Opinions

Stukje leuker dan 1 nog zelfs. Gewoon lekker dom vermaak met een hoop hilarische scenes. Visueel nog iets beter, wordt gewoon vaak erg sterk in beeld gebracht, maar de effecten blijven ook nu gewoon vaak achter.

3.5*

Best wel leuk eigenlijk

Soms erg knullig, en zwaar achterhaald, de effecten zijn echt niet om aan te zien. Echter, het heeft allemaal zo zijn charme. Evil Dead is erg sfeervol, soms komisch omdat het zo lekker over the top is, en bij vlagen ook zelfs best spannend.

3*

ps. de deleted scenes op de DVD zijn echt geweldig

Een beetje gemengde gevoelens.

Absoluut een film met identiteit en kloten. Ook met humor, al is het lang niet zo leuk als bijvoorbeeld De Helaasheid der Dingen. Er zitten dan ook wel wat andere accenten in de humor, maar door het heerlijke accent en de troosteloosheid is het wel enigzins te vergelijken wat mij betreft.

Maar op het laatst vliegt Mortier toch wel tamelijk uit de bocht met allerlei zwaarmoedig gebeuren. Visueel was het ook echt zwaar over de top t.o.v. de lelijke soberheid van het begin. Natuurlijk voert hij tussendoor ook wel verschillende visuele truucjes uit, maar lang niet zo opgeklopt en over de rand als op het laatst. Ook opvallend hoe goed de soundtrack eigenlijk is, ansich natuurlijk fijn, maar niet bepaald passend als je zit te kijken naar een bende marginalen en het eeuwig oerlelijke Vlaamse plattenland.

Vermakelijk is het zeker, maar de film verdrinkt nogal in zijn ambities. 3*

Ik zal met de positieve punten beginnen, want de film is erg fraai van opzet, met mooie locaties, een verstandige kleinschalige opzet, zodat het budget optimaal gebruikt kan worden, en dat zie je er visueel ook aan af. De film ziet er erg verzorgd uit, en ook de soundtrack is prima.

Goede film met andere woorden, maar in het bestaande filmlandschap (en met de erfenis van Blade Runner en co) is het script misschien net niet helemaal wat het kan zijn. Het is iets te veel mosterd na de maaltijd. De AI-intelligentietest kennen we al zo'n beetje, gelukkig heeft het een iets andere invalshoek. Daarnaast houdt het ook de twijfel open of Caleb niet ook zelf geprogrammeerd is. Desondanks is dat ook niet heel origineel allemaal.

Wel prettig hoe de film tegen het eind uitgewerkt wordt met een wrang randje. Zou ook niet anders hebben gemogen, maar je ziet het toch te vaak fout gaan.

ruime 3.5*

Leuke film. Redelijk gestoord bij vlagen, maar vooral ook de meer subtiele humor die werkt. Dat plus een alleraardigste soundtrack en wat memorabele scenes, met een paar mooie rollen. Die moeder is echt verschrikkelijk.

3.5*

Heeft wel wat weg van Videodrome.

Wat Videodrome is voor 'film', kun je bij eXistenZ aan games linken. Cronenberg snijdt alweer thema's aan over de vervaagde realiteit en interessante invalshoeken over de waarde van realiteit.

Maar het zijn niet alleen de thema's waarom ik Cronenberg tot nu toe altijd wel kan waarderen, ook het design van de creaturen, voorwerpen en dergelijke is ook weer geweldig. Een regisseur die gelukkig gewoon van de CGI afblijft.

De film is een beetje een rommeltje, maar niet zonder reden natuurlijk. Vond hem ook behoorlijk sfeervol, weliswaar een typisch eigen Cronenberg sfeertje. Verder mag Jude Law dan wel behoorlijk matig acteren, maar echt veel van de waardering zal daar niet vanaf gaan.

Vermakelijk, maar vooral vanwege een kleine herhalingsoefening als je kijkt naar Videodrome, niet zo goed als eerdergenoemde.

3.5*

Misschien wel de leukste documentaire ooit zelfs!

Verwachtte zelf ook heel wat anders, veel meer over Banksy zelf dan over zijn alter-ego (is dat het dan misschien? ) Maar moeilijk voor te stellen voor mij dat we hier te maken hebben met een waargebeurd verhaal. Ongetwijfeld met echte elementen, maar te onwaarschijnlijk om echt te kloppen denk ik toch.

Exit Through The Gift Shop, de titel zegt misschien wel genoeg. De pretpark-achtige consumptie van kunst, het is een en al 'brand'. De docu is dan vooral kritisch op de naam van een kunstenaar, het laten vallen van een naampje is al genoeg voor een storm van publicitieit, en eenmaal die naam kun je eigenlijk alles voor kunst verkopen. Het is dan ook allemaal vaak niet meer dan herproduceren van oude ideeen in een nieuw jasje.

Al met al is het allemaal geweldig grappig, prachtige kunst (kende wel vrij veel van Banksy maar niet van de anderen), en de vertelstijl is erg origineel en verfrissend. Eigenlijk valt het niet te omschrijven. Echt heel leuk en qua speelduur ook niet iets waar je tegenop hoeft te kijken wanneer je niets met Street Art hebt.

4*

Ik snap inderdaad ook echt niet hoe je dat kunt beweren. De eerste minuten van de film al krijg je John Turturro als farao.. dan heb je toch wel een klap van de molen gehad in een bloedserieuze film. Al leek de rest van de casting ook helemaal nergens op natuurlijk.

Wat je (wat mij betreft) de bijbel altijd wel moet nageven is dat het verhalen zijn die tot de verbeelding spreken. Jammer genoeg is zoals verwacht Scott en epische films een hoogst moeizaam huwelijk. Inhoudelijk zit er totaal niks in. Een enorm langdradig zouteloze eenheidsworst. Ook nog eens zeer rommelig verteld. Het verhaal draait rond twee personen die als broers opgroeien aan het hof. Bale en Edgerton spelen dit alsof ze elkaar een keertje op een feestje hebben gezien. Mozes maakt nogal een ingrijpende levensfase mee als hij te weten komt dat hij behoort tot het volk van de slaven, maar wat er mee gedaan wordt…? Ramses heeft totaal geen ambigu karakter en komt uberhaupt nauwelijks over als een mens met eigenschappen, ondanks dat er nogal wat te twijfelen en af te wegen valt.
De film verloopt uiterst moeizaam en plichtmatig. De enige punten die nog wel aardig waren:
- God als verwend jochie. Leuke keuze, komt ook redelijk overeen met God in het Oude Testament.
- De rampen. Vooral dat ze ‘logisch’ en rap in elkaar overlopen, ipv dat je per ramp weer een hele berg onzin tussendoor krijgt enzo.
En last but not least, Mozes is jaren weg blijkbaar, lijkt wel 40 jaar ouder geworden, maar zijn vrouw en kind zijn nog exact even oud? Dat bedenk je bijna niet zo sullig zag dat er uit.

De sci-fi van Scott mag ik nog graag zien, maar dit soort films zijn gewoon niet om aan te zien. Ja de overzichts-shots zien er fraai uit, maar mag het ook met zo’n budget?

2.0*, en dan ben ik nog redelijk coulant.

Redelijk.

Een film met een welbekend uitgangspunt, maar met een iets andere uitwerking. Het heeft zo zijn spannende fases en momenten, en een paar redelijk pittige scenes die zeker wel de moeite waard waren.

Een stuk minder vond ik het rechtbankaspect. Niet alleen was dat op een gegeven moment ontzettend langdradig, waar de eindspeeches van beide partijten eigenlijk alleen maar konden bevestigen dat er veel te veel om de materie is heen gedraaid. Bovendien vond ik het hele gebeuren wel erg simplistisch, en met het dieptepunt de strafbepaling. Blijkbaar wordt verondersteld dat de enige relevante informatie is de geestelijke schuldig is, maar dat het allemaal ook niet echt zijn bedoeling was, dus hij mag gaan. Dat was wel gemakzuchtig uitgewerkt.

Verder was de hele gedoe rondom de advocate zelf een beetje erg melig, met de hele nadruk op het zijn van een carrierevrouw en de persoonlijke ontwikkeling van dien. Moralisme wat er de hele film door in gestopt leek te worden.

Tot slot vond ik het ook wel jammer dat Emily Rose zelf niet wat veelzijdiger belicht werd. Zo werd een paar keer gezegd dat ze zelf door had dat ze bezeten was, en ook een paar heldere momenten kende waarop ze daar met bijvoorbeeld de priester over sprak. Maar gek genoeg zien we haar op geen enkel moment terug in die tussenfase, zodat elke twijfel over haar mentale gesteldheid (waar de film ook deels om draait) scriptmatig geschrapt wordt.

Maar al met al overheerst toch het positieve gevoel, vond het toch wel een van de betere Excorsism films van de laatste jaren (voor zover ik ze gezien heb), omdat het wat spannender is dan normaal.

Kleine 3*

Niet zozeer een 'enge' film, eerder 'angstaanjagend'. Op het eerste gezicht lijkt dat hetzelfde, maar echt 'eng' kan ik The Exorcist niet noemen. Met een enge film denk ik aan een film waarbij je soms even niet durft te kijken en daadwerkelijk schrikmomenten meemaakt. Bij The Exorcist weet je vrij snel waar je aan toebent, en maakt dan ook geen gebruik van simpele schrikmomenten, de film heeft het niet nodig om continu angstaanjagend te zijn. Een voortdurende spanning houdt de film in je greep, de personages idem dito.

Ruime 4*

Eigenlijk vrijwel hetzelfde verhaal als deel 1.

Zeker wel leuke momenten, en de verzameling verlepte actiehelden bij elkaar stoppen blijft een leuk idee. Zo is de entree van Chuck Norris het absolute hoogtepunt van deze film.

Maar de minpunten zijn er niet minder op geworden. Het is een actiefilm, maar er is geen memorabele actiescene te zien. Veel lawaai en ontploffingen, maar alles wordt erg gewoontjes in beeld gebracht, en matig ge-edit zodat de indruk van de actiescenes vaak verloren gaan. Eigenlijk moet het wederom voor 90% uit de one-liners komen, en die vind ik ook in deel 2 niet zo bijzonder. Vaak genoeg dat een geforceerd cool bedoelde opmerking compleet doodvalt, vooral Statham had daar erg veel last van.

Ook dit deel had weer te kampen met een flinke dosis melodrama. Alleen al die scene waar dat jonge ventje vertelt over zijn Afghanistan-ervaringen.. ( ), en zo'n scene dat die Chinese chick even bij een overpeinzende Stallone komt zitten in de late avond ( ). Onbegrijpelijk wat zulke dingen in zulke films komen doen.

Ook wel vreemd is dat 2 van de leden van de groep huurlingen eigenlijk amper meer zijn dan edelfiguranten.

Verder vond ik de film (voor zover ik me dat nog kan herinneren) wat minder tempo hebben dan deel 1, maar was de toevoeging van Schwarzenegger en Norris zeker een pluspunt. Dat was Van Damme niet, kwam niet erg indrukwekkend over. Ook in dat slotgevecht niet.

2*

Had er toch wel wat leukers van verwacht. Vond het bij vlagen best saai, lang niet zo komisch als ik had gehoopt, en een paar elementen waar ik weinig van begrijp.

Het begon allemaal wel leuk met die openingsscene waar Lundgren hard tekeer ging en de personages zich aandienen, maar al gelijk daarna beginnen zich de eerste haarscheurtjes te openbaren. Krijgen we een of ander superlame liefdesverhaaltje van Statham waar vervolgens echt helemaal niks mee gedaan wordt wat al niet echt helpt, maar ook Stallone zelf moet van zijn meest gevoelige kant worden getoond. Zelfs bij Rourke zie je op een gegeven moment nog net niet de traantjes over de wangen biggelen. En dan ben je al halverwege, en heb je voor actiescenes van betekenis niet meer dan een paar vingers nodig..

Verder bevat de film zeker wel leuke momenten, maar wat mij betreft maar veel te sporadisch. Veel van die momenten dat een of meer leden van de groep iets of iemand overhoop knallen, en als dat dan succesvol blijkt er zo'n extreem geforceerde oneliner achtergeplakt moet worden. Zulke dingen hebben wel potentie als je alles echt over de top maakt, maar gek genoeg is het geheel nog best serieus en sentimenteel. Natuurlijk is het wel een knipoog naar de Eighties, dat zie ik ook wel, maar het voelt allemaal nogal achterhaald en niet helemaal geslaagd aan.

Daarnaast vond ik de choreografie verder wel goed, de groep heeft zijn skills en ze kicken aardig ass ja, maar werd de actie met de scene eentoniger (elke keer weer dat schieten in de voet enzo). Helaas was er soms vrij weinig van te zien, want hoe het in beeld is gebracht is laat nogal eens te wensen over. Verder ziet alle actie en de ontploffingen er wel overweldigend uit, maar allemaal erg blikkerig CGI-wise, net als dat digitale bloed elke keer. En toch ook wel een uitkomst dat er altijd zoveel vaten olie, gasflessen en ander explosief spul rondslingert op zulke locaties
Camerawerk en soundtrack waren ook wel gewoon erg zwak.

Zo nu en dan wel een leuk momentje (dat Lundgren er opeens weer bijzit op het einde ), dat geknal van die neger in de tunnel, de cameo van Schwarzenegger , maar dan heb je het ook wel zo'n beetje gehad. Qua memorabele actiescenes wel erg mager voor een film als deze.

2*

De mysterieuze en onheilspellende muziek creert een geweldige sfeer in Eyes Wide Shut. Had echter na het einde wel een onbevredigend gevoel. Niet zozeer dat er 'meer in had gezeten' of iets dergelijks. Maar door de geweldige aanloop had ik meer verwacht van het slot.

Ander minpunt vond ik de emotionele scenes van Kidman, wat waren die vervelend zeg.

Toch een 3.5* voor deze film.