Opinions

Uitstekende film noir die rascistische daden behandelt. Mooi opgebouwd. De motivatie voor de misdaden komt pas naar het einde toe aan het licht en wordt door de onderzoeker duidelijk uiteengezet. Trouwens heel de film is duidelijk, niet overladen met zijdelingse romances en goed vertolkt door een stel uitstekende acteurs.

Een karikatuur van een oma, een even onwaarschijnlijke koppelaarster en een liefdeshistorie die amper kan boeien, mede door het feit dat het hele filmpje bevolkt wordt met personages die niet "echt" overkomen.

Amy Irving maakt ervan wat er van kan gemaakt worden. Erg overtuigend is het ook al niet, maar het is het beste in deze romantische komedie (?) om vlug te vergeten.

Het casino-milieutje sfeervol in beeld gebracht en de sterke vertolkingen zijn het pluspunt van deze film die toch in het intrige wat warrig doet omtrent de al dan niet te boek gezette ervaringen van het hoofdpersonage.

Mike Hodges haalt niet het niveau van zijn veel vroegere "Get Carter" maar is toch verdienstelijk met het uitdiepen van het heel intensieve beroep van croupier en de weerslag ervan op het privéleven.

Als we zo'n oude film naar onze tijd toe projecteren hoort er altijd een flinke portie water bij de wijn.

Als we hem echter bekijken met de ogen van toen - en dat moet in feite altijd - dan is dit best een geslaagde, inhoudelijke film met de nodige humor, drama en ontroering en zeer kundig door de acteurs gebracht.

"Les Liaisons dangereuses" in een hedendaagser kleedje dan de "Gérard Philipe" versie uit '59, of deze van John Malkovich, uit '88 en nog een paar andere versies en ook vooral met een jongere cast, maar steeds met dezelfde speelse perversiteit.

Die jonge cast speelt trouwens uitstekend met die Sarah Michelle Gellar als opvallendste figuur, zonder de nog even jonge Reese Whitersppon te vergeten, ondertussen reeds met een Oscar op haar palmares.

Pittige, schalkse dialogen zoals het hoort in dergelijke film, een goede opbouw, ondanks het wat complexe scenario en de bedenking dat wanneer een spelletje geen spel meer wordt...

Beviel me meer dan bij de eerste visie...

Jack Hawkins was één van die geliefde acteurs uit de jaren 50 en 60 die regelmatig in knappe films opdook ("The Bridge on the River Kwai", "Ben-Hur", "Lawrence of Arabia", "Zulu"...), maar hier heeft onze Jack de hoofdrol beet en dit in één van de allerbeste "war at sea"- films die ik ken.

Cinematografisch toch wel merkwaardig voor zijn tijd, een zeer goed scenario met een evenwichtige mix tussen oorlog en familiale en sociale aspecten, knap gefilmde spannende momenten en af en toe inspelend - en zonder overdrijving - op menselijke gevoelens.

Zag de film voor het eerst vele jaren terug en hij is nog even genietbaar.

Verliefd worden op de juf.

Het kan maar Oran is wel een gedecideerde doordrijver.

Het leidt naar enge en grappige toestanden en een verrassende slot.

Al bij al sympathiek en charmant.

Luchtige, vaudeville-achtige ontspanning à la française : wat er ook moge gebeuren, er niet om rouwen, maar genieten maar....

Valeria Bruni Tedeschi doet dat zeer goed...

Film die naarmate hij vordert slechter en slechter wordt. Abominabel script en ondermaats geacteerd.

Koele kijk op de jacht op zigeuners, waarop deze film is gebaseerd, zonder exacte feiten te willen weergeven.

Handcamera volgt de leden van een gezin.

Heel jammer dat veel scenes zich afspelen in een complete duisternis, waarbij enige actie niet te volgen is.

Het stoorde al fel van in de beginne.

Had in deze film meer begeestering verwacht.

De Tsjechische regisseur Bohdan Sláma lijkt mij borg te staan voor kwaliteit, want naast "Something like Happiness" en "The Country Teacher" is ook deze "Four Suns" best een geslaagd werk : een sociaal drama over een ouderpaar dat al te veel toegeeft aan eigen zwakheden en daarmee het gezin de dieperik in helpt. Mogelijks is er wel besef bij hen van wat er gaande is en de troost dat alleen van uit de diepte een heropstanding mogelijk is maar het blijft zeer de vraag of de vier zonnekes of het echte geluk nog voor hen is weggelegd. Bohdan laat het aan de kijker over om te oordelen.

Intelligente opbouw en uitstekende acts.

Prijs van de Grand Jury op het Sundance FestivaL.

Je zelf ontdekken is één, het naar buiten dragen zonder schroom is twee.

Het lijkt mij zowat het thema van deze film die best meevalt omwille van de intimistische benadering, het goed camerawerk met passende close-ups en het behoorlijk acteerwerk.

Goede film die deze keer niet uitsluitend het klassieke patroon van totale onbegrip van naastbestaanden en maatschappij tegenover homoseksualiteit behandelt.

Vier uiteenlopende vehalen wisselen elkaar af waarbij emoties, twijfels, crisis binnen de relatie, wanhoop en begrip stevig aan bod komen en goed zijn weergegeven.

Ieder vehaal heeft zijn eigen waarde en zijn eigen aspecten van het gay-zijn.

Voortreffelijk acteerwerk.

Zuiderse komedie met de menselijke drang naar geld en rijkdom als thema.

Het komische in de film zit in de wijzigingen in de houding en de relaties onder een groep armen al naar gelang het zicht op welstand nadert of zich weer verwijdert.

De uitbundigheid waarmee uitdrukking aan de emoties wordt gegeven is typisch voor deze mensen en kan wel, bij herhaling, in de film als vervelend en langdradig overkomen. Het is nu eenmaal een Cubaans-Spaanse komedie. Een tekort aan dynamiek kunt ge hem niet verwijten.

Het is verkeerd bij deze film te denken dat een verrassende plotwending de oplossing van het mysterie betekent, want daarna volgt er weer een verrassing, en daarna nog één...

Het is de sterkte van deze Spaanse, licht-horrorthriller, weliswaar behoorlijk fantasierijk (geef toe, voor een stuk ongeloofwaardig) maar spannend tot op het laatst en door zijn sfeervolle verhaalstijl, met vele flashbacks, heel levendig gehouden.

Vertolkingen konden zeker bekoren.

Luchtige en bijwijlen (in de eerste helft) spetterende Franse komedie.

Fernandel en Bourvil op hun best. Dit zou hun enige film tesamen zijn geweest.

De scène waarin ze hun geheimpjes in elkaars oor fluisteren is onvergetelijk.

Praatfilm die zich afspeelt tussen de keuken en "aanhorigheden". Wat is die ellendige lange, smalle gang een bron van ergernis...

De sfeer is vertroebeld, niemand is tevreden en met die gemoedsgesteltenis ontvouwen zich vele disputen die een dramatisch/grappig karakter hebben en die meerdere smalle kantjes van het mens zijn blootleggen.

Het is een onmiskenbaar voordeel dat de acteurs doorwinterde toneelspelers zijn die weten om te gaan met rollen waarin het woord en de gelaatsuitdrukkingen primeren. Ik plaats ze alle vijf op één lijn in hun inzet om deze film op een een bekijk-en genietbaar niveau te houden.

Fantasierijke, horrorachtige thriller. Een mysterisch sfeertje houdt de kijker wel in spanning naar de uitkomst van het gebeuren en er zijn wel enkele visueel goed opgezette scènes, maar het verhaal is toch wel heel dun om van een geslaagde film te spreken.

Een moeder die door de kinderbescherming als onbekwaam wordt aanzien, een rechter met huwelijksproblemen, een advocate die een oude pedofoliezaak opnieuw naar voren schuift, een criminele vader die plots ten tonele verschijnt en zijn goed hart laat spreken, nare berichtgevingen op TV en radio ..., geef toe, het is een heel pak om in één film goed en geloofwaardig te behandelen. Het lijkt allemaal zo kunstmatig bijeen gegooid en zo Amerikaans - d.i. zonder echte slechteriken - voorgeschoteld. Het resultaat is een eerder matig vertoon waarbij geen enkele acteur echt overtuigt, laat staan er in slaagt de film uit het vlakke te halen.
Een kleine 3.

Film geldt mogelijks als waarschuwing tegen het ondoordacht en weinig beschermd computergebruik, inzonderheid het pestgedrag.

Behoorlijk spannend (film is ook bijzonder kort) met Maisie Williams die met haar goed acteren het niveau van de film best helpt opdrijven.

Best intelligente, plezierige komedie met een heel goede John C.Reilly. Het eerste halfuur is werkelijk knap, daarna gaat het wat afzwakken, met oppervlakkige, clichématige dialogen om dan weer goed en schalks te eindigen.

Verdienste van de film is dat, naast de goede acteerpresties, hij er in slaagt een eigenlijk gekend en vervelend onderwerp op een fijnhumoristische manier te benaderen.

Het slot is daarin veelbetekend :... we weten niet hoe het zal aflopen en of het zal lukken, maar we riskeren het en we zien wel...

Film waarbij ge u kunt ergeren maar ook lekker verkneukelen aan het grillig, wars van elk tijdsschema, verloop van deze film, waar ik toch geen thriller in zie, eerder een drama-komedie.

Een drama omdat het toch om een erg kansarme man gaat, die ten onrechte in aanraking komt met het gerecht en door de maatschappij genegeerd wordt.

Een komedie omdat de nachtelijke escapades zo vindingsrijk en grappig zijn uitgewerkt. Geloof me, bij de ring-scène, ging ik even aan Mr. Bean denken.

Maar het is veel subtieler dan Mr. Bean daarom hoor ik bij die die zich hebben verkneukeld.

Mooi deze kleine liefdesgeschiedenis.

Zag eerder nooit een film van Skolimowski.