Opinions

Kille film en wat mij betreft één van de betere van Haneke.

Arno Frisch vond ik vanaf blik één al een onsympathiek etterbakje, maar dat komt waarschijnlijk door zijn latere- al net zo sympatieke- rol in Funny Games. Jammer, ik heb de films dus in de verkeerde volgorde bekeken, waardoor ik meteen al een bepaald effect mist. Volgens mij hakt de film er meer in als je er van tevoren niets van weet en er ook geen synopsis van hebt gelezen of gehoord!

De film is blauwig geschoten, wat het geheel nog eens killer maakt.

Eén waarschuwing: bekijk of lees nooit interviews met Haneke! Ten eerste legt hij veel teveel van en over zijn films uit en je gaat hem al gauw een pompeuze zak vinden. Waarna je zijn films moeilijk onbevooroordeeld kan bekijken, wat jammer is omdat hij toch wel een bijzondere filmmaker is.

Grappig dat bijna iedereen het einde van deze film vaag en onbevredigend vindt! Ik sluit aan in deze rij van
Misschien moet ik hem nogmaals zien....

Positief van de film vond ik wel dat je je tot het einde aan toe blijft afvragen: waar draait dit op uit? Ook bevat de film een aardige dosis humor, leuke personages en geinige twists (zoals de bowlingtas!).

Ik vond die Adam Beach als Randy overigens wel enorm slecht acteren!

Mooie film, hier ben ik helemaal de sentimentele sucker voor! Erg fantasievol en om met een constante glimlacht te bekijken. Ik vond het zelfs niet erg dat er acteurs meededen waar ik allergisch voor ben (de Vito en Ewan McGregor). Nou, dat zegt toch wel wat!

Voor mij voorlopig de beste van Tim Burton.

Tja, nergens hoogstaand, maar ook niet erg slecht. Leuk genoeg voor een vermakelijk anderhalf uur. Ik ben sowieso blij dat de Finnen onderling ook gewoon Fins spreken, perkele! Zat te denken waar ik dat joch nu van kende, maar volgens mij zo'n film met een enge Kerstman ofzo? Deed het goed en de chemie met Samuel L. Jackson was er wel. Voor de rest leuke actiescènes. Ik heb me hier niet mee verveeld en me niet al teveel geërgerd.

Nou vond ik de Bundy's altijd al een disfunctionele familie....

Tja, erg vermakelijk deze film. Ik heb af en toe erg gelachen, ook om de erg droogkomische dialogen. (zoals wanneer de vader de vuurwerkaanval filmt: "dit is mijn vrouw! En dit is ...eh...nou ja...eh? Een goede kennis van de familie! Mijn zoon wordt gebullied! Wat zou ik als vader nu moeten voelen? )

Ik dacht met Ichi the Killer wel Miike's heftigste film te hebben gezien, maar deze gaat nog even een stapje verder!

Volgens mij is het inderdaad wèl een parodie op Ozu (al realiseerde ik me dat niet bij het kijken naar deze film). Eigenlijk dan nog wel een goed gelukte schop richting Ozu ook! Een beetje zoals 'The Young Ones' dat destijds deden naar brave zoete komedies als 'The Good Life' en 'Grange Hill'.

Begrijp me overigens niet verkeerd: Ik ben gek op de films van Ozu. Maar niets is heilig, hè?



Is dit werkelijk zo? Volgens mij heb ik wel meerdere malen geslachtsdelen expliciet zien passeren in diverse Japanse films? Ik denk meer dat het een soort artistieke truc van Miike is!

Echt een product van de Praagse Lente deze film en wel één van de dapperste en met het meeste kritiek daarin. Gebaseerd op een echt spookverhaal (dat van de witte dame Perchta van Rožmberk, die schijnt te worden gezien in een aantal kastelen in Tsjechië) wordt de draak gestoken met de communistische systeem, de bewindslieden van toen en het soms blind volgen van de massa.

Voor de mensen van toen moet dit vast erg grappig zijn geweest, maar wij weten niet hoe het is om in het systeem van toen te moeten leven en de absurditeit van sommige beslissingen van het bewind van toen. In deze film brengen de voorzitter en de secretaris er niet veel van klaar en smeken de mensen maar bij het portret van de witte dame in de hoop dat zij een pad aanlegt of een waterleiding maakt. Als zij gehoor geeft aan de smeekbedes zijn de leiders hier helemaal niet blij mee, geloven ook niet dat zoiets zo maar kan en ze doen er alles aan om (het geloof in) de witte dame te ontkrachten.

Sterk aan de film - en de redding van de film en de makers waaronder de crème de la crème van het Tsjechische acteursgilde zoals Hrusinský, Brodský, Kopecký en Mensik- is dat niet alleen de communistische leiders een veeg uit de pan krijgen. De kritiek is multi-interpreteerbaar en is vast zo uitgelegd nadat de Praagse Lente weer de kop was ingedrukt (daar allen gewoon mochten doorwerken, terwijl vele regisseurs lang niets mochten meer mochten maken):

De mensen (de 'massa') omdat ze alles maar klakkeloos aannemen en helemaal als ze daardoor dingen krijgen zonder er iets voor hoeven te doen. Ze verwachten dat alles maar voor ze geregeld wordt zonder dat ze zelf hoeven te denken of iets te doen.

De kritikasters, zoals het karakter van Brodský, het is gemakkelijk om op de barricades te staan, maar niet als je een gezin te onderhouden hebt.

De kerk (ze geloven van alles en nog wat, maar een spook kan toch ècht niet?), de wetenschappers, de corrupte gemeentewerkers, alles komt aan het bod.

Historisch gezien is dit dus een enorm interessante film. Helaas wordt het een en ander soms wel wat saai uitgewerkt. De lange dialogen tussen de machthebbers zijn (voor ons, wellicht niet voor Tsjechen?) wat mij betreft wat saai.

Wat een retro-duik in Jaren Zeventig Polen, zeg! Alleen daarom al erg bezienswaardig. Zoals Plan 9 al zegt: een goed scenario. De film verveeld niet en je wordt wel benieuwd hoe het zal gaan aflopen. Dat 'goed gespeeld' vond ik soms wat minder, maar ja...

Marta is wel een erg lief mens, die je onmiddellijk meer gunt dan het saaie grauwe leventje dat ze nu heeft. Een mooi open einde verder.

Inderdaad geinig. Billy lijkt me wel een geval van iemand met het syndroom van Asperger, want hij is raar, babbelt over van alles en nog wat, maar is toch zeer intelligent (en sympathiek).

De docu geeft verder wel een aardig kijkje in het leven van de gemiddelde Amerikaan.

Geinig was het applaus dat de jongen van een aantal stoere kerels kreeg nadat hij zijn vriendinnetje om verkering had gevraagd!

Aardige film met leuke vondsten. Ik bleef tot het (vage) einde toe nieuwsgierig naar waarop het zou uitdraaien. Grappig en zeker nog wel eens het herzien waard.

Matig, niet erg origineel en met een veel te hysterische Goldie Hawn.

Mijn cijfer had nog wat kunnen worden opgekrikt met een alternatief einde waarin Mel Gibson wèl wordt opgevreten door de tijgers, maar helaas.....zo origineel was John Badham niet...........

Een mooie ontroerende film, die mij vanwege het vele koorgezang ook meteen deed denken aan 'As it is in Heaven'. Maar dan gelukkig op zijn Japans zonder de mierzoete EO/NCRV/KRO-saus! Fans van die film zullen evenwel ook met deze film wel uit de voeten kunnen. Het is in ieder geval een (van de vele) humanistische en pacifistische oorlogsfilms vanuit Japan, waar ik toch nog altijd een zwak voor heb en die ik bijna nooit slecht vind.

De film opent sterk met de scène die The One Ring hieronder beschrijft en blijft daarna boeien met Mizushima's missie. Daarna gaat het qua plot een beetje slepen, maar het bleef mij toch boeien en ik heb geen keer op de klok gekeken.

Verder mooie plaatjes van Birma/Burma/Myanmar, vandaag toevallig ook prominent in het nieuws.

Pas voor het eerst dat ik trouwens een film van Kon Ichikawa mocht aanschouwen Wat is er toch nog veel te zien! Ook een van de weinige keren dat ik Rentarô Mikuni, toch éen van de grotere Japanse acteurs, eens in een film zie.

Ichikawa heeft zelf ook nog een remake van deze film gemaakt zag ik op IMDB? Zal ik tzt ook maar eens toevoegen op deze site, ondanks de overbodigheid van die excercitie van Ichikawa. Kan ik meteen dit plaatje gebruiken, want die is dus van de film uit 1985!

Ooit heb ik die twee Fassbinderboxen voor een prikkie gekocht, maar ik kan me er steeds niet toe zetten om er films uit te kijken. Ten onrechte blijkt nu toch weer. Deze film deed me denken aan Ingmar Bergman en, hoewel daar voor mij vaak het etiket 'saai' op zit geplakt, boeit ontzettend. Visueel is het geheel knap uitgevoerd, helemaal temeer alles zich toch slechts in een ruimte afspeelt. Iedereen roemt vooral Schygulla, maar ik vind toch Carstensen hier de show stelen. De pijn van liefdesverdriet werd nooit zo goed in beeld gebracht.

Wellicht heb je gelijk, een interessante invalshoek (Fire & Ice één persoon) die ik in de herziening wel mee zal nemen.

Maar vooralsnog zie ik het er niet in...



Misschien is deze regisseur zoiets als een slechte wiskundeleraar: wiskunde is helemaal niet moeilijk, maar sommige leraren kunnen de boodschap gewoon niet overbrengen! En de leraars educatieve vaardigeheden zijn niet ineens goed als enkele bollenbozen wèl de boodschap hebben begrepen!

Het plot wordt uiteindelijk gewoon in vijf à tien minuten afgeraffeld. Bovendien zijn sommige keuzes (zoals het hier al eerder gememoreerde feit dat Swank totaal NIET lijkt op Kirschner (Short), maar juist wel op Rooper (Lorna)!) gewoon verwarrend!

P.s. de zin 'Al snel leidt het onderzoek bovendien naar corruptie in het politie-departement.' in de plotbeschrijving????? Waar was dat in de film terug te zien?

Wat een rare film! Geen touw aan vast te knopen en niet mijn ding.

Echt Nouvelle Vague, maar dan gespeld: nouvelle VAAG! Hoe je hier inderdaad een synopsis van moet schrijven?

Wel af en toe mooie beelden, zoals het beginshot met een das die op de autoweg rondscharrelt. En de kat op de piano.

Krap 3*.

Precies dezelfde reden voor mij en omdat ik getipt werd dat deze film wel eens de moeite waard zou kunnen zijn. Blij met de tweede aanleiding, want het is inderdaad een prima a-typische western die me erg goed is bevallen. Shepard doet het erg goed in zijn rol (zelfs zijn zingen valt reuze mee!). De flashbacks hadden van mij ook niet echt gehoeven en zijn soms zelfs wat storend. Maar uiteindelijk best genoten van deze film!

In deze film van Zeman is goed te zien hoe hij Terry Gilliam heeft beïnvloed. De film oogt weer heel fraai (al oogt het volgens de huidige standaard misschien wat knullig). Hij gebruikt hier weer heel aparte animatie, met dit keer live-action geïntegreerd in oude kaarten en oude prenten.

Het verhaaltje is soms erg grappig, maar gaat op een gegeven moment bij mij wel wat slepen, iets wat ik bij andere films van Zeman ook wel eens heb bemerkt. Emília Vásáryová is hier overigens weer een prachtige verschijning.

Leuk dat de film zich afspeelt in Boekarest, al zie je daar helaas wat weinig van. Zoals velen hier al opmerkten: saai en voorspelbaar. Gelukkig wel wat minder ongeloofwaardig dan Underworld, een film welke ik persoonlijk vele malen slechter vond dan deze film.

Om eens te zien wel uit te kijken en ook wel aardig, maar niet een film die ik erg memorabel vind.

Het is dat Saya nog wel een leukerdje is om te zien, maar verder...??? De demonen zien er ècht belachelijk nep uit. Dan vond ik The Creature from the Black Lagoon nog overtuigender! En bestaat het bloed van die demonen uit rood kwik of zo? Zag er niet uit!

Verder een enorm voorspelbare clou dat Onigen de moeder van Saya is. Dûh!?! Zag je mijlenver aankomen.

Daarnaast ook wel mooie vechtscènes, waardoor dit vehikel nog net uit te kijken is.

Bah, wat een matige film!

Saai en een totale overkill aan computer-shit! Waar sloeg dit op? Lag er nog ergens een zootje niet gebruikt materiaal van Koyaanisqatsi of Poyanquatsie (of hoe die films ook heten!) dat men gratis mocht gebruiken? Of wilde de maker een wildwest-versie van 2001: A Space Odyssea maken?

Met moeite uitgekeken! Geen wonder dat deze film in de 1 euro-bak ligt!

Juliette Lewis blijf ik toch ook een spuuglelijk wijf vinden! Stick to playing retards, lady!

Gisteren op TV5 Monde (die tòch af en toe hele leuke films uitzenden: blij toe dat we deze zender op de kabel hebben zitten!)

De sfeervolle setting doet denken aan Rififi, À Bout de Souffle en Ascenseur pour l'Échafaud, maar ik vind deze prent toch op vele fronten wat minder boeiend dan de genoemde andere films.

Zo vind ik in Rififi de heist en de voorbereiding daarvan veel beter uitgewerkt, in Ascenseur pour l'Échafaud de soundttrack beter (en daardoor sfeervoller).

Die 'Marc', die jonge gangster die uiteindelijk wordt neergeschoten (Bob blijft daar trouwens opmerkelijk koel over. Zeker omdat hij zijn liefje afpakte!) lijkt overigens wel wat op Benoit Poelvoorde!

Viel me niet tegen van Estevez. Ik moet ook bekennen dat ik niet veel wist van de wat onbekendere Robert Kennedy en zijn denkbeelden, waardoor ik deze film ook toch nog wel het bekijken waard vond.

Ik ben het deels met de comentaren eens dat sommige personages niet zo relevant leken (Belafonte & Hopkins? Fishburn?). Alsof Estevez alle Hollywood sterren het volgende briefje heeft gestuurd: "Hee! Ik ga een film maken! Doe je ook mee?"

Waarna er iets teveel sterren hadden gereageerd....

Positief opvallend vond ik toch wel Sharon Stone!

De enige van de trilogie die ik nog niet had gezien. Ook deze is zeer genietbaar.

Het blijft tot het einde toe gissen waar het plot heen gaat en we krijgen genoeg buitenissige dingen te zien om het geheel boeiend te houden.

De dingen waar ik wat moeite mee had waren:

- de spastische jongen die af en toe het beeld in en uit kwam rennen (nut?). Alleen maar onbedoeld komisch.

- het einde waarin de vader wordt vermoord door de terroristen. Vergezocht en bovendien moet het nog helemaal met een voice-over worden uitgelegd?

Maar toch vermakelijk...

Helemaal mee eens. Ergens na dertig minuten vroeg ik me af: 'hoe gaat dit nog bijna twee uur boeien?', maar dat lukte dus toch! Een heel mooie film, zowel inhoudelijk als esthetisch.

De inkijkjes in de geinige fantasieën en uiteindelijke verhalen van Taku geven de film wel extra sjeu en geven de kijker af en toe de nodige adempauze in iets wat eigenlijk toch best zwaar drama is. Dat laatste wordt gelukkig niet overdreven uitgemolken (i.t.t. zovele soortgelijke Japanse drama's zoals 'April Bride' van Hiroki ).

De dweilende oude man in het ziekenhuis leek wel wat op Seijun Suzuki?

Ik vraag me eigenlijk af of de verhalen van Taku toch ooit nog zijn uitgebracht (of bleef het slechts bij één lezer)?

Beetje TV-film achtig overkomend, maar toch goed! De film ontwijkt goed vals sentiment. Prima acteerwerk van alle betrokken!

Zeer sterk spelend vond ik Manuel Morón, de vader van 'el Bola'. Wat een gluiperd! In 'la Noche de Girasoles' vond ik hem ook al opvallend sterk.

De treinscènes vond ik juist wel goed in de film passen! Juist erg functioneel.

De vader van Alfredo berispt zijn zoon namelijk nadat hij en Pablo zijn opgepakt:

'Het is stom en ik deed ook niet mee!', sputtert de jongen tegen.

'Nee, jij bent juist slim! Je gaat er lekker bij zitten om toe te kijken hoe één van je vrienden aan flenters wordt gereden!', bijt vader hem dan toe! Met andere woorden: je doet het zelf wel niet, maar je grijpt niet in en laat het gewoon toe. En je wordt toch óók gekwetst als het fout gaat.

Vader komt later zelf voor eenzelfde dilemma te staan. Het mishandelen van Pablo gebeurt voor zijn ogen, maar eigenlijk durft hij (in eerste instantie) niet in te grijpen.

Bovendien laten de treinscènes ook nog eens zien dat - ook in Madrid- er geen hol te doen is voor kids van die leeftijd. Waardoor ze dit soort rottigheid uit gaan halen!

Op zich een mooi portret van een groep mensen die vanuit de beste bedoelingen probeert iets wat veel mensen kwetst bespreekbaar te maken en tegen te gaan. Ontroerend is ook wel het juiste woord.

Grappig: de dame het uitdelen van de snoepjes! Achteraf een foute keuze, haha!

Zelf zou ik liever de Bond voor het Vloeken willen oprichten, want vloeken heeft soms wel degelijk de nuttige functie om stoom af te blazen. Beter dat dan iets of iemand kapotslaan.

Ze zijn sympathiek in hun oproep om de verruwing van taal en omgangsnormen tegen te gaan. Ik ben het met dat doel wel eens en heb er alle respect voor dat ze zich hiervoor willen inzetten. Maar hun eigenlijke hoofddoel is als christenmoraalridders het derde gebod bewaken ('Gij zult de naam van de Eeuwige, uw God, niet ijdel gebruiken') (de bond heette eerst dan ook 'Bond tegen het schenden door het vloeken van Gods heilige Naam').

Wat dat laatste betreft vind ik ze een stel kans- en hersenloze losers. Bovendien interpreteren ze het gebod volgens mij volledig fout. Er wordt niet bedoeld dat je niet mag vloeken, maar juist dat je niet vanuit Gods naam mag spreken (er staat niet voor niets 'ijdel'!) , zoals zovele christenen doen (ze hebben allemaal een privélijntje met God en weten schijnbaar precies wat hij wil, vooral TV-dominees zijn hier goed in!). De bond gaat dus met haar gedrag zelf tegen dat derde gebod in!

De bond zou zich inderdaad beter kunnen omdopen in 'de bond voor respect', zoals de voorbijganger in de documentaire aangaf.

Het valt me trouwens op dat de mensen uit de zwartekousengemeenschap allemaal een zeer herkenbare manier (intonatie, timbre) van spreken hebben. Je haalt ze er zo uit!

Best eens leuk om een Chinese film als deze eens met vrouwelijke hoofdpersonages te zien in dit soort rollen. Had ik nog niet veel gezien. De film sleept wel wat, zeker gedurende de weer groeiende relatie tussen Jenny en haar ex. Het plot is eigenlijk ergens een soort variatie op Kurosawa's 'High and Low'. Voor de rest sluit ik me aan bij Onderhond: geen slecht product, maar ook nergens ècht speciaal, deze film.

Onderhond, je had liever als laatste shot de ontdekking van een gemummificeerd kinderlijkje gezien?

Leuke film die het luchtig houdt door een gezonde dosis humor.

Weer een geniale William Dafoe. Ook een leuke rol voor Billy Connolly trouwens!

Maar nou ook niet een meesterwerk....

Na mijn 'foute' opmerkingen van net mag ik deze opmerking eigenlijk niet maken (maar ik doe het toch!):

Er is óók ander cabaret in Amerika, hoor! De pas overleden George Carlin bijvoorbeeld....

Weer zo'n verborgen Slowaaks pareltje. Jaren voordat de Amerikanen kwamen met films als Sobibor, Schindler's List enzovoort, was er dus al deze film, die ten onrechte is vergeten. Op vele vlakken een boeiende film. Sowieso heeft men het wijze besluit genomen om voor de Duitsers in de film ook echt Duitsers te casten, voor de Polen echt Polen enzovoort en ze ook hun eigen taal te laten spreken in de film. Dat komt het realisme alleen maar te goede.

Formidabel acteerspel van zowel Stefan Kvietik (die je echt ziet transformeren van een uitgebluste gevangene tot een atletisch bokser), als Manfred Krug, die de kampcommandants gruwelijke aard nèt dat beetje bedriegelijke vernis van aardigheid en sportiviteit geeft.

Het verhaal en de film zijn bijzonder subtiel uitgewerkt. De film gaat eigenlijk over mens(on)waardigheid onder onmenselijke omstandigheden. Kominek krijgt een bevoorrechte positie, maar tegen welke prijs? Tot op het einde toe speelt de film met zijn twijfels hierover.

De gruwelen in het kamp worden niet expliciet in beeld gebracht, maar worden meer verbeeld door de constante kleineringen die de gevangenen te verduren krijgen. Verder blijkt Spielberg niet origineel of in ieder geval niet de eerste was met zijn kampcommandant die eens in de zoveel tijd zijn raam opent om iemand dood te schieten teneinde de angst er een beetje in te houden!

Met een stevig vooroordeel ben ik deze film gaan kijken, maar mijn oordeel valt nog wel mee. Minpunten zijn hier al zat keer aangehaald, daarom zal ik me beperken tot wat voor mij de pluspunten van deze film waren.

Goed vond ik de scènes waarin de ouders duidelijk gegeneerd reageren op de vragen van Bruno over 'de boerderij'. Ze liegen hem maar wat voor, de waarheid kunnen ze hem niet vertellen. En eigenlijk realiseren ze zich ergens in hun binnenste op dat moment ook hoe fout het is wat er een paar honderd meter van hen vandaan gebeurt. Het jongetje legt onbedoeld steeds de vinger op de zere plek. Liegen is niet goed, maar de waarheid zeggen is nog erger. Dit kind zou zijn ouders zeker moreel veroordelen.

De twee jongetjes vond ik goed acteren. Irritant vond ik wel dat Bruno uiterlijk erg lijkt op dat vreselijke jochie uit 'Die Blechtrommel', waardoor ik in het begin moeite had om hem sympathiek te vinden.