Opinions

Dit is wel een goede film maar je moet er wel echt voor gaan zitten. Vooral als je het boek niet hebt gelezen (zoals ik). Het verhaal is best gecompliseerd in het begin want Pearl wordt ontvoert maar ze hebben geen idee waar ze moeten zoeken. Ze gaan dus ieder aanknopingspunt af en komen van contactpersoon bij contactpersoon en van groepering na groepering. Wel heel interessant om te zien. Maar je moet je kop er wel bijhouden.

De sfeer die in dit soort grote steden hangt wordt wel goed weergegeven vindt ik. Ik ben zelf ook een paar keer in een grotere islamitische stad geweest en inderdaad die wirwar van mannetjes die overal bij staan en zich overal mee bemoeien. De 2 gezichten die sommige mensen hebben door het ene te beloven en het andere te doen en de chaotische sfeer in de stad en het verkeer. Het kwam me allemaal bekend voor.

Verder was het acteerwerk van Angelina Jolie echt heel sterk ! De scene waain ze te horen krijgt wat er met Daniel Pearl is gebeurd gaat door merg en been. Zo goed ! Af en toe vergat ze wel haar franse accent.

Over het algemeen gezien zeker een goede film !

Een zeer aangrijpende film met acteerwerk van Hillary Swank waar je kippenvel van krijgt. Soms neigt het verhaal wat langdradig te worden maar toch zakt het verhaal nergens in en bleef ik geboeid kijken. De bokssène's kwamen heel realistisch op me over. Dat vond ik heel erg knap gedaan. Het einde heeft me verrast en ontroerde me ook heel erg. Zeker een indrukwekkende film.

Een gemiddeld thrillertje. Het verhaal is origineel. Er zaten ook een aantal spectaculaire shots in (oa.het door midden breken, de sigaretscene).

Maar overdreven spannend werd het voor mij niet. Dat kwam ook omdat er iedere keer weer iemand anders verdacht werd. Op een gegeven moment werd dat een beetje te veel en had ik zoiets van "ik zie wel, wie het uiteindelijk is". Dat nam een stuk spanning voor mij weg.

Op zowel het begin als het middenstuk is niks aan te merken. Er heerst een prettig, typisch italiaans sfeertje en de dynamiek van deze op en top italiaanse familie komt heel goed naar voren. Vader vind ik het humoristisch. Hoe hij met zijn valse trots al nep schaterlachend over het plein loopt om maar vooral de schijn te wekken dat het allemaal nog prima gaat ook al heeft hij een hartaanval gekregen omdat zijn zoon heeft aangegeven homo te zijn. Supergrappig. En de film zit vol met dit soort grappige momenten. Die italiaanse trots die hier even lekker overdreven op de hak wordt genomen.

Wat ik ook kan waarderen zijn de prachtige beelden die je voorgeschoteld krijgt. Bij elkaar krijg je het perfecte plaatje. Maar dan dat einde. Ik kan daar helemaal niks mee. Eigenlijk snap ik er geen nona van wat men hier nou mee wilt zeggen. Ik vind het in zo'n vreemd contrast staan met de rest van de film. Voor mijn gevoel paste dat er helemaal niet bij. Ik heb er vanwege het einde dan ook gewoon een halve punt vanaf gehaald. Toch is deze film het zeker waard om naar te kijken.

Leuk lief filmpje om naar te kijken. Ik vind dat het wel een beetje de Annie mg Schmidt sfeer weergeeft. Theo Maassen was voor mij echt wel een verrassing in deze film. Meestal neemt hij wat meer grimmige of rare rollen op zich dus ik was benieuwd hoe hij het in deze kinderfilm zou doen. Ik moet zeggen dat hij boven verwachting leuk was als beetje lobbige goedzak.

De katten kwamen ook heel leuk over en niet eens zo heel erg nep. Mijn dochter vind het leuk om deze film te zien maar ik zit ook geboeid mee te kijken. Leuk voor jong en oud.

Prachtige film om naar te kijken. Wat een schitterende beelden krijg je hier voorgeschoteld. Alles ziet er heel strak maar ook oogverblindend uit. Alleen al visueel gezien kan ik de film geen onvoldoende geven want het is gewoon af en toe een kunstwerkje om naar te kijken. Vooral dat strakke maakt het geheel erg bijzonder.

Met Julia Roberts als slechte koningin kon ik wat minder waarderen. Het is een leuk mens dat soms goed kan acteren maar als echte slechterik komt ze toch slecht uit de verf. Lily Collins vond ik wel erg goed gecast. Maar ja, het lijkt me wel moeilijker om een loeder te spelen dan een lief meisje dat iedereen graag mag. Maar misschien is dat persoonlijk.

Met de dwergen had ik niet zoveel. Ik kon er wel om lachen maar ze hadden van mij nog iets grappiger mogen zijn. Het bollywoodeinde kon ik eigenlijk wel waarderen. Het is een keer anders dan anders en echt heel erg uit de toon vallen vond ik het niet.

Ik vind het heel wisselend met deze film. Ik heb hem al een paar keer gezien maar de ene keer vind ik hem best leuk en de andere keer vind ik er geen bal aan. Daarom hou ik mijn stem maar in het midden. Bullock zet best een grappige rol neer maar Bratt vind ik eigenlijk een beetje te nep. Ook qua chemie tussen die twee zit het niet helemaal goed Tijdens het middenstuk met de missverkiezing vind ik het behoorlijk langdradig worden maar daarna word hij wel weer grappig.

Nou, ik heb de laatste tijd een slechte karma wat films betreft want dit is al de zoveelste die me eigenlijk best wel tegenvalt. Op zich ziet de film er leuk uit. De beelden zijn heel vrolijk en het heeft inderdaad een beetje een romcom achtige uitstraling. Maar ik vond de grappen gewoon niet grappig. Zoals bijvoorbeeld in het begin als haar vader de kerk in komt lopen en die moeder een klap gaf. Hoe fake was dat !?! En die jongen die een sigaret in zijn auto gooide en gelijk ontplofte. Ik vond dat toch wel een beetje erg flauw hoor. De rest van de film werd het er ook niet beter op. Het praten in de camera irriteerde me niet zo maar de typetjes eromheen wel. Die moeder bijvoorbeeld vond ik veel te overdreven. De rest trouwens ook. Nee, ik vond het geen geslaagde film.

Die heksindiaan was echt goed gecast voor zijn rol. Wat een creep, brrrr. Daar kunnen ze wel een horrorfilm omheenbouwen om zo'n figuur.

Ik moet zeggen dat ik deze film in de bioscoop veel indrukwekkender vind dan thuis voor de buis. Er zitten behoorlijk was goede actiescène's in en ook qua spanning en sensatie zit het wel goed. Alhoewel sommige scène's wel erg ongeloofwaardig overkomen zoals de tunnelscène. Maar dat weet je nou eenmaal met actiefilms. Vooral bij de scène waarin ze in de kluis inbreken en hij op zijn kop boven de diamant hangt zat ik op het puntje van mijn stoel. Maar ik moet wel zeggen dat deze scène's nu wat gedateerd over kunnen komen.Tom Cruise komt niet helemaal sterk over als bijdehande beroepscrimineel en tough guy.

Ik vond dit echt een hele mooie film. Alleen al de beelden van de kruiden die supermooi en gekleurd in beeld kwamen gaven de film een mystieke sfeer. Dan nog de Indiase achtergrond en gebruiken erbij en het is echt een heerlijke, sfeervolle film.

Het verhaal op zich is niet eens zo heel spannend. Vrouw is helemaal gewijdt aan haar werk en wordt dan verliefd op een man en hij op haar. En dan moet ze gaan kiezen tussen werk of man.

Maar in het verhaal zit het hem niet. Het is gewoon een film met mooie beelden en een mystieke mooie sfeer. Hoe er met licht en kleur gewerkt wordt is echt heel mooi.

Heel mooi verfilmd. Ik heb het boek tig keer gelezen. Jammer dat ze meer de Arthurkant opgingen ( ook een belangrijk onderdeel van het boek, dat wel). Dat kent iedereen wel.

Het was leuk geweest als ze meer de kant van het "oude geloof" hadden uitgelicht. En de vrouwen achter de sage. Het moment dat het oude geloof vervaagde en het christendom overnam. Maar ik vind het wel integer en mooi verfilmd.

Op zich vind ik dit wel een goede film over tienerzwangerschap. Het romantiseert nergens wat betreft zo jong kinderen krijgen en laat zien hoe zwaar het kan zijn bij allebei de kanten van het verhaal (zelf opvoeden of laten adopteren).

Maar de film springt hier nergens uit. Het verhaal verloopt redelijk saai. Ik kom ook niet echt bij de emotie van de betrokken personen. Ik vond het allemaal zo vlak weergegeven. De enige waarmee ik mee een beetje kon meeleven omdat ze haar rol overtuigend neerzette was de lerares.

Het einde vond ik wel erg makkelijk gaan. Nee, het bleef me allemaal net te vlak in deze film.

Wouw .... echt WOUW !!! Wat een prachtige schitterende film is dit. Ik moet bij voorbaat zeggen dat ik opgegroeid ben met de chansons van Piaf. Mijn moeder draaide ze geregeld. Hierdoor voelde de sfeer al vanaf het begin af aan een beetje vertrouwd aan. Maar ik heb nooit geweten wat voor een leven deze vrouw achter de rug heeft. Afschuwelijk gewoon. Haar levensverhaal alleen verdient het absoluut om een film over te maken.

Ik moet wel zeggen dat het mij verbaast dat ze zo vlug langs het overlijden van haar dochtertje zijn gegaan. Dat moet toch wel één van de ergste dingen uit haar leven zijn geweest maar het onderwerp werd pas op het einde van de film aangestipt. Dit is het enige minpunt die ik kan ontdekken.

Daarnaast is daar ook nog het geweldige acteerwerk van Cottiliard. Ik durf bijna wel te zeggen dat dit de beste acteerprestatie is die ik ooit in een film ben tegengekomen. Wat heeft zij geweldig gestalte gegeven aan Edith. De gehele mimiek, houding en stem is om kippenvel van te krijgen. Zij alleen al geeft een 5 sterren waardering aan deze film.

Maar het is daarnaast ook de gehele sfeer eromheen die het hem doet. Misschien dat het wat minder aankomt als je geen liefhebber bent van Edith Piaf maar dan nog, dan nog kan je niet om deze film heen wat betreft het magnifieke acteerwerk. Genieten !!!!

Dit is eigenlijk best een goede film. Een film over de problematiek van ambitieuze vrouwen in een tijdperk waarvan er van hen verwacht werd alles te laten vallen om te gaan trouwen en alles in dienst te stellen voor hun man. Waarom heb ik deze nooit eerder bekeken ? Ik ben hem namelijk wel eens vaker tegengekomen. Om één of andere manier vond ik het verhaal erg goed maar had ik het idee dat deze actrices een dergelijk verhaal niet zouden kunnen dragen. Waardoor ik me weer zou gaan ergeren maar dat blijkt dus ongegrond.

Vooral de cast met allemaal jonge actrices vond ik erg sterk. Dat was eigenlijk wel het beste punt. Op Julia Stiles na dan want die vond ik in deze film niet goed overkomen. Soms had ik het gevoel alsof ze haar tekst letterlijk aan het oplezen was. De emotie van haar karakter kwam totaal niet binnen bij mij. Degene die het meeste indruk op mij heeft gemaakt was Kirsten Dunst. Wouw, die woede, haat, verdriet en onmacht was zo heftig. Het spatte gewoon van het scherm. Haar onmacht, bitterheid en telleurstelling was zo echt. Het was ook wel een hele indrukwekkende scène toen Gyllenhaal doorhad waarom ze zo naar iedereen uithaalde en haar begon te troosten terwijl ze weer zo hatelijk aan het uithalen was. Heel indrukwekkend.

Het sfeertje doet een beetje aan als "Dead Poets Society" maar het blijft toch echt alleen bij de sfeer. De thematiek en het hele gevoel eromheen is toch heel anders. Het is een film dat zich niet haast maar als je er even goed voor gaat zitten is het zeker een aanrader !

Ik was toch wel behoorlijk onder de indruk van deze film. Ten eerste is het verhaal heel intrigerend. Meeste verhalen over seriemoordenaars intrigeren me wel. Je snapt gewoon niet dat iemand tot zoiets in staat is. Ik vond dat Wuornos niet als een typerende seriemoordenaar werd neergezet en dat vond ik wel interessant. Heel vaak zijn seriemoordenaars heel berekenend en koel. Net als een roofdier. Wuornos handelde meer uit woede. En ook al werd ze er steeds makkelijker in om te moorden toch bleef ze het naar mijn idee moeilijk vinden. Ik vind dat Charlize Teron met deze film heel goed heeft laten zien wat ze kan als actrice. Wat een geweldige rol heeft zij hier neergezet. Je herkent haar ook gewoon niet meer terug. Ja, dit is een hele indrukwekkende film.

Na het herzien van deze film heb ik mijn stem toch wel wat verhoogd. Vorige keer viel het mij erg tegen dat er zo weinig chemie was tussen Vartan en Lopez. Na het herzien zie ik dat nog steeds. Misschien heeft dat ook wel te maken met de manier waarop Lopez haar karakter neerzet. Ik vond het nogal nietszeggend. Volgens mij was het de bedoeling om een lief persoon neer te zetten maar ze kwam bij mij ook nogal eens leeghoofdig over en dan niet op een grappige manier. Op zich vind ik Lopez een redelijke actrice maar in deze film vind ik haar beduidend minder.

Dit keer heb ik mij vooral op Jane Fonda gericht en ik moet zeggen dat zij de film toch wel aardig weet te redden. Het is mij de vorige keer toch minder opgevallen. Misschien omdat ik me toch teveel ergerde aan de rest van de cast. Maar ik moet zeggen dat ik geregeld toch wel erg om Fonda moest lachen. Vooral het samenspel van de verwende ex tv ster en haar persoonlijk assistente was erg vermakelijk om naar te kijken. Dat over dramatische gedrag van die moeder tegenover de sarcastische en droge houding van de assistente is heel goed gedaan.

Echt hilarisch word deze film nergens en niet iedereen is even goed maar op zich is het een grappig filmpje om naar te kijken.

De meeste mensen zijn helemaal lyrisch van deze film. Waanzinnig resensies ook gekregen. Ik vond het wel een goed film, realistisch maar geen hoogstandje.

Het verhaal was brilliant gevonden maar toch vond ik de uitwerking wat minder. Bij een verhaal als dit verwacht ik eerlijk gezegd toch ook wel spectaculaire beelden maar die bleven een beetje uit. Het acteerwerk vond ik ook niet zo uit de verf komen.

Toch blijf je wel benieuwd hoe het met de twee af gaat lopen dus op zich boeit het verhaal wel.

Wat ik wel heel mooi uitgewerkt vond waren de twee beesten die elkaar ontmoeten op het einde. Dat zorgde er eigenlijk voor dat ik deze film uiteindelijk toch een hele krappe voldoende geef. Die scène maakte best wel indruk.

Deze tekenfilm ik ZO leuk. Ik stem en praat hier voor mijn 3,5 jaar oud dochtertje en zij vindt hem helemaal geweldig. Als ze de kans krijgt, kijkt ze hem 3 keer per dag (dat mag dus niet, alleen een keer toen ze ziek was) en als ze wakker wordt vraagt ze als eerste of ze die dag naar Monsters mag kijken.

Het verhaal is natuurlijk wat te ingewikkeld voor haar. Maar ook voor de jongere kijkertjes is deze film erg leuk vanwege de grappige, kleurrijke wezentjes, de gekke bewegingen en stemmetjes, de grappige typetjes en natuurlijk het schattige kindje. Als onze kleine ouder wordt zal ze het verhaal misschien wat meer begrijpen en krijgt de film wat extra dimentie voor haar.

Al met al een superleuke animatiefilm voor jong, oud en piepjong.

Ik weet het niet met deze film. Ik vind het verhaal wel heel origineel. Dat kan ik echt waarderen. Maar ik vond dat er niet zo veel gebeurde in de film. In het begin is het nog wel intrigerend om te zien hoe hij daar op de maan leeft en als die andere kloon erbij komt dan word het weer even spannend maar daarna vind ik het weer een beetje voort kabbelen.

Verder begrijp ik niet helemaal waarom ze die geheugenchip nou bij die kloons plaatsen. Dat geeft toch alleen maar gedoe en onnodige pijn ? En als het dan toch nodig moest zijn om een geheugen te hebben om een of andere reden, waarom dan het geheugen van een jonge vader die zijn kind op aarde achterlaat. Plant dan het geheugen van een vrijgezel of zo.

Op het einde was het ook wel even spannend om te kijken hoe en of ze weg zouden komen maar ik heb nergens echt op het puntje van mijn stoel gezeten. Echt helemaal goed uitleggen kan ik het niet maar ik miste iets bij deze film. Het bleef allemaal een beetje te steriel.

Ik vond dit een redelijk saaie film en eigenlijk verwachte ik hier een ongelovelijk mooie, indringende film te krijgen. Tenminste .... als je naar de cast van de film kijkt. Maar dat viel best tegen.

Mooi waren wel het realisme van de film. Ik had niet het gevoel naar een standaard hollywood film te kijken. Op het einde na dan want dat is behoorlijk standaard. Susan Surandon vond ik heel erg goed in deze film ! Wel jammer dat ik de film behoorlijk traag vond, waardoor ik op een gegeven moment moeite had om geboeid te blijven kijken.

De film had geestige momenten maar het had meer het humorgehalte van een standaard comedieserie. Voor een film vond ik het allemaal te matig.

Op zich wel een aardige komedie die neigt naar een romcom. Toch vind ik dat alles behoorlijk op de vlakte blijft waardoor ik niet lekker in het verhaal kwam. Je ziet bijvoorbeeld dat ze meer een band krijgt met het karakter van Ford maar dat word niet zo goed uitgewerkt. Ook haar relatie met haar vriend blijft erg op de vlakte. En het feit dat ze zo aan het vechten is om haar show op tv te houden maar het feit dat het haar lukt word ook niet verder uitgewerkt. Hierdoor vind ik het allemaal wat oppervlakkig blijven.

Desalniettemin is het karakter van McAdams leuk om naar te kijken. En ook Harrison Ford zet zijn karakter zeer goed neer. Het geheel kijkt wel lekker weg, dat dan weer wel.

Ik sluit me ook aan bij Stinissen wat betreft een mierzoete Hallmark productie. En oh zo voorspelbaar. Maar op zich kan ik dit soort films in de kerstperiode beter verhapstukken dan normaal. Er heerst wel een lekker kerstsfeertje. De enige die met zijn personage nog een beetje wat scherpte geeft is Winkler als wat sarcastische oom. Verder is het gewoon een matige film.

Zeer intrigerende film die wel even warm moest worden. Wat ik heel apart vind aan deze film is dat je in het begin naar best wel onsympathieke hoofdpersonen zit te kijken. Dat vond ik het intrigerende eraan. Gaandeweg leer je ze beter kennen en snap je bepaalde gedragingen maar je zit eerst toch te kijken naar de moeder die een behoorlijke kenau is en die op hele onbegrijpelijke manieren kan reageren op haar omgeving, de dochter die heel zakelijk, hard en een meester is in het manipuleren van haar omgeving en haar hand niet omdraait om het leven van mensen om te gooien (het slipje in de la), de moeder van de moeder die heel lief is naar de rest van de wereld behalve naar haar dochter die ze al zoveel pijn heeft gedaan en dan de vader die totaal geen interesse heeft in het kind dat hij ter wereld heeft gebracht of de moeder maar wel nog even heel ongeintereseerd een wippie in een hotelkamer wilt.

Het is dus een behoorlijk interessant verhaal. Verder is de melancholische sfeer heel sterk wat ook aantrekkelijk maakt om naar te kijken. Je ziet ook een aantal hele sterke scènes die je zelf aan het denken zetten. De scène bijvoorbeeld waarin die ene vrouw het kind adopteert van de dochter die is overleden en ze zit er helemaal doorheen maar ze reageert op een hele egoistische manier. De manier waarop de door haar moeder even op haar nummer gezet word was heel sterk.

Dit is echt wel een film waar je nog even over blijft nadenken.

Lekker spannend filmpje om naar te kijken. Absoluut niks mis mee. De spanning zit er direct vanaf het begin er goed in en wordt de gehele film door ook goed vastgehouden. Toegegeven, het verhaal is niet bijster origineel maar daar stoor ik me nooit zo aan. Zolang er maar een goed spannend en creepy sfeertje in zit ben ik, wat dit soort films betreft, tevreden.

Ik moest wel even wennen aan deMornay als keiharde en ijskoude tante maar ik vind haar zeker heel erg goed gecast voor deze rol. Ik was even vergeten wat voor een creepy rol ze had neergezet in "The hand that rocks the cradle" maar ook hier doet ze dat weer voortreffelijk ook al zijn het natuurlijk twee heel verschillende karakters die ze weergeeft.

Wat ik ook wel sterk vond is dat er in de groep met slachtoffers toch ook wel mensen met twee gezichten zitten. Het zijn niet allemaal lieve onschuldige mensen die puur zuiver zijn en nooit iemand kwaad zouden doen. Uiteindelijk blijkt de mannelijke hoofdbewoner gewoon een verhouding te hebben met een van de vrienden en blijkt de vrouwelijke hoofdbewoner gewoon al het geld toch te hebben waardoor ze misschien een heleboel leed had kunnen voorkomen. Dit geeft het verhaal toch nog een extra interessant element.

Ja, ik zou deze film zeker aanraden als je op een avond naar een spannende thriller wil kijken. Het is geen absolute topper maar ik vind het zeker wel een hele goede film.

Voor mij persoonlijk zag ik veel herkenbare senario's in deze film wat betreft het moederzijn. Vooral rond de periode van een verjaardagsfeestje. Veel is ook wat overdreven maar dat maakt het wat interessanter en leuker om naar te kijken.Het neigt af en toe wel een beetje naar de zeurderige kant. Verder blijft het verhaal behoorlijk saai. Het humoristische gedeelte blijft ook zeer beperkt. Door het sterke acteerwerk van Thurman en Driver wil ik het geen vette onvoldoende geven maar een aanrader vind ik deze film absoluut niet.

Het verhaal had leuk kunnen zijn maar wordt ontzettend saai weergegeven. In het begin zijn ook alleen de stukjes bij de psychiater grappig maar de rest is booooooring.

Het wordt pas wat leuker als ze er beiden achterkomen dat de ander ook een huurmoordenaar is. Van te voren kan je natuurlijk wel raden dat deze film over de top gaat zijn maar sommige scene's waren wel erg vergezocht. Zoals het moment dat Jane van de wolkenkrabber afspringt door een soort touwtje aan een ring.

Maar voor een saaie zondagmiddag is de film op zich wel te doen.

Deze film is echt heel goed. Ik kan hier alleen maar positief over zijn. Geen moment dut het in. De acteurs zijn briljant. Eindelijk ook weer eens een goede film van Kevin Kostner. Op zich een goede acteur maar hij zoekt vaak belabberde rollen uit die helemaal niet bij hem passen.

Deze rol vind ik heel goed door hem neergezet. Het rare ( en dus ook goede) is dat ik af en toe bijna sympatie kreeg voor Brooks. Op het einde zat ik bijna te hopen dat toch nog alles goed zou komen met hem.

Op deze manier heb ik nog nooit een film over een seriemoordenaar gezien. Meestal wordt de enge moorzuchtige kant van zo'n persoon vertolkt. In deze film zie je de menselijke kant van een seriemoordenaar. Het zou zomaar iedere huisvader kunnen zijn.

Een minpuntje vind ik dat het einde van de film toch een droom blijkt te zijn. Dat vind ik dan weer een standaard einde waarin uiteindelijk toch nog alles goed komt. Het had me juist beter geleken als zijn dochter hem inderdaad vermoord als een soort "what goes around, comes around".
Maar verder is dit echt een meesterlijk goede film !!!