Opinions

Een chick-flick met een ander niveau, deze keer waren de grappen erg geslaagd (het terugkomen, hoe verder een film vordert werkt blijkbaar ook hartstikke goed!) en het verhaal had genoeg wendingen en leuke personages om 93 minuten een glimlach op mijn gezicht te toveren met soms een harde brul. Erg geslaagd allemaal, mede dankzij de filmmakers die zich niet te serieus nemen. De humor moet je liggen en je moet door het ''nickelodeon-achitge-voiceover'' heen kijken. Een leuke komedie. 3 sterren

It's grass.
Bijzondere film over twee jongemannen die hun manier van vrijheid leven, als een inspiratie bron van vele roadmovies, dank ik hierbij Dennis Hopper door deze grens te hebben overtrokken, want dit genre is zo geweldig, en Easy Rider is als het ware de mama... nee papa van dit ''soort'' films. Afgezien van de ontzettend sfeervolle beelden, Muziek (ja met een hoofdletter) en de overtuigende rollen, met als cadeau voor de kijker: Jack Nicholson. Ik had zeker het deel voor dat Jack aanwezig was, moeite met de film. Het liep niet ergens heen en ook de karakters vond ik niet zo sterk naar voren komen. Mede dankzij Jack komt er wat conversatie in de film, en er gebeuren situaties die een soort statement zetten: waar het uiteindelijk om draait. Hoogtepunt van de film was dan wel de bijna ''disturbing'' trip op het kerkhof en de muziek. Het einde deed me niet echt veel, ik weet niet of het normaal was in die tijd dat ''hippies'' dood worden geschoten, of tenminste ''op word geschoten''? maar ik zag het meer als een reden om de film te stoppen. Zag er niet echt een maatschappelijke betekenis achter, terwijl dat juist de rest van de film draagt. 4 sterren voor een audiovisueel pareltje, met werkende montage en de toon die op een sfeervolle wijze word gezet. Zeer tevreden.

This story's gonna grab people. It's about this guy, he's crazy about this girl, but he likes to wear dresses. Should he tell her? Should he not tell her? He's torn, Georgie. This is drama.

Bijzonder vermakelijke film van Tim Burton, een wellicht niet zo vaak genoemd werkje, onder mijn vriendenkring, maar de naam is hem zeker waardig: wat een film! Wat vaak zo irritant goed kan zijn is het duo dat door Depp en Burton wordt gespeeld, het is allemaal zo heerlijk goed dat het vaak te doordacht, te simpel, te veel dezelfde ingrediënten worden. In Ed Wood is dit niet het geval, Depp speelt een pracht karakter, een (slechte) artiest die zijn passie vorm probeert te geven. Veel tegenslagen, maar toch door gaan. Erg mooie karakters, maar Depp is hier toch wel echt op zijn best. Meeslepende rol, en weet mooie veranderingen in emoties te laten zien, en toch in het Burton jasje te blijven.

De film is heel erg vermakelijk en mooi geschoten, ondanks het thema van ''slechte film'' is dit het juist absoluut niet. Doordat de film in zwart/wit word getoond, geeft het juist meer sfeer en visueel zag het er ook alles behalve verkeerd uit. Gewoon een geslaagde vermakelijke film die je enhousiast maakt naar het werk van Edward D. Wood. Ik ga in ieder geval op zoek! Meer dan geslaagd. 3,5 ster

Belachelijk slechte film. Ik heb hem serieus bekeken en ik zat echt te wachten op wat verrassing of goede facetten, maar het bleef angstvallig stil. De film is niet lelijk, maar is gewoon nergens uitdagend, zelfverzekerd of onderhouden. Acteren kan hier niet gezegd worden, waarom überhaupt dit verhaal is verfilmd is mij een raadsel want echt geen een plotwending of personage is memorabel, origineel of zelfs niet oppervlakkig-vermakelijk. Echt gewoon saai en nietszeggend. Het is wel uit te zien, maar deze productie hoort bestraft te worden met een dikke 0,5 ster. Prima plaatje om te laten zien hoe passie verloren kan gaan en het niet moet aflopen met onze Nederlandse toekomst.

Gisteravond voor de tweede keer herzien, maar wat geeft het. Ik deed het vrijwillig en de film boeit alleen maar meer en wordt alleen maar mooier. Susanne Bier is een top regisseuse en kan dit grote familie drama heel mooi verbeelden. Een terugkomend beeld in haar films zijn de vage beelden van de natuur, viel me op. Een geloofwaardige film die niet als luchtig mag omschreven worden, soms erg ontroerend en tja... zielig? Ja, zielig. Wat een cast, prachtig. Susanne haalt het uiterste uit haar acteurs, geeft vrijheid en zo kunnen zij een geweldige prestatie leveren. Een film die iedereen moet zijn - als het aan mij ligt. Nog steeds 4,5 ster!

Goed.

Gewoon een goede onderhouden film die bij mij vooral scoort door de kleine culturele dingentjes die vertoond worden. Hoewel ik soort van gelovig ben, en ik het ook stimuleer en niet ''dom'' of iets in die geest vind, vind ik zulke orthodoxe toestanden wel heel heftig om te zien en eigenlijk een beetje zielig. Aan de ene kant geeft zo iets heel veel steun aan een grote groep mensen, aan de andere kant, zoals in deze film is, worden er bepaalde dingen aangekaart die nogal de pret van sommige levendige situaties bederven. Religie is een raar begrip.

Qua film vond ik het niet zo heel heftig of iets in die geest, hoewel je meer van dit soort films heeft richtte 'ie zich niet op heftige scenes of in zekere zin de sentimentele. Dit vond ik juist sterk omdat het gewoon goed bij de personages en de bepaald soort mensen hoorden.

Visueel af en toe wel een mooi helder plaatje, maar niet heel erg bijzonder.

Gewoon een goede film die het moet hebben van de softe aanpak, die van mij daarom wat sympathie krijgt, omdat Haim makkelijk ook de ''meer-kijker-manier'' op kon gaan. Subtiel.

3,5 ster

Net terug van de film. Met gemengde gevoelens gekeken, het verhaal is erg mooi en ontroerend (heb het boek trouwens niet gelezen), alleen had ik na alle hemelprijzingen van mijn naasten een toch iets pakkender verhaal verwacht. Het eerste deel van de film was gewoon stukken beter dan het tweede deel. Het hele privé gedoe van Julia zag ik meer als een bijzaak om het verhaal wat meer diepte en uitgangen te geven, het draaide voor mij om Sarah, die gek genoeg een beetje op de achtergrond bleef nadat ze haar broertje dood aantreft in de kast. Ook de zoon en de man van Sarah waren voor mij een grote misser, jammer want de rest van de cast deed het prima en wist mij ook te ontroeren.
Zowel een min als pluspunt vind ik dat er niet echt een standpunt of mening word verfilmd, een visie. Moet ik die Franzen nu goed of slecht vinden? Het ene moment scheiden ze families, het andere moment geven ze appeltjes. Moet ik nu hun menselijker vinden? Natuurlijk snap ik dat we films niet zwart en wit kunnen bekijken, maar ik vond de film wel zo over komen. Als kijker had ik niet echt ruimte om een mening te brengen, afgezien van het appeltjes gebeuren. Ik vond het een beetje clueloos en gedramatiseerd.
Dan kom ik gelijk op mijn persoonlijke mening dat ik gewoon niet hou van dramatisering, en daarom ik de film lager oordeel dan het is. Dankzij het vrij heftige en nare begin kom ik op een dikke 7, een prima filmpje dat je raakt. 3,5 *

Prima filmpje voor tussen door. Niet echt een thriller, maar toch op juiste momenten spannend. Cast doet het prima alleen is daarbij alles gezegd, zo kon ook het script veel heftiger naar mijn idee gemaakt worden. Best een fijn verhaaltje maar het kon echt veel donkerder en rauwer. Toch aardig vermaakt en onderhoudende fotografie.3 sterren

Leuke wegkijker. Niks mis mee, heerlijke over-acting en super nep allemaal. Toch met een glimlach gekeken en het was het allemaal wel waard. Leuk om een keer te zien. 2,5 *

For me, the best description of hunger is the description of bread.

Dit soort werkjes bekoren mij altijd wel. Het idee om gewoon losraaks wat mensen op een bijzondere plek te interviewen vind ik wel een fijn, los idee wat niet een hele duidelijke of structurele sfeer neer zet. De film is zo zeer een avontuur en laat je als nieuweling in Antarctica de ''anderen'' ontmoeten. Past goed bij het uitgangspunt van de film, en natuurlijk ook bij de instellingen van de interviewden.

Docu kent wat mooie beelden, soms is het ook wat rommelig, maar alles is wel lekker spontaan en hoewel ik bij sommige situaties dacht: dit kan zoveel indrukwekkender gefilmd worden, was het wel echt avontuur, en voelde je de adrenaline en het ''erbij zijn'' goed. Herzog neemt je graag mee, maar levert daar wel wat punten mee in op visueel gebied.

Gewoon een fijn filmpje wat inspirerend is voor mij als een jong iemand die ook graag wilt reizen, niet wetend of het is iets voor hem is. Doordat de film lekker spontaan is, avontuurlijk en niet geheel de ogen richt op de schoonheid van de natuur en de nare pool-verschuiving ervan, blijft hij luchtig en in mijn ogen daarom ook oprecht. Hoewel ik geloof in global warming en ik geloof ook wel dat de mensheid niet eeuwig zal voortleven, vind ik dat een idee waar te veel bij te bedenken valt, terwijl het eigenlijk gewoon een feit is waar me mee moeten leven. Het is beangstigend, maar aan de andere kant ook maakt het ons bewust van ons plekje in dit universum. En door dit luchtig te benaderen, er niet met opbouw naar toe te filmen, is Encounters at the End of the World al met al een prettige ervaring.

Niet zo zeer bijzonder, maar wel aangenaam. 3,5 ster

Geen idee wat ik hier over moet zeggen. Dat dit een film is die heel bijzonder, echt echt echt vernieuwend is en erg sterk in elkaar zit, vooral op audiovisueel gebied, kan niemand ontkennen. De film biedt zoveel creativiteit, kleur en leven aan de beelden. Het lijkt veel op een videogame-perspectief, maar toch ook weer niet. Het is niet dat iets is na gedaan, of ontleend. Het is een ontzettend sterke combinatie tussen heel veel visuele werken. Gooi er een vaag, menselijk en spiritueel verhaal bij, een sterke cast (kleine Linda in de auto heeft diepe indruk gemaakt), een poster die ik MOET hebben en een geniale soundtrack: en half movie meter is om.

Maar toch heeft de film ook zeker min punten. Ik snap dat mensen dit ''poëzie'' of ''pure film'' noemen, maar ik vond het op bepaalde momenten toch echt wel lastig om te kijken. Los gezien van de haast distubring beelden, gebeurt er aan de ene kant niks, en aan de andere kant ontzettend veel. Ik denk dat je wat meer van ''dit soort'' werk moet zien, om echt in deze films te komen, en oprecht enthousiast te worden. Ik ga eerlijk gezegd een beetje mee in de hype, wordt wel enthousiast, maar weet uiteindelijk niet wat ik ervan vind. Ik zou bijvoorbeeld een film als dit niet zo snel aanraden. Wellicht dat een herziening meer doet.

Verder vind ik het woord film misschien niet op zijn plaats hier, het is meer een ervaring dan echt dat je naar een verhaal zit te kijken. Het voelt heel erg aan als een soort boek, waar je je eigen fantasie mag gebruiken, maar je toch min of meer een richtlijn krijgt.

Het is in ieder geval heel apart, er zijn een paar scènes/shots die ik nooit van mijn leven meer vergeet, en laten we het erop houden dat Enter the Void een ontzettend ander karakter geeft aan mijn film-geschiedenis. Gasper Noé smaakt naar meer, maar wel gedoseerd. Ik zou dit 05 of 5 geven, en nog niet zeker zijn van mijn zaak. Ik oordeel maar op de vernieuwing, de ervaring en de ballen die ervoor nodig waren deze film te maken: 4,5 ster

Gisteravond gekeken.

Een film die zichzelf niet al te serieus heeft genomen, zoals ik op heb gemerkt. Er wordt inderdaad veel met accenten gespeeld en om nou te zeggen dat Bastiaan Ragas een geloofwaardig bad guy is, nee. Eerder een irritante speler, hij hoort echt op het toneel thuis en niet voor de camera. Alles was erg overdreven, jammer. Met Rifka was niks mis, ze straalde echt warmte uit en was erg aanwezig in de scènes Hoewel de film begon als, voor mij, een vrij grappig concept: ''Vrouw moet trouwen met een oudere man om zo aan geld te komen, blabla'', eindigde in een, toch wel spannende, thriller. Aan de ene kant jammer, ik had wel wat meer willen weten en zien van de tijd dat ze nog bij de ''oude gekke viezerik'' was. 't Ging allemaal net te snel voor mij doen, ze mochten het ietsje langzamer aan doen. Toch aardig vermaakt en een goed gecaste hoofdrolspeelster. Rifka draagt de film. Leuk voor tussendoor.

3,5 ster

Essential Killing.

Flinke intense audiovisuele trip die bij mij wel echt aan kwam. Jammer dat het hier zo ondergewaardeerd staat, maar gelukkig als je wat meningen leest, zie je wel dat hij beter is aangeschreven. Het is in principe wel een film dat je moet liggen of niet, het gaat zich niet aanpassen aan de kijker. Het neemt zijn tijd en doet zijn ding zoals hij wilt, vind je dit niet interessant, de manier op, dan heb je weinig te zoeken. Essential Killing is misschien een beetje eigenwijs en heeft een vage koppige structuur, het werkt voor mij wel. Meer een ervaring dan echt een verhaal.

FIlm moet het hebben van de sterke opbouwende muziek, vooral de scene waarin Mohammed probeert te klimmen op een heuvel, en natuurlijk de combinatie met de dromerige, maar toch vrij duidelijk aanwezige beelden. Mee eens dat deze poster werkelijk nergens op slaat. En dit is ook verreweg van een thriller, niet in mijn straatje in ieder geval.

Zeker de moeite waard, qua speelduur ook prima te doen. Zet je geluid lekker hard en dan komt deze Essential Killing helemaal goed, hij verdient de aandacht.

4 dikke sterren

Constantly talking isn't necessarily communicating.
Geniale film, en een terechte klassieker. Wanneer de film begon dacht ik eindelijk een perfecte, goede romcom te hebben ''ontdekt'' maar daar kwam verandering in. De film sloeg over in een bijna thriller achtige setting, vol creativiteit op production design. Scènes waarin Joel een klein kind speelt of wanneer hij telkens terug keert bij de doktoren vond ik erg sterk gedaan, en eigenlijk kent de hele film wel memorabele settings, waardoor het ook veel ingrediënten bevat voor zijn populariteit. Naast het ontzettend leuke en visuele werk, is de film ook ontzettend goed gespeeld, kent het heel veel menselijke ''dingen'' en bevat het quotes waarvan ik denk: Shit, dit verwoordt je perfect. Gewoon een erg leuke en geslaagde film, die in alle opzichten goed werkt, goed overkomt en goed is. Ik ben enthousiast.
4,5 ster

Geen idee waarom ik de eerste kijkbeurt deze met een lage 2 sterren heb getrakteerd. Vandaag verhoogd naar 3. Erg leuk en origineel verhaal. De film moest het niet hebben van zijn geweldige humor of de special effects, maar het was gewoon heel aangenaam naar te kijken. Jammer dat ie zo ''Hollywood-achtig'' is, er had van mij veel meer drama bij gekund. Ik leefde mee met Evan, haha. Leuke film =)

Absoluut geen slechte film, alleen wat een misser qua humor en ontroering. Het verhaal, de acteurs (op Pierce Brosnan na, wat een slechte acteur is dit zeg... pfoe), het totaal plaatje: het was erg goed verzorgd en was niet veel op aan te merken. Alleen, het was op geen een moment meeslepend of grappig of ontroerend. Het liet me koud. Beetje overgedramatiseerd. Het wordt nergens echt spannend en eigenlijk.... was het gewoon een saaie film.

Toch afgekeken en krijgt voor sommige goede scenes toch nog een 2,5 ster.

Net gezien, prima filmpje voor tussendoor maar nergens echt bijzonder. De film begon erg goed en Robert steel de show, maar wanneer zijn kinderen in beeld kwamen kreeg het verhaal een trieste stemming die mij niet echt wist te pakken. De band tussen de broertjes en zusjes, en de vader was er gewoon niet. Wel leuke dialogen en ook mooi gefilmd. Inderdaad wat Spetie zegt, is dat de poster een verkeerd beeld geeft van de film. Zeker de moeite waard maar komt voor mij niet verder dan een 6je. 3 sterren

België op z'n best! Niet een film die je zomaar aanzet, het is echt een bijzondere film en vraagt ook enige concentratie, tenminste: dat is de film waard. Ik was eigenlijk meer benieuwd naar 22 mei, maar door het een en ander ben ik toch deze als eerst gaan kijken en wauw: wat een film.

Er zijn een paar dingen die heel erg opvallen tijdens de film, ten eerste is het ontzettend creatief gefilmd, heel erg stijlvol en absurd, naast de aparte beelden blijft de film opvallend realistisch. Daarnaast is de film ook lekker niet politiek geschikt. Laten we het houden op dat de bandnaam niet letterlijk genomen moet worden, ook homoseksuelen, gehandicapten en het vrouwelijk geslacht blijft(ven) niet ongedeerd. Koen Mortier heeft geen blad voor zijn mond, je krijgt wat je te zien krijgt en dit moet je accepteren of ''op rotten''.

Af en toe wat te ruig naar mij toe, maar mede dankzij de wedstrijd scène, in het publiek maakt mij heel enthousiast over dit filmpje. Het is creatief, in je gezicht, hard, ruig, kwetsend maar ook ontzettend grappig. 4 hele dikke sterren, en een enorme aanrader voor het volk dat houdt van apart cinema.

I used to encourage everyone I knew to make art; I don't do that so much anymore.

Leuke documentaire over de toen nog onbekende Banksy en Thierry Guetta aka Mr. Brainwash. Ik kijk niet veel docu's maar afentoe eentje voor de afwisseling is altijd goed. Exit through the gift shop had ik zomaar uitgekozen, vooral de poster vond ik wel grappig, geen idee wat ik verder kon verwachten startte ik de film. Wat allereerst heel erg opvalt is het chaotische sfeertje, uiteindelijk past het goed bij het onderwerp van de film, Street Art is nou eenmaal snel snel snel, weg weg weg. We belanden in een echt kunstwereldje wat ik enorm kan waarderen, dat Thierry wordt beschreven als een nogal gekke kunstenaar die het allemaal wellicht iets te serieus neemt, vind ik onterecht. Het is wel gekkenwerk, alleen kijk naar het resultaat: prachtig. Ik weet niet zo goed hoe ik dit moet beoordelen maar vermakelijk is de film zeker en ik kan zeggen dat het inspireert en laat zien dat kunst alles behalve dood is onder ''jonger'' publiek. Het leeft. Ook mooi om heel veel persoonlijkheden te zien, de artiesten staan echt ergens voor en maken niet rulraak wat beelden. Ze hebben een enorm groot verhaal te vertellen, en mede dankzij deze film kunnen wij er iets van proeven. Ik weet in ieder geval welke stroming ik kies voor mijn eindexamenopdracht Kunst beeldende vormgeving. 3,5 ster

Mwah.

Ken het origineel niet, maar wilde ik eigenlijk liever kijken dan deze Amerikaanse remake. Het concept en verhaal is gewoon leuk alleen denk ik dat dit gewoon beter tot zijn recht zou kunnen komen in een iets langere film en wellicht is het origineel hiervoor ook een betere optie. Maar we blijven Nederlands, en wat gratis is, word gebruikt: zo ook deze remake.

Film kent goede momenten maar voelde in zijn geheel wat geforceerd en ge-Hollywood uit. Vooral zeker het eerste half uur a uur kent een enorm langdradig begin, we richten ons meer op 77 dan echt op het experiment. We zien eigenlijk maar twee personen die in het experiment terecht komen, terwijl ik liever d.m.v. het experiment de mensen leer kennen.

Prestaties van de cast worden gedempt door het script en vooral de uitwerking. Bepaalde scènes had ik veel liever wat losser geregisseerd willen zien zodat er meer interactie tussen de spelers zat. Elke move en elk gebaar ziet er zo geforceerd uit dat het haast onmogelijk is om de film echt ''ziek'' of psychisch te benaderen. Terwijl het wel een interessant concept is...

Einde geeft niet veel voldoening maar geeft dan wel een realistische draai aan de film. Ik ga binnenkort wel het origineel kijken, al denk ik dat het beter was om die eerst te zien. Maar ach, we doen wat we doen, en ik kan niet meer terug.

Niet onaardig, maar een beetje te gemaakt. 3 sterren

The Extra Man.

Wel een vaag filmpje. Wat lijkt op een droge, bijna humorloze, nerd-achtige film verandert regelmatig in een drama die soms pijnlijk goede personages weet neer te zetten. Ik weet dat dit niet realistisch is, maar ik vond het thema eenzaamheid toch op deze manier erg goed overkomen. Juist omdat het op eerst gezicht komedie is, komt de ''waarheid'' die door de grappen en situaties heen cirkelt extra goed aan. Jammer dat het niet zo heel goed gespeeld is en dat de humor die er is, heel erg flauw is en niet altijd even scherp aan kwam. Dubbele film, maar uiteindelijk niet heel krachtig, wel verrassend qua stijl.

2,5 ster, te doen als je niet te veel waarde legt aan het genre dan

Wel geinig concept dat niet echt aanvoelde als een film, komt waarschijnlijk door de nogal vage structuur. Al met al wel lachen omdat het zo slecht en fout is, het door laten gaan van wat flauwe grappen kon ik dan wel waarderen aangezien, ondanks de sketches, daarvoor toch wat tijd uitgestrekt voor werd. Toch allemaal niet echt heel scherp en ook de sketches zijn verreweg van extreem. Mislukte parodie, maar wel leuk voor een keertje. 1 ster

Net gekeken, weer een meesterwerk van Kubrick. Deze keer (weer) een totaal andere geniale film. Hoewel de film weinig bevredigd, heb ik er na het lezen van een geweldige analyse in het spoilertopic vrede mee. Kubrick weet precies de juiste sfeer neer te zetten, hoewel het erotische gedeelte veel meer naar voren kwam had ik toch het laatste halfuurtje een heerlijk thriller-sfeertje. Prachtige beelden en een paar memorabele scènes, prachtig en ook een klein beetje creepy al die maskers. Ik kan het niet laten: 4,5 ster!