Opinions

Mijn tweede Medem.

Bij vlagen wat mooie beelden, en ook verhaal technisch best ok. Over de gehele speelduur vond ik het nogal leeg aandoen.

Het liefdesverhaal is bij vlagen mooi verteld. De toevalligheden worden ook echt voorgesteld als toevalligheden, en komen daarbij niet te geforceerd over. Ook het wisselen tussen beide karakters is best leuk gedaan, zo zie je het verhaal door de ogen van Otto en van Ana. Beide beleven ze hun liefde totaal anders. Na een poosje wordt de film te slepend, waardoor je interesse mondjesmaat afneemt. Op het laatst bleef ik dan ook een beetje met een leeg gevoel achter. Ik kreeg daarnaast ook niet echt een feeling met de personages, en kon daardoor ook niet helemaal meegesleept worden in het verhaal. Hierdoor werd het steeds moeilijker om geboeid te blijven kijken. Het einde is degelijk, maar liet mij zoals gezegd wat leeg achter. Filmtechnisch ziet het er allemaal verzorgd uit. Medem laat wat mooie shots zien, en wat mooie panaroma's van mooie gebieden. Ook een hele sterke editing. Helaas net als Lucia y el Sexo soms iets te warrig allemaal. Niet heel slecht want er blijft nog heel wat moois over om van te genieten, daarom toch een voldoende.

3*

."The Amazing Spider-Man is simpelweg Amazing"

En dat begint al in de proloog die qua toon en onderwerp gelijk is aan die in The Amazing Spider-Man uit 2012. Een film die ik meer en meer ben gaan waarderen. Waar ik in eerste instantie het Webb kwalijk nam dat hij te veel afweek van het geweldige originele bron materiaal, zoals ik aldaar vermeld heb in mijn review, heb ik respect voor hem gekregen dat hij zijn eigen mythologie en ideeën aan de serie wil meegeven. Dit is genieten voor fans van de comics en voor niet fans.

In The Amazing Spider-Man 2 wordt nog steeds afgeweken van de comics, maar vond dat dit keer niet storend. Je weet wat je min of meer kan verwachten. Dit betekent niet dat het minder vernieuwend, saai of voorspelbaar is. Integendeel. Dit deel bied nog veel meer.Tevens leuk zijn de easter eggs die verwijzen naar het verleden en toekomst. En over die toekomst later meer.

Wat zo goed in deze films werkt zijn de onderlinge relaties en dan vooral die tussen Peter en Gwen. Deze relatie werkt gewoon ontzettend goed. De onderlinge chemie voel je door het scherm heen en wordt eerlijk en opecht naar het publiek gespeeld door Stone en Garfield. Vooral Garfield is enorm gegroeid als acteur sinds The Social Network. En dit komt dan ook vooral in het einde van de film ten goede. Toch wel fijn ook dat we iets minder "Emo" Peter Parker krijgen dit keer. Ook wordt er gewerkt naar een hernieuwde vriendschap tussen Peter en Harry. Dit is ook mooi uitgespeeld al had daar vooral script technisch iets meer uitgehaald kunnen worden en dan ook met betrekking tot de Green Goblin die naar het einde toe een erg grote rol gaat spelen maar tegelijkertijd wel erg makkelijk wordt afgetroefd . Naast de fantastische Dane DeHaan Krijgen we nog een aantal introducties. Max Dillon wordt erg leuk voorgesteld en Foxx speelt zijn rol overtuigend. Je snapt hem ook als hij uiteindelijk Electro is. Giamatti als Sytsevich lijkt inwisselbaar maar kan nog een beter uitgewerkte rol krijgen in de toekomst . Aunt May krijgt terecht iets minder screen time maar is toch nog erg belangrijk in deze als tweede deel van een trilogie aanvoelende film.

Zoals gezegd staan vooral de relaties in de film centraal. De film begint waar deel ons achterliet. Peter heeft zijn alterego geaccepteerd en kan beter met zijn krachten omgaan en zijn rol als misdaad bestrijder. Buiten zijn rol als Spider-Man is Parker nog steeds onzeker en bang om zijn geliefden te verliezen. De keuzes die hij en ook Stacey moeten blijven maken maken het er niet eenvoudiger op en zorgt voor een sterke character-arc van de geliefden. Doordat die relatie zo goed is uitgewerkt werkt dit in het einde extra goed. De onvermijdelijke dood van Gwen kwam toch echt even rauw op mijn dak . Wat heeft Webb die scene goed uitgewerkt en vormgegeven. Prachtig gedaan. De opbouw vanaf het moment dat Osborn haar loslaat en dan nog een aantal keren uitstel van executie krijgt om uiteindelijk toch te sterven gingen door merg en been . Vooral ook weer door het goede spel van Stone en een op het hoogtepunt van zijn kunnen acterende Garfield.

Naast alle emotionele ontwikkelingen hebben we natuurlijk ook nog altijd te maken met een blockbuster. De film kent twee geweldige actie scenes aan het begin. Maar degene die er toch uitspringen zijn die op Times Square en de climax. De effecten zien er grandioos uit. Van het wapperende kostuum van Spider-Man in het begin tot de dynamische web slinger momenten door de straten van New York. Alles ziet er fantastisch uit. Ook Electro ziet er qua vormgeving goed uit. Al deed het me zo af en toe wel wat denken aan Dr. Manhattan uit Watchmen. Net als het mooie design van Green Goblin trouwens. Alle actie scenes zijn fraai in beeld gebracht met als toppunten de Spider-sense momenten. Maar ook in de kleinere actiemomenten is er genoeg aan besteed. Overall zorgt dit voor een erg structurele look en feel zonder dat er maar iets out of place voelt.

Filmtechnisch niets minder dan perfect. Af en toe een ietwat zwak cgi shot, maar nergens zo dat het je uit de film haalt. Voor de rest ziet het er perfect uit. De muziek was eigenlijk een grote verassing. Zimmer, in samenwerking met Pharell Williams en Johnny Marr laat in deze film iets minder bombasme horen en laat een prachtige wat meer ingetogen en fijne score op het publiek los. Dit in goede samenwerking met de geluidseffecten. Net als in de rest van de film een goede symbiose tussen verschillende elementen. Ook lof trouwens voor de mooie editing weer van Scalia en de prachtige fotografie van Dan Mindel.

Ik heb al eerder aangeven dat dit tweede deel in alles aanvoelt en lijkt op een middenstuk van een trilogie. Van mij mogen het zeker meer dan drie worden. Zeker in de lijn van kwaliteit die Webb met de gehele cast en crew aflevert. Daarnaast blijft er genoeg over om in de toekomstige film(s) op door te bouwen. Zo krijgen we in deze film oa. hints naar Felicia Hardy, Sinister Six, Alistair Smythe en Gustav Fliers a.k.a. Wilson "Kingpin" Fisk.

Voor nu levert Webb weer een sterk staaltje blockbuster vermaak af met meer inhoud dan de gemiddelde zomer film. " With great power, comes great responsibility", dus laten we hopen dat Webb en zijn team dit niveau kunnen vasthouden. The Amazing Spider-Man is toch een serie geworden die ik nu al hoog heb zitten.

Even terugkomen op mijn originele review van The Amazing Spider-Man.

Ik vond het helemaal geweldig toen ik hoorde dat ze een reboot van Spider-Man gingen doen. Hij is altijd al een van mijn favoriete superhelden geweest. Van de comics tot de animatie serie, welke nog steeds geweldig is trouwens, uit de jaren 90 tot de Sam Raimi films. Ik hoopte op een meer "true to the comics" aanpak hier aangezien er geweldige verhalen zijn te vinden in de comics.

Toen ik de film voor het eerst in de bios zag was ik behoorlijk teleurgesteld, zelfs boos, dat ze zoveel van het bron materiaal hadden veranderd. Het meest boos was ik nog wel om het feit dat de quote "With great power comes great responsibility" waar het allemaal mee begint en erg belangrijk is in de wereld van Spider-Man, niet in de film is gebruikt. Ik heb normaal helemaal geen problemen met het aanpassen van bron materiaal, aangezien film een heel ander medium is. Maar hier had ik dat toen wel. Sommige dingen kun je gewoonweg niet achterwege laten. Ook was ik niet heel blij met het design van Lizard.

Later de Blu-ray gekocht en er veranderde toen iets. Ik zette mijn boosheid opzij en begon de film echt te waarderen om wat het wel was. En sindsdien ben ik echt van de film gaan houden. Het acteerwerk is geweldig. Garfield is de beste keuze geweest voor Spider-Man en Peter Parker. Geweldig hoe hij hier beide neerzet. Ik verkies hem dan ook boven Maguire. Emma Stone is perfect als Gwen Stacey. Ik kan me al niemand anders meer in die rol voorstellen. Maar het is vooral de relatie en de chemie tussen beide die erg goed is en me echt wist te raken. De actie ziet er goed uit en wordt ondersteund door geweldige visual effects. Al had ik nog steeds erg graag meer first person shots willen zien. Horner's score is magisch. Weet keer op keer de juiste emoties te raken en laat je echt iets voelen. Luister gewoon eens naar de kraan scene. Prachtig gedaan. Episch, klein, liefdevol. Het moment waarin hij echt Spider-Man wordt. Ik had voor vandaag nog wel wat kleine problemen met het verhaal, maar heb me daar nu helemaal overheen gezet en ben het meer gaan waarderen. En een heleboel elementen compenseren dat heel erg. Nog steeds erg jammer dat deze franchise moest eindigen. Had echt veel potentie om tot iets groots uit te groeien. Zeker met wat ze nog van plan waren.

Viel me toch wat tegen. Het begin is erg leuk, en ook de bankoverval is erg grappig gedaan. Verder is Amozones een erg clicherijk filmpje wat ten ondergaat aan een nogal saai verhaaltje en van sommige acteurs een tenenkrommende prestatie. Na het sterke begin blijft er eigenlijk maar weig leuks over en is het gewoon wachten op het einde wat wel erg voorspelbaar is. Af en toe komt er nog een leuk moment voorbij, maar helaas te weinig om de film naar een voldoende te tillen.

Niet een heel bijzondere film, maar ergens nog wel erg vermakelijk.

Leuke satire op oa. Amerika en talentenjachten. Laat de gekste gewoon meedoen en succes gegarandeerd. De audities zorgen voor veel leuke momenten, maar daarnaast is er ook nog genoeg ruimte over voor veel humor, vooral die vent die superfreak zingt vond ik een leuke vondst. Ook Dennis Quaid heeft een aantal idiote momenten. Ook herkende ik Willem Dafoe bijna niet. Verder ook erg veel momenten die gewoon niet werken. De film vindt dan ook niet helemaal een goede balans in de humor en de afwisseling met de wat serieuzere momenten. Die werken dan niet en dan blijf je echt met een gevoel van juist.... achter. Leuke liedjes dat wel, maar verder erg standaard werk.

3*

Een herziening van American Gangster is mij niet echt goed bevallen.En daarom mijn stem ook met een hele ster verlaagd.

Het verhaal is ergens nog wel interessant om te volgen, toch bleef het mij over de gehele speelduur niet echt boeien.Ik vond sommige momenten dan ook echt saai.

Het personage van Russel Crowe vond ik in tegenstelling tot Denzel als Frank Lucas het meest boeiende karakter in de film.Als ik Denzel Washington zie acteren vind ik dat hij steeds weer het zelfde kunstje herhaalt wat hij altijd doet.In films vind ik hem er nooit echt uitspringen, zelfs niet in bijv. Training Day waasrvoor hij een Oscar in ontvangst mocht nemen.Ik vind dat hij qua kunnnen een beetje dezelfde lijn blijft volgen(het steeds zacht praten, dan weer een uitspatting, dat lachje en zelfs hoe hij de Po-lice uitspreekt).Bij Russel Crowe vind ik dat niet.Hij overtuigde mij in deze film wat meer, en heb ook het idee dat hij steeds iemand anders is in zijn films.

De drama die in de film verwerkt is komt nimmer goed uit de verf, en lijkt heel geforceerd over te komen.Het onderzoek van Crowe en de drugs-smokkel die Lucas op poten zet vond ik iets interessanter, maar ook nergens echt hoogstaand.Maar zoals ik al zei blijft de film op sommige mementen nog wel boeien, het einde vond ik ook goed.

Scott weet met zijn American Gangster geen hoogstaande film af te lever en blijft de laatste jaren wat in de middelmaat hangen.Erg jammer.....

2.5*

"We Found Love in a Hopeless Place"

Heel veel plot is er niet aanwezig in American Honey. De film speelt dan ook vooral in op je gevoel. Andrea Arnold doet er werkelijk alles aan om dat gevoel op te roepen. En daarin is ze helemaal geslaagd. Oh, wat is het fijn de jongeren te volgen op hun road trip, wat is het fijn om ze zoveel plezier zien te hebben, wat rond te hangen, liefde zien ervaren, magazines verkopen en er op los te feesten. Maar er wordt ook een andere kant in American Honey getoond. Een minder leuke kant. En het zijn juist die momenten die de meeste impact maken en op momenten waarop je het niet verwacht. Wanneer er net wat leuks is gebeurd, maakt de film je meteen weer kapot door met een scene te komen waardoor je meteen behoorlijk van streek raakt. Je kunt het niet helpen om boos op de personages en situaties te worden. Zo meeslepend is American Honey. Je wordt helemaal de film ingezogen, je gaat mee op de reis door een deel van Amerika en het laat jou deel uitmaken van het gezelschap. En dan nog dat laatste shot van de film. Wow! Een van de mooiste shots van dit jaar.

American Honey heeft veel personages. En bijna allemaal hebben ze wel iets memorabels. Iedereen heeft wel iets leuks/minder leuks over zich. De cast bestaat uit veel first timers die heel erg goed en overtuigend spel laten zien. Het zijn echter twee die hier de show stelen. Allereerst wil ik Shia LeBeouf noemen. Wat een fantastische prestatie zet hij hier neer. Echt een van de beste jonge acteurs van dit moment. Daar gaan we in de toekomst nog heel veel mooie performances van zien. Sasha Lane als Star. Wat een talent. Om in je eerste film zo'n film als American Honey te dragen is een hele knappe prestatie. Ze laat hier al zien waar menig acteur jaren voor heeft moeten leren. Alle emoties komen zo echt over. Het talent van het jaar.

De manier waarop American Honey is geschoten is geweldig. Helemaal handheld en in 1.37:1. Een aspect ratio wat je vandaag de dag in nog maar weinig films tegenkomt, maar hier heel erg goed werkt om het juiste gevoel op te roepen. Het voelt als een documentaire aan. Hier laten Arnold en Robby Ryan je onderdeel zijn van de film. Ik ben ook helemaal weg van de sound design. Ook dat klinkt (en voelt) zo echt. Dat moment wanneer ze die tent binnenloop waar ze aan het linedancen zijn bijvoorbeeld en hoe de muziek daar alles overheerst en je elkaar niet kunt verstaan. De locaties zijn allen perfect gekozen. De soundtrack is geweldig. Alle liedjes passen perfect en de muziek en de teksten geven precies het gevoel weer wat Arnold naar de kijker wil overbrengen.

Het is heel moeilijk om iets over American Honey te vertellen. Het is een film die heel veel vraagt van je gevoel en heel veel inspeelt op je emoties. Iedereen zal deze film op een andere manier beleven.

Heel erg sterke film

"Spank my hairy ass"

American Pie heeft de tiener komedies weer helemaal op de kaart gezet destijds. Wat volgde waren veel soortgelijke films en drie sequels op AP. Zeer leuk geschreven dit eerste deel en met scherpe dialogen en grappen. American Pie is en film die het vooral van momenten moet hebben. En gelukkig zijn die er genoeg. Niet elk personage is even interessant. Vooral Oz en Heather vallen hier een beetje buiten de boot. Verder is het vooral Jim natuurlijk die (bijna) alle aandacht naar zich toe trek. Vooral de befaamde scene is er eentje om nooit weer te vergeten. Maar ook zijn Jim's vader is een geweldig personage. Ook erg goed gespeeld door Eugene Levy. Blijft over de gehele speelduur vermaken. Zelfs nog na 16 jaar.

Een hele tijd geleden dat ik deze een keer zag, het enige wat een beetje is bijgebleven is de geweldige rol van Christian Bale.

American Psycho is een leuke film, een aantal sterke momenten en geweldige quotes. Helaas teert de film te veel op het gegeven van de moorden en de yuppie's die in gesprek gaan over hoe de wereld te verbeteren zonder daarbij echt actie te ondernemen. Komt wel heel naturel over want dat gebeurt ongetwijfeld erg veel. De moorden zijn leuk en origineel uitgevoerd, met een ondersteunende eighties soundtrack eronder bestaande uit oa. Huey Lewis and the News, Phil Collins en Whitney Houston. Het verhaal komt wel erg traag op gang en het is dan ook even wachten tot er echt wat gebeurd. Bateman blijft een boeiend personage, en dat is hij ook als enige. De bij karakters hebben weinig om het lijf om echt interessant te worden. Zo speelt Willem Dafoe wel goed maar doet niets om zijn personage memorabel te maken. Als je jezelf zou verplaatsen in Bateman is dat natuurlijk ook logisch aangezien hij niets geeft om de mensen om zich heen, echter als kijker kan je er weinig mee. Het geheel blijft onderhoudend, maar dat het echt een meesterwerk is kan ik niet in meegaan. Daarvoor wordt het ietwat zwak gebracht. Het einde is dan wel erg goed.

Niet altijd even boeiend om te volgen, waardoor je aandacht soms erg verslapt. Maar American Psycho kent een aantal leuke en sterke momenten, en een fantastisch acterende Bale.

3*

Heerlijke horror weerwolven film uit de jaren tachtig.

Landis weet het geheel goed in beeld te brengen. Lekker mysterieus, en ook het landschap in het begin ziet er lekker onheilspellend uit. Met de nodige humor breekt de spanning wat om tijdens de eerste aanval weer hard toe te slaan. Wat direct opvalt, zijn de goede make-up effecten, en daarnaast de neppe kleur van al het bloed. Maar dat mag de pret niet drukken, want American Werewolf in London is een erg leuke film. De humor werkt op de meeste punten erg goed. Het is niet echt in your face humor, maar het wordt meer gebruikt om de spanning wat te breken.

Na een lange ziekenhuis scène, die overigens niet verveeld door de rare droom sequenties, begint de film dan echt. De film bezit wel een van de mooiste transformaties uit de filmgeschiedenis. Erg mooi gedaan. Vanaf dan neemt de film je in sneltreinvaart mee door wat leuke kills en meer humoristische momenten. Scène in de bioscoop is geweldig gedaan en word opgevolgd door een erg memorabele scène in Piccadilly Circus. Jammer dat het einde nogal abrupt is. Het lijkt erop dat de schrijvers en filmmakers helemaal door hun inspiratie heen waren. Haalt wel de score wat onderuit.

Toch wel een sterk drama van Spielberg.

De kracht van de film zit hem toch in het verhaal van de Afrikanen, en dan in het bijzonder van het karakter van Hounsou, die zijn rol geweldig speelt. Vooral het verhaal hoe ze in Amerika zijn beland is een sterk punt in de film. Komt erg krachtig over, en de mooie minimalistische muziek van Williams bekrachtigt die scène alleen maar. Daarnaast hebben we nog het rechtbank drama eromheen. Interessant in beeld gezet, en het houd je aandacht ook echt vast. Het einde met de schmierende Hopkins is wel een stuk minder. De acteur doet het eigenlijk best slecht en valt in het niet bij de rest van de cast. Voor de rest een prachtige film, met een erg mooie score van Williams en een boven zichzelf uitstijgende Hounsou.

Tegenvaller.

Had hier net even wat meer van verwacht. Buiten enkele momenten, viel er verder niet heel veel te genieten. De film is al meteen veel te lang. Alles wordt zo erg uitgerekt, dat de hele spanning van de film verloren gaat. Ook gebeurt er over de lange speelduur te weinig om interessant of onderhoudend te blijven. Acteerwerk is niet van een heel hoog niveau, al probeert Brolin er nog wat van te maken. Steiger laat een slechtste staaltje overacting zien. Qua horror is het buiten het toch best sterke begin heel erg tam, en wordt het nergens echt eng. Het katholieke aspect en het karakter van Delaney is hier behoorlijk overbodig. Toch heeft de film enkele vermakelijke momenten en zitten er nog best aardige ideeën in en is de muziek van Lalo Schifrin erg goed.

Een niet heel erg spooky spookhuis film.

Amores Perros is ook weer een film waar ik lange tijd erg benieuwd naar was, en vanavond was het dan zover ik was helemaal in de juiste stemming (niet dat ik super depresief was hoor ).

Amores Perros is een zeer sterke film die eigenlijk laat zien hoe mensen echt zijn, en dat liefde en haat vaak erg dicht bij elkaar liggen.Je vergeet even dat het acteurs zijn en je leeft echt met de mensen mee want zo zie je ze in deze film ook, mensen die dezelfde dingen door maken net als zoveel mensen op de wereld dat doen.Daar ligt ook meteen het goede uitgangspunt van deze film dat, en dat sommige mensen erg veel met elkaar gemeen hebben terwijl ze dat zelf niet eens weten,in de film is dat een ongeluk waarbij de 3 hoofdpersonages bij betrokken zijn, maar de link ligt volgens mij meer op dat de personages allemaal iets verloren zijn waar ze veel van houden/hielden. Octavio het meisje waar die verliefd op was,nota bene de vrouw van z'n broer,het fotomodel haar been waar ze eigenleijk haar brood mee verdiende,de vriend van het fotomodel zijn kinderen,en Martin zijn dochter,ook vormden de honden een link Als dit niet klopt mag iemand mij daar natuurlijk voor op de vingers tikken.Dit allemaal wat gedramatiseerd natuurlijk maar het zou iedereen kunnen overkomen.Binnenkort staat 21 Grams op het programma kijken of die mij ook zo kan raken als Amores Perros dat heeft gedaan.Soms hard, maar oprecht.

4.5*

Ik ben normaal gesproken niet zo van de Nederlandse films. Er zijn heel weinig die ik echt erg leuk of goed vind. Amsterdamned is een van die films die ik erg leuk vind. Al heb ik sowieso een zwak voor de vroege Dick Maas films.

Amsterdamned heeft een leuk verhaaltje. Iemand maakt de grachten van Amsterdam onveilig en het is aan agent Huub Stapel te onderzoeken wie het is. De kills zien er behoorlijk goed uit en enkele zijn ook erg memorabel. De actie scenes zijn ook erg goed geschoten, met as hoogtepunt de achtervolging met de boten. Ook fantastisch gebruik van de Nederlandse taal hier. Er komen toch wel enkele geniale quotes voorbij.

Erg goed geschreven, leuk acteerwerk van een hoop bekende acteurs en actrices en een hoge production value voor een Nederlandse film. Een van mijn favoriete films van eigen bodem.

Heerlijke sfeervolle spaghetti western.

Het begin is al erg sterk en mysterieus, ondersteund door de prachtige muziek van Nicolai. En die mooie muziek blijft in de gehele film terug te vinden. Verhaal is best leuk, maar niet het meest interessante aan de film. Dat zijn de vele mooie shots die voorbij komen, en de sterke sounddesign. Daarnaast is het personage van Testi erg interessant en de setting is erg mooi. Wel veel referenties naar andere spaghetti's waar Fistful of Dollars erg vaak in me op kwam. Wel heel anders dan ik tot nu toe gewend ben van dit genre. En dan vooral het geweld, wat net als in Peckinpah's The Wild Bunch vrij expliciet en recht voor je raap in beeld is gebracht. Tempo is heerlijk te noemen en neemt de tijd om naar een prachtige climax toe te werken. Ben erg verrast door deze film. Een must see voor de fans van de Spaghetti's.

Toen ik deze film voor het eerst zag was ik vooral verbaasd over de manier waarop dit geschoten en geëdit is. Erg mooi gedaan. Ook een van de eerste films die gebruik maakt van split-screens die helpen in het vertellen van het verhaal.

Vooral de vele techniek die in de film gebruikt wordt is leuk om je aan te vergapen. Door het virus alleen maar spannender gemaakt. Het verhaal is goed uitgewerk. Het script bevat veel dialoog, die eigenlijk geen moment verveeld. Komt ook door de erg goede cast die Wise tot zijn beschikking had. Ze komen allemaal erg naturel over en je gelooft ze ook echt als ze de technische uitleg kant opgaan. Samen met het erg spannende verloop van het verhaal is dat het sterkste punt van The Andromeda Strain. Het is science fiction, of zoals al eerder vermeld hier science faction. Het zou zo maar echt kunnen gebeuren. De zoektocht naar wat het virus nu is en om daar een vaccin voor te vinden houd je de gehele speelduur geboeid. Daarnaast zijn het natuurlijk de technische snufjes die de show stelen. Wat een mooi spul allemaal. Erg mooi ook dat je echt ziet hoe en waarvoor het gebruikt wordt. Enkel de computers en de daarbij behoorende beelden en knopjes voelen wat gedateerd aan. Voor de rest voelt de film helemaal niet gedateerd. Vooral de lange desinfectie scene is erg leuk om te volgen. De weinig aanwezige muziek is erg goed, al zullen sommigen het een bak herrie vinden.

Een film die ik een hele tijd geleden eens heb gezien, maar die me nog altijd heel erg boeid.

Lekker wraak filmpje, die net iets anders is dan de gemiddelde (Koreaanse) wraak film. Een heerlijke rollercoaster ride die nergens verslapt en voor de volle speelduur weet te vermaken. Goed verhaal, goed acteerwerk en erg goede muziek. Daarnaast ook genoeg scènes die toch behoorlijk gruwelijk waren.

Een prachtig schouwspel van Besson en zijn team. Normaal ben ik niet zo'n fan van zijn films. The Fifth Element en Joan of Arc vond ik niks en ook Léon kon mij niet helemaal boeien, hoewel laatstgenoemde mij bij herziening wat beter viel. Gek genoeg kon Le Grand Bleu mij wel boeien. Ik heb dus meer met de kleinschalige films van Besson.

Angel-A zit visueel prachtig in elkaar. Zwart/wit als stijlmiddel blijft tegenwoordig wat gewaagd, amar in sommige films werkt het wel degelijk. Het geeft net even dat beetje meer sfeer aan de film mee. Ook de beelden van Parijs zien er mooi uit, zoals ook de manier waarop het geschoten is. Waar de film het vooral van moet hebben is het prachtige verhaal. Hoewel Romantische films mij nooit echt kunnen boeien, kon deze film dat zeker. Nooit wordt daar de nadruk echt op gelegd. Het is dan ook vooral een evrhaal over verzoening, verzoening met jezelf. Dit wordt prachtig gedaan in de spiegelscène, waarin Debbouze boven zichzelf uitstijgt. Een schitterend moment. En de film zit tjokvol met dit soort briljante kleine momenten. Ook leuk is de wisselwerking van iets erg serieus naar een moment van humor, want de film is naast mooi en aandoenlijk ook erg grappig. Ik zat een lange tijd op een 4.5 maar door het einde werd ik over de streep getrokken voor de volle score. Wat een mooi slot, en de muziek die de scène ondersteund is fenomenaal.

Erg mooi klein filmpje, met af en toe magische momenten. Een film die eigenlijk meer aandacht verdiend.

Toch niet zo slecht als ik verwacht had. Een heerlijke standaard rollercoaster ride.

Met The Da Vinci Code nog vaag in het geheugen ging ik de film in. Gelukkig wordt daar weinig aan gerefereerd en is het een alleen staande film en verhaal opnieuw met Robert Langdon. Het verhaal is erg leuk en staat bol van geschiedenis lessen waar ik toch wel erg in ben geïnteresseerd. Dus dat zijn af en toe leuke momenten. Ook het verloop van het verhaal pakt goed uit. De film behoud vaart en blijft op sommige punten niet te veel hangen. Beelden zien er af en toe wat kitscherig uit, en Howard probeert er een zo'n up to date mogelijke film van te maken. Dit zorgt voor enkele mooie shots en ook enkele die niet echt werken binnen de vertelling van het verhaal.

Naar het einde toe wordt het steeds spannender en de explosie is erg mooi gedaan. Dan denk je dat het wel een beetje op is, maar dan komt er nog een twist , en dat doet de film een beetje de das om. Erg jammer. Verder niet echt een hoogstaande film, waarin het acteerwerk het meestal net niet is, en het een wat standaard thriller is. Dan vond ik het puzzelen wat meer in Da Vinci aanwezig was toch leuker. Toch best vermakelijk, en wil ik ook nog wel een keer de extended edition zien.

3*

Erg goede film van Zweedse bodem.

Een heerlijke sci-fi film waarin continu de spanning te voelen is. Gevangen zitten op een ruimteschip waarin er iets mis gaat, heb ik altijd al een interessant sub-genre gevonden. Het wordt alleen niet altijd op de juiste manier over gebracht. In Aniara is dat gelukkig niet het geval. Je voelt die tien jaren aan hopeloosheid en hoe je daar langzamerhand mentaal aan onder door gaat. Dat is dan ook het meeste interessante element van de film. Er gebeurt weinig, maar tegelijkertijd ook erg veel. Ik merkte wel dat de laatste twintig minuten mijn aandacht wel wat verslapte. Het ging te lang door voor mijn gevoel. Daarmee levert de film punten in omdat de impact minder is geworden. Voor de rest is dit gewoon een erg fijne film.

Leuke animatie film(pjes) die meer meegeven aan de wereld van de Matrix.

Bedacht om de wereld uit te breiden in verschillende type media. Niet alle verhalen zijn even goed. Final Flight, The Second Rennaisance en Detective Story vond ik de beste in het vertellen van een verhaal en fantastisch gebruik van animatie. De andere korte films zijn ook goed, maar konden mij minder brengen dan genoemde drie verhalen.World Record is toch duidelijk wel de minste van allemaal. Toch nog een heel stuk beter in vertellen van een verhaal in een kortere tijd dan de Wachowski's hebben gepresteerd in de laatste twee films.

Wat was hetgeen wat er over Annabelle verteld werd in The Conjuring creepy en wat blijft er weinig van over in deze prequel.

De eerste tien minuten zijn toch behoorlijk goed en er gebeuren in het begin toch best wat heftige dingen. Daarna zakt de film enorm in en verteld het een erg oninteressant "haunting" verhaal. Het verhaal is gewoon niet genoeg om ruim anderhalf uur je aandacht er bij te houden. Veel gebeurt er al niet, en als er dan wat gebeurt maakt het weinig impact en is het niet creepy. Wan's invloed is duidelijk aanwezig, maar dat kan de film niet redden. Acteerwerk is ook niet van een heel hoog niveau. Vooral Wallis komt niet overtuigend over.

Het draagt de naam van The Conjuring om beter te lijken dan dit eindproduct is geworden. Daarin zijn ze gefaald, want Annabelle is behoorlijk slecht en er is weinig sprake van entertainment.

Dit is hetgeen wat we in de vorige Annabelle film al wilden zien.

Het gebeurt niet vaak dat een sequel op een behoorlijk slechte film beter uit de verf komt. Waar het laatst met Ouija: Origin of Evil al het geval was, is dat met deze Annabelle: Creation ook het geval. Duidelijk is weer de invloed van Wan. Maar ook Sandberg weet dit verhaal op een veel betere en leukere manier te vertellen dan zijn voorganger deed in de eerste film over de pop. Niet alleen op narratief vlak is het een heel stuk beter maar ook de visuele vertelling ziet er hier al veel fraaier uit. Er komen toch wel wat leuke plaatjes voorbij.Ook is er hier meer sfeer aanwezig die ik in het eerste deel vooral miste. Acteerwerk is het weer net niet. Al doen de kids het soms beter dan de volwassenen hier. Verder een aantal creepy momenten en wat leuke jump scares. Al gaat Sandberg hier richtig de climax toe even wat te lang en te veel op leunen. Misschien worden we toch wat moe van dit soort films en zijn we weer toe aan iets nieuws.

Vermakelijk en een heel stuk beter dan het eerste deel.

Leuk!

Ik moet zeggen dat ik van Ant-Man weinig backstory ken aangezien ik die comics nooit heb gelezen. Ook wel eens fijn om er een keer cold turkey in te gaan.

De MCU wordt meer en meer uitgebreid en met steeds meer personages. Ant-Man is de volgende in de rij. Net als het geval is met Guardians, is dit ook weer verfrissend. Een keer niet de usual helden als Iron Man, Thor en Captain America. Ook leuk dat Scott geen standaard held is maar er per toeval zo in rolt. Verhaal van de heist is leuk gedaan en zorgt voor enkele leuke momenten. Waar dit natuurlijk echt een origins verhaal is, voelt dat niet zo. Komt misschien ook door de niet heel conventionele origins aanpak. Verhaal lijkt wat meer te hebben dan de standaard verhalen wat we tot nu toe gewend zijn. Toch is het niet helemaal geslaagd. Komt mede door de wat slecht geschreven bad guy en zijn plan. Heel simpel gedaan en komt geen enkele dreiging van af. Komt daardoor ook minder geloofwaardig over in het eindgevecht.

Daar tegenover staat wel het leuke verloop van de rest van het verhaal van Pym, Hope en Lang en zijn Luis en zijn vrienden een leuke toevoeging op het geheel waarbij Luis toch de leukste momenten meekrijgt met zijn verhalen. Erg leuk gedaan. Ook Wilson/Falcon heeft een behoorlijke rol in deze film. Fijn dat dit soort crossovers op dit moment veel gebeuren. Maakt het universum net wat geloofwaardiger. Ook de verwijzingen naar de vorige MCU films zijn fijn. De trainingen zijn leuk in beeld gebracht en ondanks dat dit toch wat kleinschaliger is qua opzet, krijgen we toch genoeg te zien van de werking van het pak en wordt hier erg goed gebruik van gemaakt in de leuk en toch "groots" opgezette actie scenes. Ook zijn de mid en post credit scenes erg geslaagd dit keer. Voor die helemaal aan het eind.

Voor een wat kleinere MCU film ziet het er allemaal erg fraai uit. Goede production design, meer dan degelijke fotografie met goed gebruik van 3D. CGI is erg goed. Eigenlijk niet echt een slecht shot gezien. Het krimpen en vergroten is erg leuk gedaan met de randen die voor een seconde achterblijven en ook de mieren zien er geloofwaardig uit. Echt duidelijk te zien waar veel van het geld in is gestoken.

Erg leuke cast hier. Rudd laat hier goed zien wat hij in huis heeft. Lilly speelt fantastisch en laat in samenwerking met Douglas een aantal erg mooie emotionele momenten zien. Stoll stelt dus ietwat teleur, ligt veel aan het schrijfwerk maar hij laat voor de rest ook vrij weinig van zijn kunnen zien. Douglas is perfect gecast. Erg fijn om hem in deze rol zichzelf te zien uitleven. Ook perfect gecast is Peña. Die man moet echt meer grotere rollen gaan krijgen. Heeft naast talent voor drama ook een geweldig komisch talent.

Ant-Man bleek een grote verrassing en houd zich meer dan goed staande bij herziening. De fun straalt er vanaf.

Erg sfeervolle film die bijna nooit aan kracht verliest en je van begin tot eind aan de buis gekluisterd houd.

Het begin is al heel sterk. De beelden in samenwerking met de muziek zorgt al voor iets, vanaf dit moment wordt je ook meteen gegrepen door de film en je meer dan anderhalf uur ook niet meer loslaat. Meteen is ook al duidelijk dat het om een von Trier film gaat. Drama is vanaf het begin aanwezig, en gaat volgens een neerwaartse spiraal steeds verder. Ook het voyeuristische camerawerk is al meteen aanwezig. Het begin was wel even wat warrig. Door het soms ietwat warrige verhaal was ik zo af en toe wel een beetje de wegkwijt. Ik kon met sommige momenten niet veel beginnen. Dit is echter een kleine smet op een voor de rest geweldige film.

De sterke wat donkere sfeer is de gehele film continu aanwezig. Dit wordt versterk door de geweldige geluiddesign en het erg indringende camerawerk, wat von Trier ook al in Dogville en Manderlay liet zien. Qua gruwelheden vond ik het erg meevallen, al zitten er wel een aantal schokkende dingen in. Maar dan breekt het laatste half uur aan, en dat is een half uur wat je niet snel zal vergeten. Een geweldige climax.

4.5*

Fijne film met een heerlijk sfeertje.

De hele film door is er een heerlijke zomerse en warme sfeer in de film aanwezig, die je even doet vergeten dat het nu nog vrij koud is buiten.Leuke verhalen en leuke personages nemen je mee op deze mooie dag in hun dagelijkse en niet dagelijkse bezigheden.Helaas wist de film niet altijd te boeien en was het vooral op het feestje even doorbijten voor mij.De momenten voor en na het feestje zijn allen geweldig ondersteund door een hele goede soundtrack.De humor was ook zeker genietbaar en ik kon er best wel om lachen.Het accent is ook heerlijk om aan te horen, al had ik er zonder ondertiteling niet veel van begrepen waarschijnlijk.Ik heb erg genoten van deze film.

3.5*

Wat een film, ik ben er nog helemaal door bevangen. Weer een film dankzij de MM contest gezien .

Bij de eerste scene was het meteen al raak en zat ik direct in de film. Beetje een dromerige/ surrealistische feel had het geheel over zich. Ik zie het ook een beetje als een comming of age film, want het stelt veelvuldig in vraag wat wil je later gaan doen, of wat wil je worden. De jongens hebben daarin een beetje een uitzichtloze toekomst, ze zijn allen een beetje outcasts. Ze zoeken grenzen op en overschrijden die. Iedereen maakt daarin zijn eigen keuzes. De locatie waar hetgeen zich afspeelt is fantastisch. Een oude verrote school, waarin niets het doet en alles een beetje los hangt. Het gebouw zelf ziet er dan ook prachtig uit. Er heerst een perfecte balans tussen geweld, drama en een beetje humor erin verwerkt. De uitvoering hierin is meesterlijk. Een geweldige sfeer, op een prachtige en confronterende manier in beeld gebracht. De verandering van Aoiki ging inderdaad wat snel maar daar heb ik mij geen moment aan gestoord. De film kent ook een geweldig einde al was het best schreinend , erg mooi om aan te zien, en vooral met dat nummer eronder, gaf perfect het gevoel weer.

De combinatie beeld en muziek, met de lekkere rauwe rocksongs, vulden elkaar perfect aan. Een aantal mooie shots en scenes krijg je voorgeschoteld, en sommige slow mo's worden wel erg cool gebracht. Acteerwerk is echt heel goed. De jongen die Kujo speelt doet het fantastisch, maar ook de rest van de jonge cast is een genot om naar te kijken.

Ik ben een echt overdonderd door Aoi Haru, een meesterwerkje.

4.5*

Apocalypse Now is voor mij de ultieme Vietnam film.

Francis Ford Coppola laat naar mijn inziens echt zien hoe het eraan toe ging in de Vietnam oorlog,ik was er natuurlijk niet bij maar als je naar documentaires kijkt die over dit onderwerp gaan vind ik dat het voor het grootste gedeelte toch dicht bij de waarheid ligt,wat de echte veteranen er over vertellen.

De film begint ontzettend mooi met de brandende bossen en de cuts naar captain Willard(geweldig gespeeld door Martin Sheen) onder begeleiding van The Doors met The End,ik denk dat geen ander nummer nog perfecter bij deze film past.

Captain Willard wil weer graag de "shit" in en dat gebeurd dan ook maar niet om te vechten maar om iemand uit zijn eigen kamp te vermoorden.Daarna word je op een reis meegenomen met een groep mannen die je ver de rivier en de jungle invaren,wat volgd is een "waanzinstocht".Het lijkt wel hoe verder ze de rivier opgaan hoe gekker de soldaten worden en niet eens meer weten waarvoor ze vechten met als toppunt het gevecht bij de brug,als Willard vraagt 'where is your c.o.' en de soldaat daarop antwoord 'Aint you'
Hoe verder Willard de rivier opvaart hoe dichter ze bij Kurtz komen waarvoor Willard inmiddels veel respect voor heeft gekregen en zich afvraagt of hij hem nog wel wil vermoorden Daar aangekomen zien we hem dan.Wat volgt is een geweldige monoloog van bijna een half uur prachtig gedaan door Marlon Brando die de sterren van de hemel speelt in toch wel een kleine(maar belangrijke)rol.En dan komt de climax en die vond ik geweldig ik zat echt de hele tijd te denken zal hij het wel doen of niet,en dan hakt hij op kurtz in wat goed is gedaan met de cuts naar de koe toe dat je toch een beetje een idee hebt wat er nou gebeurd.

5* voor deze briljante film waar nog geen een andere Vietnam film aan kan tippen.

Gibson brengt een uitgestorven volk weer tot leven.

En hoe. Erg gedetailleerd. Om te beginnen met de taal die gespoken wordt. Net als in The Passion erg gewaagd om een film zo te brengen. Zo ga je echt in de film magie geloven. Maar niet alleen in de taal is het waarheidsgetrouw, maar ook in al het andere. De locatie's zijn om te begin fantastisch gekozen. De jungle is echt een karakter op zich. Het dorp ziet er geleefd uit en in de stad is het al helemaal geweldig. Wat een lagen zijn daar te ontdekken. Prachtig hoe de stad echt op is gebouwd en de mensen in al hun kostuums en make up echt daar zijn. En dat allemaal zonder of zo min mogelijk gebruik van CGI. Prachtig hoe de Maya beschaving hier wordt neergezet. Geweldige casting ook trouwens van alle acteurs. Komen een paar geweldige koppen voorbij.

Verhaal is er wel maar dient meer als kapstok om ons van de jungle langzaam aan de stad in te brengen en dan weer terug. Jammer dat het af en toe wat melodramatisch over komt. In essentie is Apocalypto gewoon een chase film waarin we met een rotgang door de jungle heen gaan met daarbij een hoop actie en spanning. Ook hier wordt op een erg mooie manier gebruik gemaakt van de locatie. Alles erg goed in beeld gebracht door Semler, die hier fantastisch werk heeft geleverd. Geweldig shot trouwens van die waterval.

Gibson weet een goede film te brengen en schroomt daarbij niet om ons het nodige geweld en bloed te tonen. Alles om een zo authentiek mogelijke beeld te schetsen. En dat is erg goed gelukt.

Met zijn 130 minuten, duurt de film gewoon net iets te lang. Niet alle scenes zijn even interessant en voegen niet altijd effectief echt iets toe aan het verhaal. Dus het had een stuk korter gemogen. Maar met Apostle laat regisseur Gareth Evans zien, meer te kunnen dan coole vechtfilms regisseren. De film voelt vies, koud, eng en naargeestig aan. Evans weet dus de perfecte sfeer van een folk-horror film neer te zetten. Enkel momenten met veel gore en best goed acteerwerk, maken dat Apostle de lange zit waard is.