Opinions

Pardner, there comes a time when the party of the first part has no recourse but to knock some sense into the party of the second part! You're stayin!

Dit is een zeldzame genrecombinatie van Western, Musical en comedy. Bijzondere mensen die gek zijn op al deze drie genres kunnen hun lol niet op. Voor de rest van ons zal het een stuk moeizamer worden om doorheen te komen.

Paint your Wagon (1969) gaat over een vrouw die in een klein stadje in Californië komt, waar geen vrouw woont en waar menigeen nog nooit een vrouw gezien heeft. De vrienden Clint en Lee raken op hilarische wijze betrokken bij de vrouw.

Het verhaal begint moeizaam maar word even later best grappig met wel ellendig veel liedjes die lang niet allemaal jofel klinken. Dat nam ik gedurende een uurtje voor lief. Daarna dut het verhaal echter in en kon ik mijn aandacht er niet meer bijhouden. Het duurt allemaal veel te lang en het eventueel aanwezige plot heb ik gemist.

Conventionele thriller van David Fincher waarvan ik meer had verwacht. De film kijkt aardig weg en er wordt redelijk geacteerd. Het script is simpel en bij vlagen wat ongeloofwaardig (o.a. enorm veel geld in een leegstaand huis, 911 die zegt heeft u een moment en daarna niks meer met het telefoontje doet). Tegen het einde wordt het nog even spannend. Grappig dat Forrest Whitaker, die ik vaak de good guy zie spelen hier dan een 'lieve' boef is. Die paradijselijke reddingsactie kost hem vermoedelijk wel 22 miljoen.

Een rommelige film is een vaak gebruikt kritiekpunt op deze website. Bij een comedy als the party (1968) werkt het echter wel (op de lachspieren). Vooral in het begin erg flauwe humor, maar naarmate de film vordert wordt het iets grappiger. De leuke set speelt hierin een grote rol.

Interessante film. Regisseur durft het aan om lange tijd de kijker het gevoel van totale eenzaamheid die hoofdpersoon voelt over te brengen op de kijker. Wat Jim doet is ethisch natuurlijk niet goed, maar wat zou jij doen? Het interessante is dat als hij het niet had gedaan, alle 5000 bemanningsleden waren gestorven (inclusief Jim en Aurora). Maar dat is natuurlijk wel achteraf.

Verder ziet 'Passengers' er best mooi uit, mooie setting en goede special effects en de actie is ook prima. Jennifer Lawrence ziet er ook goed uit .

Plezant ogende ADHD misdaad trip van het nieuwe revalatieduo uit België. Zij haalden hun inspiratie uit ware gebeurtenissen maar geven ook meteen aan dat ze er hun eigen draai aan geven. Vier kruimelcriminelen uit de cocaïne hoofdstad van Europa: Antwerpen, nemen een grote opdracht aan van een grote Don uit deze stad. Al snel blijkt dat de opdracht hun boven de pet groeit en ze steeds dieper wegzinken in de onderwereld.

Wat meteen opvalt is het hoge tempo (pace) van de film en de grootse spetterende en kleurrijke banners. Dit zie je niet zoveel en lijkt echt een handelsmerk van het Vlaamse duo. Het tempo blijft er twee uur lang inzitten. Ze waren weleens te gast bij DWDD en de film volgt een beetje de typerende turbo-praat en denksnelheid van Adil El Arbi. Wellicht dat zijn collega hem soms een beetje moet afremmen.

De straatcultuur wordt goed neergezet en herken ik nog wel van vroeger. Vooral de praatjes van Marokkaanse en Turkse jongeren/kinderen zijn ook qua woorden, stijl en gedrag herkenbaar. Dat dat meisje zoveel vrijheid krijgt van haar vader lijkt mij weer minder realistisch.

De acteurs zijn wisselend. Je merkt dat ze onervaren zijn. Ali B. overtuigde niet als boef. Hij had veel vuile woorden nodig om zijn knuffelgehalte te compenseren. Het was verder soms wat rommelig (in beeld gebracht), bijvoorbeeld de schietpartij aan het einde.

Maar allez. Het was een erg vermakelijke kijkervaring en een fijne kennismaking met deze twee talenten. Ik kijk uit naar Black (2015).

Het rommelige over the top script trekt ook de acteerprestaties naar beneden. Voor mij was het hoogtepunt een ontploffing vroeg in de film.

You play a good game boy, but the game is finished. Now you die

Phantasm (1979) is een mooie originele film die mede geïnspireerd is op dromen van regisseur, scriptschrijver en producer Don Cascarelli. Kenneth V Jones komt mooi over in verschillende shots maar verder wordt er matig geacteerd. De film moet het hebben van de bizarre shots, originele decors, een aardige orgelsoundtrack en mysterieuze gebeurtenissen. Het deed me soms wat aan David Lynch denken, die ook bekend staat om zijn dromerige films. Ook zie je in bepaalde shots dat de regisseur Kubrick(s camerawerk) bestudeerd heeft (dit zegt hij ook in een interview). Al loopt het verhaal niet geweldig soepel, heb ik me wel geamuseerd.

Interessant debuut van een grote film door Hitchcock. Film is in Duitsland (München) en deels Italië geschoten. Hij komt uit 1925 en dat zie je. Geluidsopnamen waren er nog niet dus de hele film door hoor je een niet onaardig orgelmelodietje. De film heeft een niet al te bijzonder verhaal dat op het einde voor mij zelfs nog wat spannend werd.

Wat wel bijzonder was waren de typisch Hitchcockiaanse kenmerken zoals seksuele spanning, voyeurisme, overspel, bekende camera posities en op het laatst zelfs een tipje suspense. Wat ik zelfs nog nooit in een Hitchcock had gezien was een hallucinatie die het verhaal goed deed en die visueel nog werkte ook!

Enfin, genoeg te genieten voor een voldoende!

Er is van alles mis met deze bijzondere surf-actie trip. Bij vlagen niet realistisch geacteerd, ogen die dichtvallen bij overlijden en over de top acting. Toch is het bij wijlen ook heel goed geacteerd en is de hele film ronduit vermakelijk. Er is een goede afwisseling tussen actie, surfen (helaas zonder pulp fiction surfmuziek) en drama. Ook blijft het spannend en origineel al zijn er wel wat cliché wendingen.

Deed me denken aan de Vietnam oorlog. Met grof geschut een onzichtbare vijand proberen te verslaan. Spectaculaire actie, opzwepende muziek (Oscar hiervoor vind ik wel overdreven) en prima prestatie van de bikkels. Het script is echter, op de originele en best enge vijand na, niet zo bijzonder.

Stephen Hopkins kan zich met het tweede deel van Predator niet meten met zijn voorganger. Het is een matige film geworden die erg rommelig begint met een rare gang oorlog. Het duurde erg lang voor ik zonder moeite de aandacht erbij kon houden. Desalniettemin is het einde best gaaf en toch het kijken waard voor de liefhebbers.

Legendarische noir film van Hitchcock die ik dit jaar voor het eerst heb gezien. Ik vind het zijn beste werk en heb inmiddels al best wat gezien. De gerestaureerde Blue-ray versie die ik zag is prachtig en er zit heel veel extra materiaal op (zelfs een leuke aflevering van A.H. presents).

De film bestaat eigenlijk uit twee delen met een verschillend genre: thriller en horror waarbij de laatste nog steeds uitblinkt in haar genre. Het script is simpel maar ijzersterk en de acteurs vullen het heel goed in met oog voor detail (let op subtiele gezichtsuitdrukkingen). De muziek is echt klassiek geworden en past goed bij de spanning en suspensmomenten.

Mijn favoriete scène is de prachtig in beeld gebrachte autorit waarbij de mogelijke gesprekken van de personages die haar zoeken door haar hoofd spoken, zo realistisch dat ik eerst dacht dat dit echt afspeelde terwijl zij in die auto zat. Daar zit ook een goede (grappige) omdraaiing in wie nou wie versierde.

De scène in de douche heeft zoveel indruk op me gemaakt (wat nou gedateerd) dat ik er 'snacht's een heftige nachtmerrie van kreeg. Die scène is ook zeer origineel geschoten.

Ook het camerawerk en de beelden zijn dus ook echt prachtig de hele film door. Wat een geweldig "spookhuis" ook! Het verhaal kent ook een meesteelijk origineel einde.

Voor de liefhebbers is er de film "Hitchcock" die gaat over de strubbelingen van Hitchcock tijdens het maken van deze film.

Goed onderwerp en initiatief van de regisseurs en de VN ambassadeur in de docu Push (2019). Het kan echter allemaal wat duidelijker uitgelegd worden en interessanter gebracht. Gentrificatie is een groot mondiaal probleem en Amsterdam is inderdaad vaak negatief in het nieuws met betrekking tot dit onderwerp.