Opinions

Wat was er zo banaal aan? Uitgangspunt met dubbelrollen en iedereen die zich anders voordoet, waardoor de personages op een gegeven moment zelf de draad kwijt zijn, is zeer aardig. De Funes als driftkikker is ook altijd wel leuk. Toch ontstijgt Pouic Pouic verder amper het niveau van een middelmatige klucht en dat is dan ook precies wat dit is. 3 voorzichtige sterren.

Inderdaad minder dan Koyaanisqatsi. Vooral omdat de regisseur het af laat weten. Dat klinkt flauw, maar het was de visie van Reggio waarin hij het werk van de componist, cinematograaf en regisseur gelijk stelt en evenwaardig aan elkaar. De muziek is sterk, de beelden zijn vooral bij vlagen erg mooi en dat werkt ook prima samen. De keuze voor de beelden en de montage (het smeden van een mooi geheel) en aan de hand daarvan het vertellen van een 'verhaal' of zelfs duidelijk maken van een punt, lijkt mij de belangrijkste taak overgebleven voor Reggio. Daar schiet de film voor mij te kort in.

Af en toe werd ik erg moe van het zoveelste minutenlang vasthouden van het beeld van een kindergezicht dat staat voor onschuld. Gelukkig staan daar ook best veel mooie beelden tegenover. Het probleem is dat vanaf minuut 1 de boodschap door je strot geramd wordt. Hierdoor is het 96 minuten lang een herhaling van zetten om 1 enkel punt duidelijk te maken; de mens verziekt de aarde voor elkaar en voor anderen (dieren, planten etc.). Hoewel ik sommige beelden sterk vond in hun eenvoud, was het te pontificaal. Natuurlijk was de destructieve kant van de mens het hele punt, maar je moet dat zo brengen zodat de kijker langzaam dit gevoel ook krijgt. Zorg ervoor dat de beelden een verhaal vertellen, om vervolgens langzaam het punt duidelijk te maken. Nu is het inderdaad te veel een registratie, waarbij elk shot direct moet slaan op hoe wij de aarde aan het vernielen zijn. Ik ben best gevoelig voor bijvoorbeeld nieuws of beelden waaruit blijkt dat 'wij' alles naar de klote helpen, maar ik had nu te weinig een gevoel waarbij ik me zorgen maakte over onze wereld. Ik neem aan dat dit het voornaamste doel was.

Gelukkig is die registratie best de moeite waard. Ik vind het idee van de trilogie nog steeds boeiend genoeg en al met al kom ik toch nog op 3 sterren uit.

In veel opzichten is dit weer een typische Altman film. Van een afstandje gefilmde personages die door elkaar heen lopen en praten. En die gesprekken gaan dan over eigenlijk niets. Sowieso is de Altman humor weer aanwezig, het zit hem meer in kleine situaties die een beetje uit de hand lopen dan dat het duidelijk dijenkletsers zijn. Behoorlijk onderhoudend en het wordt steeds vermakelijker als je er eenmaal inzit. De belachelijke liedjes worden op een gegeven moment eigenlijk best grappig en soms zelfs mooi. Hoogtepunt waren die geforceerde commercials.

Maar in veel opzichten is dit helemaal niet typisch Altman. Dit is namelijk een heel bijzondere zwanenzang. De film gaat over een onvermijdelijk einde van iets moois. De film gaat over verlies. Dit is een beschouwende Altman en hij is nostalgisch en zelfs treurig, maar absoluut niet zeurderig. En heel de film voel je dat hij iets aan het afronden is, namelijk een indrukwekkende carrière met hoogte- en dieptepunten. Wrang klinken dan ook de woorden; 'the dead of an old man is no tragedy' door een van de meest interessante personage uit een Altman film. Ik zie net dat hij datzelfde jaar nog zou overlijden.

Weer een loodzwaar drama. Zag van de week ook 'My Sisters Keeper' van Vader-verloochenaar Cassavates. En hoewel deze film weinig met die film gemeen heeft, maak ik toch de vergelijking. Want ook in deze film gebeuren de meest verschrikkelijke dingen. Het verschil is dat hier het drama wel werkt en dat kan ik het beste 'aantonen' door het contrast op te maken. Dat doe ik met name omdat ik me erger aan opmerkingen als 'RTL sentiment' en 'alle ellende wordt uit de kast getrokken'. Ik vind de film wat ondergewaardeerd hier door opmerkingen van mensen met wie ik het vaker wel eens ben als niet, zoals dat dit niets bijzonders is. Want dat is het heel nadrukkelijk wel.

Een zoektocht naar een antwoord op de vraag waarom het hier wel werkt en niet in een film als My Sisters Keepr, die het predikaat RTL 4 drama van mij wel mag dragen, zal ik dan vooral op deze film betrekken. Het zijn een aantal zaken. Sommige open deuren, sommige wat minder vopor de hand liggend. Zal beginnen met het intra Met name dat de personages geloofwaardig waren. Dan kijk je eerst naar de acteerprestaties, die er voor zorgen dat dit wel of niet het geval is. De veelgeprezen rol van Sidibe was inderdaad zeer indrukwekkend. Het lijkt ook net of ze zichzelf speelt, maar ik zag een interview met haar, waaruit het tegendeel blijkt. Ook zijn eigenlijk alle bijrollen goed.
Misschien waren de vader en met name de moeder wel erg kwaadaardig (wel fantastisch neergezet), maar goed dat was dan ook een beetje het punt. Het gaat er hier dan ook om hoe ze zo zijn geworden. In deze film was er tenminste nuance. Precious was misschien een slachtoffer in de meest verschrikkelijke zin van het woord, waarvoor je ogenblikkelijk sympathie krijgt. Zij wordt niet geportretteerd als de goedheid zelve, maar als een mens met haar zwakheden en gebreken. Iets anders wat ik miste in bijvoorbeeld My Sisters Keeper. In de scenes met het kleine meisje die uiteindelijk in een vergelijkbare situatie zit, blijkt dat Precious zich ook schuldig maakt aan kwalijk gedrag.

Belangrijkste verschil met een film waarin het drama niet werkt als My Sisters Keeper is dat daar uitsluitend iets in beeld gebracht wordt dat heel erg is en dat dat belangrijk is. De ziekte leukemie. Vragen als waarom zijn onbelangrijk. Alle ongemakken (om het te eufiniseren), komen daar uit voort. Bij Precious zit het dieper. Het komt voort uit de slechtheid van mensen. Die slechtheid komt voort uit de erbarmelijke sociale omstandigheden en zijn het resultaat van een stuk achterlijkheid als gevolg van universele thema's als armoede en gebrek aan onderwijs. Het gaat niet om een situatie waar niets aan te doen is, het gaat om de geschiedenis van een land, de inrichting van de verzorgingsstaat, sociale leefomstandigheden, gebrek aan fatsoenlijkheid. Het is een zorgwekkende situatie waar miljoenen in verzeild zijn geraakt zonder daar zelf iets aan te kunnen doen. Maar het is niet iets dat perse onvoorkoombaar was. Het verschil is dat je hier boos of verdrietig wordt om wat er achterzit en hoe het komt. Niet alleen om het gevolg van wat je ziet. Dat is nogal een verschil. Als je shit wil laten zien, kun je dat het beste doen door te laten wat er allemaal mis is en waar het vandaan komt, niet door alleen de shit te laten zien. Anders is het drama alleen wat je zintuigen waarnemen en niet wat je daarbij voelt.
En dan wordt het hier ook nog eens tien keer beter gebracht. Het verhaal is logisch, de dialogen geloofwaardig en als zelfs Mariah Carey in staat is om een goede prestatie te leveren, kan er eigenlijk niets meer mis gaan. Maar het is voor het relativerende karakter van de film die dit sterk bovengemiddeld maakt.

Precious is oliedom, maar puur vanwege slechte opvoeding en gebrekkig onderwijs. Want eigenlijk heeft ze best de potentie slim te zijn. Ze kan er dus niets aan doen, maar het wordt voor de meesten van ons lastig je met haar te identificeren. Maar dat is nu ook niet de bedoeling, deze film is eerder voor mensen die nooit te maken gehad hebben met zulke ellende. Haar overgewicht is een resultaat van verwaarlozing en je toevlucht zoeken in eten. Als ze in de schoolbanken moet zeggen waar ze goed in is, zegt ze na veel pijn en moeite ‘ik kan koken’. Dat is eigenlijk niet helemaal zo, maar voedsel is wat ze weet. Eigenlijk is ze nergens echt goed in. Misschien wiskunde, maar het is meer dat ze daar niet slecht in is.

En zo zit er in alles nuance, alles komt ergens door. Het is niet ellende om de ellende. Bovendien zitten er ook wat komische en luchtigere scenes in. Precious is een dromer. Op zoek naar een beter bestaan waar ze weinig van af weet. Het zijn dan ook alleen cliches waar ze naar verlangt. Ze weet niet beter. En waarom is Precious eigenlijk zo belangrijk dat we haar ellende volgen en niet die van een ander? Misschien omdat haar spiraal neerwaartser is dan die van anderen? Het uiteindelijke punt is ook wel een beetje dat het inderdaad ook net zo goed iemand anders had kunnen zijn.

Lang verhaal kort, drama op zijn krachtigst. 4 sterren

Aardige film van de altijd bekwame Nolan. Uiteindelijk is alle poespas en zijn alle trucs die ook de film uithaalt niet veel moeilijker uit te leggen dan twee goochelaars die elkaars rivalen zijn en elkaar de loef proberen af te steken en dat allebei met een dubbelganger moeten doen. Zat heel de film te wachten op een ingenieuze ontknoping net als bijv. Memento. Die kwam niet en dus zat ik een beetje met een leeg gevoel. Toch wel vermakelijk. 3 sterren

Vette film toch wel hoor. Een combinatie van lekkere camp (een aantal lekker bloedige scenes) en goede horror (een aantal lekkere schrikmomenten) is wel aan Carpenter besteed. Heb me weer eens prima vermaakt. Ben langzaam al zijn films bij elkaar aan 't verzamelen. 4 sterren voor deze.

Er mankeert van alles aan de film. Vind Gyllenhaal compleet miscast, de plot is echt te dun en clichématig voor woorden, dialogen zijn ontzettend flauw en voorspelbaar en het ergste is het verschrikkelijke einde.

De film is alleen leuk op het moment dat er actie is. Vond de actiescenes, hoewel gelikt, prima in beeld gebracht en heel vermakelijk. Op die momenten is het gewoonweg een lekkere ouderwetse avonturenfilm waar ik erg van houd. En als aanvulling daarop is dan ook het grote pluspunt dat de actiesscenes talrijk zijn en het tempo daardoor aangenaam, waardoor de vette minpunten naar de achtergrond gedrongen worden. Vond de setting en de locaties trouwens ook prima. En daardoor toch nog 3 sterren, want buiten het Indiana Jones geweld van de laatste 30 jaar, vind ik dat Hollywood veel te weinig goede avonturenfilms maakt.

Een verschrikkelijk cliche en vervelend eerste half uur, een verrassend leuk vervolg in het tweede half uur in de moerassen en een laatste half uur dat weer vervalt in voorspelbaarheden waardoor ik letterlijk in slaap viel. 2,5 sterren door dat leuke half uur in het midden. Geef mij maar pixar.

Geweldige herziening gehad. Werkelijk elke scene is leuk. Ontzettend komische film. Heerlijk. Vermaak van de bovenste plank, uit de tijd dat Reiner nog goede films maakte. Verhoogd naar 4,5 sterren.

Aardig. Heb echt wel geboeid zitten kijken en wat dat betreft was de filmbeleving die Prisoners biedt geslaagd. Jammer dat de plot uiteindelijk niet zo veel voorstelt als het de gehele speelduur een beetje belooft. En eigenlijk zitten er zeker tegen het eind te veel onwaarschijnlijkheden/ onlogische zaken (en misschien wel gewoon plotgaten) in. En daardoor blijkt het uiteindelijk slecht een aardige film. Dat is toch een beetje een Denis Villeneuve kwaaltje, zo lijkt het. Met een nogal belachelijk plot bracht hij het veelbelovende Incendies om zeep.

Jammer dat hij de plot niet serieus genoeg neemt, want visueel is de film sterk, met de sfeer zit het meer dan goed en zelfs de acteurs met wie ik normaliter niet zo veel heb, spelen prima. Al doet Jackman niet veel meer dan wild om zich heen slaan als een gekwelde bezetene. Prisoners bewijst dat de plot niet ondergeschikt is, maar dat alles moet werken om aan te kunnen sluiten bij de beste films die ooit gemaakt zijn. Met pijn en moeite 3,5 sterren.

Leuke film. Typisch Wilder, lekker luchtig, erg vermakelijk mysterieverhaaltje, prettig in beeld gebracht. Wacht nog steeds op de eerste Wilder onder de 4 sterren. Lijkt er niet in te zitten.

Wat een duf gedoe. Ze houden van elkaar, dan hebben ze weer een hekel aan elkaar, dan haten ze elkaar, dan houden ze van elkaar, dan weer niet. En dat gaat zo een goede 100 minuten door. Toch waren die 100 minuten ook weer relatief snel voorbij. Recapitulerend komt dat dan in de eerste plaats door de acteurs. Davis is geweldig als altijd, maar ook de rest van de cast is uiterst genietbaar. Opvallend zinloze rol voor Olivia De Havilland, maar de aanwezigheid van iemand als Vincent Price vergoed dan weer veel. Verder zijn er een aantal scenes die het oeverloze gelul gelukkig doorbreken, zoals de wel aardige scenes in Ierland. Wat de film redt, is het eind dit zet namelijk het voorgaande in perspectief. Dat de doodveroordeling doorgaat (en niet opeens weer wordt onderbroken door een schuldgevoel of compromis) betekent dat het niet alleen ouwewijven geruzie was, maar het blijkbaar echt ergens over ging. Om nog maar te zwijgen over hoe verrassend en ongebruikelijk het was, ook al is dit een soort van echt gebeurd. En dat redt de film en brengt hem toch nog op 3 sterren, maar geef mij maar de swashbuckle film van Curtiz, zoals the Adventures of Robin Hood, Captain Blood of the Sea Hawk.

Leuke parodie wel hoor. Vooral het eind vergoed veel. Valt genoeg op aan te merken (wat ook veelvuldig gebeurt), maar de positieve punten mogen echt niet vergeten worden. 3 sterren.

Vond het niet onaardig. Het eerste kwartier is ellendig saai, visueel is het net een aflevering van Growing Pains, maar de belegering en shootout van de abortuskliniek die daarna kwam (en in feite het grootste gedeelte in beslag nam) vond ik gewoonweg sterk en erg vermakelijk. Aardige gore, hoewel het overdrevene ervan een beetje out of style was.

Vreemd is eigenlijk dat het gedoe met de demomen en het monster op het eind, ondergeschikt is en meer een middel om een geschift religieuze Perlman (die altijd wel op zijn plaats is in dit soort rollen) met zonen eens goed te laten huis houden. Vond het horrorstuk niet heel negatief, maar ook weinig toegevoegde waarde hebben. Vreemd eigenlijk voor een masters of horrors. 3 sterren.

Logisch natuurlijk dat Bresson deze film maakte. Welk verhaal leunt dichter aan bij de rode draad uit zijn carriere van spiritualiteit en verlossing dan deze? Wat is een beter verhaal om nog eens met je constante strijd met het geloof te gaan worstelen?

Zijn minimalisme werkt altijd op een bevreemdende manier. Ook hier zorgt het ervoor dat je niet afgeleid wordt. Of beter; volledig gefocust blijft op het verhaal. Bresson probeerde een zo accuraat mogelijk vertelling op het doek te krijgen. Hij wil gewoon puur laten zien hoe hij denkt dat het is gegaan. Hij probeert zo min mogelijk te manipuleren en vals te spelen. Hij wil geen acteurs die je proberen te overtuigen van hun emoties, hij wil dat bij de kijker leggen. Hij wil dat zijn film visueel gezien totaal niet afleid. De discussie die je kunt hebben, is of het verstandig is om je mogelijkheden zo matig te benutten. Hij laat het werken in eerste instantie door het ontzettend sterk vertellen van het verhaal. Verder vind ik de film helemaal niet zo amateuristisch geacteerd of lelijk gefilmd. Bresson haalt zijn kracht daarnaast vooral uit momenten. De aanschouwende priester die ook een engel zou kunnen zijn (maar dat niet blijkt te zijn). Het gekonkel achter de cel van Jeanne of Arc door het gat van de muur of de onschuldige hond op het laatst. Op die momenten is Bresson heel duidelijk wel zijn publiek aan het manipuleren. Maar op zijn manier.

Toch zorgt zijn unieke aanpak hier ook wel voor afstand. Dat had ik bij Balthazar en ook bij A Man Escaped helemaal niet. De aanpak van Dreyer die er een waanzinnig emotionele film van maakte (bijna het tegenovergestelde van deze aanpak, ook visueel) werkt toch een stuk beter. Dat is toch wel opvallend. Nu is het deels ook wel dat die film zo ontzettend goed is, maar Bresson zou voor Dreyer niet onder hoeven doen. Bresson is wel een unieke regisseur en hoewel ik geen enkele behoefte zou hebben aan meer van dit soort filmmakers, maar ik ben toch erg blij met zijn films. Ik twijfel erg tussen 3,5 en 4 sterren.

Wie, wat, waar? Heb er nog nooit discussie over gehoord. Jij bent zo'n beetje de enige van wie ik hoor dat je het houterig vond. Maar goed, over deze film idd.

Wist niet dat dit naar het boek van Kafka was en had the Trial (zoals ik de dvd thuis heb liggen) ook daar nog niet mee geassocieerd.

Had een bloedserieus rechtbankdrama verwacht. Geen surrealistische aanklacht tegen de bureaucratie. Maar het was wel prachtig.Had moeite de aandacht erbij te houden, maar dat kwam door de matige kwaliteit van de dvd. Vooral door het geluid. Kon maar slecht verstaan wat er gezegd werd zo nu en dan.

Maar dat mag de pret nauwelijks drukken. Duidelijk hoeveel invloed deze film en het werk van Kafka (wiens boeken mij toch altijd redelijk onverfilmbaar leken op de e.o.a. manier, weet niet waarom) op de cinema heeft gehad. Herkende veel van deze film, in bijv. After Hours en Brazil. Het schitterende verhaal, gecombineerd met het duizelingwekkende camerawerk en de prachtige decors (wat cruciaal was), maken dit tot een heel bijzondere film. 4 sterren, maar dat kan meer worden, als ik een betere dvd uitgave te pakken heb.

Was tot voorkort nog niet eens toegevoegd aan deze site (Met dank aan Tsjidde nu dus wel). Zonde dat deze film zo onbekend is, want het is echt een geweldig goede film. Ik heb zelden een film gezien die zo scherp en komisch tegelijk is. Het verval van het schrikbewind van Milosevic wordt op een zeer pijnlijke, maar komische wijze in beeld gebracht en de geheime dienst in Servië wordt belachelijk gemaakt. De vertelstructuur is geweldig en onovertroffen. Moeilijk geen spoilers te gebruiken (die toch niemand kan lezen), maar ik vond het briljant dat het leven van een professor die het heel zijn leven tegen een dictatuur opneemt, letterlijk wordt verteld (ook aan hem) door de agent die hem al jaren dood probeert te krijgen, zonder dat de professor het door had. Aan de hand van ijzersterke flashbacks wordt zijn leven duidelijk, maar ook de situatie in voormalig Yoegoslavie.

Een komisch sterke film, een film die echt wat uitdraagt, strak geregisseerd en er wordt voortreffelijk geacteerd. Gaat dit zien, ik zal proberen hem in de pakketservice te doen (hoewel illegale kopieën geloof ik niet zijn toegestaan). Ik denk dat veel mensen hem goed gaan vinden. 4,5 sterren voor een van de beste Europese films van de laatste jaren.

Het verhaal is behoorlijk standaard en bijzonder voorspelbaar, maar verder is er erg weinig mis met the Professionals. Behoorlijk vermakelijk, vol shootouts bij rotswanden, barre tochten door de woestijn en een explosieve reddingsoperatie. Zat alleen niet helemaal lekker in de film, omdat ik gisteren eigenlijk liever buiten was (wat niet ging vanwege een blessure). Maar daar kan de film natuurlijk niets aan doen. Veelzijdig filmmaker die Brooks. Slechts drie films van gezien, maar die films lijken in helemaal niets op elkaar. 3,5 sterren

Mja, best goed, maar had er iets meer van verwacht. Vond Suspiria een stuk beter. Alle Italiaanse horrorfilms die ik tot nu toe gezien heb van o.a. Deodato, Fulci, Bava en Argento zijn erg interessant en ook wel sterk, maar kennen helaas ook wel veel zwakke momenten, waardoor het net geen grote meesterwerken voor mij zijn.

Deze film ook. Best een spannend whodunnit verhaaltje, maar ik zat niet op het puntje van mijn stoel zoals bijvoorbeeld bij de drie films die op de poster genoemd worden. Soms is het ook gewoon niet boeiend en nogal langdradig. Daartegenover staan wel weer briljante scenes met geweldige (hoewel wat te nadrukkelijk aanwezige) muziek. Had de hele speelduur verwacht dat die journaliste de dader was. Gelukkig was het eind wel sterk, goed gecamoufleerd en eigenlijk best logisch en in dit geval vind ik dat het slagen van de film voor een groot deel daarvan afhing. Daardoor toch nog 4 sterren. Want dat Argento wat kan, dat is duidelijk.

Krachtige film, die echter niet zo goed is als ik eigenlijk stiekem had verwacht. Gelukkig boeit de film gedurende de hele speelduur en is op een paar momenten echt heel goed. In elk geval weer eens wat anders dan eindeloze en onwaarschijnlijke ontsnappingspogingen. 4 sterren.

Vooral een erg interessante film. Fantastische setting en een geweldig uitgangspunt. Dan sta je al met 1-0 voor. Die score wordt verder opgevoerd door het bij vlagen erg mooie camerawerk, de goede muziek en veel heel sterke scènes. Dat zijn veelal de gewelddadige scènes. Af en toe niet minder dan briljant zelfs. Er wordt erg nadrukkelijk gestreefd naar een rauw en compromisloos Peckinpah sfeertje, maar ja dat is eigenlijk wel geslaagd. Af en toe is de film zelfs poëtisch. Op basis van deze informatie zou je vermoeden dat we te maken hebben met een briljante film. Maar dat is niet zo. Hoe dat in godsnaam kan?

Ten eerste is het op papier leuke scenario van Cave helemaal niet goed uitgewerkt. Die wat opgedrongen poëtische sfeer komt niet uit de verf (hooguit op momenten). Maar het grootste manko is dat de personages niet goed uitgewerkt zijn. Een eventuele worsteling met het dilemma of ie nou zijn broer moet vermoorden of niet, blijft volledig uit. Het zwaartepunt ligt voor het grootste gedeelte bij die Captain Stanley, terwijl dat natuurlijk bij de broers had moeten liggen, die je dus amper leert kennen. Je hebt als kijker (ik althans) geen binding met de karakters en je aanschouwt het allemaal vrij afstandelijk.

En dat maakt het verschil tussen een briljante film en een zeer aardige film. Die Hillcoat had goud in handen en ook met een film als the Road (die ik verder wel ok vond) had een echt goede regisseur misschien meer gedaan. En dus maar 3,5 sterren. Op voorhand had ik dat een prima score gevonden gezien ik niet bepaald (hoge of lage) verwachtingen had, maar er lag een geniale film in het verschiet. 3,5 sterren dus.

gewoon een fijne ouwerwetse gangsterfilm. De actiescenes waren weer geweldig en sowieso sprak de look van de film me weer aan.

Veel sterke scenes (met name de actiescenes eigenlijk) , worden afgewisseld door wat mindere momenten die de speelduur wat aangenamer hadden kunnen maken mochten die er niet in hebben gezeten. Is toch wel een Michael Mann kwaaltje, net als zijn onvermogen om echt iets op te roepen bij de kijker. Het blijven toch betrekkelijk afstandelijke projecten zonder een duidelijke hart en ziel. Verder viel me het wel erg weinig innovatieve verhaal me tegen.

Toch wegen de pluspunten zwaarder door de visuele flair en de geweldige en goed gedoseerde actiescenes (want daar keek ik uiteindelijk met name voor). De reacties en het gemiddelde viel me dan ook tegen, als ik bijvoorbeeld kijk naar een film als American Gangster. Vooruit, 4 sterren.

niet op alle momenten even goed, zeker op het begin niet. toch zitten er weer erg veel geweldige momenten in, zoals het eind dat me altijd wel bij zal blijven.

overduidelijk een voorbeeld voor bijna elke gangsterfilm die later zou volgen. Scarface (zowel remake als origineel)en Goodfellas hebben inspiratie gehaald (de makers althans) uit deze film. zoveel wordt wel duidelijk als je deze film ziet.

een beoordeling zit ergens tussen de 3,5 en de 4 sterren. neig hem het voordeel van de twijfel te geven vanwege zichtbare verdienste voor het genre.

Mooie film van Allen en goddank zag hij geen ruimte zichzelf een rol toe te bedelen. the Purple Rose of Cairo is een mooi pleidooi voor liefde voor de film (wat ik ondertussen dus ook heb; net als veel mensen hier) en zijn helende kracht. De acteurs zijn goed op hun plek en hebben het zichtbaar naar hun zin (vooral Daniels).

Geniaal was het nergens en echt zwaar onder de indruk was ik nooit, maar de film is leuk. Niet veel meer, maar zeker niet minder.4 sterretjes.

Walgelijk draak van een film. Vies sentiment, film probeert op goedkope wijze makkelijk te scoren. Vreemd om te zien dat dit blijkbaar ook nog lukt. 1,5 sterren.

Wat een sterke film. Op de een of andere manier heb je wel eens dat geweldige films en/of regisseurs een beetje langs je heen gaan. Bij mij was dat in elk geval bij Refn het geval. Mijn oog viel pas op hem door Drive. Bij het doornemen van zijn filmografie leken bijna al zijn films me interessant. Werd Refn voor Drive een klein beetje genegeerd door de serieuze critici of lag ik gewoon te slapen? Misschien een combinatie van beide. Mijn nieuwsgierigheid is bij het zien van Pusher omgeslagen naar een serieuze drang om snel veel meer van hem te gaan zien.

Weer een tijdje geleden dat ik zo in de film zat. De film heeft een ongekend hoog realisme. Dit heeft een aantal oorzaken. Het script is heel geloofwaardig en vooral ook de opbouw ervan. Er worden niet direct allerlei absurd buitensporige geweldsexplosies getoond. Nee, heel geleidelijk word je meegenomen aan de hand van een dealer en de problemen waarin hij komt zijn volstrekt geloofwaardig. Het geweld dat je langzaam aan te zien krijgt wint daardoor aan kracht. Alles dat je ziet klopt, zo had het kunnen zijn. Het tweede is de acteurs. Sizemore look-a-like Bodnia (volgens mij nog nooit iets met hem gezien) is al heel sterk. Maar vooral Mikkelsen is toch wel een klasbak hoor. Wat een transformatie (niet perse qua uiterlijk) ondergaat hij hier weer. Het is gewoon een dealertje. Je vergeet volledig dat je naar de, inmiddels behoorlijk bekende, acteur zit te kijken. Ook de bijrollen zijn allemaal uitstekend.

Tot slot draagt ook het visuele bij aan het realisme en de geloofwaardigheid. Refn neemt je met zijn grauwe, gritty, vieze look van de film mee naar de onderwereld. Het constant op de huid zit van de acteurs is technisch ontzettend knap. Hij geeft je het gevoel alsof je zelf een weekje meeloopt met de personages. De constant dreigende sfeer, wordt intenser en intenser. Wat een barre tocht langs de onderkant van de samenleving.

Ik ben na 1 film al om voor Refn. 4,5 sterren.