From Beyond (1986)

Charles Band, Jeffrey Combs, Dennis Paoli, Brian Yunza, Richard Band, John Carl Buechler, Stuart Gordon, Lovecraft .. de hele club van Re-Animator is weer compleet. En met deze vakmensen weet je in ieder geval dat je op z'n minst wat tofs geserveerd krijgt. En dat klopt helemaal. Het script, de gedateerde CGI en de acteerprestaties zijn wellicht geen punten om meteen heel enthousiast van te worden, maar de make-up effecten (wederom Buechler op zijn best), de typetjes en de sfeer maken From Beyond een bijzonder vermakelijke horror. Verder krijgt men hulp van een Ken 'badass' Foree en schmiert Ted Sorel er lekker op los. Daarnaast kent From Beyond een hele reeks hilarische momenten; Combs die in het ziekenhuis hersenen uitzuigt en een dokter die hem koeltjes en op haar dooie gemak verzoekt daarmee op te houden), bijvoorbeeld. Of wat te denken van Ken Foree in foute onderbroek, vechtend met een gigantische worm in de kelder. Zulke dingen zie je niet elke dag. Toch ligt de humor er niet zo dik bovenop als bij Re-Animator. From Beyond kan dan wellicht niet tippen aan deze meesterlijke voorganger, het is toch wel een erg amusante horrorfilm. Uit een prachtig bouwjaar. 4 sterren.

Heel opmerkelijk hoe die seksuele lading ongezien kan blijven. De mooie Barbara Crampton staat vanaf de eerste ervaring met de machine al op springen en de SM-scene is één brok hormonen waar alleen Ken Foree ( ) even geen zin in heeft. Het is meteen dé kracht van From Beyond en ik schat hem op dit moment zowaar hoger in dan Re-Animator (die aan een herziening toe is). Stuart Gordon ontpopt zich tot één van mijn favoriete regisseurs. In combinatie met Combs zet hij de standaard en daar komen maar weinig namen (op constante basis) bij in de buurt. Een hoogtepunt wat betreft gore/creature effects. Stuart geeft in een interview aan altijd iets anders te willen doen. Toch blijven zijn ingrediënten opvallend hetzelfde. Al heeft het opvallend vaak de neiging om iets meer richting sf/fantasy te trekken met een sterk bovennatuurlijk tintje. De wapperende haren van Crampton en de kleurrijke belichting doen in sommige scenes sterk denken aan films zoals Phenomena. Prachtige classic, kunnen ze tegenwoordig niet aan tippen.