Opinions

Ik vind dit een behoorlijk oppervlakkige film. Qua uitwerking en qua verhaal. Je weet vanaf de eerste scene onderhand al hoe de film gaat aflopen. Maar aan de andere kant is het gewoon een lekker romantische wegkijker. Perfect voor een meidenavond met een glas wijn erbij. Linda de Mol deed het ook zeker niet slecht in deze film.

Een plaatje van een film. Het visuele aspect is zoooo sterk in deze film. Daarnaast is het gebruik van geluid en muziek ook perfect passend bij de juiste scène's. Het verhaal vond ik in het begin niet eens moeilijk te volgen. Ik leefde me gewoon in in ieder verhaal en liet een beetje los over het hoe en waarom want ik begreep toch al dat je dat pas aan het einde te weten komt. De verhalen zijn filmpjes op zich en heel integer weergegeven. Ik vond de verhaallijn van Anna wel het mooist.

Tijdens het kijken zag ik bepaalde scène's waarbij ik in eerste instantie dacht dat deze overbodig waren. Maar als je dan even over de film nadenkt dan herken je opeens het belang van dat ene gedeelte. Bijvoorbeeld de scène waarin Nemo achter de trein aanrent en zijn veter breekt. Ik begreep de scène erna niet waarin je de veterfabrikant zijn kwalitatief uiterst slechte koopwaar ziet aanbieden bij een koper. Pas naderhand zie ik dat dat ook weer met het oorzaak / gevolg element te maken had. Er zitten genoeg van dat soort verrassingen in waar je gewoon even bij moet nadenken.

Het einde stelde me een beejte teleur. Het laatste half uur vind ik het wel erg ongeloofwaardig overkomen met de grote voet en de helicopters die stukken water uit de zee halen. Of dat de stad een decor blijkt te zijn. Ik vond het jammer dat alles zich alleen maar in het hoofd van een jongetje afspeelde. Ik vond dat toch wat te abstract.

Maar verder is het gewoon een parel van een film die je nog lang doet laten nadenken.

Op zich wel een grappige film maar best oppervlakkig en voorspelbaar. De eerste minuut van de film weet je al hoe hij af gaat lopen. Matt Dillon vondt ik aan de ene kant wel een sterke rol neerzetten maar aan de andere kant kon ik me niet zo in zijn karakter inleven. Er zat niet zo veel diepte in zijn rol.

De film kijkt leuk weg maar is eigenlijk best saai.

Op zich vond ik dit niet echt een geweldige comedie. Ik heb een paar keer zitten grinniken. Voornamelijk tijdens de scene's in het verleden, als hij als leraar voor zijn leerlingen in het gymlokaal staat. Maar echt een keer goed in een deuk gelegen heb ik eigenlijk niet.

Het laatste stukje vond ik eigenlijk wel het grappigst van heel de film. Billy Bob Thornton is echt heel goed in dit soort rollen maar helaas tilde hij de rest van de film niet omhoog. Sean William Scott vond ik helaas niet echt bijster goed.

Tsja, gewoon een gemiddelde comedie.... wel geinig.

Mwoa, het gaat. Dat is eigenlijk het enige wat in me opkomt als ik deze film moet beoordelen. Het verhaal is oversentimenteel. De grappen van Williams als Mrs Doubtfire waren wel ok. Af en toe moest ik glimlachen maar verder dan dat kom ik niet. Het verhaal eromheen met de exvrouw en het verdriet vond ik te sentimenteel en neppig waardoor je bijna pijn aan je tanden krijgt zo zoet is het allemaal.

Ik vind deze Disney animatie anders dan de vele andere prinsessenanimaties die Disney rijk is a la Assepoester, Doornroosje. Rapunzel of Belle en het Beest. Die vind ik ook allemaal leuk maar ik kan het wel waarderen dat we nu eens kunnen kijken naar de stoere en dappere Mulan. En je ziet dat het niet altijd suikerzoet hoeft te zijn qua verhaal of animatie want mijn dochtertje heeft toch heel de film geboeid zitten kijken en doet hem nogal eens in de dvd speler.

Qua tekenstijl geef ik toch de voorkeur aan menig japanse animatie maar toch vond ik het allemaal wel mooi in beeld gebracht.

De sfeer en het acteerwerk op zich waren redelijk goed. Maar ik moet iets in de film herkennen qua verhaal. Iets waarin ik me kan inleven. Bij deze film vond ik het een aaneengeplakte reeks van beelden waar ik verder niks in kon herkennen.

Eigenlijk was ik ook niet van plan om de film nog een keer te kijken, maar ik ben door jullie eigenlijk overgehaald. Blijkbaar zit er toch iets in, wat ik misschien heb gemist. Ik probeer de film deze week of volgende week nog eens te bekijken. Druk, druk, druk ..... Dan ga ik eens kijken of mijn stem geheel onterecht was en pas ik hem meteen aan !

Grappige film. Maar gewoon gemiddeld. Niets mis mee. Eigenlijk wel lekker om op een luie zondag naar te kijken. Zo'n leuke grappige, romantische comedie maar verwacht geen verassingen want die zijn er niet.

De intro van de film is wel heel erg goed.... and then, POP .... goes my heart. Ik word gek van dat nummer, ik kom er niet meer vanaf !

Leuke rol van Hugh Grant. Ik zou eigenlijk niemand kunnen bedenken die hem zo knullig zou kunnen spelen als hij. Perfect gecast ! And then POP .... aaaaaaaaaaaah.

Pffff, wat duurde het lang zeg voordat deze film een beetje op gang kwam. Vanaf de condoom-zoektocht vond ik het pas leuk worden, en kwam het tempo er een beetje in. ( nou ja, tempo). Verder best vermakelijk filmpje uiteindelijk. Maar niet meer dan dat. Niks verassends in de gehele film. Maar het was het huren toch wel waard. Volgens mij moet je wel bij voorbaat een liefhebber zijn van romantische komedies want anders heb je kans dat je de film niet om door te komen vind.

Best lekker filmpje om naar te kijken. Het verhaal is best dertien in het dozijn. Behoorlijk standaard dus. Het acteerwerk gewoon gemiddeld. Maar toch vond ik het een leuke romcom om naar te kijken en niet iets anders.

Het komt omdat de humor in de film net iets scherper en grappiger is als in een normale romcom. Normaal heb je in dit soort films dat het romantische verhaal de boventoon voert en de humor best slap is. Bij deze film heb ik echter toch wel een paar keer in een deuk gelegen. Erg grappig bijvoorbeeld is hoe ze elkaar, in plaats van elkaar de liefde te verklaren, compleet lopen af te kraken. De muziek in de film mag er ook wezen.

Ja, een lekker filmpje om naar te kijken. Niks mis mee.

Leuke onderhoudende film. Vooral lekker na een vermoeiende dag, om dan even je verstand op nul te zetten.

Julia Roberts was nou niet echt briljant in haar rol, Cameron Diaz was wel overtuigend in haar rol, maar Rupert Everett steelt de show. Wat een heerlijke valse nicht, maar dan lief, ha,ha. Ik wil ook zo'n beste vriend.

Gewoon lekker kijken.

Ik vind het verhaal erg vlak. Er gebeurd eigenlijk niet zo veel bijzonders. Nergens wordt er ingegaan op iets maar je gaat in vogelvlucht en heel oppervlakkig door het verhaal heen. Daarnaast vind ik dat er ook weinig chemie is te vinden tussen de twee hoofdpersonen.

Toen ik de eerste scene zag, dacht ik dat ik het helemaal niks ging vinden. De techniek die daar werd gebruikt voor het camerawerk is niet mijn favoriet. Het flitsen van shot naar shot en dan een beetje beverig. Net alsof je naar een candit camera zit te kijken.Dan waren we weer binnen en dan werd er weer gefilmd door het raam van buiten. Heel chaotisch en irritant. Gelukkig werd dit na de eerste scene al snel minder.

Ik vond het verder een heerlijke film. Er heerst een lekkere sfeer. Het verhaal loopt nogal traag maar dat is eigenlijk wel lekker. Je kunt lekker meeleven met de personage's. Wat ik heel mooi over vond komen vond ik de emoties van de personages. Ze kwamen heel mooi in beeld.

Jude Law vond ik best goed. Niet meer niet minder. Eigenlijk was ik wel verrast door Norah Jones. Voor een onervaren "actrice" vond ik dat ze het niet slecht heeft gedaan.

Visueel gezien is deze film echt leuk om naar te kijken maar ook qua verhaal kan je lekker meeleven door alle personage's die Elizabeth tegenkomt en de band die ontstaat tussen Law en Jones is erg leuk om naar te kijken.

Ik vond het verhaal behoorlijk standaard. Dat hebben we wel vaker gezien in verschillende vormen. Sommige stukjes waren ook behoorlijk ongeloofwaardig en overdreven. Een voorbeeld hiervan is de rol van The Monkey en zijn twee handlangers. Zodra deze karakters in de film kwamen begon het een beetje een Disneygevoel te krijgen.

Daarentegen was het acteerwerk boven gemiddeld en de chemie tussen de twee hoofdpersonen was top.

Alles bij elkaar opgeteld is deze film het toch wel waard om naar te kijken maar hoger dan een gemiddelde score kom ik niet.

Deze film heb ik meerdere keren gezien en iedere keer is het weer tranen met tuiten. Ik vind dit in het begin een hele prettige film om naar te kijken. Het jaren 70 sfeertje komt wel goed op mij over. Het gevoelsleven van Vada vond ik heel duidelijk en relaxed weergegeven. De manier waarop ze de dingen ook verteld is heel grappig en toch ontroerend. Zoals het stukje waarin ze een vaste gast blijkt te zijn bij de huisarts omdat ze iedere keer weer wat denkt te mankeren. Zoals prostaatkanker. Op zich een grappige scene. Totdat je er achter komt dat ze die angst heeft omdat haar vader een mortuarium onder het huis heeft en ze eigenlijk heel bang is voor dode mensen. En dan het stukje waarin haar vriendje sterft. Humor en tranentrekkende drama wisselt zich heel sterk af in deze film en ik vind dat heel knap gedaan.

Ik vond het wel een lekkere romcom om naar te kijken met genoeg vermakende ingredienten: een zomerse sfeer, schitterende beelden van een zonovergoten Griekenland, een leuke romantische sfeer tussen de hoofdpersonen en een hele groep grappige toeristen die een leuke band met elkaar krijgen. De personage's hadden nou niet bepaald diepgang en je rolt niet van je bank van het lachen maar dat vind ik bij dit soort films niet nodig..Gewoon lekker op de bank met een wijntje en een hapje, verstand op nul en kijken maar.

Ik vond hem leuk. Verder niks op aan te merken eerlijk gezegd. Het wordt nergens echt spannend of grappig maar hij kijkt wel lekker weg. Meg Ryan blijf ik toch leuk vinden om naar te kijken. En Antonio blijft voor veel dames ook geen straf om naar te kijken. Verder komt het niveau ook niet hoor. Je blijft kijken voor de leuke mensen en de leuke plaatjes maar verder heeft de film niets om het lijf.

Zoonlief vond ik eigenlijk nog wel het leukst van allemaal. Zijn geirriteerde reactie op het onvolwassen gedrag van zijn moeder is amusant om te zien. Ik had hem alleen nog maar in Dexter gezien dus leuk om hem een normale rol te zien spelen.

Deze film is niet zo heel erg spannend. De acteur die Brent speelde zette wel een goede rol neer maar van de rest van de cast ben ik eigenlijk niet zo te spreken. Ik vond ze niet echt overtuigend overkomen. Verder is het verhaal gewoon te zwak. Er is weinig spanningsopbouw of originaliteit. Het einde vond ik ook best afgeraffeld. Kortom: matig filmpje.

In het begin vond ik de film maar niks. Ik vond het verhaal en de personage's veel te oppervlakkig. Maar als je wat meer geduld hebt dan ga je merken dat de personage's zich gaan verdiepen en ze toch niet zo oppervlakkig zijn. En dan gaat de film ook pas interessant worden. Leuk om te zien hoe moeders zich steeds verder ontwikkeld toch ècht een moeder.

Het begin is eigenlijk niet zo leuk. De rol van Jordan wordt heel overdreven neergezet. En de toneelstukjes slaan helemaal nergens op. Het had veel weg van een slechte komedie. Dit blijft eigenlijk wel zo tot de helft van de film. Het enige grappige stukje in dit gedeeelte vond ik het stukje waarin ze werden bedreigd door die gek met zijn geweer.

Pas op de tweede helft wordt de film echt wel veel beter. Het sfeertje wordt intiemer, Jordan wordt wat menselijker en je begint haar beter te begrijpen. Een hele mooie scene vondt ik de dansscene.

Het einde was behoorlijk cliche en zag je van verre al aankomen maar dat maakt bij dit soort films voor mij niet uit. Ik zie dan toch gewoon het liefst een happy ending en dat was hier ook het geval. Al met al is de tweede helft van de film een hele goeie romcom maar je moet je wel eerst even door het eerste deel heen worstelen.

Een heel sentimentele film maar is toch zo in elkaar gezet dat het niet mierzoet dreigt te worden. Het acteerwerk van het jongste zusje vond ik ook heel indrukwekkend. Het verhaal is niet zwart/wit maar laat zien dat er nog een schemerzone tussenin zit. In eerste instantie ben je boos op de moeder omdat ze zo opgaat in haar zieke kind en de jongste aan haar lot overlaat maar gaandeweg laat de film wel zien waarom. En dan zie je dat je makkelijk over iets kan oordelen maar dat het gevoelsmatig voor iemand toch heel anders in elkaar steekt. Een film waar je nog lang over na blijft denken.

Op zich wel een goed verhaal maar ik kreeg het gevoel alsof de makers niet wisten naar welke kant ze precies op wilden waardoor het geheel een beetje in het midden bleef hangen. Aan de ene kant willen ze je de trip en de psychose waarin deze knakker bleef hangen overbrengen op de kijker maar aan de andere kant wilden ze ook het rationele verhaal eromheen in beeld brengen. Door hierin geen keuze te maken bleven ze naar mijn idee te veel op de vlakte op beide facetten. Ik denk dat deze film veel meer bij mij was aangekomen als ze één bepaalde richting op waren gegaan.

Grappige film. Lekker over de top verhaal maar heel geinig neergezet. Kim Bassinger is schitterend om naar te kijken en zet haar rol heel leuk neer. Akroyd vind ik net iets te overdreven. Maar toch mag dat de pret niet drukken. Vooral in het begin als ze net op aarde is, is erg grappig.

Heel jammer maar hij viel best wel tegen. Ik had verwacht iets meer van Monroe te zien. Ik weet dat het een vertelling is van iemand die haar een bepaalde periode heeft meegemaakt en daarom vind ik dat er teveel in midden blijft omdat je toch te maken hebt met de perceptie van een individu.

Het gehele verhaal zit me sowieso niet echt lekker. Waarom koos Marilyn ervoor om een week met hem door te brengen ? Wat was nou echt het doel erachter ? Waarom vertrouwde ze hem uberhaupt zo snel? Een echte reden komt niet naar voren. Ik trek toch een beetje twijfels bij het hele verhaal.

Sommige momenten vond ik wel ontroerend. Hoe ze zich gedroeg op de set met haar mental coach gaf aan hoe onzeker en kwetsbaar ze was. Die momenten had ik toch wat vaker willen zien. Williams gaf haar tijdens deze scene's zo sterk weer.

Ik heb me helemaal kunnen inleven in deze film. Vooral de affaire tussen Cat en die getrouwde man. Zat lekker mee te janken.

Ik heb deze film weer eens bekeken en ik blijf nog steeds bij mijn stem. Ik vind dit een film met een heel sterk verhaal en zeker heel sterk acteerwerk. Die scène waarbij ze die dochter bij de berenkooi vinden en de vader het uitschreeuwt is echt zo indrukwekkend en kippenvelopwekkend. Tim Robbins vond ik ook heel erg goed. Hij kwam heel sterk over als iemand die zo getraumatiseerd is dat hij eigenlijk helemaal verknipt is geraakt en toch probeert hij het op het juiste pad te blijven.. Deze film wordt wel voornamelijk gedragen door het sterke acteerwerk maar ik vind het zeker wel een aanrader om te bekijken.

Een beetje een kabbelend filmpje. Het zag er allemaal heel realistisch uit. Geen overdreven opsmuk, typetjes of scenario's maar gewoon echte tieners in een realistische setting. Dat kon ik wel waarderen.

Toch kwam er bij mij geen gevoel bij. Ik had verwacht weer even het gevoel van mijn eigen tienerjaren te krijgen en alle broeierige spanning die dat met zich meebracht maar bij mij bleef het uit. Ik denk dat het verhaal toch een beetje te veel op de vlakte bleef.