Opinions

Tegenvaller.

Maar dat zijn zowat al die gehypte horrorfilms. Vaak wil het gewoon zeggen dat de film zichzelf wat serieuzer neemt, of althans zo neergezet wordt. Dat is hier niet anders, jammer genoeg is de horror zelf daar weer het slachtoffer van.

Het eerste uur is eigenlijk gewoon een rouwdrama. Maar dan wel erg dik aangezet. Geen idee wat ze Toni Collette te eten hebben gegeven, maar die haar acteervolume staat constant op 20. Amper uit te staan. Verder wat muzikale cues die voor spanning moeten zorgen, gekoppeld aan traag en observerend camerawerk, maar dat trucje kunnen we ook ondertussen. En het wordt niet eens zo heel goed uitgevoerd.

Zit je daar een uur naar te kijken, krijg je uiteindelijk weer een zoveelste bezeten persoon voorgeschoteld. Met wat seance onzin erbij en een cult-einde om het zogenaamd interessanter te maken, maar veel baat het niet. De uitwerking hiervan is gewoon banaal en saai. Een jump scare is dan ten minste nog op de meest rudimentaire manier effectief, dit was gewoon flauw.

Deze horror film probeert teveel op andere zaken te steunen. Drama, stilering, weirde twistjes, maar niks werkt echt. Het lijken ideetjes gekopieerd van andere films die duidelijk een betere regisseur aan het roer hadden staan. Duurt ook nog eens veel te lang.

Het is een moedige poging van Aster, maar hij heeft nog een lange weg te gaan alvorens hij iets degelijks kan afleveren. Dit is maar een tamme bedoening.

2.5*

Best aardig.

Een nogal stroef begin, dat wel. Het budget zal wel niet al te hoog zijn geweest en echt veel talent bevat de film ook niet. Zeker tijdens de wat dramatischere scenes in het begin is het wel even doorbijten. Het oogt goedkoop aan.

De eerste tekenen van horror doen ook niet echt het beste verhopen, het lijkt waar af te stevenen op een nogal saai gebeuren in een boshutje, maar beetje bij beetje wordt het toch wat interessanter. Je merkt duidelijk dat Archibald zich beter voelt in het horrorwerk.

Verwacht niks origineels of uitzonderlijks, dit is een film voor de horrorliefhebber op zoek naar nieuw werk. Maar het tweede deel van de film is best sfeervol gemaakt. Vermakelijk genrewerk met een aantal toffe scenes, anderzijds heb ik ook het gevoel dat Archibald nooit veel beter dan dit zal maken en het budget dus niet de grootste belemmerende factor is.

3.0*

Leuk.

Toyoshima zit toch al even in het vak, toch slaagt hij er in een best frisse en jong aanvoelende film in elkaar te boksen. Het idee an sich is misschien niet al te origineel - er zijn ondertussen al genoeg alternatieve superhelden films - maar de uitvoering is creatief en apart genoeg om toch enig bestaansrecht af te dwingen.

Vier nogal duffe personages slaan de handen in elkaar om zich in te zetten tegen de stijgende criminaliteit. Ze opereren vooral in de armere buurten en ondanks dat het allemaal wat knullig oogt, zijn ze best effectief. Genoeg reden voor wat hilariteit en Japanse weirdness tussendoor, Toyoshima kan zich best goed uitleven.

Tweede helft is iets serieuzer en zit de comedy eerder in het verloop dan in de mafheid. Al zijn er ook zeker nog wel momentjes die qua wtf gehalte een paar glimlachjes verdienen. Acteurs hebben er ook veel zin in, zoveel is duidelijk, audiovisueel had het net wat strakker gemogen, maar toch valt er ook hier best wat leuks te ontdekken. Niet in het minst de af en toe best luide soundtrack.

Vlot, leuk en aangenaam vermaak met andere woorden. Het idee zelf is niet het meest originele, maar de invulling maakt veel goed.

3.5*

Mijn ding.

De mix van de uberplastieke maar buitenaardse stijl van de Japanse pop/fashion wordt hier perfect uitgewerkt. Ninagawa is natuurlijk zelf fotografe geweest in deze branch dus ze weet perfect waar ze mee bezig is.

Visueel één van de mooiste films die ik gezien heb. Superkleurrijk, gedetailleerd en prachtig geschoten. De vergelijking met Sono vind ik redelijk mager, er zitten een aantal erg directe en scherpe scenes in maar toch op een ander niveau.

Verder doet de eerste helft sterk denken aan Perfect Blue, het tweede deel is een soort van inverse Snow White. Sterk uitgewerkt en prachtig vormgegeven. Mijn type film dit, duurt 127 minuten maar me geen halve seconde verveeld.

Mag weer eens 5* uitdelen, was lang geleden.

5.0* en een uitgebreide review

Geniaal.

Het is niet zo vreemd dat Madhouse geen idee had wat met deze anime aan te vangen. Een extreme mix van absurde comedy, Studio 4°C achtige taferelen en het Oude Testament. Want tussen alle weirdness en drukte zit een best cool verhaal verscholen.

Het voelt als een twee uur durende Akira-climax, een verhaal dat steeds grootser en grotesker wordt. De film blijft zichzelf voorbijstreven, gecominbeerd met de gekke artstyles en de uitzinnige voice acting is dit duidelijk een film voor een select publiek (mensen die Dead Leaves en Redline kunnen pruimen).

Maar wat een pareltje. Jammer dat de animatie soms net iets te statisch is voor een project van deze omvang, maar de art style en de geweldige inventiviteit zorgen ervoor dat dit maar een klein euvel is.

Niet te missen voor fans van "andere" animatie.

4.5* en een uitgebreide review

Vond het allemaal wat minder boeiend.

Mooie beelden, althans soms, en de muziek, hoewel niet altijd even denderend werkte wel. Ik heb me bij deze films vooral aan details gestoord. Details die bij dit soort films erg belangrijk worden.

Allereerst vind ik die setting maar niks. De omgeving was mooi genoeg, maar die 18e-eeuwse lome boeren, nee bedankt. Ook was het stadje erg saai, zeker voor iets wat in het teken staat van ruby glass.

De taal. Het Duits in deze film ligt me echt niet. Al vaker gemerkt dat wanneer een film gestileerd wordt ik me er makkelijk aan erger. Eén van de weinige talen, want Deens, Pools, Chinees of Japans maakt mij normaal niks uit. Maar in combinatie met de beelden en de muziek klinkt het vaak te grauw, nogal vuil en vies. Het stoorde mij in ieder geval, hoezeer ik mij bij anderen soms ook kan storen aan zulke redenen.

Ik miste magie in deze film. Ergens mooi, ergens lelijk, en erg steriel. Dat sprankeltje mystiek dat alles zo'n extra dimensie geeft en een film boeiend maakt. Deze film voelde levenloos en dood.

Toch krijgt de film nog 2*, want los daarvan is het boeiender dan menig ander vehikel waar ik niks mee kan. Zolang iedereen zweeg en de natuur z'n gang mocht gaan was het zeker te pruimen, de rest vond ik minder dus

Leuke verrassing.

Heb al meerdere links naar andere films gehoord, ik heb de hele tijd zitten kijken met Visitor Q in m'n achterhoofd. Vreemde snuiter die zich met geweld in een gezin werkt, hen langzaam over het randje brengt om hen daarna uiteindelijk weer bij elkaar te brengen. Met dat verschil dat Q nog een pak extremer is en meer op de humor speelt. Hesher is bitterder en een stuk deprimerender, al valt de zwarte humor niet te missen.

Levitt doet het perfect, goeie en erg veelzijdige acteur. WIlson is ook leuk om terug te zien, Brochu is een kleine ontdekking, al valt het bij zo'n jong iemand altijd af te wachten wat verdere films brengen. Portman is oké, maar heeft weinig om handen.

Bij moment is het lekker ongegeneerd fout, dat zijn eigenlijk de hoogtepunten van de film. Susser houdt het alleen niet helemaal vol tot het eind, waardoor er enige meligheid insluipt die er absoluut niet in thuishoort.

Maar toch aardig verrast. Wist vooraf helemaal niks van de film, blij om dan zo'n wars en origineel werkje voorgeschoteld te krijgen.

Dikke 3.5*

Prachtige ontdekking.

Geen film voor mensen die niet houden van de strakke Aziatische acteerstijl en stille personages. Ook hier weer geen overdreven emoties of langzeurderige personages. Lee houdt hen stil en maakt daarmee het drama des te mooier.

Visueel prachtig, geweldige soundtrack en een kleine, lieve en mooie romance. Veel meer hoeft een film niet in petto te hebben. Het gebrek aan verder drama is verfrissend, zo ook de af en toe speelse visuele intermezzotjes.

Met stip bovenaan m'n top 2011 lijstje (als ik het goed bijgehouden heb), prachtige film.

4.5* en een uitgebreide review

Waar Anthony Wong zich toch weer voor leent.

Visueel was het af en toe nog sfeervol. Daarmee is het beste dan ook gezegd. Acteerwerk is van een bedroevend laag niveau, de humor echt compleet misplaatst en eng kan je dit nu ook weer niet noemen.

Verder een typisch horror filmpje met een idioot makelaarsplotje er tussendoor geweven.

Misplaatste humor zorgt ervoor dat deze niet meteen makkelijk uit te zitten valt. Gelukkig viel er soms nog wat te zien.

1.5*

Fijne Fruit.

Leuk om dit soort filmpjes al te zien opduiken in de late jaren '90. Een doorgaans povere periode voor de HK cinema, dit is duidelijk wel een lichtpuntje. Deed me wel wat denken aan Yimou Zhang's Keep Cool en mag volgens mij ook duidelijk genoemd worden als inspiratie voor de Young & Dangerous reekt.

Vooral een sterk en intrigerend hoofdpersoon, aangevuld met twee aangename kompanen. Het verhaaltje is ondertussen wel bekend, soms in het verloop dan ook net iets te saai, al breit Fruit Chan er zeker wel een mooi einde aan.

Modern en artistiek wisselen mooi af, al had het hier en daar toch nog net iets vezorgder gemogen. Bij momenten ook iets teveel een modeshow, maar het zijn kleine en vaak onbenullige kritiekjes die verdwijnen in wat verder een erg aangename en bij momenten ook confronterende film is.

Fruit Chan blijft een boeiend figuur, jammer dat hij de laatste jaren wat weggezakt is.

3.5*

Bleh.

Aardig goedkope carrierestart van Lau. Een cheesy en sleazy filmpje, verrassend genoeg met Yam in één van de hoofdrollen, minder verrassend is de rol van Jing Wong achter de schermen. Uiteraard sowieso een vies klein mannetje, maar verder lijkt hij ook echt overal een vinger in de pap te hebben in de HK filmwereld.

Een wat ziekelijke advokaat heeft er z'n werk van gemaakt op groots opgezette listen uit te voeren waardoor hij een wettelijk kader schept op z'n slachtoffers te verkrachten. Maar het filmpje is kort, de focus warrig en de zaken zelf érg slecht uitgewerkt.

Een film om snel te vergeten, gelukkig is Lau zich daarna met heel andere dingen gaan bezighouden. Toch moet dit best wat succes gehad hebben, want er zijn nog een 4 or 5tal films gevolgd, waaronder ééntje van Jing Wong zelf. Hopelijk brengt hij het er wat beter vanaf.

1.0*

Dat Fruit Chan een apart regisseur is zullen de meesten het wel mee eens zijn. Althans, zij die hem kennen.

Toch werken z'n films als geheel vaak niet zo goed. Hollywood Hong Kong is in ieder geval het bewijs dat het wél kan. Geniaal stukje cinema waarmee Fruit Chan zich even de HK-se Jeunet waant.

Bloedmooi geschoten (was zeker dat het Doyle was, bleek toch nie zo te zijn), mooie soundtrack, leuke humor en een zeer apart, onvoorspelbaar verloop.

Een film die goed blijft hangen en waar ik eigenlijk helemaal niks fout aan vind. Toch zin om wat meer Fruit Chan films te gaan kijken.

4.5* en een uitgebreide review

Mooi Hong Kong drama.

Pang die zich verder over het dramagenre buigt. Wat gestructureerder dan z'n Love films, wat losser dan Isabella. Deed me nog het meest aan Trivial Matters denken, maar die is wat je noemt onderbekeken om als referentie veel gewicht te hebben.

Visueel weergalloos. Echt elk shot is tot in de details afgewerkt. Wel apart dat Pang z'n film overlaadt met color gradients (niet meteen het mooiste effect), maar hij komt er goed mee weg. Verder een ietwat verrassende wending na een half uurtje en een paar geweldige droomsequenties die van deze Pang weer een geslaagd drama maken. Ook de acteurs doen het boven hun kunnen trouwens, Man Tat Ng zoals je hem nog nooit gezien hebt.

Mooie film weer, gelukkig weer wat beter dan Vulgaria, maar echt slechte films weet ik hem toch nooit te maken.

4.0* en een uitgebreide review

Lief maar wat wreed filmpje.

Leuk conceptueel werkje van To, dat drama mixt met comedy en romantiek. Compleet ongeloofwaardig en vergezocht, maar wil je er in meegaan dan is het een geinig en lieflijk sprookje.

Visueel aardig hoewel iets te duf soms. Wel veel aardig bedachte shots en mooi camerawerk.

Aangezien To hier een beperkte aanhang heeft zal dit niks zijn voor de meeste mensen, ik heb er wel weer van kunnen genieten. Komt toch altijd met leuke dingen aanzetten, hoewel het inderdaad af en toe randje té melig is.

Kleine 4.0* en een uitgebreide review

Erg matig.

Filmpje heeft maar 1000 pond gekost. Dan is het resultaat nog redelijk goed te noemen, maar los daarvan is het véél te beperkt. Een film als III koste ook maar 5000, maar weet daarbij wel véél meer te bewerkstelligen. Dat talent heeft Popov in ieder geval niet.

Nu is het ook niet meteen een film die een hoog budget nodig heeft, al kan je met 1000 pond echt maar het minimum doen (+ wat gratis hand-en-spandiensten vermoed ik). Zo is Oldroyd als acteur nog wel oké, Young is écht dramatisch. Visueel is het ook maar gebruik maken voor de omgeving voor een mooi plaatje, verder is het erg functioneel.

De soundtrack valt op, maar ook vooral omdat de rest dat zo weinig doet. Een brommetje hier en daar is niet zo speciaal, maar het weet in ieder geval een beetje sfeer te brengen. Qua actie is het ook echt drie keer niks, het is vooral spanning proberen opbouwen, maar zonder noemenswaardig budget en met maar 1 degelijk acteur is dat niet eenvoudig.

Te mager dus. Je kan het Popov moeilijk aanrekenen, maar dat maakt de film zelf niet beter uiteraard.

2.0*

Erg vroege Sono.

Duidelijk een film van iemand die nog volop aan het experimenteren is. Het levert af en toe boeiende cinema op, maar toch maakt Sono het hier soms iets te bont.

Volgens mij zit er ongeveer voor 15 minuten verhaal in, de rest bestaat uit uitgerekte scenes. Oeverloze shots waar echt helemaal niks in gebeurt. Wachtende mensen, rijdende mensen, havens ... de zwart-wit fotografie is aardig maar niet uniek genoeg om de film te dragen, het is uiteindelijk de soundtrack die voor een sterke, eigenzinnige sfeer zorgt, door zowat alle geluidseffecten uit te vergroten.

Film waar je zin in moet hebben. Als de sfeer je niet pakt moet dit echt dodelijk saai zijn. Helemaal wou het bij mij niet vlotten, maar geregeld vond ik het toch indrukwekkend. Soms was het alleen té saai.

3.0*

Ik kon het duidelijk minder waarderen.

Die oude Japanse animatie films zijn duidelijk nog zoekende naar een eigen stijl. Deze film deed mij weer vaak teveel aan Disney denken, maar dan zonder de vloeiende animatie. Gelukkig wel met een net iets interessanter verhaaltje, maar ook dat stelt niet zo heel veel voor.

Beetje rare mix ook van 20s en 70s retro scifi. Dat met een setting die dan weer meer aan de jaren 80 deed denken zorgt voor een erg vreemde mix van stijlen waar ik niet zo erg veel mee kon. Verhaaltje is qua opzet wel groots, maar ondanks dat de film toch 120 minuten te besteden heeft wordt het povertjes uitgewerkt.

Het ontbreekt deze film gewoon aan charme, of je moest echt van oude(re) animatiefilms houden. Technisch stelt het zeer weinig voor, de setting is niet goed uitgewerkt en het plot is een samenraapsel van een hele hoop andere films, zonder veel richting.

Povere anime classic.

1.5*

Niet verkeerd.

Toch vond ik het wat wisselend. Ishii is toch de man van het freakier en bloederiger gedoe, een soort van Miike avant la lettre. Dat zijn ook de momenten waarop deze film opleeft, jammer genoeg vond ik het yakuza gedoe tussendoor net wat te gezapig.

Visueel nog best aardig, sommige effecten (vooral het bloed) ogen verouderd, maar het zit de sfeer gelukkig niet in de weg. Cinematografie verder ok, enkel tijdens het maffe kermisoptreden halverwege gaat het een versnelling hoger. Dat zijn eerder de scenes die ik van Ishii wil zien.

Verhaaltje is verder redelijk eenvoudig, acteerwerk kan er ook wel mee door, al zijn er een aantal rollen die best wat leuker gemogen hadden (zoals de bad guy met z'n brilletje). De uiteindelijke showdown is gelukkig nog wel de moeite, al is het eerder stijlvol dan actievol.

Leuk voor een keertje, maar net wat te wisselvallig.

2.5*

Niet verkeerd.

Redelijk dik aangezet verhaaltje dat niet meteen erg realistisch overkomt, maar dat boeit verder weinig. Het is eerder een sappige road movie waarin Moretz zich beweegt tussen een hoop freaks en weirdos.

En die doen het eigenlijk allemaal wel goed. Redmayne steekt er bovenuit (creepy kerel in deze film), maar ook Lively, Baldwin en McKinnon dragen hun steentje bij. Moretz zelf is vaak nog een beetje onzeker, maar redt het net als hoofdrolspeelster in deze film.

Visueel degelijk, passende soundtrack (al ben ik echt geen Dylan fan, gaat wel perfect samen met de personages) en een aantal licht-aparte en soft-zieke situaties houden deze film staande. Niet een film die lang zal blijven hangen denk ik, maar verder niet slecht.

3.0*

Hmmm.

An sich wel een fijn horrortje. De Duffers bouwen hun film rustig op en nemen de tijd om een aardig sfeertje neer te zetten. Duister, afgelegen en vooral afgesneden van alles en iedereen. Dat er een twist zat aan te komen voeldje wel al redelijk snel vond ik, dat maakt dat de uiteindelijke twist (halverwege, die twist op het einde heb ik precies gemist?) niet zo geweldig geslaagd.

Probleem dat ik achteraf wat heb met het filmpje is dat het na een uurtje vergeet een volbloed horror te zijn. Het kan ook aan mij liggen, maar ik proefde een dubbele bodem in het verhaaltje, met een weinig subtiel moraaltje waar ik niet op zat te wachten. Lijkt me ook ineens de verklaring waarom ze in het laatste uur een beetje vergeten om als een waardige horrorfilm af te sluiten.

Visueel meer dan solide, soundtrack is ook aardig. Acteerwerk goed, al vond ik het kleine meisje af en toe iets te "volwassen", waardoor het soms een iets te groot ettertje was. Stilering van de 'monsters' mocht er ook zijn vond ik, al is dat maar een zeer kort segment binnen de film.

Beetje jammer, had liever een gewoon puur genrefilmpje gezien, of in ieder geval een film die iets subtieler met z'n subtekst omgaat. Maar verder wel fijn in elkaar gestoken. Ze krijgen wat mij betreft zeker een herkansing.

Kleine 3.5*

Meer van verwacht.

Het probleem met Hidden (3D) is dat de film geregisseerd lijkt door mensen die zich bewust zijn van de gretigheid waarmee genrefans horrorfilms opslorpen, maar zo slordig met de clichés omspringen dat het moeilijk te geloven valt dat ze echt wat voor het genre zelf zouden voelen.

Het voelt echt aan als een slick, Hollywood cash-in project op sommige plaatsen. Een aantal scenes, soms echt details, zijn zo stupide/theatraal dat ze de rek een beetje uit de film halen. Zo valt er één personage in een put, waarbij haar schoen mooi rechtop net voor het gat blijft staan. Het is een clichébeeld, maar werkt gezien de context voor geen ene meter.

Ook de intro maakt meer kapot dan lief is. Je krijgt eigenlijk het hele verhaaltje al voorgeschoteld, waardoor de nodige spanning (wie of wat zit achter ze aan!) compleet komt te vervallen. Het enige waarop je nog kan hopen is dat het monsterdesign nog zal meevallen, wat gewoon te pover is naar spanningsopbouw.

Verder te opvallende 3D effecten (teveel momenten en camera swoops die puur gericht zijn op het uitbuiten van de 3D hype, maar los daarvan aardig lelijk zijn) en nogal brakke CG. Die vliegjes was ik na een tijdje toch echt wel beu.

Klinkt allemaal zeer negatief maar qua sfeertje valt het merendeel van de film nog best mee. Mooie locaties en gefilmd in een lekker groen en grauw kleurenpaletje. Monster design is best oké en sommige scenes zijn uitgezonderd wat kritiekpuntjes ook nog best sfeervol. Het is gewoon jammer dat de film nooit de indruk wekt dat de regisseurs echt achter hun film staan.

2.5*

Redelijk.

Film die toch aardig wat potentieel heeft, al ontstijgt het zijn afkomst niet echt. Het is duidelijk een veredeld amateurproject, en daar lijdt de film af en toe onder. Vooral het acteerwerk is geweldig slecht, zelfs voor een B-horror.

De opbouw is nog best oké. De hele film speelt zich snachts af, de camera zit ofwel dicht op de huid van de personages, of loert vanachter bomen en raampjes de huizen binnen. Dit wordt erg consistent doorgetrokken en is best oké uitgevoerd. De tussenstukjes in het eerste deel zijn wat wazig, maar worden na een tijdje wel duidelijk.

Verder ook érg veel directe verwijzigen naar andere films. Misschien net iets teveel, waardoor het weer erg gaat lijken op een fanproject van één of andere horrorfanaat. De kills zijn jammer genoeg veelal afwezig, en niet zo dat het de spanning ten goede komt. Gore of echt veel spanning hoef je sowieso niet te verwachten.

Toch is het allemaal best sfeervol, het is jammer dat de film naast een degelijke opbouw geen goede climax kent en dat de regisseur zich soms iets teveel laat gaan in makkelijke referenties.

Het aanzetje van het wannabe Carpenter melodietje was ik na verloop van tijd ook wel beu trouwens, net als de immer blaffende honden.

2.5*

Redelijk flauw.

Erg by the numbers allemaal. De twist voel je aankomen, het enige vreemde was dat de twist niet meteen het einde van de film betekende, maar een nogal saai en langgerekt einde inluidde. De laatste 15 minuten hadden best wat compacter gekund. De twist zelf was redelijk effectief, maar weinig memorabel.

Verder een erg braaf thrillertje, horror kan best weg als genre aanduiding. De Niro baggert op automatische piloot doorheen de film, Fanning kan niet helemaal overtuigen en de rest van de cast weet er ook niet veel van te maken.

Visueel ook erg braaf. Een hoop bekende shots, je kan een film als deze bijna zelf bij elkaar dromen. Kan dan nog wel als genrefilmpje werken maar daarvoor mist de film een hoop spanning, niet al te best voor een thriller natuurlijk.

Eerste uur was nog wel aan te zien, daarna gaat het iets te snel bergaf met deze film.

2.0*

Best oké.

Al voel je wel dat achter deze film ook een TV serie zit. Vooral het drama ligt er te dik bovenop, maar ook de introductie van de personages en de afwezige achtergrond van het drama doen al vermoeden dat deze film deel uitmaakt van een groter geheel.

Wat TV-werk ging deze film vooraf, er zijn ook nog twee vervolgen. Echter makkelijk te kijken zonder enige weet van de hele franchise, zo moeilijk zijn dit soort films ook helemaal niet. Je hebt de good guys, de bad guys en een grote stand-off tussen de twee. De rest zijn details.

Vooral gekeken omdat Yudai Yamaguchi aan het hoofd stond van deze film. Niet zijn doorsnee type film, iets hoger budget dan normaal, wat zich vertaalt in geweldige sets, gave kleurtjes en erg mooie belichting. Gelukkig maar, want de film zelf laat soms een beetje te wensen over, vooral tijdens het middenstuk waar het drama de bovenhand neemt.

Anderzijds is het allemaal erg cool wanneer de actie z'n intrede doet. Er zich ook best wel genoeg actie in, al is het voor Yamaguchi begrippen dan wel allemaal redelijk braaf. Maar verder wel een tof filmpje en al lang blij om weer eens iets van Yamaguchi te zien. Niet dat hij zo weinig maakt, maar de beschikbaarheid van z'n werk is doorgaans om te huilen.

3.5*

Hah, heerlijk.

Maar het komt met een aantal waarschuwingen. Deze film is de eerste in een trilogie, maar volgt op twee TV seizoenen én twee prequels. Je valt dus midden in een franchise, en nog een redelijk complexe ook. De film biedt dan wel een redelijk ruimte introductie aan, maar die gaat zo snel dat het amper bij te houden is wie met wie in conflict ligt.

High & Low is zo'n Crows/Tokyo Tribe-achtige film, waar verschillende groepen een stad bezetten en constant met elkaar in de clinch liggen. In High & Low komen er dan ook nog wat externe groepen zich mengen, waardoor de mengelmoes nog wat groter wordt.

Maar High & Low is een stijlfilm, waar plot niet bepaald de meest belangrijke rol speelt. Ik kon me er redelijk maker overzetten (en naar het einde toe kon ik ook wel wat beter volgen), maar wie graag alle ins en outs van het plot meekrijgt kan best niet met deze film beginnen.

Visueel is het gelukkig wel heel cool. Lekker blits, lekker weird en voorzien van een aardig budget. Ook de soundtrack is lollig. Beetje poppy maar wel erg goed ingezet. En zo dendert de film van start tot eind, met een leuke build-up naar de vervolgen en een redelijk spetterende finale. Laat die vervolgen maar komen.

4.5* en een uitgebreide review

Matige film, die nergens uitblinkt, maar ook weer nergens verveelt.

Het gegeven is niet echt nieuw meer, maar de benadering is op zich wel verfrissend. Geen hele film over dat "coming out of the closet" geneuzel, maar een heel wat volwassenere benadering. De relatie mag dan wel lesbisch zijn, eigenlijk is dit gewoon een film over "een koppel", geslacht doet er eigenlijk niet zoveel toe.

De film wordt steeds aangenamer om volgen, tot het einde, waar het net wat te cliché/melig wordt. Op zich niet eens slecht uitgevoerd, maar ik zat een beetje te kijken met een "ah, nu dit weer" gevoel. 3*, omdat het wel een leuke film om volgen was, maar het mag zeker wat meer zijn.

PS: die vergelijking met FA heb ik ook niet helemaal.

Verbaast me dat ik de eerste ben die Chasing Amy noemt. De hele film lang zat die titel in m'n hoofd.

High Fidelity heeft ook een beetje weg van een (vreselijk slechte) Kevin Smith film, maar dan van het comic wereldje naar het muziekwereldje gebracht.

Herkenning genoeg in deze film, maar "een feest van" was het allerminst. Als ik saaie muziekelite wil bezighoren over oudelullen muziek met een streepje Stereolab of Massive Attack om hun zogenaamde kennis van recente muziek te onderstrepen, dan ga ik wel gewoon naar MusicMeter. Tekenend waren de "club"scenes. Bedenkelijk voor een film over muziekliefhebbers.

Cusack doet het verder wel aardig (al deed dat 'in de camera praten' gedoe me een beetje denken aan speciale afleveringen van TV soaps), Jack Black is een lomp figuur/acteur. Die derde hing er ook maar bij als behangpapier. Het hele romantische gebeuren is redelijk saai en weinig overtuigend.

Leuk voor mensen die enthousiast kunnen mee applaudiseren met de Top 5jes van kutmuziek die doorheen de film gescandeerd worden. Ik vond er erg weinig aan.

1.5*

Fijne Soderbergh.

Verwachtingen lagen redelijk laag, maar een Soderbergh op een presenteerblaadje laat ik nooit schieten. Het NBA gebeuren sprak me niet meteen aan en het begin van de film is dan ook wel een beetje taai. Je wordt er redelijk droog ingegooid en de film is meteen ook redelijk on topic, dus het is het eerste kwartier een beetje zoeken waar het nu net allemaal om draait.

Maar halverwege merkte ik dat het verhaaltje slim in elkaar zat, dat er erg goed geacteerd werd en dat Soderbergh door het gebrek aan uitleggerigheid de film mooi de kans kon geven om te groeien. Wanneer het plannetje van Holland dan eindelijk uit de doeken gedaan wordt is het gewoon fijn genieten.

Het is een lastige film om aan te raden, want als het gegeven niet weet te boeien lijkt het mij een vreselijk saaie film. Het hele smartphone gebeuren speelt verder een kleine rol (wie het weet ziet het misschien wel hier of daar, maar het oogt eigenlijk als een normale film), het is vooral een film waar het plot en het acteerwerk volop hun werk doen en de regie van Soderbergh dat op een frisse wijze weet te ondersteunen.

Erg leuk, beter dan z'n vorige.

3.5*

Eerder teleurstellend.

Niet iets te typische DIY sci-fi arthouse film, die het sci-fi gebeuren niet zo serieus neemt omdat het eigenlijk veel liever een arthouse film wil zijn. Er wordt duchtig leentjebuur gespeeld bij de genrefilm, maar het verhaal had evengoed ergens op een eilandje kunnen afspelen.

Het oogt ook allemaal nogal goedkoop. Wanneer bijvoorbeeld Binoche dood wegdrijft lijkt het wel of er twee laagjes film over elkaar geplakt zijn in de hoop dat het wel zou werken. Ook bijvoorbeeld Pattinson die voor z'n raampje gaat zitten heeft nooit het effect dat ze in de ruimte zitten, hij lijkt eerder in een veranda te zitten terwijl het donker is buiten.

Verder is het acteerwerk ondermaats, is de film bewust vaag en open en helpt de traagheid niet echt wanneer het verhaal ook niet zo wil boeien. Denis mist gewoon een beetje de flair om een film als deze tot een goed einde te brengen. Genoeg vrouwelijke regisseurs trouwens die tegenwoordig geweldige zaken met genrefilms doen, maar dit is een tegenvaller.

2.0*

Bah.

Een echte oerWestern. Waar je bij de meeste hoog aangeschreven Western meestal nog wel flarden van regietalent ziet, is High Noon niet veel meer dan genrefiller. Verbaas me er dan ook wel over dat de film zo populair is.

Zeer basic verhaaltje over een vereffening. De film werkt langzaam toe naar een climax, die vlotjes afgehandeld wordt. Wie hoop op een enigszins cynisch eind (zou toch leuker geweest zijn moesten ze niet op komen dagen zijn) komt bedrogen uit, al moet je dat ook niet verwachten van een film als deze.

Wat je wel mag verwachten is een basic Western gebeuren, en laat dat nu net een genre zijn waar ik compleet niks mee kan. De vervelende personages, oninteressante ontwikkelingen en lelijke settings, ze zijn allemaal weer paraat. Gelukkig duurt deze film dan niet al te lang, maar het complete gebrek aan eigenheid kan niet verhinderen dat het niet meer is dan 85 minuten verveling.

0.5*