Opinions

Black stoner comedy.

De blanke variant vind ik doorgaans ook helemaal niks, dus zo verrassend was het niet dat ik hier ook maar weinig mee kon. Toch was ik een beetje verrast door de luiheid van de humor. Blijkbaar is het idee van weed zelf al grappig genoeg, want zo héél veel wordt er niet bovenop gegooid. Gewoon twee slackers die een beetje rondhangen op een vrijdag.

Het is dat Ice Cube en Chris Tucker toch nog iets van hun personages willen maken, al slagen ze daar maar half in. Zo heel leuk of verrassend zijn hun typetjes nu ook weer niet, geldt ook voor de rest van de cast. Wat oude bekende uit TV serietjes, maar weinig echt positiefs te melden.

Het beetje drama dat er inzit komt ook niet echt over, maar dat is moeilijk wanneer de humor voor een groot deel in het water valt. En dan rest er vooral een beetje luchtigheid en een niet al te lange speelduur. Geen al te best begin voor Gray, sowieso geen regisseur die ik erg hoog heb zitten, maar zie hem toch liever actiefilmpjes maken.

1.5*

Ik had deze film nog nooit gezien, maar verwachtte een soort van Halloween afkooksel.

Dat bleek het dan ook te zijn. De flauwe highschool stuff van Halloween zonder de verdere positieve punten.

Friday the 13th is een opeenschakeling van vergeelde clichés. Maar net als Macmanus wil ik er Haute Tension bijnemen om te concluderen dat dat op zich niet negatief hoeft te zijn.

Jammer genoeg vond ik de uitwerking van 13th compleet ruk. Visueel is het een rampgebied, vooral ook de moordscenes. Een beeld van een opgeheven bijl, een wiebelende lamp en een lijk met slechte make-up moet dan een moordpartij voorstellen. Dynamisch is het allemaal niet. Ook dat first person perspectief werkt voor geen meter, aangezien het totaal niet consequent gebruikt wordt. Sommige scenes zonder killer zijn ook gewoon zo geschoten.

Komt daarbij dat de soundtrack totaal amateuristisch klinkt. Zowel qua uitvoering als qua gebruik. Vaak op totaal verkeerde momenten, totaal de verkeerde sfeer. Neemt veel meer sfeer weg, in plaats van sfeer toe te voegen.

En uiteraard is het ook het slechte acteerwerk. Misschien obligatoir en van weinig belang in dit soort films, maar dat volledig gevecht met die moeder op het eind ziet er zo ongelofelijk knullig uit dat ik dacht naar een fanflick te zitten kijken. Doe daarbij de stomme ontknoping en ik heb me echt stierlijk verveeld.

Veel te lelijk, vreselijke score, té slecht acteerwerk, nergens spannend en minstens een kwartier te lang. Misschien deel twee toch een keer kijken, misschien is Jason zelf wel leuk.

0.5*

Beste van de reeks.

Maar dat zegt uiteindelijk veel meer over de reeks dan over deze film. Aardig updateje maar veel stelt het nog steeds niet voor.

Visueel is het er een hoop op vooruitgegaan. Beter camerawerk, mooiere stilering en er valt af en toe wel wat leuks te zien. Ook Jason ziet er meer uit als een killer dan als een stijve hark met doekje/masker. Er gaat toch echt wel een dreiging vanuit. De eerste keer in 11 delen.

Jammer genoeg is "de jeugd" in deze film van enorm triest niveau. Tot de nogal trieste toevoeging van een wietplantage, dombos, bimbos en jocks van het ergste soort. Beetje jammer.

Aan gore ontbreekt het toch ook wel een beetje en de moorden worden al redelijk snel saaiig, mede door het hoge tempo en de nogal eenvoudige aanpak.

Rest een aardig filmpje wat jammer genoeg ook vandaag niet meekan met de betere genrefilms. Het blijft povere pulp.

2*

Ach kom, alsof er in het origineel wat te zien was In vergelijking is deze dan nog best origineel en smerig zelfs. Maar de duffe kills zijn altijd al een zwakte van de reeks geweest.

Nee, ook dit is het niet.

Begrijp niet wat er zo briljant is aan de openingsscene. Toch een herhaling van het barslechte einde van de eerste Friday ?

Verder is het begin dat daarop volgt net iets frisser dan het eerste deel, maar wanneer Jason aan het moorden slaat (en da's al erg vroeg) valt het weer in het oude stramien.

Net als in de eerste film zijn de moorden ronduit zwak. Nul spanning, nul gore, nul effect. Daarbij worden ze veel te makkelijk, te veel en te voorspelbaar herhaalt. Ook de schrikeffecten zijn te doorzichtig -> schrikmoment -> er is niks -> één ... twee ... drie -> Jason!

Ook storend is het inconsequent gebruik van de first person view, net als in deel in. Af en toe is het uit de ogen van Jason, af en toe niet. Ofwel is iedereen daar stekenblind, kan ook nog.

Meest pijnlijke is dat Jason toch vooral de Zeeman versie van Myers is. Loopt erbij als een lompe houthakker, die witte zak over z'n kop is nu niet bepaald afschrikwekkend, wankelt van een stoel ( ) als hij op het punt staat iemand te vermoorden en is in beide films ook al twee keer duidelijk zichtbaar geweest (z'n gezicht dan).

Ergens verwacht ik toch dat de latere films wat beter worden, want ook dat campy sfeertje van deze trekt mij totaal niet.

0.5*

Die muziek. Wel hard om kunnen lachen

Verder is het weer compleet hetzelfde. Blijft opvallen hoe onmenselijk saai en niet spannend de moorden zijn. Shot van een wapen dat omhoog gehoffen wordt, shot van het wapen dat een tiener raakt, tiener valt nogal lomp neer. Tof zeg.

Visueel iets beter dan de eerste twee delen. Vandaar 1*. Het masker vond ik ook net wat beter dan de zak met een gat in. Echt niet te begrijpen waar deze reeks zijn imago vandaan haalt.

Hear hear.

Enige wat beter is in deze film is het sfeertje. Nét wat beter gefilmd, net iets meer suspense, waardoor het allemaal wat draaglijker wordt.

Jason zelf ziet er dan weer komisch knullig uit op het einde, en de moorden zijn echt weinig soeps. Net als in de rest van de reeks.

Wat de serie betreft, een goed vervolg, maar dat maakt nog steeds een redelijk waardeloze film.

Deel 8 is er verder wel ééntje om naar uit te kijken. Jason weg uit Crystal Lake. Geniale plotwending na 7 delen.

1.5*, samen met deel 5 de beste uit de reeks totdusver.

Ze hadden dit beter "Jason takes a boat to Manhatten" genoemd.

Veel wordt er niet rondgelopen in Manhatten. Vreemd genoeg lijkt niemand daar Jason op te merken. Verder is het eigenlijk weer dezelfde zooi, maar dan op een boot. Jason blijf ik een knullig horroricoon vinden.

Acteerwerk is zwak, muziek is echt hilarisch (!) slecht, moorden zijn saai, het uitstapje naar NY een stukje onbenut potentieel.

1*

Ik wel.

Als horror / whatever film nog steeds een complete ramp. Nergens spannend, eng of goor. De moorden zijn ridicuul slecht in beeld gebracht (of eigenlijk niet in beeld gebracht) en veel meer dan Jason met mes (of ander scherp ding) zie je niet. Soms zie je zelfs helemaal geen Jason. Extreem goedkoop. In plaats van een hoge bodycount hadden ze misschien eens wat leuke kills kunnen verzinnen.

Toch vond ik dit tot nu toe de beste in de reeks. Namelijk genoeg compleet idiote personages die best voor wat humor zorgen (die ma buur met haar debiele zoon ). Zo valt er eindelijk eens een keer wat te zien, maar veel is het allemaal niet.

Na 5 delen nog steeds een belachelijk overgewaardeerde reeks die niks doet.

Friday of the Horny Teenagers.

Beetje overkill. Wat het positieve betreft, er zit eindelijk een beetje schot in de zaak. Eindelijk worden er enkele stapjes gezet om van het saaie verhaaltje af te wijken. Hopelijk is daar wat van terug te zien in de volgende delen.

Tot dusver het positieve. Ik begrijp echt het appeal niet van deze reeks. Ik lees hier "originele moorden" maar die zie ik dan toch niet. Genoeg bloot in deze film, maar als er een moord gepleegd wordt is de cameraman meestal snel weg. Anders zie je Jason inhakken op iemand met een bijl (pfoe!) of iemand vastgrijpen met z'n hand (wow!). Wie verzint zoiets.

Spannend is het ook compleet niet. Uiterst voorspelbaar en je haalt er steeds makkelijk de valse schrikmomenten uit. Gore is er ook al niet, het gezicht van Jason is ook hier weer eerder grappig (en voor de vierde keer anders ) dan eng.

Complete soep deze reeks, maar erg makkelijk kijkvoer natuurlijk. Jammer dat het allemaal niet beter is, had toch makkelijk gekund. Zien wat het kindje brengt.

1*

Leuk om een keer gezien te hebben, maar daar houdt het ook een beetje op.

Jammer van de beeldkwaliteit inderdaad, want Iwai laat wel al zien dat hij een goed oog heeft voor kleuren en, soms, compositie. Ook de muziek, hoewel vaak niet echt subtiel, licht al een tipje van de sluier.

Verhaaltje is leuk, maar niet meer dan dat. Het acteerwerk vaak te overdreven (Miyoko Yoshimoto), maar vaak ook erg goed (Asano). Leuk ook dat kleine rolletje van Tomorowo in het begin. Die man heeft echt een kop voor dat soort werk.

Aardig, tijdvullend filmpje, maar wordt nergens echt goed. Jammer trouwens dat ze dit soort films uitbrengen hier. Niks mis om meer Japans werk op de DVD markt te zien verschijnen natuurlijk, maar Iwai heeft toch echt veel betere films op z'n naam staan. Om dan met deze af te komen wijst vooral op gebrek aan kennis.

2.5*, paar leuke dingen, maar als film overtuigt het nog niet echt.

Ondermaats.

Al moet ik toegeven dat Iwai wel eerlijk is. Hij kondigt de docu aan als een registratie van z'n vrienden, mensen die op de één of andere manier te maken hebben gekregen met de Tsunami en de aftermath, en nu hun verhaal komen doen on-camera.

Iwai vraagt hen vooral naar bepaalde zaken, maar is verder nooit echt kritisch naar hun opmerkingen. HIj luistert vooral (werd eerlijk gezegd wel een beetje moe van de eeuwige Japanese "hmm uhh uhh hmmm" ingestem) en laat hen hun zegje doen. Er is vast een publiek voor dit soort docus, ik behoor daar in ieder geval niet bij.

Ik kreeg nergens de indruk dat er met veel kennis van zaken over bepaalde onderwerpen gesproken werd. Het zijn meer van die café-redeneringen die met iets teveel gravitas gebracht worden. Niet onbegrijpelijk gezien de situatie waarin die mensen verkeerd hebben (/nog steeds verkeren), maar inhoudelijk heeft het geen enkele toegevoegde waarde.

Af en toe komt de regisseur in Iwai naar boven en schiet hij een paar leuke plaatjes, maar die momenten zijn eerder uitzondering dan regel. Deze docu is niet veel meer dan 2 uur aan kennissen, vrienden en collegas die hun kant van de medaille verwoorden.

1.0*

Eén en al 80s kitsch.

Ben er nog steeds niet van overtuigt dat humor nu zo'n geweldige genretoevoeging is. Net als bij The Lost Boy lijkt het meer afgestemd te zijn op kinderen, waardoor het allemaal toch wat luchtiger is. Maar om dat nu humor te noemen ...

Verder kon het vooral boeien op het einde. Het hele kinderclubje dat een vampier gaat verslaan, compleet met Disturbia/Rear Window begin vond ik maar redelijk lauw. Best foute muziek ook.

Gelukkig wel nogal wat van die uitermate cheesy maar redelijk charmante 80s effecten, vooral op het einde valt daar nogal wat lol aan te beleven.

Wel vreemd dat er plots meer dan enkel vampieren lijken rond te lopen (maar dat zo'n weerwolf wel dodelijk geraakt wordt door een houten spies ? Waren toch zilveren kogels dacht ik. Zelfde met die daywalker - hoewel ik nu niet echt wist wat voor monster die moest voorstellen).

Eindelijk wel een grappig filmpje, met veel dank aan de leuke finale. Verder iets te kinderachtig en zo'n 20 jaar laten absoluut niet eng, gore of spannend meer.

2.5*

Gillespie de vakman.

Het feit dat dit een 80s remake was boeide eigenlijk niet zoveel, ik was vooral benieuwd hoe Gillespie zich zou redden als horror regisseur. Toch iemand die nogal tussen genres heenwipt, en moet zeggen dat hij daar best voor geschikt is. Het is zo lastig om een echte stempel te vinden bij de man, maar hij toont eens te meer een goed en veelzijdig regisseur te zijn.

Hij vind een mooie balans tussen de 80s luchtigheid en de 30 jaar aan filmevolutie die ertussen zit. De setting, de "kinderen tegen monsters" en de spaarzame humor verraden de oorsprong van deze film, maar de vampier zelf, de opbouw en een aantal actiescenes zelf geven toch een modernere afwerking.

Leuke casting, enkel met Vincent's personage had ik het soms wat lastig. Vond Tennant als Midori-zuipende (op zich wel grappig hoe hij steeds half-dronken aan dit fruitsap met alcohol hangt) weirdo wel aardig, maar ik ga er toch vanuit dat hij de rol kreeg omdat ze Russell Brand niet aan de haak konden slaan.

Film duurt misschien iets te lang, vooral het tweede half uur (met het ik weet dat het een vampier is maar de rest van de personages nog niet gedoe) had wat korter gekund. Verder erg vermakelijk, vlot en met aardig wat liefde voor het vak in elkaar gedraaid. Ik blijf Gillespie met veel interesse volgen.

3.5*

Raar.

Na vijf minuten is het eigenlijk al duidelijk dat dit een cash-in op de Fright Night remake is. Alles ademt goedkope straight-to-DVD kwaliteit uit. Geen Farrell te zien, sowieso geen A-list acteurs in de buurt, de setting is verhuisd naar Europa en van het sfeertje in de eerste film blijft ook niet zoveel over.

Het is dan wat wachten tot Rodriguez ermee aan de slag gaat, en eigenlijk tegen alle verwachtingen in gebeurt dat ook na een half uurtje in de film. Niet dat het vampierengebeuren geweldig origineel uitgewerkt wordt, maar er was duidelijk nog wat budget over zodat Rodriguez enerzijds gestileerd kan uitpakken, anderzijds ook nog wat centjes had voor een paar geslaagde effecten.

Tweede deel is dan ook stukken beter. Het cash-in gevoel weet Rodriguez nooit volledig weg te werken, maar hij lost het in ieder geval op een sfeervolle manier op. Strobo-scene is een hoogtepunt, ook het einde (mét touwtjeswerk) mag er best zijn.

De remake blijft nog altijd een niveautje hoger, maar voor makkelijk geld is dit nog een best aardig te pruimen film.

3.0*

Ooit al eens gezien, viel toen echt enorm tegen.

Verwachtte er toen ook wel iets anders van. Was toen erorm fan van Braindead en Bad Taste, en dan is dit filmpje wel érg braaf en luchtig.

Blijven wel wat hekelige punten. Fox is een pover acteurtje, het verschil met het wat kinderachtige begin en serieuzere einde is iets te groot en Jackson verslikt zich regelmatig in de effecten. Zo is de hemel en die buis er naartoe echt vreselijk cheesy en lelijk. Ook in '96 kon met dan beter. Beetje hetzelfde euvel als The Lovely Bones eigenlijk.

Wel leuk is Jackson's camerawerk, dat eigenlijk constant net iets te dicht overal tegenaan zit. Ook wat gestoorde bijfiguren, waarvan vooral Combs erg sterk opvalt. Past eigenlijk niet echt binnen de film, maar maakt hem wel veel leuker.

Einde in het hospitaal is het beste stuk van de film, ziet er ook het mooist uit, bevat ook de gestoordste stukjes, met de race naar slachtoffers. De climax valt jammer genoeg wat tegen en het begin neemt iets teveel tijd, is verder ook iets te luchtig.

Toch beter dan ik mij herinner, vooral omdat Jackson's liefde voor film hier toch nog mooi in doorschemert. Jammer dat dat daarna allemaal plaats moest ruimen voor kitscherige serieux.

Dikke 3.0*

Prul.

Bottom line van deze film: gewoon niet grappig. Veel gebrul en veel gevloek in dialecten die nooit lekker lijken te lopen. Peter Van den Begin is sowieso geen goed acteur, als komiek al helemaal niks waard. Van Dyck is beter, maar heeft hier maar bitterweinig om mee aan de slag te gaan.

Vervelende situatiehumor en grappig die vaak compleet doodvallen. Ik denk dat ik een keer of drie/vier geglimlacht heb, dat was het dan. Voor een comedy die verder belachelijk weinig om het lijf heeft is dat echt veel te weinig.

Visueel af en toe wel verzorgd, leuke locatie ook waar de twee wonen. Soundtrack echter compleet onopvallend, en teveel "hé, een bekende acteur" cameos die niks toevoegden (zelfs geen humor). Pijnlijkst van alles is de rol van van Tielen. Ik ken ze verder niet, geen idee wat ze normaal doet, maar acteren moet ze echt nooit nooit meer doen.

Mnee, pover Vlaams filmpje dat een enorme kans mist om Vlaanderen ook qua humor eens een keer leuk uit de hoek te laten komen via een film.

1.5*

Een betere slasher.

Qua sfeeropbouw veel beter en effectiever dan de doorsnee slasher. Zeer fijne locatie, mooi kleurwerk en goede montage. Maakt het begin van de film, wat doorgaans droge kost is in een slasher, erg genietbaar.

Het slashergedeelte is op zich weinig opzienbarend. De jeugd is iets minder retarded dan gemiddeld maar het zijn niet meteen interessante personages. Ideaal slachtvee dus.

De kills hadden wel wat bruter gemogen, maar de film blijft redelijk spannend en het blijft ook lekker sfeervol tijdens het tweede deel.

Bovengemiddelde slasher dus. "Rip-offs" als deze kunnen alleen maar toegejuigd worden als ze de originelen zo goed verbeteren.

3.5*

Vervolg dat makkelijk wat beter gekund had.

Zitten een aantal fijne zaken aan dit vervolg. Film gaat gewoon lekker verder waar het eerste deel gestopt was, en sluit eigenlijk best goed aan. Meestal voelt zo'n voortzetting nogal geforceerd aan, hier niet vond ik.

De setting is echter wat minder. Mooi aan deel 1 was dat de personages terechtkwamen in een soort van "de tijd heeft stilgestaan" setting. Die wordt ingeruild voor een wat saaier ziekenhuis. Qua locatie een stuk minder origineel. Ook de personages zijn minder interessant, niet voor niks dat er ook wat meer wissel inzit tijdens de film.

Verder wel aardig, maar iets teveel refererend naar deel 1 zonder beter te doen. Zo is er weer een motortje met bijbehorende flikkerlampen. Effectief, maar 't was mooier in deel 1. Dan gaat zo'n vervolg toch een beetje overbodig aanvoelen.

Einde komt in 3 stappen, jammer genoeg waren de eerste 2 gaaf en de laatste kut. Slap einde waarbij de bad guy alsnog het onderspit delft = flauw!, paste ook niet bij de film.

Aangenaam kijkvoer, maar als slasher iets saaier en doet wat onder voor deel 1. 3.0*

Redelijke verderzetting van de reeks.

Op zich geen al te opzienbarende slasher, maar als je derde deel nog deze kwaliteit haalt doe je toch best nog iets goeds. Visueel nog steeds aangenaam. Mooie contrastrijke beelden, wel veel duistere stukken maar samen met de indrukwekkende omgeving een visueel aantrekkelijke film.

Soundtrack is jammer genoeg wat minder, redelijk doorsnee pulpy rock die geen enkele meerwaarde kent. Het groepje jongeren valt redelijk mee, verder een hele hoop genreclichés (hoeveel van dit soort films begint met een groepje mensen in een wagen die ergens naartoe rijden?) en wat spaarzame originele elementen die hier en daar een frisse touch aan de film moeten geven.

Het geheel is een vlot, kort en aangenaam slashertje dat verder niet echt loskomt uit de vele clichés, ondertussen ook iets te braaf oogt en de vorige delen niet kan overtreffen, maar verder ook weinig tot niks verkeerd doet en als tussendoortje perfect filmvoer blijkt.

Typisch goed voer voor echte (sub)genre fanaten, redelijk vermaak voor de rest, al moet je dan niet over de genreclichés vallen.

3.0*

Net goed genoeg.

Orr was ooit indrukwekkend begonnen, maar daar schiet nu niet meer zo heel van van over. Al moet ik zeggen dat dit filmpje nog best beloftevol oogde. Visueel zit het wel goed met deze From a House on Willow Street, maar de opbouw is een stuk minder.

Eerste half uur is best spannend, vooral omdat het mysterie dan nog in stand gehouden wordt. Eens het uitleggerige deel begint wordt het al snel wat minder, niet in het minst vanwege wat ridicule ideetjes (bijv. het belang van de locatie van het huis). En het laatste half uur is bekend terrein, waar de film rustig alle hoepeltjes doorspringt.

Visueel wel mooi. Erg fijn belicht, camera werk meer dan in orde. De soundtrack is wat minder opvallend en qua acteerwerk had het best iets beter gekund, maar in het algemeen valt de presentatie best goed mee.

Simpel horrorvermaak dus. Originaliteit hoef je niet te verwachten, hoe minder je weet in deze film hoe leuker het is, het einde is vooral plichtmatig. Voor de veelvraten dus, zeker niet het slechtste horrorwerk, maar bij Orr hoop ik toch altijd nog op wat extras. Zal voor volgende keer zijn.

3.0*

Erg droevige vertoning.

Raine probeert wel wat te doen met beeld en geluid. De eerste drie minuten waren dan ook best nog veelbelovend. Na 5 minuten bleef daar al niks meer van over.

Acteerwerk is echt benard slecht. Vaak niet het belangrijkste element van een horrorfilm maar hier maken ze het wel erg bont. Maar ook visueel slaagt Raine er nooit in om echt iets goeds op het scherm te toveren. De combinatie met de soundtrack is vaak al even droevig. Komt allemaal erg gehaast en goedkoop over, niettemin de goede bedoelingen.

Ander pijnpunt is het compleet belachelijke verhaaltje. Alweer niet iets waar je nu lekker voor gaat zitten bij de meeste horrorfilms, maar ook alweer van ongekend triest niveau. Vreselijke pulp.

Gelukkig duurt de film niet al te lang. Redt helemaal niks maar maakt de zit uiteindelijk een stukje minder pijnlijk. Eentje om erg snel te vergeten. Gewoon staalhard vermijden.

0.5*

Nah. Te zwak op alle fronten.

Combs is echt vréselijk. Die vent kan echt niet acteren, maar waarschijnlijk daarom wel tot cultfiguur gebombardeerd. Het verhaaltje is debiel en aardig luchtig. Iets serieuzer dan Re-Animator is het wel, maar een comedy aanduiding hier zou ik niet eens zo vreemd vinden.

Creatuur design is wel leuk, de effecten soms. Zolang er niet al te veel beweegt is het charmant brak, maar wanneer er vaart in moet zitten (het monster dat op het einde naar beneden vliegt!) is het toch echt niet meer om aan te zien.

Met z'n 85 minuten geen al te lange film, zitten ook niet veel saaie momenten in, maar tussen het brakke acteerwerk, nogal domme verhaaltje en de af en toe falende effecten zit er ook niet veel boeiends.

Hou toch meer van de films die Gordon nu uit z'n mouw schudt. Heeft een lange leerweg achter de rug, gelukkig heeft hij er wel uit geleerd.

1.5*

Matig.

Lijkt iets teveel op een studentenwerkje, deze From Dark. Met een vaag verhaaltje, wat groezelige zwart/wit fotografie en een tempo dat amper vooruit te branden valt. Een gebrek aan budget verbloemen met enkele klassieke stileringskeuzes is slim, maar dan moet het net wat minder opvallend of net wat beter uitgevoerd worden.

Toch weet Ohkado ook af en toe best wat spanning op te bouwen. 't Is een beetje aarzelend, zeker niet al te veel, maar sommige scenes zijn toch best creepy en sfeervol, ondanks het weinige materiaal dat er eigenlijk voor handen is.

De film duurt maar 60 minuutjes, dus echt veel tijd om saai of vervelend te worden is er niet. Het wordt naar het einde toe ook best wat sfeervoller, maar al bij al is het toch redelijk mager. Ohkado heeft hierna ook niet zo heel veel meer gedaan blijkbaar, kan niet zeggen dat het me sterk verbaast.

2.5*

Zielige vertoning.

Misschien een verre voorloper van Planet Terror, maar dan wel stukken slechter. Eerste deel neigt inderdaad veel meer naar een Tarantino film, inclusief matige dialogen die veel te veel film in beslag nemen en een hoop pogingen tot cool die de plank veelvuldig missen. Toch is dit nog het beste stuk van de film. Keitel is redelijk en het stukje in de van is wel te doen.

Clooney is niet best, Tarantino zelf zouden ze moeten censureren. Die hoort gewoon niet thuis voor de camera. Slechte rol, érg slecht geacteerd. Eens in Mexico aangekomen keert de film. Wel meer quotebaar materiaal (herkende ook een aantal quotes), maar het bar-sfeertje is niet om aan te zien. Wat een verschil ook met Desperado. Wanneer naast de bikerlosers ook nog wat vampieren op het toneel verschijnen is de rek compleet uit de film.

Rest een uur horrorcomedy van een enorm laag niveau. De horror reikt niet verder dan wat slechte rubberen pakken, de comedy is gewoon niet te harden. Een vleesgitaar die ongeveer zes keer in beeld moet gebracht worden om creatieve armoede te verbloemen is gewoon geen al te beste cinema. Als je dit deel dan naast andere horror/comedies probeert te leggen (ik denk aan Jackson's vroege films) kan je alleen maar hopen dat het allemaal zo snel mogelijk afgerond wordt.

Rodriguez is een lastig regisseur. Kan erg leuk uit de hoek komen, maar verslikt zich ook redelijk vaak, en dan gaat het meestal goed fout. Dit is duidelijk zo'n voorbeeld. Vervelende film die faalt op beide genres en als mix helemaal door de mand valt.

1.0*

Leuk.

Lang geleden wel een keertje gezien, stond me nog bij als een goeie film. Die mening blijft na herziening.

Toch is er weer een kwaliteitsverschil tussen de twee helften. In de eerste helft wordt er nog nadrukkelijker cinema gemaakt. De moorden en de stadszichten krijgen nog ruimte en aandacht. Halverwege neemt het Ripper plotje zelf over en is het gedaan met kijken. Enkel volgen rest.

Wel blijft de mooie duistere sfeer. De Hughes broertjes zijn er goed in geslaagd om een erg sfeervol Londen neer te zetten. Op een iets modernere manier in beeld gebracht dan doorgaans het geval, wat ook alleen maar positief is.

Een echte horrorfilm is het niet, hoewel het verhaaltje zich daar best voor zou lenen. Weinig gore en ook niet echt spanning. Als whodunnit ook niet super geslaagd en het liefdesverhaaltje is sowieso matig. Zie het zelf meer als een hervertelling van één van de Ripper theoriën, en daarin slaagt het wonderwel.

Ook één van de betere rollen van Depp trouwens. Vind het zeker een goed acteur, maar heb hem niet zo graag als bekkentrekkende clown. Z'n maniertjes kan ik wel hebben, maar niet als piraat of andere wacko.

3.5*

En met Book of Eli in het verschiet misschien wel leuk om nog eens wat andere Hughes films te proberen.

Tof.

Duidelijk uit de doos van Besson, hoewel hij zelf niet aan het roer staat. Dit soort werk ligt Morel in ieder geval wel stukken beter. Niet zo serieus als Taken, gewoon een lomp maar uiterst vermakelijk actiefilmpje.

De combinatie Rhys/Travolta werkt eigenlijk wel, hoewel Travolta iets té graag cool wil zijn en Rhys niet echt bad-ass overkomt wanneer het hoort. Toch hebben de twee er duidelijk zin in, en onderling verloopt het best vlotjes.

Paar toffe actiescenes, een wat duffe twist waar gelukkig niet teveel tijd in gaat steken (en die je al van ver ziet aankomen), een paar leuke grapjes (Rhys die overal die vaas rondsleurt) en wat lichte over the top elementen (zoals de bazooka). Echt groots is het allemaal niet, maar er valt genoeg te glimlachen en wanneer er geschoten wordt, is het ook meteen goed raak.

Perfect vermaak voor tussendoor, duurt ook nog eens niet overdreven lang en hoewel het allicht niet lang zal blijven hangen toch gewoon een film die doet wat het hoopt te doen: vermaken.

3.5*

Redelijk horrorfilmpje.

Verwacht niks al te speciaals. Een koppeltje, een verlaten weg, autoproblemen en een huisje. Het mag duidelijk zijn dat het ze niet gemakkelijk gemaakt wordt hun reis voort te zetten, het aardige is wel dat het "duistere" nooit écht een duidelijk gezicht krijgt.

Ondanks dat er inderdaad wel wat Nosferatu verwijzingen inzitten, is dit zeker geen straight-forward vampierenfilmpje geworden. Dat maakt het net allemaal iets leuker, omdat je toch wat meer het monster zelf kan ontdekken tijdens de film zelf.

Camerawerk is redelijk, al is het af en toe iets té donker. Acteerwerk valt ook best mee, al zullen er geen prijzen gewonnen worden. Verder helpt de setting nog wel een handje, het ruige Ierse landschap geeft een film als dit toch altijd een klein beetje extra.

Best geen hoge verwachtingen koesteren, maar als horror tussendoortje niet verkeerd.

Nipte 3.0*

Tweede deel.

Was ook te verwachten. Als JWong ergens geld ruikt dat is hij er als de kippen bij om het helemaal droog te melken. Er is ook al sprake van een derde deel, dus de niet-fans kunnen alvast beginnen zuchten en kreunen.

Fat neemt de hoofdrol weer op zich. Hoe doet het aardig, al doet hij niet veel meer dan z'n enigmatische glimlach opzetten. Maar heb wel het gevoel dat hij beter tot z'n recht komt in de luchtige films van Wen Jiang, die gaan hem toch iets beter af dan de overdreven onnozelheid van JWong.

Verder is het allemaal erg onzinnig en érg flashy, maar daarvoor is het ook een JWong film natuurlijk. Best lachen met het Mahjong spelletje (Eric Tsang, Pak Ho Cheung en Jing Wong zelf) bijvoorbeeld, of met de late cameo van Andy Lau. Het zijn dat soort momentjes die deze film toch extra leuk maken.

De actiescenes zijn oké, Nick Cheung en Shawn Yue vullen de cast goed aan en er zitten genoeg typische JWong momentjes in om het leuk te houden, zelfs al is de film wat aan de lange kant. Het blijft pulpy natuurlijk, maar wel met een serieus budget achter. Dat maakt het allemaal nog wat vreemder, daarom ook best te kijken als je al wat thuis bent in de HK cinema.

3.0*

Niet goed.

Enkel op het einde weet de film een beetje sfeervol te worden, met de eerste goeie scene die begint wanneer de credits op het beeldscherm verschijnen.

Veel te trage aanloop met een erg belabberd curse verhaaltje. Slechte en flauwe horror scenes. Tel daarbij het vervelende "evil Christian" verhaaltje, erg slecht uitgewerkt ook, en veel hoef je al niet meer te verwachten.

Erg matige soundtrack en het acteerwerk is ook niet voldoende, zeker niet gezien de dramatische richting die de film neemt.

Mnee, povere entry in het After Dark gebeuren, hadden ze er beter uitgelaten. 1.5*

Neem Texas Chainsaw Massacre als basis, geef het een Calvaire treatment en laat een waar talent dit verfilming. Het resultaat is Frontières.

Lekker smerige film, met genoeg humor en leedvermaak en een hoop vetzakkerij om de horrorfan blij te maken. De film biedt absoluut niks nieuws maar doet het gewoon zo goed en leuk dat het genieten is van begin tot eind.

Hoe deze man daarna Hitman heeft kunnen maken is mij een raadsel. Frans horrorwerk van de bovenste plank.

4.5* en een wat langere review