Opinions

Hum....

voorgaande allemaal gelezen te hebben durf ik nog nauwelijks GEEN 5 sterren te geven (just kiddin')!

Er valt voor beide standpunten uiteraard wat te zeggen.

Ieder heeft een andere smaak en waar de een mee weg loopt, vindt de ander niks aan.

Alleen een film 0,5 sterren geven, dan moet het wel zeeer slecht zijn en echt alles prut zijn (verhaal, script, acteurs, regie, locaties, camera etc) en dat valt bij deze film niet echt vol te houden.

Wat mezelf betreft:

ik vind de eerste toch echt de beste.

Ik weet dat vaak bij deze serie wordt gezegd, dat de tweede NOG beter is dan het origineel, maar daar ben ik het toch echt niet mee eens.

Ik vind dat er in deze film weinig vaart zit en te veel gemauwd wordt.

Natuurlijk wordt er goed geacteerd door de gehele cast en is de flashback met DeNiro als een jonge opkomende Corleone, briljant te noemen, toch vind ik de film alles bij elkaar een te lange zit en dus niet zo boeiend als deel 1.

Het gemis van Brando, die voor mij deel 1 zo goed maakte, is gewoon voelbaar. Pacino heeft in dit vervolg weinig echte grote acteerkanonnen om genoeg tegengas te krijgen. In deel 1 had je EN Brando EN Caan EN Pacino,

nu heb je ALLEEN nog Pacino en dat maakt de film gewoon een stuk minder naar mijn gevoel.

Ik geef hem daarom een punt minder, te weten een acht, ofwel vier sterren.

Deze vanmiddag in Antwerpen gaan zien.

Laat ik kort zijn: Tegenvaller!

De SFX's zijn fantastisch, de acteurs en het verhaal zijn ok. De lange aanloop naar de finale ook. Er wordt door de makers behoorlijk hun best gedaan hier wat van te maken. Het begint mysterieus en je voelt de spanning langzaam toenemen,
maar er wordt bij deze film 1 hele grote fout gemaakt en dat is de kijker niet te geven waar hij al drie kwart film mee lekker gemaakt wordt:

een lang episch gevecht tussen Godzilla en de andere twee monsters.

Sterker nog: je krijgt amper Godzilla zelf in beeld, als ie er in totaal tien minuten in zit, is het veel.
Dan tel ik even niet mee dat je hem vanuit de lucht in het water alleen op zijn rug een stuk ziet.

Een goed voorbeeld is zijn introductie, wanneer je hem dan eindelijk voor het eerst helemaal in beeld krijgt. Hij staat tegenover een van de andere monsters en je denkt als kijker dat er al een eerste confrontatie gaat plaats vinden, maar vervolgens gaat men over naar een andere scene en laat men gewoon deze voor wat het is en wordt er niet meer op terug gekomen.....!! Zeer slecht!

Ook de finale stelt zwaar teleur: iedere keer wanneer je als kijker denkt: "Nu gaat het gebeuren!" krijg je 1, of hooguit twee minuten Godzilla vs. de monsters, om weer snel over te schakelen naar de oninteressante acteurs en hun nog oninteressantere beslommeringen.

Nergens krijg je lange, gave gevechten, het is iedere keer weer snel voorbij en dan lijkt het weer een eeuw te duren voordat je weer terug bij Godzilla bent. Die overigens het merendeel, van de korte tijd dat hij er in zit, niet als sterkste uit de bus komt, je hebt meer het idee dat hij telkens het onderspit moet delven, om dan uiteindelijk vrij simpel (maar wel zeer typerend) zijn tegenstanders te verslaan.

Dit is gewoon een sof! Wat ik mij herinner van die oude films (in de jaren '80 op de Duitser uit gezonden) was dat die gevechten vaak wel een kwartier tot een half uur door gingen.

Voor de rest wordt je feitelijk van te voren ook nog behoorlijk genept met de zgn. hoofdrol van Cranston, die in werkelijkheid na drie kwartier abrupt uit de film wordt geschreven. Het kan nog erger: Binoche zit er hooguit de eerste tien minuten in.

De rest van de film moeten we het dan doen met de Kick-Ass guy en zijn tenenkrommende gezinnetje, wat niet uit dit soort van Amerikaanse blockbusters weg te slaan lijkt.

Kortom: deze film geeft niet wat hij belooft!
Alles bij elkaar toch de zoveelste teleurstelling.
Maar geen nood: op naar de nieuwe X-men!

Een vijf, 2,5 ster!

Deze een hele tijd geleden, ik geloof vorig jaar zomer, aangeschaft op 4K en bekeken.

Geinige blockbuster, waarbij men eindelijk...eindelijk eens heeft geleerd van de vorige films, namelijk om nu niet weer de fout te maken de menselijke karakters voorrang te geven, boven dat van Godzilla, die meer een bijrol vertolkte in zijn eigen films, maar nu de film écht om Godzilla en King Kong te laten draaien.

Niet dat er nu helemaal geen mensen in voorkomen, maar het is duidelijk stukken minder, al had voor mij dat subplotje met de jongeren niet gehoeven.

Over het algemeen gaat het nu toch echt om de twee titelfiguren. Eerst krijgen we de intro van Kong, daarna Godzilla zelf en hierna de grote battle tussen dit illustere tweetal, om ze vervolgens samen te laten gaan vechten tegen een robot monster.

Nergens is de film echt fantastisch, of een sterk voorbeeld een verhaal uit te diepen, maar... wanneer je lekker veel bot geweld, vernieling en spektakel wilt zien, is dit toch wel een smakelijke hap.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze afgelopen week ontvangen en vrijdag in de vooravond in 4K bekeken.

Aardige monster spektakel film, die echter vrij rommelig en wat kinderlijk overkomt, de SFX's zijn wel top.

Godzilla zit voornamelijk aan het begin en in de finale en de focus ligt meer op Kong die zich onder de grond in zijn wereld tussen de andere apen bevindt, waardoor ik regelmatig meer het gevoel had naar een deel uit de Apenplaneet reeks te zitten kijken.

Ook kwamen de apen vrij klein van stuk over, pas toen de twee kemphanen naar onze wereld kwamen zag je pas hoe groot Kong en zijn rode tegenstander eigenlijk waren. Toch jammer dat je dat gevoel niet de hele film kreeg.

Rebecca Hall in belangrijkste rol is natuurlijk feitelijk veel te goed voor deze pulp, maar weet in ieder geval een goed realistisch karakter neer te zetten, rest van de cast bestaat vooral uit stereotypes en zijn stukken minder op dreef. Henry is er voor de (flauwe) humor en Stevens is de gevatte held.

Vond de vorige film met de twee legendarische monsters een stuk beter en iets minder kinderachtig.

Een dikke zes, ofwel drie sterren.

Afgelopen middag gaan zien in Antwerpen.

Grootste probleem en fout van de vorige film uit 2014 was dat Godzilla er nauwelijks zelf in voor kwam en de gevechten constant werden onderbroken door scene's met onbeduidende, niets ter zake doende acteurs, dus dat kon nu alleen maar beter gaan... toch?

Helaas is het toch weer van het zelfde laken een pak. Even in het begin lijkt het wel mee te gaan vallen, maar dan duurt het weer een eeuwigheid voor dat onze grote vriend er in voor komt.

Ook dan is het gevecht veel te kort om werkelijk indruk te maken en worden we tussendoor constant getrakteerd op scene's van acteurs, waar ik nauwelijks interesse in had.

Vervolgens moeten we tot de finale wachten tot Godzilla weer opduikt en wordt het dan gaaf en fantastisch? Ja en nee!

Ja, de gevechten zijn spectaculair, maar "nee", want ook nu gaat het weer op dezelfde manier zoals hier boven beschreven en dat werkt erg frustrerend en is irritatie opwekkend.

Iedere keer wanneer het net spectaculair dreigt te gaan worden, kappen ze het af en krijgen we één of andere huil- of zeur scene, met een paar oninteressante figuren te zien, terwijl Godzilla ondertussen -voornamelijk buiten beeld- met één van zijn tegenstanders aan het vechten is, waardoor zijn gevechten heel fragmentarisch overkomen en -net als zijn persoon zelf- naar de achtergrond worden gedrukt.

Zo wordt Godzilla figurant in zijn eigen film. Dat lijkt me niet de bedoeling te zijn, maar is feitelijk wel wat er aan deze (en ook de vorige) film schort en ik absoluut heel erg fout en zwak vind.

Verder waren de FXS goed en blijft het maf om acteurs als Dance en Watanabe in een film als dit rond te zien lopen.

Een vier, ofwel twee sterren.

Deze gisteren -min of meer verplicht- mee gaan zien.

Long en Drew zijn een leuk koppel, maar verder is deze film niet veel bijzonders. Erg standaard romantische comedy, die je al vanaf begin zelf kunt uittekenen.

Eigenlijk niks voor mij dit soort van films (zaal was dan ook verder gevuld met jonge meiden), echt een vrouwenfilm.

Enige grappige voor mij waren soms de opmerkingen van de twee sidekicks.

Helaas ook erg gemakzuchtig einde.

Drew is meestal niet mijn cup of tea, maar toegeven: in deze film is ze wel erg charmant en knap.

Verder wordt vroegere sexpoes Applegate wel heel snel erg oud.

Geen aanrader.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Deze film een tijdje geleden weer eens bekeken.

Aardige, maar te lange avonturenfilm met weinig vaart en te weinig daadwerkelijke actie en spanning.

Goed geacteerd door Moore en York (die ook samen als stel te zien zijn in That lucky touch), maar de aanwezigheid van Ray Milland en Gielgud is zo klein, dat hun rollen te verwaarlozen zijn en hun namen groot op de poster pure misleiding is.

Film geschoten op locatie in Z-Afrika en daar was destijds nog al veel om te doen (behoorlijke rel), want dat was door de Apartheid not done.

Niet geweldig of heel bijzonder, maar redelijk amusant en mooi in beeld gebracht.

Een magere zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze daarnet gaan zien.

Hij is niet super, zeker het eerste uur gebeurt er weinig en is het zelfs tegen het saaie aan, maar het tweede uur heeft zeker zijn momenten en de ijsbeer is een aardige variatie op de heldhaftige krijger in dit soort epossen.

De rol van Craig is haast te verwaarlozen en ook Green heeft maar weinig screentijd (maar maakt stukken meer indruk).

Toch had ik na het einde van de film niet echt het gevoel dat ik ook naar de vervolgen moet (wat ik ook niet had bij Narnia), daar voor was het net niet boeiend genoeg.

3,5 ster is wel een redelijke score voor het gebodene.

Hallo allemaal, ik vind GoldenEye tamelijk goed maar zeker niet de beste Bondfilm.

Destijds had ik zoiets van:

ok, dit is een goed begin van Pierce Brosnan, de volgende keer nog een stuk beter en dan wordt het pas echt goed!

Helaas werd het daarna per film telkens een stuk slechter en is achteraf gezien deze de beste van Pierce!

Het zwakke vind ik voor al dat hij van Q een BMW Z3 helemaal vol met technische snufjes krijgt maar dat daar de rest van de film totaal niks meer mee gedaan wordt.

Feitelijk zit je toch de hele film te wachten tot dat Bond die auto gaat gebruiken, maar op een heel kort fragment na, waarin hij in ieder willekeurige auto had kunnnen rijden is er verder niets meer van de auto te bekennen. Erg vreemd en onlogisch!

Femke is natuurlijk erg goed en super sexy (zoals gewoonlijk!) en de tank scene is een klassieker!

Alleen de muziek van Eric Serra voldoet niet aan James Bondmaatstaven, het heeft zo z'n momenten, maar over het algemeen niet bijzonder en is het iemand ooit ook opgevallen dat de irritante eindsong ook al instrumentaal door Serra is gebruikt voor de aftiteling van de Luc Benson film Leon? Wat een oplichting eigenlijk!

4 sterren!

zoniet de beste dan toch een van de beste James Bondfilms en het prototype voor de rest van de reeks

Voor het eerst kwam de humor om de hoek kijken en werd het allemaal niet meer zo serieus genomen. De film heeft de beste schurk van allemaal en de gaafste henchman Oddjob en natuurlijk de geweldige Honor Blackman rechtstreeks afkomstig van de Wrekers, cool, sexy en knap!

En Connery is nu volledig in z'n rol, super relaxt en cool. Met een van de beste John Barry soundtracks en waarschijnlijk de bekendste titelsong.

Hoewel niet meer zo modern ogend als waarschijnlijk destijds toch nog altijd een superfilm zoals ze niet meer gemaakt worden.

Deze wel aardig goede film stelt inderdaad toch wat teleur.

Je verwacht gewoon meer spectakel, meer autoachtervolgingen ipv dat je bijna anderhalf uur moet wachten voor misschien maar een minuut of 5 actie.

Wel goed geakteerd en Jolie ziet er lekker uit, ook met blond kapsel!

2 sterren!

Deze zojuist in Antwerpen gaan zien.

Na de eerste aarzelende ca tien minuten raast de film als 1 lange, niet te stoppen rollercoaster over het scherm.

Wow! Wat ik bij films als Skyfall en The Last Stand zo miste krijg ik hier in anderhalf uur voor geschoteld.

Actie, actie en nog eens actie!

Ik heb geloof ik nog nooit in zo weining tijd (ca tien minuten) zoveel auto's in de prak zien rijden, wat een achtervolging!!!

Vervolgens vliegen de kogels en explosies de rest van de film je om de oren.

Willis laat even zien aan de rest (incl Arnold) hoe het echt moet.

Natuurlijk wordt het nooit meer zo goed als bij deel1, maar dit was toch wel bijzonder lekker allemaal!

Houd je van actiefilms in het algemeen en de Die Hard serie in het bijzonder?

Dan is DIT de film!

En dan speciaal voor mij bij de aftiteling nog Doom and Gloom van mijn favoriete bandje keihard door de speakers, alleeen daarom al de moeite waard! Haha!

Minstens een acht, ofwel vier sterren.

Aardige tiener thriller met comedy elementen,

maar ...eh... wat is die Linda Fiorentino toch een waanzinnig mooie vrouw. Ze lijkt op een lerares Duits op de school waar ik werk en dat is ook heerlijke, mooie vrouw!

Deze stond al jaren op mijn lijstje van films nog te bekijken en gisteren werd ie dan uitgezonden:

het eerste wat opvalt is dat dit een film is die moeilijk onder een noemer te brengen is. Horror? Drama? Kostuumfilm?

Feitelijk zit er totaal geen verhaal in en zien we alleen maar vijf mensen in een landhuis/kasteel elkaar via verhalen en plagerijen de stuipen op het lijf jagen, waardoor de sfeer steeds onheilspellender wordt en de gemoedstoestand van alle betrokkenen steeds meer achteruit gaat.

Meer is het eigenlijk niet.

Echter door de goede regie, het mooie camerawerk, goede acteerwerk en de vaak sinistere sfeer blijft de film toch ondanks het gebrek aan verhaallijn boeien.

Niet een film om heel vaak te zien, maar zo eens in de paar jaar is ie zeker de moeite waard.

Het is in ieder geval een film, die niet met veel andere films te vergelijken valt, dus origineel zeer zeker.

Ik geef hem een goede zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze voor een groot deel al eens gezien, maar toen pakte hij mij totaal niet.

Vorige week in de herkansing en kan niet anders dan toegeven, dat ik hem nu echt goed vond.

Clint is goed opdreef als knorrige, oude oorlogsveteraan, die niets moet hebben van zijn Aziatische buren en alleen van zijn hond en oude, mooie auto houdt.

Het opmerkelijke is dat Eastwood, ondanks zijn oude leeftijd en niet meer zo atletische manier van bewegen, toch een en al kracht en power uit straalt en de coolheid zelf is.

Hij draagt gewoon deze hele film met zijn uitstraling en performance.

Ik heb dan ook afgelopen maandag echt genoten en het einde ontroerde mij zelfs.

Een dikke acht, ofwel vier sterren.

Deze van de week weer eens bekeken.

Film begint ijzersterk met De Funes als restauranteigenaar, in typische rol, waarbij hij zijn personeel uitscheldt & tiraniseert en slijmt tegen zijn deftige gasten. Erg leuk om te zien.

Was het daar maar bij gebleven. Helaas na het eerste half uur gaat film vervolgens verder met een plotje over de verdwijning van een belangrijk buitenlands staatshoofd en dan wordt het toch minder.

Eigenlijk krijg je dan 1 grote, lange -niet erg geinspireerde- autoachtervolging door de sneeuw, met hier en daar een leuke vondst.

Had duidelijk meer ingezeten, maar De Funes is zoals gewoonlijk wel goed opdreef.

Een zesje, ofwel drie sterren.

Deze laatst aangeschaft op blu ray, waarop deze samen te vinden is met Keoma. Beiden overigens in meer dan behoorlijke kwaliteit.

Van Cleef is zoals gewoonlijk goed opdreef en eist de aandacht volledig op, met zijn aangeboren coolheid en aanwezigheid.
Het verhaal is niet heel bijzonder, een soort van detective, maar wordt vrij knullig gebracht, daar je als dader al meteen bij de eerste flashbacks Van Cleef herkent.

Toch wordt de film min of meer gered door twee uitermate sterke scènes:
allereerst is daar de openingsscène, waarin we Van Cleef zien lopen, onder schot gehouden door tientallen schutters
en de andere is de final duel, waarin een verbeten Van Cleef op de op hem wachtende drie broers komt aflopen. Beide scenes worden begeleidt door het hoofdthema, wat dan in al zijn glorie is te horen. Erg, erg goed en deze scenes weten de film boven de middelmaat te brengen.

Met moeite een zeventje, ofwel 3,5 ster.

Deze net zitten kijken en deel uit makend van de 25 films op een schijfje geknald (Nog drie te gaan!).

We zien een nog relatief jonge Berger in hoofdrol, die duidelijk nog moet wennen aan zijn nieuw verworven status, namelijk die van pistolero in een Spaghetti western, maar hij zou al snel een bekend gezicht worden in het betreffende genre.

Wat deze specifieke film betreft: het is allemaal vrij doorsnee, het verhaal gaat globaal over een gestolen geld voorraad, Berger hoort van celmaat wie drie van de vier rovers zijn en waar ze waarschijnlijk het geld hebben verstopt, de film kabbelt in een lekker kalm (gezapig?) tempo voort, er wordt uiteraard hier en daar weer flink geschoten en met Fajardo in de cast is het niet moeilijk te raden wie de grote schurk zal blijken te zijn.

Adriana Ambesi is er voor de sexappeal en speelt een bardame, wat een aardig woord in dit geval is voor hoer, ze ziet er werkelijk prachtig uit, maar heeft helaas een veelte klein rolletje, ik had graag meer van haar gezien.

Film voelt eigenlijk niet echt aan als een pure Spaghetti, al hoewel ie dan wel weer met de bekende tronies van de Italiaanse variant wordt bevolkt. Verder worden we tegen het eind nog getrakteerd op een echte plottwist.

Nergens geweldig, maar oké voor een keertje.
Een dikke vijf, nou vooruit een mager zesje, ofwel 3 sterren.

Deze vorig weekend bekeken.
Beroemde en beruchte film, vooral door onconventionele einde.

Volgens sommige mensen is alleen het einde bijzonder en rest van film doorsnee, maar daar ben ik het toch niet mee eens.

Heel de film is vanaf begin intrigerend door speciale, ietwat sinistere, naargeestige sfeer; opvallende, uitzonderlijke omgeving want volledig in sneeuw afspelend verhaal; de zwijgzame -bijna anti- held Trintignant; de geweldige, iedere scene stelende, Kinski en de bijzonder sfeervolle muziek van Morricone. Vonetta McGee is er voor de romantiek en kende ik voorheen alleen van de actiethriller The Eiger Sanction van/met Clint Eastwood.

Een van de weinige westerns, waarbij de held het onderspit delft en de schurk met misdaad wegkomt. Einde film is uitermate opvallend, onderscheidend en legendarisch.

Een pareltje en must-see!

Een dikke acht, ofwel vier sterren!

Een van de beste Franse comedies ooit gemaakt en zeker onder de besten van De Funes, waarin hij net als eerder in Le Corniaud gekoppeld wordt aan die andere Franse gigant Bourvil.

Samen bleken ze nog beter te zijn dan solo en het is dan ook jammer dat het slechts bij deze twee films is gebleven.

De wisselwerking tussen de schlemielige Bourvil en driftkikker De Funes is ook nu weer grandioos en levert een aantal klassieke scènes op.

Verder ook een leuke rol voor de typische Engelse komiek Terry-Thomas.

Georges Auric was verantwoordelijk voor de sfeervolle score.

Regisseur Gérard Oury is toch voor mij DE man, die verantwoordelijk is voor alle goede Franse comedies uit die tijd: Le Corniaud, La Grande Vadrouille, Le Cerveau, Les aventures de Rabbi Jacob...

Een must voor iedereen die van De Funes houdt.

Vanavond in Breda naar Grease geweest!

Wow! Wat gaaf om deze film terug in de bioscoop te kunnen gaan zien.

Veertig jaar geleden samen met mijn vader in de Roxy te Bergen op Zoom gezien. Eigenlijk ongelooflijk dat wij kinderen van een jaar of tien oud ook helemaal gegrepen werden door de Grease/Travolta rage, die destijds een jaar of wat heerste. Toen vonden we dat heel gewoon, maar nu denk ik: waren we niet veel te jong voor deze film?

In ieder geval: een heel fijn weerzien en wat zijn ze goed: John en Olivia! Een fantastisch filmduo en wat was hun ster ook weer snel uitgedoofd. Travolta kwam eindelijk in de jaren ' 90 weer terug.

Tuurlijk had ik de film de afgelopen jaren nog wel een aantal keren op TV/dvd bekeken, maar nu op een groot filmdoek en met erg goed geluid is een wereld van verschil. Heerlijke feel good movie en fijne nog altijd hele bekende liedjes.

Het was een mooie ervaring!

Toch altijd wel een favoriet van mij gebleven en ik verhoog mijn stem van vier naar vijf sterren!

Erg goede film dit, maar toch lijkt het me hoe ouder ik wordt steeds minder realistisch:

het gaat er allemaal wel heel vrolijk aan toe in zo'n kamp.

Verder toen ik een jaar of drie geleden de dvd kocht en door de docu's op schijfje twee er achter kwam dat geen vd personage's echt heeft bestaan, maar meer gebaseerd bleken te zijn op meerdere personen die wellicht wel daar gezeten zouden kunnen hebben vond ik dat nog al een teleurstelling, dacht altijd dat deze personage's echt hadden bestaan.

Ook het feit dat in het echt de Amerikanen niet echt een rol van betekenis gespeeld hebben bij de ontsnapping maakt de film er met terugwerkende kracht niet bepaald beter op.

Het schijnt dat McQueen alleen mee wilde doen wanneer hij op een motor een coole achtervolgingsscene mocht doen. Hij vond dat zijn rol anders te mager was. Ook de baseball er bij was zijn idee. Het ziet er in de film allemaal erg gaaf uit, maar heeft dus niks met de werkelijkheid van doen.

Ik heb juist jaren lang gedacht dat er zo'n figuur, Hills geheten, in het echt een belangrijke rol had gespeeld, niet dus!

Bij dit soort films, die op ware feiten gebaseerd zijn, vind ik toch dat ze niet van alles er bij moeten gaan verzinnen.

Daarom om de amusements waarde zou ik een 5 geven,

maar nu wordt het toch maar 4 sterren!

Deze begin van het jaar gaan zien.

Kwam er pas een dag van te voren achter dat het om een musical ging en mijn hoop op een serieuze biografie was in één klap vervlogen.

Redelijke, kleurrijke film, die nog al een loopje neemt met de feiten en veelal dingen verdraait of puur uit de duim zuigt.

Na vijf minuten googlen wist ik al meer over de echte Barnum, dan na het zien van deze film.

Jackman doet het naar behoren, maar is niet een al te beste zanger, wat toch een eerste vereiste is, wanneer je de hoofdrol in een musical vertolkt.

Verder lijkt het speciaal voor deze film verzonnen personage, door Efron vertolkt, er louter in geschreven te zijn om bakvissen naar deze film te lokken.

Veel glitter en glamour en liedjes, die nou niet bepaald authentiek voor die tijd aandoen.

Ondanks de relatief korte speelduur was het een hele opgave om tot het eind geconcentreerd te blijven kijken.

Een vijfje, of wel 2,5 ster.

Deze van de week in Antwerpen gaan zien.

Na nog al wat mindere reacties te hebben gelezen, verwachte ik er niet te veel van, maar was toch nieuwsgierig genoeg om er heen te gaan.

Ik heb ontzettend genoten, eindelijk een superheldenfilm, die zich niet al te (lees: totaal niet) serieus neemt en met een hoofdrolspeler, die alles er ter plekke uit lijkt te flappen.

Eigenlijk zijn zowel de twee helden, als de schurk, ongeloofelijke sukkels, die maar wat aan modderen.

Ondanks alle hi-teck snufjes en martial arts, het blijven enorme nerds en idioten.

En dat maakt de film voor mij juist zo leuk.

Ik heb me dan ook rot gelachen.

Je moet wel van dit soort humor en het non-acteren van Rogen en Chow houden, want anders vind je er waarschijnlijk niet veel aan (mijn vriendin bleek zich kapot verveeld te hebben).

Waltz vond ik niet echt geweldig, zeker niet in vergelijking met zijn rol, waar we hem allemaal van kennen (Inglourious Basterds), hoewel zijn introductie wel ontzettend cool was.

De 3-D atractie bleek niet echt van toegevoegde waarde te zijn (behalve dan dat 2 tickets nu plots' 22 euro gingen kosten).

Een acht, ofwel 4 sterren.

Deze afgelopen maandag in Antwerpen gaan zien en voor de 2-D versie gekozen.

Ik verwachtte er niet al te veel van (zag erg op om twee uur te moeten kijken naar groene en rode mannetjes) en wellicht daardoor vond ik hem verassend vermakelijk.

Nadat Campbell eerst -tot twee keer toe- James Bond terug op de kaart had gezet met eerst GoldenEye en later Casino Royale, plus Zorro nieuw leven in had geblazen, brengt hij nu The Green Lantern op het witt doek en dat doet hij zeker niet slecht.

Allereerst was het begin erg goed gedaan met prachtige special effects, waardoor je meteen goed in de film zat.

Daarna krijgen we de introductie van het hoofdkarakter te zien, gespeeld door Reynolds, die goed in zijn rol zat: het niet allemaal al te serieus nemend, maar op de juiste momenten ook emotie tonend.

Ook zijn love interest, een rol van de erg leuke Lively, mocht er wezen en ze hebben een goede chemie samen.

Het enige minpuntje vond ik de figuur van Hector, die ik te absurd en daarom niet leuk vond.

Wellicht dat hij ook in de strip voor komt, maar voor mij verknalde dat het een beetje.

Verder vond ik Tim Robbins in een gastrolletje ook niet best.

De film is nergens serieus te nemen en kun je zeker niet vergelijken met de veel zwaarder op de hand liggende laatste Batman verfilmingen. Neigt wat meer richting de Fantastic Four films, hoewel ik deze film zeker toch wel wat hoger inschat.

Voor mij toch wel een acht, ofwel vier sterren waard.

Vanmiddag gaan zien in Antwerpen.

Film bevat veel sfeer en is op sommige momenten prachtig geschoten, maar weet uiteindelijk niet dat te leveren waar je op hoopt: spanning die leidt tot een geweldige climax.

Voor een horrorfilm, want ik ga er voor het gemak toch maar even vanuit dat deze film als horror film is bedoeld, was het allemaal niet spannend, laat staan eng genoeg. Dit geldt ook voor de finale, die uiteindelijk maar heel makkelijk en redelijk simpel eindigt.

Een film, die ook nog is gebaseerd op een eeuwen oud en overbekend sprookje, wat feitelijk vrijwel iedereen kent, moet op zijn minst verrassend uit de hoek komen, om zich te kunnen onderscheiden van de middelmaat, maar dat doet deze film eigenlijk totaal niet, behalve -zoals eerder vermeld- qua sfeer en op het visuele vlak, maar dat was duidelijk niet genoeg om anderhalf uur echt te kunnen boeien.

Verder zit je dan in Metropolis/Kinepolis in een flinke zaal met een gigantisch projectiescherm en krijg je een relatief kleine filmprojectie, waardoor je het gevoel krijgt dat je de film net zo goed over een tijdje gewoon thuis had kunnen bekijken.

Tegenvaller: een vier, ofwel twee sterren!

Deze maar weer eens bekeken.

Vrij creepy film, die behoorlijk op de zenuwen werkt.

Een van de weinige horrorfilms, die mij tijdens het kijken een ongemakkelijk gevoel geeft.

Dit wordt vooral bewerktstelligd, niet zo zeer door wat je ziet, maar door een zeer goede spannings opbouw en effectieve muziek en geluidseffecten.

Lijkt net iets te veel op The Ring om echt als klassieker beschouwd te worden.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze afgelopen vrijdag in Antwerpen gaan zien.

Nadat ik destijds de originele film volledig had genegeerd, maar uiteindelijk hem inmiddels met een big smile al twee keer op Tv heb zitten kijken, besloot ik niet nogmaals deze fout te maken en vol 2 dan ook in de bioscoop te gaan bekijken.

Helaas viel dit tweede deel wat tegen, zeker met de eerste film nog vers in mijn geheugen, daar die een week eerder nog op Tv te zien was.

Dit nieuwe deel kwam lang niet zo fris en vlot over, miste veelal de spitsvondige humor en bevatte ook veel minder (goede) actiescènes. De SFX zijn overigens wel van een zeer hoog niveau.

Vanaf het moment dat ze op de planeet van de vader van Quill (leuke rol van Russell) komen, lijkt de vaart er volledig uit te gaan en had ik het gevoel naar een heel ander soort film te zitten kijken, om dan vervolgens in de laatste acte weer vol de actie in te worden getrokken.

De film heeft echter één heel sterk punt: Baby Groot!
Wat een ongelooflijk leuk, vertederend, grappig, ondeugend, fraai ventje is dat! Hij steelt dan ook met gemak de show en de hele film! Let ook op hem (en het terugkerende naamgrapje) tijdens de aftiteling!

Rol van Stallone, hoewel groot afgebeeld tijdens de begintitels, is met twee korte scenes te verwaarlozen.

Conclusie: niet echt slecht, maar toch zeker een flinke stap terug i.v.m. het frisse origineel.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Deze een tijdje geleden in 4K bekeken.

Moeilijk te beoordelen deze film, waarvan je vooraf hoopt dat hij net zo leuk zal zijn als het origineel, maar dat bij lange aan niet haalt, omdat de algemene sfeer veelte serieus is. Eigenlijk was die trend ook al een beetje in deel 2 zichtbaar.

Hiervoor in de plaats krijgen we vooral de eerste helft van de film de zeer tragische backstory van Rocket, de wasbeer. Of je het nu wilt of niet, als kijker wordt je er wel door gegrepen, want het ontroert weldegelijk.

Alleen dit is niet de film, die ik graag had gewild. Waarom niet voortborduren op wat de eerste film zo leuk en redelijk uniek maakte in het Marvel universum: een groepje maffe, aparte figuren, die zich zelf niet al te serieus nemen en van de ene idiote situatie in de andere terecht komen.

Blijkbaar is regisseur Gunn iets te veel in zich zelf en zijn franchise gaan geloven en het allemaal veelte serieus gaan nemen, maar... dan hoef ik dat als kijker nog niet te doen.

En wat is fan favoriet Groot ontzettend op een zijspoor gezet, hij heeft nauwelijks nog wat te doen.

Het is geen slechte film, behoorlijk knap gemaakt, maar de fun is nu toch wel voor een groot gedeelte verdwenen.

Een zes, ofwel drie sterren.

Zojuist deze weer eens bekeken.

Geinige actie/comedy met een Belmondo -hoewel ietswat op automatische piloot- toch veelal hilarisch op dreef (en dus in de ogen van de serieuze critici onuitstaanbaar).

Verhaaltje stelt niks voor en is feitelijk te absurd voor woorden, maar onze vrolijke vriend weet dat met zijn onuitputtelijke charmes en lef te verdoezelen.

Nergens serieus te nemen, maar een leuke tijdpassering.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze gisteren middag uit de kast gehaald en bekeken het is tenslotte vakantie (zag toevallig dat ie ook op de BBC vandaag was). Deze film, gebaseerd op het beroemde boek van Alistair Maclean volgt het boek getrouw (maar dat is toch net nog iets beter), dit was één van de eerste, zo niet dé eerste, van zgn. oorlogsavonturenfilms, waarbij een speciaal bij elkaar gezocht team van militaire specialisten met een onmogelijke opdracht op pad wordt gestuurd tijdens de W.W.2.

Deze film staat er om bekend dat het één van de beste in zijn soort is en een razend spannende en met spektakel gevulde actie-/avonturenfilm is, des te opvallender is dan ook dat er eigenlijk relatief weinig actie in zit en alles niet meer dan degelijk in beeld wordt gebracht en er ook veel tijd ingeruimd wordt voor drama en de verhoudingen tussen de verschillende karakters, die wat meer worden uitgediept dan gebruikelijk in dit soort van films, waarbij de goede acteerprestaties van vooral Peck, Niven en Quinn en de sfeervolle score van Dimitri Tiomkin de spanning er in weten te houden, maar vooral... kijkt de film erg lekker weg, vliegt de tijd om en de zinderende finale knalt letterlijk van het scherm.

De beklimming van de steile rots lijkt duidelijk jaren later te zijn gekopieerd voor de Bondfilm "For Your Eyes Only", incl. wegvliegende duif.

Kortom: een klassieker die perfect is om tijdens de Kerstvakantie te bekijken.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze daarnet bekeken. Dit was een film waar ik als tiener een paar pagina's vol foto's in de Panorama van zag en ik uiteraard heel benieuwd naar was geworden, maar waar ik verder nooit meer iets over had gezien, of gehoord.

Tot dat ik een tijdje terug de titel van de film weer tegen kwam en ik eens op Amazon op zoek ben gegaan en zowaar: ze hadden 'm!

Tja, wat kan ik zeggen? Kan deze überhaupt wel als een echte film beoordeeld worden, want dit is eigenlijk een heel amateurachtig brouwsel, vol mooie mensen, die zichtbaar nog nooit eerder hebben geacteerd en er ook duidelijk geen talent voor hebben.

Qua film en verhaal moet dit door gaan voor een avonturenfilm en op de dvd hoes staat optimistisch dat dit een mix is van Barbarella en Indiana Jones, maar dat niveau wordt natuurlijk nergens gehaald, sterker nog het is praktisch een belediging om beide films ook maar in één adem te noemen met deze flop!

Het verhaal wordt tergend langzaam verteld, vol slechte dialogen, brak acteerwerk en een oninteressante verhaallijn, waardoor je na een half uurtje het idee hebt dat je er al twee uur naar zit te kijken (en dan moet je nog ruim een uur!).

De actiescene's zijn belachelijk slecht gechoreografeerd en komen vooral heel stuntelig en onecht over.

Is er dan helemaal niets goed aan dit prul?

De decors zijn van een behoorlijk niveau en de vele mooie dames zijn een lust voor het oog, in hun lederen pakjes en helmpjes.

Let ook op twee acteurs, die je waarschijnlijk zult herkennen uit James Bond films: Jean Rougerie als professor D'Arcy, zat in A view to a Kill en in een kleinere rol, aan het begin van de film, zie je ook nog Jean Rougerie, die te zien was in The spy who loved me.

Verder matig camerawerk en uiterst gedateerde synthesizermuziek als score.

Hier kan ik toch echt alleen maar een laag cijfer aan geven.

Een twee, ofwel 1 ster.