Opinions

Best stiekem wel genoten van deze film. En gelachen! Mij is de scene met de pap het meeste bijgebleven.

En natuurlijk de grasmaaier scene!!!

Briljant!

Is daar een film van gemaakt dan? Ik vond de boeken wel leuk! Brammetje Bond en de geheime club (of zo).

Nou inderdaad! Ik klaag vaak over kindsterretjes en al helemaal de Nederlandse, maar dit jochie deed het echt wel heel goed.

Ontzettend leuke film en voor mij totaal onverwacht. Leuke, functionele animatie en CGI tussendoor die de gedachtes van Brammetje extra grappig maken. De film wordt echter nooit ècht ongeloofwaardig voor een kinderfilm (nu, ja, behalve de meester Vis dan die wel erg weinig begripvol is!), is sfeervol en er is ook een lekker tempo. Verveelde mij geen moment.

De film deed me ook aan mezelf denken toen ik klein was en in de derde klas zat. Ik zat ook constant te dromen en aan van alles te denken behalve de lesstof. Ik had een juf die wanhopig van me werd en die me om de haverklap naar de gang stuurde. Brammetje op de gang was dus heel herkenbaar! Ik kroop ook weg tussen de jassen van schaamte als de meester van de vierde langsliep en me daar wèèr zag staan. De eerste dag in de vierde klas ging ik ook met lood in mijn schoenen heen, want wat moest díe wel niet van me denken?

Chapeau! Volgens mij is dit nu de door mij hoogst gewaardeerde Nederlandse film.

Inderdaad, wat een vehikel. Ik hoef weinig aan het onderstaande toe te voegen. Milano acteert echt hopeloos zwak en wie de dader is ziet iedereen al in een vroeg stadium aankomen. Zonde van mijn tijd dat ik deze film bekeken heb.

Best goed te verteren kost. Het jochie is zó nichterig dat zelfs het homostel zich voor hem schaamt. Je zou zo'n kind hebben! Een kind moet zich kunnen uiten als het wil, maar in dit geval is het moeilijk om daarmee om te gaan. Knappe acterprestatie trouwens van het joch dat Scot speelt.

Geen meesterwerk, maar gerust leuk om eens te zien.

Hoewel ik von Trier ook best aardig vind, ben ik ook van mening dat Von Trier veel overeenkomsten vertoont met de Antichrist met zijn ge-dogma! Dat onscherpe, dat gewiebel. Niet aan mij besteed!

Maar dat terzijde, want ik kan toch wel waardering opbrengen voor deze film. Zo sloegen bij mij de kerkklokken bijvoorbeeld wel aan. Verder vond ik Emily Watson zeer overtuigend in haar rol. Ik heb me zelden zo lopen irriteren aan zo'n stompzinnig personage. Wat een malloot! Maar ja, dat zat in de familie denk ik, want die geloofgemeenschap van haar is eigenlijk verstandelijk geen haar beter!

Stellan Skarsgaard vond ik dan weer helemaal niets in zijn rol. Er moest zeker een Deen in voor de financiën? Die maten van hem bakten er acterend ook niet veel van.

Ook weer mooi vond ik de tussenplaatjes met begeleidende muziek.

Alleen een aanrader voor mensen die aan slapeloosheid leiden!

Tjeesus! Saai in het kwadraat deze film! Halverwege vond ik zelfs de binnenkant van mijn ogen er interessanter uitzien. Een uur later de dvd teruggespoeld en weer opnieuw geprobeerd. Het bleef vechten tegen de slaap, of tegen de neiging naar andere minder saaie bezigheden.

Zoals het kijken naar mijn aquarium. Het groeien van mijn cactus. Wat? Zelfs een show van Seth Gaaikema uit 1983 in slowmotion zou ik minder saai vinden dan deze film! Of de EO-psalmen op zondagochtend!

En dat met zo'n topcast en met prachtige decors en requisieten?

Een prima acterende Nicolas Cage in een hele goede film. Super soundtrack ook, met o.a. The Calsh en R.E.M.!!!!

Kan me deze uit mijn jeugd herinneren. Ik vond hem toen heel mooi. Laats weer een stukje hiervan gezien uitgezonden door een van de zenders van de Oosterburen.

Dapper om sterven/de dood als onderwerp voor een jeugdfilm te nemen, want daar gaat het toch vooral over, naast moed en je angsten leren te overwinnen.

De mannen van Tengil, de slechterik zien er wel mooi en eng uit en de sfeer in het bezette land is echt drukkend.
Ook een ontzettend gave soundtrack, trouwens!

Gek dat ondanks de Koude Oorlog dit soort films uit het Oostblok in mijn jeugd tòch gewoon werden uitgezonden op tv! Veel waren wat suffig en soms vooral leuk omdat je dan een kijkje kreeg in het leven van mensen daar. Deze was wel erg leuk en best de moeite waard, alhoewel ik vrees dat de jeugd nu er geen bal aan zal vinden!

Zal overigens wel eens goed zijn voor ze om deze film te kijken en een voorbeeld te nemen aan de hoofdpersoon hier!

Trouwens ook gek dat er zoveel jeugdfilms nog niet op MM staan. Men geneert zich zeker om deze toe te voegen?

Inderdaad. Qua verhaal vond ik het wel minder, maar nog vermakelijk genoeg voor een dikke voldoende.

Ledger vond ik het ook zeer aardig doen, ik heb vroeger toch te hard over hem geoordeeld.

Een verborgen parel deze film en inderdaad lijkt me ‘the Shawshank Redemption’ schatplichtig hieraan! Prima verhaal, de karakters worden (ouderwets) één voor één netjes voorgesteld/uitgediept en de acteurs zijn prima. Ik vind het knap hoe Dassin de spanning er helemaal tot het einde in weet te houden. Ik had echt geen idee hoe de film zou gaan aflopen!
Zoals al eerder opgemerkt zijn de gevangenen allemaal eigenlijk wel èrrug brave jongens, maar aan de andere kant is het als kijker ook onmogelijk zijn geweest om sympathie voor ze te gaan voelen als ze concentratiekampbeulen en kinderverkrachters zouden zijn geweest! Dan zou je ze niet willen zien ontsnappen, toch? Bovendien vind ik het karakter van Lancaster toch nog wel een flinke bruut; verraders leven niet lang in zijn omgeving!

Ik dacht dat amateurproducties niet op de site mochten??

De hele gedachte achter de film en de kindertjes zijn natuurlijk allemaal heel sympathiek, maar het is natuurlijk op alle vlakken een hele slechte film! Wat dat betreft kan Hana nog veel van haar grotere zus leren die toch veel betere films maakt, zoals 'Two-Legged Horse!' Of van haar vader en moeder.

Het inkijkje in het leven daar is wel aardig, maar alles wordt zo traag en houterig gebracht dat het snel gaat ergeren. En het acteerwerk is het slechtste dat ik zag sinds 'Geheim van Vredenhof'.(iemand die dat ooit heeft gezien?). Het is overigens ook vreemd om Hazara-kinderen dit soort oorlogsspelletjes te laten spelen. Zij zijn werkelijk de aartsvijanden van de Taliban en altijd vervolgd door hen. Ik kan me ook niet voorstellen dat er ook maar één Hazara-kindje Taliban zou willen spelen. Een beetje hetzelfde als in een film in de jaren tachtig Nederlandse kinderen te laten voetballen en laten zeggen: 'Jaah! Ik wil Rudi Völler zijn! En ik Lothar Mattheus! Jippie!'

De hoge cijfers hieronder beschouwend denk ik dat dit eigenlijk iets is als de Jostiband-onder-de-films?

Ik heb medelijden met 'Fishface' (hij ziet er wèl zo uit!). Zelfs zijn ouders behandelen hem als een tweederangs kind. Ik kan me toch niet aan de indruk ontrukken dat alle segmenten met hem echt zijn, maar de reacties van de volwassenen is ronduit schokkend. Zoals bij de schoolcounselor:

Schoolcounselor: 'Why do you think I take no action?'
Alex Libby: 'You took no action when they sat on my face two years ago!'
Schoolcounselor (duidelijk op de pik getrapt, zelfs als vrouw): 'What makes you think I took no action then?'
Alex Libby: 'Well... They are still kicking me, punch me in the jaw, they, er, strangle me and knock things out of my hand.'
Schoolcounselor: 'But they are NOT sitting on you anymore, do they?'

Echt niet te geloven!

Tja, ècht vernieuwend is het niet meer wat de Koen-broertjes doen, maar ìk blijf het in ieder geval wel leuk vinden!

Leuk is (het zoeken naar) de verscheidenheid in acteurs, waar het plezier van af lijkt te spatten. Koen-veteranen McDormand & Clooney, Malkovich en Pitt allen in grappige rollen (en zag ik daar ook 'Sledge Hammer? Zijn naam ken ik niet!). Bij Pitt schoot ik al in de lach bij de eerste seconde dat hij in beeld kwam (en ik ben ècht geen Brad Pitt-fan!).

Qua plot blijf je je steeds afvragen waar het allemaal toe zal leiden (niets, in dit geval!), dus voorspelbaar wordt het nooit!

Dikke voldoende, ik heb weer genoten!

Ja, diegenen die de vorige twee konden waarderen, zullen ook hiermee wel aan hun trekken komen! En inderdaad een prachtige poster.

Tja, Yôji Yamada kan bij mij geen kwaad meer doen en ook deze film slik ik als zoete koek. Weer een heerlijk rustig tempo, prima acteurs (waaronder veteranen Ogata en Momoi) en pracht decors en filmlokaties.

Helaas, inderdaad is de happy-ending wel een beetje een onlogisch minpuntje.

Nu maar eens één van Yamada's vier (hoe heet dàt eigenlijk quadrupelogie?) Gakkô films zien....

Haha, inderdaad!

Net als Adauchi is dit een zeer effectieve anti-chanbara. Passen beide natuurlijk helemaal in het (linkse) straatje van Tadashi Imai, die eigenlijk alleen maar sociale drama's heeft gemaakt, zover ik het zo snel kon overzien!

Seppuku vind ik persoonlijk nèt even beter, maar ook deze film hakt er - figuurlijk - wel in! De film laat geen spaan heel van de Bushido en ergens doet mij als liefhebber van de samoeraifilm wel een beetje pijn. Maar wat nuance mag er best zijn, nietwaar? Vooral het segment van de schandknaapvoorouder vond ik trouwens (gezien de tijd waarin deze film uitkwam) wel opmerkelijk??? Is later overigens wel dunnetjes overgedaan in de laatste film van Oshima (moet ik ook nog eens zien!).

Jammer dat de film soms toch wat verzuurd overkomt. Dit zal veel kijkers tegen gaan staan, zeker als ze liefhebbers zijn van de 'gewone' chanbara. Toch trekt Imai de lijn mooi door naar het Japan van tijdens de oorlog en het Japan van de jaren zestig. Ergens is de film en diens waarschuwing tegen stompzinnige slaafsheid nog steeds actueel.

Kinnosuke Nakamura steelt wel de show in (zes of zeven) totaal uiteenlopende rollen.

Gave rauwe film, waar toch af en toe nog wat humor in verstopt zit (b.v. de verwikkelingen nadat men een varken at en daarin een gouden tand vond!). Halverwege had ik wel wat moeite om mijn aandacht erbij te houden en om het verhaal te volgen, maar de scène met de varkens op het einde maakte een hoop goed!

Opvallend is dat in de film vrijwel geen (volledig) sympathiek persoon voorkomt (misschien de oom, maar die zien we slechts af en toe!).

De film deed me sterk denken aan Nagisa Oshima's Seishun zankoku monogatari' (Naked Youth), waarschijnlijk omdat deze zich in ongeveer dezelfde tijd afspeelt èn vanwege actrice Miyuki Kuwano die ik sterk vind lijken op Jitsuko Yoshimura in deze film.

Daar dacht ik nog dat Miyuki Kuwano óók in Onibaba zit, maar dát was dus Jitsuko Yoshimura!!! Twee druppels water die twee!

Leuk om eens gezien te hebben.

Bravo Hollywood, zo kan het dus ook!

Ik had van tevoren geen hoge pet op van de cast van deze film, maar mijn vooroordelen waren onterecht!

Goed plot, de film houdt vaart en alle acteurs doen het prima! Het director's cut-einde is zeer passend en deed me een zucht van verlichting slaken.