Opinions

Flinke tegenvaller.

Erg traag op gang komende film die nergens echt goed uit de verf komt.Vanaf de achtervolging wordt het echter nog een beetje leuk, maar helaas niet goed genoeg om de film nog een voldoende toe te kennen.Daarvoor was het gedeelte daarvoor veel te zwak.De plot komt wel heel langzaam op gang en er gebeurt dan ook verder helemaal niets.De dialogen zijn erg slecht en niet interessant.Viggo komt niet geloofwaardig over als cowboy, en acteerde heel matig.

Ed Harris is ook al niet zo best bezig, en Irons lijkt zich ook niet echt op z'n plaats te voelen maar doet het redelijk.De personages worden erg mat neergezet en weten je op geen enkel moment de film in te slepen.De muziek was ook niet om aan te horen, en zorgde voor 0,0 spanning of een emotie.En goede muziek is iets in een western wat ik erg belangrijk vind.

Verder is de film wel mooi geschoten en krijg je wel enkele mooie plaatjes voor geschoteld.Verder een ondermaatse western.

2*

Een heerlijke suspensvolle thriller. Erg degelijk geschoten, erg sfeervol en heel spannend. Het einde was super en sloeg in als een bom.

Ineens was hij daar. Vanaf midden jaren negentig tot nu hebben we van het werk van Bay mogen genieten. Ik schuif nooit onder banken en stoelen dat ik enorm fan ben van de man. Waar vele filmliefhebbers hem liever de grond intrappen en hem een non talent noemen is het wel iemand waar we rekening mee moeten houden en een zeer invloedrijk man in Hollywood. Diezelfde "liefhebbers" vergeten dat ze hebben genoten van Bad Boys, helemaal uit hun dak gingen bij het zien van The Rock en in de zomer van '98 erg genoten van Armageddon. Een film waar hachelijke situaties elkaar wel heel snel opvolgen, waarin veel bekende gezichten voorbij komen en best goed acteerwerk laten zien. Sommige momenten gênant slecht zijn (de animal crackers) er geweldig actie en stuntwerk te vinden is en de effecten er puik uitzien. Aerosmith scoorde een grote hit die vandaag de dag nog vaak op de radio te horen is. Eigenlijk is Armageddon gewoon erg leuk. En dat is voor mij het belangrijkste bij een blockbuster.

Een veel minder vervolg op de eerste twee leuke delen.

In Army of Darkness, het 3e deel uit de Evil Dead trilogie, is de horror compleet verdwenen.Ook de creepy sfeer is niet meer aanwezig.De humor die ik in deel 2 ook al niet echt kon waarderen wordt hierin nog verder door gezet.Met als dieptepunt de scène in de molen .Een belachelijk moment wat ik zeker niet kon waarderen.De muziek is ook ineenkeer heel anders.Waar de muziek in deel 1 en 2 nog voor veel sfeer zorgden doet dat het in AoD totaal niet.Veels te bombastisch ook op momenten.
Toch bied deze film nog wel veel vermaak, met als hoogtepunt het gevecht met de stop-motion skeletten.

Jammer dat ze het met deze film over deze boeg hebben gegooid, want het heeft een leuk uitgangspunt.Helaas laat de uitwerking het wat afweten.

2*

Best een aardige film, maar helaas is het ook niet meer dan dat.

Verhaaltje is best o.k., een man die een weddenschap aangaat en rond de wereld wil in 80 dagen. Je zou denken dat dit verhaal niet als kapstok kan dienen voor een Jackie Chan avontuur, maar niets is minder waar. Passepartou is dan ook het leukste karakter binnen deze kleurrijke film. Die vrouw was niet veel bijzonders, maar deed het zeker ook leuk, en dat mag ook gezegd worden van Coogan. Het gaat allemaal wel erg snel en veel van de wereld krijg je dan ook niet te zien, en veel landen zie je ook niet voorbij komen.

Leukst moment in de film was toch wel de audiëntie met Schwarzenegger en het gevecht in China, waar een leuke verassing in de vorm van Sammo Hung wacht. Erg leuk ook om de muziek uit Once Upon a Time in China erbij te horen. De gevechten zijn verder leuk en flitsend in beeld gebracht. Wel wat op een braaf Disney niveau, en dat geld ook voor de rest van de film. Moraal ligt er dan ook meters dik boven op. Gelukkig blijft het geheel best onderhoudend, maar een Chan topper is het helaas niet geworden. Mijn stem blijft staan.

2.5*

"What is your Purpose on Earth?"

Villeneuve neemt het stokje van Christopher Nolan over in het maken van slimme blockbusters. Hoewel de films van Nolan erg vermakelijk zijn, weet Villeneuve wel beter om te gaan met de elementen die het publiek aan het werk moeten zetten tijdens het kijken.

De eerste drie minuten maken meteen een behoorlijke impact. Erg goed gebracht door Villeneuve en ook zeer goed gespeeld door Amy Adams. Arrival heeft een erg mooi verhaal, een onderwerp die je tot denken aanzet en een aantal zeer interessante ontwikkelingen. Arrival is zeker geen perfecte film. De aanloop is erg mooi gedaan en de uiteindelijke clue is erg mooi bedacht. Het is echter zeer jammer dat Villeneuve de Nolan kant op gaat in het einde. Ik vind dat hij daar zijn publiek toch wel een klein beetje onderschat. Dat had het publiek niet echt nodig aangezien. In ieder geval niet op deze wel zeer uitgebreide manier. Hoewel de epilogue weer bloedmooi is. Ook enorm geholpen door de muziek van Max Richter. Ik krijg meteen weer kippenvel als ik aan die scenes denk. De ontwikkelingen in de rest van de film zijn wel zeer zorgvuldig door Villeneuve en zijn team opgezet. Niets is makkelijk en telkens wordt er weer een nieuwe vraag aan het publiek gesteld. Arrival is een film die dus best wel wat aandacht van de kijker vraagt.

Op het plot kun je erg lastig ingaan zonder iets van de film weg te geven. Alles in de films staat in verbinding met elkaar. De gebeurtenissen, de personages, de ontwikkelingen. Dat is ook het doel van de film. Maar het zijn niet alleen de elementen die je op het scherm ziet wat in verbinding met elkaar lijkt te staan. Dat geld ook met wat er achter de schermen is gedaan om een symbiose te vormen. De editing, de muziek, de manier waarop het gefilmd is. Arrival zit gewoon erg goed in elkaar. Het enige waar de film de symbiose wat lijkt te ontwijken is in de personages en hun relatie met elkaar. Alles draait natuurlijk om Louise, maar de rest van de personages krijgen wel erg weinig tot geen ontwikkeling mee. En dat is erg jammer. Had de film net dat beetje meer gegeven. Zeker in het geval van Ian.

Het is fantastisch wat Adams hier laat zien. Wat een fantastische performance. Geef haar eindelijk eens die Oscar! Renner en Whitaker doe veel met weinig. Ze voelen hier wat underused. Dat ligt meer aan het script dan hun spel. Ik had zeker graag meer van hen willen zien, al is het werkelijk een genot om Amy Adams op dit niveau te zien spelen.

Ik wil meteen even de muziek noemen. Wat een fantastische score heeft Jóhannsson hier afgeleverd. Er zit zoveel emotie in een bijna volledige ambient score. Ik kijk er heel erg naar uit hoe hij de nieuwe Blade Runner film gaat aanpakken. De nieuwe koning van de slimme blockbusters is dus Denis Villeneuve. Hij is hierin verder dan Nolan ooit zal zijn. Waar Nolan's films erg uitleggerig en soms houterig aanvoelen, doen Villeneuve's films dat totaal niet. Alles verloopt zeer vloeiend. En dat geld voor alle films die ik tot nu toe van deze regisseur zag. Verder is alles van een zeer hoog niveau. Hoewel de cinematografie wat simpel en saai oogt, is het alles behalve dat. Het gaat helemaal mee in wat en hoe Villeneuve iets wil overbrengen. De editing is erg goed en de sound design is ook erg zorgvuldig gemaakt. Ook weer een geval, simpel maar zeer effectief.

Ondanks de genoemde minpunten, al kun je het moeilijk echte minpunten noemen, is Arrival een genot om naar te kijken. Een film die in de toekomst nog kan groeien. De film vergt veel van je als kijker, maar je krijgt er ook heel veel voor terug.

Inderdaad best een leuk filmpje.

Spanningsopbouw is best goed. Daarin helpt de broeierige sfeer van de film ook mee. Vooral de gedeeltes in Mexico en het slotstuk zijn erg goed. Sheen doet het leuk, en ook de rest van de cast doet het aardig. Verhaaltje is verder voorspelbaar, maar dat mag de pret zeker niet drukken. Effecten zien er nog redelijk uit, al hebben sommige te tand des tijds niet helemaal doorstaan.

Een vermakelijk tussendoortje. Best knap wat Twohy met een klein budget kan doen. Heeft hij nog eens netjes overgedaan in Pitch Black.

Verhaal met een goed uitgangspunt, maar een mindere uitwerking daarvan.

Verhaal steekt best goed in elkaar en het eerste uur is erg goed in beeld gezet, en roept toch wel een aantal interessante vraagstukken op. Daar is de hand van Kubrick toch goed voelbaar. De introductie naar het avontuur is dan ook het beste van de film. Dan slaat de film om naar de tweede acte en wordt het toch wat eer Spielberg eigen. Een leuk avontuur, maar het E.T. achtige is net wat te aanwezig. Toch blijft het leuk om te volgen en wordt het nergens echt saai doordat het verhaal mysterieus blijft, ook weer te danken aan Kubrick. De derde acte dan. Een prachtig slot zonder te over sentimenteel te worden.

De film laat de mooiste technieken die toen mogelijk waren zien. Een prima combinatie van robot technieken, make-up en visual effects. Teddy is erg mooi vormgegeven, maar de stem maakt hem helemaal af. Het overstroomde Man-Hattan ziet er verbluffend mooi uit. Qua design zit het helemaal goed. De muziek van Williams is ook weer erg goed. Niet veel aanwezig, maar doet goed zijn werk. De soms muzikale sound design helpt daarin ook erg goed mee.

Een film met ups en downs, waarin toch blijkt dat Kubrick toch beter is in het vertellen van dit verhaal.

Had er meer van verwacht.

Zeker gezien de vele prijzen die deze film en de cast en crew mochten ontvangen.

Een fantastisch concept heeft The Artist. Ik had alleen het gevoel dat er veel meer mee gedaan had kunnen worden. Vooral audio/visueel. De stomme film is het perfecte voorbeeld waarin muziek en beeld geweldig samen kunnen werken en zeker in combinatie met het expressionistische spel van de acteurs. Nergens had ik het gevoel dat ik mee terug in de tijd werd gesleept naar de glorie dagen van de stomme film en de begin dagen van de Talkies. Vooral omdat het audio/visueel iets te gelikt of te "clean" is. Ik miste toch vooral de charme van de krassen vlekken ed.. Ook kon ik niet echt een binding krijgen met de personages en het verhaal waarin zij verweven zijn. Hierdoor zat ik geen moment echt in de film.

Is het allemaal zo slecht dan. Zeer zeker niet. Al had ik het idee dat er visueel meer uitgehaald had kunnen worden, zag het er allemaal wel prachtig uit. Erg fijne belichting ook, mooie sets en alles keurig gekaderd en in beeld gebracht. Ook een pluim voor de editing. Zeer sterk. Ook het acteerwerk zelf mag er zijn al wisten ze me niet echt mee te slepen in hun verhaal.

Helaas voelde ik een te grote afstand tussen mij en de film/personages. Erg jammer want ik had zeker het gevoel dat er meer in had gezeten.

Doormiddel van mooie beelden, prachtige muziek en goede acteer pretaties blijft deze trage film interessant om te volgen.
Het verhaal in The Assassination of Jesse James word op een hele rustige manier verteld en neemt daarbij genoeg tijd om de karakters zo goed en overtuigend mogelijk over te laten komen.Hierbij helpt de muziek een hoop, al was ik na een kleine 20 x hetzelfde thema aanhoren er wel een beetje klaar mee,het camerawerk en de locaties zijn ook schitterend.
Helaas vond ik niet alle scènes even geslaagd en kon Brad Pitt mij op sommige momenten niet overtuigen als een cowboy/outlaw.Casey Affleck kon dat wel.Vooral op het laatst na de moord op Jesse .De rest van de rollen waren ook goed ingevuld.
Maar zoals gezegd konden sommige scènes mij niet genoeg boeien om er een hogere waardering uit te krijgen.

3.5*

John Carpenter is echt de koning van low budget cinema. Erg knap dat hij met zo weinig iedere keer weer iets goeds weet af te leveren.

Wat zo goed aan Assualt on Precinct 13 is, is dat Carpenter nergens te diep in gaat qua verhaal. Het gebeurt gewoon. We krijgen weinig informatie toegespeeld en mogen de rest zelf invullen. Ondanks een wat trage start, weet de film constant te vermaken. Als we dan eenmaal op het politie bureau aankomen, begint de film pas echt. De "siege" is erg leuk om te volgen. Gelukkig dat Carpenter voor flink wat "cannon fodder" zorgt. De personages zijn leuk en interessant en er zit behoorlijk wat actie in de film waar Carpenter zich niet inhoud om wat bloed te tonen. Ook zit er een behoorlijk controversieel moment in de film. Zat daar echt even met verbazing te kijken dat dit door de MPAA keuring is gekomen.

De acteurs weten allen hun personages een erg leuke invulling te geven. Stoker is erg goed als goedaardige politieagent, Joston is geweldig als crimineel met normen en waarden en Zimmer weet zich goed staande te houden tussen de mannen. Hoewel zijn rol wat kort is, is Cypher toch best memorabel.

Carpenter weet goed wat hij wil, en net als bij andere films is zijn liefde voor film maken erg goed zichtbaar. Alles komt erg relaxed over en je merkt gewoon dat iedereen erg veel plezier heeft. De editing is echt heel erg goed. En dan is er natuurlijk nog Carpenter's geweldige score. Zorgt toch wel voor minstens de helft van de fijne sfeer die de film bevat.

Mijn 18e film van Carpenter en hij heeft me nog niet 1 keer teleurgesteld. Erg sfeervolle actie film, deze Assault on Precinct 13.

Ik heb deze film jarenlang met succes ontweken. Ik had een stoffig kostuumdrama verwacht, Zo'n echte meiden film. Wat ik kreeg was totaal iets anders en absoluut niet wat ik verwacht had.

Het verhaal is erg boeiend. Ook geweldig hoe het in een niet lineaire wordt verteld. Geeft een aantal scenes net dat beetje meer impact. Het begint inderdaad een beetje als een kostuum drama en evalueert daarna in iets heel anders. Eerste half uur/drie kwartier is erg sterk. De oorlog wordt op een erg rauwe manier neergezet. Overal is dood en verderf. Tussen de oorlog door krijgen we nog een aantal prachtig vertelde flarden waarin we de nasleep volgen van de gebeurtenissen die Briony in werking heeft gezet. En dat einde. Wow!

Acteerwerk is erg goed. Knightley laat een knap staaltje acteerwerk zien. Datzelfde kan ook gezegd worden van McAvoy. Ronan doet het op deze jonge leeftijd al fantastisch. Garai is op een aantal momenten sterk, al is ze niet erg constant in haar acteerwerk hier. Leuk om Cumberbatch hier ook even voorbij te zien komen. Supporting cast is best goed.

Waar de film voornamelijk veel punten scoort, is visueel. De film ziet erg schitterend uit. Er komen zoveel mooie shots voorbij. Van het sprookjesachtige landgoed aan het begin tot een geweldige lange one take later in de film. Wright en McGarvey creëren hier iets heel moois. Muziek van Marianelli is ook mooi. Fijn hoe hij de meer conventionele klassieke muziek combineert met onconventionele muziek van een typemachine.

Weer een film die ik jaren lang om de verkeerde redenen heb ontweken die achteraf erg goed blijkt te zien. Atonement is alles wat ik niet verwacht had.

Leuk uitgangspunt, alleen jammer genoeg wat mager uitgewerkt.

De film had beter gewerkt had het meer op komedie gericht. Jammer dat alles af en toe wel erg serieus gebracht wordt. Komt ook mede door de casting. Boyega kan de film gewoon niet dragen en faalt vooral in het komedie gedeelte, de film moet het dan vooral van de ondersteunende cast hebben die iets beter met de humor en het concept van de film kunnen omgaan.

Visueel best aardig. Best fraai geschoten, creature design is goed, Muziek is wat te makkelijk gekozen. Al met al toch redelijk vermakelijk allemaal, had toch wel wat gedurfder gemogen allemaal.

Een nu al sterk verouderde film. Met dit kun je vandaag de dag niet meer echt aankomen.

Het eerste wat opvalt is het begin. De titels leggen het verhaal uit van I, Robot en de setting lijkt wel erg veel op die van Blade Runner, er zit een post apocalyptisch sausje overheen en dan hebben we nog een flinterdun plotje waar je je werkelijk doorheen moet worstelen en een klein beetje open voor moet staan aangezien het een bij elkaar geraapt rommeltje is. Banderas kan de film ook al niet redden en komt totaal niet overtuigend over. Birgitte Hjort Sørensen doet dat dan weer wel. Maar ze is dan ook de enige die er nog wat van maakt.

Gek dat iedereen de stad veel wordt aangehaald dat het er visueel prima uitziet. Vond vooral de "Sandbox" erg sterk qua visuals. Ook prachtige designs op het einde. Robots zien er best tof uit. Costume design was trouwens erg lelijk. Weet ook totaal niet wat de functie is om de hele dag plastic jassen te dragen en zeker als de regen wordt aangegeven.

Een film die nog wat scoort op visueel vlak maar vooral verhaaltechnisch behoorlijk door de mand valt en niet of nauwelijks weet te overtuigen en/of te vermaken. Al heeft het zijn momentjes, ben je ze weer heel snel vergeten.

De film hangt iets te veel aan elkaar met toevalligheden om echt een topper te zijn. Toch is Autopsy een erg vermakelijke film. Er gebeurt genoeg, de sfeer is prima en er wordt goed geacteerd. Het ontrafelen van het mysterie rondom "Jane" is op een leuke manier in beeld gebracht. Toch iets te toevallig allemaal waarop men de volgende aanwijzing vind. Ik snap best dat je dit dan voor een breed publiek maakt, maar er wordt onderschat hoe slim het publiek daadwerkelijk is.

Met het andere werk van Kitano, een van mijn favoriete regisseurs, op een hoog cijfer kon dit natuurlijk niet mis gaan. Ik heb er van genoten. Af en toe wel een beetje verwarrend door de vele personages, maar Kitano weet er een fijn yakuza filmpje van te maken met een leuk plot. Een typische Kitano, dat wel, maar het blijft fijn om naar te kijken. De tandarts scène en auto scène zal ik iniedergeval nooit meer vergeten. Ook de humor was weer volop aanwezig.

Toch iets minder fris dan het sterke eerste deel. Wel weer een erg goede Kitano film

Ik weet niet wat het is. Maar ik miste hier toch iets. Outrage: Beyond heeft net als in het eerste deel een wat trage opbouw. Maar eenmaal de hel losbreekt is het toch wel weer genieten van Kitano's visie op de Yakuza. Toch kent Beyond toch minder memorabele momenten, vooral in de moorden. Verder is het plot best gecompliceerd en is het door de vele personages echt goed opletten geblazen. Toch blijft het geheel onderhoudend en interessant. Kitano lijkt hier een beetje zijn Godfather trilogie van te willen maken aangezien dit in alles aanvoelt als een middenstuk. Het einde is dan ook best abrupt, maar wel erg passend. Ook miste ik een klein beetje meer van die typische Kitano humor.

Acteerwerk hier is van een zeer hoog niveau. Iedereen doet zijn/haar best om de personages zo goed mogelijk neer te zetten. Verder doet Kitano wat hij goed kan. Alles op een stijlvolle manier in beeld brengen. En dat is goed gelukt. Zelfs in een iets mindere Kitano is er veel kwaliteit te vinden. Van mij mag dat derde deel wel komen.

Mijn derde Oshii. Lange tijd benieuwd geweest naar deze film en dan nu toch eindelijk gezien. Ik zit eigenlijk een beetje met gemengde gevoelens bij deze film en weet niet zo goed wat ik er nu mee aanmoet.

Eenerzijds is de film erg afstandelijk en onmenselijk, daardoor kreeg ik niet echt een gevoel bij de karakters. Het voelde allemaal een beetje leeg. Het verhaal was niet echt heel moeilijk om te volgen, iets wat mij in Oshii's GitS films nog wel een beetje tegenstond. Vaag doen om niets. Gelukkig is dit in Avolon een stuk minder. Er is wel een duidelijke symboliek aanwezig, maar hier werd ook weinig mee gedaan. Het verhaal vond ik nou ook niet meteen boeiend genoeg om mijn aandacht er goed bij te houden. Vooral de tweede helft is nogal wat langdraderig af en toe.

Aan de andere kant kent de film wel een fantastisch sfeertje en prachtige beelden. Het camerawerk en de belichting is werkelijk om van te smullen, de gevechten in de game zien er weergaloos uit, de hele vormgeving van de film is eigenlijk erg goed. Het kleuren gebruik met het sepia/amber gekleurde draagt hier erg veel in bij. Jammer dat dit in het slot van de film uit beeld is verdwenen . Wat de film dan mooi afmaakt is de mooie score van Kenji Kawai, hoewel ik zijn werk uit de Ghost in the Shell films nog mooier vind, mag deze score er ook zeker zijn.

Mooi verpakte film, alleen een beetje jammer dat de inhoud niet erg voor mij werkte. Beetje half/half dus, ik zit te twijfelen tussen een 2.5 en een 3 mede door de fantastische sfeer en de muziek wordt het dat laatste.

3*

We hebben er even op moeten wachten, maar eindelijk is er na 12 jaar weer een echte speelfilm van James Cameron te bewonderen. Nu maar hopen dat hij ons snel weer wat moois kan laten zien. Ikzelf zou het echter geen probleem vinden om nog eens 12 lange jaren te moeten wachten als hij weer met zoiets komt. Eindelijk heb ik dan ook Avatar in de bioscoop mogen bewonderen. Helaas niet in 3D, maar dat moet ik dan maar op de koop toenemen want in 2D was het al een waar spektakel met epische proporties. Wat een WOW! momenten in twee en half uur intense cinema.

Toen ik de eerste trailer in de bioscoop zag had ik het gevoel dat Cameron met een ongelooflijk slap iets zou aankomen. Het sprak me gewoonweg niet aan. 1 van de redenen is dat ik geen fan ben van acterende cgi creaties. Ik heb daar altijd het gevoel bij dat het nep is. Zoiets kan mij dan ook moeilijk meeslepen in de wereld en het verhaal. Er draaide niet veel bijzonders en met wat lage verwachtingen toch maar voor Avatar gekozen, het is ten slotte toch van Cameron. De man die ons films als oa. Terminator, T2, True Lies en Titanic bracht. Het begint, de zaal wacht samen met mij in spanning af wat we te zien krijgen. Het begin is meteen al fantastisch. Sully komt met zijn rolstoel uit het voertuig, en laat ons een grote wereld zien die lichtjaren voor is op ons qua techniek. Iets om je ogen al bij uit te kijken. Worthington is meteen vanaf het eerste moment al heerlijk op dreef. Het begint allemaal als ze in de Avatars gaan. Door de ogen van Jake Sully gaan we op een reis die onze fantasie te boven gaat.

Daar was dan ook meteen het moment waarvoor ik gevreesd had. De cgi wezens. Ik moet zeggen dat het de meest levensechte creaturen uit de computer zijn die ik ooit heb gezien, maar toch vond ik het er toch niet 'echt' uitzien. Ik had meteen zoiets van "en dit dan ruim twee uur moeten aanschouwen". Dit moment is na een kleine 10 minuten helemaal verdwenen, als we in de wereld van Pandora worden gezogen. Wat een rijke en prachtig vormgegeven wereld is het geworden zeg. Overal op het scherm kom je ogen en oren tekort. Overal is er leven en om je heen dat oerwoud geluid. Dat was het eerste echte WOW moment voor mij en er zouden nog velen gaan volgen. Het is een meeslepend epos geworden waar je U tegen zegt. De wat vlakke personages en het niet zo denderende verhaal maakt dan helemaal niets meer uit. Cameron heeft zijn taak immers toch al volbracht door je op een zodanige manier te laten meevoeren in de beleving.

Na een heel stuk politiek, karakter uitdieping, een soort van training, en vele verbluffende beelden neemt Camron een wending in het verhaal en laat de film volledig op stoom over het publiek heen denderen. Hij schroeft het tempo nog maar eens op en komt met een aantal veldslagen, die er allen fantastisch uitzien. Zoals de hele film gebeurt er overal wel wat. Raketten hier, wat mitrailleur geschut daar en het is voor de effects geeks smullen geblazen. Een mega scène waarvan mijn onderkaak zo'n beetje van op de grond lag. Nog indrukwekkender dan de vorige blockbuster die ik in de bioscoop zag, 2012. Dan komt er zoals altijd een einde aan. Daar was ik echt geroerd van wat ik in de voorgaande twee en half uur had gezien. Een prachtige afsluiting van een beleving die Cameron ons heeft gegeven.

Zoals gezegd is Worthington meteen vanaf de eerste minuut erg op dreef. Als zichzelf en als zijn Avatar. Hij doet het met de minuut beter en beter. Leuk om Weaver terug te zien keren in een Cameron film. Ook de rest van de cast doet het er goed, Saldana overtreft hierin ook zichzelf en levert net als Worthington een topprestatie af.

Filmtechnisch is er niets op aan te merken. Het is nagenoeg perfect allemaal. Soms iets te gelikt in beeld gebracht, en af en toe wat hand held shaky camera verbloemt dat niet. Dit is nu de natte droom voor de cgi liefhebber. Cameron weet het echter mooi te houden en dat is dan ook een kleine smet op het geheel.

Erg mooi kleurgebruik. Alles komt goed tot zijn recht op het grote scherm. Mooi geschoten en tevens een goede belichting.

Dan is er nog de bombastische muziek. I love it. Horner levert een prachtige score af. Soms lijkt het dan wel net alsof hij nog een beetje in andere films zit met zijn trompet melodie die ook al te horen is in Zorro, the Perfect Storm, Enemy at the Gates, Troy en Windtalkers. Verder dus wel een erg mooie score . Ook het geluid is erg fijn om aan te horen. Veel details in de surround. Maakt de beleving nog beter.

Een film waar ik op voorhand een beetje huiverig voor was. Dit bleek achteraf een misser te zijn want wat heb ik genoten van deze film. Helaas is het verhaal wat mager, en had het zeker meer potentie gehad. Cameron weet dit echter zo goed te compenseren door je mee te nemen naar Pandora, en het echt mee te beleven.

Just relax and let your mind go blank. That shouldn't be too hard for you.

4.5*

Ik wist het, dit moest wel geweldig worden en na jaren van wachten Is het dat ook, en meer dan dat.

De eerste link naar The Avengers werd gelegd in 2008 in Iron Man. Het publiek werd helemaal gek en de buzz rond Avengers was een feit. Hetzelfde jaar was daar dan ook The Incredible Hulk, waarin er voor het eerst de crossover was te zien. Stark maakte zijn opwachting in deze nieuwe Hulk film. De gekte werd hierdoor nog groter. Maar het zou nog jaren duren, want eerst waren er nog andere superhelden die hun origins verhaal moesten krijgen en dat waren Thor en Captain America. Ook werd de wereld van Iron Man verder uitgediept. Telkens werd er na of in de eindcredits een aantal lekker makertjes weggegeven. En dat is zeker goed gelukt. En nu kan iedereen The Avengers in al hun glorie aanschouwen.

Een beetje een gewaagde keuze om Whedon aan het roer te zetten, maar ook een heel begrijpelijke keuze. Na zijn min of meer geflopte serie Firefly, kwam daar nog een filmversie van uit. Iets waar de fans zich hard voor hebben gemaakt en iets wat ook echt voor die fanbase is gemaakt, aldus Whedon. Hij zou van The Avengers echt iets voor de grote fanbase kunnen maken en ver daar voorbij. Want zelfs als je niet een die hard fan van de comics en/of de films bent blijft er genoeg over om van te genieten.

Het script ademt werkelijk Whedon's genialiteit. Verhaal is niet heel hoogstaand, maar in een film heb je maar zoveel tijd om een universum als dit te kunnen vertellen. Ook al duurt een film nog zo lang, het is altijd te kort voor dit soort verhalen. De humor die erin verwerkt is, is ook iets wat je veel in Firefly en Serenity terug kunt vinden. Daarbij heeft hij ook weer goed gekeken naar Iron man en Thor die ook doorspekt waren met dit soort humor. En het is ook erg leuke droge humor en hij geeft elk personage wel een geweldige oneliner.

Die personages krijgen elk hun moment to shine, maar toch gebeurd er iets waar iedereen al bang voor was. En dat was een one man show van Iron Man. Downey Jr. brengt zoveel charisma mee op de set en is de perfecte belichaming van Stark/Iron Man. Met die charisma steelt hij echt de show. Toch krijgen de rest van de helden ook hun moment, en is het niet compleet Stark/Iron Man. De balans is daarin wel juist gevonden. Waar First Avenger: Captain America erg tegenviel, weet Whedon dat hier helemaal goed te maken. hetzelfde geld voor het toch wel erg leuk in beeld gebrachte Thor door Branagh. Black Widow en Hawkeye hebben hierin ook gelukkig wat grotere rollen. ik snap niet dat veel mensen zeggen dat die rollen wel wat groter hadden gemogen. was echt perfect. Ze krijgen beide toch wel grote momenten toegewezen en ook de oneliners werken daar weer perfect bij. Loki als badguy. Ik wist het nog niet, maar Hiddleston heeft als dit personage zoveel charme, dat je hem echt gaat geloven. Jackson als Fury, tja nog altijd perfect. Ook leuk om Potts, Jarvis en Selvig in dit verhaal terug te zien. En dan komen we nog bij Ruffalo. Volgens mij was ik de enige die daar vertrouwen in had. Ik vond hem echt perfect gecast voor de rol van Banner/Hulk. Deze man verdient op den duur echt een Oscar, zo goed is hij de laatste jaren bezig. Van Zodiac tot Shutter Island, Ruffalo is een van de beste acteurs van deze generatie. Waar Norton hopeloos faalde als Banner, maakt Ruffalo dat hier helemaal goed. Hij brengt de opgekropte woede erg goed over, vooral in het moment met Black Widow komt dat erg goed over. Ook hij speelt het met zoveel charme en nog belangrijker, met zoveel plezier dat hij naast Downey Jr. alle aandacht naar zich toetrekt. Vooral een mooi moment als hij dan zegt: " see thats mij secret. I'm always angry"
En dan nog iemand die hier toch echt verdacht weinig wordt genoemd. Ik heb het natuurlijk over Clark Gregg als Phil Coulson. Dit keer met zoveel humor en overtuiging gespeeld. Ook de perfecte man voor deze rol. Was dan ook echt werkelijk ontdaan door zijn dood , en dan nog wel even die lekkere oneliner uitkramen " So thats what it does". Fantastisch gespeeld door Gregg ik zal je echt missen Coulson . Ja zoals je kunt lezen vind ik het qua verhaal, humor en casting perfect.

The Avengers is echt een rollercoaster ride geworden. De film duurt meer dan twee uur, maar die 2.5 uur vliegen werkelijk voorbij. Het verhaal blijft boeien, de personages en ook de overall look van deze film zorgt ervoor dat je je ogen niet van het scherm kunt houden. Ook de references naar de andere films en de comics blijven erg leuk. Daarnaast bevat de film natuurlijk ook nog wat actie. Van de geweldige opening, tot het weergaloze slotaccoord. I love it. Actie is goed verdeeld en komt echt op de juiste momenten. En het is flink wat actie geworden. Een aantal heuze stand-offs tussen de verschillende personages, die heerlijk in beeld zijn gebracht. Echt kick-ass momenten tussen Iron Man, Thor en Captain America, Thor en de Hulk, Black Widow en de Hulk en ga zo maar door. Leuke momenten waar de bioscoop echt van in een deuk lag, waren wel met de Hulk die compleet vanuit het niets Thor wegstompt, en als hij Loki compleet de grond inboort . Het moment met het vliegdek schip van S.H.I.E.L.D. was ook weer zo'n weergaloze scène. Leuk ook dat dat voertuig hier eindelijk z'n opwachting maakt. Echt een kippevel moment voor de fans. En na toch wel wat cliché momentjes gaan we richting het eindgevecht en boy oh boy, wat zag dat er vet uit. Echt maar een woord wat dat perfect omschrijft: WOW!!!!! . Iets waar je ook jarenlang naar uit hebt gekeken, en dat is deze karakters allen in teamverband te zien. Duurt ook best lang allemaal op het einde, maar wordt nergens echt saai. Veel momenten voor ieder onderling en tesamen. Ja dit is wat we in dit soort films willen zien. En dat heeft Whedon erg goed begrepen. Voor deze scene alleen al een bezoek aan de bioscoop waard. Het einde van de film zelf is ook perfect.

Dan nog over de effecten en dergelijke. Visual effects zien er perfect uit. Geen een glitch of inperfect shot gezien. Alles sluit naadloos op elkaar aan. Vooral de Hulk ziet er voor het eerst perfect uit. De 3D lijkt op veel momenten wat overbodig, maar komt toch erg overtuigend over. Vooral in de gevechten is hier goed gebruik van gemaakt. Qua muziek wat matig. Silvestri kan veel beter een epic score neerzetten. Hierin voelt het wat anoniem en drukt het nergens echt die epic stempel op de film die The Avengers verdient. Qua sound design nagenoeg perfect. Lekker opgepompt, maar nergens echt overheersend. Precies de juiste balans gevonden tussen muziek en effecten. Dialoog blijft haarscherp. Had alleen wel iets meer op de surrounds gewerkt kunnen worden, maar dat zijn kleine dingen waar ik deze film niet op afrekenen wil. Nog wel even blijven zitten bij de credits, want wederom wordt er weer een lekkermakertje weggegeven.

De natte droom voor elke comic liefhebber is dan eindelijk uitgekomen. The Avengers is na 4 jaar een feit en behoort nu toe aan het publiek en de grote fanbase. Whedon en zijn cast en crew hebben ons getrakteerd op heel veel moois in deze film en geven The Avengers alles wat het verdient. Misschien een beetje fanboy gedrag van mijn kant, maar vond de film gewoon erg goed en vooral erg vermakelijk. Ik laat het niet van een herziening afhangen en durf meteen de volle score te geven voor deze film. De film heeft wel momenten waarop het niet altijd even goed is, maar dat wil ik Whedon en zijn team best vergeven, want eindelijk zijn er mensen die begrijpen hoe je een superhelden verhaal moet verfilmen. Iets wat X-Men Origins ons ook al heeft laten zien. Ik heb er weer vertrouwen in dat het niveau weer omhoog gaat voor dit soort verfilmingen.

Ik geef toe dat Age of Ultron misschien niet zo goed is als het eerste deel, maar scoort op andere vlakken toch behoorlijk goed. Ook de toevoeging van de Maximoffs is erg leuk. Pietro had wel iets meer mee mogen krijgen en voelt wat vlak aan. Elizabeth Olsen weet met haar acteerwerk en prachtige verschijning wat meer met haar karakter te doen en komt dan ook wat beter uit de verf.

De slechterik in deze film is heel erg goed. Ultron is een geweldig personage die behoorlijk goed wordt neergezet. Maar ook het acteerwerk van James Spade helpt daarin veel mee.

De onenigheid en verdeeldheid binnen het team wordt ook goed weergegeven. Een probleem hierin is, net als in het eerste deel, dat het nogal langzaam kan zijn in de vertelling van het verhaal. Maar we krijgen er dan wel iets voor terug. Waar in het eerste deel New York nogal wat krijgt te verduren, is het hier een klein Oost-Europees stadje wat wordt verwoest. Alhoewel de climax weer erg leuk is, is het lang niet zo imponerend als in The Avengers. Dat geld ook wel een beetje voor de rest van de actie scenes.

We krijgen wel weer leuke vooruitblikken naar mogelijke verdere ontwikkelingen binnen de MCU. Ik kijk dan ook erg uit naar een nieuw Thor avontuur en al helemaal naar Civil War. Ook wordt er hier alvast een opstapje gemaakt naar The Infinity Wars.

Ondanks de toch wel wat zwakke punten van Age of Ultron vond ik het toch wel net zo leuk als The Avengers.

This is what you've been waiting for all these years.

Tien jaar na Iron Man is het MCU heel erg uitgebreid met veel helden. Van een God tot een robotachtig iets met de naam Vision. Ook de kwaliteit in films verschilt enorm. Van gewoon vermakelijk tot zeer goed tot erg saai. Sinds de intro van Nick Fury aan het einde van de eerste Iron Man film was het lange wachten op een Avengers film begonnen. Het was voor de eerste keer dat een gedeeld universum zo goed uit de verf kwam en alle personages zo goed binnen het verhaal pasten. Zelfs Captain America kwam een heel stuk beter uit de verf in die film dan in zijn eigen vehikel. Met Winter Soldier werd het niveau een stuk beter en werd de lat erg hoog gelegd. En de Russo broertjes kwamen terug met Civil War. En daarin werd duidelijk hoe zij de helden voor ogen hadden. Die film had net zo goed Avengers 2.5 kunnen heten. Gelukkig mochten zij ook terug keren om Infinity War te regisseren. We zouden nu de bad guy gaan krijgen waar we in de credits scenes zo lang mee werden geteased.

En Thanos stel absoluut niet teleur. Vanaf de eerste scene word duidelijk wat zijn doel is en hoe hij balans in het universum wil brengen. Zijn motieven begrijp je en de verdeeldheid in hem komt erg goed over. Je helden worden alleen maar beter met een badguy als Thanos. Nergens wordt er dit keer lang de tijd genomen om alles en iedereen te introduceren en de Russo's knallen er meteen lekker in met meteen een scene die toch wel erg heftig is, om daarna al vrij snel met een eerste actie scene te komen. Het voelt fijn dat je nu niet eerst ellenlange introducties krijgt en meteen snel in het verhaal en de actie komt. Toch voelt het nergens echt gehaast aan en komt iedereen volop aan bod. Dat geld voor een Spider-Man maar bijvoorbeeld ook voor een Drax. Toch een van de leukste personages uit alle films. Zeker nadat Gunn hem op zo'n geweldige manier in Guardians vol. 2 liet overkomen. Na de eerste introducties en actie scenes, wordt ook de tijd genomen om een verhaal te vertellen. Gek genoeg gebeurd dit zonder het tempo in de film naar beneden te halen. Alles werkt toe naar epische eindgevechten en een echte "gut punch" aan het einde. Je weet op een of andere manier dat het al die tijd naar toe gewerkt heeft en na al die films. Toch komt het niet minder hard aan. Fantastisch gedaan. Helaas ook dat het dan zo abrupt afloopt en dat je vervolgens dan een jaar moest gaan wachten op de conclusie in wat we nu weten dat het Endgame gaat heten.

Iedereen is in Infinity War goed op dreef. Al merk je dat de rek er bij sommige personages een beetje uit is en dat ze niet veel meer met hen kunnen doen. Misschien ook wel goed dat er binnenkort contracten aflopen om de MCU zo weer op te frissen. Toch blijft het een genot om naar iedereen te kijken. En wat is Brolin geweldig als Thanos. Ik had me geen andere acteur kunnen voorstellen die het zo goed ging doen als hij hier doet. Geweldig ook hoe het effects team zijn acteren overbrengen naar een digitaal personage.

Een sterk verhaal, toffe actie scenes en genoeg goede personages en vertolkingen maken Avengers: Infinity War een van de beste films in de MCU.

De eerste keer van The Aviator was mijn niet echt bevallen, toch heb ik besloten hem nog een kans te geven.Dit keer was het niet echt anders dan de vorige keer.

Op de een of andere manier kon het verhaal mij niet echt boeien, dit in combinatie met het tempo van de film en de lange speelduur (wat naar mijn mening niet echt nodig was geweest) deed mijn interresse naarmate de film vorderde steeds verder inzakken.2 uur was wel genoeg geweest om het verhaal van Howard Hughes te vertellen, hoe bewogen zijn leven ook was.

Er zijn natuurlijk ook heel wat goede dingen over deze film te zeggen, zo was het acteerwerk van DiCaprio erg goed, de rest van de acteurs/actrices doen ook erg goed hun best.Dit had ik wel minder met Cate Blanchett als Katherine Hepburn, ik vond haar erg irritant in de film.Nu weet ik natuurlijk niet of ze in het echt zo was maar ik kreeg een beetje het gevoel dat ze aan overacting deed.
Ook het verhaal had zo z'n boeiende momenten, zo vond ik het maken van de film Hell's Angels zeer leuk om te zien, hoe lang ze daar mee bezig zijn geweest en ook met het wachten op wolken doet je al beseffen wat voor een raar persoon Hughes was.Ook vond ik de hoorzitting en de scène dat hij zich opsluit in zijn screenig room zeer boeiend, eveneens als de de momenten met de vliegtuigen.Het is alleen jammer dat de hele film niet zo blijft boeien. Scorsese weet daar naar mijn mening niet echt een goede balans in te vinden.De boeiende momenten wisselen af met saaie momenten.Ditzelfde heb ik ook met Gangs of New York.

De sfeer die in de film zit is wel erg lekker, dit word ook versterkt door de muziek die te horen is, wat je in veel films van Scorsese terugvind.Samen met het sterke acteer werk en het goede camera werk maken dit niet helemaal een flop voor mij, en wil ik hem best nog wel weer een kans geven.

3*, maar wel een hele krappe

Lang geleden dat ik zo'n laag cijfer aan een film heb gegeven,maar Aliens vs. Predator:Requiem verdient het ook gewoon.Wat een rotfilm was dit zeg, bah.Ik vond deel 1 zelfs nog beter dan deze en die was al k*t.Ik snap ook niet wat sommige mensen in deze film zien door zulke hoge cijfers te geven,als ze al wat gezien hebben want het beeld was zo donker dat je in de meeste gevallen niet eens zag wat er gebeurde.Ik in iedergeval niet.

Je kijkt een film als deze natuurlijk niet om het geweldige verhaal of de goede acteer prestaties, enkel maar om vermaak.Maar deze slaat echt alles, het verhaal is echt om te huilen om maar te zwijgen over het acteer werk.Zoals gezegd gaat het daar niet om dus daar kon ik mee leven.Alhoewel het verhaal toch echt van het laagste niveau was een moeder die een peperdure nachtkijker voor haar dochter zo maar uit het leger kan meenemen,een kolonel die bevoegdheid heeft om een nucleaire bom te droppen,een politie agent die alles over z'n werk verteld aan een inbreker,de Prealien die vrouwen bevrucht door eitjes door de mond te leggen en die dan ook nog in de baarmoeder terecht komen en zo kan ik nog wel even doorgaan,maar ik hou het hier wel even bij .

Qua vermaak bied AvP:R ook weinig het is allemaal een beetje van hetzelfde.De Predator had eigenlijk weinig nieuwe snufjes dat laser ding in het riool was wel vet trouwens alleen was dat spul om sporen uit te wissen mij een raadsel,hij gebruikt het wel om mensen/dingen uit te wissen die aangevallen werden door de aliens.Maar hij vilt zelf een man en hangt die zo in een boom zodat die gevonden kan worden de Aliens deden ook vrij weinig,en die nieuwe was totaal geen leuke toevoeging.
De gebroeders Strauss zijn er wel ingeslaagd om een bijna helemaal duistere film op te nemen zodat het als kijker maar gissen is naar wat er gebeurd,en aangezien er tijdens de gevechten niet word gesproken moet je echt je fantasie gebruiken dus ik kan dan ook niet zeggen of die er goed of niet goed uitzagen.De muziek was wel een plus puntje,want die was dik in orde.Nee, zoals je al kan raden vond ik dit niet zo'n goede film.

1*