Opinions

Vond deze thriller nogal een miskleun, die maar niet op gang wil komen met tussengedeeltes

die je ronduit saai en vervelend kunt noemen.

Mijn allereerste bioscoopfilm. Kwam hem later weer eens tegen op t.v. Aangenaam lichtvoetige

piratenfilm, waarin Burt Lancaster vooral diens acrobatische vermogen mag tonen. (Zoals bv.

ook in Trapeze, al is die beduidend serieuzer van toon). Leuke rol ook van die doofstomme.

De link gauw gelegd met de Pirates Of The Caribbean reeks. PIratenfilms voor het hele gezin.

Errol Flynn maakte er ook meerdere, maar bij lange niet zo joyeus en grappig. Vond diens

bekendste Captain Blood ook een tegenvaller.

Curieuze Corbucci western, met Joseph Cotten als leider van een kleine groep bandieten

die met veroverde buit verstopt in een lijkkist het land doorkruisen. Inclusief een zogenaamde

weduwe die bij een nogal onvoorspelbaar en eigenlijk ook een beetje ongeloofwaardig

gedrag al gauw het goed uitgedachte plan in de war schopt.

De film herbergt terdege enkele fijne typische Corbucci actiescenes en waarbij het met

het verhaal en de sfeer ook best wel goed zit. Toch komt de film ook wat rommelig over,

en weet de film niet voldoende te overtuigen om voor een echt goede western door te

kunnen gaan.

Het oeuvre van de band kent natuurlijk een enorme diversiteit, zoals ook bij dit concert

blijkt. De studio induiken voor eindelijk weer eens een echt goed album zit er

waarschijnlijk niet meer in, maar live telt de band echt nog mee. Fraai visueel in

beeld gebracht, krijg je een heerlijk sfeervol concert voorgeschoteld en blijkt de magie

van weleer nog immer aanwezig. Vooral de bassist valt op, die nog precies met

dezelfde stoere en beweeglijke lichaamstaal staat te spelen wiens bijdrage bij de

sound van de band met name bij de meer zwaarmoedige albums ook een voorname

rol heeft gespeeld. Maar de inmiddels fysiek wat uitgedijde zanger/voorman Robert Smith

doet in feite ook niets anders dan wat hij altijd op het podium heeft gedaan: Vrijwel

roerloos zijn ding doen, zijn typerende zang en gitaarspel nog even verzorgd en

dikwijls intens en zeer geconcentreerd alsof zijn leven er nog van afhangt.

Die diversiteit van hun muziek levert ook een heerlijke afwisseling op. Van donker en

duister naar frivool, en merk je aan alles bij dit concert dat al de bandleden er nog altijd lol

in hebben.

Ik ben ook een The Cure fan, wat misschien een beetje van invloed is geweest op mijn

hoge waardering. Voor mij was dit concert gewoonweg een feestje, zoals de band

volgens mij ook stond te spelen. Serieus maar ook met zichtbaar plezier.

Vampirisme in een western, het is eens wat anders.

De betreffende vampier (Erg goed en charismatisch gespeeld door Michael Pathe) werkt op

bizonder arglistige wijze naar zijn doel. Met ook prima rollen van Edward Binns als de

sheriff, Eric Fleming als de priester en de blonde schone Kathleen Crowley waar Pathe het

op heeft voorzien. De vampier overigens halverwege net niet verraden door een vignet

met daarin een kruis op de borst van de priester, wanneer ik even moest glimlachen want

ook met een zwarte strik die net geen kruis vormt of Pathe was wellicht gelijk door de mand

gevallen. Geen opzettelijkheid natuurlijk, maar een toevallig detail. Er wordt af en toe ook

gespeeld met fraaie schaduwpartijen, en de film ziet er sowieso verzorgd uit. Het slot is

inderdaad leuk gevonden, het extraatje wat mij overtuigd tot een 3.5 waardering deed

komen.