Opinions

The gift (2015) stelde me teleur. Psychologisch is het interessant en in het begin werd nog wel goed een ongemakkelijke sfeer gecreëerd. Het wordt echter al snel wat voorspelbaar en steeds minder realistisch omdat personages over de top zijn geschreven, er een tweede 'stalker' vrij plotseling in komt vliegen en door het einde natuurlijk. De geloofwaardigheid is daardoor ver te zoeken. Zou er nu ook van seksueel geweld sprake zijn mbt de mannen of verzin ik dat? Vond het jammer dat er niet verteld werd wat er nu precies gebeurd is in het verleden.

Bond die middelmatig begint maar steeds leuker wordt. Goldeneye (1995) kende ik doordat de game vroeger populair was. Het duurde echter lang voordat ik het Bonddebuut van de jonge Pierce Brosnan kon aanschouwen.

Na de matige openingsscène komt er een visueel mooie aftiteling waarbij de niet zo bijzondere soundtrack van Tina Turner klinkt. Al snel komt femme fatale Famke Janssen in beeld die een nogal raar personage speelt, maar ze doet haar best.

Meer kon ik genieten van Isabella Scorupco. Naast een bijzonder mooie verschijning, ook een begenadigd actrice! De film wordt met haar intrede ook interessanter en de actie spectaculair met als onbesuisd hoogtepunt, de tankscene.

Heb nog nooit zo'n slechte docu gezien. Vreselijk saaie interviews, veelal nietszeggend en regelmatig totaal niet relevant. Telkens worden deze draken van interviews afgewisseld met onnodige vergezichten met misplaatste 'spannende' muziek. Ik ben niets wijzer.

Eens met Onderhond hierboven. Naast de experimentele aard en ruwe afwerking vond ik Grandmother erg abstract. In tegenstelling tot Eraserhead (1977), die ik nog wel aardig begreep (ook de hele onderliggende emoties), vond ik dat bij deze film lastiger. Desondanks ben ik als liefhebber van het werk van Lynch, en dan met name Lost Highway (1997) en de twin peaks collectie, blij dat ik dit debuut gezien heb.

Mijn tweede versie. De BBC heeft er in deze tweedelige film een degelijke doch sobere versie van gemaakt. Ondanks het mooie verhaal nergens bijzonder. De Great Expectations (1946) versie van David Lean vond ik in alle facetten (beeld, script, acteerwerk, tempo(wisselingen) beter en indrukwekkender. Desalniettemin erg leuk dat de BBC het hele Dickens oeuvre heeft verfilmd.

Klaar voor mijn recensie, ouwe sportievelingen?

The great Gatsby ziet er heel gaaf uit. Hij is zeer kleurrijk, druk en rommelig in de goede zin van het woord. De acteurs zijn niet uitzonderlijk behalve Di Caprio. Zo was zijn entree geweldig, wat een uitstraling!

Qua stijl herken ik la Grande Belezza er erg in maar ook Fellini (Giulietta), een vleugje Rear Window (mooie scène vanuit een gebouw in het begin van de film) en het einde deed me denken aan Sunset Boulevard: het zwembad, de krullende trap en de misère in een enorm landhuis. Ook die mooie schaduw van de moordenaar deed me aan Wilder en Hitchcock denken.

Lange tijd weten bovenstaande pluspunten het wat saaie verhaal te maskeren al moest ik het eerste halfuur ook wennen aan de rommelige verhaaltrand. De potpourri van recente muziek past hier dan weer bij. Lana Del Rey en Jay-Z komen meerdere keren voorbij. Ook fijn om de beats van Kanye West eens in een film te horen.

Ruwweg het laatste uur is de film veel minder druk en gemakkelijker te volgen. Het wordt wat duidelijker hoe de personages in elkaar zitten, hoewel de meeste wat op de vlakte blijven. Het einde vond ik goed en deed me wederom denken aan een oude klassieker. 4*