Opinions

Bekend terrein.

Maar wel leuk, want tegenwoordig draait het niet meer zo in HK, waardoor ook dit soort filmpjes wat in de vergetelheid zijn geraakt. Fung laat in ieder geval wel zien dat hij het genre onder die knie heeft, A Witness Out of the Blue loopt best lekker en biedt voldoende moois voor de liefhebber van dit genre.

Komt ook wel omdat hij kan rekenen op Louis Koo, toch een ideale acteur voor dit soort werk. Hij mag dan nu een wat minder klassiek good guy personage spelen, de flair die hij dit soort films bijbrengt is cruciaal. Ook andere oudere rotten als Philip Keung, Sam Lee en Andy On zorgen ervoor dat de rollen naar behoren ingevuld worden.

Echt uitzonderlijk is deze film verder niet, dat moet je er zeker ook niet van verwachten. Maar het is vlot, ziet er sfeervol uit, is goed geacteerd en er zitten een paar leuke chase/actie scenes in. Meer hoeft het soms niet te zijn.

3.5*

Degelijk maar makkelijk.

Star Wars is een iets te makkelijk doelwit voor een film als deze. De referenties zijn al tot vervelens toe gemaakt, de vete tussen de Trekkies en de Wars fans wat goedkoop en de sulligheid is vaardig Hollywoodiaans.

Maar ondanks het wat flauwe uitgangspunt werkt het tot op zeker niveau wel. Veel leuke cameos (Rogen's eerste was even schrikken, wist het pas door z'n stem) en een paar geslaagde grappen zorgen ervoor dat de film nooit teveel momentum verliest.

Verder wel meer een aaneenschakeling van losse scenes die door een nogal onzinnige road trip aan elkaar gelijmd worden. Grappig om Smith nog even te zien, de Knowles verwijzing was lachen en Baruchel is een leuke outsider in de groep. Allemaal net genoeg voor een kort brokje vermaak, maar er had zeker wat meer ingezeten.

2.5*

Fijn.

Heb de laatste tijd best veel Cheh Chang films gezien die niet meteen strookten met zijn typische stijl. Dan kan je je afvragen of zijn stijl wel zo typisch is, maar als je bijna 100 films geregisseerd is, is het ook niet zo vreemd dat er 20 vreemde vogels tussenzitten. Dat laat nog steeds 80 andere over die wél volgens de bekende formule verlopen.

Dit is ook echt wel een typisch Chang film. Rebellie, wraak, historische setting en een hoop martial arts. En dat alles met een typisch Shaw Bros sausje eroverheen. De typische gezichten en klassieke decors met andere woorden. Had hier best wel weer een keer zin in, viel me ook niet tegen.

Je hoeft hier verder zeker niks origineels te verwachten, en echt best in class is dit nu ook weer niet. Maar ik heb me er best mee vermaakt. Vlot, duurt niet te lang, bevat voldoende actie en de recente remasters maken het allemaal net wat fijner om te kijken. Ondertussen al een eind opgeschoten in Chang's oeuvre, maar nog steeds niet halverwege. Vind ik eigenlijk niet zo heel erg.

3.0*

Wat een duffe (film) (ellende) (filmellende).

Meteen na het thuiskomen van My Blueberry Nights zijn we aan deze film begonnen. Na die filmische emotie valt Fanny Och Alexander gewoon knalhard en droog op de maag. Een vreselijk kale registratie van ontzettend saaie taferelen.

Veel Fanny en Alexander is er ook niet aan, het eerste uur wist ik amper wie ze waren. Dat hele diner kon mij echt niet boeien, ook de ellenlange conversaties en monologen waren ongeïnspireerd en niet doorheen te komen. Na een uurtje hebben we het dan ook maar opgegeven.

De volgende dag de rest van de film gezien (3 uren versie gekeken, miniseries ben ik een beetje zat) en hoewel die wat vlotter verloopt blijft het een tergend saaie bedoening. Vond het erg lelijk (dat weerkerend shot van dat beekje naar die boerenkerktoren), erg saai en vooral ook slecht geacteerd. Die Alexander bakte er helemaal niks van.

Gewoon écht mijn regisseur niet. Erg kale registratie van duffe taferelen met manke personages. Film wint iets aan tempo naar het einde toe maar dan was het voor mij al lang te laat.

0.5*

Njah.

Een film die ik toch wel dankbaar ben, al is het maar omdat het de geanimeerde omnibus op de kaart heeft gezet. Een geweldig format, waaronder veel van m'n favorite anime projecten. Sowieso een gedurfd project voor Disney, dus kudos dat ze die challenge toen zijn aangegaan.

Minder is de uitwerking. Qua animatie valt er uiteraard helemaal niks te klagen, zelfs toen al was alles extreem vloeiend en uitbundig geanimeerd. Toch apart dat ze dat vak zo snel en zo secuur onder de knie gekregen hebben. Da's met de meeste nieuwe filmtechnieken toch vaak een ander verhaal.

Maar de combinatie klassieke muziek en Disney stijl is niet meteen erg geslaagd. De muziekstukken klinken erg zwaar, terwijl de tekenstijl veel te fleurig en kinderlijk is. Daarbij is er ook maar weinig wisselwerking tussen beiden. Ik had toch verwacht dat er met beeld en geluid iets meer gedaan zou worden.

Het duurt dan ook echt wel wat te lang, al helpt het wel dat je telkens weer naar een nieuwe short kan uitkijken. De tussenstukken met de concertmeester zijn overbodig, laatste filmpje vond ik het best, stuk met Mickey veruit het minst.

1.5*

Goh.

Op zich vind ik het wel knap dat Disney iets als dit durft te maken. Het wijkt toch wel sterk af van wat ze normaal doen en de originel Fantasia heeft toch wel mede als template gediend voor vele anime anthologies denk ik. Maar echt het volk voor een project als dit hebben ze toch niet.

Doorheen de segmenten blijft de stijl iets te gevangen in het Disney keurslijf. Er zijn wel een aantal filmpjes die wat anders proberen (zoals Rhapsody in Blue), maar het komt er nooit helemaal uit en veelal is het gewoon wat spelen met verschillende animatie technieken (de ene al wat meer CG dan de andere). Echt wilde stijlwisselingen zitten er niet in.

De keuze voor klassiek is ook redelijk braaf vind ik. Ik ben absoluut geen kenner of liefhebber, maar de meeste stukken had ik denk ik wel al eens gehoord. Er wordt toch vaak in hetzelfde vijvertje van artiesten en stukken gevist. De wisseling tussen beeld en geluid is redelijk, maar vaak ook nogal makkelijk en weinig creatief.

Pini di Roma en het laatste segment vond ik het best uit de verf komen. De eerste probeert wel abstract te zijn maar is vooral lelijk, het stuk met Donald vond ik veruit het minste. Vervelende humor en ook veel te verhalend. En uiteraard alle tussenstukjes die niet echte gehoeven hadden.

Maar soit, Disney die eens wat anders doet, je kan het alleen maar aanmoedigen.

2.0*

Harry Potter spin-off.

Het moet gezegd, ik was blij verrast dat de film maar zelden refereert naar z'n grote broer. Tegenwoordig vindt men niks leuker dan films vol te proppen met in-jokes en referenties, daar worden we redelijk van gespaard. Een halve knipoog uitgezonderd is dit een film die best goed op zichzelf staat.

Maar daarmee is het beste ook wel gezegd, want qua sfeer en uitstraling is dit een film die nog steeds erg dicht bij het Potter-gebeuren aanleunt. Het is dan ook door dezelfde regisseur verfilmd en door dezelfde schrijfster neergepend.

De creaturen zijn mak en flauw, visueel weet het niet geheel te overtuigen en twee uur is gewoon te lang voor dit soort ongein. Maar het ergste van al is dat er uiteraard weer vervolgen op moeten komen, had het gewoon bij één film gehouden, dat wat meer dan genoeg geweest.

1.5*

???

Erg leuk filmpje. De invloed van Jeunet is nooit ver weg, maar het krijgt een leuke Britse kwinkslag mee. Het enige minpunt is dat de film maar wat rondzwalpt en hoewel een wat langer uitgewerkt zijpaadje nooit erg is, weet deze film nooit echt een lijn te vinden.

Visueel in ieder geval best genieten. Er zitten een aantal erg mooie animatiestukjes in, verder erg sfeervol en met liefde geschoten. Dik aangezette settings (vandaar Jeunet) vormen een mooie achtergrond voor Pegg's hysterische angsten.

Droog zou ik de humor niet willen noemen (integendeel zelfs, redelijk plastisch vaak) maar geslaagd is het zeker wel. Geen film die aan elkaar hangt van de grappen, grollen en clous maar het is op een slimmere, minder directe manier vaak erg grappig. Ook hier helpen de zwaar aangezette personages goed in mee.

Halverwege verliest de film wat aan momentum, vooral omdat het een andere richting inslaat die van de kijker ook wat geschakel met vitesses vereist, maar verder is dit een uiterst leuke en geslaagde comedie. Een duotje om in de gaten te houden, het gemiddelde is vooral een aanwijzing waarom de markt met zoveel generieke frutfilms overspoeld wordt.

Dikke 3.5*

Meh.

Een superhelden film die af en toe de draak lijkt te steken met z'n grote broertjes, maar tegelijktijd gewoon té goedkoop en flauw aanvoelt.

De CG is echt bedroevend slecht, over de gehele lijn. Lelijk(!) pak van die stenen vent, ook het rubberen mannetje (soms net Gert Verhulst) en de doozichtige Alba zien er niet uit. Het verhaaltje gaat verder ook nergens over, maar dat neem ik er bij dit soort films nog wel bij.

De nadruk ligt in deze film meer op de humor, jammer genoeg is het niet zo grappig en komt het vaak nogal slordig en kinderachtig over. Oneliners komen vaak echt niet over en grapjes zijn flauw en ongeïnspireerd.

Hoewel het idee op zich nog wel leuk kan zijn, is het gewoon niet zo geweldig geslaagd.

1.0*

Sandra Ng in Singapore.

Nog niet zoveel films uit Singapore gezien, maar ze ogen min of meer gelijkwaardig aan wat er uit Hong Kong komt. Er zitten wel wat nuanceverschillen in, maar by and large kan je hetzelfde verwachten als van een Hong Kong comedy.

Stevige overacting, geesten die niet al te eng zijn, kluchterige personages en een plot dat nergens op slaat, maar uiteindelijk nog best wel vermaakt. De film ziet er ook best fris en kleurrijk uit. Grappige weergave van de dodenwereld ook, al blijven die segmenten beperkt.

Enige probleem is dat de film ook niet meteen een meerwaarde is ten op zichte van de Chinese output. En die is ondertussen zo groot geworden, dat deze een beetje verdrinkt in een enorme stroom films waar er ook veel betere te vinden zijn.

Voor de Chinese veelkijker dus, maar die mensen zijn erg beperkt. 't Is geen verkeerde film, je moet wel een beetje tegen Sandra Ng kunnen en het acteerwerk moet je ook wel liggen, maar wie daar ondertussen aan gewend is heeft een redelijk tussendoortje vast.

3.0*

Heerlijk.

Anderson slaagt er goed in om een ouderwetse setting te creëren maar toch erg mooi en gedetailleerd te werk te gaan. Poppen, setting en camera werk zijn geweldig.

Jammer genoeg doet de animatie zelf sterk onder. Te hoekig en te mank op sommige momenten. En echt niet enkel omdat het "bij de stijl hoort". In sommige scenes werkt het wel (de cider vloed), in andere is het gewoon een beetje knullig.

Verder goeie voice acting (waarom kan dat wel buiten Disney, Pixar, Dreamworks en andere grote studios om), leuke grapjes and gewoon een zeer fijn sfeertje.

2009 is het jaar van de stop-motion, iets wat mij als fan best blij stemt. Fantastic Mr Fox is een zeer sterke toevoeging, al kan hij niet echt opboksen tegen een Mary and Max.

4.0* en een uitgebreide review

Rare film, die op 36 benen tegelijktijd hinkt, en af en toe nog een stuntje probeert uit te halen.

Film is maar half geslaagd. Veel quircky personages die zweven tussen leuk en irritant. De film voelt geheel uniek aan, maar tegelijkertijd ook vaak erg amateuristisch. Veel goeie ideeën, maar de uitwerking is vaak erg slecht.

Ook het verhaaltje is erg vreemd. Zou mij niet verbazen als het enigszins gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, maar dan typisch Japans verweird en opgeblazen. Af en toe best amusant, maar soms ook wat vervelend en te flauw.

Hou het maar op 2.5* dan. Aparte film om een keertje te zien, maar geen twee keer.

Erg rommelig.

Gelukkig had ik me van tevoren wel al ingesteld op "geen echte horrorfilm", zodat ik hier niet moet gaan lopen zeuren over een gebrek aan echte horror. Dat leek me uiteindelijk ook helemaal niet de opzet van deze film te zijn. Het is meer een genreblender, waarin er echt vanalles voorbij komt. Ook een beetje horror inderdaad, maar dat is op hetzelfde niveau als alle andere genre elementen. Niet geweldig.

Op zich is het één van de meer ambitieuzere Blumhouse films, het zou me ook niet verbazen moest hij hier een soort van flagship in gezien hebben. Maar dat productiehuis kan ook best wat flops verteren denk ik, dus dat ze af en toe eens negatief uitschieten op een film met iets meer durf zal ook wel niet zo erg zijn.

Erg lauwe personages, matige actiescenes, ongrappige humor, flauwe horror en een plottwist die absoluut niet weet te overtuigen. Het is grappig dat je om de 10 minuten naar een ander soort film zit te kijken, maar alles wordt nogal slordig aan elkaar gelijmd, waardoor de film zelf niet al te geweldig is. Vooral weinig memorabel, wat toch niet best is voor een film die duidelijk iets anders wil doen.

2.0*

Onverwacht filmpje.

Wie Vinterberg zegt denkt toch al snel aan kille, hedendaagse dramas, om hem dan een ietwat sentimenteel kostuumdrama te zien maken is toch best raar. Vooral omdat het eigenlijk ook wel volledig naar de normen van het genre geschoten is, met romantisch ochtendlicht, noest werkende boeren en het klassieke jurkenwerk.

Mijn genre is het niet, en aangezien Far from the Madding Crowd niet zo heel erg afwijkt van wat we gewend zijn in het genre is deze film ook niet meteen m'n ding. Af en toe wel een mooi plaatje, wat ruwe landschappen en mooi lichtwerk, maar daar houdt het wel zo'n beetje mee op.

Wél een meevaller is het sterke acteerwerk. Het koppel Mulligan/Schoenaerts doet het érg goed, Sheen en Temple hebben sterke bijrollen. Enkel Sturridge vond ik wat tegenvallen, gelukkig komt hij niet al te veel in het stuk voor. Uiteindelijk wint de film daarmee toch wel een puntje.

Erg klassiek allemaal, voor fans van het genre dus, niet zozeer voor aanhangers van Vinterberg denk ik. Best kundig gemaakt, maar mijn ding is het niet.

2.0*

De Coen broers zijn best talentrijk ... alleen maken ze matige films

Prachtige acteerprestaties van Macy als loser/prick (een rol die hij wel meer speelt) en Buscemi. Een hele gare aan leuke typetjes en heerlijk droge humor.

Maar ergens blijft het voor mij hangen ... buiten één of twee mooie shots (Macy vanbovenuit gezien die terug naar z'n auto loopt) is het een stylistische leegte. Het past misschien wel in het plaatje wat de Coen broers willen ophangen, maar mij boeide het allemaal niet. Ook dat kidnapverhaaltje verveelde al zeer snel (en was nogal understated voor een dark comedy).

Hun talent blijkt voor mij uit het feit dat ze hier nog een 3* film van hebben kunnen maken, waar het bij andere regisseurs waarschijnlijk een fiasco geworden was. Meer is het voor mij niet echt. Geen film die ik snel weer zal zien (is wel al de tweede keer dat ik hem bekijk).

3*

Toch net iets meer van verwacht.

Twee missies die echt wel tot de verbeelding spreken, maar de makers en de mensen die geïnterviewed worden weten het niet echt over te brengen. Het is een iets te klassieke "kijk, wetenschap ik cool!" vibe die meestal eerder het tegenovergestelde effect heeft. En dat komt van iemand die echt niet overtuigd moet worden.

Wat deze docu wel goed dit is een solide recap geven van de feiten, maar uiteindelijk betekent dat wel dat je naar veel oude tech zit te kijken. Blurry, zwart-wit fotos, onzuiver beeldmateriaal en dat soort dingen. Terwijl je tegenwoordig scherpe selfies en video van de Mars rover te zien krijgt. Uiteraard logisch allemaal, maar het zit de boodschap van deze docu in de weg.

Daarom duurt het ook wel wat te lang, want na een tijdje is het planeetjes aftellen tot het einde. Een wat strakkere presentatie, minder interviews en iets effectiever inspirationeel materiaal hadden deze docu goed gedaan. Blijft verder wel interessant, maar toch vooral voor mensen die al interesse hebben in het onderwerp. Maar ook niet teveel allicht, want zoveel nieuws wordt er niet verteld.

2.5*

Vermakelijk actiefilmpje.

Concept is ondertussen wel bekend na vier films. De oude cast wordt zelfs teruggehaald na het wat gekke Tokyo-avontuurtje. Maar zoveel maakt het niet uit, het onloopt elkaar allemaal niet zoveel qua kwaliteit. Ook dit vierde deel voldoen eigenlijk aan de verwachtingen.

Hier en daar enkel erg spectaculaire actiescenes, da's waar deze film aan opgehangen zijn. Zolang er maar snelle autos tegen elkaar kunnen racen en aan gort gebeukt worden. Af en toe een ontploffing erbij, zoals in de openingsscene, en je hebt vermakelijke onzin.

Dat het drama verder niet zo boeit, de acteurs niet bepaald geweldig zijn en het plotje aan de simpele kant is neem je er dan maar bij. Er zit genoeg actie in zodat het nooit echt stilvalt of gaat vervelen. Veel meer dan dat is het allemaal niet, maar dat poogt het volgens mij ook niet te zijn.

3.0*

Rechtzetting.

Tot mijn grote verbazing stond bij deze film een stem van mij. Had hem nooit eerder gezien, kwam me ook op geen enkel moment bekend voor. Ofwel ooit per ongeluk geplaatst, of ik was in de war met een andere filM.

De F&F reeks is een raar gebeuren. Op basis van deze film zou je niet verwachten dat het tot een 7de deel aan zou slepen. Sterker nog, ondertussen is de film een soort van voorvechter geworden van de roep naar diversiteit in Hollywood. Een toonvoorbeeld van hoe een niet-uitsluitend blanke cast ook een kassucces kan opleveren.

Maar dit is dus deeltje één en veel meer dan een redelijke actiefilm is het niet. Walker is wat flauw, Diesel is geen begenadigd acteur maar weet z'n rollen vaak wel te kiezen. Een aantal fijne actiescenes leuken de boel op, maar net iets te weinig. Daarbij ook gewoon te weinig actie in het algemeen, het achterliggende plotje is niet zo boeiend.

Een reeksje dat er eindelijk een keer aan moet geloven, benieuwd hoe ze hiervan 7 delen hebben kunnen breien.

2.5*

Degelijk derde deel.

Het driften is een leuke variatie op het street racen, Japan is een passende setting (al hadden ze misschien nog net iets beter Hong Kong kunnen aandoen, qua cinema hebben die in de 80s/90s ook een racefascinatie gekend) en de actie wordt best spectaculair in beeld gebracht (vooral als ze over de bekende Shibuya crossing driften).

Maar van onder welke steen ze Lucas Black gevist hebben is me nog niet duidelijk. Ziet er 10 jaar ouder uit dan z'n rol hem voorschrijft, spreekt met een vreselijk dwaas accent en acteert echt belachelijk slecht. In vergelijking met hem verdient Walker nog een Oscar. Rest van de cast stelt ook niet zo heel veel voor (en wat bij elkaar geraapte Aziaten die moeten doorgaan voor Japanners) maar zijn ook niet echt irritant.

Verloop is verder nogal doorzichtig, naast het racen hoef je weinig interessante zaken te verwachten, maar de speelduur is niet overdreven en voor je het beseft is het allemaal goed en wel weer voorbij. Ergens verbaast me het wel dat deze reeks het zo lang heeft uitgehouden, maar een ramp is het zeker niet.

2.5*

Meest on-Cronenbergse Cronenberg die ik gezien heb.

Vond hier echt niks van zijn typische kenmerken in terug, integendeel. Hilarische (maar slechte) muziek, dat wel, maar toch erg anders. Erg standaard verhaaltje over wat concurrerende racers. Verder zijn die drags wel leuk, vraag me af of Kawajiri's segment uit Manie-Manie hier niet een klein beetje op gebaseerd is.

Kijkt wel aardig wel, ziet er ook erg fleurig en zelfs ietwat verzorgd uit, ook redelijk nieuw voor een Cronenberg film. Maar verder is dit gewone pulp die weinig tot geen positieve kanten kent en eigenlijk naamloos geregisseerd werd. Toch benieuwd wat de motivatie van Cronenberg geweest is.

't is redelijk vermakelijk. Maar meer kan ik er echt niet van maken. Dan toch nog een Cronenberg verrassing op de valreep. 1.5*

Beetje minder dan deel 4.

Niet eens zozeer in kwaliteit, want Lin kan deze films ondertussen met z'n ogen dicht regisseren. Er zijn weer een aantal aardige car chases, qua drama is het nog steeds niet veel en de oude cast is ook weer paraat. Business as usual dus.

Maar waarom in godsnaam 130 minuten voor een lomp actiefilmpje als dit. Daarvoor is absoluut te weinig materiaal, waardoor de tijd tussen de actiescenes gewoon te lang wordt. De film begint dan ook hier en daar wat te slepen, iets wat je met een half uur korter minder zou gehad hebben.

Maar het blijft wel degelijke filler. Uitzonderlijk vind ik het niet, maar de actiescenes zitten verder wel goed in elkaar en leveren voldoende spektakel. Alleen ligt de balans in dit deel aan de verkeerde kant. Meer actie, minder drama, minder vulling graag.

2.5*

Amerikaans highschool gedoe.

De laatste keer toen ik deze film zag (zo'n 10 jaar geleden) had ik er zo weinig over te zeggen dat ik toen maar geen review geschreven heb. Jammer. Nu dan toch maar weer een keertje herzien, om finaal m'n mening neer te pennen.

En kijk, de film krijgt er een halfje bij. Niet omdat het zoveel beter is, eerder omdat ik de laatste tijd toch ook soortgelijke dingen gezien heb die nog veel slechter zijn. Wat verder weinig afdoet aan het feit dat dit soort Amerikaanse jeugdverhaaltjes gewoon niks voor mij zijn, zeker niet wanneer ze ogen als een goedkope TVfilm.

Oninteressante personages, weinig verhaal, in plaats daarvan aandacht voor de dynamiek binnen een groepje vrienden en uiteindelijk toch een beetje drama om tot een aanvaardbare speelduur te komen. Acteerwerk is pover, visueel is het een kerkhof en qua setting is het op en top 80s. Leuk als dat je ding is, ik heb er niks mee.

Echt irritant is vooral de soundtrack, een collectie aan 80s popnummers die ervoor zorgt dat er geen momentje van rust of stilte te bekennen valt. Boeien kon het niet, maar heb me er deze keer iets minder aan gestoord dan vorige keer.

1.0*

Matig.

Voor iemand zoals ik, die er verder helemaal niks vanaf weet, is het wel een redelijk introductie. Althans zeker het eerste deel dan, daarna gaat met zich echt wel redelijk hard focusen op de lopende seizoenen, die mij wat minder boeiden.

Het eerste deel brengt vooral wat historie en context, zodat de leek ook mee is. Als overzicht van het Moto GP gebeuren is het dan ook wel interessant, maar natuurlijk ook wel al een oude docu, waardoor je eigenlijk maar een half verhaal krijgt voorgeschoteld. Ondertussen zijn wel al weer 15 jaar verder.

Laatste half uur begon jammer genoeg echt wel te trekken en wist niet veel meer toe te voegen aan wat reeds voorbij was gekomen. Mensen die vallen, wat posities in races en opkomende rijders die ondertussen allicht alweer op pensioen zijn. De focus is gewoon wat te nauw, of je moest echt specifiek daarvoor willen kijken.

2.0*

Matig tot redelijke revenge flick.

Begint op zich wel redelijk bruut. Johnson vind ik niet de meest geschikte figuur voor deze rol, heb altijd wat moeite met hem als hij een stoer, mysterieus hoofdpersonage moet vertolken, maar écht storen doet het niet. Dan vond ik de echte contract killer in deze film een leuker/aparter figuur.

Begint wel lekker bruut. De actiescenes zitten best goed in elkaar, niet overdreven apart of memorabel, maar het knalt er toch wel lekker in allemaal. Visueel is het ook wel verzorgd, nogal wat kleurfiltertjes en leuke camera angles.

Toch is het jammer dat deze film meer poogt te zijn dan hij eigenlijk is. De verhaallijn met Thornton is overbodig en de dubbele twist op het einde had ook écht niet gehoeven. Dit soort films zijn op hun best als ze gewoon zo eenvoudig mogelijk doen waar ze goed in zijn. Dat gaat het laatste half uur toch fout.

En aangezien er niet echt zaken zijn die er verder bovenuit steken blijf je redelijk gelaten achter. Op basis van het eerste half uur had ik verwacht toch iets hoger uit te komen, maar het einde toont dat Tillman Jr. er beter niet meer van maakt dat er inzit.

2.5*

Gemiste kans.

Dat dit een serie zou worden verklaart wel een hoop, al denk ik niet dat ik dit in serievorm zou willen zien. In filmvorm is het in ieder geval nogal rommelig. Doet wat denken aan Blood, maar waar die film net erg beperkt bleef, propt men deze film vol met teveel zaken die te weinig aandacht krijgen om goed uitgewerkt te worden.

Sowieso vond ik de setup al niet best. Weer een occult nazi verhaaltje met een hoop hoepla over schemerwerelden en dergelijke. Personages zijn ook niet al te boeiend (noem ze gerust overgedramatiseerd) en het plotje is uiteindelijk nogal blasé.

Vond het wel leuk dat deze film gewoon met Russische voice cast te krijgen is (al hadden de Duitsers wel weer Duits mogen spreken) en hoewel de animatie qua niveau soms wat beperkt is (zeker voor 4°C normen) wordt dit opgelost door slim gebruik van effecten en filters. Ervaring genoeg daar, zoveel is duidelijk.

Gelukkig niet de versie gezien met de docu-beelden erdoor, denk niet eens zozeer nefast voor het tempo (dat iets te hoog ligt sowieso), maar eerder voor mijn interessepijl. Slecht is het uiteindelijk niet, wel warrig en gehaast.

3.0*

Redelijk.

Heb al betere oude Woo's gezien, maar ook dit was best weer vermakelijk. Valt me toch op dat Woo's 70s films al een duidelijke 80s vibe hebben en hun tijd dus best een beetje vooruit zijn.

Verder een hoop typische, erg melige HK humor die je absoluut moet liggen wil je ook maar een beetje plezier beleven aan deze film. Z'n iets recentere comedies (en dan bedoel ik recenter ivm deze film) zijn iets extremer en gekker, waardoor ook leuker, maar hier is ook al duidelijk te zien dat Woo wel talent heeft voor humor.

Ng en Hui doen het aardig leuk, verder is het zeker niet verheffend of absoluut noodzakelijk om gezien te hebben, maar als simpel tussendoortje volstaat het nog wel.

2.0*

Brak.

Stond hier op MM lange tijd te boek als een film van Jing Wong, daarom dat ik hem ook gekeken heb. Uiteindelijk bleek Wong enkel de scriptschrijver te zijn, het regisseursduo is net wat minder bekend. Maar uiteindelijk draait het om het resultaat, en da's niet om aan te zien.

De invloed van Wong is nog wel voelbaar in het plot, dat draait om wat gokperikelen. De setting verhuist naar Amerika, maar heeft nog wel wat Aziatische invloeden door de toevoeging van de Yakuza (als bad guys). Die grote poker-finale is er ook eentje die Wong eerder gedaan heeft.

Maar qua regie is het belabberd, qua acteurs stelt het ook helemaal niks voor. Het is een dertien in een dozijn film, die ook in alles zo aanvoelt. Erg goedkope videotheekvulling dus, die behalve wat brutere momenten helemaal niks te bieden heeft. Eentje om snel te vergeten dus.

1.0*

Frisse filmwind.

Wie benepen het verhaaltje wil volgen, of een ouderwets romantiekertje wil kijken mag nu al omdraaien. Fate is een puinhoop van een film, maar wel een interessante.

Opbouw is nogal warrig maar houdt de interesse wel erg goed vast. Uitgangspunt is erg leuk en mysterieus, visueel is er echt heel wat te genieten. Beetje jammer van de wat matige score en het bij momenten slechte acteerwerk.

Fate is een typische film van een debuterend regisseur, fris en veel visie, maar ook teveel hooi op z'n vork. Grappig is wel dat dit ondertussen ongeveer Yip's 12e film is en we eigenlijk al meer te maken hebben met een oldtimer. Knap als je zover in je carriere nog zoiets op tafel kan leggen.

Lekkere 4*, verfrissend filmpje, uitgebreidere review

Het schrijft zichzelf.

Een tweeling met tegengestelde karakters, een quest naar hun verloren gewaande vader, een road trip met enkele kandidaat-vaders, het laatste half uur verdwijnt de comedy steeds meer en maakt men plaats voor wat extra drama en een einde waar personages gegroeid zijn, zodat we met een positief gevoel kunnen afsluiten.

Dat neem je er dan gewoon bij als de humor goed is, maar die is hier echt redelijk matig. Wilson en Helms vullen hun personages in zoals je zou verwachten, maar ze hebben verder weinig materiaal om mee te werken. Dan hoop je dat het van de bijrollen komt, maar ook zij moeten vooral hun gezicht laten zien. Beetje weird met een Simmons en Walken aan boord.

Twee uur is dan ook véél te lang voor dit vehikel, dat vooral de platgetreden paadjes blijft bewandelen en qua humor nooit weet te overtuigen. Het is een soort van Hollywood-versie van Broken Flowers, maar dan met alle mogelijke negatieve Hollywood-connotaties van toepassing.

1.5*

Matig.

Ligt deels aan de wat matte humor, gecombineerd met het niet al te beste drama en een brakke soundtrack. Vooral dat laatste trouwens zorgt voor een wat vervelend sfeertje doorheen de hele film.

Spacey is best oké in z'n rol, maar krijgt te weinig om echt grappig te zijn. Het moet allemaal redelijk droog zijn, maar Cooper krijgt het niet echt voor elkaar. Ook iets teveel pogingen tot grapjes die iets te vaak doodvallen.

Verder stelt het drama ook niet al te veel voor. Aan clichés zeker geen gebrek in deze film. Verder acteerwerk ook zeker niet super.

Vooral een grijze muis deze film. Echt slecht is het niet, maar het is allemaal veel te gewoontjes, te cliché en te mat. Jammer, want het idee was op zich niet slecht en met wat meer identiteit had er een leuk filmpje ingezeten.

2.0*