. Het voelde aan als een lange zit. Halverwege de film, wanneer Travis zijn wapens koopt van de handelaar verwachtte ik dat het tij wel zou keren. Niet bleek minder waar. Nog steeds kabbelde de film wat voort met redelijke scenes die echter te lang duurden. Zonde.
Aan het einde word het weer interessant. De laatste scenes zijn zelfs erg sterk. Helaas is het dan al zo laat dan het slechte gevoel overheerst.

Mischien heb ik me wat negatief verwoord, maar heel slecht was het ook weer niet, alleen had ik zoveel beter verwacht en ben ik vrij teleurgesteld.


2,5*

Toen ik tot de verschrikkelijke conclusie kwam nog nooit een recensie bij mijn all-time favorite had gezet schaamde ik mij toch wel een beetje. Wilde het echter wel pas doen bij een herziening en van het weekend was het eindelijk zover.

En nog steeds grijpt de film je keihard bij de strot. Dat het redelijk dik is aangezet kan ik niet ontkennen, maar nog steeds stoorde mij dat helemaal niet. Sterker nog, misschien ben ik er wel een beetje gevoelig voor. Als de Navy's aan het einde al strompelend en elkaar vast houdend richting de grens van Kameroen lopen, begeleid onder die schitterende soundtrack van Hans Zimmer, wat overigens sowieso een meester op zich is en hier misschien wel zijn beste stuk ooit componeert, loopt het kippenvel over mijn rug. De scene waarin ze de vrouw met de afgesneden borsten vinden, vind ik toch wel één van de meest emotionele scene's die hem mogen aanschouwen. Vreselijk.

Bruce Willis is in zijn element LT van de Navy's. Sowieso zit het met het acteerwerk wel in orde. Vooral Paul Francis (Doc) speelt zijn rol geslaagd. Ook de regie is subliem. Vooral het camerawerk tijden de actiescenes is erg goed. Zo'n 'volgend' vind ik altijd erg lekker kijken.

Ondanks alle lovende woorden zakt de film een half puntje in mijn beoordeling en zakt dus ook een aantal plaatsen in mijn top10. Het leek allemaal net wat minder dan alle voorgaande keren. Vreemd, want ik kijk de film misschien wel voor de zesde keer..

4,5*

Tenet heeft een ongelofelijk moordend tempo. Vanaf de toffe openingsscene tot aan het slot knalt Nolan aan één ruk door. Voor een film met een ingenieus plot als dit is dat toch vrij bijzonder. Misschien is dat verklaarbaar door het feit dat het plot simpelweg niet uit te leggen is, wie zal het zeggen. In ieder geval is het tot op bepaalde hoogte verfrissend. Hooguit aan het einde vliegt de film wat te bocht en voelt het wel erg rommelig aan.

De heerlijk bombastische soundtrack pompt maar door en op een ander moment is het tijdens een actiescene weer doodstil en horen we alleen het geluid van vuisten en kogels. Sowieso heb je continu het gevoel dat je naar unieke cinema zit te kijken. Niet eens alleen tijdens de draaideurscene's waar dat natuurlijk ook daadwerkelijk het geval is.

Washington en Pattinson hebben misschien niet de meest noemenswaardige rollen maar vallen ook weer niet uit de toon. Opvallend vond ik wel dat het bijna lijkt of papa Denzel de stem heeft ingesproken. Nee, John David is niet van melkboer.. Minpuntje wel is de ongeloofwaardige verhouding tussen de protagonist en zijn tegenspeelster. Zonde, maar dat is dan weer niet uniek in de films.

4,0*

Wat een kerel toch, Tom Hanks! Kan echt fantastisch de idioot uithangen (The Terminal, Forrest Gump en Catch Me If You Can) maar daarintegen ook heel goed de 'held' (Saving Privat Ryan en Cast Away). Fenomenaal!

Ondanks de vrij lange speelduur bleef het toch vrij boeiend op vrijwel 1 locatie.

3*

Qua villain was de The Terminator natuurlijk niet te evenaren. Schwarzenegger met zijn beste rol ooit en de hij liet de wereld kennis maken met een weergaloos iconisch character. Ga er maar staan. Gelukkig stond opnieuw Cameron aan het roer van de film en na de, op het eerste gezicht opmerkelijke switch van badguy naar goodguy van The Austrian Oak, had Cameron een nieuw villain nodig. Hij kwam uit bij Robert Patrick en wat een prestatie zet hij neer! Natuurlijk haalt hij het niet bij de prestatie van de Oostenrijker maar opnieuw heeft de Terminator franchise een meesterlijke villain te pakken. Toch wel een van de grootste troeven van de reeks.

Schwarzenegger in een andere rol is misschien even wennen maar voelt al snel als een oude jas. Arnold strooit de inmiddels overbekende oneliners in het rond die ook voor de zoveelste keer nog hilarisch zijn.

Cinematografisch is de zeven jaar verschil goed te merken. Daarnaast is er natuurlijk nog het verschil in budget in Judgement Day. Dat is vrij goed te merken in een groot aantal scene's, zonder de eerste film daarin te kort te willen doen. De actie is grootser, de CGI mooier en ziet het er net allemaal even wat beter uit.

Furlong weet een vrij aardig jochie neer te zetten. Kinderen in (actie)films zijn lang niet altijd even geslaagd maar toch zet de American History X acteur een prima rol neer. Hamilton doet haar rol uit het eerste deel nog eens dunnetjes over. Wat niet slechts is, maar ook niet memorabel. Die eer gaat gewoon weer naar Arnie.

4,5*

Opnieuw een fijne herziening, deze derde uit de reeks. Bij dit deel waren er de minste herinneringen overgebleven dus veel van de film voelde op de een of andere manier aan als nieuw.

In tegenstelling tot de films van James Cameron kiest Rise of the Machines voor een female villain. Een opmerkelijke keuze, nadat Schwarzenegger en Patrick stuk voor stuk wereldprestaties hadden geleverd en hun characters tot iconen van de filmgeschiedenis maakten. Toch doet Loken het zeker niet onaardig. Sterker nog, we zien een vrij aardige rol van haar kant. Ze haalt het dan wel niet bij de T-1000 en de T-800 maar haar versie van de T-X mag er 'ondanks' haar knappe koppie zeker zijn.

Stahl is helaas vrij matig. Met Furlong nog vers in het geheugen verlangen we al snel terug naar de jonge John Connor. Ook zijn liefje was niet bijzonder overtuigend. Uberhaupt was dat subplotje (ondanks dat het een vrij grote rol had) niet zo interessant. Gelukkig is Arnold wel cool als vertrouwd in de Terminator reeks.

Mede door het succes van de eerste delen had Mostow een heel behoorlijk budget en dat is er wel aan af te zien. Cinematografisch schotelt Mostow ons namelijk een heel aardige film voor. Op dat gebied boet de film niet eens zoveel aan kracht in ondanks de afwezigheid van Cameron.

Rise of the Machines mist de bruutheid en spanning van het eerste deel en kan de veelzijdigheid van het complete Judgement Day ook niet evenaren. Natuurlijk is dat geen schande, maar het is wel jammer.

3,5*

Tijdens het zien van Terminator Salvation bekroop me af en toe hetzelfde gevoel als bij Die Hard 4.0 . Waar de laatstgenoemde reeks jaren na dato een waardig opvolger kreeg met opnieuw Bruce Willis in de hoofdrol moest de science fiction franchise het stellen zonder de ster van de reeks. Natuurlijk wordt Arnold gemist, echter doen Bale en Worthington het prima in dit vierde deel. De desolate sfeer van het post apocalyptische Amerika na Judgement Day is uitstekend zowel visueel als qua design. Het is totaal anders dan wat Cameron ons liet zien van 2018 in zijn flashforwards maar die had dertig jaar geleden dan ook niet de middelen die McG nu heeft.

Vergelijkingen met Transformers zijn snel gemaakt. Sommige robots lijken zo te zijn weggelopen uit de serie van Michael Bay. Storen doet dat echter nergens.

Verhaaltechnisch is er ook weinig op dit deel aan te merken. De zoektocht van Connor naar Kyle Reese had natuurlijk al plaats voor de eerste film van de reeks waardoor het allemaal heel natuurlijk aanvoelt.

Al met al is dit een prima film die de spanning en charme van vooral de eerst twee delen mist, maar de naam Terminator absoluut niet ten schande is, al hoop ik dat in zijn opvolger Schwarzenegger weer 'gewoon' van de partij is.

4,0*

Schwarzenegger zet een van de meest iconische filmrollen allertijden neer en misschien wel de beste villain ooit in deze actieprent van James Cameron. Waar Hamilton en vooral Biehn het een stuk minder doen is de Oostenrijker absoluut de grootste troef van de Titanic regisseur. Want hoewel de film het niet haalt bij het tweede deel is het begin van de reeks toch ook prima deel bleek opnieuw bij de herziening. Arnie zijn montone stem en acteerwerk komt nergens beter tot zijn recht dat in de inmiddels vierdelige sciencefictionreeks hoe cool hij in bijvoorbeeld Commando en True Lies ook is.

Visueel is het misschien niet de sterkste film van de jaren '80 maar The Terminator is op genoeg vlakken zijn tijd ver vooruit. De flashforwards met de talloze doodskoppen verspreidt over het slagveld, de scene waarin Arnie zijn arm en oog repareert of gewoon de brute actiescene's waarin hij als een meedogenloze robot onschuldige mensen vermoord.. Geweld wordt in ieder geval niet geschuwd en dat is ook wat de film zo sterk maakt. En daarnaast beschikt het ook nog eens over een uitstekend plot. Want ondanks dat de film filmt heel wat memorabele actiescene's telt is de film absoluut geen overload aan (overbodige) actiescene's.

Prima herziening, halve ster erbij en op naar het tweede deel.

4,0*

Vermakelijk vervolg. Uiteraard hebben we te maken met een groep youngsters die dienen als kanonnenvoer al zijn ze dit keer een stuk minder irritant en vallen de domme handelingen best mee. Verder lekker goor vooral. En een perfecte speelduur. Even dacht ik dat het naar de 4 sterren zou kruipen maar het einde was net wat minder met de terugkeer van het enige ooit ontkomend karakter aan Leatherf*ck.

3,5*

Sfeervol, maar mist zoveel gore dat dit zomaar van een PG13 door zou kunnen. Dat deed de recente reïnterpretatie van Netflix toch beter met die Dorische busscene. Anyway, deze regisseur gaat all-in op Jessica Biel, en geef hem eens ongelijk.

3,0*

Ontzettend saaie prent die ondanks een aardige setting, de Killing Fields in Texas en de aanwezigheid van Worthington, totaal nergens heen lijkt te gaan en dat uiteindelijk ook niet doet. Het verhaal is nogal wazig, de sfeer nergens dreigend (of iets wat daar op lijkt) en ook het acteerwerk was maar matig. Jeffrey Dean Morgan die me alweer tegenvalt in een recente film van hem.

Afrader.

1,5*

Leuke Mann die helaas niet alles uit zijn potentie haalt en binnen zijn speelduur vrij wisselend is. Filmisch gewoon erg goed met soms wel erg fraaie camerashots en een mooie score. James Caan is wat nonchalant maar dat past wel bij zijn karakter. De dialoogscene is de diner met zijn vrouwtje vond ik het een van de sterkste van de film. De spanning had bij de roof zelf wat hoger mogen liggen en het plot zelf is verder weinig verassend, zijn kleine kritiekpuntjes.

3,0*

Deze film viel knap tegen. Een grootse cast, prachtige beelden, een realistisch geschetste sfeer, intrigerende muziek.. De film heeft het allemaal. Alleen wordt niet 1x goed gebruikt. Dood- en doodzonde als je het mij vraagt. Want er had zoveel meer in gezeten!

2,5*

Niet al te beste prequel op de cult film van Carpenter. Waar de makers overigens wel goed naar hebben gekeken want we herkennen veel elemeten van de film met Kurt Russel. Jammer is het dan juist weer dat de makers qua tijdsbeeld de film ook niet voor deze klassieker hebben laten afspelen. Het is toch een prequel?

In Van Heijningen Jr's film moeten we het doen met Joel Edgerton. Waar we hem in Warrior nog een prima rol neer zagen zetten heeft hij voor deze rol toch duidelijk een tekort aan charisma, zeker wanneer we hem wegzetten tegenover Kurt Russel. En naast wat tekortkomingen in de cast (behalve Winstead is het behoorlijk karig) mist de film ook ontzettend veel sfeer en daardoor ook spanning.

Het ding ziet er met de vernieuwde special effects best aardig uit al is het verschil met de film van 30 jaar geleden niet zo groot als dat getal doet vermoeden.

2,5*

Schitterende film over de zenuwslopende reddingsoperatie in Thailand. Dat je de afloop van de film al kent is natuurlijk geen probleem, dat weet je bij de gemiddelde oorlogsfilm ook meestal. Maar Thirteen Lives blijft op een mooie manier spannend zonder overdreven te doen. Viggo en Collin Farell zetten hun karakters daarbij ook zo heerlijk no nonsense neer. Wat een verademing! Echt twee fantastische acteerprestaties.

De film duurt geen minuut te lang en ziet er verder ook gewoon gelikt uit. Bizar knap wat deze duikers geflikt hebben. Echte helden.

4,5*

Vreselijk matige film. Zelfs het aantal glimlachen is nihill en net als Funny People duurt ook This is 40 minstens een half uur te lang. Waarschijnlijk is de prent niet puur bedoeld als komedie, dat mag ik hopen althans, maar ook als tragikomedie(?), drama(?) en/of romantiek(?) is de film een flop.

Paul Rudd vind ik niet eens zo heel slecht, de rol is echter de matig om iets leuks mee te doen. Leslie Mann is na Anniston zo'n beetje de mooiste milf van Hollywood, wat het kijken nog enigszins dragelijk maakt.

En waagde die Apatow het nou ook nog eens om de afloop van Lost voor me te verzieken? Mafkees!

1,5*

Ik had al zo'n vermoeden na het zien van de trailer, maar The Avengers schepte hoop. Thor was wel degelijk cool en dat moest hij in zijn eigen film toch ook wel zijn? Het antwoord is ja én nee. De al vaker genoemde openingsscene's op Asgard en Jotenheim zijn erg sterk, zowel visueel als qua actie, maar zodra de Noorse dondergod voet op aarde zet begint hij van zijn voetstuk af te vallen. De eerst zo coole held veranderd al gauw in een watje. Het blijft ons nog net bespaard dat we hem eitjes zien koken met een roze schortje voor, maar veel scheelt het niet.

Ook visueel wordt het vanaf daar minder. Die robot, The Destroyer volgens mij, is weinig imponerend, alleen al qua het ontwerp (wat een absurd lelijk design) gaat het nergens over en dreigend is hij eigenlijk ook niet, ondanks dat hij wel het een en ander naar de klote schiet.

Het eindgevecht weet de film helaas ook niet echt de impuls te geven die het nodig had, waardoor we Thor niet hoger kunnen beoordelen dan een minimale voldoende. Hopelijk weet het tweede deel meer te boeien.

2,5*

Vermakelijke vierde Thor. Eentje die eigenlijk opvallend rechtlijnig en op zijn manier zelfs kleinschalig is. Onze vrienden de Guardians hebben maar een klein rolletje en verder draait het vooral om de personages die we ook op de poster zien. Om maar met het meest positieve te beginnen; wat een lekkere villain is er eindelijk weer te zien. Bale mag er op los schmieren en doet dat met verve. Tof dat een acteur van zijn statuur (top5?) zich hier voor leent. Hemsworth is opnieuw lekker sarcastisch bezig. Dat past m wel. Sowieso zit het met de humor wel goed. De geiten zijn tof en de versprekingen van de voiceover zijn hilarisch. Alleen de rol van Crowe is wat too much.

Visueel zijn er aantal mooie shots en scènes waarbij de zwart-witscène er het meest uitspringt.

3,5*

De opvolger van Marvel's Thor is eigenlijk van hetzelfde niveau als het eerste deel. Nu vind ik Thor als superheld an sich al de minst interessante van het stel, zijn solo films bewijzen dat ook steeds. Op de een of andere manier weet het allemaal weinig te vermaken. En het feit dat het plot zich verspreidt over negen werelden werkt daarbij niet in de film zijn voordeel. Ik zie dit soort verhalen zich toch het liefst op aarde afspelen, al was dat juist waar het in de vorige film misging. Wat dat betreft is dat in Thor: The Dark World beter. De scene's in Londen, zijn qua actie het interessantst.

Dan de villain, Malekith, een vrij suffe schurk. Puur als personage dan, want Eccleston krijgt ook weinig ruimte om te schitteren. Hierdoor is het opnieuw Loki die de boel moet redden. Want hij is toch wel de ster van de film, al kan hij net in zijn eentje klaren. Wat dat betreft baar ik me zorgen over het derde deel, zonder Hiddleston zal er helemaal weinig aan zijn, al deed de aftercreditscene met Del Toro me wel glimlachen.

Gelukkig is er hoop. Voorafgaand aan de film was er de trailer van het vervolg op Captain America, dat er toch wel een stuk beter uit ziet dan deze film, die ik nu, twee dagen later eigenlijk al weer ben vergeten.

2,5*

Beetje een aparte film. Als je het platslaat is het gewoon een eenvoudige soort eighties filmpje. Een survivalthriller, en die mag ik altijd wel. Zeker met een aardig budget en cast. Al hebben wel erg weinig moeite genomen om het enigszins geloofwaardig te houden. Toevalligheden en rare acties van personages volgen elkaar in rap tempo op.

Toch maakt de nog altijd mooie Jolie en de kiddo het nog best het kijken waard.

Een zesje.

3,0*

Helaas was The Three Musketeers niet wat ik er van hoopte. Het gemiddelde hier op de site deed dat al vermoedden, maar toch had ik nog wel wat hoop. Maar met deze cast moest het wel mis gaan. Drie (of vier?) musketiers maar niet één echt stoer personage ertussen. Sterker nog, alle drie (of vier?) zijn een stel saaie uitgebluste figuren zonder ook maar iets wat op charisma lijkt. Nu had ik helemaal geen sterk uitgewerkte karakters verwacht, maar W.S. Anderson brengt ons zelfs geen leuk typetje. Ook de rest van de cast niet. Ja, Planchet zorgt af en toe voor een glimlach maar het volgende moment is hij weer genant niet-grappig.

Toch is het allemaal niet zo slecht als het bovenstaande relaas doet vermoeden, het geheel blijft namelijk best luchtig en is visueel zelfs indrukwekkend te noemen. Toch zou ik de film niemand aanraden.

2*

Lekker laidback filmpje zonder veel poespas. Het beklijft dan wel niet helemaal maar voelt als het stukje van een roadtrip tussen het ene en het volgende National Park. Met een fijne playlist en een laaghangend zonnetje een paar honderd kilometers vreten is ook best aangenaam. Met een jonge Eastwood en Bridges in de hoofdrollen. Hoogtepunt is uiteraard de overval scène, vrijwel zonder dialoog gefilmd.

3,0*