Opinions

Mooie surrealistische film over een meisje in een jongens lichaam. Al met al was het verhaal niet erg bijzonder en kennen we er wel meer van dit soort gevallen die niet geaccepteerd worden door hun omgeving en daardoor wat opstandig worden. Ma Vie En Rose blijft juist onschuldig en laat alles gelukkig in een tijdzone zien i.p.v. een heel levensverhaal eraan vast te plakken. Ik was bv. bang voor drugs-tienerjaren en zag al het hele cliché voor me, maar gelukkig blijft MVeR respectvol, luchtig maar daardoor ook wel hard. Mooi drama met wat extra's qua stijl.

3,5 ster

Wel een geinig filmpje die een goede combinatie heeft met humor en drama. Hoewel het geheel wat goedkoop qua budget overkomt, heeft dit ook een voordeel. Ik stelde na de eerste tien minuten al geen verwachtingen meer waardoor de film juist verraste. Natuurlijk is laag niet gelijk aan slecht, maar ja. Je snapt me. Leuk geslaagd filmpje voor tussendoor. Voelt wel langer dan de korte speelduur. maar niet in negatieve zin. 3,5 ster

Ik had Magnolia al een paar keer eerder gezien op moviemeter, en gister zag ik hem eindelijk liggen in de Mediamarkt (Quality Film Collection) en daarom nam ik mij kans. Gister gelijk gekeken.

Erg bijzondere en aparte film. Op het begin schrik je even van alle karakters en personages die je opeens moet volgen, maar wanneer de film vordert leer je de personages steeds beter kennen en heb je eindelijk een beeld van wie we nu precies volgen.

Alles klopte in de film, de muziek was erg zorgvuldig en bijna perfect uitgekozen (wel veel zeik-nummers, moet ik eerlijk bekennen) en het camera werk was ook erg goed bedacht en uitgewerkt. De verschillende (muziek)stijlen doen het goed in een film met zoveel hoofdpersonen.

Een ode aan alle actrices en acteurs die meegewerkt hebben aan deze film. Hoe dramatisch sommige rollen ook waren: alles was geloofwaardig. Ik kreeg wel uiteindelijk een voorkeur voor bepaalde verhalen (de politieagent en het verslaafde meisje), omdat je er zoveel volgt, kies je gewoon het verhaal uit wat jouw het meest aangrijpt. Niet te min voor de film.

Ik ben helaas niet zo slim om Bijbelse verwijzingen en andere achterliggende betekenissen te snappen en te achterhalen, ik weet wel dat de film niet zo maar is bedacht. De zorg, de passie en de orginaliteit waren heel goed en kwamen goed naar voren, zodat alleen genieten nog mogelijk was.

Ik ben het overigens wel eens met sommige berichten hieronder. De speelduur van deze film duurden echt te lang voor mijn gevoel. Begrijp me niet verkeerd, ik heb niks tegen lange films. Maar sommige scènes vond ik te lang, en konden, naar mijn inzien, ingekort worden.

4,5* Denk dat ik deze film nog meerdere malen zal gaan bekijken en ook zou moeten kijken om het beter te begrijpen. Aanrader voor iedereen!

Voor mij wel een meerwaarde voor de Nederlandse filmwereld. Bijzonder qua verhaal, maar ook stijl in dialogen. Natuurlijk, koninklijk huis praat anders dan ''burgers'', maar toch was er een hoog-niveau qua communicatie tussen de spelers. Iets theatraal, heel sterk. Verder leuk om een klein beetje achter de schermen te kijken. Verder visueel onderhouden, boven gemiddeld. Leuk, en goed. 3,5 ster

Mooie film die zich af en toe iets te moeilijk doet qua verhaal maar wel erg mooi is in beeld, geluid en vooral montage. Heb het nooit zo met Spaanse film omdat ik emoties niet goed kan inschatten, maar hier werd alles rustig voorgeschoteld en kon ik er ook echt van genieten. Als je het niks vind zal ik zeker blijven door kijken want het eerste half uur is een beetje vaag en neutraal maar daarna word het echt goed en is het verhaal veel duidelijker. Goede film, met wat leuke creatieve montage, goed acteer werk en gewoon een mooi verhaal. 3,5 ster

Vandaag aangezet, als ik wist dat ie 202 minuten duurden, had ik wel een beter tijdstip uitgekozen, maar ach. Daar kwam ik pas later achter, typisch weer iets voor mij.

Aangrijpende, mooie, lange en heftige film. Als blanke vond ik sommige uitspraken erg heftig om te horen, maar ik heb niet veel moeite met films. Het is tenslotte maar een film. Later kon ik de hoofdpersoon, Malcolm X, meer begrijpen en werd het verhaal ook aangrijpender.

Goede film, maar duurde mij iets te lang. Er hadden genoeg dingen uit weggelaten worden, voor mij, of ingekort. Ik vind dat een film niet geslaagd is, voor mij, als ik op mijn horloge om het kwartier kijk wanneer het nou eindelijk is afgelopen. Toch op de een of andere manier verrast en vermaakt en ontroerd. Vandaar mijn (best) hoge rating: 3,5 ster.

De zoveelste film die weer alleen wordt gedragen om de gebeurtenissen van het verhaal en niet van de diepgang of emoties. Ze hebben het geprobeerd. Maar nee, ik ben niet overtuigd. Erg slechte film. Vond alleen het camera werk wel wat hebben. 1,5 ster.

Laatst gezien. Lichtelijk teleurgesteld, het boek kon natuurlijk niet worden overtroffen. De film is ZO anders dan het boek, echt je vind de een na de andere verschillen. Toch is dit zeker geen slechte film, en het zou niet eerlijk zijn als ik de film afreken op wat zij anders hebben gedaan: uiteindelijk hebben zij toch de belangrijkste verhaallijn overgebracht naar de kijker. Ik vroeg aan het einde of mijn moeder en zussen het hadden begrijpen, die niet de boeken hadden gelezen, en die begrepen het als nog. Vandaar dat ik me niet verder probeer te storen aan het film/boek gebeuren.

De film is zeker geslaagd, de spanning en het mysterie word gelijk in de film gestrooid, we zitten gelijk in Hedestad en in het mysterie van Harïet. Een groot pluspunt. Hoewel de film erg lang duurt hebben we veel afwisseling. Met name dat er meerdere hoofdpersonages zijn, en meerdere verhaallijnen. Zo hebben we Millennium, Harïet en nog Lisebeth. Genoeg om 152 minuten lang in spanning en sensatie te zitten van de Zweedse boven, maar de eigenlijke onderwereld. Allemaal heel ziek natuurlijk.

Gewoon een hele goede thriller die de aandacht weet te trekken. Ik vond het wel raar dat de film in tweeën werd gedeeld. Iemand hier een uitleg over? Het leek inderdaad alsof je naar een TV-serie zat te kijken. Wat ik niet echt een toegevoegde waarde vond.

4 sterren

Na Dogville werd ik overrompelt en moest en zal ik natuurlijk Manderlay zien. Hopen dat het niet zou tegenvallen, hopen dat ik nog steeds verbluft zou gaan staren naar de creativiteit van Lars, zijn less-is-more-decor en een weer donker verhaal. Ja. Manderlay weet me weer te pakken.
Het klopt dat Manderlay een andere manier van vertellen kent. Vooral hoofdstuk 1, wat ik memorabel vond in Dogville, de introducties, vond ik nu wat moeilijk te volgen. Dit kwam mede dankzij de manier van filmen. Ik had een gevoel dat Dogville veel rustiger werd gefilmd, maar dit kan natuurlijk komen omdat Dogville op het eerste gezicht schattig en lief eruit moest zien, terwijl Manderlay al een laag stof van slavernij over zich heeft liggen. Iets om aan te wennen. Echter went Bryce van de eerste minuut al, als de nieuwe Grace. Had totaal geen moeite met de wisseling van cast.
Manderlay is puur genieten van prachtige, ruwe dialogen en een mooi en gewoon een goed verhaal. Je kan veel zeggen over Lars, hij is ziek, hij is gestoord of arrogant: hij weet wel wat hij wilt duidelijk maken en weet het zo scherp en hard te verfilmen dat het moeilijk is om de boodschap niet binnen te krijgen. Ben stiekem ook een beetje geshockeerd. Ik vind het altijd al moeilijk om over deze dingen te praten. Ik, als blanken, beschouw donkere mensen natuurlijk ook gewoon als mensen, als mensen met gevoelens, mensen met kinderen, dromen, hoop enzovoort. Maar toch weet Lars een scherp sfeertje neer te zetten zodat je alsnog oordeelt over kleur. Het vraagt wat persoonlijkheid van de kijker, en dat verdient dikke respect.
Manderlay stelt alles behalve teleur. Samen met Dogville wel echt films die je moet gezien hebben. Vermakelijk voor filmliefhebbers dat ook wat persoonlijkheid en diepang bied. 4,5 ster

Zat trouwens te wachten op een aap-slachting. Dacht te horen dat Lars in deze film een aap mishandelt en echt vermoord. Maar dat heb ik niet voorbij zien komen.

Mooie en goede film, die even de tijd nodig heeft om op gang te komen. De film boeit wel de gehele speelduur, maar het moet het hebben van de emotionele toekenning van de kijker, en dat duurde even voordat dit bij mij aan kwam waaien. Langzamerhand probeer ik steeds meer in de Spaanse-taal te komen, heb veel moeite met deze taal maar dit is eigenlijk de eerste Spaanse film die me emotioneel te pakken wist te krijgen, dus zeker een pluspunt. Het heftige onderwerp die licht word verfilmd, blijft toch zwaar en daardoor is het wel echt even uitkijken. Je hebt wel min of meer vrede met Ramón aangezien hij vrij zeker van zaak is, het is daarom dat de nabestaanden meer sympathie weten te kweken. De scène wanneer hij voor de eerste keer uit het raam vliegt, was wel een groot hoogtepunt, erg mooi gedaan in combinatie met de muziek; ga ik opzoeken, want was echt mooi!
4 dikke sterren, weet niet veel over de film te vertellen behalve dat het dus veel op emotie speelt van de kijker. Viel te verwachten met dit onderwerp. Verwacht geen maatschappelijk gedoe dus.

Inderdaad vrij kritisch en naar mijn mening een eerlijk oordeel over het hedendaagse Facebook. Niet dat het onderwerp me heel veel heeft geintereseerd, het behoort toch tot mijn dagelijkse activiteiten en daarom wat achter-grond informatie d.m.v. een makkelijke maar toch informatieve Holland Doc leek mij wel een goed plan. Al met al wel leuk, alleen achteraf weet ikniet of ik heel veel wijzer van de documentaire ben geworden. Zoals gezegd, het is eerlijk en kritisch. Vragen en onderwerpen worden van verschillende kanten bekeken waardoor de geloofwaardigheid geloofwaardig is, alleen pakt de docu in zijn geheel niet echt. Het is een beetje van dit en een beetje van dat, niet echt een duidelijk plan of een duidelijk onderwerp waar we ''op zoek'' naar zijn. 2,5 ster

Tering.
Martyrs was eigenlijk gewoon een film die ik zomaar, zonder enige voorkennis, heb opgezet. Op zich word ik hierdoor wel enthousiast en het afwijkende karakter op het genre, is dan ook wel een positief karakter. Toch denk ik, dat het niet kwaad kon om een beetje te weten waar de film over ging, zodat ik me wellicht mentaal kon voorbereiden op sommige beelden. Nu is Martyrs absoluut geen shockeer film of een film die niet te zien is, zoals vaak een vergelijking ligt met A Serbian Film of Antichrist, dat vind ik een beetje te overdreven. Dit is wel degelijk een horror verhaal, met een diepere betekenis en een boven gemiddelde uitwerking. Het is niet al te disturbing, en gelijknamige situaties ben ik wel eens eerder tegengekomen (in films natuurlijk). Wat ik er mee wil zeggen is dat ik het gewoon een goede film is, maar niet baanbrekend.
Er is al veel gezegd over de situaties in de film, die probeer ik maar niet te bespreken want als ik terug ga naar wat ik precies heb gezien dan word ik weer misselijk. Ik vond het in ieder geval een hele goede film, met name door het camera werk, die je zo dicht op het verhaal laat zitten, en het acteerwerk was echt heel sterk gedaan. Mindere factoren waren de toch duidelijke horrorelementen, zoals schrikeffecten die naar mijn zeggen weg gelaten konden worden om een nog naturalistischer beeld te kweken, en het deel wanneer Anne zelf wordt opgesloten, vond ik duidelijker minder indrukwekkend en passen bij de film als het voorafgaande deel. Het had van mij wat vager en chaotischer gemogen, het geheel dan.
Al met al een zeer sterke film die zijn naam waardig is en veel kanten voor zijn kijker weet te geven. Het heeft gore, verhaal, diepte en snelheid. Een film die ik niet snel zal vergeten. 4 sterren

Max knew nothing about love. It was as foreign to him as scuba diving.
Verrassend sterke en ontroerende film die mij persoonlijk bij het strot vast grijpt, en me voorlopig nog even niet los laat. Zowel Max als Mary weten een indrukwekkende indruk achter te laten als twee vrienden die het sociaal niet op een rijtje hebben. Mooie filosofische vragen, emoties en andere frustaties worden door middel van voorgelezen brieven aan de kijker voor geschoteld, waardoor de film het niet moet hebben van emotionele uitbarstingen, of ontroerende scènes. Vooral de voice-overs met de bijpassende beelden weten het zo sneu en ontroerend te maken.
Mary and Max is absoluut geen film voor jonge kijkers, echt een animatie voor volwassenen. Het ziet er allemaal heel snoezig uit en ook de kleur verschillende tussen beide ''werelden'' is echt heel mooi gedaan, klein hoogte puntje qua animatie vond ik toch wel wanneer Mary bijna zelfmoord pleegt en de omgeving langzaam verdwijnt. Doordat het beide zulke lieve personen zijn die je het liefst wilt omhelzen en door de war wilt schudden om te zeggen dat ze het leven, iedereen waard zijn, maak de film zo aangrijpend. Het liet mij echt houden van de karakters, en dat is mooi aangezien dit soort animatie mij in voorgaande films totaal niet beviel.
Zeer bijzondere, aangrijpende en memorabele film. 4,5 sterren en een diepe buiging

Film die al een tijdje op mijn verlanglijstje stond, dan maar op Canvas kijken. Goede zender en het belangrijkste: geen reclame, zowel als onderbrekingen, als storende factor op mijn beeldscherm tijdens de voorstelling. Ik weet nooit zo goed wat ik bij Britse films moet denken, ze zijn vaak erg heftig qua emoties en het heeft allemaal iets ''ver'' wegs en na 5 jaar Engels te hebben gehad, vind ik het nog steeds een vreemde manier van spreken, zo ongelofelijk deftig. Het kent zijn charme, maar is af en toe erg tegenstrijdig, bv. in een film zoals deze. Niettemin van de film, want het Matchpoint weet de volle minuten te boeien. Wat opviel was de tegenstrijdigheid tussen de moderniteit van het verhaal en plot en de klassiekheid van het audio-gedeelte, niet alleen in de opera maar ook in de manier van spreken, maar dat kan dan weer beargumenteert worden door ''de Engelse taal''. Daarnaast is de film ook erg meelevend, spannend en gewoon erg vermakelijk op een terecht niveau. Als kijker heb je geen gevoel dat je voor de gek gehouden word, hoewel we dit eigenlijk wel worden door Chris pech-geluk filosofie. Het voelt gewoon goed en vertrouwd aan, waardoor je makkelijk jezelf in de film kan verliezen en mee gaat in het verhaal. Goede film die een andere kant van het vreemd gaan laat zien, maar achteraf toch niet zo origineel aanvoelt als tijdens de film. Ook vond ik de cast verschillen qua niveau en geloofwaardigheid. Aan Jonathan en Scarlett was iig niks mis. 3,5 ster

There's no spoon.

Eindelijk, eindelijk, eindelijk gezien. Heb hem zo vaak in mijn handen gehad, zo vaak zien liggen, zo vaak voorbij zien komen op televisie, maar ik heb echt moeten wachten tot ik hem op DVD kreeg van de kerstman om hem eindelijk te bekijken. Vaag ooit al een klein stukje gezien, maar was toen veel te jong om ook maar een feitje van de film op te vatten.

De film ziet er natuurlijk fantastisch mooi uit, de hele zetting en sfeer word geniaal weergeven door een zwart en donkergroen tintje dat in (bijna) elk decor weer terug komt, het blijft hangen. Daarnaast is de, in die tijd nieuwe, techniek van de camera's erg cool, vooral natuurlijk al die slow-motion fragmenten en de shots die om de personages heen draaien - je kent het wel. Erg strak en wat mij betreft draagt de sfeer en het camera werk zeker zo'n 75% van de hele film.

Ik vond namelijk het verhaal licht tegenvallen. Misschien ben ik te veel van deze tijd, en kan ik me niet goed inleven hoe het was wanneer deze film uit kwam. Ik vond de personages, té cool overkomen en met iets te weinig diepgang. Natuurlijk kon ik dit verwachten in zo'n heerlijke actie-film... Ik dacht dat de matrix juist heel erg de diepte in ging, maar afgezien van ''the matrix''-zelf, bleef het aardig safe qua karakter-veranderingen. Eigenlijk wist je van te voren al wat voor type iedereen was, waarschijnlijk onderdeel van te veel films te hebben gezien.

Afgezien van het misschien wat teleurstellende verhaal en karakters toch wel boven gemiddeld genoten. Je kan mij altijd blij maken met de boxen aan te zetten en keiharde geluidseffecten te hebben en gewoon geniale actie op mijn beeld te laten vuren. Een spektakel is het zeker, misschien te hoge grenzen gesteld en wellicht dacht ik dat de film mij omver zou blazen. Gedeelte gelukt, helaas niet helemaal.

3,5 ster

Niet echt een hele vlotte dreamworks, het is allemaal wel vermakelijk maar weet niet bijzonder te boeien en is humoristisch gezien goedkoop. Had allemaal beter gekund, maar op zich prima voor een tussendoortje. 2 sterren

Ik kwam eigenlijk pas met Trier in contact wanneer Antichrist net uit was, en daarna ben ik in ruim een jaar veel van zijn werk gaan bewonderen. Ik vond het altijd iets magisch en filosofisch hebben. Ik zie Lars als iemand met een boodschap en die voor elke film een bepaald soort ''hart creeërt. Echter was ik enorm enthousiast over het feit dat ik eentje nu in een grote zaal kon zien, en wat vooral nieuw was: Een Lars von Trier film kijken met anderen. Tot nu toe alleen maar alleen gekeken, het is af en toe zo intens... Maar ja, alleen is ook maar zo alleen. Zo kreeg je toch leuke reacties van het publiek, hoogtepuntje was wanneer de film was af gelopen dat een bejaarde man keihard riep: Godsamme. En daarna vervolgde hij zijn vlucht naar huis. Geniaal haha.

Film stelt alles behalve teleur. De film heeft een erg mooi kleurencontrast (GROEN!) en kent memorabel beelden. Natuurlijk krijg je die wel bijna allemaal al te zien in het proloog. Maar dan weet je ook gelijk naar welke film je kijkt. De gebeurtenissen in de film zijn a la trier niet eens zo heftig of absurd, enkel het einde van de wereld, verzorgt voor de nodige disturbing thoughts. Slow motions beelden waren erg mooi en lieten eigenlijk al de hele film zien, wat ik juist een erg geslaagd experiment vond. Heb het volgende keer in ieder geval niet, maar het heeft niet de film beïnvloed. Het heeft het enkel intenser gemaakt en je de gelegenheid gegeven om op andere dingen te gaan letten dan het uiteindelijke main-plot. Muziek vond ik ook erg sterk, vooral heerlijk op het eind dat Trier dan de volume 10 knop op het eind bewaart.

Cast doet het geweldig, alle credits naar Dunst. Mooie vrouw met inhoud.

Qua symbolisme is Melancholia nog vrij teder denk ik. Wat je ziet is wat je krijgt. De zussen relatie is met enige wrengeling vrij duidelijk hoe ze om gaan met het einde van de wereld, en dus ook het einde van alle zogenaamde verplichtingen over hoe je je leven zou moeten opvullen (huwelijk, baan, wellicht kinderen). It's full of shit, zoals Dunst mooi kon verwoorden (iets in die geest dan).

Toch heb ik wel wat kleine dingentjes, zoals bv. over de brug. De brug staat symbool voor het gaan naar een andere wereld. In dit verhaal dus waarschijnlijk de dood. Zo heeft Claire's man de brug overstoken, dat zegt Claire in ieder geval tegen de anderen, met zijn zelfmoord (Claire zegt dat ie met het paard naar het dorp ging). Je moet OVER de brug als je naar het dorp wilt. De paarden durfden erook niet over, aangezien de paarden hier waarschijnlijk voor de houvast zorgen in de film. Paniek en zelfbeheersing zie je bv. in de stallen. Claire is wel over de brug gegaan, maar ik denk dat dat te maken heeft met haar stabiliteit. Misschien is het niet zo zeer symbolisch over het dood gaan. Maar het accepteren.

Je kan er lang over door praten en zal de komende tijd de berichten hier zorgvuldig lezen. Ik vond het in ieder geval een kijkervaring die ik nooit zal vergeten, ik zal de poster binnenkort even gaan jatten of gaan kopen haha, want dit is werkelijk een plaatje. Moet ik hebben! Ik dank Lars voor een film met een hart, maar toch a la Trier. Het is iets anders dan zijn vorige werk, maar even goed.

Laat deze wereld maar kapot gaan, als het zo mooi is. Zet ik mijn Wager-cd aan, en ben ik een tevreden mens. 4,5 ster maar zal wellicht met herziening verhoogd worden

Metropia.

Nogal piek-en-daal-filmpje. Qua animatie is het wel erg sfeervol neergezet, lekker grauw en in zoverre realistisch. Ook de manier waarop het verhaal in beeld werd gebracht, gaf in zo verre de sfeer van het uitzichtloos bestaan, beetje afgeleid uit de DDR-tijd of iets in die geest. Ik vond het niet erg dat dit uitgekauwde verhaal zo werd verteld, een keer wat anders dan spectaculaire camerabewegingen. Maar toch werd het na enige tijd een beetje saai en langdradig. Het verhaal was gewoon totaal niet interessant waardoor je eigenlijk niet echt een reden had om de film af te kijken.

Afgezien van het verhaal en de niet zo meeslepende audiovisuele kunst blijft er een onderhoudend filmpje over die de ingrediënten heeft/had om te groeien, maar bescheiden bleef op een verkeerde manier. Min of meer een kans verspild, maar toch zou ik deze film niet anders willen zien. Wellicht gewoon niet mijn kopje thee.

Beetje goed beetje saai, 3 sterren

Versie van 153 gezien, denk dat ik met de verkorte versie toch beter qua cijfer uitkwam. Film is een enorme en terechte klassieker, zeker als je de film in zijn tijd plaatst heeft het wel grenzen opgezocht qua decor en figuranten-aantal, en daarnaast was het toentertijd ook een spelend onderwerp, die industrialisatie. Toch voelt de film wat onwennig en chaotisch aan en is het eerste deel van het verhaal,voordat de Maria-robot wordt gemaakt, niet echt rete interessant. Dit komt vooral doordat ik de 153 min. versie heb gezien waardoor er ook verschil zit tussen kwaliteit en formaat van elk shot, op het begin is dit effe wennen. Daarnaast heb je, zonder het plot te hebben gelezen, nog niet echt een idee waar de film naar leidt, zelfs niet na dik een uur kijken. Heb de film daarom ook in tweeën gekeken waardoor je toch wat concentratie weet op te brengen voor het vele sterke tweede deel van de film (waar je echt kan genieten van decor en figuranten). Mede dankzij de positie van de film en het sterke tweede deel (vooral met de kindertjes!) een dikke 3,5 ster.

Slecht.

Ik heb het boek niet gelezen en ben daarom misschien ook verkeerd in het verhaal gestapt maar ik dacht dus dat we Anna's verhaal via iemands anders ogen zouden mee maken i.p.v. de zoveelste verfilming van onze landelijke heldin. De toevoeging en de ''nieuwe benadering'' is heel erg dun en totaal niet uitgewerkt, enkel twee tot drie scènes worden toegevoegd met onze Hanneli, die eigenlijk ons hart moet stelen, maar word weggedrukt door het verhaal van Anna Frank. Er wordt te weinig gedaan met een mooi concept.

Daarnaast doen de uitspraken pijn aan mijn oren, God dit en dat, we kennen het allemaal wel al en wordt hier dan ook nog eens zonder pardon voorgelezen i.p.v. echt beleefd. Visueel niks bijzonders, soms zelfs ondragelijk slecht (trein-scène als ze naar buiten kijken naar de Amerikaanse vliegtuigen) of de scène wanneer Hanneli vertrekt op het eind.

De twee benaderingen dat dit op herinneringen is gebaseerd deed me vrij weinig. Als ze dan wel komen met specifieke namen en jaartallen zitten ze naar mijn idee er toch een beetje op te geilen, enkel de romantische sfeer weten ze er mee te dempen, maar door de stijl van de film wordt het alsnog drie dubbel niks.

Nee, niet echt mijn ding om een romantisch verhaaltje te maken van een genocide. Daar hebben we andere regisseurs voor. 1 ster omdat het toch wel lekker wegkijkt en het kamp qua design + kostuums wel in detail is gemaakt.

You're going to meet the most extraordinary men, the sexiest, brightest, funniest men, and you're going to fall in love with so many of them, and you won't know until the end of your life who your greatest friends were or your greatest love was.

Maar eventjes alleen gekeken, kreeg de film voorgeschoteld tijdens het vak ''maatschappij'' maar ik was meerdere lessen ziek geweest, en als ik iets haat, dan is het wel een halve film kijken. Daarnaast werd ik een beetje overdondert door sommige medeleerlingen, die blijkbaar intense haat hebben aan homoseksuelen mensen. Of in ieder geval als ze dit laten zien. Een jongen wilde de film zelfs niet zien en was echt oprecht boos. Kan ik niet echt met mijn verstand bij komen, hij zit er waarschijnlijk zelf meer mee dan de rest van de klas, maar het is wel een storende factor. Zeker als je ook een verslag erover moet maken en je dus wel echt moet opletten.
Ben wel een lichte fan van Gus zijn werk, na Good Will Hunting en zijn belachelijk sterke film Elephant kon het bij mij al niet stuk gaan, neem een van de meest sympathieke man in de filmwereld als hoofdpersoon en je hebt me om. Sean Penn speelt werkelijk een enorme goede rol. Hij komt niet alleen goed over als een homoseksuele activist (voor de mensen die het niet weten, in het echt is hij heteroseksueel) maar ook een echt persoon. De telefoon scène was bijvoorbeeld ontroerend. Ook leuk om weer eens Emile te zien en de grootste verrassing van de film vond ik wel Alison Pill, bijzondere vrouw.
De film leunt heel erg van gebeurtenis naar gebeurtenis, ik houd toch stiekem wel meer van wat film stiltes of wat trucjes of IETS wat zonder verhaal word gebracht, maar ik denk dat ik dit maar moet accepteren dat het eigenlijk een soort ''stijl'' is. Het regiespel is lekker op dreef, de film word naar mijn mening pas echt lekker als ze ook in het politieke circeltje zitten. Door het ''we gaan dit laten lukken'' sfeertje is het op een pijnlijke manier een feel-good film, ondanks het eind toch met een warm hart afgezet. De film kent gewoon een hele mooie boodschap, en toch zag ik de film ook zo gebeuren over donkere mensen of gehandicapte of weet ik veel wat. Ondanks de overvloed aan homoseksuele mannen lag er niet heel veel nadruk op, het kwam natuurlijk over en niet als een verduidelijking. Dat maakt de film denk ik ook zo sterk.
In ieder geval een prima filmpje van Gus van Sant, niet eentje die je snel nog een keer opzet maar toch wel een verhaal dat goed is om ''te weten'' en daarnaast is het ook gewoon een hele goede film.
4 dik verdiende sterren

Laatst gekocht voor 3 euro bij de blokker, koopje.

Natuurlijk zijn er tal van dit soort films, films over wezens uit een andere dimensie die ons willen vernietigen enzo. Maar The Mist biedt toch iets extra, naast de mooie regie van geluid en beeld, acteer en montage, heeft het ook een kloppend en een, zo ver mogelijk, geloofwaardig verhaal. Was niet erg weg van het begin en eind, maar het middenstuk in de supermarkt vond ik erg spannend.

Ja, blij dat ik deze aangeschaft heb. Boven gemiddelde mysterie. 3,5 sterren

What's the use of trying?

Alweer mijn derde Chaplin in een week. Misschien een beetje te veel, hoewel de films verre weg van tegen vallen waren, is het toch een beetje moeilijk om weer de charme van Chaplin te gek te vinden. Ik hou wel een Chaplin-pauze.

Ondanks de overdosis Chaplin, is Modern Times toch een zeer geslaagde film. Het eerste kwartier is memorabel, daarna vind ik de film wat inkakken. Het is allemaal wel leuk, en de humor is van top niveau maar het verhaal geeft weer wat kleur als ze ''in het paradijs'' komen. De soundtrack deed mij denken aan Michael Jackson's ''Smile'' (eigenlijk natuurlijk omgekeerd), maar bij de laatste paar minuten verscheen de tekst ''what's the use of trying'' in beeld en dat zei genoeg. Heerlijk om te zien hoe de personages toch spreken, door middel van de muziek. Misschien wel het sterkste aspect van de hele film.

Ik ben tevreden, 3,5 ster

Mongol, een film die me al een jaar word aangeraden om te kijken door een jongen uit mijn klas. Hij mag dan wel autistisch zijn en daarom zich als een gek verdiepen in de cultuur van Hongarije en Mongolië... Hij heeft wel film-smaak. Gister kwam deze op tv, en gaf het een kans. Al lange tijd in de rekken zien liggen, maar kon niet echt mijn interesse winnen.

Ik heb dus helemaal niks met dit soort films, helden. Het is allemaal hetzelfde liedje, het verschil dat het een keer in een andere taal word gesproken geeft op het begin wel een leuk sfeertje maar hoe verder de film vordert hoe ''normaler'' het word. Niet echt een toegevoegde waarde dus.

Daarnaast speelt de cast wel heel mooi hun rollen en wauw: de beelden verdienen een groot pluspunt. Helaas kan dit niet het feit verzachten dat ik deze film gewoon ronduit saai vond. Een woord dat ik niet zo vaak probeer te gebruiken bij films, maar deze film vond ik gewoon echt saai. Komt waarschijnlijk omdat ik niet werd meegetrokken in het verhaal en ik als een zoutzak het een na het andere avontuur met een kopje thee in mijn hand zat te beoordelen.

Niet echt mijn ding. 3 sterren voor de mooie beelden

Episch.

Anime dat me wellicht voor de eerste keer, oprecht enthousiast maakt. Komt waarschijnlijk omdat er enorm veel tempo in de film zit en het daarom wat dragelijker is. Niet dat ik al die andere Anime klassiekers ondragelijk vond, het vroeg alleen veel moeite. En hier kon ik gewoon van genieten. Niet zo zeer mainstream, maar gewoon vermakelijk, en goed.

Aldus het tempo deed de film goed. Audiovisueel is het een plaatje, voor de eerste paar scènes, en de uiteindelijke batlle waren goed neergezet. Film kent veel karakters, grappige, leuke en minder leuke. Veelzijdig, romantiek, drama, oorlog, fantasie en voor wie daar zin in heeft ook nog eens een boodschap over mens en natuur. Soort verhaal wat me meestal niet veel doet, trok me nu totaal in de film: sterk.

Toch jammer dat niet alle humor aan kwam en dat de veelzijdigheid eigenlijk geen ontroerend of emotioneel moment aan de kijker gaf. Dat is me weliswaar ontschoten of voorbij gevlogen.

Film met veel goede gezichten, 4 sterren

Meer dan mooie film. We don't excist...

Gisternacht gekeken en dit is echt zo'n film die je stil alleen in je bed moet kijken, even helemaal in de film kruipen zonder storende factoren. Puur genieten! Geen idee wat ik kon verwachten, gewoon de film aangezet, de belovende woorden waren genoeg. De film deed me een beetje denken aan Big Fish, wat niet ten nadelen valt. Op het begin weet je niet precies waar het heen gaat maar langzamerhand vallen de puzzelstukjes in elkaar en heb je een goed gevoel dat je niet met vragen achterblijft. Hoewel de wereld in 2092 er bijzonder interessant uit zag, had ik toch een lichte voorkeur voor de jonge/puber Nemo. Het is gewoon een geweldig intelligent, goed in elkaar gezet verhaal. Het klopt, en klopt weer niet. De film staat met beide benen op de grond en veroorzaakt daarom geen onzekerheid naar de kijker, geen ''huh'' momenten dus. Daarnaast is de film ook heel ontroerend, speelt de cast je omver, helpt je weer overeind en laat je met een meer dan gelukkig gevoel achter. Mr. Nobody is werkelijk waar een echte klassieker, niet alleen het verhaal is het meer dan waard, ook de bijzondere manier van vertellen, de kunstzinnige beelden, de muziek: wauw. Een film die iedereen moet zien.

4,5 ster

Ging wel.

Film was wel geinig maar had zonder Carrey's voortvloeiende en relaxte grappen geen inhoud om van te genieten. Maar klagen over iets wat niet is gebeurt is zinloos, vandaar mijn complimenten aan dit eindeloze talent. Qua verhaal lekker op safe maar wel voldoende, lekker simpel en lekker zoals altijd. Precies wat je nodig hebt met de oppervlakkige kerstdagen.

De beestjes zagen er onderhoudend uit, niet zo zeer realistisch maar wel meeslepend om niet het virtuele de overmacht te laten spelen. Animatie speelden mee, en was dus geen apart onderdeel, zoals in veel films wel gebeurt.

Voor tussendoortje is het prima te doen, alleen zowel inhoudelijk als qua uiterlijk is het verreweg van bijzonder of goed. Precies wat iedereen waarschijnlijk had verwacht. Sympathieke 2,5 ster

Sterk.

Spannende docu die vooral veel karakter laat zien van onze blanke Afrikanen maar ook de makers die bij ongemakkelijke en onveilige situaties toch blijven filmen. Als kijker voel je de spanning en zoals al vermeld lijkt het soms op een speelfilm, maar toch is het helaas echt. En de waarheid is hard.

Hoewel de situaties nogal walgelijk zijn, verbaast me bepaalde dingen niet. Het is jammer dat ze in Zimbabwe en nog veel andere Afrikaanse landen zo erover denken, maar toch denk ik dat het een gevolg is van kwetsbaar- en onwetendheid, iets wat niet echt aangekaart werd in de film. Het komt allemaal van een punt, wat het soms wat subjectief maakt.

Maar voor mij hoeft een docu niet altijd alles te belichten, zoals het maar niet vals of manipulatie is. En dat was het in mijn ogen niet. Docu verdient vooral veel punten uit sympathie en respect.

4 sterren

Jezus wat een ingewikkelde film, snapte er echt geen hol van. Na twee uur de film te laten hebben bezonken, en even de wikipedia-pagina te hebben gelezen begin ik meer te bevatten van wat ik daarnet gezien heb. Het eerste deel is nog vrij makkelijk, het verhaal neemt zijn tijd en daarom denk je alles te begrijpen. Wanneer in een volle snelheid het tweede deel komt aan waaien piep je wel anders. Niets is wat het lijkt, alles is anders en alles is ingewikkeld. Het is bijzonder, dat kan je David niet afnemen.

Blij met deze aanschaffing, 4 sterren

Al met al een leuk filmpje dat zich als een bijna-nachtmerrie voordoet. Hou altijd wel van surrealistische dingen alleen was dit weinig, en pakt de film in zijn geheel niet echt uit. Wat ik vervelend vond als Nederlander dat de ondertiteling ook telkens alleen bij het Frans-talige aanwezig was en bij de Belgische/Vlaamse ontbrak. Nu was het niet zó onduidelijk, maar toch had ik het er liever wel bijgehad, waardoor ik zeker dik het eerste kwartier moest wennen, en dat tikt aan bij een korte film zoals deze. Cast is ook niet heel erg bijzonder en het hele verhaal is af en toe wel erg boodschap-overbrengen-achtig en voorspelbaar zodat het niet altijd even interessant blijft. Maar al met al wel leuk. 2,5 ster in totaal maar niet het ontlopen-waard. 2,5 ster

Gisternacht gekeken. Het verhaal is modern en recent, het zouden de buren kunnen zijn, wat juist de film zo sterk maakt. De film is vooral gebasseerd op menselijke emoties, veel veel (emotionele) dialogen en wat ''zielige'' voice-overs met bijpassende beelden. Wat sterk naar voren komt is de sterke cast, stuk voor stuk komt iedereen geloofwaardig over. Mijn ode gaat toch uit naar Sofia Vassilieva (Kate), ze draagt de film heel goed en weet de perfecte rol af te leveren.
Ik heb maar bij 1 andere film ''gehuild (tranen wegpinken)'', en dat was bij Simon, ik durf te melden dat het nog steeds op 1 blijft, My Sister's Keeper had mij geen tranen maar wel kippenvel bezorgd. Het moment wanneer Kate, Anna en Jesse bij elkaar komen in het ziekenhuis, na het ''geheim'' te hebben verteld in de rechtzaal was gewoonweg memorabel. Erg pakkend en heeft me niet los gelaten.
Wel heb ik de film een halfpuntje naar beneden gegeven, het emotionele sfeertje is natuurlijk wel bijpassend bij een onderwerp zoals deze, alleen vond ik sommige scènes al emotioneel genoeg en met de ''verdikking'' van de muziek, de voice-over, de close-ups, werd het weer ''net niet''. Erg dubbel allemaal, maar een zeer goede film die ik iedereen aanraad. 4 sterren

Mooie maar ook minder mooie reacties op deze film. Mensen die zeggen dat er te veel seks scènes zonder betekenis in zaten hebben meer dan duidelijk de hele essentie van de film verkeerd begrepen.

Mysterious Skin had al een tijdje mijn interesse, bijzonder verhaal en het plot zocht naar uitleg en verklaringen. Kortom ik was vrij nieuwsgierig naar deze film, eindelijk maar eens aangezet. Ik weet niet precies wat ik er van moet vinden, hoewel ik de boodschap, het audiovisuele en de cast echt sterk vond had ik zo mijn twijfels bij de manier hoe het verhaal werd verteld en hoe de regie gebruik maakten van losse sketches die ik soms liever achter elkaar had willen zien (vond het bv. nogal irritant dat het beeld telkens op zwart eindigden). Meest memorabele shot is toch wel het begin van de jonge Neil. De film vraagt natuurlijk enige discussie over de gebeurtenissen in de film, het is tenslotte niet niets wat je te zien krijgt, ik ga hier verder niet op in omdat iedereen maar zelf moet bedenken hoe hij dit verhaal ziet. Het is een unieke ervaring en naar mijn idee bracht op een rare manier comfort. Bijzondere film waarvan je niet perse weet wat je ervan moet denken, film moet het vooral hebben van de diepgang en de acteerprestaties. Regie bracht mijn twijfels. 4 sterren

Netjes.

Lekker filmpje die ondanks zijn afstandelijke stijl qua cameravoering en scenario toch goed het sleepover-sfeertje wist te verfilmen. Het leuke aan de film is, is dat er totaal geen ouders aanwezig zijn, maar dat je wel bewust bent van hun aanwezigheid. Precies zoals op een slaapfeestje. De ruzie's en het niet-willen of het-niet-doen en alle andere taferelen zijn altijd ontzettend voelbaar tijdens dit soort uurtjes en daardoor voelt deze film ook vrij realistisch, ondanks dat je toch bewust naar een film zit te kijken.

Film is wat afstandelijk en qua emoties en/of coming-of-age women we niet erg ver, maar dat is ook wel eens verfrissend. Het is een soort romantisch portret van een aantal sleepovers zonder veel duidelijk verhaal. We kunnen natuurlijk wel het een en ander uit de situaties halen, en bepaalde personages maken ook echt wel iets mee, alleen durf ik niet te zeggen dat je als kijker ook echt de personages leert kennen. Aan de ene kant jammer, maar door dit afstandelijke sfeertje, is er wel een sfeer, die door meer verhaal wellicht verloren was gegaan.

Film is mooi gefilmd en heeft ook wat lekkere muziek eronder die een heerlijk zwevend en lange-nacht-gevoel te boven haalt. De cast doet het goed maar wist me nergens echt te raken, komt door het verhaal, maar toch. Had het meeste met het zwembad meisje, leuk koppie en een toegankelijke rol.

Leuk filmpje voor tussendoor die niet zo zeer indruk maakt, maar wel een eigenzinnig gevoel achter laat. Ook leuke poster, doet me denken aan Happiness en Boogie Nights. 3,5 ster