Opinions

Heerlijke actiefilm met Liam Neeson, die mede door zijn zware stem schittert als vastberaden, brute, nietsontziende oud beveiliger als zijn dochter wordt ontvoerd. Een solide verhaal, mooie doorlopende actie. Iets minder is de clichématige introductie en slotscène.

Puik gefilmde actie/oorlogsfilm van Fuqua die tot het laatste halfuur ook realistisch overkomt. Bruce speelt de hoofdrol als starre leidend luitenant bij een reddingsbrigade in de Afrikaanse jungle. Zijn mannen moeten in Nigeria een dokter (Belucci) uit een vluchtelingenkamp redden. Zij is echter niet van plan de mensen uit het kamp in de steek te laten.

De actie is mooi in beeld gebracht en de schietpartijen klinken realistisch. Net als gebruikers hieronder deed het me aan de Vietnamoorlog denken. Er is opvallend veel aandacht voor de gruwelijkheden van de rebellen. Ook de manschappen van Bruce krijgen het te verduren. Het einde is bombastisch, minder realistisch maar spectaculair. Het sentimentele gedoe kon mij niet erg raken, al ben ik daar doorgaans wel voor te porren. Het stuk waarin Bruce halfdood zijn baas uitgebreid inlicht over de missie en deze hem onderbreekt is hilarisch..

Teen wolf, zeer lichte film uit de jaren 80. Vond hem best vermakelijk. Leuke muziek, veel clichés maar wel een originele rare weerwolf die helemaal niet eng is voor een stoere Don.

Niet zo best.

Moderne film noir die het vooral moet hebben van de prachtige lichteffecten in de donkere sets en van de hoofdrolspeler. Margot Robbie praat als brugman (Brits) in tegenstelling tot haar rol in de laatste Tarantino waar toen (onterechte) kritiek op was.

Verder is het script niet zo bijzonder, het acteren ook niet en de plot is ook niet heel spectaculair. Conversaties zijn wisselend maar weten de aandacht vast te houden.

Moeilijk te beoordelen door de ambiguïteit in kwaliteit. Toch een krappe 3

Prachtige geschoten film in naoorlogse Wenen die ik het eerste uur moeilijk kon volgen door de vele, snelle conversaties. De "Woody Allen muziek" kan me niet bekoren en vind ik niet bij de film passen. Het laatste kwartier van de film is fenomenaal in alle opzichten.

Verder vind ik dat Wataru een prachtige alomvattende review heeft geschreven die wat mij betreft bovenaan de pagina zou mogen blijven staan. Hier te vinden.

Op het einde van de film blijkt deze toch wel een aardige thematiek hebben. Echter duurt deze film onnodig lang, is het nergens echt spannend, zijn de acteurs matig, hoewel het script de zwakste schakel is.

Pierce Brosnan vind ik een geweldige Bond, maar hij kan het niet alleen. De rest van de acteurs vallen tegen, al kan de Chinese dame (Michelle Yeoh) goed mee in de actie (Jackie Chan stuntvtouw geweest). De grote boef is echt belabberd. Volgens IMDb heeft Anthony Hopkins na een paar dagen bedankt voor die rol omdat het zon chaos was en het script niet af was. Een verstandige keuze, al is het voor de film natuurlijk een aderlating.

Met het script is het niet meer goedgekomen, al was het geheel nog wel vermakelijk.

Tegenvallend. De vliegscènes maakten weinig indruk en konden ook niet zo boeien. Op land sporadisch een mooi plaatje en vooral goede muziek die voor wat sfeer zorgen Zelfs Tom Cruise was minder goed dan ik gewend ben van hem. Strakke kop waar weinig achter zat.

Geen sterke Hitchcock maar toch het bekijken waard vanwege een aantal mooie scènes. Deze film werd niet gewaardeerd tijdens de sneak preview. Een veelgebruikte klacht was dat de film te lang duurde en dat het einde niet in de smaak viel.

Vervolgens is Hitchcock gaan knippen en heeft hij er een ander einde aan gemaakt. Het einde is denk ik beter maar het verwijderen van sommige scènes vind ik jammer. Zitten best interessante scènes tussen die het geheel ook iets duidelijker maken.

In een notendop is de film er niet (veel) beter op geworden. Op de blueray zijn verschillende alternatieve eindes en verwijderde scènes te zien.

Touch of Evil, een geweldige titel. Mijn tweede Orson Welles die zelf een grote rol heeft in deze thriller. Ik heb de lange blu-ray versie gezien die Welles voor ogen had.

De film opent geweldig met een ingenieus trackingshot op een prachtige set. Het camerawerk blijft sterk maar dit niveau wordt niet meer gehaald. Verder een aantal goede acteurs, Orson speelt zelf erg goed. Het script is redelijk maar ondanks de vele personages en wat kunstmatige plotwendingen niet uitzonderlijk. Uncle Joe viel zelfs een beetje tegen. Het einde van de film was mooi.

The train (1964) is een mooi geschoten zwart wit film gebaseerd op gebeurtenissen in Parijs (en omgeving) tijdens de tweede wereldoorlog. Deze zijn veel spannender en ingewikkelder geschreven dan in het echte verhaal, wat de film natuurlijk wel aantrekkelijk maakt. De effecten zijn ook goed en Burt Lancaster speelt een goede rol. Ook de Nazi's doen het goed (acteren) al lijkt het Engels praten het realisme wat te schaden.

Jason Statham (aka Frank Martin) doet zijn stropdas even goed en start dan de achtervolging op de boeven. Prima vervolg.

Gehannes met Harrie.

Hele rare Hitchcock. Toch een aparte comedy over het raadsel wie Harry heeft vermoord en veel gehannes eromheen.

Ik zag de film in Blue Ray wat het nog aparter maakt. Zo'n oude film die er zo gepolijst en kleurrijk uitziet. De beelden bevatten veel geweldige vergezichten. De film begint wat saai en kabbelt erg langzaam voort met hier en daar een rare grap, soms meer grappig op een meta niveau, grappig omdat het zo'n rare grap is. Later wordt het allemaal iets interessanter.

Heb toch wel weer genoten van de Maestro die bij mij na zijn 15e film nog steeds gevrijwaard blijft van een onvoldoende. 3*.

De film opent met een geweldige openingsscène. Je zit meteen in de film, goede muziek en wat humor. Daarna gaat het helaas snel bergafwaarts. Wendingen die nergens over gaan en totaal ongeloofwaardige over the top actie. Arnie is goed maar de rest imponeert allerminst, niet in de laatste plaats de scriptschrijver... Film eindigt wel weer aardig.

I am insane. And you are my insanity

Wederom een bijzondere film van Terry Gilliam. Twelve Monkeys (1995) gaat over James Cole (Willis) die (denkt?) terug naar het verleden te gaan om een apocalyptische virusuitbraak te voorkomen. Al snel zit hij in een psychiatrische inrichting waar hij psychiater Kathryn (Stowe) en patiënt Jeffrey (Pitt) tegenkomt. De film wordt dan ook steeds gekker.

In een specifiek genre is deze film niet te stoppen. Gilliam heeft er een eclectische mix van genres van gemaakt. Duidelijk herkenbaar zijn echter SF, thriller en mystery elementen. Zelf vond ik de film tijdens de vliegveld scène op het einde erg noir achtig aanvoelen. Willis zelf ziet er ook romance in.

Twelve Monkeys heeft opvallend genoeg ook gelijkenissen met de film Underground (1995). Ook hier zit de hoofdrolspeler (deels) "underground" bovendien breken er bij beide films dieren vrij uit een dierentuin). Toch zijn het qua sfeer en bredere thematiek wel heel verschillende films.

De acteurs spelen goed. Brad Pitt speelt in de inrichting de hyperactieve, psychotische, intelligente, gedrogeerde en gefrustreerde patiënt Jeffrey (ga er maar aanstaan) en doet dit voortreffelijk. Ook Willis speelt kundig een karakter die uit zijn comfortzone (eendimensionaal Michelin mannetje) ligt. Willis heeft natuurlijk veel meer in zijn mars. Hij was ook heel populair bij het publiek.

Al met al is het een mysterieuze film die rare dingen doet met tijd, realiteit, fantasie en dromen. Thema's die je ook in films van David Lynch tegenkomt. Meermaals zet Gilliam de kijker aan tot piekeren wat er nu fantasie is en wat werkelijkheid. De regisseur zet hiervoor express verwarrende scènes in (in de docu zag je dat Willis het zelf soms ook even niet meer snapte). Soms voelde dit een beetje kunstmatig aan. Tenslotte is het zeker een goed gefilmd geheel, maar zonder erg indrukwekkende shots. Het einde viel mij qua cinematografie zelfs wat tegen.