Opinions

Ik ben het helemaal eens met de twee bovenstaande recencies. Ten eerste vind ik het verhaal ook heel zwart-wit. De effectenmakelaar is op en top een fout type maar er zit totaal geen nuance in zijn karakter waardoor hij erg leeg overkomt. En dan is France één van de arbeiders en die zou dan helemaal goed zijn ? Ook al ontvoert ze een kind ? Ik vond het allemaal te simpel weergegeven.

Verder vind ook ik het einde heel erg overdreven. Bijna de gehele film kabbelt het verhaal een beetje voort. Op zich wel op een prettige manier maar toch gebeurd er vrij weinig. En van het ene op het andere moment wordt de ene na de andere dramatische wending in de laatste 10 minuten gepropt. Een hele erge overgang dus.

Wat ik erg grappige scène's vind zijn degene waarin ze doet alsof ze een allochtoon is. Heel grappig zet ze dat neer. Verder vind ik de film wel prettig verlopen maar echt bijzonder vind ik hem niet.

Wat een flauwe film zeg. Soms kan ik een film als deze wel eens hebben maar dit vond ik gewoon tè flauw. Ik was heel benieuwd omdat er toch wel wat namen meespelen zoals Val Kilmer maar ook dat kon het geheel niet redden. Op de klaarkomscène's en het Blaupunkt momentje heb ik eigenlijk weinig kunnen lachen.

Het eerste deel heb ik niet gezien maar deze film vond ik in ieder geval op zichzelf ook heel vermakelijk om naar te kijken. De karakters in de film zijn heel lief en vertederend om naar te kijken. De pinguins zijn hilarisch.

Minpuntje vond ik dat er in sommige scene's zoveel dieren zaten dat het af en toe heel chaotisch overkwam. Tenminste, voor de hele kleintjes die hier naar kijken.

Maar verder is het een superleuke, vrolijke en vertederende film om naar te kijken.

Het boek heb ik nog niet gelezen dus daar kan ik het niet mee vergelijken. Het viel mij over het algemeen een beetje tegen allemaal. Het was allemaal een beetje gemiddeld. Ik heb passief naar deze film gekeken en heb me niet echt ingeleefd in het verhaal en de karakters. Het nodigde daartoe gewoon niet echt uit.

Frances O'Connor heeft de rol van egocentrisch kreng heel goed gespeeld. Wat een egoist dat mens zeg. We hebben allemaal wel een piepkleine madam Bovari in ons maar niet op een dergelijke manier ha, ha.

Op zich was deze verfilming wel vermakelijk maar geen topper, verre van dat. Toch wel een *2,5.

Echt super is deze film niet maar hij kijkt wel leuk weg. Het verhaal is niet spannend, de humor best flauw en niet in positieve zin en het acteerwerk matig. Bijvoorbeeld die opnames van die commercials zijn echt te flauw voor woorden. Maar toch is er een bepaalde chemie tussen de acteurs waardoor je toch blijft kijken. Het verhaal spreekt ook wel tot de verbeelding.

Ja, echt een fijne film om naar te kijken. Het tijdsbeeld van de jaren 60 onder de werkklasse komt hier echt goed naar voren. Heerlijk die muziek en kledij. Alles bij elkaar opgeteld krijg je de perfecte sfeer te pakken. En dan dat lekkere platte engelse accent erbij.

De rol van Bob Hoskins vond ik ook erg verfrissend in het geheel. Hij keek het gehele gebeuren met veel leedvermaak en bewondering aan. Grappig hoe hij heel de tijd in verlegenheid werd gebracht met al die vrouwen in hun BH's. Dat kon je in die tijd blijkbaar nog gewoon doen.

Kortom, dit is echt een leuke sfeervolle film waar je je echt geen buil aan zal vallen.

Op zich is dit wel een leuke film om te bekijken maar het blijft allemaal wel behoorlijk lauw en op de vlakte. Vooral in het begin zag ik totaal geen chemie tussen de twee hoofdrolspelers. Ik moet zeggen dat ik Patrick Dempsey wel erg leuk vond maar WAT hebben ze gedaan met zijn haar !?! Het zag er niet uit ha ha.

Het verhaal is natuurlijk behoorlijk voorspelbaar maar bij romcom's als deze vind ik dat eigenlijk helemaal niet erg. De chemie en het romantische verhaal zijn het belangrijkst voor mij maar dat blijft toch een beetje zwak in het begin.

Later in het verhaal als de gehele familie en vriendengroep in Schotland is om de bruiloft van haar met die schot bij te wonen komt het verhaal wel veel beter op gang. Vooral tijdens de kus in de pub (tijdens haar vrijgezellenfeest) komt er eindelijk wat chemie bij kijken. En ook het einde als hij toch besluit om voor haar te gaan en de bruiloft te verstoren is heel romantisch weergegeven.

Dit alles omringt door een schotssfeertje maakt dit zeker een leuke film om naar te kijken. Eén van de beste romcom's is het zeker niet maar hij is wel leuk.

Ik vond dit een leuke film. Het begin is erg grappig. Ik heb erg moeten lachen om die grappige afrikanen in combinatie met die hark van een regisseur. Ik kreeg echter een beetje het gevoel alsof de afrikanen een beetje op de hak genomen werden.

Maar verderop in de film zie je pas dat eigenlijk het gedrag van ons af en toe "botte" hollanders een beetje op de hak genomen word. Je leert het leven in Afrika in deze film een beetje beter kennen en dan zie je dat in een ander land "onze" levenswijze ook als vreemd kan worden beschouwd. Tenminste ... dat haalde ik uit het verhaal en ik vond het wel heel mooi belicht. Die tegenstellingen tussen twee werelden.

Frank Lammers is heel goed gecast voor deze rol want een botte hark neerzetten kan hij als geen ander. De scene's in en rondom de rechtzaal vond ik een beetje te sentimenteel. Het einde was sowieso een beetje overdreven. Zoals dat toezingende koor en een vriendin die van het ene op het andere moment omslaat als een blad aan een boom. Dat vond ik wel jammer. Maar het begin en het midden van de film is wel ontzettend leuk om naar te kijken.

Heel moeilijk om deze film te beoordelen. Ik vond er hele goede elementen en heel erg mindere elementen in zitten. Minder vond ik:

In het begin vlogen we veel te snel van personage naar personage . Ik had er erg veel moeite mee om in het verhaal te komen en een binding met deze mensen te krijgen.

Er zaten elementen in de film die er wat mij betreft uit hadden gemogen omdat ze gewoon weinig functie hadden en het verhaal alleen maar warriger maken. Zoals de voorstukjes met die apotheker die werd vermoord en die zelfmoord dat uiteindelijk toch moord werd. Er werd naar mijn idee veel te lang op doorgegaan en te veel in geswitched zodat het een beetje chaotisch op mij overkwam.

De kikkerregen snap ik gewoon niet. Wat is het verhaal erachter ? Zoiets kan je wel in een film verwerken maar het is zoiets absurds dat ik zelf toch liever een uitleg had gekregen. Okee, het heeft zijn effect bereikt want heel veel mensen hebben het erover en zijn verwonderd maar ik vond het toch net iets tè.

Voor mij kwam de film toch een beetje te laat op gang. Voordat je eindelijk door had waar bepaalde scene's voor dienden en wat het verhaal van de personage was duurde wel erg lang.

Heel erg goed aan de film vond ik:

De subtiliteit van bepaalde gebeurtenissen en personage's. Zoals die quiz. In het begin had ik echt zoiets van: pfff, waarom hebben we die quiz er nou heel de tijd tussendoor. Wat is nou het doel. Maar uiteindelijk vond ik het een heel mooi en tragisch verhaal van het geniale jongetje waar zo aan getrokken word door iedereen dat hij niet eens tijd kreeg om naar het toilet te gaan en in zijn broek plaste. De eenzaamheid van dat kind was schrijnend want het interesseerde echt niemand dat dat kind in de problemen zat.

Ook het personage van Tom Cruise was heel mooi weergegeven. Wat een kwal, dacht ik. Maar opeens zie je waarom hij zo geworden is en krijg je alleen maar sympatie voor de man. Heel goede acteerprestatie van Cruise. Eén van zijn betere !

Alle acteurs waren echt heel goed. Iedereen heeft naar mijn idee een topprestatie neergezet.

Uiteindelijk een hele mooie integere subtiele film maar het duurt uiteindelijk wel een beetje erg lang voordat dat uit de verf komt. Dat vond ik jammer. Toch *4 want er zaten echt briljante schitterende scene's in.

Ik vond deze film niet zo denderend. De personage's vond ik te oppervlakkig en het verhaal net iets te saai. Ik heb films gezien waarin Lopez best goed acteerwerk afleverd maar in deze film is dat naar mijn mening zeker niet het geval. De film kijkt redelijk weg maar zeker niet voor herhaling vatbaar.

Dit is een hele mooie film met veel melancholie. Als een film te zwaar en mistroostig wordt ga ik hem persoonlijk al snel saai en vervelend vinden maar dat is bij deze film niet het geval.

De eenzaamheid van deze man droop van het scherm en vond ik erg mooi weergegeven. De momenten dat hij alleen in zijn appartement zit en de muziek die hij aanzet erbij zijn hele mooie tussenscene's en beelden zijn eenzaamheid goed uit.

Waar ik bij elke franse film in het begin even aan moet wennen is dat de fransen af en toe erg kort van stof zijn. In deze film was dat ook het geval. Dat maakt dat de film af en toe wat saai dreigt te worden. Gelukkig bleef de film mij toch zeker wel boeien.

Tja ... eigenlijk kan ik er niet eens zo'n goede uitleg aan geven. Ik vond de film gewoon een schitterende, intieme sfeer hebben en ik vond hem gewoon mooi !

Wat ik moeilijk vind bij het beoordelen van deze film is dat ik deze personen dagelijks op het nieuws zie en dat ik er eigenlijk al een eigen mening en interpretatie over heb. Deze komt niet helemaal overeen met hoe de regisseur deze personen heeft neergezet waardoor het voor mij moeilijk werd om goed in de film te komen.

Het acteerwerk vond ik redelijk. Net zoals hierboven aangegeven vond ik ook alleen Willem Alexander lijken. Sommigen deden nog een beetje hun best om een beetje het personage na te doen maar als ik Maxima als voorbeeld neem dan is hier toch geen moeite gedaan om ook maar enigszins haar manier van praten of bewegen na te doen.

Het verhaal vond ik ook wel een beetje saai. Ik had niet echt het idee dat ik echt een blik in het leven van de koningin kreeg en ik heb ook niet het gevoel dat ik er iets van geleerd heb. Wat ik wel heel sterk vond overgebracht was de eenzaamheid en de rouw van de koningin. Maar verder moet ik helaas zeggen dat ik niet zo heel erg onder de indruk was.

Op zich wel een leuke dansfilm maar hij springt er echt niet tussenuit bij de andere dansfilms. Wel een keer verfrissend dat de film zich niet afspeelt in een of andere dansschool maar gewoon in het echte leven.

De personage's zijn ook best realistisch neergezet. Maar ik vond het nou nergens echt spannend worden en echt iets origineels bracht deze film ook niet.

Het dansen in de film kon ik wel weer meer waarderen dan in andere films zoals Step Up. Het was wat meer vrouwelijker zoals ook in de film aangegeven word.

Op zich is het verhaal wel grappig maar de karakters stralen wat mij betreft erg weinig uit. Ik kon niet echt lekker meeleven en dat is voor mij toch wel een erg belangrijk ingredient bij een romcom. Vooral Hallie straalde weinig uit. En de humor kon ik helemaal niet ontdekken.

Een mooi drama met af en toe een beetje een thriller achtig gevoel. Het mooie is dat ondanks het thema, de film toch niet te zweverig word. Dat vind ik knap gedaan. Het einde is heel heftig maar toch wordt het niet over dramatisch.

Je blijft van begin tot eind geboeid door het verhaal èn door het sterke acteerwerk van de gehele cast. De transformatie van Diego werd heel erg goed in beeld gebracht. Van afgestompte en ongevoelige arts tot iemand die eindelijk tot zijn eigen emoties komt. Ondanks het zware onderwerp is er soms een zweempje humor te ontdekken en dat werkt wel verfrissend. Vaderlief vond ik bijvoorbeeld soms nogal geestig.

En oef, wat is die Diego een mooie man !!!!

De eerste keer dat ik de film keek, vond ik het een gemiddeld filmpje. Toegegeven, dat had er ook mee te maken dat ik hem op een cruiseship zat te kijken met een bibberend beeld en keiharde stoelen. De tweede keer heb ik hem op mijn gemak thuis gekeken.

Ik kreeg wel een lekker gevoel van deze musical. Nee, de acteerprestaties zijn minder (zelfs met deze cast) en het verhaal flinterdun, en alles redelijk oppervlakkig maar is dat bij heel veel musicals niet het geval ? Ik vind dat je bij een musical vooral naar de sfeer en de liedjes moet kijken. Een Grease of een West Side Story zijn ook niet bekend om hun acteerprestaties of hun diepzinnige verhaal.

En een lekker gevoel gaf deze musical mij zeker. Zo'n vakantiegevoel. De ambiance was heel erg mooi. De liedjes van Abba natuurlijk geweldig en gaven de sfeer van het verhaal goed mee. Vooral de scene van het vrijgezellenfeest en de avond van de bruiloft vond ik heel mooi. Lekkere muziek en een beetje romantiek en mystiek.

Ja, al met al zeker geslaagd wat mij betreft !

Ik vond het wel een geslaagde film. Heel intrigerend om te zien hoe 2 verschillende moeders ieder gescheiden zijn van hun kinderen. Met enig verschil dat de één er ècht toe gedwongen is en de ander er in feite voor kiest.

Sommige stemmingen in de film vond ik heel goed weergegeven. Bijvoorbeeld de avond dat Tom een avond gaat stappen in Thailand en daar stoned word. Het gebruik van muziek en geluid in combinatie met de beelden kwam heel echt over als een chaotische avond waarbij je aardig van de wereld bent.

De olifant vond ik ook heel symbolisch. Je bent er helemaal van onder de indruk dat daar een olifant in het wild staat totdat je ziet dat het arme dier ook maar aan een ketting vaststaat. Zoals meerdere mensen die geen cent te makken hebben en vast zitten in een armoedig bestaan. Het verhaal van de zoontjes van Gloria vond ik ook heel goed in beeld gebracht.

Het einde stelde me een beetje teleur. Ik had echt verwacht dat Tom en Ellen in zouden zien dat ze een keuze hebben in het geheel. Dat ze ook kunnen kiezen voor meer tijd met hun dochter en dan wat minder geld en carrière. Dat zij, in tegenstelling tot heel veel mensen in minder gunstige omstandigheden, wel een keuze hebben. Helaas gingen ze weer op zoek naar een nieuwe nanny.

De film had misschien iets korter gekunt want ik vond hem wel af en toe wat langdradig worden.

Dus zowel qua verhaal als filmtechnisch vond ik dit een hele sterke film.

Echt een leuke film. Ten eerste is de setting heel mooi weergegeven. Je ziet schitterende beelden uit de oude tijd. Daarnaast vond ik het acteerwerk heel sterk Heel knap hoe diCaprio zo overtuigend het verschil kon laten zien tussen de goede en de slechte broer. Zelfs zijn mimiek zag je veranderen. Gerard Depardieu zorgde voor de humor en hij deed dat echt weergaloos. Vooral de 'zelfmoorscène" vond ik erg grappig.

Ik vond dit maar een matige film. Allles was matig zoals het verhaal en het acteerwerk, Die gasten die achter Jack aanzaten waren me allemaal een beetje tè fake. Het indianenclubje vond ik weer te suikerzoet. Ik vind dit toch ook meer een film voor de wat ouderen kinderen.

Mooie film en ondanks dat het verhaal zich een beetje in een donkere sfeer bevind en het karakter van Denzel idem dito, vind ik het toch ook wel hartverwarmend. Vooral natuurlijk de band die er ontstaat tussen "Creasy Bear" en Pita. Heel mooi om te zien hoe zo'n lief klein en onschuldig wezentje zoveel goeds uit een cynisch en donker persoon kan halen. Terwijl hij in het begin eigenlijk niets van haar moest weten. Het verhaal spreekt mij hierom dus enorm aan.

Maar ook het acteerwerk is ijzersterk. Van iedereen trouwens. Zelfs van Marc Anthony. Voor zijn doen dan. Maar een eervolle vermelding voor Washington en Fanning is hier zeker op zijn plaats. Ze weten de hechte band tussen hen zo goed over te brengen maar vooral de groei van deze band en het proces dat ermee gepaard gaat is heel sterk door hen overgebracht. Ik zat ook wel met een brok in mijn keel als hij zichzelf overgeeft aan de ontvoerders om haar te sparen. Het gebeurt nog maar weinig dat een film dat bij mij voor elkaar krijgt.

En verder weet deze film toch constant de spanning vast te houden en de sfeer van constante dreiging heel goed voelbaar te maken. Je voelt gewoon hoe intimiderend het moet zijn om constant in de angst te zitten om je familie door de gevaarlijke plek waar je leeft. Wat mij betreft een absolute aanrader deze film.

Wow, wat word Kaufman hier sterk neergezet door Jim Carrey zeg. Ik kende hem alleen van zijn rol als Latka en ben na het kijken van deze film toch wat meer in de persoon gaan verdiepen. Ik vind wel dat Jim Carrey hem echt eng goed neerzet. Dat is wat mij betreft wel de grootste charme van de film maar hoe weergaloos heeft hij dat gedaan !

Kaufman was het zeker waard om een film over te maken. Ik ben blij dat de maker dat dus ook heeft gedaan. Ik ben zeker onder de indruk. Wat een freak. Dat modderworstelen met vrouwen bijvoorbeeld. Echt ongelooflijk ha ha !

Een leuk, lief fimpje is het eerste wat in me opkomt. In het begin kon ik me wat moeilijk in Sue inleven want ik snapte niet hoe ze gecharmeerd kon zijn van zo'n sukkel.

Als je wat verder in de film bent leer je het karakter van Zahn beter kennen en dan hoop je toch dat de twee elkaar zullen vinden. Ik kon de rol van Anniston wel waarderen. Ze speelt vaak dezelfde rollen maar hier speelde ze een wat stijve en afwachtende rol en dat zette ze heel goed neer.

De film is niet heel erg grappig of heel erg romantisch maar het kijkt wel lekker weg. Gewoon even een lief filmpje tussendoor.

Ik zie hierboven dat er veel refereert wordt naar de film "Dogville" maar ik moet van te voren wel even melden dat ik deze film nog nooit gezien heb en dus geen vergelijking kan maken. Wat betreft deze film heeft deze mij zeker wel aangesproken wat betreft originaliteit. Het lijkt een soort verfilming van een theaterstuk. Het verhaal speelt zich ook echt af tussen de decorstukken en ik vond dat erg apart en ook verfrissend. Een keer iets heel anders. Ik kon dat wel waarderen.

De verfilming van het verhaal is simplistisch en eenvoudig maar af en toe zat je toch bij sommige scènes met kippenvel op je armen. Vooral het gedeelte waarin het kleine meisje overlijdt en de oude vrouw die haar eten had gestolen moest sterven vond ik verschrikkelijk emotioneel. Het werd ook visueel zo confronterend gebracht met dat meisje in haar kist. Huiveringwekkend gewoon.

Het verhaal zelf was ook erg interessant. Je ziet hoe een groepsverband eigenlijk werkt en welke verhoudingen en rollen daarin kunnen ontstaan. Opvallend vond ik wel dat het acteerwerk soms houterig over kwam van de mensen uit de groep en dat is volgens mij ook expres zo gedaan maar ik werd toch echt wel meegesleept door hetgeen wat er gebeurde.

Alles bij elkaar vond ik het zeker een heel indrukwekkende film.

Een lekkere film om te bekijken met een heel goed sfeertje. Het heeft er waarschijnlijk ook wel mee te maken dat het wat jeugdsentiment bij me oproept. Leuk om weer eens de jasjes met buttons en fluoriserende kleuren van die tijd langs te zien komen.

Wat ik heel erg sterk vond aan deze film is de sfeer. De kriebels in je buik die je kan voelen als je jong bent. De passie die je op die leeftijd van voelen over van alles. Het vrijheid, blijheid gevoel van toen. Al deze zaken kwamen heel goed over. Dan vind ik de verhaallijn met Yngve niet eens zo heel erg interessant vergeleken met de groepsdynamiek van het groepje vrienden.

Het einde vond ik supersterk weergegeven. Hoe Jarle de bus instapt maar je ziet hem ook met zijn oude vrienden achter de bus aanrennen. Hij laat heel symbolisch dat gedeelte van zijn leven achter. Supermooi gedaan !

Mooie film om naar te kijken voornamelijk vanwege 2 redenen: het mooie ballet en het is interessant om de levenswijze en gedachtegang van veel Chinezen te zien en te kijken hoe zij vormgeven aan het communisme. De acteurs zetten allemaal ook een heel overtuigende rol neer. Misschien wel erg sentimenteel maar ik vond het wel mooi dat zijn ouders in de zaal kwamen zitten. En grappig om te zien hoe Li in cultuurshock is als hij voor het eerst aankomt in Amerika.

Wat een ontzettend leuke en goede film was dit. Als Rotterdamse is het een feest van herkenning vooral de gedeeltes die ze hebben gefilmd in mijn oude buurtje en die toch wel typische "Rotterdamse" gedragingen en uitspraken. (" hebben we daar potverdorie heel de tijd voor zitten liggen te rennen" ). Vooral het constant elkaar uitdagen en kleine stootjes onder de gordel geven is heel herkenbaar. Ik denk dat die typische Rotterdamse droge humor een heel belangrijk ingrediënt is in deze film.

Mijn favoriete momenten waren toch wel het "You never walk alone" moment in een bruin Amsterdams café. En ook hun "ritje" terug in een Lovers rondvaartboot is hilarisch. Ik heb echt in een deuk gelegen. En ik val in herhaling maar ook ook die "Amsterdamnijd" komt me heel bekend voor ha ha.

Knap hoe je naast al die hilariteit toch ook een heel dramatisch item kan weergeven. De ziekte van Gerard en de manier hoe hij ermee omgaat is heel erg indrukwekkend. Hoe hij op laatst blijft doorvechten om de garage te blijven garanderen voor zijn vrienden en nog iets legendarisch wil neerzetten. Ik denk dat hij dit laatste voornamelijk voor zijn zoon deed.

Het einde had voor mij eerlijk gezegd niet zo gehoeven. Ik vond het een beetje "too much" zoals ze hem na zijn dood nog even door de straten van Rotterdam zeulen om de marathon alsnog af te maken. Maar dit is eigenlijk het enige minpuntje. Voor de rest is dit een topfilm. Aanrader !!!!

In het begin was het voor mij flink inkomen. Visueel gezien vind ik de film niet sterk in elkaar zitten. Het heeft allemaal een beetje een fletsjes overkomen terwijl het verhaal en de humor dit natuurlijk absoluut niet is. Verder waren vooral in het begin de grappen erg flauw. Die drol bijvoorbeeld. Pffff, boring.

Maar ik zou zeker even volhouden want als ze even in New Orleans verblijven word het steeds leuker. Zo grappig als één van de jongens eerst denkt dat hij met Carmen Electra naar bed is geweest maar daarna denkt dat hij homo is omdat hij dit niet gedaan bleek te hebben. Om aan het einde toch nog voor een aangename verassing te staan.

Waar ging deze film nou eigenlijk over ? Wat was het nut van deze film ? Dat zijn vragen die bij mij naar boven komen na het zien van deze film. Je ziet Nicole Kidman naar een bruiloft gaan, je ziet haar ruzie maken met haar zus en de rest van de familie en daarna zie je haar weer vertrekken. Gek veel gebeurt er ondertussen niet.

De sfeer is ook behoorlijk deprimerend, saai, grimmig. Dat maakt het ook al niet prettig om naar deze film te kijken.

Het acteerwerk van Nicole Kidman vond ik wel behoorlijk goed. Jack Black ook. Toch weet dat de film niet te redden. Ik vind dit geen aanrader.

Ja, echt een schitterende film. Er wordt een heel duidelijk en boeiend beeld geschetst van het gezinsleven uit die tijd. En daar wordt ook heel erg mooi vorm aan gegeven door alle mooie kostuums, relikwieten en dergelijke. Vooral die oude camera's zijn schitterend om naar te kijken.

Het mooiste aan deze film vond ik de onuitgesproken liefde tussen Maria en Sebastiaan. Ik vind het wel een pluspunt dat ze het ook nooit naar elkaar uitgesproken hebben want zo bleef het toch een beetje mystiek. Datzelfde geldt voor het feit dat Maria nooit bij haar man wegging. Doordat er niet echt uitgelegd wordt waarom ze toch bij die alcoholist bleef en of ze wel of niet echt van hem hield, geeft toch ook een bepaalde mystiek mee aan de film.

Misschien dat de film iets te lang duurde want ik vond het een gedeelte van de film misschien een beetje langdradig worden maar dat is niet zo lang. Voor de rest is het een juweeltje om naar te kijken.

Ik vond dit een zeer degelijke docu over Bob Marley. De persoon achter de muziek werd hier echt aan je getoond. Zijn muziek heb ik altijd heerlijk gevonden en ik heb ook menig cd van hem thuis liggen maar eigenlijk had ik mij nooit zo verdiept in de persoon zelf.

Wat ik vooral kan waarderen is dat het een heel eerlijk portret was. Ook zijn donkere kant kwam aan het licht. Het soort van "open" huwelijk dat hij had met zijn vrouw en hoe dat Rita en de kinderen eigenlijk toch wel behoorlijk kwetste maar ze hebben het moeten accepteren omdat hij nu eenmaal zo in elkaar stak. Het gemis van Bob Marley als vader kwam ook aan bod. Ik vond het echt wel een superpersoonlijk en eerlijk verhaal.

Maar ook zijn goede kant kwam aan het licht. Hoe hij ten allen tijden probeerde om iedereen te verenigen. De tegenstanders op Jamaica maar ook zwart en wit. Hoe hij ondanks de traangas gewoon op het podium bleef staan was heel indrukwekkend om te zien.

Op het laatst werd ook de periode getoond waarin hij ziek werd en kwam te overlijden. Hier heb ik ook zeer weinig van meegekregen en ik vond het heel indrukwekkend dat hij tot bijna op het einde toch alles nog wilde proberen. Zoals iedere kankerpatient. Het gevecht blijven aangaan. Hij wilde nog zo graag .....

Alles bij elkaar vond ik het een zeer eerlijk portret. Iet wat aan de lange kant en er kwamen wel een heleboel mensen aan het woord. Op den duur weet je niet meer wie nou wie ook al weer was. Maar verder is deze documentaire een absolute aanrader.