Opinions

Doorsnee Reiner.

Al moet ik zeggen dat ik z'n hand hier niet meteen in herkende. Misschien dan nog een beetje in de romantische stukken, maar die zijn zo gemakkelijk en gekunsteld dat ze eerder uit de toon vallen in deze film.

De opzet ging ook een beetje aan mij voorbij. De combinatie van wat politiek gekissebis met de president en een romance is nogal vreemd, ben er tijdens de film zelf ook nooit achtergekomen hoe die twee elementen elkaar zouden moeten versterken.

Douglas is wel uitermate geschikt voor z'n rol, Bening valt zowel als romantische en intellectuele tegenspeelster wat te licht uit. Dan zijn de conversaties met Sheen leuker. Naar het einde toe wordt het jammer genoeg wat meliger, met een nogal onnozele speech en een wel érg eenvoudige verzoening, maar echt verrassend was dat uiteraard niet.

Douglas redt deze film. Verder is het wel komisch genoeg, maar toch op het randje. Het romantische stuk is minder, maar blijkbaar vond Reiner toch dat het een belangrijk onderdeel van de film was, gezien de schermtijd.

2.5*

Erg fijne herziening.

Het boek nog steeds niet gelezen, maar eigenlijk boeit dat niet zo. Bale('s personage) is perfect hier, lekker scherm en compleet off-the-rails, wat dit gewoon tot een erg leuke, grappige en best nog steeds relevante film maakt. Want ook al is de film al een aantal jaartjes oud (en zijn de vele referenties nog ouder), Bale's worstelen zijn nog steeds erg van deze tijd.

Visueel had ik het me wel wat beter voorgesteld, jammer dat een film over een neat-freak niet écht wit is (terwijl erg toch veel wit gebruikt wordt), ook het gebruik van licht en kleur had wel iets strakker gekund. De soundtrack is op zich niet veel, maar de manier waarop deze ingewerkt wordt is gelukkig wel hilarisch, waardoor het ook niet echt verouderd overkomt.

Maar uiteindelijk is dit toch vooral Bale's feestje. Eén van de rollen die z'n carriere gekleurd hebben, al heeft hij er zo wel meer natuurlijk. Mis tegenwoordig wel wat dit soort scherpte in films, comedies zijn veelal dramadies geworden, maar dat maakt dat een film ook wat minder snel veroudert.

4.0* en een uitgebreide review

Weer niet veel.

Ook geen vierde keer, goeie keer voor deze reeks. Het is maar weer eens meer van hetzelfde. De personages zijn wat ouder geworden, dus het feit dat ze in een nieuwe fase van hun leven zitten is dé reden om deze film te maken, maar uiteindelijk zijn de grappen nog steeds hetzelfde, verandert alleen de clou een beetje. En het drama, maar wie zit daar op te wachten?

Verrassend is vooral dat ze deze film nog eens 20 minuten langer gemaakt hebben. In een film die meer van hetzelfde biedt, willen ze nog meer van hetzelfde steken? Het voegt amper iets toe, het maakt de film gewoon langer dan nodig. Niet zo erg dat het een impact heeft op mijn waardering, maar had het liever gewoon weer rond de 90 minuten gezien.

Het zal wel leuk geweest zijn voor de acteurs, allicht ook voor de fans. Iedereen is wat ouder, een paar bekende gezichten komen terug en de cast kan nog een keertje z'n ding doen, maar wat mij betreft is het vooral flauwe uitmelkerij van iets wat de eerste keer al niet erg grappig was. De spin-offs laat ik momenteel wel voor wat ze zijn, heb hier nu wel even genoeg van.

1.5*

Zeer povere Eastwood.

Dat Kyle als held moet neergezetten worden staat niet ter discussie neem ik aan. Redder van het vaderland, die toch ook wel moeite heeft als er een kindje met een RPG op een Amerikaanse wagen gericht staat. En dan net lang genoeg (maar eigenlijk gewoon te lang) wacht zodat het gelukkig goed mag aflopen. Het ligt er allemaal wel érg dik op.

Dat de film als propaganda werkt ligt misschien iets lastiger, aangezien Eastwood voor een deel natuurlijk geconfronteerd wordt met de minder leuke kanten. Toch wordt er weinig kritiek geuit op de Amerikaanse way of thinking en is Kyle in alles wat hij doet en laat toch vooral de Amerikaanse held. Die eigenlijk ook redelijk vlot de probleempjes thuis overwint. En ondanks het slechte einde ... heel het land stond te wapperen met een vlag bij z'n begrafenis, dat zal ook wel genoeg mensen aanspreken.

Dat de film ook nog een persoonlijk drama probeert te zijn valt ook niet te missen. De moeilijke blikken van Cooper en de herhaling van de stiltes tussen het koppel spreken boekdelen. Jammer genoeg is Cooper's personage een wat onsympathieke lul, doet Cooper het ook niet al te best en wordt het drama er vooral ingehamerd. Ook hier kan je best niet al teveel subtiliteit verwachten.

Rest er nog een boel oorlogsgeweld. Veel meer dan twee kampen die losjes op elkaar inschieten is het alleen niet. Minutenlange scenes van weerkerend vuurgeweld, pover in beeld gebracht, na een tijdje gewoon saai zelfs. Geluid heeft blijkbaar prijzen gewonnen maar daar was thuis in ieder geval niet zo heel veel van te merken. Ook voor het actiedeel is Eastwood niet echt geschikt.

En dan heb je een film die faalt op zowat alles wat er te falen valt. Hoe je er ook tegenaankijkt, het is een brak, slecht in elkaar gedraaid filmpje geworden dat los van enige politieke connectie nog steeds dubieus te noemen is.

1.0*

Niet best.

De mix van het duistere verhaaltje en de grimmige setting met de kinderlijk vervelende muizen is er eentje die lastig te verklaren valt, behalve dan door de animatiegeschiedenis van Bluth. Het resultaat slaat in ieder geval nergens op.

De liedjes zijn ongepast, de personages vooral kinderachtig, terwijl het drama wel serieus probeert te zijn en probeert te emotioneren. Da's moeilijk wanneer je naar overgeanimeerde muisjes zit te kijken en wanneer het plot compleet voorspelbaar is. Wie heeft er ooit aan het einde van deze film getwijfeld.

Er zitten een paar momenten in waar het visueel toch wel aardig is (de storm op zee bijvoorbeeld), maar veelal oogt het lelijk en is de overdaad aan animatie eerder irritant dan mooi. De soundtrack is ook al zo zwaarmoedig en belegen. Mnee, liever films die een kant durven kiezen, dit soort halfslachtig gedoe is niet echt aan mij besteed.

1.0*

Lollig.

Plotje is aardig over the top. Wat comic book nonsense en spy novel onzin op één hoop gegooid, gelukkig is Nourizadeh zich daar aardig bewust van en neemt hij het ook gewoon maar voor lief. Wie een serieuze film verwacht kan maar beter wat anders gaan kijken.

In dat opzicht is Eisenberg erg goed. Geeft z'n rol iets droogkomisch mee, waardoor het nog wat makkelijker wegkijkt. Stewart is ook niet de meest emotieve, de enige die echt volop loopt te schmieren is Topher Grace. Gelukkig laat net zijn rol dat toe, waardoor ook dat niet eens zo irriteert.

Nourizadeh schuwt weinig. Lekker overdreven geweldig, kinderlijker stompzinnig en regelmatig uitzinnig. Het enige probleem is dat de regie net wat te mak is. Nourizadeh poogt wel een beetje hip uit de hoek te komen, maar slaagt daar niet echt genoeg in. Als je dan toch een lompe en luide film maakt, zorg dan ook dat het zo gestileerd is. Nu komt niet alles even goed uit de verf.

Maar vermaken doet het zeker wel, ook al omdat het niet te lang duurt. Simpele, pure en geweldadige lol dit.

3.5*

Meer van hetzelfde.

Leuk voor mensen die dit een fijne reeks vinden, minder voor de rest. Ik heb niet zoveel met dit soort humor denk ik. Men doet verwoedde pogingen om genante situaties uit te melken, maar het voelt erg makkelijk aan en de cast beschikt ook niet meteen over het komische talent om er echt wat van te maken. En dan duren die scenes gewoon erg lang.

En dus zit je naar een derde deel te kijken dat eigenlijk gewoon een doorslag is van de eerdere twee. De personages zijn wat volwassener geworden en de acteurs zitten ondertussen ook iets beter in hun vel, anderzijds is het zo enorm voorspelbaar en bekend geworden dat de verrassing er ook al lang af is. Wat er gebeurt boeit nog steeds voor geen meter, grappig is het zelden.

Het verbaast me echt dat hier zoveel delen van gemaakt zijn, ook dat de sequels blijkbaar ook steeds opnieuw gesmaakt werden. Zo eentje om de zoveel tijd is geen complete straf, het zijn van die films die wel makkelijk wegkijken en je daarom ook makkelijk aanzet, maar achteraf heerst er toch vooral teleurstelling.

1.5*

Prul!

't Is dat het nog redelijk grappig is, vooral in het begin, maar verder valt er maar weinig te pruimen in deze weerwolffilm.

Vooral de effecten zijn niet om aan te zien. Ofwel ridicule scenes waarbij een halve klauw of kop met stok over en weer gewaggeld wordt in beeld, ofwel veel te hard belichte scenes waarbij de plastic en karton zo scherp in beeld komen dat het bijna een amateurfilm lijkt. De weerwolf ziet er echt zo enorm belabberd uit.

Alle horror en actie is verwaarloosbaar slecht in dit filmpje, het enige wat het redt van een complete afgang is het redelijk droogkomisch karakter. Maar ook dat heb ik Landis al leuker weten doen.

1.5*, en da's eigenlijk nog redelijk gul voor deze slecht in beeld gebrachte rubberen bedoening.

Edit: wat is dat toch trouwens met weerwolven. Volgens mij het enige horror icoon dat ik nog nooit degelijk in beeld gebracht heb gezien. Ze zien er eigenlijk altijd dom/melig/lelijk uit.

Het vervolg is niet veel soeps, maar dat was het origineel ook al niet.

Ook hier weer is het begin nog het meest te pruimen. Beetje lollige nonsens zonder verder veel voor te stellen. Eens het weerwolven gedeelte begint is het beste er eigenlijk wel vanaf.

Effecten zijn niet meer rubber maar nog steeds brak, enkel het "weerwolven-view" is nog wel aardig. Daarnaast valt er visueel jammer genoeg erg weinig te beleven.

Horror is het amper, spannend zeker niet en de humor is gewoon te flauw om te overtuigen. Het is wel zo (net als bij het eerste deel) dat de humor de film in ieder geval wel kijkbaar maakt. Je moet ergens blij mee zijn.

1.5*

Minder bekende Spielberg zo te zien.

Verbaast me ook niet helemaal, zeker kijkende naar het begin, dat toch opvallend duister is voor een werk van Spielberg. Halverwege zit er een soortgelijke scene, maar wie hoopt op een rauw relaas van dit slavenverhaal stuit toch weer op het gebruikelijke Spielberg sentiment.

Het leeuwendeel van het verhaal gaat uit naar de rechtbankscenes en daarin schuwt Spielberg de hulde voor het Amerikaanse rechtssysteem niet. Het aantal veren dat uiteindelijk anaal wordt aangebracht valt niet op twee handen te tellen, de hele eindspeech van Hopkins als pijnlijke klap op de vuurpijl.

Sowieso was de film eigenlijk al afgelopen na een kleine twee uur, maar de werkelijkheid (voor zover die gevolgd werd, ik ken het verhaal verder niet) staat een goed en vlot script duidelijk in de weg. Het hele laatste deel voelt overbodig aan en maakt de boel alleen maar kitscheriger.

Het begin is misshchien even schrikken voor de Spielbergliefhebber, maar uitgezonderd een kleine opleving halverwege kan deze film met een gerust hart aangevat worden. Melig en episch Hollywoodsentiment geserveerd in Amerikaanse porties.

1.5*

Zowat de beste van de oude reeks.

Heeft allemaal niet zoveel meer te maken met het origineel. Wat snelle referenties naar het huis en de mythe, maar ook zonder die zou deze film volledig op zichzelf kunnen staan. Zelf de vliegjes zijn er niet meer, al hoor je ze nog wel even.

Aardig slecht acteerwerk en het eerste uur gebeurt er niet al te veel, maar wanneer het serieus begint fout te gaan in het huis wordt het wel wat leuker. Vooral de beelden van de klok achter de muur zijn wel leuk, ook typisch early 90s.

Veel stelt het allemaal niet voor uiteindelijk, maar het is wel lekker vlot en bevat een aantal leuke scenes naar het einde toe.

1.5*

Pover.

Maar wel beter dan het oerslechte tweede deel. Niet dat daar veel voor nodig was.

Jammer genoeg wel in een redelijk aangerande staat gezien. Volgens mij 4:3 (waardoor de helft van de cast steeds half uit beeld viel), al lijkt het wel dat er verder niet al te veel gemist werd. Lelijke film.

De effecten zijn tragisch, vooral het vliegje. Het concept is weg (het "huis" heeft ook effect buitenshuis) en er zit één of ander lomp monster in tijdens het einde - heh. Allemaal zeer onboeiend, gelukkig is de speelduur wat korter (de 90 minuten versie gezien) en zitten er tijdens het einde nog wat grappige momneten.

Daarnaast ook lollig om een jonge Ryan en Loughlin te zien. Waar die jonge actrices zich toch steeds aan wagen.

1.0*

Bedroevend.

De serie vliegt echt alle kanten uit. Zelfs het huis is niet meer. Elke keer begint er wel weer een raam te klapperen, of vliegen boeken uit de boekenkast. Kan wat zijn, maar dat heb je wel een sterk filmer nodig. In een C-film als dit is het gewoon bedroevend saai en lachwekkend.

Wel leuk dat Berry een poging onderneemt alles erg donker te houden. In elk shot zit wel een donkere hoek of pikzwarte schaduw. Jammer dat hij er verder geen kaas van gegeten heeft, want mooier of spannender wordt het er niet op. Aardig mislukt dus.

Acteerwerk en de afwikkeling van het verhaaltje zijn voorspelbaar pover, en dan blijft er gewoon helemaal niks over, behalve 90 minuten verspilde film.

Echt een geweldig povere reeks, zonder een gezicht en een twijfelachtige rode draad. Enkel de remake slaagde daarin.

0.5*

Zoveel viel er anders niet te lachen.

Gewoon een erg goedkope rip-off van Paranormal Activities, zo mogelijk nog slechter. Acteerwerk was werkelijk niet om aan te zien, er is geen enkele scare die werkt en verder dan wat kapotte camera effecten komt men niet.

Ik kan me nog wel wat voorstellen bij so bad it's good films, maar deze valt daar toch echt niet onder, daarvoor kleurt het allemaal veel te veel binnen de lijntjes. Meer dan een goedkope ripoff van een belabberde film is het niet, qua cijfer kan ik er verder dan ook niet veel aan kwijt.

Geen enkel positief punt te vinden in deze film.

0.5*

Zeker naar het einde toe vertoonde de films nogal wat gelijkenissen. De vent die doordraait, de bijlscene inderdaad, de begraafplaats. Hoewel een aantal zaken natuurlijk ook gewoon genreclichés zijn. Ik moest er in ieder geval ook aan denken.

Begint allemaal wel aardig, de shots van het huis zijn wel tof (maar worden wel té vaak herhaald) en er hangt een aardig onbehagend sfeertje. Eens het dan moet beginnen spoken wordt het jammer genoeg nogal goedkoop. Effecten zijn toch wel erg pover en er zitten nogal wat scenes in die gewoon niet overkomen (jongetje dat vastzit met z'n hand).

Film duurt te lang en het einde laat veel te wensen over. Daarnaast ook niet al te best in beeld gebracht. Acteerwerk is ook matig, zeker die verloren Bee Gee brengt het er maar slecht vanaf.

Het sfeertje is vooral het eerste uur wel aardig, daarna is het een beetje wachten op het einde en de typische zaken voorbij zien komen. De spanning ontbrak en dan wordt het af en toe toch iets teveel klokkijken.

2.0*

Goede remake.

Apart genoeg eigenlijk de eerste Amityville film die ik zie die een soort van "legende"-gevoel weet neer te zetten. Een film die een serie ook een echt gezicht kan geven. Als paketje vele malen sterker dan de vier eerste films die ik gezien heb.

Wat de verwijzigingen in sommige reviews naar The Shining betreft, deze komen rechtstreeks uit het origineel, dat nog voor The Shining verscheen. Douglas heeft er zelfs een aantal erg duidelijk uitgelaten. Ook alle clichés komen uit het origineel. Daar had ik dan ook niet zo'n probleem mee.

Fijn dat alles wat strakker is. Een hoop onzin uit het origineel is overboord gegooid en een aantal losse draadjes worden ingevuld. Zeker niet bijster origineel gedaan, maar het maakt dat de film iets meer is dan een klapperende deur en zwerm vliegjes in een huis. Iets waar het origineel (en zeker ook de rest van de serie) nogal onder leed.

Verder allemaal een stuk beter vormgegeven, alleen is het allemaal wel aardig dik aangezet, iets wat de eerste film dan weer beter deed.

Na het kijken van deze film had ik wel het idee "hier kan je een reeks rond bouwen". Apart gevoel om te hebben bij een remake, zeker als er al een lijvige serie van films rond het onderwerp bestaat. In ieder geval het beste deel. Niet super, want echt eng is het allemaal niet, maar wel vermakelijk.

2.5*

Butt!

Vreselijk slecht na een nog wel te pruimen eerste deel.

Het huis is in dit deel aardig actief en begint meteen met luikjes te klepperen en lakens te gooien. Compleet geen opbouw en zo tergend slecht geacteerd (die moeder!) dat het allemaal 0,0 effect heeft.

Film gooit er nog een hoop complete onzin doorheen, met incest en een vader die vrouwlief verkracht (en dan vooral kindjes die zich daar zorgen over maken); Belachelijk en misplaatst dramatisch gezwets dat ook erg random gebracht werd.

Tweede deel draait dan helemaal om, met een exorcisme. Voor wie er op zit te wachten hebben de makers ook nog wat effectjes die al even random in de film zitten (the hell doet die geest met de buik van die gast in het begin?), allemaal zeer pover en onboeiend uitgevoerd.

Vreselijk lelijk onding ook, regie is uitermate brak, het ergste is nog dat men duidelijk geprobeerd heeft er wat van te maken met wat pogingen tot goed camerawerk. Het onderlijnd alleen maar hoe goedkoop alles is.

Compleet falende film die op alle vlakken zwaar belachelijk is. Dan liever het ingetogenere eerste deel. Of gewoon een goede regisseur de volgende keer.

0.5*

Oké.

Ongeacht wat hierboven allemaal geschreven wordt, volgens mij is er nog niet echt een Amity film geweest die de originele moorden echt behandeld heeft. Allicht wel eens een flashbackje of een stukje uitleg, maar niet als volwaardige film toch?

Of het veel toevoegt? Mjah, toch behoorlijk anders dan de meeste Amity films vond ik. Vooral wat serieuzer gebracht, de eerste helft is bijna volledig gezinsdrama, met een hardhandige vader en wat jongeren problemen die de revue passeren.

Horror komt in het tweede deel wat meer naar voren, al houdt men dat ook beperkt. Ook niet zoveel echt spannende momenten, wat een film als deze toch een beetje opbreekt naar het einde toe. Verder degelijk geacteerd en het oogt verder ook redelijk authentiek. Zeker niet de slechtste in de reeks, ik zou het ook echt wel een meerwaarde noemen, maar een geweldige film vond ik het niet.

2.5*

Onboeiend.

Meer een drama dan een horrorfilm dit. Vent die op nogal onnozele manier met z'n verleden geconfronteerd wordt en daar erg gewichtig over tracht te doen. Tracht, want acteren is hem niet geleerd.

Toch echt een serie die geen absoluut geen vaste grond kent. Elke keer gaat het weer een andere richting uit. Ironisch genoeg wordt de hele curse deze keer in gang gezet door een dakloze. Tot zover de vloek van het huis.

Je ziet het huisje af en toe nog in de spiegel verschijnen. Dat en wat brak aangeplakte achtergrondinfo, daar moet je het mee doen in deze Amityville.

Verder dus zwak drama en een aantal redelijk povere horror scenes. Visueel wou het er nog wel eens een verdwaald aardig shot inzitten, maar die zijn echt zeldzaam.

Onzinning vervolg dat als losse film ook absoluut niet veel te bieden heeft. Snel vergeten.

1.0*

De laatste uit de "tweede set" Amity films.

Wel erg blij dat ze een reboot hebben gemaakt, al blijven verdere vervolgen blijkbaar uit. Zoals een aantal van de vorige delen zit de vloek nu weer in een ander voorwerp.

Zitten wel een aantal grappige ideetjes in, waar gebeurtenissen in het poppenhuis effect hebben op gebeurtenissen in het echte huis. De uitwerk is brak, het idee wel leuk.

Verder erg slecht acteerwerk alweer, ook visueel helemaal niks te beleven. Typische derderangshorrorwerk, wat eigenlijk geldt voor de gehele reeks (buiten het origineel en de remake).

1 goed idee maakt nog geen goede film, zeker als het zo pover is uitgewerkt.

1.0*

Zeer matig.

Nooit echt een groot liefhebber van de Amityville films geweest, ik weet ook niet welke delen nu wel of niet tot de officiële reeks behoren. Dit Blumhouse project is in ieder geval wel een iets duurder project, dus dit lijkt me wel weer iets officieels.

Maar verder heeft het niet zoveel met de originele films te maken, behalve het huis dan. We zijn 40 jaar later, er wordt een comateuze zoon bijgesleept en de poppen gaan alweer aan het dansen. Al wordt er niet zo heel veel gedanst. Weinig typische haunted house momenten moet ik zeggen, de focus ligt echt op de zoon die langzaam beter lijkt te worden. Als kijker heb je er echter geen tekeningetje bij nodig.

Film oogt af en toe iets te donker. Verder wordt er wel aardig geacteerd, maar echt spannend of eng wil het maar moeilijk worden. Botet zal het wel te druk hebben gehad, anders was dit een typische rol voor hem geweest, verder probeert de film op spanning te mikken, maar slaagt daar niet al te best in.

Niet zo verwonderlijk dat deze uitgebracht wordt op een moment dat iedereen zit te snakken naar horrorfilms. In directe competitie met het betere werk is dit een film die het op alle vlakken moet afleggen, maar als fillertje richting Halloween is het geen drama.

2.0*

Weer pover.

Ditmaal zelfs een ander huis, en een subplot over een lamp. Niet zomaar een lamp natuurlijk ... nee, een lelijke lamp! Whooo~~

Weer geen al te best vervolg met vreselijk slecht acteerwerk en wat aardig domme effecten. Er zit ook maar weinig lijn in het hele Amityville gebeuren, de demoon komt ook niet meteen goed uit de verf.

Het enige wat de films nog bindt zijn de vliegjes, maar die zijn hun 3D uiterlijk ondertussen ook alweer verloren.

Vaak eerder grappig dan eng of spannend, één keertje kijken gaat nog net, maar een film die ik verder nooit meer hoef te zien.

1.0*

Blijft povertjes.

Iets betere animatie, maar mag ook wel voor een film die 10 jaar recenter is. Toch voor een film uit 2000 blijft het een bedenkelijke bedoening. Ook weird dat er voor 4:3 gekozen is, ofwel was het een verkeerde rip.

Verhaaltje boeit niet echt, is het wachten op wat demonenactie. Die komt er af en toe ook wel, al tipt de film nergens aan het demonenspektakel van het eerste deel. Beetje jammer, want de 1-on-1 is niet zo spectakulair dan gehoopt.

Het is dat het allemaal niet te lang duurt, maar verder is het geen al te beste reeks. Wel een paar grove en harde scenes in dit filmpje, maar echt hard komen ze niet aan.

1.5*

Maar een keer herzien, en die 2* die hier eerder stonden zet ik maar gewoon terug.

Op zich had elk verhaal op zich wel een interessante film op kunnen leveren, maar het nodeloze knip- en plakwerk kon mij hier echt niet boeien. Teveel verschillende zijweggetjes, emoties en sferen die nogal brak uitgebalanceerd worden. Het derde verhaaltje was het mooist, het middenste het minst.

Verder ook niet erg onder de indruk van de regie. Beetje druk en snel, dat wel, maar weinig overtuigend. Vond ik een Man of the Year veel beter in dat opzicht. Jammer dan vooral dat de film veel te lang blijft voortslepen, en ik weer een paar keer zin kreeg de film af te zetten. Gelukkig dat het hier en daar terug boeiend wordt.

Had veel meer ingezeten, als het een wat puurder drama was geweest. Nu is het vooral een rommeltje.

2*

Beter Haneke, maar nog steeds niet geweldig.

Ik las hier een aantal keer dat de film erg realistisch zou zijn, daar lag bij mij zo'n beetje het probleem. Qua opzet en uitwerking is de film inderdaad erg droog. Geen episch sentiment, Hollywoodiaanse twists, dik oplaaiende soundtracks of mooie zonsondergangen om het drama te onderstrepen.

Haneke's stijl is eerder kaal. Een wat oubollig en lelijk huis, veel grijsheid, de camera is er en registreert maar probeert zo min mogelijk af te leiden van wat er getoond wordt. In dat opzicht ... inderdaad wel realistisch? Maar qua echte afspiegeling van de realiteit vond ik het toch duidelijk erg sturend.

Enerzijds is er de focus op het negatieve en het drama. Het thema van de film uiteraard, maar niemand's leven staat in functie van één bepaald thema. Voor een Haneke is het nog redelijk luchtig, voornamelijk niet zo zwartgallig en bitter in vergelijking met z'n andere films, maar voor wat positiviteit, een fijn momentje of een glimlach is in deze twee uur durende stroop écht geen ruimte.

Daarnaast vond ik de twee als oud koppel ook gewoon niet zo overtuigend. De dialogen ogen stroef en er is weinig nonverbale eigenheid die het tot een koppel maakt dat al tientallen jaren samen leeft. Het staat haaks op de droge stilering van de film. Het zijn vooral twee personages die symbool staan voor een moeilijke aftakeling, niet zo geweldig realistisch.

Qua acteerwerk is Trintignant wel innemend, Riva is toch vooral "persoon met ziekte", iets waar je ook erg makkelijk Oscars mee wint. Vond haar net wat minder overtuigend, ook net omdat haar rol verder weinig diepgang krijgt. De rest van de cast (en bijbehorend drama) voegt jammer genoeg ook niet zoveel toe.

Er zijn best wat schrijnende momenten, maar als geheel vond ik het toch weer wat te stroef en te nadrukkelijk stuwend, iets waar Haneke wel voor bekend staat. Qua emotie liet het me verder redelijk koud, daarvoor moet het toch ofwel écht realistisch aanvoelen, ofwel extra gestileerd zijn. Dit hangt wat in het midden, net zoals mijn waardering.

2.5*

Nogal kitsch.

Daar zit hem ook nog wel de lol, want erg serieus is het allemaal niet. Maas brengt het met een aardig korreltje zout, waardoor deze film nog wel redelijk wegkijkt. En maar goed ook, want los van de luchtigheid heeft deze niet al te veel meer te bieden.

Sowieso geen grote fan van giallo, vaak nogal saaie kills die zich volledig off-screen afspelen. Dat is hier niet anders. Acteerwerk is ook redelijk beperkt en Maas' eigen muziek helpt de film ook niet echt vooruit. Maas mag dan wel denken dat hij Carpenter is, dat idee leeft toch vooral in z'n eigen hoofd.

't Is verder ook wat braaf, de actiescenes komen ook niet echt meer uit de verf (beetje saaie achtervolging met de bootjes) maar wanneer het lijk over de grachtboot gesleept wordt of ecofreaks toch nog een frikandel eten dan sprankelt de film toch een klein beetje. Jammer dat er niet meer van dat soort momenten inzitten.

2.0*

Vond het ook best aardig.

Aparte opzet voor een horror, met drie aparte verhaaltjes die later samenkomen. Ook het idee erachter, met de onbegrepen humor die overslaat in waanzin vond ik een leuk uitgangspunt.

Film kent verder mooie settings die leuk (hoewel een beetje gelikt) in beeld gebracht worden, verder ook wat aardig twisted beeldmateriaal, wat echter nooit enige grens overschrijdt.

Als geheel voelt het allemaal iets te vlot en losjes aan vond ik, had iets trager en nadrukkelijker gemogen. Sommige scenes zijn best leuk in elkaar gedraaid (de stukjes met de clown en de constructie op het eind), andere stukjes missen wat impact.

Einde vond ik wat jammerlijk, daar gaat de film een beetje uit de bocht, maar het geheel is toch aardig vermakelijk, wat leuke ideetjes en gave settings. Verder niet veel meer plotgaten opgemerkt dan in andere horrors. Zal mij verder ook worst wezen.

3*

Fijn.

Vond dit een wat aangenamere Kawase. Ongetwijfeld omdat Nagase een sterke hoofdrol neerzet, blijft één van Japan's beste acteurs. Inderdaad een wat atypischere rol, vooral een stuk rustiger dan normaal, maar hij weet makkelijk de film te dragen.

Het omatje is een leuke tegenspeelster, maar misschien net iets té klassiek. Ook, hoewel in mindere mate hier, toch vaak het probleem waar ik tegenaan loop bij het kijken naar Kawase. Ondanks haar verwoede pogingen tot natuurlijke stijl vind ik het drama vaak nét iets te gemaakt, waardoor de twee niet altijd even mooi bij elkaar aansluiten.

Vond het visueel wel iets beter dan haar andere films, maar dan komt vooral door de zonnige setting denk ik. Veel sakura boompjes, zonnetjes, veel groen. Best genietbaar allemaal. Soundtrack is vooral klassiek Japans drama werk, erg rustig maar effectief.

Fijne film, duurt een beetje lang en de dramatisch wending halverwege wist me niet helemaal te raken. Verder mis ik nog steeds iets wat me écht weet te grijpen, iets waar menig ander Japans drama wel in weet te slagen.

3.5*

Oef.

Tsang is zeker geen grootse regisseur, maar een flauwe comedy lukt hem meestal nog wel. Daar heeft deze film ook alle schijn van, in ieder geval op basis van het eerste kwartier. Lijkt in de "op reis met het busje" niche te vallen, een type comedy die toen best populair was.

Maar wie naar de poster kijkt (of het stukje plot al vooraf leest) merkt dat het niet echt een comedy is. De sfeer slaat al snel om en de film gaat plots de actie/thriller toer op (horror? niet echt gezien). De toeristen zijn gekidnapped en worden opgesloten in een pow kamp.

Probleem is alleen ... Tsang is als een vis op het droge wanneer het actie en thriller elementen betreft. Het larger than life acteerwerk, de brakke actie en wat gefaalde brute momenten zorgen ervoor dat de film op geen enkel moment weet te overtuigen. De over the top benadering zorgt nog voor enige luchtigheid, maar volgens mij was dat niet de bedoeling.

Mnee, Tsang kan maar beter comedies maken en zich erbij neerleggen dat andere genres niet echt voor hem zijn weggelegd.

1.0*

Armtierig.

Ik heb de film lang geleden wel een keer gezien, toen het nog gewoon een slechte horrorfilm was. Blijkbaar is deze ondertussen opgevist als een kleine cult favorite, maar dat voelt me toch erg geforceerd aan. De onkunde overheerst en de film is nu ook weer niet zo goedkoop dat er enige goodwill kan opduiken.

Bekende kopjes genoeg in deze film, maar echte A-acteurs zou ik het toch niet noemen. Lopez voorop, toch gewoon een zangeresje die het ook graag wou maken in de filmwereld. Hier toont ze in ieder geval dat ze voor iets simpels als een horrorfilm al niet meteen een natuurtalent was.

De slang zelf ziet er brakjes uit (zowel de klassieke effecten als de CG), net als een hoop andere dieren trouwens. Het camerawerk dat moet verhullen dat alles geweldig knullig is, is jammer genoeg even knullig dan de rest. Tel daarbij een wild inconsistente sfeer (die vrolijke deuntjes aan het begin zijn al nefast) en het wordt al snel een lange zit, zelfs al duurt het maar 90 minuutjes.

En Jon Voigt ... je zou denken dat we eindelijk Tommy Wiseau's grote voorbeeld gevonden hebben. Zowel de droevige dialoogjes als de belabberde delivery (inclusief onuitstaanbaar accent) zijn niet oké voor een professioneel acteur met naam.

Enige interessante weetje: de slang heeft zowaar en stemacteur! En die wou er blijkbaar het beste van maken, want dat beest krijst als geen ander. Niet meteen geluiden die slangen maken, maar ach, het is hem vergeven. Het is al zo'n sneu rolletje.

1.0*