Opinions

Bollocks, zoals ze het zelf zo mooi zeggen in de film. V is niks meer dan de leider van een volksrevolutie. Geen enkel moment gedraagt hij zich als terrorist. Voor zover ik weet sterft er ook geen enkele onschuldige door zijn acties.

Weg revolutie dus. Zeker als je voor de tigste keer een toekomstverhaaltje voorgeschoteld krijgt over een dictatuurstaat die het volk in controle houdt dmv angst. Voskat zegt het mooi : [met een politiek randje dat ongeveer zo scherp is als een bolletje wol.. Enkel saai, simplistisch en uitgekauwd geneuzel in dit filmpje wat de inhoud betreft.

Het helpt ook niet dat V For Vendetta ook nergens serieus is. Een superhero verhaaltje dat zich niet verheft boven een simpel superhero plot. Het helpt ook niet dat V de hele film rondloopt met een lachend masker. En zo zijn er ontelbare zaken die de film niet echt helpen. Weaving die acteert als een disneyfiguur met een sugarrush ('t is niet makkelijk nee, acteren vanachter een masker, maar moet je daarom de hele tijd met je hoofd lopen schudden ?), Portman die er voor de zoveelste keer niet veel meer van terecht brengt, het semi-poëtisch geleuter van V (semi-filosofisch zou ik het niet willen noemen), de vreselijk slecht gechoreografeerde actiescenes, dat clubje mensen dat gevolgd wordt in hun huis en in de kroeg (de Truman Show faalde daar ook al in).

Maar de grootste sof was ongetwijfeld de contrastscene tusssen V in de brand en Portman in de regen. Niet één maar twee keer werd het getoond, kwestie dat we het allemaal gezien zouden hebben. V is vuur, Portman is water. Wauw!

Enige positieve wat ik in deze film terug kon vinden is het acteerwerk van die politiekerel. De rest is junk vernist met een uitgekauwde politieke waarschuwing. Wat een slechte film.

0.5*

Edit: en dan vergeet ik nog het obligatoire V grapje: V Voor VVreed slecht.

Nutteloze docu.

Hoe Manskiy uiteindelijk het materiaal uit NK "smokkelde" is mij nog steeds niet duidelijk. Volgens hem moesten elke avond de beelden van die dag afgegeven worden bij een aparte dienst, die ze hem dan weer gecensureerd terugbezorgden. Kan me niet inbeelden dat zij deze beelden gezien hebben? Misschien met aparte banden gewerkt die hij dan niet indiende voor inspectie?

Wat er ook van aan is, deze docu toont vooral dat propaganda een gemeen goed is in NK. Da's niks nieuws natuurlijk, zelfs zo'n beetje het enige wat de meeste mensen weten over NK. Wat deze docu niet toont is hoe de mensen dan wél leven. Veel ijkpunten krijg je dus niet, wat rest is vooral op niks gestoelde "ach, hoe zielig moet het zijn voor die mensen" empathie. Niet dat ik ga beweren dat er niks goed fout zit daar, maar ik zou graag een keertje te weten komen wát er nu juist fout zit en hoe fout het dan wel niet zit. Vertrouwen op eigen gespeculeer op basis van Westerse berichtgeving doe ik liever niet.

Verder voelt het aan als de zoveelste Westerse inkijk in een cultuur die de zijne niet is. Niemand die gaat ontkennen dat NK weinig subtiel omgaat met censuur en propaganda, maar men zou beter ook eens in eigen boesem kijken. Tussen alle advertensies, fake news en ongeïnformeerde op eds door hebben we op dat gebied met zeer gelijkaardige problemen te kampen, alleen dan een stuk subtieler uitgevoerd. En in de context van propaganda is subtiel absoluut niet beter.

Uiteindelijk is dit een nietszeggende docu, die toont wat we al wisten en vooral niet toont wat we eigenlijk willen weten. En dat alles op een uiterst trage, "beschouwende" manier. Nopes, niet van onder de indruk.

1.0*

Filmpje dat erg goed begint.

Sfeer zit erg goed in het begin, de opening met Doom3 is grappig, de tocht door het mortuarium verdacht spannend. Daarna maakt het V woord zijn intrede en verwatert het stilletjes aan. Film houdt de spanning nog wel even aan, met name de terugkeer van dat zwart kereltje (dat water ), daarna is de spanning nogal bruusk weg jammer genoeg.

Draait om naar een normaal vampieren gedoe om op het einde nog een stevig stukje gore over de kijker heen te gooien. De mix van stijlen en tempos doorheen het filmpje is wat teveel van het goeie.

Verder wel grappig om Nicholson stand-in als vampier te zien, had meer in gezeten maar vond vooral het begin erg aangenaam. Daarna bolt het wat achteruit. Kleine 3.5*

Onversneden prul.

Oh oh wat was dit slecht. Nu had ik er al niet veel van verwacht, maar van Wingard verwacht ik meestal toch wel wat. Ook hij stelt hier gewoon volop teleur.

Die kotsverhalen zijn vooral lachwekkend, het camerawerk is nog wat extreem amateuristischer dan doorgaans in die found-footage films, maar daar moet je ondertussen toch wel tegenkunnen lijkt me. Vond het hele VHS-look gebeuren ook redelijk vervelend, zeker omdat elk filmpje ook zowat met dezelfde gimmick kwam (oudere beelden er doorheen).

Maar dat is uiteindelijk niet het grootste probleem. Waar ik me vooral aan gestoord heb is de selectie aan kansloze jeugd die in deze reeks kortfilms voorbijkomt. Echt élk kortfilmpje heeft een hoop onuitstaanbare losers in de hoofdrol, de regisseurs in het overkoepelende filmpje als triest dieptepunt. Echt niet te harden.

Verder zijn de filmpjes zelf ook niet van hoog niveau. Het eerste wordt pas op het einde wat boeiend, jammer genoeg duurt het veel te lang alvorens we daar aankomen. Aan het tweede filmpje is helemaal geen zak aan. Derde short is eigenlijk de enige die echt wat met het VHS gegeven deed, vond ik dan ook het best, al ontbrak het volledig aan spanning jammer genoeg. Vierde is alweer een dieptepunt met lachwekkende clou en het vijfde was eigenlijk het eerste dat qua sfeer iets wist te scheppen. Alleen had er echt veel meer mee gedaan kunnen worden.

Een kansloze selectie aan prulhorrortje, de uitvoering is lachwekkend slecht en hoewel er een paar solide ideetjes inzaten om goeie horrorfilms uit te puren wordt er veel te weinig mee gedaan. En wat de cast betreft ... jammer dat het om fake filmpjes ging.

1.5*

Weer wat minder dan het tweede deel, maar nog steeds beter dan deel 1.

Met dank aan het tussenfilmpje. Beetje overkill aan "VHS" effecten misschien, maar was telkens blij dat ze ernaar terugkeerden. Ook het enige filmpje wat enigszins mysterieus was en wat een zekere spanning wist op te bouwen.

Eerste short (Dante The Great) is aan de flauwe kant. Ziet er lelijk uit, steunt op zeer matige effecten en heeft zelfs moeite om als horrorfilm van de grond te komen. Nu heeft deze reeks wel de gewoonte om matig te starten, dus een echte verrassing was het niet.

Wie hoopt op beterschap komt echter bedrogen uit. Parallel Monster is de minste van de 4. Barslecht geacteerd, erg lelijk in beeld gebracht en qua idee echt heel flauw. Erg doorzichtig ook, vanaf het begin is het wel duidelijk waar het naartoe gaat, terwijl de film maar blijft proberen om het wat mysterieuzer te maken.

Bonestorm is uiteindelijk de redder van dit filmpje. niet beter dan de wraparound, maar wel broodnodig om nog aan een voldoende te komen. Duurt even voordat alles op gang komt, maar daarna best grappig en over-the-top.

Mist een écht leuk filmpje, dit derde deel. Eerste twee segmenten zijn aardige missers, derde is leuk en de wraparound de beste. Maar da's nu typisch het fragment waarvan je eigenlijk niet zoveel verwacht.

2.5*

Tof.

Had er na de eerste niet veel van verwacht. Jammer genoeg start Wingard het viertal met het minste van de hoop. Wingard zelf kan écht (maar dan ook écht) niet acteren. Daarbij is z'n short ook niet bepaald spannend, terwijl het hi-tech The Eye idee niet eens zo slecht is.

Sanchez is meteen een pak leuker. Vlotte zombie horror/comedy, vooral het tweede deel van de kortfilm is grappig. Derde filmpje is duidelijk het hoogtepunt. Evans en de regisseur van Macabre gaat lekker los. Eerste deel is creepy hoewel er niet veel gebeurt, tweede deel is aardig gestoord en weet een lekker twisted sfeertje neer te zetten.

Laatste short is ook opvallend leuk. Geen fan van Eisener maar hier weet hij toch iets leuks af te leveren. Lekker direct en lawaaierig filmpje dat door z'n korte speelduur ook erg effectief blijft.

Fijne collectie shorts dus, veel beter dan het brakke "vriendjes die een horrortje maken" eerste deel, meer kwaliteit, alleen jammer van Wingard (en dat terwijl hij écht wel goeie films kan maken).

3.5*

Tweede Tati.

Weer geen succes. Slapstick na de grote slaptstick hype, dat maakt het natuurlijk wel wat aparter. Het is verder ook niet zo moeilijk te zien dat Tati iemand was met een zekere visie en dat zijn films die visie trouw blijven. Ik heb er alleen niet zo heel veel mee.

De humor is zo eenvoudig en voorspelbaar dat er eigenlijk amper een glimlach afkan. Het Hulot typetje is ook niet zo boeiend, de rest van de personages zijn vooral typetjes die meer een idee voorstellen dan dat ze echt tot leven komen. Met dat alles doet Tati jammer genoeg erg weinig. Veel meer dan vulsel voor wat eenvoudige sketches is het niet.

Meest opvallend is dan nog de muziek. Het weerkerende thematje is erg fijn maar komt te vaak terug, de uitlichting van geluidseffecten is dan weer eerder vervelend. Leuk idee, maar erg pover uitgevoerd. Verder vond ik het vakantiegevoel er ook niet echt goed doorkomen, maar dat komt vooral door de grijze zwart/wit cinematografie.

Het is gelukkig wel luchtig, maar na een half uurtje had ik het wel weer gezien. Wat volgt is vooral herhaling van zetten, waardoor het snakken wordt naar de eindgeneriek.

1.5*

Daar kan ik het wel mee eens zijn. Doet hij goed in een ongeveer 5 minuten durende scene, alles wat daarrond hangt komt echter erg moeilijk boven de middelmaat uit.

Om de vergelijking maar even aan te houden, het verhaaltje in The Messengers hadden we al 100 keer gezien, bij dit filmpje mag er nog een extra nulletje bij. Highway, shortcut, mountains, lost ... mjah.

Vond het koppel ook niet denderend, vooral Luke Wilson loopt erg slecht te acteren. Beter jammer voor de momenten waar het echt spannend zou moeten zijn. De "tegenstander" is ook al redelijk snel bekend, waardoor er ook weer wat spannend verdwijnt.

Verder is het wel aardig, Antal doet in ieder geval z'n best, maar haalt er jammer genoeg niet zoveel uit. De Pangs hebben voor mij veel meer uit hun Hollywood horror avontuur gehaald.

3*

Flauw vervolg.

Afgezien van het einde op geen enkel moment vervelend, maar daar houdt het dan ook meteen mee op. Echt een compleet niemendalletje, typisch horror flickje dat nergens in uitblinkt.

Visueel soms aardig maar nooit goed, soundtrack hetzelfde. Wanneer het interessant wordt moet steeds meteen de schaar erin. Acteerwerk is pover en het prequel idee werkt ook niet bepaald goed aangezien het mysterie nét het grote pluspunt was van deel 1.

Weinig gore en weinig echte horror. Eén geslaagde scene (met die gast die aan de vloer/plafond genageld wordt), verder is het ook daar niet veel soeps. Erg matig einde ook.

Gelukkig duurt het allemaal niet te lang en vallen de "jongeren" nog wel mee. Geen al te irritant volk, behalve dan diegene die het langst overblijft.

Gemiste kans, degelijk tussendoortje maar amper iets toevoegend aan het hele genre.

2*

Wel lollig.

Ik ken de originele films niet, maar dat is niet echt verwonderlijk aangezien dat Chevy Chase vehikels blijken te zijn. Er zijn weinig acteurs die ik echt vermijd, maar dat is er toch wel zo eentje. De film moet al ergens te boek staan als uitzonderlijk vooraleer ik aan een film met hem in een hoofdrol begin.

Gelukkig zit hij hier maar even in en is hij ook zo opgezwollen dat je hem amper herkent. De rest van de film is een wat modernere comedy, wat directere en scherpere humor zoals we dat de laatste jaren wel al meer gezien hebben. Sommige jokes zijn leuk, andere wat flauwer.

Maar net als bij Game Night durft de film af en toe ook wat gekker worden. Zo zijn er een aantal zaken die je toch niet zo heel vaak ziet in dit soort films, men name dat autotje waar ze mee rondtoeren. Geen idee wat daar het idee achter was, maar het is een hilarisch ding dat een zekere frisse absurditeit met zich meebrengt.

Het is verder ook een comedy die nergens teveel naar de dramatische kant gaat of al te serieus genomen wil worden. Gewoon 90 minuutjes lekker lomp vermaak, daar zijn er tegenwoordig niet echt voldoende van.

3.0*

Niet best.

In de slipstream van films als Scream en I Know What You Did Last Summer, maar haalt bijlange na het niveau niet van z'n grote voorbeelden.

Acteerwerk is érg matig, de twistjes zijn routineus en vallen soms moeilijk te rijmen met het plot. Verder is het vooral een typisch genrefilmpje dat snel en goedkoop in elkaar gedraaid is. Een paar bekende namen (met Heigl als grootste verrassing eigenlijk) die volk moeten trekken, maar veel baat het niet.

Schiet eigenlijk ook niet zoveel meer over van dit soort filmpjes. Toenertijd nog wel aardig vanwege de overdaad aan twists, maar ondertussen is dat meer een vervelend cliché geworden dan dat je er daadwerkelijk plezier aan beleeft.

1.0*

Erg matig.

Zoals de meeste van dit soort gethematiseerde ensemblefilms eigenlijk. Ze zijn zelden geslaagd, maar het is natuurlijk wel makkelijk kijkvoer rond de periode waar ze voor bedoeld zijn. Vandaar dus ook maar deze Valentine's Day een keer gekeken. Marshall is in ieder geval iemand die het concept wel leuk vindt, aangezien z'n laatste drie films eigenlijk allemaal hetzelfde zijn.

Er gaat hier al een hoop mis met de casting. Veel bekende namen, maar niet meteen echte leuke acteurs en ook zowat allemaal getypecast. Ook het teveel aan verhaaltjes is hier redelijk vervelend, zo krijgt elk stukje maar erg weinig speeltijd, anderzijds is het emotionele verloop van alle verhaaltjes wel bijna identiek, waardoor je bijna naar een soort van slechte omnibusfilm zit te kijken.

En wie dan hoopt op wat leuke overlap tussen de verhaaltjes, komt ook bedrogen uit. Mnee, dit was een erg matige bedoening. Gelukkig voor dit type film nog wel relatief kort, al wil dat wel zeggen dat alles erg gerushed aanvoelt en er amper tijd is voor een romantische impact. Mnee, niet echt mijn ding dit.

1.5*

Vermaak.

Het is eigenlijk gek, gezien het succes van een franchise als Star Wars, dat niet meer regisseurs zich wagen iets soortgelijks op te zetten. Buiten Besson kan ik niet meteen iemand noemen die fantasy en science-fiction op een soortgelijke koddige manier probeert te mixen. Jammer genoeg is z'n Fifth Element wel de betere van de twee pogingen.

Visueel vond ik het niet zo indrukwekkend. Nogal kitscherige designs (hoewel vaak bedoeld) en effecten die er toch niet altijd erg overtuigend uitzagen (zal ook wel deels bedoeld geweest zijn). Het maakt dat de hele wereld er soms nogal rubber/plastiek uitziet, dat kan charmant zijn maar hier liet het af en toe toch wat te wensen over. Misschien omdat het budget ervoor zorgde dat het er nét wat te gelikt uitzag voor een "charmante" uitstraling, waardoor het af en toe gewoon the worst of both worlds was.

Het verhaaltje is verder erg basic. Verbaast me ook niet dat dit gebaseerd is op één of andere 70s strip (nooit gelezen), maar zo voelt het ook gewoon wel. 140 minuten is dan ook véél te lang voor een film als deze, anderzijds kan je ook niet veel inbinden als je een epic space opera franchise wil lanceren.

Gelukkig vermaakt het wel. Genoeg tempo, veel verschillende dingetjes waardoor er altijd toch wat te kijken valt en een centraal duo dat wel vermaakt. Geen hoogstaande film, maar een lollig tussendoortje. En als de vergelijking dan toch gemaakt moet worden, qua luchtigheid en fun véle malen beter dan de huidige Star Wars rommel.

3.0*

Verhaal is inderdaad een zeer leuk gegeven.

Uitwerking is redelijk typisch, met nogal wat gekende schrik en lichteffecten die niet helemaal uit de verf komen. Kan me ook indenken dat het origineel van Barker nogal wat grauwer was, maar verder heb ik me zeker vermaakt met deze aflevering.

Jammer dat de demoon een beetje dom vormgegeven was, het einde was dan wel weer erg mooi.

3.5*, leuke aflevering.

Geweldige film.

Machtige look, zeer grauw, vuil en duister. De "rode" stukjes doorheen zijn indrukwekkend, zeker de door maxcom aangehaalde omgekeerde golven. Eenvoudig maar toch verontrustend. Zo "makkelijk" kan geniale cinema zijn.

Geen echt grote fan van Mikkelsen verder maar hij zet hier een echt geweldig personage neer. Gruwelijke uitstraling en dat zonder een woord te spreken. Zo zie ik hem graag bezig. Muziek ook érg sterk, al is het wel een erg veilige keuze voor dit soort film.

Heerlijke trip. Een actiefilm is het absoluut niet, ook droevig om hem zo te proberen promoten. En zoals eerder gezegd dus perfect gezelschap voor Toyoda's Blood of Rebirth. De gelijkenissen zijn treffend. De score bij die film spreekt ook boekdelen trouwens.

4.5* en een uitgebreide review

Pijnlijk ...

... om te zien dat dit op waargebeurde feiten gebaseerd is. Ik kende het hele verhaal niet, dus tijdens de film had ik mij er eigenlijk op ingesteld dat het verzonnen onzin was.

Moest ook bijna wel, want Singer zet de nazis op zo'n belachelijk boemanmanier neer dat het te droevig is voor woorden. Alsof zijn het slechteriken in een stripverhaaltje, met hun duistere gelaatsuitdrukkingen, zware stemmen en onheispellende muziek. Echte villains, maar die vind ik in superhelden films ook al niet zo leuk, laat staan in een verfilming van een waargebeurd verhaal.

Positief was daarmee wel dat de afloop voor mij nog steeds alle kanten uitkon. Dat was ook meteen het enige wat deze film nog ietsjes interessant maakte. Cruise is debiel als Duitser, de twee Nederlandse dames compleet onopvallend (uitgezonderd dan hun accenten). Visueel degelijk maar niet altijd even spanned, enkel de continue aanwezig muziek was wel aardig, maar uiteindelijk compleet misplaatst.

Als verfilming van een waargebeurd verhaal compleet belachelijk, 't zou een aardige graphic novel geweest kunnen zijn, maar dan had er wel een andere afloop aangemoeten. Sowieso zonder Cruise en nodeloze vrouwelijke inbreng en graag in het Duits. Die intro was ronduit genant.

1.5*

Beter dan verwacht.

Tekenstijl is krachtig, sterk en sfeervol. De animatie is allesbehalve dat alles. Dat is een beetje jammer, want het maakt de bewegingen vaak een nogal goedkoop. De starre gezichten helpen daar ook niet echt bij. Had graag iets minder vis noch vlees gezien.

Muziek van Richter werkt erg goed (veel beter te pruimen dan z'n studioalbums), de andere "hitjes" vond ik iets minder werken. Audiovisueel daarom vooral erg dubbel. Vervelend vond ik ook dat tijdens de massacre scene er steeds meer gebruik werd gemaakt van echte (bijna onbewerkte) voorwerpen en beelden. Kan enkel een indruk zijn, maar in het begin van de film leek het mij allemaal wat abstracter.

Als docu erg vreemd, want aan het einde van de film voelt het toch echt alsof je een "film" gezien hebt. Eentje die verzonnen is en niet gegrond in werkelijkheid. De laatste beelden (live action) versterken dat gevoel eigenlijk alleen maar. Vond ze trouwens ook onnodig en nogal goedkoop effectbejag. Zeker gezien de keuze om de hele docu in animatie te doen.

Een indrukwekkend relaas is het wel. De zaken rond het niet herinneren krijgen iets teveel te bovenhand soms. Kon er mij ook niet meteen in verplaatsen, volgens mij werd het allemaal wel érg zwart/wit geschetst.

Op momenten is de film echt geniaal. Maar die momenten zijn schaars. De rest bevat heel wat fijne en mooie scenes, afgewisseld met rare kwaliteitshikjes. Het 3 maar herhalen van de keyscene had bijvoorbeeld ook wel wat origineler gekund.

Al bij al zeker de moeite een keer te zien. Vooral als alles stilstaat is het prachtig. Animatie zelf is een beetje ondermaats en een aantal vreemde keuzes zorgen dat er toch wel meer ingezeten had. Vond de hele reconstructie van het gebeuren zelf ook veel minder indrukwekkend dan al het voorgaande.

3.5*

2011 was niet Iwai's jaar.

Naast een brakke docu zijn eerste Amerikaanse film. Beiden blijven ver onder de norm, al was deze film dan qua aanpak nog net iets interessanter dan de wel erg vlakke docu. Maar daarmee is het meeste wel gezegd.

Herkende er zelf eerlijk gezegd maar weinig van Iwai's werk in terug, behalve dan de dans/ballet scene op het einde. Maar de warmte en de rust die normaal in Iwai's werk zit vond ik hier amper in terug. Meer een gestileerde, minimalistische freakshow in een hoop treurigheid gewikkeld.

Er wordt ook echt dramatisch slecht geacteerd. Zegers is een absoluut nontalent, de rest van de cast doet amper beter. Clemens is gelukkig nog een lichtpuntje, Yu Aoi is underused en heeft totaal geen plaats in de film maar mocht blijkbaar meereizen met Iwai als beschermeling.

Het plotje had interessant kunnen zijn, maar visueel is het pure droefnis. Muziek doet ook weinig aan het gebrek aan sfeer en de 120 minuten schuren traag voorbij. Veruit de slechtste speelfilm die Iwai gemaakt heeft, gelukkig is hij hierna snel weer naar Japan teruggekeerd.

1.5*

Hier ook maar eens wat bijpennen.

Een anime waarbij is moet zondigen tegen m'n eigen regels. Normaal probeer ik altijd voor de originele dub te kiezen, maar die is hier zo enorm brak dat het gewoon niet aan te horen valt. Eén van de eerste anime die specifiek met de Westerse markt in het achterhoofd werd ontwikkeld en daarom ook een Engelstalige primaire dub kreeg. Maar ga gewoon voor de Japanse, die is ook niet meteen uitzonderlijk, maar haalt wel een normaal basisniveau.

Verder is het een stevige upgrade tov de 80s animatie. Veel rijker in detail en animatie. Amano's stijl zie je beter terug, al is het zeker nog geen 1 op 1 adaptatie. Dat lijkt me zelfs nu nog redelijk onmogelijk voor een film met normale speelduur. Kawajiri voegt verder z'n eigen accenten toe, wat je een beetje moet liggen. Misschien niet zo'n grote naam als Oshii of Otomo, maar toch iemand die zijn stevig steentje heeft bijgedragen aan de populariteit van anime in het Westen. Maar dan wel de "slechte naam" die de films kregen onder bezorgde Westerse ouders.

Een coole mix van (Gotische) horror, demonische horror, fantasy en scifi. Het is een nogal aparte combinatie, maar het werkt wel lekker. Een eenvoudige film verder, puur gericht op genre plezier, maar wie daar zin in heeft vindt in deze film een origineel en creatief werkje.

4.0* en een uitgebreide review

Oh jee.

De score van deze film heb ik gemist denk ik, enkel gekeken om weer eens wat van Craven te zien. Het resultaat doet gewoon pijn aan de ogen. En oren trouwens.

Het vampierengebeuren in Brooklyn, het is geen al te beste combinatie. De eerste vijf minuten zit er nog wat grappige zwarte-sitcomactuerspotting in, maar eens dat gedaan is rest er weinig behalve een onuitstaanbare Murphy, een idioot plot, mislukte humor en een totaal gebrek aan sfeer.

Vond de humor echt compleet niet werken. Slechte effecten, lamme gore en vooral veel druk gebabbel. Jammer dat het nergens grappig is. Film duurt uiteindelijk niet echt heel lang, maar na een klein half uur zat ik al op m'n lip te bijten. Craven blijft maar een raar mannetje. Heeft een aardige film in de handen, maar levert geregeld ook echte wanproducten af.

0.5*

Wat loopt die James Woods toch te doen in een film als dit. Als een uitgewassen oude rocker druilt hij door het landschap. Teveel "coole" scenes waar hij z'n brilletje opzet of een slicke oneliner spuwt, zodat de hoop op relativerende humor al snel verdwijnt. Woods is gewoon hilarisch slecht en duf als vampier jager.

Ook de rest bakt er niks van, dat scheelt ook weer.Verder lijkt Carpenter erg blij met z'n vampier verbrand effectje, zien we dan ook een goed aantal keren terug.

En dat was het zo'n beetje. Povere horror hap, vreselijke personages en ongelofelijke knullige sfeer. De actiescenes zijn lomp, visueel ook al karig, één brok duffe ellende.

Zijn dan nog enkele ietwat leukere scenes (de vampieren die opstaan uit de grond) maar daar blijft het ook gewoon echt bij.

Moest af en toe wel lachen om de serieux waarmee dit filmpje zich profileert, slechte oneliners incluis.

1*

Matig.

Het begin leek nog wel iets hoopvoller. De sfeer wordt aardig neergezet en hoewel daar al duidelijk is dat het verhaal niet al te complex wordt, maakt dat voor dit soort films niet zo heel veel uit. Jammer genoeg weet Dreyer de sfeer niet echt vast te houden, laat staan op te voeren naar het einde toe.

Het voelt allemaal wat té luchtig aan. De muziek wordt af en toe iets duisterder, maar is bij momenten ook gewoon opvallend jolig. Show don't tell is deze film ook niet meteen, de spannendste stukken worden in boekvorm verteld (en wat gaat dat toch weer traag), de film zelf laat qua horror bijna helemaal niks zien.

Rest een redelijk beperkt vampierenverhaaltje dat er relatief sfeervol uitziet, maar nooit duister genoeg wordt om écht aan te spreken. Dreyer had denk ik beter wat meer naar z'n Duitse tijdsgenoten gekeken, die deden het qua sfeer toch vaak beter.

1.5*

Random Duits flikkenfeuilleton meets wannabee-Hollywood-product uit een klein filmland.

Ik kijk niet veel Belgische en Nederlandse films, vergeef het me dan ook maar dat ik dit met De Zaak Alzheimer vergelijk. Want qua resultaat is er weinig verschil vind ik. Erg stoer allemaal, met wat lokale mafia, "coole" voice overs, "hippe" camera swoops en filters, en veel gescheld. De vele Nederland kan het ook reacties doen mij vermoeden dat veel mensen gewoon fier zijn dat ze (als land) een redelijk nauwkeurige reproductie kunnen maken hebben. Yay


Ik heb nooit echt de indruk gekregen dat ik een film aan het kijken was. Sfeerloos, veel matig tot slecht acteerwerk (met enkel Tygo Gernandt die af en toe wat laat zien), cliché na cliché (erg voorspelbaar verhaaltje - globaal maar ook bepaalde scenes zoals met het kleindochtertje - typische soundtrack/score, ...) en hoe verder de film vordert, hoe lawaaieriger hij wordt.

Gelukkig is de film kort, en krijg je niet echt de tijd om je te vervelen. Veel redden doet dat niet. In de Zaak Alzheimer kwamen die "groene" scenes na een tijdje geforceerd over ... de Zaak Alzheimer had ten minste wel dat soort scenes. 1*

Niet best.

Maar het is dan ook een Sommers film, die is niet echt geschikt om dit type film tot een goed einde te brengen. Eigenlijk heb je hier een Burton in goede doen voor nodig, maar daar kan Sommers in de verre verte niet aan tippen.

Het doel is een soort van vrolijke monster flick gemixed met het avontuurlijke van een Indiana Jones. En puur op basis van de feiten slaagt de film daar wel in. De sfeer is luchtig, veel avontuurlijke actie en aan monsters ook geen gebrek natuurlijk. Maar feitelijkheden maken geen goede film.

Visueel is het niet om aan te zien. En da's dan nog los van de wat "foute" effecten die doen terugdenken aan de oude monsterfilms. Veel slechte CG en matige upgrade van de oude effecten. Acteerwerk is ook zéér matig, met een paar stevige miscasts (Jackman voorop). Dat het plotje niet zoveel voorstelt is niet echt een probleem voor een film als deze, maar dat het allemaal zó hard leunt op toeval doet de film uiteindelijk maar weinig goed.

Met z'n 130 minuten duurt het dan ook véél te lang. Er zitten weinig boeiende scenes in (misschien enkel het bal) en het overweldigend gotische komt er nooit helemaal uit. Mnee, Sommers blijft een zeer beperkt regisseur.

1.5*

Bijna complete mislukking van een film.

Wat opvalt zijn vooral :
* De enorm slechte cast. Cruise, Cruz, Russell en nog een resem andere acteurs die echt bedroevende prestaties neerzetten.
* De absoluut zielige soundtrack. Verzameling vervelende nummers, en wanneer er dan een goede track tussenzit (met name Rez) dan wordt die zo knullig ingewerkt dat je het de track bijna kwalijk zou nemen.
* Het meer dan idiote einde, waar ik tijdens de conversatie op het dak een zware Ghost In The Shell flashback kreeg. "What are the names of your daughters".. Maar dat ligt waarschijnlijk meer aan mij
* De nogal trieste poging tot hip monteer -en camerawerk.

Buiten enkele shots en scenes (en Diaz' rol) na is dit een zware tegenvaller. Beter dan het Hollywood gros, dat wel, maar verre van wat het zou moeten zijn.

Nummers in die club waren trouwens Leftfield - Africa Shox (tijdens het drinken) en inderdaad Underworld - Rez (na de spiegel).

1.5*

Edit: zet bij die negatieve punten de duffe dialogen ook maar bij.

Meh.

Ik vond het onderwerp vooraf best interessant, vooral omdat er in één van mijn lievelingsfilms (Honey PuPu) ook een expliciete verwijzing zit naar het verdwijnen van de bijtjes. Dus ik was best benieuwd of deze docu wat meer zou onthullen.

Uiteindelijk blijkt het weer een klassieke eco docu te zijn. Dat wil zeggen dat de eerste 20 minuten de schijn van een wetenschappelijke basis wordt hooggehouden (al gaat het ook al verdacht veel over economie), daarna verdwijnt enige kritische blik steeds meer en worden we geacht te vertrouwen op stielmannen, ie imkers die vast goed zijn in het houden van bijen, maar vooral veel toogpraat uitslaan.

Wat niet wil zeggen trouwens dat ik hun verhaal meteen verwerp, maar de docu komt met zo weinig bewijzen dat ze zelf ook wel wat kritischer hadden mogen zijn. En dan kom ik bij het interessantste punt van de docu: het onderscheid in aanpak tussen Europa en de VS. Waar de VS bij twijfel lekker z'n gangetje blijft gaan, beseffen ze hier ten minste dat je bij twijfel, zeker bij nogal belangrijke en ingrijpende beslissingen, je jezelf maar beter terughoudend opstelt.

Was dat het punt van de docu geweest had ik het veel makkelijker te verwerken gevonden, maar ecodoom verkoopt natuurlijk beter en dus zit je weer te kijken naar wat bozos en louche figuren die de waarheid in pacht denken te hebben, maar zelf ook maar wat uitkramen.

1.5*

Leuk!

Het begon alleen allemaal wat rommelig. Anderson leek maar weinig tijd te nemen om z'n film op te bouwen, zo zit je met een aantal scenes die een betere uitwerking verdienen, maar nu aardig snel afgeraffeld worden. De vliegtuigcrash is er eentje van. Ik begrijp dat het understated hoort te zijn, maar je er met een scene van amper 10 seconden vanaf maken vind ik ook weer wat overdreven.

Eens aangekomen in de bar wordt het al snel beter. Al bleef ik een beetje met de angst zitten dat dit weer zo'n limbo filmpje zou worden. Je kent ze wel, iedereen op de wereld is verdwenen, uiteindelijk blijkt dat de overlevenden eigenlijk slachtoffers zijn van een ongeluk. Anderson kiest gelukkig een andere weg. Film doet verder wel wat denken aan I Am Legend of zelfs Feast (het opgesloten zitten in een bar), maar weet gaandeweg toch z'n eigen sfeertje op te bouwen.

Waar Anderson echt te kort komt is op horrorvlak. Hij poogt wat schrikeffectjes en probeert in sommige scenes de spanning aardig op te bouwen, maar hij slaagt er niet in. Hoewel hij erg sterk is in manipulatie van de geluidsband is de soundtrack en timing gewoon niet sterk genoeg. Jammer, want net daar had de film wat meer rek nodig.

Gelukkig is het einde wel helemaal super. Al dat gejank over geen uitleg en voor niks gekeken, zaken die een film als deze meestal toch gewoon om zeep helpen. Anderson houdt het mysterieus (zie genre) en scoort daar aardig wat puntjes mee.

Goede film dus, die nog een stuk beter gekund had met wat effectievere spanningsopbouw. Maar Anderson toont zich toch weer een goed (en consistent) filmer. Kijk alweer uit naar z'n nieuwe film.

3.5*

Saai.

Nogal suf plotje. Het idee van de verschillende invalshoeken is interessant, maar wordt eigenlijk zelden goed uitgevoerd. De originele referentie is waarschijnlijk Rashomon, maar die maakt er ook al niet optimaal gebruik van.

Deze film kampt vooral met een erg suf uitgangspunt, waarbij het niet eens zoveel boeit hoe de vork nu in de steel zit. Da's lastig, maar de film speelt vijf keer hetzelfde fragment vanuit een ander standpunt. Dat wordt al redelijk snel redelijk saai.

Pijnlijk is allicht dat ook de actie zeer weinig voorstelt, net zoals de regie in het algemeen eigenlijk. Paar achtervolgingsscenes maar die waren van een niet al te hoog niveau, verder weinig spectaculairs of spannends op te merken.

Wat blijft er dan nog over? Redelijk vlot hersens-uit filmpje. Niks minder, maar vooral ook niks meer.

1.5*

Bergman.

Omdat ik zijn dramas niet te pruimen vind, het maar over een andere boeg gegooid. Dan kwam ik al snel uit bij deze film, waar de aanduiding "horror" toch een wat andere stijl deed vermoeden. Al was ik vantevoren wel op m'n hoede, een échte horrorfilm had ik sowieso niet verwacht.

Deed me wat denken aan Polanski inderdaad, qua opzet in het begin komt ook The Shining langs. De laatste acte sluit dan weer het meest aan bij Persona, allemaal links die mensen boven mij ook al gemaakt hadden, dus er zit vast wat in.

Van Ullmann heb ik een bijna fysieke afkeer, geen idee waarom maar vind haar een vreselijk mens. Sydow is iets beter maar kan niet zeggen dat ik nu zo onder de indruk was van zijn kunnen. Mede door zijn spel weet de film namelijk nooit echt te beklijven.

Komt allemaal erg traag op gang, het kunstenaarswereldje vol zelfingenomen mensen (en bijbehorende dialogen) was niet te pruimen en wanneer het "horror" deel (noem het vooral een psychologische thriller) dan eindelijk begint en er visueel iets meer begint te gebeuren mist het de film aan spanning, intrige en impact.

Wat rest is een zoveelste Bergman teleurstelling. Niet dat mijn verwachtingen nu zoveel hoger lager, maar je hoopt je toch altijd te vergissen. Met de poster heb je wel zo'n beetje het beste gehad, van de film zelf herinner ik me na een dag of 3 niks meer.

1.0*

Njah.

Lijkt me dat het niet zo héél moeilijk is om een interessante docu rond het thema te maken, maar blijkbaar was het toch niet zo eenvoudig. Micheli slaagde er duidelijk niet in, veel meer dan een combinatie van TV-portretten is het niet geworden.

Halverwege de docu werd het wel duidelijk dat het ook niet meer beter zou worden. Er worden een aantal stellen gevolgd die een behandeling ondergaan en that's that. Wie hoopt op inzichten of enige bredere context komt bedrogen uit.

Lamlendige documentaire, die puurt teert op wat droevige verhalen, maar verder absoluut geen moeite doet om die op een waardige manier te presenteren. Deed me denken aan slechte emo-TV dit, wie daar allergisch aan is kan best in een zo groot mogelijke boog om dit onding heenwandelen.

1.0*