Opinions

Intrigerende serie die destijds als erg origineel, vernieuwend en erg goed werd beschouwd en vele prijzen heeft binnen gesleept.

Erg leuk is natuurlijk het real time gegeven. Alles gebeurt echt in 24 uur. Natuurlijk wordt hier wat mee gesjoemeld, maar het is een erg leuk gegeven. Helaas zijn sommige verwikkelingen niet erg interessant om te volgen en duren daarom sommige gebeurtenissen net even wat te lang. Zo krijg je een beetje het gevoel alsof het wat sleept. Vooral de perikelen rondom moeder en dochter had ik zo af en toe even genoeg van.

Jack's onderzoek blijft dan wel weer erg leuk om te volgen. Hoe hij alles uitzoekt en in welke hachelijke situaties hij allemaal terecht komt en de hele conspiricy ontrafelt is erg mooi gedaan. En naar het einde toe lijkt dit eerste seizoen eindelijk zijn momentum te herpakken wat het ook in het begin had en zorg voor nog enkele zenuwslopende afleveringen en een einde dat je nog zeker heel lang bij blijft.

Ook technisch gezien hoogstaand natuurlijk. Best veel actie, mooie locaties en het fantastisch gebruik van de split screens en de editing die van een ongekend hoog niveau is. Moet zeggen dat het camera werk eveneens fantastisch is. En dan hebben we nog de belichting, die ook van een hoog niveau is. Je denkt er tijdens het kijken misschien niet echt bij na. Maar bedenk maar eens hoe de dag verloopt. Van nacht naar schemer en helder zonlicht en weer richting donker. De filters en de belichting zowel in de binnenlocaties tot de buitenlocaties. Indrukwekkende serie waarvan ik hoop dat de pacing van het tweede seizoen iets beter gaat zijn.

Net zoals het nummer "Hey Jude". Duurt het maar en duurt het maar.

Het is een lange zit. Voor een Beatles liefhebber zeker interessant. Maar er is ook veel herhaling. Wat wil je ook met zoveel materiaal. Jackson heeft de regie op een fantastische wijze in handen genomen heeft. Er gebeurt zo ontzettend veel in de eerste twee afleveringen. Helaas zit daar te weinig variatie in om het de gehele tijd onderhoudend te houden. De derde aflevering is het beste en werkt toe naar dat geweldige optreden op het dak. Ongelooflijk wrang ook dat dit hun laatste optreden samen is.

Erg lang. Misschien zelfs té lang. Maar geeft een goede inkijk in de creatie van het "Let it Be" album en hoe de band uit elkaar is gegaan.

Castle heeft op zich een erg leuk verhaal. Maar toch had het zoveel meer kunnen zijn.

De potentie is zeker daar in dit eerste seizoen. Probleem is vooral dat het steeds net niet is. Op de een of andere manier wil het er soms net niet uit. Wat dit dan wel weer wat beter maakt dan menig csi en detective serie is Nathan Fillion die met zijn spel zoveel meer aan de serie meegeeft. Ook zijn wisselwerking met Stana Katic is erg fris. Een erg fijn duo. Daarnaast nog wat andere leuke karakters zoals de oma en de dochter. Naast het politiewerk is er namelijk ook genoeg tijd om de familie op een leuke manier weer te geven. Naar het einde toe wordt het toch nog beter. We krijgen nog een aantal leuke afleveringen en toch nog een redelijk spannende climax. Castle seizoen 1 heeft momenten die geniaal zijn, maar toch net iets te veel momenten van net niet.

k kan niets anders zeggen dan geniaal. Qua verhaal ontzettend hoogstaand. Ook precies de goede lengte en is het geheel gelukkig niet uitgesmeerd over 20-25 afleveringen. Dit houd Dexter fris en interessant. De verwikkelingen volgen elkaar snel op zonder er 6 afleveringen over te doen en in elke aflevering krijg je wel een geniale twist. Acteerwerk is ook uitzonderlijk sterk. Visueel meer dan aardig en heerlijke muziek. En dan die laatste aflevering waarin alles op een toffe manier duidelijk wordt, Wow.

Everything is connected.

Een serie die wat moeizaam op gang komt en in het begin, buiten wat vage ontwikkelingen in de plot om, wat traag op gang. Dirk Gently is echt zo'n serie die even de tijd nodig heeft en na een aflevering of 2-3 echt op gang komt en met elke aflevering beter wordt.

Erg tof hoe hier het mysterie wordt aangepakt en uitgespeeld. Het is niet iets wat we vaker hebben gezien. Het is een vreemde mix tussen bijna alle genres die er binnen series en films te vinden is. Soms gaat het erg over the top. Wel op een bewuste manier, daar de makers weten dat ze met iets compleet belachelijks en chaotisch te maken hebben. Dat is wat deze serie zo leuk maakt. rare katten tot steampunk. Deze serie heeft echt alles.

Erg leuke en goed geschreven personages, leuke storyline, geweldige vondsten en heel duidelijk met veel liefde gemaakt. Lastig om echt iets te vertellen omdat je dan meteen heel veel weggeeft. Instant Love voor deze serie.

Cases solved with arguable efficiency.

Het tweede seizoen begint een aantal maanden na de gebeurtenissen aan het einde van het eerste seizoen. En dit keer heeft het geen tijd nodig en is het meteen vanaf het lekker vreemde begin raak. Dit keer worden een sprookje en real world situaties op een geweldige manier met elkaar verweven. De personages krijgen nog meer diepgang. Vooral Dirk, die aan zichzelf twijfelt, krijgt hier veel meer diepgang mee. Tevens worden er een aantal erg leuke nieuwe personages geïntroduceerd, met als beste personage Sheriff Sherlock Hobbs. Er gebeurt veel, dit seizoen is dan ook iets uitdagender dan het eerste. Je moet hier veel meer je hoofd er bij houden om niet heel erg in de war te raken. Dat chaotische is ook weer iets wat dit tweede seizoen erg leuk maakt. Dat en de variatie die er in zit. De fantasie wereld is erg mooi uitgewerkt en in de laatste scenes komt dat goed tot zijn recht. Maar ook in de echte wereld gebeurt er genoeg. Het slot is erg goed en doet je verlangen naar meer. Helaas vielen de kijkcijfers heel erg tegen en heeft men besloten de stekker er uit te trekken en niet verder te werken aan seizoen 3.

Jammer dat het hier op houd en er wordt gekozen om iets geheel eigenzinnig een halt toe te roepen omdat er net niet genoeg geld binnen komt.

Throwback to the nineties.

Matige serie. De hoeveelheid jaren 90 is minimaal. Daar had er best wel wat van in mogen zitten. De serie is gewoon een aaneenschakeling van herhalingen. Vooral in de relatie tussen Luke en Kate. De story arc is best o.k., maar de boodschap ligt er af en toe net iets te dik bovenop. Het leukste moet toch komen van de vader van Kate en de moeder van Luke. Best vreemd in een serie die vooral de kinderen lijkt te willen volgen ipv. de ouders. Verder kijkt het allemaal wel lekker weg, maar bijzonder of echt goed wordt Everything Sucks! niet

Fijne serie die met de aflevering beter wordt.

Fringe kent een leuke mix waarin de personages bovennatuurlijke gebeurtenissen proberen op te lossen door ouderwets politie speurwerk in samenwerking met minder conventionele middelen. De wisselwerking tussen de cast is fantastisch om te zien en is wat de serie voor een groot gedeelte maakt. Jon Noble steekt daar met kop en schouders bovenuit als excentrieke professor. Ook leuk zijn de verschillende gebeurtenissen en ook de manier waarop enige gruwelijke aspecten worden getoond. Daarnaast zijn de verhaallijnen ook nog eens erg goed. Een erg goed opgebouwd eerste seizoen die ondanks een aantal zwakkere afleveringen in het begin zich goed heeft hersteld.

Een beetje een slowstarter.

Komt helaas wat laat op gang dit eerste seizoen, anders had ik de volle score toegekend. Tot de helft ongeveer is het niveau toch nog niet zo heel hoog. Er zijn zo af en toe goede tot heel erg goede momenten, maar lijkt alsof men nog een beetje hun weg proberen te vonden. En vanaf de helft gaat het dan ook helemaal los. De verhaallijnen worden heel veel beter. Karakters krijgen wat meer eigens mee, er krijgen personages wat meer screen time en dan de liedjes. Die zijn geweldig gedaan. Bij sommige is zelfs de cover nog beter dan het origineel.

Dan komt ook door het vele talent wat er in Glee is aangetrokken. Leah Michele steekt daar natuurlijk met kop en schouders boven uit, maar ook een Corey Monteith is erg goed, of een Naya Rivera. Ook de wat kleinere rollen zijn dus ingevuld met enorm talent. En ook qua dans is het goed vertegenwoordigd met Heather Morris en de rest van de cast is eveneens geweldig. Af en toe echt kippenvel bij Amber Riley. Elk personage is perfect gekozen. Net als de liedjes en hoe die in het verhaal passen. Een erg grote verrassing en ontdekking was dit voor mij.

Alles valt op zijn plaats.

Samen met seizoen 3 mijn favoriet. Alles lijkt hierin gewoon te kloppen. Wat hier vooral goed in is, zijn de fantastische verhaallijnen. Er is hierin een zeer grote stap gemaakt. Er gebeuren dit seizoen zoveel grappige, aandoenlijke, verdrietige, leuke, onverwachte dingen. Geweldig hoe hier alles samen valt. Beste momenten komen toch van Kurt die hier een geweldige character arc te verduren krijgt. Maar ook de thema afleveringen zijn erg leuk met als toppunt Rocky Horror. Ook krijgen we hier meer liedjes dan we in seizoen 1 kregen. Van een prachtige uitvoering van Empire State of Mind in Audition tot kippenvel in Grilled Cheesus met I Want to Hold Your Hand en in Furt met Just the Way You Are. Eigenlijk qua liedjes te veel om op te noemen en opnieuw zijn sommige covers weer beter dan het origineel..

Acteerwerk/zang allemaal weer perfect. Nog meer leden krijgen een wat grotere rol in het geheel. Brittany en Mike Chang bijvoorbeeld. Maar ook veel nieuwe personages worden geintroduceerd. Blaine is een geweldige toevoeging, maar ook Sam is een welkome verfrissing. Ook perfect geacteerd door beide heren. En dan het zang/dans talent. Je kunt zien dat de cast hier weer veel in is gegroeid. En allen streven ze perfectie na.

Dit tweede seizoen is nog beter dan het eerste. Komt omdat men hier echt hun draai gevonden heeft. Meer en beter verhaal, beter acteerwerk/zang/dans. En erg leuke muziek/liedjes die weer perfect in elk verhaal past.

Sterke eerste seizoen met goede prestaties van de cast. Boeiend verhaal. Vond het begin wel wat traag, maar gaandeweg wordt het boeiender. Maar is niet gek aangezien dit het origins seizoen is. Vooral naar het einde toe werd het erg spannend. Verrassend ook dat de pleegvader van Claire toch niet zo slecht bleek, leuke red herring.

Ook goede effecten trouwens, vooral als Hiro zijn trucje doet. Favoriete personage is toch wel Ando, de sidekick van Hiro, geworden. ook Parkman is een leuk en boeiend personage.

Het begint allemaal met de crash. Je komt er meteen goed in. We worden voorgesteld aan een aantal karakters waar we (nog) niks van weten. De eerste 2 afleveringen gaan over de crash. In de komende afleveringen wordt het allemaal mysterieuzer. Het eiland herbergt een aantal geheimen waar we gaandeweg steeds meer over komen te weten. Soms is dat in een aflevering er op en sommige dingen worden pas een of een aantal seizoenen later uitgelegd.

Daarin ligt ook de grote kracht van het eerste seizoen. Alles is nog nieuw en we ontdekken het gaandeweg allemaal mee. Geld ook voor de kennismaking met de karakters. Het zijn er best veel, en in het begin is het even opletten wie nu wie is. Over de afleveringen staat telkens iemand centraal waar we middels flashbacks kennis mee gaan maken. Ieder heeft zijn eigen verhaal en beladen verleden. Ook een grote kracht van Lost. Daarnaast loopt het gewone verhaal ook gewoon door en wordt alles op een fantastische manier met elkaar verweven.

Het eerste seizoen kent eigenlijk alleen maar goede afleveringen met een climax waar je u tegen zegt. Zoals gezegd is alles nog nieuw en je wilt weten wat er allemaal is gebeurd en nog gaat gebeuren. Elke aflevering lijkt wel een mini film. Effecten zien er goed uit, verhalen zitten goed in elkaar.

Best moeilijk om echt iets over Lost te vertellen. Je weet dat je daarmee behoorlijk wat spoilers weggeeft. Lost is dan ook echt zo'n serie die je geheel zelf moet ontdekken zonder dat mensen er te veel over weggeven.

Het eerste seizoen is ontzettend sterk vooral omdat het nieuw en onbekend is. Alles is interessant, leuk, mysterieus. Ontzettend goed geschreven afleveringen.

Het tweede seizoen volgt het eerste op vanaf het punt waar we worden achtergelaten in seizoen 1. En geeft ons nog zoveel meer. Er zit nog meer in qua verhaal dan in 1 al het geval was. Naast de avonturen van het ons al bekende genootschap worden we nu ook voorgesteld aan de mensen die in de staart sectie zaten en The Others waarin Henry Gale/Ben Linus een grote rol krijgt in het geheel, het luik en zo kun je nog wel even doorgaan. Wat je wel een beetje in het tweede seizoen krijgt is dat je niet elk personage meer even interessant vind. En ook zitten er wat minder interessante afleveringen in die het doel van dit seizoen wat laat op gang laat komen, maar herpakt zich goed in de laatste afleveringen. Daarnaast krijgen we er wel nieuwe interessante bij, waarbij ik vooral Mr. Eko en Desmond er goed uit de verf vind komen. Sommige ga je meer waarderen en andere personages kunnen je een beetje gestolen worden. Ook dit seizoen weer een aantal verassingen om je aandacht er geheel bij te houden en door te willen blijven kijken. En de climax die in dit seizoen zit overtreft die uit seizoen 1 makkelijk. Wat een geweldig slot van het tweede seizoen.

Het tweede seizoen is niet alles meer nieuw, maar wel weer vernieuwend. De makers weten je wederom weer te verassen met een fantastisch concept en een nog betere uitwerking, maar minder interessant wordende vaste karakters. Sommige afleveringen zijn niet Daarnaast krijgen we weer genoeg andere elementen waar we weer op kunnen blijven teren en de verslaving door aflevering achter aflevering te willen zien in stand te houden. Dit alles trouwens op een magistrale manier samengehouden door de perfecte muziek van Giacchino, die toch voor een heel groot gedeelte er voor zorgt de juiste snaar bij mij als kijker te raken.

Het derde seizoen van Lost komt erg moeizaam op gang. Het stuk aan het begin voelt er uitgerekt aan. Daardoor komt het pas tegen de helft van het seizoen pas echt los. Daar af en toe ook een wat mindere episode in, en vooral het uitstapje van Paolo en Nikki was uiterst vreemd en niet boeiend, al kent die aflevering wel een erg sterk slot.

Zoals gezegd komt het allemaal vrij laat op gang. De makers blijven net iets te lang hangen bij Jack, Kate en Sawyer. Daardoor raakt de rest van de groep wat op de achtergrond. Gelukkig blijft er genoeg leuks over om van te genieten en maken vooral de laatste 5 á 6 afleveringen ontzettend veel goed.

Qua verhaal heel anders dan de eerste twee seizoenen. Het ontdekken wordt een beetje naar de achtergrond gedrukt en er wordt ruim de tijd genomen om een aantal nieuwe karakters te introduceren en uit te diepen. Daarin toch erg interessante verhalen van Juliet en Ben. Hoe slecht ze ook zijn of aan ons worden voorgesteld door de flahbacks begrijp je hun standpunt ook en begin je ook met hen mee te leven. Desmond blijft een van de leukere personages. Datzelfde geld ook voor Hurley. Leuk ook dat Sawyer een wat zachtere persoonlijkheid meekrijgt . en waarbij Locke mij behoorlijk op de zenuwen begint te werken met zijn semi interessante gepreek. Ook iets waar ik in de opvolgende seizoenen steeds meer moeite mee krijg. Trouwens ook een erg mooie aflevering van Claire dit seizoen waarin ze zichzelf helemaal geeft richting het einde. Sowieso is het acteerwerk door de serie heen van een erg hoog niveau.

Naast de gebreken die te vinden zijn in 3 komen er ook genoeg sterke momenten voor waar vooral de ontdekking van The Flame was een erg goede aflevering en ook het moment dat Naomi verschijnt is erg goed. Helaas komt dat alles niet in de buurt van de ontzettend sterke 3 slotafleveringen. De makers weten zichzelf opnieuw te overtreffen met een weergaloze climax die makkelijk de eerste en de tweede overtreft. Daarin wordt ook het matige begin ruimschoots gecompenseerd. De dood van Charlie deed me dan ook echt wel wat. Tragisch en tegelijkertijd ook erg mooi gedaan. Ook het moment dat ze contact met Penny krijgen zorgde toch wel voor wat kippenvel. En dan is het nog niet afgelopen want de makers doen er nog een schepje boven op door de flashback van Jack te onthullen als een flash forward . Zorgt er weer voor dat Lost vernieuwend blijft.

Zeer goede serie.

Wat hier erg goed in is gedaan is hoe er met de spanningsboog wordt omgegaan. Het wordt maar aangespannen en aangespannen en laat zich niet zomaar stoppen. Op een gegeven moment is die spanning niet meer om te houden en wordt het op precies de juiste momenten los gelaten om wat ademruimte te geven.

Het idee om je te laten opsluiten om vervolgens weer te ontsnappen hebben we misschien wel vaker gezien. Maar niet zoals hier. De manier waarop alles in werking wordt gezet en met de aflevering duidelijker wordt is geniaal. Eigenlijk is Prison Break, soms letterlijk, een hele grote puzzle waarbij de stukjes langzaam aan op hun plaats vallen. De voorbereiding en de tattoos bijvoorbeeld zijn hier het geniale . En dat dan vervolgens alles natuurlijk niet zo gaat als dat het zou moeten gaan draagt alleen maar bij aan de spanning. Ook de setting is gewoon erg tof. Erg mooi gedaan. Verder zit Prison Break vol met fantastische personages.

Technisch gezien allemaal hoogstaand. Heerlijk geschoten met de blauwe en grijze tinten. Prachtige gebruik van de camera en de effecten ed. zien er goed uit

Ook het acteerwerk mag er zeker zijn Miller en Purcell leveren fantastisch werk. Sarah Wayne Callies weet veel sympathie op te wekken alsmede de directeur. T-Bag is gewoon heel eng. Perfect geacteerd. Ook Nolasco en Williams zijn weergaloos. En dan hebben we nog de geweldige Stormare natuurlijk.

Erg goed begin van een kwaliteit serie.

Een stuk minder dan het eerste seizoen. Het on the run zijn is een leuk gegeven, maar helaas zorgt dit voor minder spannende momenten en iets te lang uitgesponnen plotpoints.

De spanningsboog die het eerste seizoen zo goed maakte, wordt hier wat meer naar de achtergrond gedrukt en maakt plaats voor wat meer actie, karakter uitdieping en politieke spelletjes. Blijft tot op zekere hoogte zeker interessant maar heeft gewoon niet wat het eerste seizoen wel had. Wel is er ruimte voor nog enige leuke vondsten en als het net wat verder sluit wordt het in de laatste afleveringen toch nog best spannend. Ook de politieke toevoegingen maken het geheel wat grootser om uiteindelijk tot een meesterlijke climax aflevering te leiden.

Met de production value zit het zeker nog erg goed. Leuke setpieces komen er nog voobij en qua actie, locaties, belichting enz. enz. Erg verzorgd allemaal.

Acteerwerk is van de regulars weer erg goed tot fantastisch. En degene die echt geweldig is, is Sarah Wayne Callies als Sara. Wat een geweldige character arc zet zij neer zeg. Beste nieuwe toevoeging is natuurlijk William Fichtner als Mahone. Erg goede acteur.

Helaas haalt het niet het niveau van het eerste seizoen. Toch blijft dit tweede seizoen over de gehele lijn wel vermaken maar zorgt het, uitgezonderd het einde, verder niet voor vuurwerk.

Opgesloten in een gevangenis in het buitenland.

Iedereens nachtmerrie natuurlijk en in seizoen 3 van Prison Break wordt genoeg met dat idee gedaan. Je cel delen met ik-weet-niet-hoeveel vreemde mensen, het corrupte systeem, de gangsters die binnen de muren aanwezig zijn, de viezigheid van alles. Wat Bellick overkomt is het idee denk ik wat iedereen een beetje van dit soort gevangenissen heeft. Dus de makers hebben daar leuk op ingespeeld. Maar dan gebeurt eigenlijk het leukste wel in Sona.

Want daar buiten is het niet heel denderend meer. Wel leuk dat de rollen nu zijn omgedraaid en Lincoln nu Michael buiten de muren moet krijgen en we krijgen een wel heel erg leuke nieuwe badguy waarmee Lincoln en Michael tot op zekere hoogte mee samen moeten werken om nog iemand vrij te krijgen . Gelukkig zijn ook alle politieke spelletjes wat meer naar de achtergrond gedrukt. Maar verder krijgen we buiten Sona niet heel veel interessants meer. Alleen dan nog het feit dat Sara nog leeft .

Acteerwerk blijft nog steeds erg sterk. Vooral Fichtner en Williams gaan echt tot het uiterste. Ook de nieuwelingen dragen goed hun steentje bij.

Technisch gezien nog steeds erg degelijk, al mis ik wel wat flair die toch goed aanwezig was in S1 en S2. Maar verder gewoon erg degelijk.

Leuke voortzetting dus, al is de rek er hier wel al een beetje uit merk je en komt het totaal niet meer tot het geweldige niveau van het eerste seizoen.

De Star Trek serie waar ik groot mee ben geworden. In latere jaren dan.

Leuk concept om elke aflevering haast een kleine film te maken. Het begin van de nieuwe crew pakt erg goed uit maar ligt nog niet echt op het niveau wat nog behaald wordt in deze serie. Erg leuk om te zien hoe hier de acteurs erg op elkaar ingespeeld raken en gaan zorgen voor de langst lopende Star Trek serie inclusief nog een aantal films. Verhalen wisselen een beetje in kwaliteit. Zitten wat mindere tussen, maar de potentie daarvan en die moeite die daarin is gestopt kun je moeilijk negeren.

Verder zien de effecten er gezien het budget best goed uit, de make up is van een hoog niveau en dat geld ook voor de rest van het technische aspect. Zoals gezegd doet elke aflevering echt aan als een mini movie.

Acteerwerk is erg fijn hier. Een groot deel waarom TNG erg goed werkt ook. Iedereen is fantastisch.

Het begin van een van de langstlopende sci-fi series. En wat een begin. Gewoonweg fantastisch.

Allereerst is het avontuur zelf al geweldig. De film is hier natuurlijk de voorloper van maar hoe hier op voort wordt geborduurd en verder wordt ontwikkeld is erg goed gedaan. Er worden in dit eerste seizoen zoveel nieuwe planeten bezocht die nu maar ook zeker later in de opvolgende seizoenen een erg grote rol gaan spelen. Met de pilot Children of the Gods, die hier trouwens in 1 geheel een direct to video release heeft gekregen, knal je er meteen goed in. Geweldige keuze ook om er een buitenaards iemand mee te laten doen in de avonturen. De verhalen zijn hier stuk voor stuk geweldig. Je wilt steeds verder kijken nadat een aflevering is afgelopen om te zien hoe het verder gaat. Zou ook zo niet een aflevering kunnen noemen die boven alle andere uitstijgt. Verder toch wel erg sterke bad guys. En fijn dat het verhaal doorloopt in plaats at alle afleveringen losstaand zijn. Ook fijn is de afwisseling in afleveringen door af en toe ook complete afleveringen op Aarde te laten afspelen.

Verder is de cast erg goed. Fijn dan Richard Dean Anderson zijn eigen ding mag doen en een heel andere O'Neill laat zien dan in de film. Russel deed het ook geweldig, maar heb toch liever de serie O'Neill. Humor van hem werkt gewoon erg goed. Ook Shanks als Daniel Jackson weet goed de eerdere rol op zich te nemen. Een beetje de "consience" van SG-1. Tapping en Judge zijn een perfecte toevoeging op de twee. Meteen al duidelijk dat ze heel erg op elkaar ingespeeld zijn en het erg naar hun zin hebben met elkaar en op de set. Verder nog een aantal regulars die het goed doen. Ook leuke gastoptredens van grote acteurs af en toe.

Effecten zien er prima uit, al zijn er gezien het budget best wel wat dodgy shots. Maar is verder nergens echt storend en haalt je niet uit de ervaring.. De locaties die als buitenaardse werelden moetend dienen komen erg overtuigend over. Goed camerawerk af en toe en de muziek is eveneens fantastisch.

Stargate SG-1 is uitgegroeid tot mijn favoriete serie. Altijd trouw op TV gevolgd en een aantal maanden geleden begonnen met herzieningen van alle seizoenen en het wordt er alleen maar beter op nu je weet hoe alles zich gaat voltrekken. Genieten geblazen van begin tot einde.

Een beetje een slowburner serie die zijn tijd neemt.

Misschien wel iets te veel tijd, met zijn 9 afleveringen is er niet veel tijd om iets te doen, dus moet je iets sneller zijn met plot punten, karakterontwikkelingen en onthullingen. Een serie die natuurlijk ook gebouwd is rondom het succes van de eerste twee Terminator films. Dus is het al moeilijk om dat te evenaren. Moet zeggen dat de serie dat ook niet echt probeert en iets eigens probeert te zijn. Het bevat wel elementen en personages uit de film waar naar terugverwezen wordt.

Wat de serie dus een beetje de das om doet is dat het te lang zijn tijd neemt. Waar je normaal met zo'n 12 tot 21(?) afleveringen werkt zijn het hier maar 9. Het is dan pas in de laatste 3/4 afleveringen dat de serie helemaal loskomt en naar een veel hoger niveau stijgt dan in de eerste 6/7 afleveringen. De ontwikkelingen beginnen mooie op elkaar aan te sluiten en ook op de films Boens personage bijvoorbeeld . Ook bevat het genoeg eigen ontwikkelingen die hier nog interessanter zijn dan in de recent uitgekomen film Terminator: Genisys.

Acteerwerk is zeer goed hier. Lena Heady is naast een prachitge dame een goede actrice en dat laat ze hier ook zeker zien. Dekker, hmm, moest even aan hem wennen. Brian Austin Green is erg op dreef en Shirley Manson zet een behoorlijk creepy personage neer. Maar degene die alle aandacht naar zich toe trekt is Summer Glau. Wat doet zij het goed. Met erg veel commitment en plezier.

Effecten zijn gezien het budget ook hoogstaand. Zowel visual als practical en make-up effecten. Allen nagenoeg perfect. De actie is zeer goed in beeld gebracht. Nog niet heel hoogstaand, maar zeker een plezier om naar te kijken.

Idee is geniaal, al is zoiets in films vaak al wel gedaan. In een serie vorm kun je er wel veel aan toevoegen, aangezien je langer de tijd krijgt om dat te doen. En dan vooral op het vlak van drama. Komt in The Walking Dead erg goed uit de verf. Ook erg goed dat er niet te lang wordt gedaan om enkele onthullingen en situaties. Soms wordt er over een iets drie afleveringen gedaan. In TWD is dit niet het geval en doet men nergens echt te moeilijk over. Het terugzien van zijn vrouw duurt maar 2 afleveringen . Production valeu ligt erg hoog. Er is veel tijd ingestoken om echt iets tofs te maken. De zombies zien er fantastisch uit. Maar daarbij kun je niets anders verwachten aangezien een van de beste make-up teams er achter zit. Nergens voelt het ook als een serie aan. Het is een fantastische lange film, waar meer inzit dan je in eerste instantie zou denken. Ja, goed verhaal, drama komt goed uit de verf, toffe locaties, goed acteerwerk, leuke effecten, fijne personages. Heeft alles wat een top serie zou moeten hebben.